ΒΑΡΒΑΡΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, Υπόθεση Αρ. 204/2011, 20 Ιανουαρίου 2012

ΒΑΡΒΑΡΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, Υπόθεση Αρ. 204/2011, 20 Ιανουαρίου 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 204/2011) 20 Ιανουαρίου 2012 [ΧΑΤΖΗΧΑΜΠΗΣ, Δικαστής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 146, 23 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΒΑΡΒΑΡΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ Αιτήτρια ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ Καθ΄Ου η Αίτηση. _________ Δ. Καλλής για Καλλής & Καλλής ΔΕΠΕ, για την Αιτήτρια. Δ. Καλλίγερος, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α΄, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για τον Καθ΄ου η Αίτηση. _________________ ΑΠΟΦΑΣΗ ΧΑΤΖΗΧΑΜΠΗΣ, Δ.: Η Αιτήτρια, ιδιοκτήτρια ακινήτου στην Αγία Βαρβάρα, έλαβε ειδοποίηση επιβολής από την πολεοδομική αρχή με την οποία, εφ΄όσον είχε διαπιστωθεί ότι στο ακίνητο εκτελείτο ανάπτυξη συνιστάμενη σε επέμβαση στο περιβάλλον μέσω εκτεταμένων χωματουργικών εργασιών χωρίς εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας, εκαλείτο να επαναφέρει το περιβάλλον στην προτέρα του κατάσταση. Η Αιτήτρια υπέβαλε ιεραρχική προσφυγή στη βάση ότι, καθ΄όσον το ακίνητο ήταν χωράφι, απλώς είχε προβεί σε «ίσιωμα» ή ευθυγράμμιση του για να μπορεί να το καλιεργεί, ώστε οι εργασίες που έγιναν να μην αποτελούσαν «ανάπτυξη» στα πλαίσια του άρθρου 201 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου. Να σημειωθεί ότι η Αιτήτρια είχε υποβάλει αίτηση για προκαταρκτικές απόψεις για ανέγερση αίθουσας δεξιώσεων στο ακίνητο, απάντηση ως προς την οποία, φέρουσα την ίδια ημερομηνία ως η ειδοποίηση επιβολής, ήταν αρνητική εφ΄όσον το ακίνητο εστερείτο πρόσβασης σε δημόσιο δρόμο και δεν ευνοείτο η δημιουργία οδικού δικτύου σε γεωργικές ζώνες ούτε προετάθη λύση ως προς την υδατοπρομήθεια. Το Υπουργείο Εσωτερικών, αφού έλαβε υπ΄όψη του τις εκθέσεις που υπέβαλαν η πολεοδομική αρχή, ο Διευθυντής Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως και ο Έπαρχος, ετοίμασε σημείωμα το οποίο υπέβαλε στον Υπουργό Εσωτερικών. Στη βάση αυτού, ο Υπουργός απέρριψε την ιεραρχική προσφυγή. Κατά της απόφασης του Υπουργού κατεχωρήθη η ενώπιον μου προσφυγή. Αντιπαρέρχομαι την εισήγηση ότι δεν υπάρχει απόφαση του Υπουργού, εισήγηση που όχι μόνο δεν καλύπτεται από τα νομικά σημεία της προσφυγής, αλλά και είναι χωρίς έρεισμα αφού ο Υπουργός συμφώνησε με το αναφερθέν σημείωμα και υπέγραψε προς τούτο. Επί της ουσίας, η θέση της Αιτήτριας είναι εκείνη που είχε διατυπώσει και στην ιεραρχική προσφυγή της, ότι δηλαδή οι εργασίες τις οποίες είχε κάνει δεν συνιστούσαν «ανάπτυξη» εν τη εννοία του νόμου ώστε να απαιτείτο πολεοδομική άδεια, με αποτέλεσμα πεπλανημένα ο Υπουργός, βασισθείς στο ενώπιον του σημείωμα και τις εκεί εισηγήσεις, να θεωρήσει ότι υπήρχε «ανάπτυξη». Η Αιτήτρια παραπέμπει στο περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Γενικό Διάταγμα Ανάπτυξης του 2003, ΚΔΠ 859/2003, όπου (πρώτο παράρτημα, παράγραφος 8) η εκτέλεση μηχανικών εργασιών σε γεωργική ή δασική γη καθορίζεται ως επιτρεπόμενη ανάπτυξη ώστε να μην απαιτείται πολεοδομική άδεια αφού αυτή, δυνάμει του άρθρου 3