Μιχάλη Παρασκευά κ.α ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ μέσω Υπουργείου Εσωτερικών κ.α, Υποθ. Αρ.1260/2008, 8 Σεπτεμβρίου 2011

Μιχάλη Παρασκευά κ.α ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ μέσω Υπουργείου Εσωτερικών κ.α, Υποθ. Αρ.1260/2008, 8 Σεπτεμβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υποθ. Αρ.1260/2008) 8 Σεπτεμβρίου, 2011 [ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ/στης] Αναφορικά με τα ΄Αρθρα 28, 29 και 146 του Συντάγματος

1. Μιχάλη Παρασκευά και άλλων
2. Στέλλας Στυλιανού
3. Χαράλαμπου Τσουλούπα
4. Ελένη Σωτηρίου
5. Μερόπη Σωτηρίου
6. Παναγιώτη Γιαννακού
7. Κυριακή Χριστοφόρου Αιτητές, -και - ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, μέσω
8. Υπουργείου Εσωτερικών και/ή
9. Επαρχιακό Γραφείο Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως Λευκωσία Καθ΄ων η αίτηση. ------------------------ Μ.Παρασκευάς, για τους αιτητές Θ.Πιπερή (κα.) - δικηγόρος της Δημοκρατίας για τους κ αθ΄ων η αίτηση Κα.Δ.Κωνσταντίνου για Πελαγία: για το ενδιαφερόμενο μέρος ----------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ.: Οι αιτητές με την παρούσα προσφυγή αμφισβητούν τη νομιμότητα της εκδοθείσας πολεοδομικής άδειας προς όφελος του ενδιαφερομένου μέρους. Τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την παρούσα υπόθεση είναι σε συντομία τα πιο κάτω: Η ιδιοκτήτρια εταιρεία του τεμαχίου 212 στη Λακατάμια, Οurania Real Estates Developments Ltd, (ενδιαφερόμενο μέρος) υπέβαλε στις 4 Ιουλίου 2007 αίτηση για χορήγηση πολεοδομικής αδείας με σκοπό την ανέγερση μιας διώροφης οικοδομής αποτελούμενης από 18 διαμερίσματα με υπόγειο χώρο στάθμευσης και μικρή κολυμβητική δεξαμενή. Το εν λόγω ακίνητο εμπίπτει στην πολεοδομική ζώνη Πα 9.4.1(α) στην οποία επιτρέπεται η οικιστική ανάπτυξη με συντελεστή 1,20:1 και ποσοστό κάλυψης 0,70:
10. Για σκοπούς έγκρισης της αιτήσεως η Αρχή Ηλεκτρισμού είχε ζητήσει τη συμπερίληψη και δημιουργία υποσταθμού. Μετά από διάφορες τροποποιήσεις τις οποίες επέφερε στα αρχικά σχέδια η Πολεοδομική Αρχή χορήγησε άδεια στο ενδιαφερόμενο μέρος για την ανέγερση της εν λόγω οικοδομής στις 20 Δεκεμβρίου
11. Στις 22 Οκτωβρίου 2007 ο αιτητής 1, ως ιδιοκτήτης του συνορεύοντος κτήματος, με το κτήμα του ενδιαφερόμενου μέρους, και εκπροσωπώντας άλλους ιδιοκτήτες της περιοχής, ζήτησε ενημέρωση από την αρμόδια αρχή ως προς την πρόθεση του ενδιαφερομένου μέρους να προχωρήσει σε ανέγερση της εν λόγω οικοδομής και αφετέρου ζήτησε τη διενέργεια δημοσίας συζήτησης ως προς την ένσταση που πρόβαλε για την ανέγερση της εν λόγω οικοδομής. Στις 19 Μαϊου 2008 ο αιτητής αρ.1 σε συνάντηση που είχε με εκπρόσωπο της πολεοδομικής αρχής ενημερώθηκε ότι η αίτηση του ενδιαφερομένου μέρους είχε μελετηθεί και χορηγήθηκε η αναγκαία πολεοδομική άδεια στις 20 Δεκεμβρίου
12. Την 1η Σεπτεμβρίου 2008 εκδόθηκε και η οικοδομική άδεια. Στις 25 Ιουλίου 2008 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση. Οι καθ΄ων η αίτηση πρόβαλαν δύο προδικαστικές ενστάσεις και θα ασχοληθώ κατ΄αρχήν με αυτές. Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι η προσφυγή είναι εκπρόθεσμη αφού η αμφισβητούμενη απόφαση για χορήγηση της πολεοδομικής αδείας λήφθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2007, εφτά μήνες πριν την καταχώρηση της εν λόγω προσφυγής. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών υποστήριξε ότι η πλήρης γνώση των γεγονότων, αποτελεί, το απαραίτητο στοιχείο έναρξης της προθεσμίας που προβλέπεται από το άρθρο 146 του Συντάγματος. Κάτι τέτοιο υποστήριξε, έγινε στις 19 Μαϊου 2008, ημερομηνία κατά την οποία ο αιτητής αρ.1 επισκέφθηκε και συναντήθηκε με εκπρόσωπο της πολεοδομικής αρχής. Όπως φαίνεται από την αλληλογραφία που κατατέθηκε με τους διοικητικούς φακέλους, τεκμ.1 και 2, υπήρξαν αναφορές, στις επιστολές του δικηγόρου κ.Παρασκευά προς την αρμόδια αρχή, με έναρξη την επιστολή ημερ. 22 Οκτωβρίου 2007 «για πρόθεση ανέγερσης οικοδομής εκ μέρους του ενδιαφερόμενου μέρους». Συμφωνώ με την εισήγηση των αιτητών ότι για να τεκμηριωθεί η προβολή ενστάσεως, για εκπρόθεσμη καταχώριση, πρέπει να στοιχειοθετηθεί πλήρης γνώση της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους των αιτητών. Αποτελεί θέση των καθ΄ων η αίτηση όπως αναγράφεται στην ένσταση ότι ο εκπρόσωπος της πολεοδομικής αρχής ενημέρωσε τον αιτητή αρ.1 για την εκδοθείσα πολεοδομική άδεια, ημερ. 20 Δεκεμβρίου 2007, και τούτο έγινε στις 19 Μαϊου
13. Συνεπώς αυτή είναι η ημερομηνία για την οποία οι αιτητές έλαβαν πλήρη γνώση. Η προσφυγή καταχωρήθηκε στις 25 Ιουλίου
14. Με γνώμονα τα πιο πάνω δεδομένα, η καταχωρηθείσα προσφυγή είναι εμπρόθεσμη, συνεπώς η πρώτη προδικαστική ένσταση απορρίπτεται. Με τη δεύτερη προδικαστική ένσταση η καθ΄ων η αίτηση επεχείρησαν να τεκμηριώσουν την έλλειψη εννόμου συμφέροντος στηριζόμενοι πάνω στην απουσία προβολής οποιονδήποτε στοιχείων που να συνηγορούν υπέρ της υιοθέτησης άποψης για δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων των αιτητών από την χορηγηθείσα πολεοδομική άδεια. Η εν λόγω ανάπτυξη πρόβαλε η ευπαίδευτη συνήγορος ήταν μέσα στον πολεοδομικό σχεδιασμό και ούτε μπορεί να προβληθεί επιχείρημα για στέρηση περιουσίας όταν η εν λόγω ανάπτυξη έγινε με βάση το ισχύον πολεοδομικό σχέδιο. Ως προς τον ισχυρισμό για αναγκαιότητα περιβαλλοντικής μελέτης η συνήγορος υποστήριξε ότι για την ανάπτυξη αυτή δεν απαιτείτο η διενέργεια τέτοιας. Κατά το στάδιο της συζήτησης της υπόθεσης, η συνήγορος της Δημοκρατίας πρόβαλε ένα θέμα που είχε σχέση με την ορθότητα της διαδικασίας προώθησης της παρούσας προσφυγής. Κάνοντας αναφορά στην υπόθεση Δήμος Λευκωσίας ν. Παπαϊωάννου κ.ά. Α.Ε. 65/2006, ημερ. 16 Μαρτίου 2010, η κα.Πιπερή ανέφερε ότι τίθεται θέμα αποτελεσματικότητας του ενδίκου μέσου λαμβανομένου υπόψη ότι οι αιτητές έχουν προσβάλει μόνο τη νομιμότητα της εκδοθείσας πολεοδομικής αδείας χωρίς να αμφισβητήσουν την ήδη εκδοθείσα οικοδομική άδεια. Θα έπρεπε συνέχισε να προσβληθούν αμφότερες οι άδειες έτσι ώστε να μην υπάρχει το ενδεχόμενο ακύρωσης της μιας και παραμονής σε ισχύ της άλλης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για το ενδιαφερόμενο μέρος υιοθέτησε την επιχειρηματολογία που πρόβαλε η Δημοκρατία ως προς το θέμα της προδικαστικής ενστάσεως και τόνισε ότι πρέπει να εφαρμοστεί η νομολογία όπως περιγράφεται στην Α.Ε.65/
15. Απαντώντας στην πιο πάνω επιχειρηματολογία ο συνήγορος των αιτητών υποστήριξε ότι την περίοδο που έλαβαν γνώση για την ύπαρξη της πολεοδομικής αδείας δεν υπήρχε σε ισχύ η οικοδομική άδεια. Η διαφοροποίηση αυτή πρέπει να οδηγήσει σε απόκλιση από τα ισχύοντα στην εν λόγω αναθεωρητική έφεση. ΄Οντως υπάρχει μια διαφορά η οποία όμως δεν επηρεάζει τη νομική αρχή όπως πηγάζει από τη πιο πάνω αναθεωρητική έφεση 65/6 και στη νομολογία που γίνεται αναφορά σ΄αυτή. Το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση προσδιορίζει με σαφήνεια την υφιστάμενη νομολογία. «Εκείνο που με ασφάλεια προκύπτει από τα πιο πάνω, είναι πως η άδεια οικοδομής στην έκταση που στηρίζεται στην πολεοδομική άδεια δεν μπορεί από μόνη της επιτυχώς να προσβληθεί, παρά μόνο στην έκταση που προσβάλλονται άλλα ανεξάρτητα στοιχεία της. Θα πρέπει πρώτα να εξετάζεται η πολεοδομική άδεια. Σε περίπτωση επικύρωσης της πολεοδομικής αδείας ως νόμιμης τότε αυτόματα επικυρώνεται και η άδεια οικοδομής, εκτός βέβαια και αν προσβάλλονται και άλλα στοιχεία της, τα οποία θα πρέπει να εξεταστούν. Σε περίπτωση βέβαια που η πολεοδομική άδεια ακυρωθεί συμπαρασύρει σε ακυρότητα και την άδεια οικοδομής. Ως εκ τούτου, η συμπροσβολή των δύο αδειών, πολεοδομικής και οικοδομικής, με την ιδία προσφυγή, είναι αναγκαία και απαραίτητη, άλλως η προσφυγή θα είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.» Στην υπό κρίση περίπτωση οι αιτητές προσβάλλουν μόνο την πολεοδομική άδεια. Δεν είχε εκδοθεί η οικοδομική άδεια όταν καταχωρήθηκε η παρούσα προσφυγή, αφού αυτή φέρει ημερομηνία 1η Σεπτεμβρίου 2008, πλην όμως τίθεται θέμα δικαιοδοτικό και γι΄αυτό με απασχολεί. Παρόλο που το θέμα αυτό δεν είχε συμπεριληφθεί στην ένσταση, εντούτοις, από τη στιγμή που είναι θέμα δικαιοδοτικού πλαισίου του Δικαστηρίου, μπορεί να συζητηθεί σε οποιοδήποτε στάδιο. Είχε εγερθεί από τη συνήγορο της Δημοκρατίας, προβλήθηκε επιχειρηματολογία επί του θέματος κατά τη συζήτηση της υπόθεσης τόσο από πλευράς καθ΄ων η αίτηση και ενδιαφερομένου μέρους, όσο και από πλευράς αιτητών. ΄Εχοντας μελετήσει τη νομολογία όπως τίθεται πιο πάνω δεν συμφωνώ με την εισήγηση του συνήγορου των αιτητών ότι πρέπει να διαφοροποιηθεί το Δικαστήριο από το περιεχόμενο της αναθεωρητικής έφεσης 65/
16. Από τη στιγμή που δεν έχει αμφισβητηθεί με οποιονδήποτε τρόπο η νομιμότητα της εκδοθείσας οικοδομικής αδείας το ένδικο μέσο είναι αλυσιτελές. Ως αποτέλεσμα τούτου η προσφυγή απορρίπτεται. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρούται με βάση το ΄Αρθρο 146.4(α) του Συντάγματος. Ενόψει του λόγου για τον οποίο η προσφυγή αυτή έχει αποτύχει θεωρώ ορθό όπως μη επιδικαστούν έξοδα και δεν εκδίδεται καμία διαταγή για το σκοπό αυτό. Κ.Παμπαλλής, Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο