ΛΟΙΖΟΣ ΠΑΝΑΓΗ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Υπόθεση Αρ. 819/2010, 11/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 819/2010) 11 Ιανουαρίου, 2013 [ΝΙΚΟΛΑΤΟΣ, Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΛΟΙΖΟΣ ΠΑΝΑΓΗ, Αιτητής, ΚΑΙ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ΄ ων η αίτηση. ____________________ Χρ. Τριανταφυλλίδης με Μ. Καλλιγέρου (κα.), για τον Αιτητή. Λ. Ουστά (κα.), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α΄, για τους Καθ΄ ων η αίτηση. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΝΙΚΟΛΑΤΟΣ, Δ.: Με την προσφυγή του ο αιτητής ζητά δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι η απόφαση των καθ΄ ων η αίτηση, που του κοινοποιήθηκε με επιστολή ημερ. 31.5.2010, σύμφωνα με την οποία, οι καθ΄ ων η αίτηση, μετά από επανεξέταση της απόφασης τους, ημερ. 17.5.2010, (με την οποία ο αιτητής τέθηκε σε διαθεσιμότητα), υπό το φως των ισχυρισμών του αιτητή (που υποβλήθηκαν με επιστολή του δικηγόρου του ημερ. 25.5.2010), αποφάσισαν να επαναβεβαιώσουν την απόφαση τους ημερ. 17.5.2010, παραβιάζει το Σύνταγμα και τη Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΔΑ), είναι πεπλανημένη, παράνομη, καταχρηστική, άκυρη και χωρίς νόμιμο αποτέλεσμα. Τα παράπονα του αιτητή επικεντρώνονται στο ότι οι καθ΄ ων η αίτηση, λανθασμένα, εφάρμοσαν στην προκείμενη περίπτωση το Ν 1/90, λανθασμένα εφάρμοσαν το Ν 158(Ι)/1999 και καταστρατήγησαν και τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης μη παραχωρώντας στον αιτητή δικαίωμα ακροάσεως πριν τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης, που ήταν δυσμενής, γι΄ αυτόν. Το ζήτημα της διαθεσιμότητας του αιτητή απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο, από το 2005, σε σειρά προσφυγών οι οποίες αποφασίστηκαν όλες υπέρ του αιτητή, με αποτέλεσμα να ακυρωθούν όλες οι αποφάσεις για τη διαθεσιμότητα του που ο αιτητής πρόσβαλε. Η τελευταία τέτοια απόφαση εκδόθηκε στην Προσφυγή 821/10 (απόφαση του Νικολαίδη, Δ, ημερ. 26.11.12) με την οποία ακυρώθηκε η απόφαση των καθ΄ ων η αίτηση ημερ. 17.5.10 με την οποία ο αιτητής ετίθετο σε διαθεσιμότητα μέχρι την ολοκλήρωση της εναντίον του ποινικής υπόθεσης υπ΄ αρ. 35013/07. Οι καθ΄ ων η αίτηση στην γραπτή τους ένσταση δεν προέβαλαν, ως προδικαστική ένσταση, το ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι εκτελεστή αλλά βεβαιωτική πράξη. Στην αγόρευση τους όμως έθεσαν αυτό το ζήτημα και εφόσον είναι ζήτημα που το δικαστήριο μπορεί και αυτεπάγγελτα να εξετάσει θεωρώ ορθό και δίκαιο να το εξετάσω στο παρόν στάδιο. Η σχετική ένσταση των καθ΄ ων η αίτηση συνίσταται στο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι απλά βεβαιωτική της απόφασης ημερ. 17.5.10 η οποία ακυρώθηκε με την προαναφερόμενη απόφαση στην Προσφυγή 821/10. Η απάντηση του αιτητή είναι ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι βεβαιωτική εκείνης της 17.5.10 αλλά είναι νέα απόφαση που λήφθηκε μετά που ο αιτητής υπέβαλε στους καθ΄ ων η αίτηση νέα στοιχεία με την επιστολή των δικηγόρων του ημερ. 25.5.10. Με την απόφαση ημερ. 17.5.10 είχε αποφασιστεί η διαθεσιμότητα του αιτητή από 17.5.10 και μέχρι την ολοκλήρωση της εναντίον του ποινικής υπόθεσης με αρ. 35013/07. Με την απόφαση εκείνη πληροφορείτο επίσης ο αιτητής ότι εδικαιούτο να υποβάλει γραπτή ένσταση μέχρι 21.5.10 ως προς το θέμα της διαθεσιμότητας στην οποία τέθηκε, ένεκα της ποινικής υπόθεσης που εκκρεμούσε εναντίον του. Πληροφορείτο ακόμα ότι, οι καθ΄ ων η αίτηση, θα επανεξέταζαν το θέμα αυτό, υπό το φως και των παραστάσεων που τυχόν θα υπέβαλλε ο αιτητής, σύμφωνα με το άρθρο 85
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.