ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥ ν. ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Υπόθεση Αρ. 1333/2008, 4 Mαρτίου 2010

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥ ν. ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Υπόθεση Αρ. 1333/2008, 4 Mαρτίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ [Υπόθεση Αρ. 1333/2008] 4 Μαρτίου, 2010 [Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥ Αιτητής v. ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ Καθ' ων η αίτηση Ασπασία Σοφοκλέους για τον αιτητή. Ριάνα Πασιουρτίδη για Ιωαννίδη και Δημητρίου για τους καθ' ων η αίτηση. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Προσβάλλεται η απόφαση των καθ' ων η αίτηση, ημερομηνίας 22.7.08, για προαγωγή του ενδιαφερόμενου Γεώργιου Σαββίδη στη θέση που περιγράφεται ως Τεχνικού Επόπτη Σταθμού ή Ανώτερου Τεχνικού Μηχανικού Σταθμού (Μηχανολογία). Υπήρχαν τρεις υποψήφιοι. Ο ενδιαφερόμενος, ο αιτητής, και ο Κ. Κωνσταντινίδης. Οι προϊστάμενοί τους περιέγραψαν τις ιδιότητές τους κατά τρόπο πανομοιότυπο και τους σύστησαν όλους. Όπως έκαμε και η Μεικτή Συμβουλευτική Επιτροπή Επιλογής. Ακολούθησε η εξέταση του ζητήματος από τη Συμβουλευτική Υπεπιτροπή για Θέματα Προσωπικού ενώπιον της οποίας ο Γενικός Διευθυντής της Αρχής προέβη σε σύσταση. Αυτή η σύσταση επαναλήφθηκε αυτούσια ως η αιτιολογία της σύστασης και της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής και της τελικής απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της Αρχής. Οι αγορεύσεις ήταν πολυσέλιδες και ο αιτητής διατύπωσε επιχειρήματα σε σχέση με το κάθε ένα από τα στάδια της διαδικασίας με επανάληψη σε κάθε περίπτωση της αιτιολογίας που εμφανιζόταν ως ξεχωριστή στην κάθε περίπτωση. Επίσης με αναφορά σε πληθώρα αρχών και ισχυρισμών σε σχέση με ελλιπή έρευνα, πλάνη και αιτιολογία. Νομίζω πως αυτά ήταν αχρείαστα και πως η περίπτωση δεν είναι τόσο σύνθετη. Η επιλογή του ενδιαφερομένου έγινε με συγκεκριμένη αιτιολογία και αυτή δεν είναι άλλη από την αιτιολογία που δόθηκε από το Γενικό Διευθυντή όπως αυτή επαναλήφθηκε, όπως σημείωσα, στη συνέχεια. Θα παραθέσω, επομένως, τη σύσταση του Διευθυντή και θα ασχοληθώ με όσα προτείνονται ως λόγοι ακυρότητας σε σχέση με την αιτιολογία που δόθηκε: «Με βάση τα ενώπιον μου στοιχεία, παρατηρώ ότι και οι τρεις υποψήφιοι κατέχουν τα προβλεπόμενα από το Σχέδιο Υπηρεσίας προσόντα και πληρούν τις προϋποθέσεις καταλληλότητας της υπό πλήρωση θέσης. Συστήνω τον Γεώργιο Σαββίδη για προαγωγή στην κρινόμενη θέση. Καταλήγοντας στη σύσταση μου δεν παρέλειψα να λάβω υπόψη μου το γεγονός ότι ο υποψήφιος Κώστας Κωνσταντινίδης υπερέχει σε αρχαιότητα έναντι του Γεωργίου Σαββίδη, τονίζω όμως ότι δεν είναι τέτοια που να αλλοιώνει τη σύσταση μου, καθότι η αρχαιότητα αυτή αντισταθμίζεται από τη γενική υπεροχή του Γεώργιου Σαββίδη έναντι του Κώστα Κωνσταντινίδη σε αξία, απόδοση και επίδοση στην υπηρεσία. Σ΄ότι αφορά τον υποψήφιο Παναγιώτη Πέτρου που ακολουθεί, παρατηρώ ότι υπερέχει έναντι του Γεώργιου Σαββίδη σε αξία, υστερεί όμως έναντι του σε αρχαιότητα. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου το πτυχίο ΤΕΙ που κατέχει ο Γεώργιος Σαββίδης, το οποίο προσόν αν και δεν προνοείται από το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης, το θεωρώ όμως απόλυτα σχετικό με τα καθήκοντα και τις απαιτήσεις του Σχεδίου Υπηρεσίας, οπόταν του προσδίδω τη δέουσα βαρύτητα.» Ο Διευθυντής, η Συμβουλευτική Υπεπιτροπή και το Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχής στους οποίους, στη συνέχεια, συνολικά πλέον θα αναφέρομαι ως η διοίκηση, ενώ αναγνώρισε υπεροχή του αιτητή στην αξία έθεσε κατ' αρχάς έναντί της την αναφερθείσα ως υπεροχή του ενδιαφερομένου σε αρχαιότητα. Οι καθ' ων η αίτηση με αναφορά στις βαθμολογίες στις υπηρεσιακές εκθέσεις πρότειναν πως η υπεροχή του αιτητή σε αξία ήταν οριακή στη βάση του συνόλου της υπηρεσίας τους. Επ' αυτού δεν συμφώνησε ο αιτητής και επικαλέστηκε τις υπηρεσιακές εκθέσεις των πέντε τελευταίων χρόνων στις οποίες, κατά τη νομολογία, προσδίδεται ιδιαίτερη βαρύτητα. Δεν νομίζω πως δικαιολογείται να επεκταθώ σε τέτοιας μορφής αναζητήσεις όταν έχω την κάθετη διαπίστωση της διοίκησης πως ο αιτητής υπερέχει έναντι του ενδιαφερομένου σε αξία. Αυτό είναι σταθερό δεδομένο για τους σκοπούς αυτής της προσφυγής που θα πρέπει να διέπει τους περαιτέρω συλλογισμούς. Η αναφορά δε των καθ' ων η αίτηση σε αποτυχία του αιτητή να δείξει ότι αυτή η υπεροχή σε αξία ήταν έκδηλη, παραγνωρίζει πως εδώ είναι διαφορετικό το ζητούμενο. Εδώ είναι η ίδια η διοίκηση που αναγνώρισε υπεροχή του αιτητή σε αξία. Και το ζήτημα είναι αν νομίμως στη συνέχεια αυτή η αξία, όπως την αναγνώρισε, υποχώρησε. Ο έλεγχος των στοιχείων δείχνει ότι ο αιτητής και ο ενδιαφερόμενος διορίστηκαν την ίδια ημέρα, την 1.12.88, προάχθηκαν την ίδια μέρα και έτυχαν στη συνέχεια δυο προαγωγών, πάλιν την ίδια μέρα, την 1.1.2000 και 1.8.2003. Επομένως, αρχαιότητα στη βάση της υπηρεσίας τους δεν υπήρχε. Η αρχαιότητα που υπήρχε υπέρ του ενδιαφερομένου συσχετιζόταν μόνο προς την ημερομηνία γέννησής τους. Ο ενδιαφερόμενος γεννήθηκε το 1961 και ο αιτητής το 1964. Δεν θα είχα καμιά δυσκολία, στη βάση της σταθερής νομολογίας μας επί του θέματος, να καταλήξω πως δεν θα ήταν δυνατό η υπεροχή σε αξία να αντισταθμιστεί με υπεροχή αρχαιότητας τέτοιας φύσης, για να περιοριστώ στα δεδομένα της περίπτωσης. Υπήρχε όμως και η αναφορά σε επιπρόσθετο ακαδημαϊκό προσόν που ενώ δεν απαιτείτο από το σχέδιο υπηρεσίας, ήταν κατά την κρίση της διοίκησης σχετικό προς τα καθήκοντα της θέσης. Πρόκειται για πτυχίο ΤΕΙ που αποκτήθηκε το 1985. Ότι αυτό το πτυχίο μπορούσε να προσμετρήσει υπέρ του ενδιαφερομένου, κατά τα κριτήρια της προαγωγής όπως αυτά καθορίζονται στον Κανονισμό 23