ΛΟΪΖΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1230/2011, 28/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 1230/2011) 28 Μαρτίου, 2013 [ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΛΟΪΖΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΜΥΝΑΣ, Καθ΄ων η Αίτηση. Σ. Οικονομίδης, για τον Αιτητή. Λ. Λάμπρου-Ουστά (κα), για τους Καθ΄ων η Αίτηση. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ, Δ.: Ο Αιτητής ζητά ακύρωση της απόφασης των Καθ' ων η Αίτηση, που γνωστοποιήθηκε με έγγραφο του Αρχηγού της Εθνικής Φρουράς, ημερ. 28.6.2011, με την οποία απορρίφθηκε αίτημα για κατ' εξαίρεση κρίση του Αιτητή από το Συμβούλιο Κρίσεων Αξιωματικών. Τα γεγονότα της υπόθεσης Ο Αιτητής διορίστηκε ως Υπαξιωματικός στο Στρατό της Δημοκρατίας και στη συνέχεια αποσπάσθηκε για υπηρεσία στην Εθνική Φρουρά. Το 1998, διορίστηκε στο Στρατό ως Αξιωματικός με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Το 2006 κατείχε το βαθμό του Λοχαγού. Στις 28.4.2011 υπέβαλε στη Μονάδα του υπηρεσιακή αναφορά, με την οποία αιτείτο όπως η περίπτωση του θεωρηθεί ως εξαιρετική περίσταση και γίνει χρήση της πρόνοιας του Κανονισμού 27
(5)των Περί Αξιωματικών του Στρατού της Κυπριακής Δημοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία, Προαγωγές και Αφυπηρετήσεις) Κανονισμών του 1990 μέχρι 2006 (ΚΔΠ 90/90), (στο εξής «οι Κανονισμοί»), ώστε να κριθεί σε τακτική ή έκτακτη σύνοδο του Συμβουλίου Κρίσεων Αξιωματικών, πριν από την αφυπηρέτηση του την 1.8.2011 λόγω ορίου ηλικίας. Αιτιολογώντας το αίτημά του, παρέθεσε τα ακόλουθα επιχειρήματα:- (α) Αφυπηρετεί από τις τάξεις του Στρατού της Δημοκρατίας, λόγω ορίου ηλικίας, την 1.8.2011. (β) Επειδή στον κατεχόμενο βαθμό του Λοχαγού προήχθη στις 22.12.2006, μέχρι τις ετήσιες κρίσεις Αξιωματικών έτους 2011 δεν συμπλήρωνε για λίγους μήνες τα προβλεπόμενα στους περί Αξιωματικών του Στρατού της Δημοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία, Προαγωγές και Αφυπηρετήσεις) Κανονισμούς του 1990 μέχρι 2006, χρόνια παραμονής στον βαθμό του Λοχαγού για να δικαιούται κρίσης, με επακόλουθο να αφυπηρετεί την 1.8.2011 χωρίς να δικαιούται σε αποστρατευτικό βαθμό. (γ) Ο κύριος λόγος για τον οποίο δεν δικαιούτο κρίσης το έτος 2011, είναι γιατί η προαγωγή του στο βαθμό του Λοχαγού έγινε στις 22.12.2006 και όχι τον Μάιο - Ιούνιο 2006, όπως θα έπρεπε σύμφωνα με τις πρόνοιες των Κανονισμών 37
(3)και 46
(2)των Κανονισμών. (δ) Δεν ζητούσε να κριθεί κατ' εξαίρεση και να προαχθεί σε Ταγματάρχη πριν από την λόγω του ορίου ηλικίας αφυπηρέτηση του, οπότε και η υπηρεσία του στο Στρατό της Δημοκρατίας θα παρατεινόταν για ένα χρόνο, αλλά ζητούσε να κριθεί κατ' εξαίρεση για να έχει κατά την ημερομηνία της λόγω ορίου ηλικίας αφυπηρέτηση του την 1.8.2011, κρίση ως προακτέος, οπότε και η αφυπηρέτηση του θα συνοδευόταν και με αποστρατευτικό βαθμό. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 27
(5)των Κανονισμών:- «Σε εξαιρετικές περιστάσεις και όταν το απαιτεί το συμφέρον της υπηρεσίας, ο Υπουργός, μετά από έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου, μπορεί να διατάξει όπως κριθεί κατά την τακτική ή έκτακτη σύνοδο του Συμβουλίου Κρίσεων ή, αναλόγως της περιπτώσεως, του Ανώτατου Συμβουλίου Κρίσεων και Αξιωματικός που κατά την ημερομηνία έκδοσης της διαταγής για σύγκληση του Συμβουλίου δεν πληροί τις προϋποθέσεις για κρίση που αναφέρονται στην παράγραφο
(1)του παρόντος Κανονισμού.» Περαιτέρω σύμφωνα με τον Κανονισμό 49
(5)των Κανονισμών, αξιωματικός που αφυπηρετεί σύμφωνα με τις πρόνοιες του παρόντος Κανονισμού, αφυπηρετεί με το βαθμό που φέρει κατά την ημερομηνία της αφυπηρέτησής του, εκτός αν κατά τις τελευταίες κρίσεις πριν από την ημερομηνία αφυπηρέτησής του, έχει κριθεί από το Συμβούλιο Κρίσεων ή, αναλόγως της περιπτώσεως, το Ανώτατο Συμβούλιο Κρίσεων ως προακτέος, οπότε αφυπηρετεί με τον επόμενο βαθμό στον οποίο προάγεται, ανεξάρτητα από τις οποιεσδήποτε άλλες πρόνοιες των παρόντων Κανονισμών, την ημέρα που προηγείται της ημερομηνίας της αφυπηρέτησής του. Το Τάγμα του Αιτητή το οποίο συνηγορούσε με το αίτημα, το διαβίβασε στο ΓΕΕΦ, το οποίο με τη σειρά του το διαβίβασε στο Υπουργείο Άμυνας, αναφέροντας ότι δεν μπορούσε να συνηγορήσει υπέρ της ικανοποίησης του αιτήματος. Αρχικά διατυπώθηκε προδικαστική ένσταση από τους Καθ' ων η αίτηση ότι ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται να εγείρει την παρούσα προσφυγή γιατί δεν πληροί τις πρόνοιες του Κανονισμού 27
(5)των Κανονισμών, αλλά φαίνεται ότι στην πορεία αυτή εγκαταλείφθηκε, εφόσον στη γραπτή αγόρευση των Καθ' ων η αίτηση δεν αναφέρεται οτιδήποτε. Ο Αιτητής προς ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης προβάλλει ως μόνο λόγο ακύρωσης την έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας. Συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση απλώς αναφέρεται ο επίδικος Κανονισμός, χωρίς να διατυπώνεται η πραγματική βάση και οι πραγματικοί λόγοι βάσει των οποίων οι Καθ' ων η αίτηση κατέληξαν ότι ο Αιτητής δεν δικαιούτο της ικανοποίησης του αιτήματός του. Περαιτέρω ο συνήγορος του Αιτητή προβάλλει ότι η αιτιολογία της απόφασης δεν συμπληρώνεται από τα στοιχεία του φακέλου, αφού η επιστολή-εισήγηση της Ταγματάρχου Φυτούλας Παπαδοπούλου, ημερ. 9.6.2011 δεν ήταν ανάμεσα στα έγγραφα του διοικητικού φακέλου και ούτε περιλαμβανόταν στα έγγραφα που είχαν επισυναφθεί στη γραπτή ένσταση. Ο λόγος ακυρότητας δεν ευσταθεί. Είναι γεγονός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι λιτή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι το αίτημα του Αιτητή δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί «δεδομένου ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Καν. 27
(5). των Κανονισμών του 1990». Χωρίς οτιδήποτε άλλο, η πιο πάνω αιτιολογία δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί επαρκής, αφού είναι τόσο γενική που δεν αποκαλύπτει τους πραγματικούς λόγους που οδήγησαν το διοικητικό όργανο στη λήψη της απόφασης. Ούτε η απλή και γενικόλογη αναφορά στο άρθρο 27
(5)των Κανονισμών θα μπορούσε να περιέσωζε την κατάσταση, εφόσον μια τέτοια γενικόλογη αναφορά θα μπορούσε να τύχει εφαρμογής σε κάθε περίπτωση. Όμως η αιτιολογία μιας πράξης σύμφωνα με τις αρχές του διοικητικού δικαίου «μπορεί α συμπληρωθεί ή να αναπληρωθεί από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου, όπως και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας» (βλ. άρθρο 29 του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου του 1999, Ν. 158(Ι)/99 και Ηλιόπουλος ν. ΑΗΚ
(2000)3 ΑΑΔ 438). Στην προκειμένη περίπτωση η προσβαλλόμενη απόφαση μπορεί να συμπληρωθεί από τα στοιχεία του φακέλου και πιο συγκεκριμένα από το περιεχόμενο της επιστολής-εισηγήσης της Ταγματάρχου Φ. Παπαδοπούλου. Θα έλεγα ότι πρόκειται για κλασσική περίπτωση εφαρμογής του συγκεκριμένου κανόνα του διοικητικού δικαίου ο οποίος, εκεί που η σχετική νομοθεσία δεν καθορίζει ρητά ότι η αιτιολογία μιας διοικητικής απόφασης θα πρέπει να περιέχεται στο σώμα της ίδιας της απόφασης, όπως εδώ, επιτρέπει τη συμπλήρωση της από τα στοιχεία των φακέλων. Η συγκεκριμένη επιστολή της Ταγματάρχου Φ. Παπαδοπούλου, απευθύνεται υπό μορφή εισήγησης στον Υπουργό Άμυνας. Σ' αυτήν περιέχονται εκτενώς τα σχετικά στοιχεία του Αιτητή, η πραγματική βάση ήτοι οι πραγματικοί λόγοι και σε συνάρτηση με τους σχετικούς Κανονισμούς, καταλήγει ότι ο Αιτητής δεν δικαιούται σε ικανοποίηση του αιτήματός του. Το περιεχόμενο της πεντασέλιδης επιστολής-εισήγησης είναι εκτεταμένο. Σύμφωνα με την καταληχτική παράγραφο της εισήγησης ότι η περίπτωση του Αιτητή δεν πληροί τις προϋποθέσεις του Καν. 27
(5)των Κανονισμών, καθοριστικό στοιχείο στη διαμόρφωση της εισήγησης ήταν:- (α) Η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου του 1999 ότι κατά την εξέταση αιτημάτων, όπως αυτό του Αιτητή, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. (β) Ο λόγος για τον οποίο ο Αιτητής δεν μπορούσε να συμπληρώσει το καθοριζόμενο για το βαθμό του ελάχιστο χρόνο παραμονής για κρίση πριν την αφυπηρέτηση του. (γ) Το γεγονός ότι παρόμοια αιτήματα άλλων Αξιωματικών του Στρατού που υποβλήθηκαν στο Υπουργικό Συμβούλιο κατά τα έτη 2007 και 2008 απορρίφθηκαν, πλην ενός, και (δ) Δεν συντρέχουν οι εξαιρετικές περιστάσεις που προβλέπονται στον Κανονισμό 27
(5), όπως αυτές έχουν ερμηνευθεί νομολογιακά από το Ανώτατο Δικαστήριο και περαιτέρω ότι δεν επιβάλλεται η άσκηση της συγκεκριμένης εξουσίας για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Ο Υπουργός Άμυνας ως αποφασίζον όργανο και δικαιούμενος τη βοήθεια συμβουλευτικών οργάνων, ήτοι της αρμόδιας αξιωματικού της Διεύθυνσης Προσωπικού του ΓΕΕΦ και ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εύλογα και αιτιολογημένα αποφάσισε να υιοθετήσει την εισήγηση και να απορρίψει την αίτηση του Αιτητή. Με βάση τα στοιχεία που περιέχονται στην επιστολή-εισήγηση, δεν υπάρχει αμφιβολία ως προς τους πραγματικούς λόγους που το διοικητικό όργανο δεν έκανε δεχτό το αίτημα. Κατά την άποψή μου, τα στοιχεία αυτά επιτρέπουν στο δικαστήριο να διακριβώσει τη νομιμότητα της πράξης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Αιτητή εισηγήθηκε ότι το δικαστήριο δεν θα πρέπει να λάβει υπόψη το περιεχόμενο της επιστολής, εφόσον αυτή δεν πρέπει να θεωρηθεί ως στοιχείο του φακέλου, αφού δεν υπήρχε στο φάκελο και ούτε επισυνάφθηκε στην ένσταση. Δεν συμφωνώ. Δεν έχω στοιχεία ενώπιον μου ότι η επιστολή είναι κατασκευασμένη. Αντίθετα, οι εξηγήσεις που έδωσε η συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση είναι εύλογες και πειστικές. Είναι βεβαίως άξιον σχολιασμού ότι στην προκειμένη περίπτωση το Υπουργείο Άμυνας δεν διατηρούσε ένα ενιαίο διοικητικό φάκελο για την περίπτωση του Αιτητή και ότι τα σχετικά έγγραφα ήταν τοποθετημένα σε διάφορους φακέλους, γεγονός που οδήγησε στη μη έγκαιρη παρουσίαση της επιστολής-εισήγησης. Επί του θέματος, υιοθετώ τα σχόλια του αδελφού Δικαστή Ναθαναήλ, στην υπόθεση Ανδρέας Μαυρίδης ν. Δημοκρατίας, Υπόθ. Αρ. 1231/11, ημερ. 24.1.2013. Επίσης υιοθετώ το σκεπτικό του σε ό,τι αφορά την ουσία της υπόθεσης στο βαθμό που αυτή συμπληρώνει τη δική μου αιτιολογία. Ενόψει των πιο πάνω, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με €1.300 έξοδα, υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, δυνάμει του Άρθρου 146.4(β) του Συντάγματος. (Υπ.) Γ. Ερωτοκρίτου, Δ. /ΕΠσ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο