ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΤΑΛΙΩΤΗΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1309/2010, 9 Δεκεμβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 1309/2010) 9 Δεκεμβρίου, 2011 [ΚΡΑΜΒΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΤΑΛΙΩΤΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ΄ ης η αίτηση. - - - - - - Α.Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. Α. Μαππουρίδης, για τους Καθ΄ ων η αίτηση. - - - - - - Α Π Ο Φ Α Σ Η ΚΡΑΜΒΗΣ, Δ.: Ο αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με την οποία προήγαγε τον Κυριάκο Καραολίδη (ενδ. μέρος) στη μόνιμη θέση του Τεχνικού Επιθεωρητή, Υπουργείο Εσωτερικών από 15.8.10 αντί του ιδίου. Η ΕΔΥ εξέτασε τέσσερις υποψηφιότητες για προαγωγή στην παρουσία του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών ο οποίος σύστησε για προαγωγή τον Γεωργίου Κώστα παραθέτοντας σχετική αιτιολογία. Η πλειοψηφία της ΕΔΥ δεν υιοθέτησε τη σύσταση υπέρ του Γεωργίου Κώστα και έκρινε ως καταλληλότερο για προαγωγή το ενδ. μέρος κ. Καραολίδη με την εξής αιτιολογία: «Η πλειοψηφία της Επιτροπής, επιλέγοντας τον Καραολίδη Κυριάκο, έλαβε υπόψη ότι αυτός ουδενός υστερεί σε αξία, όπως η αξία αντικατοπτρίζεται στις Ετήσιες Υπηρεσιακές Εκθέσεις, με έμφαση σ΄ αυτές των τελευταίων πέντε χρόνων στις οποίες αποδίδεται ιδιαίτερη βαρύτητα, αξιολογηθείς ως καθόλα εξαίρετος, όπως και οι υπόλοιποι υποψήφιοι, και διαθέτει επιπρόσθετο προσόν (Δίπλωμα Επόπτη Βιομηχανίας, Κέντρο Παραγωγικότητας), το οποίο, αν και δεν απαιτείτο από το Σχέδιο Υπηρεσίας, ούτε αποτελεί πλεονέκτημα/πρόσθετο προσόν, εντούτοις, είναι σχετικό με τα καθήκοντα της υπό πλήρωση θέσης και, ως εκ τούτου, του αποδόθηκε η δέουσα βαρύτητα. Η πλειοψηφία της Επιτροπής δεν παρέλειψε, επίσης, να λάβει υπόψη ότι οι υποψήφιοι Ταλιώτης Νεόφυτος και ο συστηθείς από το Γενικό Διευθυντή, Γεωργίου Κώστας, υπερέχουν σε αρχαιότητα, έκρινε, όμως, ότι η αρχαιότητα αυτή, η οποία ανέρχεται σε περίπου επτά μήνες στην παρούσα θέση όσον αφορά τον Ταλιώτη και λόγω διαφοράς στην κλίμακα στην προηγούμενη θέση που κατείχαν όσον αφορά τον Γεωργίου, δεν είναι ουσιαστικής σημασίας και δεν μπορεί να ανατρέψει από μόνη της την υπεροχή του επιλεγέντα σε προσόντα. .......................................................................... Η κα Φλουρέντζου-Μελισσηνού και ο κ. Χατζηγιάννης διαφώνησαν με την απόφαση της πλειοψηφίας για επιλογή του Καραολίδη Κυριάκου και, αντ΄ αυτού, υποστήριξαν την επιλογή του Ταλιώτη Νεοφύτου, ο οποίος υπερέχει σε αρχαιότητα και δεν υστερεί και/ή είναι ίσος σε αξία με τους λοιπούς υποψηφίους, όπως η αξία αντικατοπτρίζεται στης Ετήσιες Υπηρεσιακές Εκθέσεις με έμφαση σ΄ αυτές των τελευταίων χρόνων στις οποίες αποδίδεται ιδιαίτερη βαρύτητα, αξιολογηθείς ως καθόλα εξαίρετος. Η μειοψηφία της Επιτροπής κατέληξε στην πιο πάνω απόφαση, κρίνοντας ότι η υπεροχή του Ταλιώτη σε αρχαιότητα είναι σημαντικότερη από την υπεροχή του Καραολίδη σε προσόντα.» Προβάλλεται ως λόγος ακύρωσης ότι η σύσταση είναι αναιτιολόγητη γιατί δεν έγινε σύγκριση του συστηθέντα με τον αιτητή ούτε έγινε οποιαδήποτε αναφορά στην υποψηφιότητα του. Ο Διευθυντής δεν έχει υποχρέωση κατά τη σύσταση του να προβαίνει σε ξεχωριστή σύγκριση των υποψηφίων ονοαστικά. (Καψοσιδέρης ν. Δημοκρατίας
(1995)3 ΑΑΔ 170). Τα όσα ο Διευθυντής αναφέρει κατά τη σύσταση του πως χαρακτηρίζουν ένα υποψήφιο λειτουργούν συγκριτικά, αντανακλώντας στους άλλους για τους οποίους δεν εξειδικεύει οτιδήποτε. Ούτε είναι ανάγκη να κατονομάζεται ειδικά και να συγκρίνεται ρητά ο κάθε υποψήφιος. (Αγαπίου ν. Δημοκρατίας
(2004)3 ΑΑΔ 431.) Ο Διευθυντής φαίνεται ότι επικεντρώθηκε σε σύγκριση μεταξύ του συστηθέντα, τον οποίο επέλεξε στη βάση της υπεροχής του σε αρχαιότητα και άλλων 2 υποψηφίων οι οποίοι διέθεταν επιπρόσθετο προσόν σχετικό με τα καθήκοντα της θέσης. Συνεπώς η παράλειψη αναφοράς στον αιτητή, ο οποίος δεν υπερείχε ούτε σε προσόντα ούτε σε αρχαιότητα έναντι του συστηθέντος, δεν συνιστά λόγο ακυρότητας της σύστασης. Ο αιτητής επικαλείται την αρχαιότητα των 7 μηνών στην υπηρεσία και την συνεπαγόμενη πείρα έναντι του ενδ. μέρους. Θεωρεί ότι παραγνωρίστηκε η αρχαιότητα ως αυτοτελές και ισάξιο κριτήριο επιλογής και αποδόθηκε υπέρμετρη σημασία σε μη προβλεπόμενο προσόν. Αιτητής και ενδ. μέρος είναι εξίσου εξαίρετοι υπάλληλοι με βάση το περιεχόμενο των υπηρεσιακών εκθέσεων, ιδιαίτερα στην χρονολογική βάση των τελευταίων πέντε ετών που αποδίδεται περισσότερη βαρύτητα. Ο αιτητής είχε διοριστεί στην θέση του Ανώτερου Τεχνικού την 1.3.00 ενώ το ενδ. μέρος στις 15.10.00. Η αρχαιότητα του αιτητή στην παρούσα θέση σχολιάστηκε ειδικά από τα μέλη της ΕΔΥ που πλειοψήφησαν, με τη σαφή άποψη ότι αυτή δεν είναι ουσιαστικής σημασίας και δεν μπορεί να ανατρέψει την υπεροχή του επιλεγέντος σε προσόντα. Άποψη που κρίνεται εύλογη ενόψει του ότι το προβάδισμα του αιτητή σε αρχαιότητα ανάγεται σε μόλις 7 μήνες. Τέτοια οριακή αρχαιότητα θα ήταν δυνατό να μετρήσει υπέρ του αιτητή στην περίπτωση που τα υπόλοιπα κριτήρια αξίας και προσόντων ήταν ισοδύναμα με αυτά του ενδιαφερομένου μέρους ή τουλάχιστον δεν εντοπιζόταν υπέρ του τελευταίου διαφορά. Εδώ δεν συντρέχει ισοδυναμία προσόντων αφού το ενδ. μέρος κατείχε δίπλωμα Επόπτη Βιομηχανίας, Κέντρο Παραγωγικότητας το οποίο, αν και δεν απαιτείται από το σχέδιο υπηρεσίας, ούτε αποτελεί πλεονέκτημα, εντούτοις θεωρήθηκε σχετικό με τα καθήκοντα της θέσης. Η βαρύτητα πρόσθετου προσόντος μη προβλεπόμενου από το σχέδιο υπηρεσίας, σχετικού, όμως, με τα καθήκοντα της θέσης απασχόλησε τη νομολογία στη Δημοκρατία ν. Μιχαήλ
(2008)3 ΑΑΔ 341, όπου αναφέρεται ότι:- (σελ. 344) «Εν πάση δε περιπτώσει, δεν θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε και πως, ως θέμα κάποιας γενικής αρχής, είναι δυνατό να προσδιοριστεί εκ των προτέρων η όποια βαρύτητα ορισμένου στοιχείου κρίσης. Αυτή δεν μπορεί παρά να είναι το αποτέλεσμα συσχετισμών και κρίσης στη βάση του συνόλου των δεδομένων της κάθε περίπτωσης (Βλ. συναφώς την απόφαση στην Γρηγορίου (Μιχαηλίδου) ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2007)3 Α.Α.Δ. 275) η οποία, προερχόμενη από τη διοίκηση, ελέγχεται ως προς το εύλογό της και όχι με γνώμονα το κατά πόσο ορισμένη υπεροχή, σε ορισμένο τομέα, θεμελιώνει έκδηλη υπεροχή του επιλεγομένου.» Αν κάποιος εκ των υποψηφίων για προαγωγή κατέχει προσόν μη προβλεπόμενο από το σχέδιο υπηρεσίας αλλά συναφές προς τα καθήκοντα της θέσης, αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως πλεονέκτημα για την εκτέλεση των καθηκόντων της θέσης και σύμφωνα με σχετική επί του θέματος άποψη μερίδας της νομολογίας, αν δεν επιλεγεί ο κάτοχος αυτού του προσόντος θα πρέπει να δίδονται λόγοι που να τα αντισταθμίζουν - (βλ. Δημοκρατία ν. Υψαρίδη & άλλου (Αρ. 2)
(1993)3 ΑΑΔ 347 και Φιλίππου ν. Δημοκρατίας
(1997)3 ΑΑΔ 1). Στην Πούρος κ.ά. ν. Χατζηστεφάνου κ.α.
(2001)3 ΑΑΔ 374 τονίστηκε ότι η στάθμιση και αξιολόγηση των συναφών προς τα καθήκοντα της θέσης προσόντων εναπόκειται στο διορίζον όργανο που κρίνει τη σημασία τους κατά περίπτωση. Η αιτιολογία που δόθηκε στην προκειμένη περίπτωση για την προτίμηση του πρόσθετου προσόντος του ενδ. μέρους έναντι της ολιγόμηνης αρχαιότητας του αιτητή δεν αφήνει κανένα περιθώριο επέμβασης του Δικαστηρίου στην εύλογη εκτίμηση της βαρύτητας των κριτηρίων από την ΕΔΥ. Ούτε το στοιχείο της πείρας στο οποίο αναφέρθηκε ο αιτητής μπορεί να του προσδώσει έκδηλη υπεροχή. Αναγνωρίζεται βεβαίως γενικά ότι η αρχαιότητα στην υπηρεσία προσδίδει μεγαλύτερη πείρα αλλά σε υποθέσεις όπου η διαφορά σε αρχαιότητα είναι σημαντική. Εφόσον η πείρα δεν αποτελεί χωριστό παράγοντα αλλά προέρχεται από την αρχαιότητα που εδώ ήταν της τάξεως μόλις 7 μηνών, δεν θεωρώ ότι υπήρχε υποχρέωση της ΕΔΥ να αναφερθεί ειδικά σε αυτήν ούτε αποτελούσε αποφασιστικό παράγοντα. Όπως εξάλλου έχει τεθεί και πρόσφατα από την Ολομέλεια στην Έλλη Τρύφωνος κ.ά. ν. Δημοκρατίας, ΑΕ 123/2007, ημερ. 8.7.2010, είναι ο συνυπολογισμός των τριών κριτηρίων που αποκτά τελικά σημασία. Η εξισορρόπηση τους κατά τρόπον που βοηθά στην ανεύρεση του καταλληλότερου αποτελεί έργο του διοικητικού οργάνου και η κρίση του επ΄ αυτού ελέγχεται από το αναθεωρητικό δικαστήριο. Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται. Α. ΚΡΑΜΒΗΣ, Δ. ΣΦ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο