ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Υποθ. Αρ.634 /2010, 28/11/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υποθ. Αρ.634 /2010) 28 Νοεμβρίου, 2012 [ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ/στης] Αναφορικά με το ΄Αρθρο 146 του Συντάγματος ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗ Αιτήτρια, -και - ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, μέσω
- Υπουργείου Οικονομικών
- Εφόρου Ασφαλίσεων
- Υπηρεσίας Ελέγχου Ασφαλιστικών Εταιρειών Καθ΄ων η αίτηση. ------------------------ Μ.Δράκος, για τον Αιτητή. Λ.Χριστοδουλίδου, (κα.), για τους Καθ΄ων η αίτηση ----------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ.: Ο αιτητής επιδιώκει, με την παρούσα προσφυγή, την επιβεβαίωση της παράλειψης έκδοσης απόφασης από την Υπηρεσία Ελέγχου Ασφαλιστικών Εταιρειών, αναφορικά με αίτηση του για εγγραφή στο Μητρώο Προσώπων Ασκούντων Εργασίες Διαμεσολάβησης στον Ασφαλιστικό Τομέα, (το Μητρώο). Τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν την υπόθεση αυτή ξεκινούν από το 2003 και έχουν ως ακολούθως: Ο αιτητής ασκούσε το επάγγελμα του ασφαλιστικού διαμεσολαβητή από το
- Τον Ιανουάριο του 2003, έγινε μέτοχος και διευθυντής στην εταιρεία Proteas Partners Insurance Agency Ltd (Proteas), η οποία, ασχολείτο με εργασίες διαμεσολάβησης στον ασφαλιστικό τομέα και είχε επαγγελματική συνεργασία με την ασφαλιστική εταιρεία Eurosure Insurance Co. Ltd. (Eurosure). Η μεταξύ των δύο εταιρειών συνεργασία διακόπηκε στις 17 Ιανουαρίου 2005, και η Eurosure είχε προβεί σε καταγγελία εναντίον της Proteas στον ΄Εφορο Ασφαλιστικών Εταιρειών. Στις 11 Ιανουαρίου 2005, μετά από σχετική τροποποίηση της υφιστάμενης τότε νομοθεσίας, η ετιαρεία G & I Insurance Agents & Consultants ltd (G & I), υπέβαλε αίτηση για εγγραφή ως εταιρεία ασφαλιστικής πρακτόρευσης, ασφαλειομεσιτών, ασφαλιστικών μεσαζόντων, ασφαλιστικών συμβούλων, συνδεδεμένων ασφαλιστικών συμβούλων στον ασφαλιστικό και αντασφαλιστικό τομέα. ΄Ενας εκ των διευθυντών της εταιρείας G & I ήταν και ο αιτητής. Ταυτοχρόνως ο αιτητής υπέβαλε και προσωπικώς αίτηση για εγγραφή στο Μητρώο, πλην, όμως, λόγω των προβλημάτων που είχαν προκύψει με την Proteas ο αιτητής στις 20 Σεπτεμβρίου 2005 απέσυρε την αίτηση του και περαιτέρω ζήτησε όπως μη ληφθεί υπόψη η δική του συμμετοχή ως διευθυντή στη G & I. Οι δικηγόροι της Proteas είχαν απευθυνθεί σε διάφορες ημερομηνίες γραπτώς προς την ΄Εφορο Ασφαλιστικών Εταιρειών (η ΄Εφορος) αναφορικά με τη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των Proteas και Eurosure χωρίς να λάβουν απάντηση και για το σκοπό αυτό υποβλήθηκε παράπονο και στην Επίτροπο Διοικήσεως. Οι καθ΄ων η αίτηση με επιστολή τους ημερ. 22 Σεπτεμβρίου 2006 πληροφόρησαν την Proteas ότι προτού τοποθετηθούν επί της υποβληθείσας αιτήσεως, θα ανέμεναν το αποτέλεσμα της αγωγής που είχε καταχωρηθεί από την εταιρεία Eurosure. Ο αιτητής στις 24 Μαϊου 2007 υπέβαλε αίτηση, ως φυσικό πρόσωπο, για να εγγραφεί στο μητρώο. Οι δικηγόροι του, με επιστολή τους ημερ. 24 Ιουνίου 2008, απευθυνόμενοι προς τους καθ΄ων η αίτηση, υπέβαλαν παράπονο για την καθυστέρηση που είχε παρατηρηθεί, χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε απάντηση από τους καθ΄ων η αίτηση. Μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της προσφυγής δεν υπήρξε ανταπόκριση από πλευράς των καθ΄ων η αίτηση. Η υπόθεση προχώρησε συμπληρώθηκαν τα δικόγραφα και ενώ εκκρεμούσε η διαδικασία ακρόασης η ΄Εφορος, με επιστολή της ημερ. 11 Ιουνίου 2012, έδωσε, όπως προτάθηκε, απάντηση στο αίτημα του αιτητή και ως αποτέλεσμα τούτου η ευπαίδευτη συνήγορος της Δημοκρατίας εισηγήθηκε ότι η προσφυγή έχει καταστεί άνευ αντικειμένου. Αντίθετη επί του προκειμένου η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του αιτητή. Ο κ.Δράκος αναλύοντας το περιεχόμενο της επιστολής, είπε ότι πρόκειται ουσιαστικώς περί προβολής επιχειρήματος και εν πάση περιπτώσει, η επιστολή αυτή, δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη, κάτι το οποίο θα προσέδιδε τη δυνατότητα στον αιτητή να αμφισβητήσει τη νομιμότητα της εν λόγω απόφασης. Το άρθρο 176
(1)(α) του περί της Ασκήσεως Ασφαλιστικών Εργασιών και ΄Αλλων Συναφών Θεμάτων Νόμου (Ν.35(Ι)/2002), («ο Νόμος») προβλέπει ότι: «Ο ΄Εφορος εφόσον κρίνει ότι συντρέχουν όλες οι κατά νόμο προϋποθέσεις, ανάλογα με την περίπτωση, εγκρίνει την αίτηση και προβαίνει στην εγγραφή του αιτούντος φυσικού ή νομικού προσώπου στο οικείο Μητρώο, μέσα σε προθεσμία τριών
(3)μηνών μετά από την υποβολή έγκαιρης κατά τα ανωτέρω αίτησης». Περαιτέρω, το άρθρο 178 του Νόμου, προσδίδει τη δυνατότητα στην ΄Εφορο να απορρίψει μια αίτηση, εντός περιόδου τριών μηνών, από την υποβολή της. Η παράλειψη της διοίκησης να προβεί σε οφειλόμενη, από το νόμο, ενέργεια, αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη, παράγουσα αυτοτελώς έννομα αποτελέσματα υποκείμενα σε αναθεωρητικό έλεγχο με βάση το ΄Αρθρο 146.1 του Συντάγματος. (βλ. Δήμος Λάρνακας ν. Mobil Oil Cyprus Ltd
(1985)3 A.A.Δ. 400, P.A. College Ltd v. Υπουργικού Συμβουλίου κ.ά.
(1997)4 Α.Α.Δ. 1144 και Oscar Estates v. Δήμου Παραλιμνίου
(1997)4 Α.Α.Δ.
- Περαιτέρω, η παράλειψη διοικητικής αρχής ή οργάνου, δύναται να αποτελέσει αντικείμενο αναθεωρητικού ελέγχου, με βάση το ΄Αρθρο 146.2 του Συντάγματος, όταν η εν λόγω παράλειψη αναφέρεται σε θετική εκτέλεση καθήκοντος επιβαλλόμενου εκ του νόμου. Στην προκείμενη περίπτωση ο όρος παράλειψη προϋποθέτει ύπαρξη νομικής υποχρέωσης με σκοπό την ενέργεια κατά συγκεκριμένο τρόπο. Σχετική αναφορά επί του προκειμένου αποτελούν τα πιο κάτω αναφερόμενα στα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1928-1959 όπου στη σελ.243 αναφέρεται ότι: «παράλειψη οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας προσβλητής επί ακυρώσει δύναται να υπάρξει μόνο όταν με σαφή διάταξη η διοίκηση υποχρεούται σε συγκεκριμένη ενέργεια προς ρύθμιση ορισμένης σχέσης. Αν η ενέργεια δεν επιβάλλεται ρητώς από το νόμο και συνεπώς δεν είναι υποχρεωτική για τη διοίκηση, η παράλειψη της διοίκησης να ενεργήσει ή η εκ της παράλειψης τεκμαιρόμενη άρνηση δεν συνιστά εκτελεστή πράξη. Άλλως τεκμαίρεται ότι η ενέργεια ανήκει στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης, εντός της σφαίρας της οποίας δεν είναι νοητή παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας. Άλλη προϋπόθεση της δημιουργίας παράλειψης οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας, σύμφωνα πάντα με τα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, είναι η υποβολή αίτησης προς τη διοίκηση και η υπό αυτής πάροδος ορισμένης απράκτου προθεσμίας. Η υποβολή της αίτησης και η πάροδος χωρίς αποτέλεσμα της προθεσμίας απαιτείται για να συγκροτηθεί η έννοια της παράλειψης οφειλόμενης ενέργειας η οποία δεν υφίσταται εφ΄ όσον δεν έχει προηγηθεί η αίτηση.» Επανερχόμενος στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, είμαι της γνώμης, ότι κατ΄εφαρμογήν των πιο πάνω άρθρων, η ΄Εφορος είχε υποχρέωση είτε να εκδώσει θετικό πιστοποιητικό προς τον αιτητή είτε να απορρίψει την υποβληθείσα αίτηση, εντός της περιόδου των 3 μηνών από την ημερομηνία υποβολής της. Εισηγήθηκαν επί τούτου οι καθ΄ων η αίτηση ότι η προθεσμία των 3 μηνών δεν είναι επιτακτική αλλά ενδεικτική. Δεν συμφωνώ με την εισήγηση αυτή, γιατί, το ζήτημα που εγείρεται δεν είναι κατά πόσο η προθεσμία ήταν ανατρεπτική ή ενδεικτική, νοουμένου ότι το αιτητικό της προσφυγής δεν στοχεύει στην ακύρωση πράξεως λόγω παρέλευσης της προβλεπόμενης προθεσμίας, αλλά αντιθέτως προβάλλεται, ως αιτητικό, η παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας. Βλ. Ανδρέα Στυλιανού κ.ά. ν. Δημοκρατίας Α.Ε. 158/2008, ημερ. 15 Ιουνίου 2011 και Σάββας Χαραλάμπους ν. Επιστημονικού Επιμελητηρίου Κύπρου Α.Ε. 55/2009, ημερ. 23 Φεβρουαρίου
- ΄Εχοντας ως δεδομένο ότι η ΄Εφορος δεν έχει απαντήσει στο υποβληθέν αίτημα για εγγραφή του αιτητή στο Μητρώο, θα εξετάσω κατά πόσο η επίκληση του περιεχομένου της επιστολής ημερ. 22 Σεπτεμβρίου 2006, στην οποία γίνεται αναφορά με τη νέα επιστολή της Εφόρου ημερ. 11 Ιουνίου 2012, μπορεί να θεωρηθεί ότι ικανοποιεί το αίτημα και κατέστησε την προσφυγή άνευ αντικειμένου. Ουσιαστικώς με την επιστολή της Εφόρου ημερ. 22 Σεπτεμβρίου 2006, γίνεται μια προσπάθεια μετάθεσης, της ημερομηνίας λήψης απόφασης, εν αναμονή μιας άλλης διαδικασίας, η οποία δεν έχει άμεση σχέση με την υποχρέωση της διοίκησης επί του προκειμένου της Εφόρου, να ζητήσει στοιχεία. Θεωρώ ότι αποτελεί άρνηση εκτέλεσης καθήκοντος. Στη συνέχεια, αναφορικά με τη σημασία της επιστολής ημερ. 11 Ιουνίου 2012, θεωρώ ότι η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του αιτητή, είναι ορθή. Οι καθ΄ων η αίτηση, στην εν λόγω επιστολή, δεν περιλαμβάνουν οποιαδήποτε απόφαση αναφορικά με το αίτημα για εγγραφή στο Μητρώο, απλώς επαναλαμβάνουν όσα ανέφεραν στην προηγούμενη επιστολή τους ημερ. 22 Σεπτεμβρίου 2006, ότι δηλαδή, αναμένουν το αποτέλεσμα της δικαστικής διαδικασίας προτού επιληφθούν της αιτήσεως. Περαιτέρω, τονίζεται ότι εφόσον δεν έτυχαν ενημέρωσης, από πλευράς αιτητή ως προς το θέμα της αντιδικίας με την Eurosure, εκλαμβάνεται ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε διαφοροποίηση των γεγονότων από την πρώτη αίτηση που υπέβαλε ο αιτητής. Με γνώμονα το περιεχόμενο των δύο επιστολών θεωρώ ότι η έγερση αγωγής δεν αποτελεί στοιχείο το οποίο η ΄Εφορος όφειλε να λάβει υπόψη κατά την εξέταση της αίτησης και περαιτέρω θεωρώ ότι η επιστολή, ημερ. 11 Ιουνίου 2002, δεν αποτελεί απάντηση στον αιτητή. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι η προσφυγή θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη. Η προσφυγή επιτυγχάνει και διατάσσεται όπως παν παραληφθέν δέον όπως εκτελεστεί. Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ του αιτητή και εναντίον των καθ΄ων η αίτηση. Κ. Παμπαλλής, Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο