ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΑΞΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, Υπόθεση Αρ. 655/2008, 20 Σεπτεμβρίου 2010

(1)του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου του 1972, Ν.90/72, αναφορικά με τη διασφάλιση του χρονοδιαγράμματος μεταστέγασης του Χ.Α.Κ. και της νομιμότητας της όλης οικοδομής. Μετά την πάροδο πέντε ετών από την ημερομηνία χορήγησης των πιο πάνω αδειών, ο Διευθυντής του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, διαπίστωσε ότι βασικοί όροι των αδειών δεν είχαν εφαρμοστεί. Οι άδειες δεν ήταν πλέον ανανεώσιμες και είχαν παύσει να ισχύουν. ΄Ετσι επιδόθηκε ειδοποίηση επιβολής, ημερομηνίας 18.1.2005, δυνάμει του άρθρου 46 του Νόμου, τόσο στον πρόεδρο του Συμβουλίου του Χ.Α.Κ., όσο και στους ιδιοκτήτες του ακινήτου. Στην ειδοποίηση επιβολής η πολεοδομική αρχή αναφέρεται λεπτομερώς στις παραβάσεις που διαπιστώθηκαν και καλεί τον πρόεδρο του Χ.Α.Κ. να προβεί άμεσα στον τερματισμό της χρήσης τμημάτων του κτιρίου. Εναντίον της πιο πάνω ειδοποίησης επιβολής καταχωρήθηκε στις 28.2.2005, ιεραρχική προσφυγή με βάση το άρθρο

1. Μέσα στα πλαίσια της διαδικασίας εξέτασης της ιεραρχικής προσφυγής, το Υπουργείο Εσωτερικών εξασφάλισε τις απόψεις της πολεοδομικής αρχής, αλλά και του Δημάρχου Στροβόλου και ετοίμασε σχετικό σημείωμα. Τελικά ο Υπουργός Εσωτερικών αποφάσισε να απορρίψει την ιεραρχική προσφυγή, κρίνοντας ότι η πολεοδομική αρχή ορθά είχε επιδώσει την ειδοποίηση. Παράλληλα, ο Υπουργός εξουσιοδότησε την πολεοδομική αρχή να τροποποιήσει την αναφερόμενη ειδοποίηση επιβολής, με την προσθήκη στο τέλος της παραγράφου 2 της επιδοθείσας ειδοποίησης της φράσης: «εκτός εάν υποβάλετε σχετική πολεοδομική αίτηση, ώστε να μελετηθεί το ενδεχόμενο χορήγησης προσωρινής πολεοδομικής άδειας κατά παρέκκλιση των προνοιών του Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας, σχετικά με περιορισμένη παράταση του χρόνου χρήσης μέρους του κτιρίου IMC ως γραφεία του Χ.Α.Κ.». Οι αιτητές προσέβαλαν την πιο πάνω απόφαση με την παρούσα προσφυγή. Αξιώνουν ακύρωση της απόφασης του Υπουργού Εσωτερικών ημερομηνίας 29.2.2008, με την οποία απορρίφθηκε η ιεραρχική τους προσφυγή. Οι αιτητές υποστηρίζουν ότι δεν διενεργήθηκε η δέουσα έρευνα και συνεπώς η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε υπό πλάνη και καθ΄ υπέρβαση των ακραίων ορίων της διακριτικής ευχέρειας των καθ΄ ων η αίτηση, ενώ στερείται αιτιολογίας. Σύμφωνα με τους αιτητές η ειδοποίηση επιβολής, η οποία επικυρώθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, στηρίχθηκε κυρίως στο γεγονός ότι δεν τηρήθηκε το χρονοδιάγραμμα που είχε εγκριθεί αναφορικά με τη μεταφορά των γραφείων των αιτητών, γεγονός που κατά τους καθ΄ ων η αίτηση συνιστά μη εφαρμογή των σχετικών όρων των πολεοδομικών αδειών υπ΄ αρ. ΛΕΥ/0714/2000 και ΛΕΥ/0715/
2. Σύμφωνα πάντα με τους αιτητές, η θέση αυτή της πολεοδομικής αρχής στηρίζεται στο πεπλανημένο γεγονός ότι οι αιτητές με την επιστολή τους ημερομηνίας 7.12.2004, δήλωναν ότι το Συμβούλιο του Χ.Α.Κ. σε συνεννόηση με τους ιδιοκτήτες του κτιρίου έχει από τις 28.6.2004 τερματίσει τις οποιεσδήποτε ενέργειες για τη μεταστέγαση των γραφείων του Χ.Α.Κ. και έχει αποφασίσει την παραμονή του στο χώρο που βρίσκεται. Η θέση αυτή της πολεοδομικής αρχής, υποστηρίζουν οι αιτητές, είναι λανθασμένη, αφού με την επιστολή τους ημερομηνίας 7.12.2004 δήλωναν ότι συνεχίζουν να μελετούν επιλογές για μεταστέγασή τους, κάτι το οποίο τελικά έκαναν. Οι αιτητές επισημαίνουν ότι σε επιστολή ημερομηνίας 16.3.2006 στην οποία εκφράστηκαν οι απόψεις της πολεοδομικής αρχής επί της ιεραρχικής προσφυγής, γίνεται παραδοχή, στο σημείο 9(γ), ότι η αναφορά της πολεοδομικής αρχής στην Ειδοποίηση Επιβολής ότι ο πρόεδρος του Συμβουλίου του Χ.Α.Κ. δήλωσε με επιστολή του ότι έχει τερματίσει από τις 28.6.2004 τις οποιεσδήποτε ενέργειες για τη μεταστέγαση των γραφείων του Χ.Α.Κ., δεν είναι απόλυτα ορθή. ΄Ετσι λοιπόν, είναι προφανές ότι η ειδοποίηση επιβολής στηρίχτηκε σε πεπλανημένα στοιχεία και οι καθ΄ων η αίτηση τελώντας υπό την ίδια πλάνη, χωρίς να εξετάσουν κατά πόσο η πολεοδομική αρχή ενήργησε υπό πλάνη και χωρίς να εξετάσουν κατά πόσο η πλάνη αποτελούσε ουσιώδες ελάττωμα της ειδοποίησης επιβολής, την επικύρωσαν. Οι αιτητές στηρίζουν επίσης την επιχειρηματολογία τους στο άρθρο 46 του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου του 1999, Ν.158(Ι)/99, το οποίο προβλέπει ότι αν η διοίκηση κατά την άσκηση της διακριτικής της εξουσίας στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα και προϋποθέσεις, που είναι εξ αντικειμένου ανύπαρκτα ή αν παραλείπει να λάβει υπ΄ όψιν της ουσιώδη πραγματικά γεγονότα, ενεργεί με πλάνη περί τα πράγματα. Αν η πλάνη που έχει επηρεάσει την απόφαση του διοικητικού οργάνου είναι ουσιώδης, τότε η πράξη θα πρέπει να ακυρωθεί. Για τους ίδιους, πάνω-κάτω λόγους, οι αιτητές υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται και αιτιολογίας. Η προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί. Εξέταση του διοικητικού φακέλου δείχνει καθαρά ότι ούτε η ειδοποίηση επιβολής, αλλά ούτε και η απόρριψη της ιεραρχικής προσφυγής στηρίχθηκαν σε πεπλανημένα γεγονότα, ώστε να δικαιολογείται ακύρωση της απόφασης του Υπουργού Εσωτερικών να επικυρώσει την απόφαση της πολεοδομικής αρχής. Οι πολεοδομικές άδειες υπ΄ αριθμόν ΛΕΥ/0714/2000 και ΛΕΥ/0715/2000, χορηγήθηκαν στις 10.11.2000 υπό συγκεκριμένους όρους κατά παρέκκλιση των προνοιών του Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας, ύστερα από σχετική απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου. Και οι δύο άδειες ήταν διάρκειας δύο χρόνων, αλλά η άδεια υπ΄ αρ. ΛΕΥ/0715/2000 ήταν προσωρινή, με δυνατότητα της πολεοδομικής αρχής, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να παρατείνει την ισχύ της, με μέγιστη συνολική διάρκεια ισχύος της τα πέντε χρόνια. Η πολεοδομική αρχή μετά την πάροδο πέντε ετών από την ημερομηνία χορήγησης των πιο πάνω αδειών, διαπίστωσε ότι δεν είχαν τηρηθεί βασικοί όροι των πολεοδομικών αδειών. ΄Ετσι, αφού οι άδειες δεν ήταν πλέον ανανεώσιμες, είχαν παύσει να ισχύουν. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των αιτητών έδωσαν πολλή σημασία στο ποιος είχε την ευθύνη για τη μη τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων για τη μεταστέγαση των γραφείων του Χ.Α.Κ. Παραβλέπουν, κατά τη γνώμη μου, το βασικό στοιχείο, ότι, εν πάση περιπτώσει, οι άδειες δεν ήταν πλέον ανανεώσιμες και είχαν παύσει να ισχύουν. Σύμφωνα με το άρθρο 46

(1)του Ν.90/72, η πολεοδομική αρχή μπορεί να επιδώσει ειδοποίηση επιβολής όταν θεωρήσει ότι οποιαδήποτε ανάπτυξη ακίνητης ιδιοκτησίας εκτελέστηκε χωρίς τη χορήγηση πολεοδομικής άδειας ή όταν οποιοιδήποτε όροι ή περιορισμοί υπό τους οποίους έχει χορηγηθεί η άδεια δεν τηρήθηκαν. Στην εισήγηση του Συμβουλίου Μελέτης Παρεκκλίσεων, την οποία το Υπουργικό Συμβούλιο υιοθέτησε πριν εκδώσει τις συγκεκριμένες πολεοδομικές άδειες, κατά παρέκκλιση του Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας, υπογραμμίζεται ότι, σε περίπτωση μη τήρησης οποιουδήποτε από τους όρους που θα τεθούν στην άδεια, το σύνολο της ανάπτυξης καθίσταται μη εξουσιοδοτημένο και εναπόκειται στην πολεοδομική αρχή, αλλά και στην αρμόδια αρχή που είναι ο Δήμος Στροβόλου να εφαρμόσουν άμεσα και αποτελεσματικά τις σχετικές πρόνοιες του Νόμου. Τονίζεται επίσης ότι το Συμβούλιο έλαβε ιδιαίτερα σοβαρά υπ΄ όψιν την κατηγορηματική διαβεβαίωση της πολεοδομικής αρχής για τη δυνατότητα επιβολής των αναγκαίων μέτρων σε περίπτωση μη τήρησης των όρων και προϋποθέσεων της άδειας. Είναι φανερό από τα πιο πάνω ότι η απόφαση δεν βασίστηκε πάνω στην εντύπωση ότι οι αιτητές είχαν σταματήσει να ερευνούν το ενδεχόμενο μεταστέγασής τους. Οι λόγοι που έκαναν τους καθ΄ων η αίτηση να εκδώσουν τη βεβαίωση επιβολής, αλλά και την προσβαλλόμενη απόφαση, είναι η παράλειψη τήρησης των όρων που είχαν τεθεί στις δύο πολεοδομικές άδειες. Ακόμα κι΄ αν υποθέσουμε ότι υπήρξε κάποια πλάνη, μια και οι καθ΄ ων η αίτηση δυνατόν να είχαν υπ΄ όψιν τους ότι ο Διευθυντής του Χ.Α.Κ. είχε δηλώσει ότι είχαν σταματήσει να ψάχνουν για μεταστέγαση, η πλάνη αυτή ολοφάνερα δεν είναι ουσιώδης, αφού δεν φαίνεται να έπαιξε οποιοδήποτε ρόλο στην απόφαση των καθ΄ ων η αίτηση. Η βάση της απόφασης ήταν, όπως είδαμε και πιο πάνω, το γεγονός της παραβίασης των δύο όρων των αδειών. Ακόμα κι΄ αν η πολεοδομική αρχή πεπλανημένα θεώρησε ότι οι αιτητές είχαν τερματίσει τις ενέργειες για μεταστέγαση των γραφείων τους, η πλάνη αυτή δεν είναι ουσιώδης γιατί αναντίλεκτο και αντικειμενικό γεγονός παραμένει ότι η συνέχιση της χρήσης τμημάτων του ακινήτου ως γραφεία του Χ.Α.Κ. δεν θα μπορούσε να ήταν νόμιμη, εφ΄ όσον η σχετική άδεια με την οποία η εν λόγω χρήση είχε επιτραπεί ήταν προσωρινή. Η ισχύς της είχε λήξει πολύ πριν την επίδοση της ειδοποίησης επιβολής και δεν είχε ζητηθεί και δεν είχε, βέβαια, δοθεί παράταση της ισχύος της. Οι αιτητές γνώριζαν την περιορισμένη διάρκεια ισχύος της άδειας με την οποία τους είχε επιτραπεί η χρήση του ακινήτου, καθώς και τους όρους της. Εν τούτοις παρέλειψαν να προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια για εξασφάλιση παράτασης της ισχύος της άδειας μέχρι να ολοκληρωθούν οι ενέργειες μεταστέγασής τους. Με τα πιο πάνω είναι φανερό ότι απορρίπτονται τα επιχειρήματα των αιτητών, τόσο για έλλειψη δέουσας έρευνας, όσο και για έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας. Από το διοικητικό φάκελο είναι προφανείς οι πραγματικοί και νομικοί λόγοι που οδήγησαν τη διοίκηση στην προσβαλλόμενη απόφαση οι οποίοι δεν είναι άλλοι από την παράλειψη των αιτητών να τηρήσουν τους όρους των αδειών που εκδόθηκαν. Το περιεχόμενο του φακέλου επαρκεί για το δικαστικό έλεγχο και τη διακρίβωση της νομιμότητας της απόφασης. Η προσφυγή απορρίπτεται, με €1.300 έξοδα εναντίον των αιτητών. Φρ. Νικολαΐδης, Δ. /ΜΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο