ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΚΑΝΑ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ , Υπόθεση Αρ. 816/2011, 17/7/2012

ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΚΑΝΑ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ , Υπόθεση Αρ. 816/2011, 17/7/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 816/2011) 17 Ιουλίου 2012 [ΝΑΘΑΝΑΗΛ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΚΑΝΑ, Αιτητής, - ΚΑΙ - ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΩΝ ΚΑΙ/Ή ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ, Καθ΄ ων η αίτηση. ---------------------------------- Π. Κλεοβούλου, για τον Αιτητή. Δ. Καλλίγερος, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α΄, για τους Καθ΄ ων η αίτηση. ------------------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΝΑΘΑΝΑΗΛ, Δ.: Η παρούσα προσφυγή καταχωρήθηκε στις 24.6.2011 και επιδιώκει δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ειδοποίηση απαλλοτρίωσης του ακινήτου του αιτητή, «... στην οποία απαλλοτρίωση η καθ΄ ης η αίτηση προέβη με τη Γνωστοποίηση 224/2902-02-2008 και με το Διάταγμα 149/27-02-2009, είναι άκυρη και/ή παράνομη.». Μετά την καταχώρηση της ένστασης από πλευράς της Δημοκρατίας στις 16.1.2012, ο αιτητής και ενώ είχαν δοθεί οδηγίες για την ανταλλαγή των αγορεύσεων των διαδίκων, εισήγαγε στις 22.3.2012 αίτηση με την οποία επιδιωκόταν η έκδοση προσωρινού διατάγματος το οποίο να διατάσσει την αναστολή της ισχύος του διατάγματος απαλλοτρίωσης του 2009 μέχρι την εκδίκαση της προσφυγής. Και επ΄ αυτής της αιτήσεως κατεχωρήθη ένσταση στις 19.4.2012, επί τω ότι δεν συνέτρεχε οποιασδήποτε μορφής παρανομία ή πιθανότητα ανεπανόρθωτης ζημιάς που δεν θα μπορούσε να αποκατασταθεί σε περίπτωση ακύρωσης της επίδικης απόφασης. Στην παρ. 3 της ενστάσεως επί της ενδιαμέσου αυτής αιτήσεως ηγέρθηκε ζήτημα ότι η καθαυτή προσφυγή είναι θνησιγενής ως έκδηλα εκπρόθεσμη και διότι δεν περιλαμβάνει αιτιάσεις κατά της επίδικης απόφασης, με μόνο παράπονο του αιτητή το γεγονός ότι δεν του είχε καταβληθεί ακόμη η νενομισμένη αποζημίωση. Στις 7.5.2012, δικηγόρος εκ μέρους του κ. Κλεοβούλου δήλωσε στα πλαίσια της εκκρεμοδικίας της αίτησης για προσωρινό διάταγμα, δηλαδή, κατά την πρώτη εμφάνιση αυτής, ότι κατεβλήθη η αποζημίωση «... και ως εκ τούτου θα αποσύρουμε την προσφυγή και ως επίσης και την αίτηση για προσωρινό διάταγμα. Απλώς θα ζητήσω τα έξοδα μας.». Ο κ. Καλλίγερος από πλευράς της Δημοκρατίας συμφώνησε περί της απόσυρσης της προσφυγής, αλλά όχι για την καταβολή των εξόδων υπέρ του αιτητή. Στην απουσία του κ. Κλεοβούλου ζητήθηκε αναβολή, η δε αίτηση επαναορίστηκε στις 11.5.2012, όταν ο ίδιος συνήγορος που είχε εμφανιστεί και στις 7.5.2012, ζήτησε να προχωρήσει η όλη υπόθεση. Το Δικαστήριο όρισε κατά προτεραιότητα βεβαίως την αίτηση για ακρόαση στις 5.6.2012 και την προσφυγή για οδηγίες. Στις 12.6.2012, εμφανισθέντος του ιδίου του κ. Κλεοβούλου, επαναβεβαιώθηκε ότι κατεβλήθη η αποζημίωση προ διμηνίας με το συνήγορο να εξηγεί ότι η αίτηση έγινε τέσσερα χρόνια μετά την απαλλοτρίωση διότι δεν είχε καταβληθεί η σχετική αποζημίωση κατά παράβαση της νομοθεσίας. Δηλώθηκε επίσης η επιθυμία του αιτητή να αποσύρει με έξοδα υπέρ του και την προσφυγή και την αίτηση. Ο κ. Καλλίγερος ενέστη, ακολούθησε σχετική επιχειρηματολογία και εν τέλει ο κ. Κλεοβούλου απέσυρε μόνο την αίτηση παραμένοντος του θέματος των εξόδων, αλλά και του ζητήματος που ήγειρε ο κ. Καλλίγερος ότι σε καμία περίπτωση ο αιτητής δεν θα δικαιούτο στα έξοδα του εφόσον η προσφυγή καταχωρήθηκε εμφανώς εκπρόθεσμα, ζήτημα που μπορεί να εξεταστεί και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο ως θέμα δημοσίας τάξεως, έστω και εάν δεν ηγέρθηκε επί του δικογράφου της ενστάσεως της Δημοκρατίας. Αναμφίβολα το ζήτημα του εκπροθέσμου της προσφυγής αποτελεί ζήτημα δημοσίας τάξης και μπορεί και το Δικαστήριο αυτεπαγγέλτως να διαγνώσει το σχετικό πρόβλημα. Όπως είναι καλώς γνωστό, η προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να καταχωρείται μια προσφυγή θεωρείται ανατρεπτική ως ζήτημα δημόσιας τάξης και ερμηνεύεται αυστηρά, (Potamitis v. Water Board of Limassol