← Κύπρος

ΜΑΡΙΑ ΤΗΛΛΥΡΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ, ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1656/2010, 21 Οκτωβρίου 2011

ΜΑΡΙΑ ΤΗΛΛΥΡΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ, ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1656/2010, 21 Οκτωβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1656/2010 21 Οκτωβρίου, 2011 [Μ. ΦΩΤΙΟΥ, Δ/ΣΤΗΣ] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 28, 29, 58 ΚΑΙ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΙΑ ΤΗΛΛΥΡΟΥ, Αιτήτρια - ΚΑΙ - ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ, ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ Καθ' ων η αίτηση ............................ ΑΙΤΗΣΗ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΓΡΑΠΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ» ΗΜΕΡ. 27/6/2011 ΓΙΑ ΠΡΟΣΑΓΩΓΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο σύζυγος της αιτήτριας Α. Τήλλυρος παρουσιάζεται για την αιτήτρια Λ. Ουστά (κα) Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α΄, για τους καθ' ων η αίτηση ............................ Α Π Ο Φ Α Σ Η Μ. ΦΩΤΙΟΥ, Δ: Η αιτήτρια στην παρούσα προσφυγή ζητά από το δικαστήριο την πιο κάτω θεραπεία: «Δήλωση του Δικαστηρίου ότι α) η παράλειψη ή μη εξέταση β) ή και απόρριψη της αίτησης της αιτήτριας με ημερομηνία 6/10/2010 για μη μετάθεση ή μη μετακίνησή της από το Τμήμα Περιβάλλοντος και γ) η συναφής απόφαση ημερομηνίας 7/10/2010 η οποία της επιδόθηκε δια χειρός με τον Κλητήρα την 7/11/2010 με την οποία μετακινείτο από 11/10/2010 στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων από το Τμήμα Περιβάλλοντος όπου υπηρετούσε ως ΥΠΕΥΘΥΝΗ Αρχείου της Υπηρεσίας ή του Τμήματος Περιβάλλοντος για 29 συνολικά χρόνια, κηρυχθεί άκυρη, παράνομη και στερημένη οιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος.» Η αιτήτρια υπηρετούσε στο Υπουργείο Γεωργίας Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος (Υπηρεσία Περιβάλλοντος) στη θέση του Βοηθού Γραμματειακού Λειτουργού από 8/11/1985 μέχρι και την 1/1/2010 ημερομηνία κατά την οποία οι αρμοδιότητες της Υπηρεσίας Περιβάλλοντος του Υπουργείου μεταφέρθηκαν στο νεοδημιουργηθέν Τμήμα Περιβάλλοντος. Με τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων της Υπηρεσίας, όπως ήταν φυσικό, μεταφέρθηκε/μετακινήθηκε και το προσωπικό της εν λόγω υπηρεσίας στο νεοσυσταθέν Τμήμα. Στις 11/10/2010 με απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού η αιτήτρια μετακινήθηκε από το Τμήμα Περιβάλλοντος στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων του Υπουργείου Οικονομικών. Στις 27/6/2011 η αιτήτρια καταχώρησε ΓΡΑΠΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ με την οποία ζητούσε «.....διάταγμα ή/και οδηγίες για επιθεώρηση των φακέλων στο Υπουργείο Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, για εξεύρεση των σχετικών στοιχείων τα οποία διαθέτει και αποκρύπτει και άδεια προσαγωγής μαρτυρίας άλλης από τους φακέλους της υπόθεσης». Στις 5/9/2011 η ευπαίδευτη δικηγόρος της Δημοκρατίας καταχώρησε ένσταση στην αίτηση για προσκόμιση μαρτυρίας που τη συνοδεύουν 2 ένορκες δηλώσεις μια από το Διευθυντή του Τμήματος Περιβάλλοντος του Υπουργείου Γεωργίας και μια από τον Διοικητικό Λειτουργό Α΄ του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: (α) με την αίτηση για προσαγωγή μαρτυρίας η αιτήτρια προσπαθεί να θέσει μαρτυρία η οποία δεν τέθηκε ενώπιον της αρμόδιας αρχής στον ουσιώδη χρόνο και το δικαστήριο δεν μπορεί να την εξετάσει στο στάδιο αυτό, (β) η αιτούμενη προσαγωγή μαρτυρίας είναι αόριστη και απαράδεκτη, (γ) δεν υπάρχει νομικός λόγος ακύρωσης στην κυρίως προσφυγή που να συνδέεται με τη μαρτυρία που σκοπείται να παρουσιαστεί, (δ) η αιτούμενη προσαγωγή μαρτυρίας δεν είναι σχετική με το επίδικο θέμα, (ε) τα στοιχεία που λήφθηκαν υπόψη κατά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης που δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη, δεν χρήζουν επεξήγησης με την εκ των υστέρων προσαγωγή μαρτυρίας, και (στ) η αιτούμενη προσαγωγή μαρτυρίας δεν θα βοηθούσε το δικαιοδοτικό έργο του δικαστηρίου και θα αποτελούσε αχρείαστη κατάχρηση δημοσίου χρόνου και χρήματος. Από τις συνδυασμένες πρόνοιες των Καν. 10

(2)και 19 φαίνεται ότι το δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να δώσει οδηγίες σχετικά με την εκδίκαση της υπόθεσης όπως και οι αιτούμενες. Απλώς ο Καν. 10
(2)καλύπτει ενωρίτερο στάδιο της διαδικασίας από αυτό που βρισκόμαστε στην παρούσα υπόθεση ενώ ο Καν. 19 καλύπτει οποιοδήποτε στάδιο, φτάνει να ικανοποιηθεί το δικαστήριο ότι οι αιτούμενες οδηγίες απαιτούνται προς το συμφέρον της δικαιοσύνης (βλ. μεταξύ άλλων, Ανδρέας Ι. Καρπασίτης & Υιοί Λτδ. ν. Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λάρνακας, υποθ. αρ. 757/92 ημερ. 12/12/97 (Τ. Ηλιάδης Δ.) και Thermphase Limited v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1991)4 (Δ) Α.Α.Δ. 3322,( Πογιατζής, Δ.)] Ιδιαίτερα όσον αφορά την προσαγωγή μαρτυρίας υπάρχει αρκετή νομολογία. Μια υπόθεση που ασχολείται με λεπτομέρεια στο θέμα που εξετάζουμε, είναι η υπόθεση αρ. 300/03 ημερ. 20/11/02 Χρίστος Ιωσηφιδης ν. Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου όπου ο Καλλής Δ., με αναφορά σε μεγάλο αριθμό υποθέσεων κατέληξε ως εξής: «Κυρίαρχο στοιχείο είναι κατά πόσο η προτεινόμενη μαρτυρία είναι εύλογα σχετική προς οποιοδήποτε επίδικο θέμα και αποδεικτική οποιουδήποτε επιδίκου θέματος. Έχω την άποψη πως για να κριθεί η σχετικότητα πρέπει η προτεινόμενη μαρτυρία να συγκεκριμενοποιείται στην αίτηση. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει γίνει τέτοια συγκεκριμενοποίηση. Η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση (έχει παρατεθεί στις σελ. 4-6, πιο πάνω) περιέχει τις απόψεις και διαπιστώσεις του ομνύσαντα επί του κατά πόσο ο αιτητής ικανοποιεί τις προϋποθέσεις (δ) του άρ. 2 του πιο πάνω Νόμου 212/87. Είναι αλήθεια ότι ο αιτητής έχει εξειδικεύσει και συγκεκριμενοποιήσει την προτεινόμενη μαρτυρία στη διάρκεια της αγόρευσης του (βλ. σελ. 7-8, πιο πάνω). Ωστόσο αυτό δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις της Νομολογίας. Είναι απαραίτητο όπως η σχετική εξειδίκευση γίνεται στην αίτηση και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. Εν όψει των ανωτέρω θεωρώ ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον μου το υλικό που είναι απαραίτητο για να αποφασισθεί κατά πόσο η προτεινόμενη μαρτυρία είναι εύλογα σχετική με τα επίδικα θέματα της προσφυγής. Για το λόγο αυτό η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει.» Στην απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Sportsman Betting Co. Limited v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2000)3 Α.Α.Δ. 591 σελ 595 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου προκύπτει σαφώς η αρχή ότι προϋπόθεση για την προσαγωγή μαρτυρίας στην αναθεωρητική διαδικασία είναι η σχετικότητα της μαρτυρίας προς τα επίδικα θέματα. (Βλέπε: Ρούσος ν. Ιωαννίδης κ.α., Α.Ε. 2064, ημερ. 29.7.99, Ζαβρός ν. Δημοκρατίας, Υποθ. αρ. 779/87, ημερ. 26.1.89, Τάσου Μιχαηλίδη κ.α. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Παλαιχωρίου, Υπόθ. Αρ. 530/97, ημερ. 5/7/2000). Στην αναθεωρητική του δικαιοδοσία το Ανώτατο Δικαστήριο έχει την διακριτική ευχέρεια να ελέγχει το δικαίωμα των διαδίκων να προσαγάγουν μαρτυρία σχετική με τα γεγονότα που θέλουν να αποδείξουν, με γνώμονα πάντοτε τη σχετικότητα της μαρτυρίας με τα επίδικα θέματα. Ο διάδικος που ζητά την έκδοση οδηγιών για προσαγωγή μαρτυρίας, είτε προφορικής είτε υπό μορφή ένορκης δήλωσης, οφείλει να προσδιορίσει με εύλογη λεπτομέρεια τα γεγονότα τα οποία επιδιώκει να αποδείξει και να ικανοποιήσει επίσης το Δικαστήριο ότι τα γεγονότα αυτά είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα που εγείρονται στην προσφυγή, λαμβανομένων υπόψη των νομικών σημείων και των γεγονότων πάνω στα οποία βασίζεται η προσφυγή. Επιτρέπεται η προσκόμιση γεγονότων με μαρτυρία μόνο όταν είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα και όταν η απόδειξη τους δυνατό να τεκμηριώσει οποιονδήποτε από τους λόγους ακύρωσης της προσβαλλόμενης διοικητικής απόφασης. (Βλέπε: Sunrise Industry Clothing Ltd. v. Δημοκρατίας, Υπόθ. Αρ. 999/91, ημερ. 24/9/92, Νικολαϊδης ν. Δημοκρατίας, Υπόθ. Αρ. 374/92, ημερ. 19/3/93, Lordos Hotels Holdings Ltd v. Συμβουλίου Αποχετεύσεων Παραλιμνίου, Υποθ. αρ. 71/97, ημερ. 18/11/99).» Σχετικές με το ίδιο θέμα είναι και οι αποφάσεις της Ολομέλειας στις υποθέσεις Ρούσος ν. Ιωαννίδης κα
(1999)3 Α.Α.Δ. 549 και Ράφτη κ.α ν. Δημοκρατίας
(2003)3 Α.Α.Δ. 335. Με βάση τις πιο πάνω αρχές προχωρώ στην εξέταση της παρούσας «αίτησης» όπως προκύπτει από τη ΓΡΑΠΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ. Μεταξύ των λόγων ακύρωσης με την παράγραφο 9 των νομικών λόγων της προσφυγής γίνεται ισχυρισμός ότι η απόφαση «Βασίστηκε ή επηρεάστηκε από συστάσεις που έγιναν πεπλανημένα και οι οποίες ήταν προϊόν προκατάληψης». Αφού η αιτήτρια στην εν λόγω Γραπτή Δήλωσή της παραθέτει ισχυρισμούς περί απειλών και ότι η μετακίνηση της από το Υπουργείο Γεωργίας, Τμήμα Περιβάλλοντος στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων έγινε εκδικητικά, καταλήγει ως εξής: «Αιτούμαι από το Σεβαστό Δικαστήριο διάταγμα ή/και οδηγίες για επιθεώρηση των φακέλλων στο Υπουργείο Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος για εξεύρεση των σχετικών στοιχείων τα οποία διαθέτει και αποκρύπτει και άδεια προσαγωγής μαρτυρίας άλλης από τους φακέλλους της υπόθεσης». Είναι φανερό από τα πιο πάνω ότι δεν συγκεκριμενοποιήθηκε η μαρτυρία που ζητά η αιτήτρια να προσκομίσει όπως απαιτεί η νομολογία, ούτως ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να ελέγξει και το κατά πόσο αυτή είναι σχετική με τα επίδικα θέματα και ότι η απόδειξή της δυνατό να τεκμηριώσει τους λόγους ακύρωσης. Επομένως το αίτημα για προσαγωγή μαρτυρίας πρέπει να απορριφθεί. Στην έκταση που με την αίτηση ζητείται «διάταγμα ή/και οδηγίες για επιθεώρηση των φακέλων στο Υπουργείο Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος για εξεύρεση στοιχείων τα οποία διαθέτει και αποκρύπτει....» κρίνω ότι και γι' αυτό το αίτημα η αίτηση είναι πολύ γενική και πάσχει από αοριστία. ΄Εγκριση της αίτησης σημαίνει ότι παρέχεται στην αιτήτρια το δικαίωμα να επιθεωρήσει απεριόριστα οποιουσδήποτε φακέλους του εν λόγω Υπουργείου που η ίδια θα θεωρεί σχετικούς ενώ αυτοί μπορεί να μην έχουν οποιαδήποτε σχέση με το θέμα της προσφυγής. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της αιτήτριας όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της κυρίως προσφυγής και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Μ. Φωτίου, Δ. /ΚΑΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.