← Κύπρος

PIDALIUM HOLDINGS LIMITED ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ , ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 412/2010, 15/10/2012

PIDALIUM HOLDINGS LIMITED ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ , ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 412/2010, 15/10/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 412/2010 15 Οκτωβρίου 2012 [Μ. ΦΩΤΙΟΥ Δ/ΣΤΗΣ] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ PIDALIUM HOLDINGS LIMITED Αιτήτρια - ΚΑΙ - ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΗΣΕΩΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Καθ' ων η αίτηση ......... Α. Χαβιαράς για την αιτήτρια Δ. Εργατούδη (κα) Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ' ων η αίτηση .............. Α Π Ο Φ Α Σ Η Μ. ΦΩΤΙΟΥ, Δ: Με την παρούσα προσφυγή αμφισβητείται η νομιμότητα της απόφασης του Επαρχιακού Λειτουργού του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως Αμμοχώστου ημερ. 18/1/2010, με την οποία η αίτηση της αιτήτριας εταιρείας (στο εξής η αιτήτρια), με αρ. ΑΜΧ 00355/2004 για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας ανέγερσης οικοδομής με οκτώ διαμερίσματα στο Παραλίμνι, απορρίφθηκε. Η εν λόγω απόφαση κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια με συστημένη επιστολή ημερ. 16/2/

  1. ΓΕΓΟΝΟΤΑ Η αιτήτρια στις 30/4/2004 υπέβαλε στην αρμόδια Πολεοδομική Αρχή αίτηση για χορήγηση πολεοδομικής άδειας με σκοπό την ανέγερση οικοδομής με οκτώ διαμερίσματα στο τεμάχιο με αρ. 225, Φ/Σχ. ΧΧΧΙΙΙ.46.Ε2 στο Παραλίμνι. Η Πολεοδομική Αρχή (Επαρχιακός Λειτουργός Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως Αμμοχώστου) στις 21/12/2005 απέρριψε την αίτηση γιατί το προς ανάπτυξη τεμάχιο, κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης και μέχρι την ημερομηνία απόρριψης της, δεν διέθετε ικανοποιητική προσπέλαση κατά παράβαση των προνοιών της παραγρ. 1(γ) της Πολιτικής 3 (Α) της Δήλωσης Πολιτικής. Στις 20/1/2006 η αιτήτρια άσκησε ιεραρχική προσφυγή εναντίον της πιο πάνω απόφασης (η οποία παραλήφθηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών στις 30/1/2006) ισχυριζόμενη ότι αντικανονικά δεν της δόθηκε η πολεοδομική άδεια, υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «1) Από το επίσημο τοπογραφικό σχέδιο που επισυνάπτεται είναι ολοφάνερο ότι το τεμάχιο μας διαθέτει πρόσβαση σε δημόσιο δρόμο πέραν των 5 μέτρων. 2) Με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου αντίγραφο της οποίας επισυνάπτουμε η εταιρεία μας συμβάλλει με τη παραχώρηση γης και με την πληρωμή εξόδων για την κατασκευή και επέκταση του οδικού δικτύου της περιοχής 3) Τα πιο πάνω ήσαν γνωστά από την αλληλογραφία που ανταλλάξαμε με το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως Αμμοχώστου από τις 26/04/2005.» Η αρμόδια Υπουργική Επιτροπή σε συνεδρία της ημερ. 12/9/2006, αφού μελέτησε το προς αυτήν Σημείωμα του Υπουργείου Εσωτερικών με αρ. 61/15, αποφάσισε να αναβάλει τη λήψη απόφασης και να καλέσει την Πολεοδομική Αρχή όπως επαναξιολογήσει το λόγο απόρριψης της αίτησης, αφού προηγουμένως εξασφαλίσει γραπτώς τις απόψεις του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Αμμοχώστου, αναφορικά με το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η διαδικασία ανταλλαγής τμήματος του προς ανάπτυξη τεμαχίου με κρατική γη και εγγραφής δρόμου με τον οποίο θα διευθετείτο το ζήτημα της προσπέλασης. Επιπλέον ζητήθηκαν διευκρινίσεις και σε ό,τι αφορά το φορέα που θα αναλάμβανε την κατασκευή του δρόμου που θα προέκυπτε στα πλαίσια της ανταλλαγής. Τελικά κατόπιν επανεξέτασης, η Υπουργική Επιτροπή, κατά τη συνεδρία της στις 14/12/2006, αφού εξέτασε όλα τα ενώπιον της δεδομένα και ειδικότερα, τα όσα αφορούσαν τη διαδικασία της ανταλλαγής και εγγραφής του δρόμου, αποφάσισε να αποδεχτεί την ιεραρχική προσφυγή και να καλέσει την Πολεοδομική Αρχή να χορηγήσει την αιτούμενη πολεοδομική άδεια με τους κατάλληλους όρους και με την προϋπόθεση ότι η άδεια θα χορηγηθεί εφόσον ολοκληρωθεί η εγκριθείσα ανταλλαγή και εγγραφή του εν λόγω δρόμου και υπογραφεί συμφωνία με βάση το άρθρο 43 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου του 1972 (Ν. 90/72 όπως έχει τροποποιηθεί). Ακολούθησε αλληλογραφία του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως Αμμοχώστου με το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου εν αναμονή της ολοκλήρωσης της ανταλλαγής, ως ήταν η προϋπόθεση που τέθηκε με την απόφαση της αρμόδιας Υπουργικής Επιτροπής. Από την αλληλογραφία αυτή, (αντίγραφα της οποίας επισυνάπτονται ως Παράρτημα Δ στην ένσταση), καταδεικνύεται ότι η ανταλλαγή και η εγγραφή του δρόμου ολοκληρώθηκαν μετά που τέθηκε σε ισχύ το Τοπικό Σχέδιο Παραλιμνίου, το δε Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως Αμμοχώστου έλαβε γνώση για την ολοκλήρωση της διαδικασίας, στις 4/12/2008, με την επιστολή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Αμμοχώστου με αριθμό ΑΔΧ23/1990 και ίδιας ημερομηνίας. Να σημειωθεί ότι το Τοπικό Σχέδιο Παραλιμνίου σύμφωνα με τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, τέθηκε σε ισχύ στις 5/4/
  2. Σύμφωνα με τα γεγονότα, όπως τα επικαλείται στην Ένσταση η ευπαίδευτη δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση, το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως Αμμοχώστου απέρριψε την αίτηση αφού έλαβε υπόψη, μεταξύ άλλων, τα εξής: «(α) το αντικείμενο της Ιεραρχικής Προσφυγής της αιτήτριας ήταν η άρνηση χορήγησης πολεοδομικής άδειας που βασίστηκε αποκλειστικά στο ότι το τεμάχιο δεν διέθετε ικανοποιητική προσπέλαση, (β) δεδομένου του σοβαρού προβλήματος της προσπέλασης που χαρακτήριζε την ανάπτυξη το οποίο επιλύθηκε μετά που τέθηκε σε ισχύ στην περιοχή το Τοπικό Σχέδιο, η αίτηση δεν ήταν πλήρης γι αυτό και δεν υπήρχε δυνατότητα χορήγησης άδειας με βάση τις πρόνοιες της Δήλωσης Πολιτικής (σχετική είναι η γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα με αρ. Γ.Ε. 50(Α)/1966/26 και ημερομηνία 4 Ιουνίου 2003), (γ) η αλλαγή του νομικού καθεστώτος στην περιοχή ήταν γεγονός που δεν μπορούσε να προβλεφθεί όταν λαμβανόταν απόφαση από την αρμόδια Υπουργική Επιτροπή επί της Ιεραρχικής Προσφυγής, η οποία απόφαση εν πάση περιπτώσει, αφορούσε το θέμα της προσπέλασης και όχι τη συμβατότητα της ανάπτυξης με άλλες πρόνοιες των Σχεδίων Ανάπτυξης (εξάλλου λόγω του σοβαρού προβλήματος της προσπέλασης η αίτηση δεν είχε μελετηθεί από την Πολεοδομική Αρχή σε ότι αφορά άλλες πρόνοιες των σχεδίων ανάπτυξης), και (δ) η αίτηση δεν διαφοροποιείται κατ' ουσία από άλλες παρόμοιες αιτήσεις που δεν διέθεταν ικανοποιητική προσπέλαση και απορρίφθηκαν και οι οποίες επανερχόμενες όταν διευθέτησαν ή όταν θα διευθετήσουν το πρόβλημα μετά που τέθηκε σε ισχύ το νέο σχέδιο ανάπτυξης, μελετήθηκαν ή θα μελετηθούν με το νέο νομικό καθεστώς (η για οποιοδήποτε λόγο μη έγκαιρη ολοκλήρωση της διαδικασίας στο Κτηματολόγιο σε ότι αφορά την ανταλλαγή και εγγραφή του δρόμου, δεν αποτελεί λόγο στα πλαίσια της κειμένης νομοθεσίας για μελέτη της αίτησης με το προηγούμενο καθεστώς), και δεδομένου ότι με την ολοκλήρωση της ανταλλαγής και εγγραφή του δρόμου ικανοποιήθηκαν οι ελάχιστες προϋποθέσεις που τίθενται στην απόφαση της αρμόδιας Υπουργικής Επιτροπής, απέστειλε επιστολή στην αιτήτρια ημερ. 2/4/2009, (αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Παράρτημα Ε στην ένσταση), με την οποία καλείται να διευθετήσει προβλήματα που αφορούν την αίτηση, άλλα από το θέμα της προσπέλασης, ώστε να καταστεί δυνατή η περαιτέρω προώθηση της αίτησης προς το σκοπό χορήγησης πολεοδομικής άδειας.» Αναφορικά με το θέμα του συντελεστή δόμησης οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται τα ακόλουθα: (α) Η αιτήτρια κλήθηκε να υποβάλει σχέδια στα οποία ο συντελεστής δόμησης να είναι 0.60:1 δηλαδή να συνάδει με τις πρόνοιες του Τοπικού Σχεδίου, επειδή το τεμάχιο απέκτησε ικανοποιητική προσπέλαση όπως ήταν και η προϋπόθ7εση της απόφασης της αρμόδιας Υπουργικής Επιτροπή και κατ' επέκταση μπορούσε να εξασφαλίσει και άδεια για αξιοποίηση του τεμαχίου, μετά που τέθηκε σε ισχύ το Τοπικό Σχέδιο Παραλιμνίου. Με την απόφαση της Υπουργικής Επιτροπής δεν νομιμοποιήθηκαν και τα σχέδια που υποβλήθηκαν από την αιτήτρια σε ότι αφορά άλλες πρόνοιες όπως είναι ο συντελεστής δόμησης, οι χώροι στάθμευσης, οι αποφάσεις από τα σύνολα, κ.λ.π. (β) Ακόμη κι αν η αίτηση ενέπιπτε στις πρόνοιες της Δήλωσης Πολιτικής, η αίτηση πάλι θα αντιμετώπιζε πρόβλημα συντελεστή δόμησης επειδή με βάση τις πρόνοιες της ζώνης Η2α όπου βρισκόταν το τεμάχιο ο μέγιστος επιτρεπόμενος συντελεστής δόμησης για χωράφια ήταν 0.65:1 και όχι 0.83:1 που είναι ο προτεινόμενος στα σχέδια που υποβλήθηκαν. Συντελεστής δόμησης μέχρι 0.90:1 επιτρεπόταν μόνο για εγκεκριμένα οικόπεδα. Το τεμάχιο της αιτήτριας αποτελούσε χωράφι και δεν υποβλήθηκε καν αίτηση για μετατροπή του σε οικόπεδο (αντίγραφο των προνοιών της ζώνης Η2α επισυνάπτεται ως Παράρτημα ΣΤ στην Ένσταση). Εναντίον του περιεχομένου της επιστολής ημερ. 2/4/2009 καταχωρήθηκε από μέρους της αιτήτριας η προσφυγή αρ. 727/2009, η οποία σύμφωνα με τα όσα δήλωσε η δικηγόρος του καθ' ου η αίτηση, στις 20/9/2012, όταν η παρούσα υπόθεση ήταν ορισμένη για διευκρινίσεις, αποσύρθηκε. Μετά από επαναξιολόγηση της αίτησης της αιτήτριας στη βάση νέων δεδομένων που προέκυψαν κατόπιν διαβούλευσης με το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών, η Πολεοδομική Αρχή απέστειλε επιστολή στην αιτήτρια με αρ. ΑΜΧ/0355/2004 και ημερομηνία 30/10/2009 συμπληρωματική προς την επιστολή της προς αυτήν ημερ. 2/4/2009 με την οποία την πληροφορούσε ότι θα μπορούσε να προχωρήσει σε περαιτέρω μελέτη και προώθηση της αίτησης της μέσα στα πλαίσια των προνοιών της ζώνης Η2α που ίσχυε στην περιοχή του τεμαχίου, σύμφωνα με τις οποίες ο μέγιστος επιτρεπόμενος συντελεστής δόμησης για το τεμάχιο το οποίο δεν αποτελεί εγκεκριμένο οικόπεδο είναι 0.65:1 και την καλούσε να προσκομίσει εντός 30 ημερών από την ημερομηνία λήψης της επιστολής ανάλογα σχέδια προς διευθέτηση του προβλήματος της υπέρβασης στο συντελεστή δόμησης ο οποίος ανέρχεται σε 0,83:1 αντί μέχρι 0,65:1 καθώς και άλλων προβλημάτων που χαρακτηρίζουν την αίτηση. (Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής επισυνάπτεται ως Παράρτημα Ζ στην Ένσταση). Η αιτήτρια δεν ανταποκρίθηκε εντός της καθορισθείσας πιο πάνω προθεσμίας, με αποτέλεσμα η Πολεοδομική Αρχή με απόφασή της ημερ. 18/1/2010 να αρνηθεί τη χορήγηση της ζητηθείσας πολεοδομικής άδειας, με αποτέλεσμα την καταχώρηση της παρούσας προσφυγής. ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της αιτήτριας με τις γραπτές τους αγορεύσεις (αρχική και απαντητική) προωθούν ουσιαστικά τους εξής λόγους ακύρωσης: (α) Η αρμόδια Πολεοδομική Αρχή, δηλαδή ο Επαρχιακός Λειτουργός του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως Αμμοχώστου, προχώρησε στην απόρριψη της επίδικης αίτησης, επικαλούμενος πρόνοιες της νομοθεσίας που δεν ίσχυαν κατά το χρόνο έγκρισης της ιεραρχικής προσφυγής και κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης και (β) η άρνηση της Πολεοδομικής Αρχής να εκδώσει την αιτούμενη άδεια κατά παρέκκλιση από την απόφαση της Υπουργικής Επιτροπής, έγινε καθ' υπέρβαση εξουσίας. Η ευπαίδευτη δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση απορρίπτει τους πιο πάνω ισχυρισμούς και εισηγείται ότι η προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί. ΕΞΕΤΑΣΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΙΣΧΥΡΙΣΜΩΝ Αναφορικά με τον (α) πιο πάνω λόγο, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της αιτήτριας ισχυρίζονται, μεταξύ άλλων, ότι κακώς ο καθ' ου η αίτηση εφάρμοσε στην προκείμενη περίπτωση τις πρόνοιες της Δήλωσης Πολιτικής του Τοπικού Σχεδίου Παραλιμνίου που τέθηκε σε ισχύ στις 5/4/2007, οι οποίες δεν ήταν σε ισχύ κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης. Δε θα συμφωνήσω με τον εν λόγω ισχυρισμό. Σύμφωνα με το άρθρο 9 του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου του 1999(Νόμος αρ. 158

(1)/99, ως έχει τροποποιηθεί) το διοικητικό όργανο που αποφασίζει και εκδίδει μια πράξη βασίζεται στο νομοθετικό καθεστώς που ισχύει κατά το χρόνο της έκδοσης της, ανεξάρτητα αν αυτό ήταν διαφορετικό στο χρόνο υποβολής της αίτησης. Κατά την υποβολή εδώ της αίτησης στις 30/4/2004, ίσχυε η Δήλωση Πολιτικής που ήταν το σε ισχύ Σχέδιο Ανάπτυξης, η οποία όμως διαφοροποιήθηκε από το τεθέν σε ισχύ Τοπικό Σχέδιο του Δήμου Παραλιμνίου στις 5/4/2007, δηλαδή μετά από σχεδόν τρία χρόνια. Άλλωστε στην παρούσα περίπτωση η Υπουργική Επιτροπή, κατά την επανεξέταση της ιεραρχικής προσφυγής της αιτήτριας είχε θέσει στην Πολεοδομική Αρχή ως όρο για τη χορήγηση της αιτούμενης πολεοδομικής άδειας την ολοκλήρωση της εγκριθείσας διαδικασίας ανταλλαγής και εγγραφής του δρόμου με τον οποίο θα διευθετείτο το ζήτημα της προσπέλασης του τεμαχίου της αιτήτριας. Από τη στιγμή λοιπόν που η εν λόγω ανταλλαγή και εγγραφή ολοκληρώθηκε, αφότου τέθηκε σε ισχύ το Τοπικό Σχέδιο Παραλιμνίου, έπεται ότι η αίτηση της αιτήτριας εξετάστηκε με βάση το ισχύον δίκαιο κατά την ημερομηνία έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης. Η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ' ων η αίτηση στη γραπτή της αγόρευση αναφέρει τους εξής παράγοντες που έλαβαν υπόψη οι καθ' ων η αίτηση για να εφαρμόσουν το νομικό καθεστώς εξέτασης της υπόθεσης: «Όπως προκύπτει από την παράγραφο (β) κάτω από τον τίτλο Σημειώσεις στη γνωστοποίηση των λόγων άρνησης χορήγησης άδειας, η Πολεοδομική Αρχή εφάρμοσε τις πρόνοιες της Δήλωσης Πολιτικής - (
  1. i)κατόπιν επαναξιολόγησης της αίτησης και λαμβάνοντας υπόψη τους όρους και τις προϋποθέσεις που τέθηκαν στην απόφαση της αρμόδιας υπουργικής Επιτροπής σε ότι αφορά την ιεραρχική Προσφυγή, (
  2. ii)αποδεχόμενη ότι η μη ολοκλήρωση πριν τεθεί στις 5 Απριλίου, 2007, σε ισχύ στην περιοχή Παραλιμνίου το Τοπικό Σχέδιο, της διαδικασίας ανταλλαγής κρατικής με ιδιωτική γη με την οποία θα διευθετείτο το θέμα της προσπέλασης του τεμαχίου, (κτηματολογικός φάκελος ΑΔΧ22/90), οφειλόταν στις χρονοβόρες διαδικασίες, και (iii) λαμβάνον τας υπόψη το γεγονός ότι η αίτηση χορήγησης πολεοδομικής άδειας υποβλήθηκε από τις 30 Απιρλίου, 2004, δηλαδή αρκετό χρόνο πριν τεθεί σε ισχύ το Τοπικό Σχέδιο.» Με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης δεν φαίνεται να ήταν αδικαιολόγητος ο χρόνος που χρειάστηκαν οι καθ' ων η αίτηση για να ολοκληρώσουν την εξέταση της αίτησης. Σχετική είναι η υπόθεση A. Chacholis Development Ltd. κ.α. ν. Δημοκρατίας κ.α., υπόθ. αρ. 119/2008 ημερ. 25/2/2009, που επικαλέστηκαν οι καθ' ων η αίτηση, όπως και η υπόθεση Jaguar Cars Ltd. v. Δημοκρατίας
(2008)3 Α.Α.Δ. 263. Με τον (β) λόγο, όπως προωθείται με τη γραπτή αγόρευση της αιτήτριας, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η έκδοση της επίδικης απόφασης από την αρμόδια Πολεοδομική Αρχή κατά παρέκκλιση από την απόφαση της Υπουργικής Επιτροπής έγινε με καταχρηστικό τρόπο. Κατά την άποψη μου ούτε ο εν λόγω ισχυρισμός ευσταθεί. Όπως προκύπτει από τα πρακτικά της 62ης συνεδρίας της Υπουργικής Επιτροπής, η Υπουργική Επιτροπή αποδέκτηκε μεν την ιεραρχική προσφυγή της αιτήτριας, κάλεσε όμως την Πολεοδομική Αρχή να χορηγήσει την αιτούμενη πολεοδομική άδεια υπό συγκεκριμένους όρους. Η Υπουργική Επιτροπή είχε να εξετάσει ενώπιον της μόνο το θέμα της προσπέλασης του τεμαχίου και όχι τη συμβατότητα της ζητούμενης ανάπτυξης με άλλες πρόνοιες του Σχεδίου Ανάπτυξης. Από τα ενώπιον του δικαστηρίου στοιχεία, προκύπτει με σαφήνεια πως στην προκείμενη περίπτωση, η Πολεοδομική Αρχή έδρασε εντός των ορίων της απόφασης της Υπουργικής Επιτροπής. Αφού, ολοκληρώθηκε η διαδικασία ανταλλαγής και εγγραφής του δρόμου με τον οποίο λυνόταν το ζήτημα της προσπέλασης του τεμαχίου της αιτήτριας, η Πολεοδομική προέβη σε εξέταση των σχεδίων που υπέβαλε η αιτήτρια σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες πρόνοιες της Δήλωσης Πολιτικής, και κάλεσε την αιτήτρια να προσκομίσει νέα σχέδια προκειμένου να διευθετηθούν τα προβλήματα που εντοπίστηκαν κατά την επανεξέταση. Η αιτήτρια όμως δεν ανταποκρίθηκε στο εν λόγω αίτημα με αποτέλεσμα την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης.(Βλ. Παράρτημα Η στην Ένσταση) με τους λόγους να φαίνονται στο έγγραφο με τίτλο «ΛΟΓΟΙ ΑΡΝΗΣΕΩΣ ΧΟΡΗΓΗΣΕΩΣ ΑΔΕΙΑΣ». Ενόψει των πιο πάνω η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα (πλέον ΦΠΑ αν υπάρχει) εναντίον της αιτήτριας και υπέρ των καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται σύμφωνα με το Άρθρο 146.4(α) του Συντάγματος. Μ. Φωτίου, Δ. /ΚΑΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.