Standard Bank Plc και άλλη ν. Δημοκρατίας της Κύπρου (2009) 4 ΑΑΔ 854

(2009)4 ΑΑΔ 854 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων

(2009)4 ΑΑΔ 854 13 Οκτωβρίου, 2009 [ΚΡΑΜΒΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

1. STANDARD BANK PLC,
2. MAPLES FINANCE LTD, Αιτητές, v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΜΕΣΩ
3. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ,
4. ΕΦΟΡΟΥ ΕΠΙ ΤΩΝ ΤΕΛΩΝ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1349/2008) Χαρτόσημα ― Ο περί Χαρτοσήμων Νόμος του 1963 (Ν.19/63) ― Δεν προνοεί για υποβολή ένστασης ή ιεραρχικής προσφυγής ― Ειδικά το περιεχόμενο του Αρθρου 33 του Νόμου ― Ερμηνευτικές συνέπειες. Χαρτόσημα ― Ο περί Χαρτοσήμων Νόμος του 1963 (Ν.19/63) ― Άρθρο 4, Άρθρο 26

(1)και Πρώτο Παράρτημα (εδ. 15 και 3Α) του Νόμου ― Ερμηνεία ― Η σχετική απόφαση του Εφόρου Τελών Χαρτοσήμου κρίθηκε αναιτιολόγητη. Οι αιτητές προσέφυγαν κατά της σε βάρος τους επιβολής τελών χαρτοσήμου, ύψους €17.086,

1. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι:
2. Ο περί Χαρτοσήμων Νόμος του 1963 δεν προνοεί για υποβολή ένστασης ή ιεραρχικής προσφυγής (ώστε να διακόπτεται η προθεσμία προσφυγής) και να τίθεται θέμα αρχικής και τελικής απόφασης. Με βάση το Άρθρο 33 του Νόμου, παρέχεται το δικαίωμα προσφυγής στο Ανώτατο Δικαστήριο σε όποιον δεν ικανοποιείται από τον προσδιορισμό του τέλους χαρτοσήμου. Συνεπώς η απόφαση των καθ' ων η αίτηση η οποία ενσωματώνεται στην επιστολή ημερ. 17.6.08, περιέχει όλα τα στοιχεία της εκτελεστής διοικητικής πράξης.
3. Οι αιτήτριες υποβάλλουν ότι έπρεπε να τύχει εφαρμογής το Πρώτο Παράρτημα του Νόμου αναφορικά με σύμβαση. Η σύμβαση, αν και υπεγράφη στο εξωτερικό, ωστόσο αφορούσε σε ενεχυρίαση μετοχών κυπριακής εταιρείας, άρα σε περιουσιακό στοιχείο κείμενο στη Δημοκρατία και για την πραγμάτωσή της χρειαζόταν η κατάθεσή της στο μητρώο μετόχων της. Συνεπώς ορθά τελούσε υπό χαρτοσήμανση δυνάμει του Άρθρου 4 του Νόμου. Ειδικότερα το έγγραφο ενεχυριάσεως αποτελεί μια αυτοτελή σύμβαση η οποία ενέπιπτε σε τέλος χαρτοσήμου βάσει του Άρθρου 26

(1)του Νόμου. Εξάλλου και στο Πρώτο Παράρτημα υπό εδ. 15 καθορίζεται ότι για το ενεχυρόγραφο το τέλος χαρτοσήμου καθορίζεται όπως στις συμβάσεις ανωτέρω. Είναι λοιπόν καθαρό ότι ως βάση υπολογισμού οι καθ' ων η αίτηση είχαν το εδ. 3Α του Παραρτήματος. Ακόμα και αν θεωρηθεί ότι η επίδικη σύμβαση συνομολογούσε καθορισμένο ποσό το οποίο προέκυπτε από τις 1.000 μετοχές Χ 1,71 (ονομαστική αξία εκάστης), δεν δικαιολογείται με τον πιο πάνω υπολογισμό το ποσό των €17.086,01. Ούτε μέσα στο διοικητικό φάκελο υπάρχει οτιδήποτε που να διαφωτίζει για τον τρόπο υπολογισμού του συγκεκριμένου ποσού. Συνεπώς, η απόφαση, παρέμεινε αναιτιολόγητη ως προς το ύψος του καταβλητέου τέλους χαρτοσήμου. Η προσφυγή επέτυχε με έξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: Fontana Amoroza Coast Ltd v. Δημοκρατίας

(2006)3 Α.Α.Δ. 209, Δημοκρατία v. Muskita Aluminium Industries Ltd

(2007)3 Α.Α.Δ. 130. Προσφυγή. Κ. Μιχαηλίδης, για τους Αιτητές. Γ. Λαζάρου, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΚΡΑΜΒΗΣ, Δ.: Οι αιτήτριες εταιρείες, υπέγραψαν στις 23.4.08 συμφωνία ενεχυριάσεως 1.000 μετοχών της κυπριακής ιδιωτικής εταιρείας εταιρείας Brazier Holding Ltd ονομαστικής αξίας 1,71 εκάστη. Οι μετοχές αυτές είναι ιδιοκτησία της πρώτης αιτήτριας που εδρεύει στα Cayman Islands. Η συμφωνία υπεγράφη στα πλαίσια των εξασφαλίσεων που δόθηκαν στη δεύτερη αιτήτρια, η οποία είναι τραπεζικός οργανισμός με έδρα το Λονδίνο για τις οικονομικές διευκολύνσεις προς την πρώτη αιτήτρια προκειμένου η Brazier Holding Ltd να αποκτήσει ένα αεροσκάφος. Το έγγραφο θα έπρεπε να καταχωρηθεί στο μητρώο μετόχων της κυπριακής εταιρείας, γι' αυτό υποβλήθηκε προς χαρτοσήμανση. Οι δικηγόροι των αιτητριών, ειδοποιήθηκαν τηλεφωνικώς και αργότερα με επιστολή ημερ. 17.6.08 για τα ακόλουθα: «Η πιο πάνω συμφωνία αφορά ενεχυρίαση των μετοχών σας. Λαμβάνοντας υπόψιν ότι είστε εταιρεία με τον έλεγχο και τη διεύθυνση στη Δημοκρατία, θεωρώ ότι το έγγραφο ενεχυρίασης εμπίπτει στις πρόνοιες του Άρθρου 4

(1)του περί Χαρτοσήμων Νόμου (Ν. 19/63) όπως αυτός τροποποιήθηκε). Όπως έχουν ενημερωθεί τηλεφωνικώς οι Νομικοί σας Σύμβουλοι στις 28/5/2008, προκύπτει υποχρέωση καταβολής τέλους χαρτοσήμου με το ποσό των €17.086,

1. Παρακαλώ όπως καταβάλετε το τέλος χαρτοσήμου μέχρι 28/6/
2. Σε αντίθετη περίπτωση, με βάση το Άρθρο 20 του πιο πάνω νόμου, προκύπτει πρόστιμο στο τέλος χαρτοσήμου που δεν καταβλήθηκε, 10% για καθυστέρηση μέχρι 6 μήνες και 20% για καθυστέρηση πέραν των 6 μηνών. Σε περίπτωση που διαφωνείτε, παρακαλώ όπως προσκομίσετε εντός 15 ημερών από σήμερα, οποιαδήποτε στοιχεία κρίνετε αναγκαία προς υποστήριξη των θέσεων σας.» Οι καθ' ων η αίτηση, σχεδόν εξ ολοκλήρου, αφιερώνουν την αγόρευση τους στην ανάλυση της προδικαστικής ένστασης που έθεσαν, σύμφωνα με την οποία, η προσφυγή είναι πρόωρη. Εισηγούνται πως η προσβαλλόμενη απόφαση είναι η αρχική του Εφόρου, όπως φανερώνει και η τελευταία παράγραφος της (πιο πάνω), που καλούσε τις αιτήτριες σε περίπτωση διαφωνίας να αποστείλουν τα αναγκαία στοιχεία προς υποστήριξη της ένστασής τους. Επικαλούνται την επιστολή των δικηγόρων των αιτητριών ημερ. 29.7.08, με την οποία διαμαρτύρονταν για το ποσό του τέλους, και την οποία θεωρούν ως ένσταση. Ακολούθησε η επιστολή του Εφόρου ημερ. 11.8.08 με την οποία ζήτησε ελεγμένους λογαριασμούς για το έτος 2007, ισολογισμό κατά τις 30.6.08 και εκτίμηση της αξίας των μετοχών της εταιρείας Brazier Holding Ltd, η οποία όμως, δεν απαντήθηκε από τις αιτήτριες. Η προδικαστική ένσταση δεν ευσταθεί. Ο περί Χαρτοσήμων Νόμος του 1963 δεν προνοεί για υποβολή ένστασης ή ιεραρχικής προσφυγής (ώστε να διακόπτεται η προθεσμία προσφυγής) και να τίθεται θέμα αρχικής και τελικής απόφασης. Με βάση το Άρθρο 33 του Νόμου, παρέχεται το δικαίωμα προσφυγής στο Ανώτατο Δικαστήριο σε όποιο δεν ικανοποιείται από τον προσδιορισμό του τέλους χαρτοσήμου. Συνεπώς η απόφαση των καθ' ων η αίτηση η οποία ενσωματώνεται στην επιστολή ημερ. 17.6.08 περιέχει όλα τα στοιχεία της εκτελεστής διοικητικής πράξης. Βλ. Fontana Amoroza Coast Ltd v. Δημοκρατίας

(2006)3 Α.Α.Δ. 209. Οι αιτήτριες προσβάλλουν τη νομιμότητα της πιο πάνω απόφασης. Ισχυρίζονται ότι η απόφαση είναι αναιτιολόγητη και ότι ο Έφορος ενήργησε υπό καθεστώς πλάνης περί τα πράγματα και/ή το νόμο. Εισηγούνται ότι η υποκείμενη σε χαρτοσήμανση συμφωνία, είχε ως μοναδικό αντικείμενο τις 1.000 μετοχές προς €1,71 εκάστη (χωρίς αυτές να έχουν μεγαλύτερη αξία καθότι η εκδότρια εταιρεία δεν είχε καθόλου περιουσιακά στοιχεία) και δεν αφορούσε στο ποσό του δανείου που χορηγήθηκε στο εξωτερικό από την πρώτη αιτήτρια προς τη δεύτερη και για το οποίο η δανείστρια έδωσε και άλλες εγγυήσεις/εξασφαλίσεις. Οι αιτήτριες υποβάλλουν ότι έπρεπε να τύχει εφαρμογής το Πρώτο Παράρτημα του Νόμου αναφορικά με σύμβαση το οποίο προνοεί τα εξής: Η σύμβαση, αν και υπεγράφη στο εξωτερικό, ωστόσο αφορούσε σε ενεχυρίαση μετοχών κυπριακής εταιρείας, άρα σε περιουσιακό στοιχείο κείμενο στη Δημοκρατία και για την πραγμάτωση της χρειαζόταν η κατάθεση της στο μητρώο μετόχων της. Συνεπώς ορθά τελούσε υπό χαρτοσήμανση δυνάμει του Αρθρου 4 του Νόμου. (Βλ. Δημοκρατία v. Nuskita Aluminium Industries Ltd

(2007)3 Α.Α.Δ. 130). Ειδικότερα το έγγραφο ενεχυριάσεως αποτελεί μια αυτοτελή σύμβαση η οποία ενέπιπτε σε τέλος χαρτοσήμου βάσει του Άρθρου 26

(1)του Νόμου που ορίζει τα ακόλουθα: «26.-

(1)Οσάκις έγγραφον τι (πλην της συναλλαγματικής, ή γραμματίου εις διαταγήν)- (α) εκδίδηται επί τη καταθέσει εμπορευσίμου αξιογράφου προς παροχήν ασφαλείας διά χρήματα, άτινα παρεσχέθησαν, ή άτινα θα παρασκεθώσιν υπό μορφήν δανείου, ή δ' υφιστάμενον ή μέλλον χρέος ή (β) ......................... υπόκειται εις τέλος χαρτοσήμου ως εάν ήτο σύμβασις ή μνημόνιον συμβάσεως υποκείμενον εις τέλος χαρτοσήμου δυνάμει του στοιχείου 3 του Πρώτου Παραρτήματος.

(2)Η απαλλαγή εκ των υποχρεώσεων των απορρεουσών εκ του τοιούτου εγγράφου, ή η εξόφλησις αυτού υπόκειται εις το αυτό τέλος χαρτοσήμου μόνον.» Εξάλλου και στο Πρώτο Παράρτημα υπό εδ. 15 καθορίζεται ότι για το ενεχυρόγραφο το τέλος χαρτοσήμου καθορίζεται όπως στις συμβάσεις ανωτέρω. Είναι λοιπόν καθαρό ότι ως βάση υπολογισμού οι καθ' ων η αίτηση είχαν το εδ. 3Α του Παραρτήματος που έχει ως εξής: Ακόμα και αν θεωρηθεί ότι η σύμβαση συνομολογούσε καθορισμένο ποσό το οποίο προέκυπτε από τις 1.000 μετοχές Χ 1,71 (ονομαστική αξία εκάστης), δεν δικαιολογείται με τον πιο πάνω υπολογισμό το ποσό των €17.086,01. Ούτε μέσα στο διοικητικό φάκελο υπάρχει οτιδήποτε που να διαφωτίζει για τον τρόπο υπολογισμού του συγκεκριμένου ποσού. Συνεπώς, η απόφαση, παρέμεινε αναιτιολόγητη ως προς το ύψος του καταβλητέου τέλους χαρτοσήμου. Η προσφυγή επιτυγχάνει. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται. Επιδικάζονται €1.200 έξοδα, πλέον Φ.Π.Α., υπέρ των αιτητριών. Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο