ΙΩΑΝΝΑ ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 828/2008, 23 Σεπτεμβρίου 2011

(14)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Ν. 1/90 όπως τροποποιήθηκε) αποφάσισε να πληρωθούν και αυτές μέσα στα πλαίσια της υπό εξέλιξη διαδικασίας, χωρίς νέα δημοσίευση. Το άρθρο 34

(14)προβλέπει ως ακολούθως: «Θέση Πρώτου Διορισμού και Προαγωγής μπορεί να πληρωθεί από την Επιτροπή χωρίς να δημοσιευτεί, όταν αυτή κενούται ή δημιουργείται κατά τη χρονική περίοδο κατά την οποία βρίσκεται σε εξέλιξη διαδικασία για την πλήρωση άλλης θέσης με τον ίδιο τίτλο. Σε τέτοια περίπτωση η θέση θεωρείται ότι δημοσιεύτηκε την ημέρα κατά την οποία δημοσιεύτηκε η άλλη θέση.» Την 8.3.07 ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Υγείας ζήτησε την πλήρωση άλλων τριών όμοιων θέσεων και στις 29.3.07 η ΕΔΥ αποφάσισε την πλήρωσή τους κατά τον ίδιο τρόπο στο πλαίσιο της υπό εξέλιξη διαδικασίας, χωρίς νέα δημοσίευση. Ενημερώθηκε, βεβαίως, η Συμβουλευτική Επιτροπή ενώπιον της οποίας υπήρχαν πλέον οι 26 αιτήσεις που υποβλήθηκαν αρχικώς και που θεωρήθηκαν ως αιτήσεις πλέον, για τις 15 συνολικά θέσεις. Η Συμβουλευτική Επιτροπή στην πρώτη της συνεδρία, στις 24.5.07 καθόρισε τι θα απαιτείτο για να εθεωρείτο ότι υποψήφιοι κατείχαν το πλεονέκτημα της πείρας. Το σχέδιο υπηρεσίας, στην παράγραφο 3

(4)πρόβλεπε ως ακολούθως: «Πείρα σχετική με τα καθήκοντα της θέσης που αποκτήθηκε είτε σε υπηρεσία σε δημόσια θέση είτε σε έκτακτη απασχόληση στη Δημόσια Υπηρεσία θα αποτελεί πλεονέκτημα». Η Συμβουλευτική Επιτροπή αποφάσισε πως για να λογιζόταν σε υποψήφιο το πλεονέκτημα, «αυτός/ή θα πρέπει να έχει τουλάχιστον ένα χρόνο πείρα σχετική με τα καθήκοντα της θέσης που αποκτήθηκε είτε σε υπηρεσία σε δημόσια θέση είτε σε έκτακτη απασχόληση στη Δημόσια Υπηρεσία δηλαδή, στη θέση Ιατρικού Λειτουργού 1ης Τάξης στην ειδικότητα της Γενικής Χειρουργικής, καθότι το ένα έτος κρίθηκε ως ικανοποιητικό για την απόκτηση γνώσεων σύμφωνα με τα καθήκοντα της θέσης». Η αιτήτρια πήρε το πτυχίο της στην ιατρική από την Ιατρική Σχολή του Πολυτεχνείου του ΄Ααχεν, Γερμανίας, το 1991 και απέκτησε τον τίτλο της ειδικότητας της Χειρουργικής το 1998. Μετά από κάποια περίοδο εργασίας της ως Χειρουργός στο Ηνωμένο Βασίλειο, από το 2001 μέχρι το 2005 εργάστηκε ως Χειρουργός, σε δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα, στην Ελλάδα: από τον Οκτώβριο του 2001 μέχρι τον Ιούνιο του 2002 στο Χειρουργικό Τμήμα και από τον Ιανουάριο του 2003 μέχρι τον Ιανουάριο 2005 στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας στο Νοσοκομείο Ασκληπιού Βούλας. Ήλθε στη συνέχεια στην Κύπρο και από τις 3.10.05 υπηρετούσε ως Έκτακτη Λειτουργός 1ης Τάξης, στην ειδικότητα της Χειρουργικής. Επομένως, είχε υπηρεσία μόνο 11 μηνών ως Έκτακτη Λειτουργός 1ης Τάξης και, στη βάση των αποφασισθέντων, δεν της αναγνωρίστηκε το πλεονέκτημα. Αυτό αναγνωρίστηκε υπέρ ορισμένων άλλων υποψηφίων και, βεβαίως, από αυτό επηρεάστηκαν τα συμπεράσματα σε σχέση με τη συγκριτική καταλληλότητα. Έναντι των υποψηφίων που κρίθηκε ότι κατείχαν το πλεονέκτημα υστερούσε ως προς αυτό και έναντι των υποψηφίων που δεν το κατείχαν, δεν υπερτερούσε ως προς αυτό. Η Συμβουλευτική Επιτροπή υπέβαλε τους υποψηφίους σε προφορική εξέταση και στις 24.10.07 συνέταξε την έκθεσή της. Σημείωσε σ' αυτή, ως προς την αιτήτρια ότι «παρόλο που έχει σχετική πείρα με τα καθήκοντα της θέσης, δεν είναι τουλάχιστον ενός έτους». Σύστησε 23 υποψήφιους, με αλφαβητική σειρά, μεταξύ τους και την αιτήτρια. Η ΕΔΥ υιοθέτησε την απόφαση της Συμβουλευτικής Επιτροπής ως προς το πλεονέκτημα, υπέβαλε τους υποψηφίους σε προφορική εξέταση, πήρε τη σύσταση της Διευθύντριας που ήταν υπέρ των εν τέλει επιλεγέντων και κατέληξε στην τελική της επιλογή, εξηγώντας τι ήταν για τον καθένα από τους επιλεγέντες εκείνο που μέτρησε. Η απόδοσή τους στις προφορικές εξετάσεις, η συνολική αξιολόγησή τους από τη Συμβουλευτική Επιτροπή, που περιλάμβανε και αναφορά σε μη απαιτούμενα ακαδημαϊκά προσόντα, η σύσταση της Διευθύντριας και, βεβαίως, η κατοχή του πλεονεκτήματος. Η αιτήτρια, με την παρούσα προσφυγή, πρόσβαλε αρχικώς όλους τους διορισμούς. Στην πορεία την απέσυρε ως προς τους περισσότερους. Αντικείμενο τώρα είναι ο διορισμός των ακόλουθων επτά (οι ενδιαφερόμενοι): Χριστόφορος Καννάβας, Βάσω Παπαηροδότου, Αδάμος Παπαντωνίου, Ανδρέας Στυλιανού, Στέλλα Χρ. Χαραλάμπους, Χαράλαμπος Χαραλάμπους και Ανδρέας Χριστοδούλου. Η αιτήτρια, μια αναμφίβολα έμπειρη ιατρός στην ειδικότητα της Χειρουργικής, συζήτησε το πλαίσιο και τους χειρισμούς σε σχέση με το πλεονέκτημα. Σε διάφορα επίπεδα, εναλλακτικά πρέπει να σημειώσω, το ένα προς τα άλλα. Το πρώτο επιχείρημα αναπτύχθηκε στη βάση του Σχεδίου Υπηρεσίας και του σχετικού νομοθετικού πλαισίου. Το άρθρο 34

(14), όπως δέχονται και οι καθ' ων η αίτηση και οι ενδιαφερόμενοι, δεν επιβάλλει την ένταξη των νέων θέσεων στην υπό εξέλιξη διαδικασία. Παρέχει διακριτική εξουσία. Αυτή η διακριτική εξουσία, κατά το επιχείρημα της αιτήτριας, ασκήθηκε πλημμελώς. Αν οι νέες θέσεις δημοσιεύονταν, που είναι ο κανόνας κατά τις αρχές της ισότητας και της χρηστής διοίκησης, η αιτήτρια θα είχε πλέον το πλεονέκτημα αφού θα συμπλήρωνε τον ένα χρόνο που καθορίστηκε. Είχε, σημειώνω, και άλλα επιχειρήματα ως προς τον καθορισμό αυτής της διάρκειας αλλά, κατά το ελάχιστο, ακόμα και στη βάση των καθορισθέντων, η πορεία που επελέγη κατά διακριτική εξουσία, την έβλαψε. Όπως και το δημόσιο συμφέρον αφού περιόρισε ουσιωδώς τις δυνατότητες επιλογής του πράγματι καταλληλότερου. Επικαλέστηκε συναφώς η αιτήτρια την απόφαση του Καλλή, Δ., στην Κουπεπίδου κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγές 1028/96 κ.α., ημερομηνίας 22.12.1998. Εκεί η αιτήτρια, αν δεν ενοποιούνταν οι διαδικασίες κατ' εφαρμογή του άρθρου 34

(14), θα είχε για τις νέες θέσεις τα απαιτούμενα προσόντα. Εντάχθηκαν όμως οι νέες θέσεις στην αρχική διαδικασία, ουσιώδης ήταν πλέον ο χρόνος των πρώτων και κρίθηκε πως δεν είχε τα προσόντα. Αποφασίστηκε πως ασκήθηκε πλημμελώς η διακριτική εξουσία του άρθρου 34

(14). Ήταν εύλογο να υποτεθεί πως το συγκεκριμένο προσόν θα το αποκτούσαν και άλλοι, στην πορεία, προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος. Περαιτέρω, με τον τρόπο που ασκήθηκε η διακριτική εξουσία, υπό τα δεδομένα της περίπτωσης, παραβιάστηκε και η αρχή της ισότητας. Αφού στερήθηκε η αιτήτρια της δυνατότητας να διεκδικήσει τις νέες θέσεις, ως προσοντούχος πλέον, αν αυτές δημοσιεύονταν. Οι καθ' ων η αίτηση και οι ενδιαφερόμενοι υποστήριξαν πως η αιτήτρια ήταν προσοντούχος για όλες τις θέσεις και, επομένως, δεν επηρεάστηκε ώστε να νομιμοποιείται στην προβολή αυτού του ισχυρισμού, επίσης, πως δεν είχε παρέλθει εύλογος χρόνος από τη δημοσίευση της 1.9.06 μέχρι την απόφαση για την ένταξη στην υπό εξέλιξη διαδικασία διαδοχικά, και των νέων 11 θέσεων. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με τις εισηγήσεις των καθ' ων η αίτηση και των ενδιαφερομένων. Κατ' αρχάς το τι συνιστά εύλογο χρόνο κατά περίπτωση, δεν αποφασίζεται στη βάση γυμνών ημερολογιακών δεδομένων. Αποφασίζεται στη βάση του συνόλου των δεδομένων και ασφαλώς η προοπτική της απόκτησης πλεονεκτήματος, όρος συναρτημένος και προς χρονική διάρκεια, ήταν τέτοιο δεδομένο. Ιδιαιτέρως κάτω από τις ακραίες περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης. Αφού η αιτήτρια, στη βάση των αποφασισθέντων, όπως αυτά συνθέτουν εν συνόλω την επιλεγείσα διοικητική πορεία, είχε την 1.9.06 υπηρεσία 11 μηνών στη θέση Ιατρικού Λειτουργού 1ης Τάξης, στην ειδικότητα της Χειρουργικής. Ο επηρεασμός της αιτήτριας, τουλάχιστον ως προς το ζήτημα του πλεονεκτήματος, είναι εξόφθαλμος. Η αιτήτρια επικαλέστηκε και την απόφαση της Ολομέλειας στην Κοφτερός κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)3 ΑΑΔ 171, ως προς το έννομο συμφέρον αλλά ενόψει των πιο πάνω εξειδικευθέντων, δεν χρειάζεται να επεκταθώ. Σημειώνω όμως το αποτέλεσμα στην Κοφτερός. Εκεί κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι νομοθετικοί όροι για την ενεργοποίηση του άρθρου 34

(14)αυστηρά ιδωμένοι αφού αυτή η λειτουργία συνιστούσε παρέκκλιση από όσα οι αρχές της ισότητας και της χρηστής διοίκησης επιβάλλουν και αποφασίστηκε η ακύρωση όλων των διορισμών. Αυτή είναι και εν προκειμένω, η εισήγηση της αιτήτριας και επ' αυτού δεν υπήρξε αντίλογος. Καταλήγω πως η απόφαση για την ενεργοποίηση του άρθρου 34

(14)ήταν το αποτέλεσμα πλημμελώς ασκηθείσας διακριτικής εξουσίας, ως ανωτέρω, και πως στοιχειοθετείται λόγος ακυρότητας των διορισμών όλων των ενδιαφερομένων, κατά τα ανωτέρω, αφού η διαδικασία ήταν ενιαία, αφορούσε σε όλες τις θέσεις και δεν τίθεται ζήτημα διάκρισης ως προς το ποιος κατέλαβε ποια θέση. Τα άλλα επίπεδα στα οποία συζητήθηκε το ζήτημα του πλεονεκτήματος είναι πλέον θεωρητικής σημασίας για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Σημειώνω πως ήδη η αιτήτρια ρητά εξήγησε πως το ζήτημα της συνταγματικότητας του άρθρου 34

(14)το πρόβαλε διαζευκτικά προς το πρώτο ώστε να τίθεται τέτοιο θέμα αν δεν θεωρείτο βάσιμο το πρώτο της επιχείρημα. Και τα άλλα, όμως, ως προς τον καθορισμό του έτους ως του ελάχιστου της πείρας διατρέχονται από το θεμελιακό αποτέλεσμα πως, στο πλαίσιο ξεχωριστής εξέτασης των θέσεων, για τις πλείστες των περιπτώσεων οι οποίες δεν είναι δυνατό να εξατομικευθούν, δεν θα είχε θέση τέτοιο θέμα. Αφού, ανάλογα, στο πλαίσιο της ορθής διαδικασίας, η αιτήτρια θα αναμενόταν να πιστωνόταν με το πλεονέκτημα για τις νέες θέσεις, που δεν γνωρίζουμε ποιοί από τους ενδιαφερόμενους τις κατέλαβαν ώστε να είναι δυνατές και οι συγκρίσεις στη βάση των αντίστοιχων δεδομένων. Ισχύουν τα ίδια και σε σχέση με τα επιχειρήματα ως προς το ποιά θα μπορούσε ευλόγως να είναι η ερμηνεία του σχεδίου υπηρεσίας αλλά και της, κατά την εισήγηση, εν πάση περιπτώσει, παράβασης δι' αυτού του κοινοτικού κεκτημένου για την εναρμόνιση προς το οποίο θεσπίστηκε ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 2) Νόμος του 2003 (Ν. 128(Ι)/2003). Αυτός ο Νόμος καθιστούσε δυνατή τη διεκδίκηση των θέσεων και από πολίτες κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Χωρίς αναφορά, ως προς το τελευταίο, στο ότι όπως υποδεικνύουν οι καθ' ων η αίτηση, η αιτήτρια διεκδίκησε διορισμό ως κύπρια πολίτις. Τελικά, για τον ίδιο λόγο, δεν χρειάζεται να εξεταστεί το γενικό επιχείρημα πως εν τέλει παραγνωρίστηκε η ευρύτερη πείρα της αιτήτριας στην ειδικότητα της Χειρουργικής. Με συνακόλουθη την εισήγηση για ελλιπή αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης και, πάντως, για μη ευλόγως επιτρεπτή επιλογή αφού, εν τέλει, τουλάχιστον μερικοί από τους υποψηφίους, στη βάση των δεδομένων, υπερείχαν μόνο στην προφορική εξέταση. Υπάρχει όμως ένα πρόσθετο ζήτημα με αυτοτέλεια. Αφορά σε πρόσθετα ακαδημαϊκά προσόντα της αιτήτριας. Το εξετάζω όχι βεβαίως για να αχθώ σε πρωτογενείς εκτιμήσεις αλλά γιατί πρέπει να έχει υπόψη της η διοίκηση ώστε ανάλογα να ενεργήσει κατά τις διαδικασίες που θα ακολουθήσουν, στο πλαίσιο πλέον των δεδομένων που θα ισχύουν και ως προς το πλεονέκτημα. Η αιτήτρια απέκτησε διδακτορικό τίτλο στην ιατρική από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών στις 25.10.

1. Δηλαδή μετά τη σύνταξη της Έκθεσης της Συμβουλευτικής Επιτροπής, η οποία, βεβαίως, δεν αναφέρθηκε σ' αυτό. Το έστειλε όμως στις Ιατρικές Υπηρεσίες και στην ΕΔΥ η οποία το είχε πριν τη λήψη της τελικής της απόφασης. Παραπονείται η αιτήτρια πως, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, όπως προκύπτει, δεν προσδόθηκε σημασία σ' αυτό κατά παράβαση της σχετικής νομολογίας αναφορικά με τη βαρύτητα που είναι δυνατό να δοθεί σε πρόσθετα ακαδημαϊκά προσόντα που δεν απαιτούνται από το σχέδιο υπηρεσίας. Οι καθ' ων η αίτηση δεν αρνούνται την απόκτηση αυτού του προσόντος. Ούτε τη σχετικότητά του προς τα καθήκοντα της θέσης. Επίσης ορθά δέχονται πως, όπως ήταν και η εισήγηση της αιτήτριας, ο ουσιώδης χρόνος σε σχέση με τέτοια μη απαιτούμενα προσόντα δεν είναι η τελευταία ημερομηνία που καθορίζεται για την υποβολή της αίτησης για διορισμό αλλά ο χρόνος λήψης της απόφασης για διορισμό. Η εισήγηση τους, λοιπόν, ήταν πως στην πραγματικότητα, αυτό ακριβώς έγινε. Το διδακτορικό της αιτήτριας καταγραφόταν στο σχετικό κατάλογο με τα προσόντα της και συνάγεται πως συνυπολογίστηκε. Καταγράφεται πράγματι αυτό το διδακτορικό αλλά με την ακόλουθη σημείωση ως προς αυτό. «Ουσιώδης χρόνος 25.9.06». Δηλαδή η ημερομηνία που θα ήταν η ουσιώδης αν το προσόν ήταν απαιτούμενο. Επομένως, πράγματι τίθεται θέμα πλάνης ως προς τις αρχές που διέπουν το ζήτημα, του συνυπολογισμού τέτοιου μη απαιτούμενου σχετικού προσόντος. Ισχύουν περίπου τα ίδια και σε σχέση με το πρόσθετο προσόν Α.L.S. (Advanced Life Support) που απέκτησε η αιτήτρια από το Εuropean Resuscitation Council, τον Απρίλιο
2. Δεν υπάρχει αναφορά σε αυτό στην έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής ούτε και αυτό καταγράφεται στο σχετικό κατάλογο στη στήλη για τα προσόντα της αιτήτριας. Θα πρέπει, λοιπόν, η διοίκηση να δει και αυτό το θέμα ώστε και επ' αυτού η σχετικότητα και η σημασία να αποτιμηθεί στο πλαίσιο των συγκρίσεων που θα ακολουθήσουν όπως και το ζήτημα της άριστης γνώσης που διεκδικεί η αιτήτρια όχι μόνο της Ελληνικής αλλά και της Αγγλικής και της Γερμανικής. Η προσφυγή επιτυγχάνει, με έξοδα, υπέρ της αιτήτριας και εναντίον των καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται. Γ. Κωνσταντινίδης, Δ. /μσιαμπαρτά cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο