Ευριπίδη Κυριακίδη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, Συνεκδ. Υποθέσεις Αρ. 1574/2008, 1575/2008 και 1576/2008, 31 Αυγούστου

(99). Στην Ένστασή της, πέραν από τις θέσεις και τα επιχειρήματά της που αφορούν στην ουσία της προσφυγής, η Δημοκρατία, και στις τρεις προσφυγές, εγείρει την προδικαστική ένσταση ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι βεβαιωτικού χαρακτήρα, και συνεπώς δεν συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη, η οποία μπορεί να προσβληθεί με προσφυγή στα πλαίσια του Άρθρου 146 του Συντάγματος. Προτού ασχοληθώ με μια εκάστη των προσφυγών χωριστά, θεωρώ σκόπιμο να επισημάνω τα εξής: Τις θέσεις των αιτητών, όπως αυτές προωθούνται στις γραπτές αγορεύσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου τους, χαρακτηρίζει κάποιας μορφής αντιφατικότητα. Συγκεκριμένα, ενώ δέχονται ότι οι θέσεις στις οποίες προσλήφθηκαν ανήκουν στις συνδυασμένες κλίμακες Α9-Α11-Α12 (βλ. έκθεση γεγονότων στις Αιτήσεις και γραπτές αγορεύσεις του συνηγόρου τους), για να στηρίξουν τη θέση τους ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι προϊόν πλάνης περί το εφαρμοστέο δίκαιο, ισχυρίζονται ότι ο διορισμός τους δεν μπορούσε νομικά να γίνει στις συγκεκριμένες συνδυασμένες κλίμακες. Αυτά σαν απλή επισήμανση η οποία ισχύει και για τις τρεις προσφυγές. ΠΡΟΣΦΥΓΗ 1574/2008 Ο Ευριπίδης Κυριακίδης, Αιτητής στην πιο πάνω προσφυγή, προσλήφθηκε στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων στη θέση Ηλεκτρολόγου Μηχανικού, 2ης Τάξης, Κλίμακα Α9, στις 3/3/

1. Ο διορισμός στην εν λόγω θέση προσφέρθηκε στον Αιτητή, ο οποίος και τον αποδέχθηκε, με επιστολή της Επιτροπής 21/1/
2. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από την εν λόγω επιστολή: «Έχω οδηγίες να σας πληροφορήσω ότι η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας αποφάσισε να σας προσφέρει διορισμό με δοκιμασία στην μόνιμη θέση Ηλεκτρολόγου Μηχανικού, στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, σύμφωνα με τους όρους υπηρεσίας που επισυνάπτονται. Η ημερομηνία ισχύος του διορισμού σας θα καθοριστεί μετά την αποδοχή της προσφοράς αυτής .». Σύμφωνα με τους όρους υπηρεσίας: «Μισθός: Η μισθοδοτική κλίμακα της θέσης είναι Α9:£2821Χ136-3909, Α11:£3759Χ152-4975 και Α12:£4171Χ195-5536 (συνδυασμένες κλίμακες). Ο υπάλληλος θα παίρνει ακόμα τις οποιεσδήποτε γενικές αυξήσεις που έχουν εγκριθεί με νομοθεσία. Καθήκοντα: Τα καθήκοντα της θέσης Ηλεκτρολόγου Μηχανικού, Τμήμα Ανάπτυξης Υδάτων, καθορίζονται στο εκάστοτε σε ισχύ Σχέδιο Υπηρεσίας ....» Μετά που ο Αιτητής με επιστολή του 27/1/2003 έκανε δεκτή την πιο πάνω προσφορά, η Επιτροπή του απέστειλε την πιο κάτω επιστολή, ημερομηνίας 26/2/
3. «Έχω οδηγίες να αναφερθώ στην επιστολή σας ημερομηνίας 27/1/2003 και να σας πληροφορήσω ότι η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας σας διορίζει με δοκιμασία στην μόνιμη θέση Ηλεκτρολόγου Μηχανικού, Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, από 3/3/2003, σύμφωνα με τους Όρους Υπηρεσίας που εκτίθενται στην επιστολή μας με τον ίδιο αριθμό φακέλου, και ημερομηνία 21/1/2003.» Προδικαστική Ένσταση Είναι η θέση της κας Χατζηχάννα, θέση γύρω από την οποία περιστρέφεται η προδικαστική ένστασή της, ότι, με την επιστολή της ημερομηνίας, 30/6/2008, η επιτροπή επιβεβαιώνει τις προηγούμενες «ταυτάριθμες» όπως η κα Χατζηχάννα τις χαρακτηρίζει, επιστολές της, ημερομηνίας 21/1/2003 και 26/2/2003, σύμφωνα με τις οποίες η κλίμακα του Αιτητή είναι Α9-Α11-Α12 συνδυασμένες. Επομένως, υποστηρίζει η κα Χατζηχάννα, «η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αποτελεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο υλικό ή νέα στοιχεία που εξετάστηκαν εξ΄υπαρχής και ούτε έγινε η οποιαδήποτε νέα έρευνα. Είναι βεβαιωτική πράξη της προηγούμενης απόφασης ..» Στην αντίπερα όχθη ο κ. Χριστάκη, προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η προβαλλόμενη με την προδικαστική ένσταση θέση της κας Χατζηχάννα, είναι γενική και αόριστη, καθότι δεν προσδιορίζεται «ποια είναι η προηγούμενη απόφαση η οποία βεβαιώνεται με την προσβαλλόμενη απόφαση, ημερομηνίας 30/6/2008.» Η υπό εξέταση περίπτωση αφορά, σύμφωνα με τον κ. Χριστάκη «την πρώτη και μοναδική φορά» που ο Αιτητής υπέβαλε ένα τέτοιο αίτημα. Το αίτημα εξετάστηκε και απορρίφθηκε από την Επιτροπή, η οποία για τεκμηρίωση της απορριπτικής απόφασης της επικαλείται τις πρόνοιες του Νόμου 42 (ΙΙ)/
4. Υπό τις περιστάσεις «αδυνατώ», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο κ. Χριστάκη, «να αντιληφθώ τι είναι εκείνο που παρέχει έρεισμα στην προδικαστική ένσταση της ΕΔΥ». Για τους πιο κάτω λόγους, η πιο πάνω θέση της κας Χατζηχάννα δεν με βρίσκει σύμφωνο. Σύμφωνα με πάγια νομολογία, η βεβαιωτική πράξη δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη, εκτός και αν λήφθηκε ύστερα από νέα έρευνα και λήφθηκαν υπόψη νέα στοιχεία, τα οποία, έστω και αν προϋπήρχαν, ήταν άγνωστα και/ή δεν λήφθηκαν υπόψην νωρίτερα (βλ. Σιακαλλή v. Δημοκρατίας, 1994 3 Α.Α.Δ. 519, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας,

(1996)2 Α.Α.Δ. 474 και Ζίττης v. Δημοκρατίας, 1998 3 Α.Α.Δ. 394). Το τι αποτελεί νέα έρευνα πραγματεύεται ο τότε Δικαστής Π. Καλλής στην απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Ζίττης (πιο πάνω), με αναφορά, στα πιο κάτω αποσπάσματα από τα συγγράμματα "Δίκαιο των Διοικητικών Διαφορών" του Μ.Δ. Στασινόπουλου, 4η Έκδοση, σελ. 176 και "Αίτησις Ακυρώσεως" του Θ. Τσάτσου, Έκδοση Τρίτη, σελ. 131-132, με αναφορά στα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959, σελ. 241 και με αναφορά σε σχετική κυπριακή νομολογία: Μ. Δ. Στασινόπουλος: "Πότε υπάρχει νέα έρευνα - Πότε υπάρχει νέα έρευνα, είναι ζήτημα πραγματικόν. Θεωρείται όμως γενικώς νέα έρευνα η λήψις υπ' όψιν νέων ουσιωδών νομικών ή πραγματικών στοιχείων, κρίνεται δε αυστηρώς το χρησιμοποιηθέν νέον υλικόν, διότι δεν πρέπει ο απολέσας την προθεσμίαν διά την προσβολήν μιας εκτελεστής πράξεως, να δύναται να καταστρατηγή την προθεσμίαν ταύτην δια της δημιουργίας νέας πράξεως, η οποία εξεδόθη κατ' επίφασιν μεν κατόπιν νέας ερεύνης, κατ' ουσίαν όμως επί τη βάσει των αυτών στοιχείων. Ούτω, δεν θεωρείται νέα έρευνα η παραπομπή της υποθέσεως εκ νέου εις συμβούλιον, προς εξέτασιν από νομικής αποκλειστικώς πλευράς ή η παραπομπή προς γνωμάτευσιν εις το νομικόν συμβούλιον ή η επίκλησις άλλης νομικής διατάξεως εκτός εκείνης εφ' ης είχε στηριχθή η αρχική πράξις, εφ' όσον δεν γίνεται επίκλησις και νέων πραγματικών στοιχείων. Νέα έρευνα υπάρχει ιδίως εάν, προ της εκδόσεως της νεωτέρας πράξεως, λαμβάνη χώραν εξέτασις στοιχείων κρίσεως νεωστί προκυπτόντων ή προϋπαρχόντων μεν αλλά τέως αγνώστων, άτινα νυν λαμβάνονται προσθέτως διά πρώτην φοράν υπ' όψιν. Ομοίως, νέαν έρευναν συνιστά η διενέργεια αυτοψίας ή η συλλογή συμπληρωματικών επί της υποθέσεως πληροφοριών." Θ. Τσάτσος "Η εν τη πράξει βεβαίωσις, ότι εγένετο νέα έρευνα δεν αρκεί. Η τοιαύτη κρίσις της διοικήσεως δεν δεσμεύει το Συμβούλιον της Επικρατείας, το οποίον είναι μόνον αρμόδιον ν' αποφασίση κατά πόσον η αίτησις ακυρώσεως είναι τύποις παραδεκτή. Το Συμβούλιον της Επικρατείας δηλαδή οφείλει να εξετάση κατά πόσον διεξήχθη νέα έρευνα της υποθέσεως, δικαιολογούσα τον χαρακτηρισμόν της μετά ταύτην εκδοθείσης πράξεως, ως πράξεως νέας και ως εκ τούτου εκτελεστής, περί την ταυτότητα του περιεχομένου της προς την επιβεβαιουμένην πράξιν. ............................. Δεν αποτελεί όμως νέαν έρευναν ικανήν να καταστήση την βεβαιωτικήν πράξιν προσβλητήν οιαδήποτε μεταγενεστέρα της βεβαιουμένης πράξεως έρευνα, απολήξασα εις συμπλήρωσιν της αρχικής αιτιολογίας, εφ' όσον α) δεν ανατρέπεται εκ ταύτης η προηγούμενη εν όλω και β) παρά πάσαν προσθήκην ή μερικήν μεταβολήν προκύπτει, ότι η διοίκησις εξακολουθεί πράγματι να κρίνη ότι η αρχική αιτιολογία ήτο επαρκής. Εν τη περιπτώσει όμως ταύτη η κρίσις της διοικήσεως, ότι η αρχική της βεβαιουμένης πράξεως αιτιολογία ήτο επαρκής, απαιτείται να είναι ειλικρινής. Απλή βεβαίωσις, ότι εξακολουθεί να κρίνη την αρχικήν αιτιολογίαν ως επαρκή παρ' ότι αποδεικνύεται, ότι αύτη ήτο προφανώς ανεπαρκής, δεν εμποδίζει την προσβολήν της κατά τα λοιπά στοιχεία βεβαιωτικής πράξεως, της οποίας η αιτιολογία κατόπιν νέας ερεύνης συνεπληρώθη." Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, 1929-1959, σελ. 241: "Νέα έρευνα υπάρχει εάν, πρό της εκδόσεως της νεωτέρας πράξεως, λαμβάνη χώραν εξέτασις νεωστί προκυπτόντων, ή προϋπαρχόντων μεν αλλά τέως αγνώστων κυρίων στοιχείων κρίσεως, άτινα νυν λαμβάνονται προσθέτως υπ' όψιν." Στην περίπτωση μας ο αιτητής αποτάθηκε στην Επιτροπή με αίτημα την τοποθέτηση/προαγωγή του στην κλίμακα Α11, επικαλούμενος την αρχή της ίσης μεταχείρισης. Για τεκμηρίωση της θέσης του έθεσε ενώπιον της Επιτροπής όλα εκείνα τα στοιχεία που κατά τη γνώμη του τεκμηρίωναν το αίτημα του. Η Επιτροπή εξέτασε το αίτημα του και το απέρριψε. Εναντίον της απορριπτικής απόφασης ο αιτητής καταχώρισε την παρούσα προσφυγή. Έχω την άποψη ότι η προσβαλλόμενη απόφαση κάθε άλλο παρά βεβαιωτική απόφαση ως η εν λόγω έννοια ερμηνεύθηκε στην υπόθεση Ζίττη (πιο πάνω), είναι. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω η προδικαστική ένσταση απορρίπτεται. Στρέφομαι τώρα στους λόγους ακύρωσης οι οποίοι υπενθυμίζω είναι κοινοί και για τους τρεις αιτητές. (α) Η προσβαλλόμενη απόφαση είναι προϊόν πλάνης περί το εφαρμοστέο δίκαιο Τα σχετικά με τον πιο πάνω λόγο ακύρωσης επιχειρήματα του κ. Χριστάκη περιστρέφονται γύρω από την πιο κάτω θέση: Σύμφωνα με την προκήρυξη της θέσης στην οποία προσλήφθηκε ο αιτητής, η θέση ήταν Ηλεκτρολόγου Μηχανικού 2ης Τάξης, συνδυασμένη με τη θέση Ηλεκτρολόγου Μηχανικού 1ης Τάξης. Δοθέντος ότι η συγκεκριμένη θέση ήταν πρώτου διορισμού, τύγχαναν, σύμφωνα με τον κ. Χριστάκη, εφαρμογής οι διατάξεις των άρθρων 27, 31 και 33 του Νόμου 1/1990, σύμφωνα με τις οποίες κανένας δεν διορίζεται στη Δημόσια Υπηρεσία εκτός αν κατά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής των αιτήσεων και κατά το χρόνο που λαμβάνεται η απόφαση πρόσληψής του, κατέχει τα προσόντα που καθορίζονται στο σχέδιο υπηρεσίας της θέσης στην οποία πρόκειται να γίνει ο διορισμός. Εφόσον, σύμφωνα πάντα με τον κ. Χριστάκη, η λήξη της προθεσμίας για την υποβολή αίτησης πρόσληψης στη συγκεκριμένη θέση ήταν η 22/10/2001, το σχέδιο υπηρεσίας που ίσχυε στην περίπτωση του αιτητή ήταν το σχέδιο υπηρεσίας 16/01 που πρόβλεπε διορισμό στη θέση Ηλεκτρολόγου Μηχανικού 2ης Τάξης, κλίμακα Α9, με δικαίωμα προαγωγής στη θέση Ηλεκτρολόγου Μηχανικού 1ης Τάξης, κλίμακα Α11, έπειτα από πενταετή υπηρεσία στην κλίμακα Α9, και όχι το σχέδιο υπηρεσίας 55/05, Ηλεκτρολόγου Μηχανικού συνδυασμένες κλίμακες Α9-Α11-Α12, το οποίο καταρτίστηκε δυνάμει του Νόμου 42(ΙΙ)/2002 και τέθηκε σε ισχύ πολύ μεταγενέστερα της πρόσληψης του αιτητή και συγκεκριμένα στις 30/12/2005. Επομένως, καταλήγει ο κ. Χριστάκη, ο διορισμός του αιτητή δεν μπορούσε να γίνει στις συνδυασμένες κλίμακες Α9-Α11-Α12 και συνεπώς, οι πρόνοιες του Νόμου 42(ΙΙ)/2002 δεν εφαρμόζονται στην περίπτωσή του. Ο συγκεκριμένος Νόμος «δεν έχει», σύμφωνα με τον κ. Χριστάκη, «ως αποτέλεσμα την άμεση αντικατάσταση και ή κατάργηση των θέσεων στις οποίες αναφέρεται, αλλά αποτελεί μόνο καθιέρωση μελλοντικής πολιτικής για την εφαρμογή της οποίας χρειάζεται να ληφθούν περαιτέρω νομοθετικά ή και διοικητικά μέτρα όπως για παράδειγμα ο καταρτισμός νέων σχεδίων υπηρεσίας. Εξού και στο Νόμο η χρήση της αναφοράς "θα αντικατασταθούν".» Κατά συνέπεια, η Επιτροπή ενήργησε σύμφωνα με τον κ. Χριστάκη, «υπό πλάνη ως προς το ισχύον στην περίπτωση του αιτητή σχέδιο υπηρεσίας και άρα υπό πλάνη απέρριψε το αίτημά του.». Τα επιχειρήματα της κας Χατζηχάννα είναι εκ διαμέτρου αντίθετα και έχουν σαν κεντρικό άξονα την εξής θέση: Εφόσον η θέση στην οποία ο αιτητής προσλήφθηκε και υπηρετεί ανήκει στις συνδυασμένες κλίμακες Α9-Α11-Α12, τότε τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του Νόμου 42(ΙΙ)/2002, σύμφωνα με τις οποίες οι θέσεις 2ης Τάξης (κλίμακα Α9) και 1ης Τάξης (κλίμακα Α11 και Α12) αντικαταστάθηκαν με συνδυασμένες κλίμακες Α9-Α11-Α12. Επομένως, υποστηρίζει η κα Χατζηχάννα, δεν παρίσταται ανάγκη ψήφισης νέων σχεδίων υπηρεσίας, ως η θέση του κ. Χριστάκη. Ο συγκεκριμένος Νόμος δεν δημιούργησε νέες θέσεις, απλά με τις πρόνοιές του αντικαταστάθηκαν, σύμφωνα με την κα Χατζηχάννα, οι τίτλοι και οι κλίμακες των ήδη εγκεκριμένων υφιστάμενων προς πλήρωση θέσεων. Κατ΄ αρχήν θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω τις πρόνοιες του συγκεκριμένου Νόμου, στην ερμηνεία των οποίων εστιάζεται και η διαφωνία των εμπλεκομένων πλευρών, καθόσον οι εν λόγοι πρόνοιες μας αφορούν. Σύμφωνα με το Παράρτημα Πρώτου Πίνακα: «Οποιεσδήποτε κενές θέσεις κατά την ημερομηνία ψήφισης του παρόντος Νόμου ή που θα κενωθούν μετά την ημερομηνία αυτή θα αντικατασταθούν με ίσο αριθμό θέσεων Μηχανολόγου Μηχανικού (κλίμακες Α9, Α11 και Α12). Οι κάτοχοι των συνδυασμένων θέσεων που βρίσκονταν ή θα έφθαναν στην κλίμακα Α12 ή Π14 να ανελίσσονται στην κλίμακα Α12 επεκτεινόμενοι κατά δύο προσαυξήσεις, πάνω σε προσωπική βάση.» Στην υπόθεση Ιάκωβου Αντωνίου κ.ά. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2002)3 ΑΑΔ 669 ένα από τα σημεία που απασχόλησαν την Ολομέλεια ήταν και το κατά πόσο με τον προϋπολογισμό δημιουργήθηκαν νέες θέσεις έτσι ώστε να απαιτούνται νέα σχέδια υπηρεσίας. Το ζήτημα προσεγγίστηκε με αναφορά στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Δημοκρατία ν. Δαυϊδ Γεωργίου κ.ά.

(2001)3 ΑΑΔ 603: «Έχουμε εξετάσει προσεκτικά τις διάφορες εισηγήσεις που έχουν υποβληθεί και έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η πρωτόδικη απόφαση είναι ορθή. Από τη φρασεολογία του Νόμου 8(ΙΙ)/96 φαίνεται ότι ο Νόμος δεν δημιούργησε νέες θέσεις αλλά αντικατέστησε τον τίτλο και τις Κλίμακες ήδη υφιστάμενων θέσεων. Η διαφοροποίηση που επήλθε στον τίτλο και στη μισθοδοσία δεν επέβαλλε την έγκριση νέων σχεδίων υπηρεσίας. Με την εφαρμογή του Νόμου προέκυψε η υποχρέωση απόδοσης των δικαιωμάτων στους δικαιούχους. Η αντίληψη της Διοίκησης ότι θα έπρεπε να εγκριθούν νέα σχέδια υπηρεσίας είναι λανθασμένη.......... Αναφορικά με το συσχετισμό του άρθρου 27 του Νόμου 1/90 επικροτούμε την πρωτόδικη απόφαση ότι το πιο πάνω άρθρο δεν μπορεί να συνδεθεί με τις πρόνοιες του Νόμου 8(ΙΙ)/

1. Και τούτο γιατί, όπως ορθά σημειώνεται στην πρωτόδικη απόφαση, το άρθρο 27 προβλέπει τα γενική καθήκοντα και τις ευθύνες μιας υπό πλήρωση θέσης. Στην παρούσα περίπτωση οι εφεσίβλητοι κατείχαν ήδη τις θέσεις για τις οποίες ίσχυαν συγκεκριμένα Σχέδια Υπηρεσίας. ..... Με δοσμένη τη νομοθετική ρύθμιση, δε διαφοροποιείται η κατάσταση με παραπομπή είτε στην απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου που προηγήθηκε είτε με αναφορά στο άρθρο 27 του Ν.1/90 ή στους Κανονισμούς σε σχέση με τη διαδικασία έγκρισης σχεδίων υπηρεσίας.......» Εξέτασα πολύ προσεκτικά τις εκατέρωθεν εισηγήσεις και επιχειρήματα. Με την ίδια προσοχή διεξήλθα και τις πρόνοιες του Νόμου 42(ΙΙ)/
2. Συμφωνώ με τη θέση της κας Χατζηχάννα ότι ο συγκεκριμένος Νόμος δεν δημιούργησε νέες θέσεις αλλά αντικατέστησε τους τίτλους και τις κλίμακες των ήδη εγκεκριμένων υφιστάμενων προς πλήρωση θέσεων. Επομένως, δεν απαιτούντο, όπως ορθά υποστηρίζει η κα Χατζηχάννα νέα σχέδια υπηρεσίας για τις εγκεκριμένες προς πλήρωση υφιστάμενες κατά το χρόνο θέσπισης του Νόμου, κενές θέσεις. Και η θέση στην οποία διορίστηκε ο αιτητής ήταν μια από αυτές. Είναι πιστεύω αρκετό να επισημάνω ότι η θέση στην οποία προσλήφθηκε ο αιτητής προκηρύχθηκε μεν στις 28/9/2001, δηλαδή πριν τη θέσπιση του Νόμου, πληρώθηκε όμως με την πρόσληψη του αιτητή μετά τη θέσπιση του Νόμου. Αν σ΄ όλα τα πιο πάνω προσθέσουμε (α) το γεγονός ότι όταν η θέση προσφέρθηκε στον αιτητή, προσφέρθηκε ως θέση ανήκουσα στις συνδυασμένες κλίμακες Α9-Α11-Α12, και ως τέτοια ο αιτητής την απεδέχθη και (β) το γεγονός ότι οι δύο συνάδελφοι του αιτητή, κατ΄ επίκληση των οποίων ο τελευταίος ζήτησε την προαγωγή του στην κλίμακα Α11, είχαν διοριστεί πριν τη θέσπιση του Νόμου 42(ΙΙ)/2002, γεγονός που διαφοροποιεί καθοριστικά την περίπτωσή τους από την περίπτωση του αιτητή, δεν θα δυσκολευθούμε να καταλήξουμε στη διαπίστωση ότι οι επί του προκειμένου θέσεις και επιχειρήματα του κ. Χριστάκη, στερούνται νομικού και πραγματικού υπόβαθρου. Ως αποτέλεσμα, ο πιο πάνω λόγος ακύρωσης δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Η πιο πάνω κατάληξή μου σφραγίζει και τη μοίρα των άλλων δύο λόγων ακύρωσης. Αναφορικά με το υπό στοιχείο (β) λόγο ακύρωσης είναι αρκετό να διεξέλθει ένας την προσβαλλόμενη απόφαση για να διαπιστώσει το ανεδαφικό του συγκεκριμένου λόγου. Η προσβαλλόμενη απόφαση και δεόντως αιτιολογημένη είναι και προϊόν δέουσας έρευνας είναι. Αναφορικά με τον υπό στοιχείο (γ) λόγο ακύρωσης είναι πιστεύω αρκετό να υπενθυμίσω το γεγονός ότι η περίπτωση του αιτητή, για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω, διαφοροποιείται ουσιωδώς από τις περιπτώσεις των δύο συναδέλφων του τις οποίες επικαλείται για να στηρίξει το αίτημά του περί ίσης μεταχείρισης. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η προσφυγή δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται με έξοδα €1.000 έξοδα, πλέον ΦΠΑ, αν υπάρχει. Στο βαθμό και την έκταση που η προσβαλλόμενη απόφαση αφορά την πιο πάνω προσφυγή, η απόφαση επικυρώνεται σύμφωνα με το Άρθρο 146.4(α) του Συντάγματος. ΠΡΟΣΦΥΓΗ 1575/2008 Ο Χαράλαμπος Δημητρίου Αιτητής στην Προσφυγή 1575/2008, προσλήφθηκε στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, στη θέση Υδρολόγου 2ης Τάξης, Κλίμακα Α9, την 1/11/
3. Ο διορισμός στην εν λόγω θέση, είχε προσφερθεί στον Αιτητή με επιστολή της Επιτροπής ημερομηνίας 30/9/
4. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από την εν λόγω επιστολή. «Έχω οδηγίες να σας πληροφορήσω ότι η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας αποφάσισε να σας προσφέρει διορισμό με δοκιμασία στη μόνιμη θέση Υδρολόγου, Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, σύμφωνα με του όρους υπηρεσίας που επισυνάπτονται. Η ημερομηνία ισχύος του διορισμού σας θα καθοριστεί μετά την αποδοχή της προσφοράς αυτής». Αφού ο Αιτητής με επιστολή του ημερομηνίας 30/9/2002 αποδέχθηκε την πιο πάνω προσφορά, η Επιτροπή του απηύθυνε με επιστολή ημερομηνίας 21/10/2002, το περιεχόμενο της οποίας έχει ως εξής: «Έχω οδηγίες να αναφερθώ στην επιστολή σας ημερομηνίας 30/9/2002 και να σας πληροφορήσω ότι η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας σας διορίζει με δοκιμασία στην μόνιμη θέση Υδρολόγου, Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, από 1/11/2002, σύμφωνα με τους Όρους Υπηρεσίας που εκτίθενται στην επιστολή μας με τον ίδιο αριθμό φακέλου, και ημερομηνία 30/9/2002.» Όπως έχω ήδη αναφέρει και οι τρεις αιτητές στις πιο πάνω συνεκδικαζόμενες προσφυγές, προβάλλουν κοινούς λόγους ακύρωσης της επίδικης απόφασης. Έχω ήδη παραθέσει τους λόγους ακύρωσης πιο πάνω, γι΄ αυτό θεωρώ περιττό να τους επαναλάβω. Για τους λόγους που έχω απορρίψει την προδικαστική ένσταση της κας Χατζηχάννα στη συνεκδικαζόμενη προσφυγή 1574/2008, την οποία ένσταση η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ΄ων η αίτηση προβάλλει και στην παρούσα προσφυγή, η προδικαστική ένσταση απορρίπτεται. Και στην παρούσα περίπτωση, όπως και στην περίπτωση του αιτητή στην προσφυγή 1574/2008, η θέση στην οποία προσλήφθηκε ο αιτητής εκκρεμούσε προς πλήρωση κατά το χρόνο θέσπισης του Νόμου 42(ΙΙ)/2002, πληρώθηκε δε με την πρόσληψη του αιτητή, η οποία υπενθυμίζω έγινε μετά τη θέσπιση του Νόμου. Υπό το φως των όσων λέχθηκαν στα πλαίσια της συνεκδικαζόμενης προσφυγής 1574/2008 και για τους ίδιους λόγους που έχουν εκεί επεξηγηθεί, τους οποίους υιοθετώ και επαναλαμβάνω και για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, όλοι οι προβαλλόμενοι στην παρούσα προσφυγή λόγοι ακύρωσης, δεν μπορούν να πετύχουν και απορρίπτονται. Ως αποτέλεσμα, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα €1.000, πλέον ΦΠΑ, αν υπάρχει, προς όφελος του καθ΄ου η αίτηση. Στο βαθμό και την έκταση που η επίδικη απόφαση αφορά την παρούσα προσφυγή, η απόφαση επικυρώνεται σύμφωνα με το Άρθρο 146.4(α) του Συντάγματος. ΠΡΟΣΦΥΓΗ 1576/2008 Ο Ιωάννης Παπάζογλου, Αιτητής στην πιο πάνω προσφυγή, προσλήφθηκε στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, στη θέση Μηχανολόγου Μηχανικού 2ης Τάξης, Κλίμακα Α9, στις 2/1/
5. Ο διορισμός στην εν λόγω θέση, προσφέρθηκε στον Αιτητή με επιστολή της Επιτροπής ημερομηνίας 4/12/
6. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από την εν λόγω επιστολή. «Έχω οδηγίες να σας πληροφορήσω ότι η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας αποφάσισε να σας προσφέρει διορισμό με δοκιμασία στη μόνιμη θέση Μηχανολόγου Μηχανικού, Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, σύμφωνα με του όρους υπηρεσίας που επισυνάπτονται.
7. Παρακαλείστε να μας πληροφορήσετε το αργότερο μέσα σε 15 μέρες από την ημερομηνία της παρούσας επιστολής κατά πόσον αποδέχεστε την πιο πάνω προσφορά. Σε περίπτωση που δεν απαντήσετε μέσα στην πιο πάνω προθεσμία θα θεωρηθεί ότι δεν αποδέχεστε την προσφορά.» Την πιο πάνω προσφορά, ο Αιτητής αποδέχθηκε με επιστολή του ημερομηνίας 4/12/
8. Μετά που ο Αιτητής έκανε δεκτή την προσφορά, η Επιτροπή του απηύθυνε την πιο κάτω επιστολή ημερομηνίας 7/1/
9. «Έχω οδηγίες να αναφερθώ στην επιστολή σας με ημερομηνία 4/12/2002 και να σας πληροφορήσω ότι η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας σας διορίζει στην μόνιμη θέση Μηχανολόγου Μηχανικού, Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, από 2/1/2003, σύμφωνα με τους όρους υπηρεσίας που εκτίθενται στην προσφορά μας με τον ίδιο αριθμό φακέλου, και ημερομηνία 4/12/
10. Αναφορικά με την παράγραφο 2 των όρων υπηρεσίας, σας πληροφορώ ότι θα τοποθετηθείτε στο σημείο των £2.821 τον χρόνο της μισθολογικής κλίμακας της θέσης και θα δικαιούστε £2.957 το χρόνο την 1/1/
11. Η ημερομηνία προσαύξησης θα είναι η 1η Ιανουαρίου.» Και στην παρούσα προσφυγή εγείρεται η ίδια προδικαστική ένσταση που η κα Χατζηχάννα ήγειρε στα πλαίσια των συνεκδικαζόμενων προσφυγών 1574/2008 και 1575/
12. Για τους λόγους που η συγκεκριμένη προδικαστική ένσταση απορρίφθηκε στις εν λόγω δύο συνεκδικαζόμενες προσφυγές, τους οποίους υιοθετώ και για σκοπούς της παρούσας προσφυγής, η προδικαστική ένσταση απορρίπτεται. Και στην παρούσα περίπτωση, η θέση στην οποία προσλήφθηκε ο αιτητής εκκρεμούσε προς πλήρωση κατά το χρόνο θέσπισης του Νόμου 42(ΙΙ)/2002, πληρώθηκε δε με την πρόσληψη του αιτητή, η οποία υπενθυμίζω έγινε μετά τη θέσπιση του Νόμου. Υπό το φως των όσων λέχθηκαν στα πλαίσια της συνεκδικαζόμενης προσφυγής 1574/2008 και υιοθετήθηκαν για σκοπούς της προσφυγής 1575/2008, και για τους ίδιους λόγους που έχουν εκεί επεξηγηθεί, τους οποίους υιοθετώ και επαναλαμβάνω και για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, όλοι οι προβαλλόμενοι στην παρούσα προσφυγή λόγοι ακύρωσης, οι οποίοι υπενθυμίζω είναι κοινοί και για τις τρεις συνεκδικαζόμενες προσφυγές, δεν μπορούν να πετύχουν και απορρίπτονται. Ως αποτέλεσμα, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα €1.000, πλέον ΦΠΑ, αν υπάρχει, προς όφελος του καθ΄ου η αίτηση. Στο βαθμό και την έκταση που η επίδικη απόφαση αφορά την παρούσα προσφυγή, η απόφαση επικυρώνεται σύμφωνα με το Άρθρο 146.4(α) του Συντάγματος. Α. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ, Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο