ΔΗΜΟΣ ΑΓΙΑΣ ΝΑΠΑΣ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ κ.α., Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 1274/2010, 1275/2010, 1276/2010, 1277/2010 και 1278/2010, 4/4/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 1274/2010, 1275/2010, 1276/2010, 1277/2010 και 1278/2010) 4 Απριλίου, 2013 [ΝΙΚΟΛΑΤΟΣ, Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
- ΔΗΜΟΣ ΑΓΙΑΣ ΝΑΠΑΣ (Υποθ. 1274/2010),
- AYIA NAPA «NISSI» DEVELOPMENTS LIMITED (Υποθ. 1275/2010),
- PANAYIDES BROS (NISSI) LIMITED (Υποθ. 1276/2010),
- A. CHACHOLIS DEVELOPES LIMITED (Υποθ. 1277/2010),
- AENEAS HOTELS LIMITED (Υποθ. 1278/2010), Αιτητές, ΚΑΙ
- ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙOΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΗΣΕΩΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ,
- ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΗΣΕΩΣ,
- ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, Καθ΄ ων η αίτηση. Μ. Κυριακίδης για Χ. Κυριακίδη Δ.Ε.Π.Ε. , για τους Αιτητές. Θ. Πιπερή (κα.), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ΄ ων η αίτηση. Φρ. Χ΄΄ Χάννας, για τα Ενδιαφερόμενα Μέρη. ________________________ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΝΙΚΟΛΑΤΟΣ, Δ.: Με τις συνενωμένες προσφυγές τους οι αιτητές ζητούν δήλωση και/ή απόφαση του δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση των καθ΄ ων η αίτηση, ημερ. 21.6.2010, δια της οποίας οι καθ΄ ων η αίτηση αποφάσισαν και/ή ενέκριναν την έκδοση πολεοδομικής άδειας με αρ. ΑΜΧ/0793/2006 για την ανέγερση πρατηρίου πώλησης πετρελαιοειδών, στο τεμάχιο με αριθμό εγγραφής 396, Φ/Σχ 2-288-373 στην Αγία Νάπα, είναι άκυρη, παράνομη και στερείται εννόμου αποτελέσματος. Οι αιτητές στην Υπόθεση 1274/10 είναι ο Δήμος Αγίας Νάπας, που είναι δεόντως συνεστημένος Δήμος, σύμφωνα με το Νόμο. Οι αιτητές στις Υποθέσεις 1275/10-1278/10 είναι ιδιοκτήτες γειτνιαζόντων ακινήτων προς το προαναφερόμενο τεμάχιο και κατά τους ισχυρισμούς τους επηρεάζονται δυσμενώς από την έκδοση της προσβαλλόμενης πολεοδομικής άδειας και τη συνεπαγόμενη ανέγερση του πρατηρίου πώλησης πετρελαιοειδών. Κατά τους ισχυρισμούς τους η ανέγερση πρατηρίου πετρελαιοειδών σε τουριστική περιοχή υψηλής αισθητικής, όπως είναι η επίδικη, θα επηρεάσει δυσμενώς την περιοχή, τόσο αισθητικά όσο και από απόψεως τροχαίας κίνησης και κυκλοφορίας. Την αρνητική επίδραση του προαναφερόμενου πρατηρίου στον τουριστικό χαρακτήρα και την υψηλή αισθητική της περιοχής αλλά και στους κινδύνους στην οδική ασφάλεια της περιοχής και τη δυσχέρεια στη λειτουργία των δρόμων επί των οποίων η ανάπτυξη εφάπτεται, επικαλούνται και οι αιτητές στην 1274/10, δηλαδή ο Δήμος Αγίας Νάπας. Οι καθ΄ ων η αίτηση εγείρουν δύο προδικαστικές ενστάσεις αναφορικά με τους αιτητές στις Υποθέσεις 1275/10 - 1278/
- Δεν εγείρουν όμως οποιαδήποτε προδικαστική ένσταση στην Υπόθεση 1274/
- Οι προδικαστικές ενστάσεις συνίστανται: (α) στην έλλειψη εννόμου συμφέροντος εκ μέρους των αιτητών στις Υποθέσεις 1275/10 - 1278/10, και (β) στην εκπρόθεσμη καταχώριση των προσφυγών ενόψει του ότι οι καθ΄ ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι οι αιτητές είχαν πληροφορηθεί την προσβαλλόμενη απόφαση ενωρίτερα απ΄ ότι ισχυρίζονται ότι την πληροφορήθηκαν οι ίδιοι οι αιτητές. Θα ασχοληθώ πρώτα με τις προδικαστικές ενστάσεις. Είναι θεμελιωμένο ότι για να εγείρει προσφυγή κάποιος, δυνάμει του άρθρου 146 του Συντάγματος, πρέπει να έχει έννομο συμφέρον αναφορικά με την προσβαλλόμενη απόφαση. Το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν κάμνει ειδική πρόβλεψη για την προστασία του περιβάλλοντος, αναγνωρίζει όμως νομοθετική ευχέρεια στην Πολιτεία να περιορίσει, μεταξύ άλλων, το δικαίωμα της ιδιοκτησίας χάριν και της πολεοδομίας. Επίσης το δικαίωμα της ζωής, το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 7.1 του Συντάγματος, έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιορίζεται μόνο στην προστασία της ύπαρξης του ανθρώπου αλλά επεκτείνεται και στις βασικές προϋποθέσεις για την επιβίωση του ανθρώπου στο χώρο όπου διαβιεί. Η αναγνώριση του δικαιώματος για προστασία του περιβάλλοντος όμως δεν απαμβλύνει τις προϋποθέσεις που θέτει η παράγραφος 2 του άρθρου 146 του Συντάγματος για προσφυγή στο δικαστήριο, δηλαδή τον άμεσο δυσμενή επηρεασμό υφιστάμενου προσωπικού συμφέροντος. Το συμφέρον το οποίο μια Χωρητική ή Δημοτική Αρχή προασπίζεται είναι το κοινό συμφέρον των κατοίκων της κοινότητας η προστασία του οποίου επαφίεται στην Τοπική Αρχή. Είναι επίσης το συμφέρον την κοινότητας για κοινοφελή ανάπτυξη. Τέτοιο συμφέρον όμως δεν αναγνωρίζεται σε άλλους τοπικούς συνδέσμους, οργανώσεις ή επιτροπές (Δέστε την καθοδηγητική απόφαση στην Υπόθεση Κοινότητα Πυργών κ.α. ν. Δημοκρατίας κ.α.
(1991)4 Α.Α.Δ. 3498 - Δέστε επίσης την απόφαση της Ολομέλειας στην Υπόθεση Δημοκρατία κ.α. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερίου κ.α.
(1998)3 Α.Α.Δ. 210). Στην απόφαση της Ολομέλειας τονίστηκε ότι οι Αρχές Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν συμφέρον στην πολεοδομική διαμόρφωση της περιοχής τους, εφόσον προκύπτει δυσμενής επηρεασμός στο φυσικό περιβάλλον, όπως αυτό πρόκειται να διαμορφωθεί διαχρονικά. Πρόκειται για συμφέρον εγγενές στη φύση της αποστολής τους και ως εκ τούτου νόμιμο. Το κατά πόσον θεμελιώνεται έννομο συμφέρον κρίνεται με βάση τα στοιχεία που κατ΄ ισχυρισμό συνθέτουν τον δυσμενή επηρεασμό. Το βάρος της απόδειξης το έχει ο αιτητής. Θεωρώ ότι η ιδιότητα του ιδιοκτήτη ή κατόχου ή χρήστη γειτνιάζοντος υποστατικού σε σχέση με την έκδοση πολεοδομικής αδείας για την ανέγερση πρατηρίου πώλησης πετρελαιοειδών δεν συνιστά, από μόνη της, έννομο συμφέρον για την καταχώριση προσφυγής δυνάμει του άρθρου 146 του Συντάγματος, με σκοπό την ακύρωση της έκδοσης της πολεοδομικής άδειας και κατ΄ επέκταση της ματαίωσης της ανέγερσης του πρατηρίου. Από τα όσα διατυπώθηκαν, μεταξύ άλλων, στις προαναφερόμενες δύο αποφάσεις διαφαίνεται ότι οι Τοπικές Αρχές έχουν έννομο συμφέρον σε ότι αφορά τον επηρεασμό του περιβάλλοντος των Δήμων ή Κοινοτήτων για τις οποίες είναι αρμόδιες. Όμως τέτοιο έννομο συμφέρον δεν αναγνωρίζεται γενικά στους ιδιοκτήτες ή κατόχους γειτνιαζόντων, προς την ανάπτυξη, υποστατικών. Με τη θέση αυτή δεν επιθυμώ να αποκλείσω την περίπτωση εννόμου συμφέροντος περιοίκου, του οποίου τα συμφέρονται επηρεάζονται δυσμενώς, υπό τις κατάλληλες συνθήκες. Όμως στην προκείμενη περίπτωση δεν έχω πεισθεί ότι οι αιτητές στις προσφυγές 1475/10 - 1478/10 είναι περίοικοι, με την έννοια του Νόμου, των οποίων τα συμφέρονται επηρεάζονται δυσμενώς από την προτεινόμενη ανάπτυξη (Δέστε: Thanos Club Hotels Ltd v. ΕΤΕΚ
(2000)3 ΑΑΔ, 323 και Σαββίδης κ.α. ν. Δήμου Λευκωσίας, Υποθ. αρ. 694/07, ημερ. 10.5.2010). Ως εκ τούτου θεωρώ ότι αυτοί δεν έχουν έννομο συμφέρον στην προώθηση των προσφυγών τους και δεν παρίσταται ανάγκη να αποφασίσω και επί της δεύτερης προδικαστικής ενστάσεως, δηλαδή του κατά πόσον οι προσφυγές είναι εκπρόθεσμες. Κατά συνέπεια οι Προσφυγές 1275/10 - 1278/10 απορρίπτονται, με έξοδα εις βάρος των αιτητών και υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση, τα οποία να υπολογιστούν από τον αρμόδιο Πρωτοκολλητή και να υποβληθούν για έγκριση από το δικαστήριο. Καμιά διαταγή για έξοδα για τα ενδιαφερόμενα μέρη. Όπως ήδη αναφέρθηκε προδικαστικές ενστάσεις δεν υπάρχουν στην Υπόθεση 1274/10, εν πάση όμως περιπτώσει, θεωρώ ότι οι αιτητές στην προσφυγή αυτή, ως η αρμόδια Τοπική Αρχή, έχουν έννομο συμφέρον αναφορικά με την έκδοση πολεοδομικής άδειας για την ανέγερση πρατηρίου πώλησης πετρελαιοειδών στην περιοχή της αρμοδιότητας τους, εφόσον ισχυρίζονται ότι με την εκδοθείσα άδεια και την ανέγερση που θα ακολουθήσει επηρεάζεται δυσμενώς η αισθητική μιας τουριστικής περιοχής μεγάλης σημασίας και θα δημιουργηθούν προβλήματα διακίνησης και κυκλοφορίας εξαιτίας της λειτουργίας του πρατηρίου. Αυτά, κατά την κρίση μου, δυνητικά επηρεάζουν δυσμενώς το περιβάλλον και εν γένει το δικαίωμα της ζωής των κατοίκων του Δήμου Αγίας Νάπας και επομένως παρέχουν έννομο συμφέρον στο Δήμο να αμφισβητήσει τη νομιμότητα της άδειας αυτής. Επίσης οι αιτητές, ως Τοπική Αρχή, νομιμοποιούνται να προσβάλουν απόφαση οργάνου της Κεντρικής Κυβέρνησης, εφόσον θίγονται συμφέροντα τους (Δέστε: Improvement Board of Strovolos v. Republic
(1983)3 CLR, 434). Οι λόγοι τους οποίους επικαλούνται οι αιτητές για ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, ότι οι καθ΄ ων η αίτηση χορήγησαν τη σχετική πολεοδομική άδεια παράνομα, σε αντίθεση με τις πρόνοιες του Τοπικού Σχεδίου, σε αντίθεση με τις πρόνοιες του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου του 1972 (Ν 90/72, όπως τροποποιήθηκε) και ακόμα σε αντίθεση με τον περί της Εκτίμησης των Επιπτώσεων στο Περιβάλλον από Ορισμένα Έργα Νόμο του 2005 (Ν 140(Ι)/2005). Αντίθετα, είναι η θέση των καθ΄ ων η αίτηση ότι η προαναφερόμενη πολεοδομική άδεια εκδόθηκε νόμιμα, σύμφωνα με τους σχετικούς νόμους και κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας των καθ΄ ων η αίτηση, η οποία ασκήθηκε μέσα στα ορθά πλαίσια. Τα γεγονότα, σε συντομία, έχουν ως εξής: Ο κ. Παναγιώτης Γεωργίου, ενοικιαστής του προαναφερόμενου τεμαχίου, το οποίο ανήκει στην Ιερά Μονή Αγίας Νάπας και εμπίπτει στην Τουριστική Ζώνη Τ2β, υπέβαλε αίτηση την 1.3.2005 στην αρμόδια Πολεοδομική Αρχή για χορήγηση πολεοδομικής άδειας για ανέγερση πρατηρίου πώλησης πετρελαιοειδών. Στις 14.10.2005 η Πολεοδομική Αρχή αρνήθηκε τη χορήγηση της ζητηθείσας άδειας, μεταξύ άλλων, επειδή το προτεινόμενο πρατήριο βρίσκεται μέσα σε τουριστική ζώνη όπου, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Τοπικού Σχεδίου, επιτρέπονται αναπτύξεις υψηλής αισθητικής στάθμης και ποιότητας και ενταγμένες κατάλληλα στο ευρύτερο περιβάλλον. Επίσης η αίτηση απορρίφθηκε επειδή το προτεινόμενο πρατήριο χωροθετείται επί κύριας συμβολής του οδικού δικτύου και ως εκ τούτου αναμένεται ότι η λειτουργία του θα δημιουργήσει κίνδυνο στην οδική ασφάλεια της περιοχής. Παρατηρείται, στην απορριπτική απόφαση, ότι η προτεινόμενη είσοδος/έξοδος του πρατηρίου είναι μικρότερη από την ελάχιστη απαιτούμενη απόσταση των 60 μέτρων κατά παράβαση του σχετικού κανονισμού των περί Ρυθμίσεως Πρατηρίων Πετρελαιοειδών Κανονισμών. Μετά την απόρριψη της αίτησης του ο αιτητής υπέβαλε ιεραρχική προσφυγή η οποία απορρίφθηκε στις 30.5.2006. Η αρμόδια όμως Υπουργική Επιτροπή για εξέταση ιεραρχικών προσφυγών αποφάσισε να τροποποιήσει τους λόγους άρνησης χορήγησης πολεοδομικής άδειας με τη διαγραφή του όρου 500, που αφορούσε στον πρώτο λόγο άρνησης της άδειας, σύμφωνα με τον οποίο, το προτεινόμενο πρατήριο δεν μπορούσε να χωροθετηθεί μέσα στην προαναφερόμενη τουριστική ζώνη. Στην απορριπτική απόφαση, στην ιεραρχική προσφυγή προστέθηκε, ως λόγος απόρριψης, ότι η προτεινόμενη είσοδος/έξοδος του πρατηρίου απέχει από τη συμβολή των δύο παρακείμενων οδών απόσταση μικρότερη των 60 μέτρων, κατά παράβαση των προνοιών του Τοπικού Σχεδίου Αγίας Νάπας. Στις 4.10.2006 υποβλήθηκε νέα αίτηση από τον κ. Παναγιώτη Γεωργίου για χορήγηση πολεοδομικής άδειας για ανέγερση πρατηρίου πετρελαιοειδών, η οποία συνοδευόταν από νέα, τροποποιημένα, σχέδια. Η Πολεοδομική Αρχή έκρινε ότι η νέα αίτηση πληρούσε τις προϋποθέσεις και προχώρησε στη χορήγηση της αιτούμενης άδειας. Μετά απ΄ αυτό οι αιτητές και συγκεκριμένα ο Δήμαρχος Αγίας Νάπας ζήτησε την ανάκληση της χορηγηθείσας πολεοδομικής άδειας. Το Δημοτικό Συμβούλιο εξέφρασε τη διαφωνία του με την παραχώρηση της άδειας και ανέφερε ότι το ίδιο δεν πρόκειται να προχωρήσει στην έκδοση σχετικής άδειας οικοδομής. Αφού η Πολεοδομική Αρχή συμφώνησε με την ανάκληση, τελικά η άδεια ανακλήθηκε στις 12.5.2008, μεταξύ άλλων, επειδή η ανέγερση του πρατηρίου θα δημιουργούσε κίνδυνο στην οδική ασφάλεια στην περιοχή, επειδή σε μικρή απόσταση λειτουργεί άλλο πρατήριο πετρελαιοειδών το οποίο καλύπτει τις ανάγκες των διακινουμένων και επειδή τα πρατήρια πετρελαιοειδών δεν μπορούν να θεωρηθούν αισθητικά συμβατά με το ευαίσθητο περιβάλλον μιας τουριστικής περιοχής. Στη συνέχεια οι δικηγόροι του κ. Παναγιώτη Γεωργίου υπέβαλαν ιεραρχική προσφυγή κατά της επικύρωσης του διατάγματος ανάκλησης της πολεοδομικής άδειας. Το Υπουργικό Συμβούλιο που εξέτασε την ιεραρχική προσφυγή, στις 23.12.2009, αποφάσισε να την αποδεχθεί και να ακυρώσει την ανάκληση της πολεοδομικής αδείας νοουμένου ότι στην άδεια θα ενσωματώνονταν συγκεκριμένοι όροι ώστε το προτεινόμενο πρατήριο να ενταχθεί, με ικανοποιητικό τρόπο, στην περιβάλλουσα περιοχή και την ευαίσθητη φυσιογνωμία της. Την 21.6.2010 εκδόθηκε η πολεοδομική άδεια για ανέγερση πρατηρίου πετρελαιοειδών, εναντίον της οποίας καταχωρήθηκε η παρούσα προσφυγή. Μελέτησα με προσοχή όλα τα ενώπιον μου στοιχεία και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι τα παράπονα και οι ισχυρισμοί των αιτητών είναι δικαιολογημένοι για τους εξής βασικούς λόγους: (α) Το προτεινόμενο πρατήριο χωροθετείται μέσα στην προαναφερόμενη τουριστική ζώνη όπου, σύμφωνα με τις πρόνοιες της παραγράφου 12.4.2 του Τοπικού Σχεδίου Αγίας Νάπας, επιτρέπονται μόνον αναπτύξεις υψηλής αισθητικής στάθμης και ποιότητας κατασκευής, προσαρμοσμένες και ενταγμένες κατάλληλα στο άμεσο και ευρύτερο περιβάλλον. Δεν μου διαφεύγει ότι το Υπουργικό Συμβούλιο διέταξε τη διαγραφή του προαναφερόμενου λόγου ως λόγου άρνησης της χορήγησης της πολεοδομικής άδειας, αλλά αυτό έγινε παράτυπα, κατά την κρίση μου, εφόσον δεν υποβλήθηκε αίτηση ούτε και δόθηκε οποιαδήποτε παρέκκλιση από τις σχετικές πρόνοιες του Τοπικού Σχεδίου Αγίας Νάπας, όπως θα έπρεπε. Στην υπόθεση Σιμιλλίδης ν. Δημοκρατίας
(1998)4 ΑΑΔ, 43 τονίστηκε ότι αιτητής για πολεοδομική άδεια δεν μπορεί να έχει έννομη δυνατότητα διεκδίκησης παρέκκλισης από το Τοπικό Σχέδιο. Ενδεχόμενη εισήγηση της Πολεοδομικής Αρχής για παρέκκλιση και πιθανή έκδοση πολεοδομικής άδειας από την Υπουργική Επιτροπή, κατά παρέκκλιση, δυνάμει του άρθρου 26
(2)του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου του 1972 (Ν 90/72) είναι επιτρεπτή μόνο, σε έκτακτες και δικαιολογημένες προς το δημόσιο συμφέρον, περιπτώσεις ή άλλες ειδικές και καθορισμένες περιπτώσεις. Τέτοια παρέκκλιση, από το σχέδιο ανάπτυξης, δεν δόθηκε στην παρούσα υπόθεση. Ένας αιτητής δεν μπορεί να στηρίξει ατομικές αξιώσεις που είναι εκ προοιμίου έκνομες, ως παραβιάζουσες το Τοπικό Σχέδιο, κατ΄ επίκληση του δημοσίου συμφέροντος. (β) Το προτεινόμενο πρατήριο χωροθετείται επί κύριας συμβολής του οδικού δικτύου και η λειτουργία του αναμένεται να δημιουργήσει κίνδυνο στην οδική ασφάλεια της περιοχής, κατά παράβαση των προνοιών της παραγράφου 11.10.2 του Τοπικού Σχεδίου Αγίας Νάπας. Σημειώνω συναφώς ότι πρόνοια για συμπερίληψη πλυντηρίου αυτοκινήτων, επίσης κατά παράβαση του Τοπικού Σχεδίου, που υπήρχε στην αρχή, απαλείφθηκε στη συνέχεια. (γ) Η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε και κατά παράβαση του άρθρου 9
(1)και του δευτέρου παραρτήματος του προαναφερόμενου Ν 140(Ι)/2005, όπως τροποποιήθηκε, εφόσον στο άρθρο 9
(1)προνοείται ότι, ανεξάρτητα από τις διατάξεις του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου, όταν υποβάλλεται αίτηση για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας για αναπτύξεις που εμπίπτουν στις κατηγορίες των έργων του δεύτερου παραρτήματος του Νόμου, είναι απαραίτητη προκαταρκτική έκθεση επιπτώσεων στο περιβάλλον. Στο δεύτερο παράρτημα του Νόμου, στο άρθρο 6(γ) γίνεται αναφορά σε εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου, πετροχημικών και χημικών προϊόντων. Θεωρώ ότι ένα πρατήριο πετρελαιοειδών, όπως το προτεινόμενο, περιλαμβάνει εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου και στην προκείμενη περίπτωση δεν έγινε οποιαδήποτε προκαταρκτική έρευνα για τις επιπτώσεις του στο περιβάλλον. Για τους προαναφερόμενους λόγους και ειδικά επειδή η προσβαλλόμενη πολεοδομική άδεια εκδόθηκε κατά παράβαση σχετικών προνοιών του Τοπικού Σχεδίου Αγίας Νάπας, χωρίς να ζητηθεί και να εξασφαλιστεί προηγουμένως παρέκκλιση για τους λόγους που μια τέτοια παρέκκλιση μπορεί να δοθεί, αλλά και επειδή δεν τηρήθηκε η προαναφερόμενη πρόνοια του Ν 140(Ι)/2005, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι παράνομα εκδόθηκε η πολεοδομική άδεια των καθ΄ ων η αίτηση ημερ. 21.6.2010. Κατά την κρίση μου επίσης δεν υπάρχει και επαρκής αιτιολογία για την έκδοση της πολεοδομικής άδειας μετά από την ανάκληση προηγούμενης παρόμοιας πολεοδομικής άδειας. Κατά συνέπεια η προσφυγή επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση ως η παράγραφος Α του αιτητικού της προσφυγής. Στην προσφυγή 1274/10 επιδικάζονται έξοδα υπέρ των αιτητών και εις βάρος των καθ΄ ων η αίτηση, ανερχόμενα σε €1.200.-, πλέον Φ.Π.Α., αν υπάρχει. Καμιά διαταγή για έξοδα για τα ενδιαφερόμενα μέρη. Μ.Μ. ΝΙΚΟΛΑΤΟΣ, Δ. /ΕΑΠ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο