ΝΤΑΝΙΕΛΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΙΛΟΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ Η ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, Υπόθεση Αρ. 1198/2010, 12 Ιουλίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 1198/2010) 12 Ιουλίου, 2011 [ΚΡΑΜΒΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΝΤΑΝΙΕΛΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΙΛΟΣ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ Η ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, Καθ΄ ων η αίτηση. - - - - - - Αιτήτρια προσωπικά. Κ. Σταυρινός, για τους Καθ΄ ων η αίτηση. - - - - - - Α Π Ο Φ Α Σ Η ΚΡΑΜΒΗΣ, Δ.: Ο Επαρχος Λεμεσού απέρριψε αίτημα της αιτήτριας για να της παραχωρηθεί η χρήση οικίας κτισμένης επί τουρκοκυπριακής γης στα Πολεμίδια επειδή η χρήση της εν λόγω οικίας είχε παραχωρηθεί προηγουμένως στους ετεροθαλείς αδελφούς της Στέλιο και Κυριάκο. Ο Επαρχος Λεμεσού κάλεσε επίσης την αιτήτρια να εγκαταλείψει την οικία και να παραδώσει την κατοχή της στην Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Η αιτήτρια, η οποία χειρίστηκε προσωπικά την υπόθεσή της, αξιώνει την ακύρωση της προαναφερόμενης απόφασης. Τα σημαντικά γεγονότα που συνδέονται άμεσα με τα επίδικα θέματα είναι ότι στις 18.5.81 υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ Επάρχου Λεμεσού και του Γεωργίου Σίλου με την οποία παραχωρείτο σε αυτόν και στα άτομα της οικογένειας του, που κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν η σύζυγος του Άννα Σίλου και τα δυο τους παιδιά Στέλιος και Κυριάκος, δικαίωμα χρήσης της οικίας αρ.78 στον οικισμό αυτοστέγασης στα Πάνω Πολεμίδια. Ο Γεώργιος Σίλου μετά το διαζύγιο του παντρεύτηκε τη Σοφία Σίλου από τη Βουλγαρία και στις 10.5.01 υιοθέτησε την αιτήτρια, κόρη της Σοφίας Σίλου από προηγούμενο γάμο της. Η εν λόγω οικία μετά το θάνατο του πατέρα της αιτήτριας στις 12.5.05, έγινε αντικείμενο διεκδίκησης μεταξύ των δυο γιών του δικαιούχου από τον πρώτο του γάμο και της δεύτερης συζύγου του. Κατόπιν προσφυγής που καταχώρησε η τελευταία εναντίον της απόρριψης του αιτήματος της να της δοθεί άδεια χρήσης από τον Υπουργό Εσωτερικών, εξέδωσα ακυρωτική απόφαση η οποία ανατράπηκε από το Εφετείο (Βλ. Δημοκρατία ν. Σοφία Σίλου, ΑΕ 191/2008, ημερ.13.11.09). Με την απόφαση αυτή κρίθηκε ότι η Σοφία Σίλου κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης της για παραχώρηση της άδειας χρήσης της κατοικίας, δεν είχε έννομο συμφέρον, σύμφωνα με ισχύουσα απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ημερ. 19.10.04 επειδή ήταν ιδιοκτήτρια 3 διαμερισμάτων στην Λεμεσό, τα οποία όμως πωλήθηκαν ή μεταβιβάστηκαν με δωρεά σε τρίτα πρόσωπα πριν τον Ιανουάριο του 2006 που υποβλήθηκε το αίτημα της για στεγαστική βοήθεια. Ο Υπουργός Εσωτερικών, κατόπιν επανεξέτασης του αιτήματος της Σοφίας Σίλου, αποφάσισε την απόρριψη του για το λόγο ότι δεν πληρούσε τους όρους και προϋποθέσεις που προνοούνται στα στεγαστικά σχέδια για εκτοπισθέντες που εγκρίθηκαν με την πιο πάνω απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου. Στη συνεδρία ημερ. 18.3.10 αποφάσισε όπως η άδεια χρήσης της κατοικίας που ανήκε στον αποβιώσαντα Γεώργιο Σίλο, παραχωρηθεί στα παιδιά του Κυριάκο και Στέλιο ως νομίμων δικαιούχων χρήσης της εν λόγω κατοικίας. Προηγούμενο αίτημα της Σοφίας Σίλου για παροχή οικονομικής βοήθειας προς επιδιόρθωση της πιο πάνω κατοικίας δεν εξετάστηκε καν, διότι δεν θεωρήθηκε ως εγκριμένη δικαιούχος της εν λόγω κατοικίας. (Επιστολή ημερ. 21.4.09, κυανούν 239 στο διοικητικό φάκελο Τεκμήριο Γ). Η αιτήτρια η οποία διέμενε στην επίδικη οικία με τον πατέρα της όσο αυτός ήταν εν ζωή αλλά και κατά διαστήματα μετά τον θάνατο του, ζήτησε επανειλημμένα να θεωρηθεί δικαιούχος προσφυγικής ταυτότητας στην βάση της υιοθεσίας της από τον πρόσφυγα πατέρα της, συμπληρώνοντας και τη σχετική αίτηση. Το αίτημα απορρίφθηκε με την αιτιολογία ότι η προσφυγική ιδιότητα ενός παιδιού που γεννήθηκε πριν και ή κατά το χρόνο της τουρκικής εισβολής δεν εξαρτάται από την ιδιότητα των γονιών του παιδιού, είτε φυσικών είτε εκείνων που το υιοθέτησαν, αλλά από τη γέννηση και ή διαμονή του παιδιού στα κατεχόμενα κατά το χρόνο της τουρκικής εισβολής. Η αιτήτρια με επιστολή ημερ. 24.11.09 ζήτησε από τους καθ' ων η αίτηση την παραχώρηση της επίδικης οικίας αυτοστέγασης εκθέτοντας τα περιστατικά της προσωπικής και οικογενειακής της ζωής με την μητέρα της, επικαλούμενη κυρίως το κληρονομικό της δικαίωμα επί του σπιτιού που ανεγέρθηκε από τον πατέρα της αλλά και τη συμβολή της στα έξοδα συντήρησης της οικίας προκειμένου να καταστεί κατοικήσιμη. Στις 24.4.10 και αφού είχε ήδη απορριφθεί το αίτημα της για απόκτηση προσφυγικών δικαιωμάτων λόγω της ταυτότητας του πατέρα της, η Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού απέστειλε στην αιτήτρια την πιο κάτω επιστολή: «Επειδή παράνομα και χωρίς καμία εξουσιοδότηση του Κηδεμόνα Τ/Κ Περιουσιών, κατέχετε και χρησιμοποιείται παράνομα την κατοικία που ανεγέρθηκε σε Τ/Κ γη στο 104ον δρόμο αρ. 78 του Συνοικισμού Αυτοστέγασης Πάνω Πολεμιδιών, καλείσθε όπως πριν τις 30.5.2010 παραδώσετε την υπό αναφορά κατοικία στην Υπηρεσία Διαχείρισης Τ/Κ Περιουσιών κενή και απαλλαγμένη από κάθε επέμβαση και μετακινήσετε χωρίς καθυστέρηση οτιδήποτε έχετε τοποθετήσει σ΄ αυτή. 2. Σε αντίθετη περίπτωση, το Γραφείο μου με τη βοήθεια της Αστυνομίας, θα προχωρήσει στη λήψη των ενδεδειγμένων μέτρων για ανάκτηση ελεύθερης κατοχής της υπό αναφοράν κατοικίας με νόμιμες διαδικασίες σύμφωνα με το άρθρο 15
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.