ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ν. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ, Υποθ. Αρ.528/2012, 28/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υποθ. Αρ.528/2012) 28 Μαρτίου, 2013 [ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ/στης] Αναφορικά με το ΄Αρθρο 146 του Συντάγματος ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ Αιτητής, -και - ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ Καθ΄ων η αίτηση. ----------------------- Αιτητής προσωπικά Ε.Παπαγεωργίου - Καρακάννα, (κα.), - Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ΄ων η αίτηση. --------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ.: Ο αιτητής υπέβαλε στις 23 Ιανουαρίου 2012 αίτηση για παροχή δημοσίου βοηθήματος. Η αίτηση του εξετάστηκε και σε έκθεση που ετοίμασε η Επαρχιακή Λειτουργός Ευημερίας έγινε εισήγηση για απόρριψη της αιτήσεως, με το δικαιολογητικό ότι ο ίδιος ο αιτητής απασχολείτο πλήρως σε προσοδοφόρα εργασία και επιπροσθέτως, η σύζυγος του ήταν ικανή προς εργασία. Ενημερώθηκε σχετικώς ο αιτητής με επιστολή ημερ. 17 Φεβρουαρίου 2012, το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής. Το παράπονο του αιτητή, όπως είναι διατυπωμένο στο έντυπο της αιτήσεως ακυρώσεως, περιορίζεται στη μη έγκριση παραχώρησης δημοσίου βοηθήματος, χωρίς να ενσωματώνονται και λόγοι ακυρώσεως. ΄Εχοντας υπόψη τον Καν.7 των Διαδικαστικών Κανονισμών του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, όπου σε περιπτώσεις προώθησης αιτήσεως από ιδιώτες, δεν απαιτείται η αυστηρή συμμόρφωση προς τις πρόνοιες του πιο πάνω Κανονισμού, θα εξετάσω την ουσία του εν λόγω παραπόνου. Μελετώντας την υπόθεση και παρόλο που δεν έχει εγερθεί από τον αιτητή θέμα αναρμοδιότητας του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση οργάνου, επειδή, όπως τεκμηριώνεται από τη νομολογία, αφορά θέμα δημοσίας τάξεως, το οποίο εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο. (βλ. Σύνδεσμος Ασφαλιστικών Εταιρειών Κύπρου ν. Επιτροπής Προστασίας του Ανταγωνισμού,
(2002)3 Α.Α.Δ. 314. Στο άρθρο 3
(1)του περί Δημοσίων Βοηθημάτων Νόμου του 2006, (Ν.95(Ι)/2006), («ο Νόμος»), αναφέρεται: «
(1)Σε κάθε πολίτη της Δημοκρατίας ο οποίος: (α) έχει τη νόμιμη συνήθη διαμονή του, για συνεχή περίοδο τουλάχιστον ενός έτους, στις ελεγχόμενες από την κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές, και (β) του οποίου το εισόδημα και οι άλλοι οικονομικοί πόροι δεν επαρκούν για την ικανοποίηση των βασικών και ειδικών αναγκών του, παρέχεται δημόσιο βοήθημα από το Διευθυντή σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου: Το άρθρο 5 ανάφερε ότι: Η απόφαση αν κάποιος αιτητής ή λήπτης πληροί τις προϋποθέσεις για παροχή σ' αυτόν δημόσιου βοηθήματος καθώς και για το ύψος του βοηθήματος το οποίο δικαιούται, αποτελεί καθήκον του Διευθυντή και κάθε τέτοια απόφαση πρέπει να είναι σύμφωνη με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου και οποιωνδήποτε Κανονισμών που εκδίδονται με βάση αυτόν: Νοείται ότι ο Διευθυντής δύναται να αναθέτει σε οποιοδήποτε Λειτουργό των Υπηρεσιών του ή σε επιτροπή αποτελούμενη από Λειτουργούς των Υπηρεσιών του ή από άλλα άτομα, να εξετάζει ορισμένα θέματα που αναφύονται από την αίτηση και να υποβάλλει στον ίδιο σχετική έκθεση. Το άρθρο 2 αναφέρει ότι «Διευθυντής» σημαίνει το Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ή τον κατάλληλα εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπό του·» ΄Εχω διεξέλθει το φάκελο της υπόθεσης που κατατέθηκε, για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, ως τεκμ.1 και διαπίστωσα ότι η Λειτουργός Ευημερίας εξέτασε την αίτηση και εισηγήθηκε απόρριψη του αιτήματος. Η εν λόγω εισήγηση έτυχε της έγκρισης της Επόπτριας. Δεν έχω όμως εντοπίσει οτιδήποτε στο φάκελο το οποίο να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι υπήρχε εξουσιοδότηση από το Διευθυντή για τη λήψη μιας τέτοιας απόφασης. Παρόμοιο θέμα είχα εξετάσει πρόσφατα στην υπόθεση υπ΄αριθμό 732/2012, Συμεού ν. Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ημερ. 26 Μαρτίου 2013, όπου ανέφερα τα εξής: «Μια πράξη για να είναι έγκυρη, ως εκδιδόμενη από διοικητικό όργανο, θα πρέπει να συνοδεύεται από τη δέουσα εξουσιοδότηση. Καθίσταται, συναφώς η εν λόγω πράξη έγκυρη και θεωρείται νόμιμη η υπόσταση του οργάνου που την έχει εκδώσει. Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν συνοδεύεται από επίσημη εξουσιοδότηση του Διευθυντή ο οποίος, σύμφωνα με τις πιο πάνω πρόνοιες του Νόμου, είναι το αρμόδιο διοικητικό όργανο για έκδοση της ούτε υπάρχει εξουσιοδότηση, η δε απουσία γνωστοποίησης της εξουσιοδότησης δεν τυγχάνει της αναλόγου επισημότητος, που θα έπρεπε υπό τας περιστάσεις, να έχει. Στην υπόθεση Κούτσιου ν. Δημοκρατίας
(2001)3 Α.Α.Δ. 987, στη σελ. 994, λέχθηκαν τα εξής σχετικά, από την πλειοψηφία της Ολομέλειας: "Στην απουσία έγγραφης καταχώρισης που να επιβεβαιώνει ότι η απόφαση για τη μετάθεση έχει ληφθεί από το όργανο στο οποίο ο Νόμος έχει εναποθέσει την σχετική αρμοδιότητα θεωρούμε ότι το τεκμήριο της κανονικότητας των διοικητικών πράξεων δεν διαθέτει την εμβέλεια να ενδύει με τον μανδύα της νομιμότητας τα όσα χρειάζονται να συντελεσθούν για να διενεργηθεί νόμιμα μια μετάθεση - καταγράφονται στις παραγ.
(1)-
(3), πιο πάνω. Αντίθετη προσέγγιση θα ισοδυναμούσε με καταστρατήγηση των αρχών της χρηστής διοίκησης οι οποίες υπαγορεύουν την τήρηση εγγράφων καταχωρίσεων το δε τεκμήριο της κανονικότητας θα προσέφερε ασυλία σε πράξεις αναρμοδίων οργάνων με τη δικαιολογία ότι είχαν ενεργήσει ύστερα από οδηγίες των αρμοδίων οργάνων.» Παρόμοιο θέμα είχε εγερθεί στην Υπόθ. Αρ. 339/07 Χρίστου κ.ά ν. Δημοκρατίας, 24.7.2009 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Οι Καθ΄ων η Αίτηση προς υποστήριξη του νόμιμου της απόφασης παραπέμπουν στο άρθρο 2 του περί Δημοσίων Βοηθημάτων και Υπηρεσιών Νόμου του 2006 (Ν. 95(Ι)/2006) (ο Νόμος) όπου η ερμηνεία της λέξης «Διευθυντής» δίδεται να σημαίνει «το Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ή τον κατάλληλα εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο του» και στο άρθρο 5 του Νόμου όπου αναφέρεται ότι «ο Διευθυντής δύναται να αναθέσει σε οποιοδήποτε Λειτουργό των Υπηρεσιών του ή σε επιτροπή αποτελούμενη από Λειτουργούς των Υπηρεσιών ή από άλλα άτομα, να εξετάζει ορισμένα θέματα που αναφύονται από την αίτηση και να υποβάλλει στον ίδιο σχετική έκθεση». Δεν υπήρξε αμφισβήτηση ότι αρμόδιος για τη λήψη απόφασης σε σχέση με επιδόματα όπως αυτά των Αιτητών είναι ο Διευθυντής. Το επιχείρημα των Καθ΄ων η Αίτηση ακόμη κι΄αν ευσταθούσε, δηλαδή ότι η Λειτουργός Ανδρούλλα Αναστασίου είχε εξουσιοδότηση, δεν φαίνεται ότι η απόφαση λήφθηκε από αυτή αλλά από την Επαρχιακή Λειτουργό Ευημερίας για λογαριασμό της οποίας υπογράφεται η επιστολή και η οποία δεν προκύπτει να είχε τέτοια εξουσία. Καθίσταται συναφώς έκδηλο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν λήφθηκε από αρμόδιο όργανο και ως εκ τούτους η προσφυγή επιτυγχάνει. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρούται και έχοντας υπόψη ότι ο αιτητής εμφανίζεται μόνος του, θεωρώ ότι ποσό €400, ως έξοδα είναι ικανοποιητικό ποσό και αυτό επιδικάζεται προς όφελος του, και εναντίον των καθ΄ων η αίτηση. Κ. Παμπαλλής, Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο