ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α, Υπόθεση Αρ. 1240/2006, 17 Νοεμβρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ [Υπόθεση Αρ. 1240/2006] 17 Νοεμβρίου, 2010 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Αιτητής ν.
(2005)3 ΑΑΔ 146, νομιμοποιείται στην άσκηση προσφυγής κατά της νέας απόφασης, δηλαδή της ΑΔΠ 1113/2002 παρά το ότι δεν χειροτέρευσε με αυτή η κατάσταση αλλά παρέμεινε ουσιαστικά αναλλοίωτη ως προς τον ίδιο, δικαιούται και να συζητήσει όλο το φάσμα των ζητημάτων σε σχέση με το ακίνητο του στους γκρεμμούς του Πισσουρίου, τη θεώρησή τους ως προτατευόμενο τοπίο και τη ρύθμιση ως προς αυτούς. Εισηγείται δε ως λόγο ακυρότητας την παράλειψη έρευνας, ειδικής αναφοράς και αιτιολογίας σε σχέση με τα πιο πάνω με επίκληση και της αρχής της αναλογικότητας. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την εισήγηση του αιτητή. Ασφαλώς με την ένσταση θα ήταν δυνατό να θέσει οποιοδήποτε σχετικό ζήτημα. Εφόσον έθετε τέτοιο ζήτημα, με νέα στοιχεία, η τυχόν άρνηση θα ήταν εκτελεστή και θα υπέκειτο σε αναθεώρηση. Εφόσον όμως δεν έχει ο ίδιος θέσει οποιοδήποτε τέτοιο ζήτημα, δεν μπορεί να τίθεται θέμα νέας εκτελεστής πράξης επ' αυτών ή, εν πάση περιπτώσει, οποιασδήποτε μορφής υποχρέωσης για έρευνα και αιτιολογία σε σχέση με μη αμφισβητηθέντα ή προσβληθέντα αλλά ήδη νομίμως ισχύοντα. Έχω σημειώσει εξ αρχής πως ο αιτητής, με την ένστασή του, απλώς αναφέρθηκε στις επιπτώσεις από τη διατήρηση του ακινήτου του στη Ζ3 και ασφαλώς αυτής της μορφής η ένσταση δεν μπορούσε να επιβάλει υποχρέωση για έρευνα και αιτιολογία της φύσης και της έκτασης που ο αιτητής εισηγείται. Οπότε και η εξήγηση που έδωσε η Επιτροπή Μελέτης Ενστάσεων, η οποία βρίσκεται στη βάση της προσβαλλόμενης απόφασης, που δόθηκε προφανώς ενόψει και της ένστασης του Κοινοτικού Συμβουλίου Πισσουρίου, πως ήταν εντελώς αδικαιολόγητη η εισήγηση για αλλαγή των ορίων της ζώνης προστασίας, προστατευόμενου τοπίου «λαμβάνοντας υπόψη τη μεγάλη σημασία της περιοχής των γκρεμμών ως ιδιόμορφου και σπάνιου τοπίου σε παγκύπριο επίπεδο, αλλά και την αξία του ως σημαντικού βιότοπου (θαλασσινά πουλιά κ.α.)», απλώς επιβεβαιώνει όσα είχαν ήδη καθοριστεί. Όπως και η τελική απόφαση που στάληκε στον αιτητή με την επιστολή ημερομηνίας 5.5.
- Αναφέρεται σ' αυτή πως η ένστασή του απερρίφθη αφού «η ιδιοκτησία του εξακολουθεί να διέπεται από το ίδιο πολεοδομικό καθεστώς λόγω της έντονης τοπογραφίας της περιοχής και της ανάγκης προστασίας του ιδιαίτερου φυσικού περιβάλλοντος που χαρακτηρίζεται ως ιδιόμορφο και σπάνιο σε παγκύπριο επίπεδο». Αναπόφευκτα η ένσταση που υπέβαλε ο αιτητής απορρίφθηκε ακριβώς με αναφορά στο συσχετισμό προς τους γκρεμμούς του Πισσουρίου ως προστατευόμενου τοπίου στο πλαίσιο της σχετικής Δήλωσης Πολιτικής. Καταλήγω πως δεν στοιχειοθετείται λόγος ακυρότητας και η προσφυγή απορρίπτεται. Οι καθ' ων η αίτηση είχαν εισηγηθεί πως η προσφυγή ήταν εκπρόθεσμη επειδή ασκήθηκε σε χρόνο πέραν των 75 ημερών από τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. Χρειάστηκαν διάφορες εμφανίσεις σε σχέση με αυτό το θέμα και, τελικά, η προσφυγή παρέμεινε σε εκκρεμότητα για μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρις ότου εκδοθεί από την Πλήρη Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου απόφαση επί όμοιου θέματος. Μετά από εμφανίσεις και ενώπιον της Πλήρους Ολομέλειας εκδόθηκε απόφαση στη βάση της οποίας η προδικαστική ένσταση αποσύρθηκε (βλ. Αντώνης Παπαντωνίου κ.α. ν. Δήμου Λευκωσίας, Υπόθεση Αρ. 2078/2006, ημερομηνίας 19.4.
- Έχοντας υπόψη το σύνολο των δεδομένων δεν θα επιδικάσω έξοδα. Γ. Κωνσταντινίδης, Δ. /μσιαμπαρτά cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο