ΝΩΝΤΑΣ ΜΕΤΑΞΑΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, Υπόθεση Αρ. 1647/2011, 20/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 1647/2011) 20 Ιουνίου, 2013 [K. ΚΛΗΡΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΝΩΝΤΑΣ ΜΕΤΑΞΑΣ, Αιτητής, -ΚΑΙ- ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, Καθ΄ου η Αίτηση. - - - - - - Α. Ευσταθίου-Νικολετοπούλου, για τον Αιτητή. Δ. Καλλίγερος, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τον Καθ΄ου η Αίτηση. - - - - - - Α Π Ο Φ Α Σ Η ΚΛΗΡΙΔΗΣ, Δ.: Ο αιτητής είναι Γενικός Διευθυντής του Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου (Χ.Α.Κ.), θέση στην οποία διορίστηκε στις 2.10.
- Αίτημα του αιτητή για τη χορήγηση στον κάτοχο της θέσης του Γενικού Διευθυντή του ΧΑΚ ετήσιου επιδόματος εξόδων παραστάσεως ύψους €18.000, με τους ίδιους όρους που αυτό χορηγείται στους Γενικούς Διευθυντές των Υπουργείων και άλλους κρατικούς αξιωματούχους, εγκρίθηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο του ΧΑΚ και υποβλήθηκε στις αρμόδιες αρχές εδώ και αρκετά χρόνια, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Τελικά, το Συμβούλιο του ΧΑΚ, εμμένοντας στο δίκαιο του αιτήματος, περιέλαβε στον Προϋπολογισμό Εσόδων και Δαπανών του για το έτος 2012, τον οποίο και υπέβαλε στο καθ΄ου η αίτηση Υπουργείο Οικονομικών, σχετική πρόνοια για τη χορήγηση του επιδόματος. Το καθ΄ου η αίτηση Υπουργείο, όμως, απέρριψε το αίτημα και, ως αποτέλεσμα, ο αιτητής καταχώρησε την παρούσα προσφυγή, με την οποία επιζητεί την ακύρωση της απορριπτικής απόφασης. Πέραν των θεμάτων ουσίας που ηγέρθηκαν στο πλαίσιο της εκδίκασης της προσφυγής, το καθ΄ου η αίτηση ήγειρε και προδικαστική ένσταση, αμφισβητώντας τη δυνατότητα προσβολής της επίδικης πράξης. Ως εκ της φύσεως της προδικαστικής ένστασης και των ενδεχόμενων επιπτώσεων τις οποίες δυνατόν να ενέχει η απόφαση επ΄ αυτής, θα την εξετάσω κατά προτεραιότητα. Προδικαστική ένσταση. Προτού αναφερθώ στο λεπτομερές αντικείμενο της ένστασης, θεωρώ απαραίτητο να παραθέσω το ακριβές λεκτικό της θεραπείας την οποία επιζητεί ο αιτητής, το οποίο έχει ως ακολούθως: "Α. Δήλωση και/ή διαταγή του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση των καθ΄ων η αίτηση η οποία περιήλθε σε γνώση του αιτητή στις 23.11.2011 και με την οποία αποφάσισαν την μη περίληψη στον Προϋπολογισμό του Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου του 2012 του ετήσιου επιδόματος παραστάσεως ύψους €18.000.- του Γενικού Διευθυντή του ΧΑΚ είναι άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερημένη οποιουδήποτε αποτελέσματος και/ή παράλειψη των καθ΄ων η αίτηση να συμπεριλάβουν στον Προϋπολογισμό του Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου του 2012 το ετήσιο επίδομα παραστάσεως ύψους €18.000.- του Γενικού Διευθυντή του ΧΑΚ είναι άκυρη, παράνομη και παν το παραλειφθέν θα έπρεπε να είχε λάβει χώρα." Όπως ισχυρίζεται ο συνήγορος του καθ΄ου η αίτηση, με βάση το πιο πάνω αιτητικό της προσφυγής, ο αιτητής προσπαθεί να καλύψει όλες τις περιπτώσεις, προσβάλλοντας εναλλακτικά τόσο απόφαση του καθ΄ου η αίτηση, όσο και παράλειψή του, πλην όμως δε συντρέχουν εν προκειμένω ούτε οι προϋποθέσεις γένεσης εκτελεστής διοικητικής πράξης, ούτε αυτές για τη στοιχειοθέτηση παράλειψης οφειλόμενης ενέργειας. Εν προκειμένω, σύμφωνα με τον ίδιο συνήγορο, θα έπρεπε ο αιτητής να προσβάλει την πρώτη κατάσταση μισθοδοσίας του μετά την έγκριση του προϋπολογισμού του ΧΑΚ και όχι τον ίδιο τον προϋπολογισμό. Επιλέγοντας όμως ο αιτητής να μην το πράξει τούτο και αντ΄ αυτού, έχοντας ενεργήσει με τον τρόπο που ενήργησε, δημιούργησε ζήτημα μη παραδεκτού της προσφυγής του. Κατά την άποψή μου, η προδικαστική ένσταση του καθ΄ου η αίτηση δεν μπορεί να ευσταθήσει. Κατ΄ αρχάς, δεν είναι γεγονός ότι ο αιτητής προσβάλλει τη νομιμότητα του ίδιου του προϋπολογισμού στον οποίο δεν περιλήφθηκε πρόνοια για το επίμαχο επίδομα. Εκείνο το οποίο προσβάλλει ο αιτητής είναι τη νομιμότητα της απόφασης του καθ΄ου η αίτηση του Νοεμβρίου 2011, με την οποία αποφασίστηκε η μη περίληψη στον προϋπολογισμό του ΧΑΚ για το 2012 του αιτηθέντος επιδόματος. Όπως είναι φανερό, αυτή η απόφαση είχε περιληφθεί στην επιστολή ημερομηνίας 10.11.2011 Λειτουργού του καθ΄ου η αίτηση Υπουργείου που ενεργούσε εκ μέρους του Γενικού Διευθυντή, η οποία επιστολή απευθυνόταν προς τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του ΧΑΚ. Σε αυτή, ρητά αναφερόταν ότι δε θα έπρεπε να περιληφθεί στον προϋπολογισμό το αίτημα του Γενικού Διευθυντή για επίδομα παραστάσεως ύψους €18.
- Με εκείνη την επιστολή, διαβιβαζόταν απόφαση του Υπουργείου, αρνητική για το επίδικο αίτημα, η οποία θα μπορούσε να προσβληθεί με προσφυγή ως εκτελεστή πράξη παράγουσα έννομα αποτελέσματα. Το δε γεγονός της μη συμπερίληψης στον προϋπολογισμό του ετήσιου επιδόματος δεν ήταν παρά η ακολουθήσασα πράξη υλοποίησης της απόφασης. Εξάλλου, το εγερθέν αίτημα για παροχή του προαναφερθέντος επιδόματος δεν ήταν προσωπικό ή ατομικό θέμα του αιτητή, λόγω της ειδικής περίπτωσής του, έτσι ώστε να ανέμενε την επόμενη κατάσταση μισθοδοσίας του για να προσβάλει την αρνητική απόφαση του Υπουργείου. Επρόκειτο για ένα θέμα γενικότερης εφαρμογής, για ένα θέμα αρχής που θα εφαρμοζόταν στην περίπτωση του εκάστοτε Γενικού Διευθυντή του ΧΑΚ διαχρονικά και η απρόσωπη απόρριψη του αιτήματος δικαιολογούσε και νομιμοποιούσε τον τωρινό φορέα της θέσης να προσβάλει τη νομιμότητά της. Επομένως, η προδικαστική ένσταση απορρίπτεται και θα προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της προσφυγής, μέσω των εγερθέντων λόγων ακύρωσης. Η κατ΄ ισχυρισμό ανεπαρκής αιτιολογία, μη διεξαγωγή δέουσας έρευνας και η μη τήρηση αρχών χρηστής διοίκησης και ίσης μεταχείρισης. Με την προαναφερθείσα επιστολή του ημερομηνίας 10.11.2011 το καθ΄ου η αίτηση Υπουργείο απέρριψε την περίληψη πρόνοιας για το επίδικο επίδομα επειδή όπως ανέφερε: ". σύμφωνα με το Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού και με βάση τη μισθολογική κλίμακα που βρίσκεται ο Γενικός Διευθυντής, δικαιούται επίδομα φιλοξενίας ύψους €6.000, επίδομα τηλεφώνου ύψους €700 και επίδομα οδοιπορικών ύψους €1.230." Η αιτιολογία, επομένως, για τη λήψη και υποστήριξη της αρνητικής απόφασης του Υπουργείου ήταν απλά ότι τα διάφορα επιδόματα φιλοξενίας παραχωρούνται ανάλογα με τη μισθολογική κλίμακα στην οποία βρίσκεται ο κάθε δημόσιος λειτουργός. Και ότι, επομένως, ο αιτητής, στην κλίμακα στην οποία βρίσκεται, δικαιούται στο χαμηλότερου ύψους επίδομα φιλοξενίας. Στο σημείο τούτο διευκρινίζεται ότι, σύμφωνα με τις υφιστάμενες Διατάξεις που διέπουν τους όρους καταβολής των υπό αναφορά επιδομάτων, το επίδομα "παραστάσεως" καταβάλλεται στους Γενικούς Διευθυντές των Υπουργείων, της Βουλής των Αντιπροσώπων, του Γραφείου Προγραμματισμού, στο Γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου και στους Ανεξάρτητους Αξιωματούχους του Κράτους, για τις κοινωνικοϋπηρεσιακές τους υποχρεώσεις που απορρέουν από τη φύση των καθηκόντων τους. Το επίδομα "φιλοξενίας" καταβάλλεται στους Διευθυντές Τμημάτων / Υπηρεσιών και σε άλλους Διευθυντές, για τα έξοδα φιλοξενίας - κεραστικά και άλλα συναφή έξοδα στα οποία υπόκεινται κατά τη διεξαγωγή της εργασίας τους στο γραφείο. Όπως διαπιστώνεται από το περιεχόμενο των σχετικών εγγράφων, τα οποία τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, και, ιδιαίτερα από την επιστολή ημερομηνίας 26.10.2006 του Διευθυντή του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού του καθ΄ου η αίτηση Υπουργείου, το ίδιο το Τμήμα είχε εισηγηθεί όπως η θεσμοθετημένη μισθοδοσία της θέσης του Γενικού Διευθυντή του ΧΑΚ (£8.270), παραμείνει στον Προϋπολογισμό του ΧΑΚ, αλλά, σε ότι αφορούσε το σημερινό κάτοχό της, να περιληφθεί πρόνοια ότι θα λαμβάνει πάγιο μισθό £8.482 πάνω σε προσωπική βάση. Αυτή η τροποποίηση όμως δεν περιλήφθηκε στο Συμπληρωματικό Προϋπολογισμό του ΧΑΚ για το 2006, ενώ στον Προϋπολογισμό του 2007 περιλήφθηκε το ποσό των £8.950 ως Πάγιος Μισθός του Γενικού Διευθυντή. Κατ΄ αυτό τον τρόπο ο Γενικός Διευθυντής του ΧΑΚ τοποθετήθηκε στην ίδια κλίμακα με τους Γενικούς Διευθυντές Ημικρατικών Οργανισμών. Εν τούτοις, όπως υποστηρίζει η συνήγορος του αιτητή, υπάρχουν Γενικοί Διευθυντές Ημικρατικών Οργανισμών στους οποίους παραχωρείται το διεκδικούμενο από τον αιτητή επίδομα παραστάσεως ύψους €18.000 και ως τέτοιους κατονομάζει το Γενικό Διευθυντή της ΑΗΚ, της ΑΤΗΚ, της Αρχής Λιμένων και του ΓΕΣΥ. Επομένως, σύμφωνα με τη συνήγορο, το κριτήριο για την παραχώρηση αυτού του επιδόματος δεν είναι η μισθολογική κλίμακα, αφού όλοι οι Γενικοί Διευθυντές Οργανισμών έχουν την ίδια μισθοδοσία. Αναφερόμενος σ΄ αυτά τα επιχειρήματα, ο συνήγορος του καθ΄ου η αίτηση εισηγείται ότι η μισθοδοσία και τα άλλα ωφελήματα Γενικών Διευθυντών Ημικρατικών Οργανισμών διαφέρουν από οργανισμό σε οργανισμό και η διαφοροποίηση έγκειται σε διάφορους παράγοντες, όπως είναι ο αριθμός μελών του προσωπικού τους, το ύψος του προϋπολογισμού δαπανών, η φύση και το εύρος των αρμοδιοτήτων τους, κλπ. Θα ήταν παράδοξο, προσθέτει ο συνήγορος του καθ΄ου η αίτηση, η θέση του Γενικού Διευθυντή της ΑΤΗΚ, για παράδειγμα, με προϋπολογισμό πέραν των €400.000.000 και αριθμό μελών προσωπικού πέραν των 2.500, να συγκρίνεται με τη θέση του Γενικού Διευθυντή της Αρχής Κρατικών Εκθέσεων με προϋπολογισμό κοντά στα €4.000.000 και με προσωπικό 20 ατόμων. Στην περίπτωση του Γενικού Διευθυντή της Αρχής Λιμένων, την οποία επικαλέστηκε η συνήγορος του αιτητή, είναι γεγονός ότι παραχωρήθηκε επίδομα παραστάσεως €18.000, πλην όμως, σύμφωνα πάντα με το συνήγορο του καθ΄ου η αίτηση, είχε προηγουμένως αναβαθμιστεί η θέση του σε πάγιο μισθό επιπέδου Γενικού Διευθυντή Υπουργείου. Όπως δε επισημαίνει, σε τρεις περιπτώσεις Ημικρατικών Οργανισμών (ΡΙΚ, ΚΟΤ και Οργανισμού Χρηματοδότησης Στέγης) στους Γενικούς Διευθυντές τους, ενώ αυτοί «αμείβονται με τη μισθοδοσία Γενικού Διευθυντή Υπουργείου, δεν τους έχει παραχωρηθεί το προαναφερόμενο ωφέλημα». Στο σημείο τούτο, δεν μπορώ παρά να επισημάνω την αντινομία η οποία διαπιστώνεται λόγω της προαναφερθείσας τελευταίας παρατήρησης του συνηγόρου του καθ΄ου η αίτηση, σε σχέση με άλλη πάγια θέση του. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την πάγια θέση του καθ΄ου η αίτηση, κριτήριο για παραχώρηση του διεκδικούμενου επιδόματος είναι η μισθολογική θέση ενός Διευθυντού και ότι μόνο σε μισθολογικές κλίμακες ανάλογες με αυτές Διευθυντών Υπουργείων παραχωρείται. Παρά ταύτα, σύμφωνα με άλλες θέσεις του καθ΄ου η αίτηση, λαμβάνονται υπόψη και άλλα κριτήρια, όπως είναι η υπευθυνότητα των καθηκόντων της θέσης, ο προϋπολογισμός ενός οργανισμού, ο αριθμός των μελών του προσωπικού του κλπ. Αφήνεται έτσι καθαρά να νοηθεί ότι η μισθολογική κλίμακα δε συνιστά καθόλου ένα απόλυτο και μοναδικό κριτήριο, αφού σε περιπτώσεις κατεχόντων χαμηλότερη κλίμακα από εκείνη Γενικού Διευθυντή Υπουργείου μπορεί να παραχωρηθεί το επίδομα λόγω άλλων κριτηρίων και στην περίπτωση άλλων κατεχόντων κλίμακα, ανάλογη με αυτή του Γενικού Διευθυντή Υπουργείου, δεν παραχωρείται το επίδομα και πάλι λόγω κριτηρίων, άλλων ή πρόσθετων προς το κριτήριο της μισθολογικής κλίμακας. Με αυτά τα δεδομένα, δύο είναι οι κύριες διαπιστώσεις οι οποίες εξάγονται: α. Ότι η αιτιολογία η οποία δόθηκε για την περίπτωση του αιτητή, ότι δηλαδή σύμφωνα με τη μισθολογική του κλίμακα δικαιούται μόνο σε επίδομα φιλοξενίας και όχι παραστάσεως, είναι ανακριβής και ανεπαρκής, αφού φαίνεται να υπάρχουν και να εφαρμόζονται και άλλα κριτήρια. β. Ότι στην περίπτωση της θέσης του αιτητή και του αιτήματός του, δεν διεξήχθη η δέουσα έρευνα, αφού, όπως το ίδιο το καθ΄ου η αίτηση δέχεται, υπάρχουν και εφαρμόζονται και άλλοι παράμετροι πέραν της μισθολογικής κλίμακας, παράμετροι, όμως οι οποίοι δεν φαίνεται να εξετάστηκαν καθόλου στην περίπτωσή του, όπως είναι για παράδειγμα οι κοινωνικοϋπηρεσιακές υποχρεώσεις της διευθυντικής του θέσης. Συνακόλουθα, η προσφυγή επιτυγχάνει και η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρούται δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 146 του Συντάγματος. Τα έξοδα της προσφυγής, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του αιτητή. K. Κληρίδης, Δ. /ΧΤΘ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο