Ζωμενή Ασσιώτη Έλενα και άλλες ν. Πανεπιστημίου Κύπρου
(2009)4 ΑΑΔ 969 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(2009)4 ΑΑΔ 969 27 Οκτωβρίου, 2009 [ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146, ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (Υπόθεση Αρ. 1804/2006) ΕΛΕΝΑ ΖΩΜΕΝΗ ΑΣΣΙΩΤΗ, Αιτήτρια, v. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ου η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1805/2006) ΑΘΗΝΑ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Αιτήτρια, v. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ'ου η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1806/2006) ΕΛΕΝΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, Αιτήτρια, v. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ου η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1807/2006) ΕΥΗ ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ, Αιτήτρια, v. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ου η αίτηση. (Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 1804/2006, 1805/2006, 1806/2006, 1807/2006) Πανεπιστήμιο Κύπρου ― Διορισμοί/Προαγωγές ― Η απαιτούμενη, από τον Καν. 8
(1)των περί Πανεπιστημίου Κύπρου (Διοικητικό Προσωπικό) Κανονισμών (Κ.Δ.Π. 162/90), δημοσίευση των κενών θέσεων ― Δεν διενεργήθηκε στην κριθείσα περίπτωση ― Περιστάσεις και συνέπειες ― Υιοθέτηση συναφών νομολογιακών πορισμάτων. Οι αιτήτριες αξίωσαν την ακύρωση της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών, στη θέση Ανώτερου Λειτουργού Πανεπιστημίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας τις επίδικες αποφάσεις, αποφάσισε ότι: Μεταξύ άλλων, είχε χαρακτηριστεί, από τις αιτήτριες, ότι η προκήρυξη των θέσεων ήταν παράνομη, αφού δεν έγινε δημοσίευση της θέσης στο κοινό. Ο λόγος ακυρώσεως ευσταθεί. Η προβολή του επιχειρήματος των καθ' ων η αίτηση, ότι η απαιτούμενη «οκταετής πείρα στο πανεπιστήμιο», μόνο σε «εσωτερικούς» υποψήφιους απευθυνόταν, δεν μπορεί να ευσταθήσει. Επιβάλλετο η δημοσίευση της θέσης, ούτως ώστε ο κάθε ενδιαφερόμενος να μπορεί να υποβάλλει αίτηση. Η μη δημοσίευση της θέσης παραβιάζει την αρχή της ισότητας και η παράλειψη δημοσίευσης καθιστά τη διαδικασία άκυρη. Η απουσία προκήρυξης αποτελεί παραβίαση ουσιώδους τύπου, συνεπώς ενέργεια μη επιτρεπτή. Με γνώμονα τα πιο πάνω οι καθ' ων η αίτηση έπρεπε να προχωρήσουν σε προκήρυξη της θέσης του Ανώτερου Λειτουργού, κάτι το οποίο παρέλειψαν να κάμουν. Οι προσφυγές επέτυχαν με έξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: Κοφτερός κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2001)3(A) Α.Α.Δ. 171, Αρχή Λιμένων Κύπρου v. Βασιλείου
(1996)3 Α.Α.Δ. 54, Τσιανάκκας v. Κ.Ο.Τ., Υπόθ. Αρ. 793/03, ημερ. 7.8.
- Προσφυγή. Μ. Καλλιγέρου, για τους Αιτητές σε όλες τις προσφυγές. Α. Τριανταφυλλίδης & Υιοί, για το Καθ'ου η αίτηση. Χρ. Κληρίδης, για τα Ενδιαφερόμενα Μέρη 1, 2, 4, 5 και
- Cur. adv. vult. ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ.: Με τις πιο πάνω προσφυγές, που συνεκδικάστηκαν λόγω ταυτότητας πραγματικού και νομικού υπόβαθρου, οι αιτήτριες επιδιώκουν την ακύρωση της προαγωγής των έξι ενδιαφερόμενων μερών Έλενας Κυριάκου Αυγουστίδου, Ανδρέα Κασενίδη, Χρυσάνθης Λοϊζίδου, Δώρου Μιχαήλ, Μαρίνας Σωτηριάδου και Σωφρόνη Σωφρονίου στη θέση Ανώτερου Λειτουργού Πανεπιστήμιου. Το πραγματικό υπόβαθρο των προσφυγών έχει, σε συντομία ως ακολούθως: Το Πανεπιστήμιο Κύπρου προκήρυξε με εσωτερική γνωστοποίηση 6 θέσεις Ανώτερου Λειτουργού Πανεπιστήμιου (θέση Πρώτου Διορισμού). Στο Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης αναφέρετο ότι «για σκοπούς της πρώτης προκήρυξης οι θέσεις θα προκηρυχθούν εσωτερικά». Σε συνεδρία του Συμβουλίου του Πανεπιστημίου ημερ. 24.1.2006, το σχέδιο υπηρεσίας τροποποιήθηκε, ώστε για πρώτη φορά στα απαιτούμενα προσόντα, που αναφέροντο στην προκήρυξη, να προνοείται οκταετής τουλάχιστον υπηρεσία στο πανεπιστήμιο. Υπεβλήθη αριθμός αιτήσεων μεταξύ των οποίων ήταν οι αιτήτριες και τα ενδιαφερόμενα μέρη. Το Συμβούλιο του Πανεπιστήμιου, σε συνεδρία του ημερ. 28.3.2006, αποφάσισε όπως διευρύνει την Επιτροπή Προσωπικού και Κανονισμών, η οποία είχε συσταθεί με απόφαση του Συμβούλιου ημερ.19.7.2004, με ακόμη τρία μέλη. Σε συνεδρίες της ημερομ. 30 και 31.5.2006, στις οποίες κλήθηκε και συμμετείχε ως σύμβουλος ο Διευθυντής Διοίκησης και Οικονομικών, η Επιτροπή προέβη σε προφορική εξέταση των υποψήφιων. Ακολούθως, η επιτροπή, αφού έλαβε υπόψη όλα τα στοιχεία, προσόντα των υποψήφιων καθώς και την προφορική παρουσίαση της υποψηφιότητάς τους, αποφάσισε να προσφέρει διορισμό στα ενδιαφερόμενα μέρη από την 1.7.
- Με ενημερωτικό δελτίο ημερ. 17.7.2006 από το Διευθυντή Διοίκησης και Οικονομικών ανακοινώθηκε η προαγωγή των ενδιαφερόμενων μερών στην επίδικη θέση. Προβλήθηκαν διάφοροι λόγοι ακυρώσεως τόσο επί θεμάτων διαδικασίας όσο και επί θεμάτων ουσίας. Μεταξύ άλλων, είχε χαρακτηριστεί, από τις αιτήτριες, ότι η προκήρυξη των θέσεων ήταν παράνομη αφού δεν έγινε δημοσίευση της θέσης στο κοινό. Ο λόγος ακυρώσεως ευσταθεί. Ο Κανονισμός 8
(1)των περί Πανεπιστήμιου Κύπρου (Διοικητικό Προσωπικό) Κανονισμών (Κ.Δ.Π. 162/90) προβλέπει ότι: "Όλες οι θέσεις Πρώτου Διορισμού και Πρώτου Διορισμού και Προαγωγής δημοσιεύονται στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας και σε τέσσερις
(4)τουλάχιστον εφημερίδες του εγχώριου τύπου" Η προβολή του επιχειρήματος των καθ' ων η αίτηση ότι η απαιτούμενη «οκταετής πείρα στο πανεπιστήμιο», μόνο σε «εσωτερικούς» υποψήφιους απευθυνόταν, δεν μπορεί να ευσταθήσει. Η υποχρέωση που επέβαλλε ο πιο πάνω Κανονισμός ήταν σαφής. Συνεπώς επιβάλλετο η δημοσίευση της θέσης ούτως ώστε ο κάθε ενδιαφερόμενος να μπορεί να υποβάλλει αίτηση. Η μη δημοσίευση της θέσης παραβιάζει την αρχή της ισότητας και η παράλειψη δημοσίευσης καθιστά τη διαδικασία άκυρη. Η υπόθεση Κοφτερός κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2001)3(A) Α.Α.Δ. 171 πραγματεύεται το θέμα σε έκταση: "Το Άρθρο 34
(1)θέτει μια θεμελιακή αρχή ευνομίας στον τομέα του διοικητικού δικαίου, συνυφασμένη με τις ευρύτερες ιδέες της διαφάνειας και της ισότητας όσο και του δημόσιου συμφέροντος στην προσέλκυση των καταλληλότερων υποψηφίων. Όπως το έθεσε ο Πικής, Π., δίδοντας την απόφαση της Ολομέλειας στις υποθέσεις Μενελάου κ.ά. v. Δημοκρατίας
(1996)3 Α.Α.Δ. 370, στη σ. 384: Καμιά θέση στη Δημόσια Υπηρεσία (εκτός από θέσεις αποκλειστικά προαγωγής) δεν πληρούται χωρίς να προηγηθεί η δημόσια προκήρυξή της. Η υποχρέωση για δημοσίευση επιβάλλεται από την αρχή της ισότητας, η οποία κατοχυρώνεται στο Άρθρο 28 του Συντάγματος. Το δικαίωμα της ίσης μεταχείρισης από τις διοικητικές αρχές και όργανα του κράτους αποτελεί ατομικό δικαίωμα του πολίτη - Άρθρο 28 - και αντίστοιχη υποχρέωση της Πολιτείας να το διασφαλίσει αποτελεσματικά - Άρθρο 35. Η προκήρυξη θέσεων στο δημόσιο επιβάλλεται γενικότερα, προς διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος, για την αξιοκρατική στελέχωση της Δημόσιας Υπηρεσίας." Μάλιστα στην υπόθεση Αρχή Λιμένων Κύπρου v. Βασιλείου
(1996)3 Α.Α.Δ. 54, ο Πικής, Π., δίδοντας την απόφαση της Ολομέλειας, διακήρυξε, στις σελίδες 60-61: Η διαπίστωση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, ότι η δημοσίευση κενών θέσεων πρώτου διορισμού αποτελεί απόρροια των αρχών της χρηστής διοίκησης, και ότι, ανεξάρτητα από το ισχύον νομικό καθεστώς η δημοσίευση των θέσεων ήταν απαραίτητη, είναι ορθή. Η δημοσίευση, πρέπει να πούμε, κενών θέσεων πρώτου διορισμού στο δημόσιο τομέα, αποτελεί συνταγματική επιταγή η οποία επιβάλλεται από την αρχή της ίσης μεταχείρισης των πολιτών από τη Διοίκηση που συνιστά πτυχή της ισοπολιτείας που κατοχυρώνει το Άρθρο 28.1 του Συντάγματος." Είναι σημαντικό και ταυτοχρόνως θεμελιακό στοιχείο σ' ένα κράτος δικαίου αλλά με βάση την αρχή της ευνομίας, να τηρείται η θέσμια υποχρέωση των καθ' ων η αίτηση. Αντικρίζοντας το θέμα από άλλη σκοπιά, ήταν αναγκαίο, για σκοπούς εκδήλωσης εννόμου συμφέροντος, να διαγωνισθούν οι αιτητές και τα ενδιαφερόμενα μέρη και με τρίτα πρόσωπα που ενδεχομένως να ενδιαφέροντο, αν δημοσιευόταν η θέση. Ποιοι θα ήταν είναι άγνωστο. Παράλληλα η πιθανή μετάθεση χρόνου της κρίσης των υποψηφίων, ενδεχομένως να επέτρεπε διαφορετική προσέγγιση από τους καθ' ων η αίτηση ως προς την καταλληλότητα όλων των υποψηφίων. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Μενελάου v. Δημοκρατίας (ανωτέρω), η προκήρυξη θέσεων διέπεται από το δημόσιο συμφέρον για αξιοκρατική στελέχωση της υπηρεσίας (βλ. Τσιανάκκας v. Κ.Ο.Τ., Υπ. Αρ. 793/03, ημερ. 7.8.2006). Επιπρόσθετα όπως κρίθηκε στην υπόθεση Αρχή Λιμένων v. Βασιλείου (ανωτέρω) η απουσία προκήρυξης αποτελεί παραβίαση ουσιώδους τύπου, συνεπώς ενέργεια μη επιτρεπτή. Με γνώμονα τα πιο πάνω οι καθ' ων η αίτηση έπρεπε να προχωρήσουν σε προκήρυξη της θέσης του Ανώτερου Λειτουργού, κάτι το οποίο παρέλειψαν να κάμουν. Συνακόλουθα, ο λόγος αυτός ακυρώσεως ευσταθεί, και δεν θεωρώ χρήσιμο να επεκταθώ στους άλλους λόγους ακυρώσεως που προβάλλονται. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν. Η απόφαση των καθ' ων η αίτηση παραμερίζεται. Ποσό €1.500 για κάθε προσφυγή, επιδικάζεται υπέρ εκάστης των αιτητριών και εναντίον των καθ' ων η αίτηση. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο