ΚΕΜΕLEDDIN HUNTER κ.α ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ μέσω YΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α, Υποθ. Αρ.1643 /2009, 30 Σεπτεμβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υποθ. Αρ.1643 /2009) 30 Σεπτεμβρίου, 2011 [ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ/στης] Αναφορικά με το ΄Αρθρο 146 του Συντάγματος
- ΚΕΜΕLEDDIN HUNTER
- LOPANIRO LTD Αιτητές, -και - ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, μέσω
- ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
- ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ
- ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ Τ/Κ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ Καθ΄ων η αίτηση. ------------------------ Π.Σιακαλλής για Παπαχαραλάμπους και Αγγελίδη, για τους αιτητές. Λ.Λάμπρου-Ουστά (κα.), δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ΄ων η αίτηση, ----------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ.: Ο αιτητής αριθμ.1, ως ιδιοκτήτης ακίνητης περιουσίας στην περιοχή Μαθιάτη στη Λευκωσία, προχώρησε σε σύναψη συμφωνίας πώλησης του εν λόγω κτήματος του, στους αιτητές αριθμ.
- Στις 17 Νοεμβρίου 2008, υποβλήθηκε σχετική δήλωση μεταβίβασης η οποία δεν έγινε αποδεκτή από το Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρίας γιατί, όπως αναφέρεται σε σχετική επιστολή του προς τους αιτητές, ημερ. 2 Νοεμβρίου 2009: "Δυνάμει των προνοιών των περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (Διαχείριση και άλλα Θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμων Αρ.139/91 έως 59(Ι) του 2003, όλες οι Τ/Κ Περιουσίες που βρίσκονται στις ελεύθερες περιοχές βρίσκονται υπό την κηδεμονία του Κηδεμόνα Τ/Κ Περιουσιών και ενώσω διαρκεί η έκρυθμη κατάσταση που επικρατεί στην Κύπρο, λόγω της Τούρκικης Εισβολής και κατοχής, οι ιδιοκτήτες των περιουσιών αυτών, αποκλείονται της άσκησης οποιονδήποτε περιουσιακών δικαιωμάτων, χωρίς την αναγκαία προς τούτο άδεια του Κηδεμόνα Τ/Κ Περιουσιών. (β) Ο Κηδεμόνας Τ/Κ Περιουσιών, ενώπιον του οποίου τέθηκε το όλο θέμα, αφού έλαβε υπόψη όλα τα δεδομένα και περιστατικά που διέπουν την ως άνω αγοραπωλησία, δεν μπορεί να παράσχει τη συγκατάθεσή του για αποδοχή της δήλωσης μεταβίβασης, ενόσω διαρκεί η έκρυθμη κατάσταση που δημιουργήθηκε στην Κύπρο λόγω της Τούρκικης Εισβολής και κατοχής επειδή: Για την εν λόγω αγοραπωλησία, όπως προκύπτει, δεν συντρέχουν οι ειδικές κατάλληλες προϋποθέσεις που καθορίζονται με σχετική Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου». Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αρνητικής απάντησης, οι αιτητές καταχώρισαν την παρούσα προσφυγή με την οποία ζητούν: «Δήλωση και/ή απόφαση του σεβαστού Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση των καθ΄ων η αίτηση που κοινοποιήθηκε στους αιτητές με επιστολή 2.11.09 ... και με την οποία γνωστοποιήθηκε σ΄αυτούς ότι οι καθ΄ων η αίτηση δεν μπορούν να παράσχουν τη συγκατάθεση τους για αποδοχή της δήλωσης μεταβίβασης του ακινήτου... είναι άκυρη και παράνομη». Από πλευράς των καθ΄ων η αίτηση προβλήθηκε προδικαστική ένσταση, σύμφωνα με την οποία, η προσβαλλόμενη απόφαση ημερ.2 Νοεμβρίου 2009 δεν εμπίπτει στη σφαίρα του δημόσιου αλλά του ιδιωτικού δικαίου. Κατά το στάδιο της συζήτησης της υπόθεσης και όταν τέθηκε το θέμα στον ευπαίδευτο συνήγορο για τους αιτητές, ο τελευταίος ανέφερε ότι μέσα από την απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου αμφισβητείται και η ορθότητα της απόφασης του Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών περιουσιών να μην επιτρέψει την αποδέσμευση της περιουσίας με σκοπό την πώληση της στους αιτητές αιρθμ.
- Αυτή η πράξη, συνέχισε ο συνήγορος, εμπίπτει στη σφαίρα του δημόσιου δικαίου και μπορεί να εξεταστεί ως ένα ενιαίο σύνολο προερχόμενο από υπηρεσίες οι οποίες υπάγονται στον Υπουργό Εσωτερικών. Για επίρρωση της θέσης της η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ΄ων η αίτηση έκαμε αναφορά σε επιστολές παραρτήματα «Ζ» και «Η», που επισυνάπτονται στην ένσταση της Δημοκρατίας και αφορούν αιτήματα που υπέβαλαν οι αιτητές προς τον Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών ημερ. 16 Νοεμβρίου 2009, και της απάντησης που δόθηκε ημερ. 9 Δεκεμβρίου 2009 για να καταδείξει ότι οι αιτητές εν γνώσει τους προχώρησαν σε αμφισβήτηση με την παρούσα προσφυγή, που ειρήσθω εν παρόδω, καταχωρήθηκε 8 Δεκεμβρίου 2009, της απόφασης του διευθυντή του κτηματολογίου ημερ. 2 Νοεμβρίου 2009, και μόνο. Η προδικαστική αυτή ένσταση είναι βάσιμη. Η μόνη απόφαση η οποία τέθηκε από τους αιτητές υπό αμφισβήτηση και συνακόλουθα δικαστικό έλεγχο, είναι η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερ. 2 Νοεμβρίου 2009, με την οποία απέρριψε το αίτημα των αιτητών για αποδοχή της δήλωσης μεταβίβασης που προσκομίστηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας, ημερ. 17 Νοεμβρίου 2008, για την αγοραπωλησία του κτήματος του αιτητή αριθμ.
- Ανάλογο θέμα εξετάστηκε στο πλαίσιο της Υπ.Αρ. 1180/2007 Hamide Abdulazit Mehmet v. Δημοκρατίας, ημερ. 5 Μαρτίου 2010, όπου η συνάδελφος μου Παπαδοπούλου Δ., ανέφερε σχετικώς, το περιεχόμενο της πιο κάνω παραγράφου το οποίο υιοθετώ . «Είναι νομολογημένο ότι η απόφαση του Διευθυντή να δεχθεί ή όχι μια μεταβίβαση δεν εμπίπτει στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου. Στην Torgut Yashar v. Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 454/02, (πιο πάνω), κρίθηκε ότι η άρνηση του Διευθυντή να αποδεχτεί πωλητήριο έγγραφο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης και δήλωση μεταβίβασης ακινήτων εντασσόταν στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου, γιατί ενδιέφερε μόνο τα μέρη, των οποίων μεταβάλλονταν τα αστικά δικαιώματα, και όχι το ευρύτερο κοινό. Η πιο πάνω απόφαση υιοθετήθηκε στη μεταγενέστερη Torgut Yashar v. Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 457/02, 14/10/04, όπου η προσβαλλόμενη άρνηση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λάρνακας να αποδεχτεί την καταχώριση γραπτής συμφωνίας αγοραπωλησίας και δήλωση μεταβίβασης τουρκοκυπριακής περιουσίας σε ελληνοκυπριακές εταιρείες κρίθηκε ότι δεν ενέπιπτε στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου. Επίσης, στη Molivo Ltd v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.ά., (πιο πάνω), όπως και στην Ανδρέας Περικλέους (Κτηματική) Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.ά., (πιο πάνω), το αντικείμενο ήταν η άρνηση του Διευθυντή να αποδεχτεί δήλωση μεταβίβασης τουρκοκυπριακής περιουσίας σε ελληνοκύπριο, επειδή ο Κηδεμόνας δεν έδωσε τη συγκατάθεσή του. Κρίθηκε ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις δεν ενέπιπταν στο δημόσιο δίκαιο και οι προσφυγές απορρίφθηκαν ως απαράδεκτες.» Δεν μπορεί στο στάδιο της διοικητικής προσφυγής να προσβάλλονται ταυτοχρόνως δύο αποφάσεις πόσο μάλλον να εξετάζεται η ορθότητα άλλης απόφασης που δεν είναι αντικείμενο διοικητικής προσφυγής. Ως αποτέλεσμα της αποδοχής η προσφυγή κρίνεται ελλείψει δικαιοδοσίας ως απαράδεκτη και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ΄ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών. Κ.Παμπαλλής, Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο