ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΔΗΣ κ.α. ν. ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΗΣΕΩΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ κ.α., Υπόθεση Αρ. 1112/2010, 5/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 1112/2010) 5 Σεπτεμβρίου, 2013 [ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
- ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΔΗΣ,
- ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΝΑΓΙΔΗ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
- ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΗΣΕΩΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ,
- ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, Καθ΄ων η Αίτηση. Ρ. Καλλιγέρου (κα), για τους Αιτητές. Α. Ζερβού (κα), για τους Καθ΄ων η Αίτηση. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ, Δ.:- Η θεραπεία Οι αιτητές, οι οποίοι είναι σύζυγοι, ζητούν την ακύρωση της Πολεοδομικής Άδειας και συνακόλουθης Πολεοδομικής Έγκρισης που χορηγήθηκαν προς όφελος συνορεύοντος κτήματος το οποίο ανήκει στους Μαρίνο Χριστοδούλου και Συλβάνα Χριστοδούλου, Ενδιαφερόμενα Μέρη (ΕΜ). Η πρώτη αξίωση αφορά την ακύρωση της Πολεοδομικής Άδειας ημερομηνίας 7.9.2009 (Αρ. Αιτήσεως ΛΕΥ/00945/2009) για προσθήκες/μετατροπές σε υφιστάμενη κατοικία στο Τεμάχιο αρ. 3298, Φ./Σχ.ΧΧΧ.5.Ε2, Τμήμα 8Η. Με τη δεύτερη, αξιώνεται η ακύρωση της Πολεοδομικής Έγκρισης ΛΕΥ/00945/2009/Α, ημερ. 29.6.2010 για τροποποιήσεις στο πιο πάνω ακίνητο, ιδιοκτησίας των ΕΜ. Τα γεγονότα Το τεμάχιο αρ. 3297, Φ./Σχ. ΧΧΧ.5.Ε2, Τμήμα 8 στο Στρόβολο, συνιδιοκτησία των αιτητών, εφάπτεται στα ανατολικά του τεμαχίου αρ. 3298, Φ./Σχ. ΧΧΧ.5.Ε2, Τμήμα 8 στο Στρόβολο, συνιδιοκτησία των ΕΜ. Στο τελευταίο αυτό τεμάχιο υπάρχει διώροφη κατοικία για την οποία εκδόθηκε η Πολεοδομική Άδεια αρ. ΛΕΥ/00945/2009 ημερ. 7.9.2009 για προσθήκες/ μετατροπές (στο εξής «η Πολεοδομική Άδεια») και η Πολεοδομική Έγκριση αρ. ΛΕΥ/00945/2009/Α ημερομηνίας 29.6.2010 (στο εξής «η Πολεοδομική Έγκριση»), για έγκριση τροποποιημένων σχεδίων και απαλλαγή/τροποποίηση του όρου αρ. 339 της αρχικής Πολεοδομικής Άδειας. Στην Οικιστική Ζώνη Κα6 στην οποία βρίσκονται τα εν λόγω τεμάχια, υπάρχει ανώτατος αριθμός ορόφων 2, ανώτατο ύψος 8.30μ., ανώτατο ποσοστό κάλυψης 0.50:1 και ανώτατος συντελεστής δόμησης 0.90:
- Οι κατοικίες των αιτητών και ΕΜ εφάπτονται η μια της άλλης και αποτελούν μέρος συγκροτήματος πέντε συνεχόμενων κατοικιών για τις οποίες εκδόθηκαν οι Πολεοδομικές Άδειες υπ' αρ. ΛΕΥ/0415/92 ημερ. 29.5.1992 και ΛΕΥ/0947/94 ημερ. 27.2.
- Τα ΕΜ υπέβαλαν στις 5.5.2009 την αίτηση υπ' αρ. ΛΕΥ/0945/09 για χορήγηση πολεοδομικής άδειας για προσθήκες/μετατροπές στην υφιστάμενη στο τεμάχιο αρ. 3298 κατοικία τους. Η αίτηση αφορούσε την κατεδάφιση του στεγασμένου χώρου στάθμευσης ο οποίος εφάπτετο του ανατολικού τοίχου της υφιστάμενης στο τεμάχιο των αιτητών αρ. 3297 κατοικίας, και την κατασκευή στη θέση του ανώγειου δωματίου. Η κύρια οικοδομή εφάπτεται του κοινού συνόρου όσον αφορά τον όροφο. Η Πολεοδομική Αρχή στις 30.6.2009 αποφάσισε τη χορήγηση της Πολεοδομικής Άδειας (ΛΕΥ/0945/09) εφόσον οι προσθήκες ήταν σύμφωνα με τους κανονισμούς που διέπουν τις συνεχόμενες κατοικίες και δεν υπήρχε υπέρβαση στο συντελεστή δόμησης, το δε ποσοστό κάλυψης μειώθηκε από το εγκριμένο 53.58% στο 51.52%. Στις 7.9.2009 ο αιτητής διαμαρτυρήθηκε στο αρμόδιο τμήμα ότι η εν λόγω ανάπτυξη θα επηρέαζε την αξία της κατοικίας του και τις ανέσεις από πιθανές υγρασίες, ρωγμές κλπ. Του εξηγήθηκε ότι η προσθήκη είναι νόμιμη εφόσον πρόκειται για συνεχόμενες οικοδομές. Την ίδια ημέρα χορηγήθηκε η επίδικη Πολεοδομική Άδεια με ειδικούς όρους για την κατεδάφιση των αυθαίρετων κατασκευών (όρος 339) και για μη επηρεασμό ανέσεων γείτονα (αιτητών) από υγρασία κλπ (όρος 381). Στις 8.9.2009 η αιτήτρια 1, επικοινώνησε τηλεφωνικώς με το αρμόδιο τμήμα ζητώντας αντίγραφο της Πολεοδομικής Άδειας. Ακολούθησαν προσωπικές επισκέψεις της στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως και στις 29.6.2010 χορηγήθηκε η επίδικη Πολεοδομική Έγκριση με όρο για κατεδαφίσεις (όρος 502) και σημειώσεις για την εφαρμογή του εν λόγω όρου. Η αρμόδια Τοπική Αρχή ενημερώθηκε στις 1.7.2010 για τη χορηγηθείσα Πολεοδομική Έγκριση. Οι αιτητές, την ίδια ημέρα, υπέβαλαν επιστολή προς την αρμόδια Τοπική Αρχή και Πολεοδομική Αρχή, διαμαρτυρόμενοι για την έκδοση άδειας οικοδομής προτού τα ΕΜ κατεδαφίσουν όσα διατάχθηκαν από την Πολεοδομία να κατεδαφίσουν. Οι αιτητές στις 7.7.2010 ζήτησαν αντίγραφο Μητρώου για την Πολεοδομική Έγκριση, το οποίο τους δόθηκε στις 8.7.
- Στις 9.7.2010 οι αιτητές απέστειλαν μέσω των δικηγόρων τους επιστολή στην Πολεοδομική Αρχή ζητώντας να πληροφορηθούν τα κριτήρια με τα οποία χορηγήθηκε η Πολεοδομική Άδεια. Στις 23.7.2010 η κα Καλλιγέρου, εκ μέρους των αιτητών, απέστειλε επιστολή στην Πολεοδομική Αρχή παρατηρώντας πως με το αντίγραφο Μητρώου που δόθηκε στους πελάτες της, δεν δόθηκαν τα αρχιτεκτονικά σχέδια που συνόδευαν την Άδεια και την Έγκριση, παρά μόνο οι όροι αυτών. Νέα επιστολή της κας Καλλιγέρου για το ίδιο θέμα ακολούθησε στις 4.8.
- Σε απάντηση της επιστολής διαμαρτυρίας των αιτητών ημερ. 1.7.2010, η Πολεοδομική Αρχή απέστειλε επιστολή ημερ. 27.8.2010, πληροφορώντας τους Αιτητές ότι τα ΕΜ έχουν προβεί σε όλες σχεδόν τις κατεδαφίσεις που τους ζητήθηκαν και απομένει η κατεδάφιση μιας μικρής αποθήκης στην ανατολική πλευρά και επίσης πληροφορήθηκαν ότι ακόμη δεν έχει εκδοθεί η άδεια οικοδομής και ότι η Πολεοδομική Αρχή θα παρακολουθεί την κατάσταση για να βεβαιωθεί ότι με την έκδοση της άδειας οικοδομής θα έχουν κατεδαφιστεί οι μη αδειούχες κατασκευές που αναφέρονται στον όρο
(502)της Πολεοδομικής Έγκρισης. Η Πολεοδομική Αρχή με επιστολή της ημερ. 27.8.2010, στην οποία επισυνάφθηκε αντίγραφο της Εντολής του Υπουργού 2/2005, απάντησε στις επιστολές της κας Καλλιγέρου, τονίζοντας ότι τα αρχιτεκτονικά σχέδια δεν επισυνάπτονται με το αντίγραφο Μητρώου, εφόσον αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του κάθε μελετητή. Απαντητική επιστολή ημερ. 30.8.2010 στάληκε και στους άλλους δικηγόρους των αιτητών, κ. Α. Χρ. Μάγο & Συνεργάτες, για την επιστολή τους ημερ. 9.7.
- Εξηγείται ο όρος «συνεχόμενη κατοικία» και με ποια κριτήρια χορηγήθηκαν η προσβαλλόμενη Πολεοδομική Άδεια και Έγκριση αντιστοίχως. Προδικαστικές ενστάσεις Οι καθ' ων η αίτηση εγείρουν, με τη γραπτή τους αγόρευση, δύο προδικαστικές ενστάσεις:
- Η προσφυγή είναι εκπρόθεσμη.
- Εάν η προσφυγή κριθεί από το Δικαστήριο ως εκπρόθεσμη οι αιτητές στερούνται εννόμου συμφέροντος να προσβάλουν την Πολεοδομική Άδεια αρ. ΛΕΥ/0945/09/Α για έγκριση τροποποιημένων σχεδίων και απαλλαγή/τροποποίηση του όρου αρ. 339 της αρχικής Πολεοδομικής Άδειας (ΛΕΥ/0945/09). Η δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση εισηγείται ότι η εξασφάλιση από τους αιτητές αντιγράφου της Πολεοδομικής Αίτησης ΛΕΥ/0945/09 τους εξασφάλιζε την απαραίτητη πλήρη γνώση ενώ δεν ήταν αναγκαία η χορήγηση αντιγράφων των αρχιτεκτονικών σχεδίων για να θεωρηθεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περιήλθε στην πλήρη γνώση των αιτητών. Αυτό έγινε στις 11.9.2009 και από τότε ξεκίνησε η προθεσμία των συνταγματικά προβλεπόμενων 75 ημερών για την καταχώριση της παρούσας. Πέραν αυτού, οι αιτητές παρέλειψαν να προβούν στις απαραίτητες ενέργειες για να λάβουν «πλήρη» γνώση της προσβαλλόμενης απόφασης, αφού ανέμεναν 10 και πλέον μήνες για να αποστείλουν στην Πολεοδομική Αρχή μέσω των δικηγόρων τους σχετικές επιστολές (9.7.2010 και 23.7.2010) πράγμα το οποίο εξομοιώνεται προς τη μη εμπρόθεσμη άσκηση της προσφυγής. Οι αιτητές αντιτείνουν πως πλήρης γνώση κτάται μόνο με τα αρχιτεκτονικά σχέδια στη βάση των οποίων θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί η ανάπτυξη υπό την προϋπόθεση τήρησης των όρων της Πολεοδομικής Άδειας. Ενώ οι αιτητές άσκησαν εύλογη επιμέλεια για να αποκτήσουν πλήρη γνώση, τα διαβήματα στα οποία προέβηκαν απέβησαν μάταια εφόσον μόνο στην ένσταση επισυνάφθηκαν τα αρχιτεκτονικά σχέδια. Η κατάληξη επί των προδικαστικών ενστάσεων Η μη κοινοποίηση των αρχιτεκτονικών σχεδίων δεν αποτέλεσε το λόγο μη έγκαιρης καταχώρησης της προσφυγής. Οι αιτητές είχαν κατά τις επαφές τους με τους καθ' ων η αίτηση δηλώσει την έντονη ανησυχία τους για τον ενδεχόμενο επηρεασμό των ανέσεων τους από την επικείμενη μετατροπή/προσθήκη. Ο αιτητής συγκεκριμένα δήλωσε, στις 7.9.09, ημέρα έκδοσης της Πολεοδομικής Άδειας, σε τηλεφωνική συνομιλία του με την αρμόδια λειτουργό του Τμήματος Πολεοδομίας πως με την προσθήκη αυτή παθαίνει τεράστια οικονομική ζημιά αν θέλει να πωλήσει την οικία του. Επίσης ότι επηρεάζονται δυσμενέστατα οι ανέσεις του από μελλοντικές πιθανές υγρασίες, θόρυβο, ρωγμές κλπ. Του εξηγήθηκε, και ας σημειωθεί πως τα πιο πάνω δεν αμφισβητούνται από τους αιτητές, πως η προτεινόμενη προσθήκη εγκρίθηκε διότι είναι μέσα στα πλαίσια της νομοθεσίας εφόσον πρόκειται για συνεχόμενες οικοδομές και για προσθήκη που εφάπτεται σε «τυφλό τοίχο». Ο αιτητής αναφέρθηκε μάλιστα σε οδηγίες προς το δικηγόρο του για "interim order" για να μην υλοποιηθεί η άδεια. Στις 11.9.2009 οι αιτητές υπέβαλαν αίτηση για εξασφάλιση αντιγράφου της σχετικής Πολεοδομικής Άδειας το οποίο δόθηκε στις 16.9.2009 και στις 7.7.2010 για εξασφάλιση αντιγράφου της Πολεοδομικής Έγκρισης. Στην εν λόγω Άδεια επιβαλλόταν όρος ως προς τις αυθαίρετες οικοδομές οι οποίες θα έπρεπε να κατεδαφιστούν καθώς και άλλος όρος σύμφωνα με τον οποίο θα έπρεπε να γίνει «ειδική κατασκευαστική λεπτομέρεια (για υγρομόνωση κλπ) σε όλο το μήκος επαφής της νέας προσθήκης με την τοιχοποιία της κατοικίας που βρίσκεται στο δυτικά εφαπτόμενο τεμάχιο με αρ. 3297». Προκύπτει από τα πιο πάνω, πως οι αιτητές είχαν γνώση του επηρεασμού τον οποίο θα υφίστατο η οικία τους. Το παράπονο τους κορυφώθηκε με επιστολή διαμαρτυρίας προς το Δήμαρχο Στροβόλου και την Πολεοδομική Αρχή Λευκωσίας, ημερ. 1.7.
- Δεν παραπονούνταν για το μη εφοδιασμό των αρχιτεκτονικών σχεδίων ούτε και για την, κατά τον ισχυρισμό, συνεπαγόμενη μη πλήρη γνώση του ενδεχόμενου επηρεασμού των ανέσεων τους. Αντιθέτως, έχοντας έγνοια για την «πλήρη εφαρμογή/εκτέλεση της πολεοδομικής απόφασης», παρατηρούσαν τη μη «πλήρη συμμόρφωση στην εκτέλεση της πολεοδομικής απόφασης», μάλιστα υπό την αντίληψη ότι ήδη εκδόθηκε άδεια οικοδομής. Το γεγονός παραμένει όμως, πως τυχόν αμφιβολία ως προς την πληρότητα της γνώσης του επηρεασμού των δικαιωμάτων των αιτητών απολήγει υπέρ των αιτητών (βλ. Μαραθεύτη ν. Δήμου Λεμεσού
(2002)3 ΑΑΔ 418). Τα αρχιτεκτονικά σχέδια θα παρείχαν την πλήρη εκείνη γνώση και το έχουμε πως δεν χορηγήθηκαν ούτε όταν ζητήθηκαν, ειδικώς, από τη δικηγόρο των αιτητών με το αιτιολογικό πως στην Εντολή 2/2005 του Υπουργού Εσωτερικών καθορίζονται τα αντίγραφα εγγράφων που χορηγούνται κατόπιν σχετικής αίτησης και σε αυτά «δεν περιλαμβάνονται τα αρχιτεκτονικά σχέδια, τα οποία, όπως γνωρίζετε, αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του μελετητή». Προκύπτει πως ακόμα και εάν ζητούνταν ενωρίτερα από τους αιτητές αυτά, ως ζήτημα πολιτικής, δεν θα χορηγούνταν από τους καθ' ων η αίτηση, οπότε δεν στοιχειοθετείται έλλειψη εύλογης επιμέλειας από μέρους τους. Εν προκειμένω, έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, θεωρώ πως η προσφυγή είναι εμπρόθεσμη και οι δύο προδικαστικές ενστάσεις, κατά συνέπεια, απορρίπτονται. Οι νομικοί ισχυρισμοί
- Παραβιάστηκε το δικαίωμα ακρόασης των αιτητών Κατά τον ισχυρισμό, οι καθ' ων η αίτηση όφειλαν να παράσχουν στους αιτητές το δικαίωμα προηγούμενης ακρόασης εφόσον πρόκειται για απόφαση δυσμενή για τους ιδίους. Παραπέμπουν συναφώς στο Χάρτη του Πολίτη για το Πολεοδομικό Σύστημα. Παρόμοιο ζήτημα ηγέρθη στη Leonard Frederic Sayer κ.α. v. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.α., Υπόθ. αρ. 1533/2088, ημερ. 30.8.2012 και τα όσα εκεί λέχθηκαν επί του θέματος είναι σχετικά:- «Σύμφωνα με το άρθρο 43 του περί Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου του 1999, Ν.158(Ι)/1999, το δικαίωμα ακρόασης παρέχεται, έκτος από τις περιπτώσεις στις οποίες ρητά ο νόμος αναφέρεται, σε κάθε πρόσωπο που θα επηρεαστεί από την έκδοση πράξης ή από τη λήψη διοικητικού μέτρου που είναι πειθαρχικής φύσης ή που έχει το χαρακτήρα της κύρωσης ή που είναι, άλλως πως, δυσμενούς φύσεως. Δεν υπάρχει ειδική νομοθετική πρόνοια στον περί Πολεοδομίας και Οικήσεως Νόμο του 1972, Ν.70/
- Η αναγκαιότητα προηγούμενης ακρόασης δεν τυγχάνει απόλυτης εφαρμογής. Κάμπτεται όπου συντρέχουν λόγοι δημοσίου συμφέροντος ή όπου η διοικητική πράξη διαμορφώνεται με καθαρώς αντικειμενικά δεδομένα. Οι καθ' ων η αίτηση δεν είχαν προηγούμενη υποχρέωση να ακούσουν τις απόψεις των αιτητών, πριν την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά αυτό επαφιόταν στη δική τους κρίση και θα μπορούσαν να το πράξουν αν έκριναν τούτο αναγκαίο». Τα πιο πάνω τυγχάνουν εφαρμογής και εν προκειμένω. Στις διάφορες επαφές των αιτητών με τους καθ' ων η αίτηση, οι αρμόδιοι λειτουργοί τόνιζαν τη νομιμότητα της διοικητικής απόφασης καθώς και το ότι έλαβαν υπόψη τον επηρεασμό των ανέσεων της περιοχής και ειδικώς των αιτητών. Συνεπώς, κάτω από αυτά τα δεδομένα, έχω τη γνώμη πως ευλόγως δεν κλήθηκαν οι αιτητές να ακουστούν πριν την έκδοση της Πολεοδομικής Άδειας. Ο ισχυρισμός δεν ευσταθεί.
- Πλάνη περί το Νόμο - Παράβαση Νόμου και Τοπικού Σχεδίου -Έλλειψη δέουσας έρευνας/Κακή άσκηση και της διακριτικής ευχέρειας των καθ' ων η αίτηση, καθ' υπέρβαση των ορίων της Η δικηγόρος των αιτητών παραπέμπει στο άρθρο 10 του Παραρτήματος Β του Τοπικού Σχεδίου για να ισχυριστεί πως η κατάργηση της απόστασης των 3 μέτρων της «κύριας οικοδομής» από άλλο οικόπεδο/τεμάχιο μπορεί να γίνει μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις, οι οποίες στην περίπτωση δεν πληρούνται, αλλά και εφόσον δεν επηρεάζονται οι ανέσεις των γειτονικών οικοδομών. Με αναφορά στο Παράρτημα Α του Τοπικού Σχεδίου, η ευπαίδευτη δικηγόρος ισχυρίζεται ότι ως προς την «ενιαία ανάπτυξη» η κατάργηση της απόστασης των 3 μέτρων επιτρέπεται πάλιν υπό τον όρο ότι δεν πρόκειται να γίνει στο τεμάχιο κάθετος διαχωρισμός, ενώ εν προκειμένω υπήρξε και «ενιαία ανάπτυξη» και «κάθετος διαχωρισμός» του τεμαχίου. Ήταν συνεπώς αδύνατο, χωρίς την εξασφάλιση των ανέσεων των γειτονικών οικιών, να νομιμοποιηθεί η ανέγερση εφαπτόμενου δωματίου (κύρια οικοδομή) με εξαφάνιση της ελάχιστης απόστασης των 3 μέτρων από την άλλη κύρια οικοδομή των αιτητών αφού το τεμάχιο είχε ήδη διαχωριστεί σε 5 ξεχωριστά οικόπεδα. Η δε Πολεοδομική Αρχή ενέκρινε την ανέγερση δωματίου χωρίς να λάβει υπόψη ότι:- - Οι κανόνες βάσει της αισθητικής της ενιαίας ανάπτυξης αφορούν όλες τις οικίες της ενιαίας ανάπτυξης ως σύνολο, ανεξαρτήτως κάθετου διαχωρισμού της γης. - Εξασφαλίστηκαν με την αρχική Πολεοδομική Άδεια για την ενιαία ανάπτυξη αποστάσεις 3 μέτρων από τα σύνορα της κάθε οικοδομής για κάθε μία από τις 5 οικίες οι οποίες εφάπτονται μεταξύ τους μόνο με βοηθητικό χώρο γκαράζ. - Δεν επιτρέπεται η κατάργηση αυτών των αποστάσεων για κυρίως οικοδομές αλλά μόνο για βοηθητικές, στη βάση των απαιτήσεων του Τοπικού Σχεδίου. - Παράνομα τροποποιήθηκαν τα αρχικά σχέδια της ενιαίας ανάπτυξης χωρίς να ζητηθούν οι συγκαταθέσεις ή/και απόψεις τουλάχιστον των ιδιοκτητών όμορων ακινήτων. - Δεν ήταν αρκετό να ληφθούν υπόψη μόνο οι συντελεστές δόμησης και κάλυψης αλλά οι ειδικές περιστάσεις των οικιών, όπως για παράδειγμα η ύπαρξη παραθύρου μπάνιου στο συγκεκριμένο τοίχο το οποίο απέχει μόνο ένα μέτρο από το παράθυρο του νέου δωματίου και ότι ο τοίχος των αιτητών είναι τοίχος υπνοδωματίου και όχι όπως πεπλανημένα οι καθ΄ ων η αίτηση θεώρησαν πως πρόκειται για «τυφλό» τοίχο. - Όφειλαν επίσης να λάβουν υπόψη τις «Κατευθυντήριες Γραμμές Σχετικά με την Αισθητική και Ποιοτική Βελτίωση του Δομημένου Περιβάλλοντος» στο Παράρτημα Ε του Τοπικού Σχεδίου σύμφωνα με τις οποίες η Πολεοδομική Αρχή οφείλει να ασκεί και αισθητικό έλεγχο για αποφυγή αισθητικής ρύπανσης «από μετατροπές που αλλοιώνουν τον αρχικό χαρακτήρα των διαφόρων οικοδομών». Πρόσθετα προς τα πιο πάνω, κατά τους αιτητές, ενώ η αίτηση των ΕΜ αντιμετωπίστηκε ως προς τα δικαιώματα τους ως ανάπτυξη σε ξεχωριστό οικόπεδο, κατά πλάνη και καθ' υπέρβαση της διακριτικής τους ευχέρειας, τηρήθηκαν, κατά την άποψη τους, οι δυνατότητες που «μπορούν» να εφαρμοστούν σε ενιαίες αναπτύξεις, μόνο όμως για μία από τις 5 κατοικίες. Ορθά η δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση αντιτείνει πως το γεγονός ότι υπάρχει καλυμμένος χώρος στάθμευσης μεταξύ των κατοικιών αντί οι δύο κατοικίες να εφάπτονται ανάγεται στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό της ανάπτυξης και όχι σε πολεοδομικά κριτήρια ή περιορισμούς, ως οι αιτητές εισηγούνται. Το δε εν λόγω νέο υπνοδωμάτιο εφάπτεται του κοινού συνόρου με το τεμάχιο των αιτητών ακριβώς επειδή πρόκειται για συγκρότημα συνεχόμενων και όχι ανεξάρτητων οικοδομών. Είναι κατά την άποψη των καθ' ων η αίτηση εσφαλμένη η αναφορά της δικηγόρου των αιτητών πως η παρούσα αποτελεί ενιαία ανάπτυξη στη βάση προνοιών του Τοπικού Σχεδίου. Ειδικότερα, κατά την εισήγηση, στις πρόνοιες του Τοπικού Σχεδίου στις οποίες η δικηγόρος των αιτητών παραπέμπει, ως ενιαία και οργανωμένη ανάπτυξη θεωρείται η πολεοδομική και αρχιτεκτονική σύνθεση μονάδων μιας ή περισσοτέρων χρήσεων κατά συνολικό, ενιαίο και οργανωμένο τρόπο σε οικόπεδο με ελάχιστο καθαρό εμβαδόν γης της τάξης των 2.000 τ.μ.. Όμως, η επίδικη ανάπτυξη πραγματοποιήθηκε σε οικόπεδο με εμβαδόν 1.111 τ.μ. και ως εκ τούτου οι εν λόγω πρόνοιες δεν εφαρμόζονται στην παρούσα. Ο αντίλογος της δικηγόρου των αιτητών περιορίζεται στο ότι η ανέγερση δωματίου πάνω από το ένα από τα 4 γκαράζ στη σειρά μόνο, είναι αντιφατική με τον αρχικό σχεδιασμό και προσβάλλει κάθε έννοια αισθητικής ώστε να επέβαλλε στους αρμόδιους να δώσουν το δικαίωμα προηγούμενης ακρόασης στους αιτητές. Ως προς το δικαίωμα ακρόασης, όμως όσα λέχθηκαν πιο πάνω τυγχάνουν εφαρμογής και εδώ και ο ισχυρισμός δεν ευσταθεί. Αναφορικά με την παραπομπή της δικηγόρου των αιτητών στις πρόνοιες του Τοπικού Σχεδίου σε σχέση με την απόσταση των 3.00 μ. των οικοδομών από τα όρια τεμαχίων και οικοπέδων, παρατηρείται πως αυτή αφορά σε ανεξάρτητες και όχι συνεχόμενες οικοδομές, ως η εξαρχής αδειοδοτηθείσα ανάπτυξη. Περαιτέρω, όπως η δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση διευκρινίζει και με την οποία συμφωνώ, η κατοικία των αιτητών εφάπτεται στο κοινό σύνορο με το τεμάχιο των ΕΜ γεγονός που αποδεικνύει το ότι με την αρχική Πολεοδομική Άδεια εγκρίθηκε συγκρότημα συνεχόμενων και όχι ανεξάρτητων κατοικιών και όλες οι σχετικές Πολεοδομικές Άδειες χορηγήθηκαν για συνεχόμενες οικοδομές και όχι για ενιαία οικιστική ανάπτυξη. Συνεπώς, ο ισχυρισμός της δικηγόρου των αιτητών ότι εξασφαλίστηκαν με την αρχική Πολεοδομική Άδεια για την ενιαία ανάπτυξη αποστάσεις 3 μέτρων από τα σύνορα της κάθε οικοδομής για κάθε μία από τις 5 οικίες και ότι αυτές εφάπτονται μεταξύ τους μόνο με βοηθητικό χώρο γκαράζ δεν ευσταθεί. Ούτε συναφώς ευσταθεί ο ισχυρισμός των αιτητών πως έχει μειωθεί η αγοραστική αξία της κατοικίας τους λόγω του ότι από ιδιοκτήτες ανεξάρτητης κατοικίας τώρα «μετατράπηκαν» σε ιδιοκτήτες οικίας εφαπτόμενης με άλλη εφόσον, όπως ευστόχως παρατηρεί η δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση, οι αιτητές ουδέποτε υπήρξαν ιδιοκτήτες ανεξάρτητης κατοικίας. Ο ίδιος ο τίτλος ιδιοκτησίας των αιτητών, στον οποίο γίνεται αναφορά στην επιστολή της Πολεοδομικής Αρχής ημερ. 30.8.2010 προς τους δικηγόρους των αιτητών, η ακίνητη ιδιοκτησία περιγράφεται ως «οικόπεδο, συνεχ. διόροφη κατοικία με αυλή, καλυμμένος χώρος στάθμευσης ... Γι' αυτό δε το λόγο, το ότι δηλαδή η οικοδομή αποτελεί συνεχόμενη κατοικία, η κατοικία των πελατών σας εφάπτεται στο κοινό σύνορο με το τεμάχιο υπ' αρ. 3298 αντί να απέχει 3.00μ. από αυτό». Ο ισχυρισμός των αιτητών ότι δεν διερευνήθηκε και δεν αιτιολογήθηκε το αισθητικό αποτέλεσμα των συνεχόμενων αυτών κατοικιών με τον ειδικό αυτό χαρακτήρα, οι οποίες πρέπει να ανεγείρονται αισθητικά όπως οι ενιαίες αναπτύξεις όπως προβλέπουν οι Κατευθυντήριες Γραμμές Σχετικά με την Αισθητική και Βελτίωση του Δομημένου Περιβάλλοντος του Τοπικού Σχεδίου, άρθρο 2.9 με αποτέλεσμα να πλήττεται παρανόμως η αισθητική όψη των «συνεχόμενων» κατοικιών, είμαι της άποψης ότι δεν ευσταθεί καθότι το αναφερόμενο άρθρο 2.9 των Κατευθυντηρίων Γραμμών αναφέρεται σε «Διπλοκατοικία ή τετρακατοικία σε ένα οικόπεδο (σύστημα μισού οικοπέδου)» που εδώ δεν είναι η περίπτωση. Ούτε βεβαίως και πρόκειται για περιοχή ειδικού χαρακτήρα, ως ήταν η περίπτωση στην Ανδρεανή Βασιλείου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση αρ. 291/2004, ημερ. 12.1.2006 στην οποία η δικηγόρος των αιτητών παραπέμπει και για το λόγο αυτό η εν λόγω απόφαση εν προκειμένω δεν τυγχάνει εφαρμογής. Είναι περαιτέρω η θέση των αιτητών πως πεπλανημένα οι καθ' ων η αίτηση θεώρησαν ότι ήταν τυφλός ο τοίχος εφόσον υπήρχε το παράθυρο μπάνιου των αιτητών πράγμα το οποίο φανερώνει πως οι προσβαλλόμενες άδειες εκδόθηκαν κάτω από ουσιωδέστατη πλάνη οφειλόμενη σε έλλειψη έρευνας και αιτιολογίας. Παρατηρώ, όμως, πως στο σχέδιο για το οποίο εκδόθηκε Πολεοδομική Έγκριση στις 29.12.209 σε σχέση με προσθηκομετατροπές στην οικία των αιτητών (Κυανούν 14 στο φάκελο της Πολεοδομικής Αρχής σε σχέση με την οικία των αιτητών, Τεκμήριο 6) δεν διαφαίνεται οποιοδήποτε παράθυρο και δεν μπορώ να δεχθώ πως, ουσιαστικά κατά την εισήγηση της δικηγόρου των αιτητών, αυτό πρέπει να αγνοηθεί στη βάση του άρθρου 10 του περί Ρύθμισης Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, ότι για να εκδοθεί πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από την αρμόδια αρχή, γίνεται επίσκεψη επιθεωρητή στο χώρο και καταχωρούνται οι παρανομίες που υπάρχουν. Όπως ορθά, κατά την κρίση μου, παρατηρεί η δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση, δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα σε ποιο στάδιο δημιουργήθηκε το εν λόγω παράθυρο, όσο κι αν παρόμοιο παράθυρο φαίνεται να υπάρχει και στις πέντε κατά σειρά κατοικίες. Ο δε ισχυρισμός πως υπήρξε εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση κακοπιστία αναφορικά με την ύπαρξη παραθύρου θα πρέπει να απορριφθεί διότι δεν προβάλλεται ως λόγος ακυρότητας και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Όμως, παρά τα πιο πάνω, είμαι της άποψης πως ο ισχυρισμός περί έλλειψης δέουσας έρευνας θα πρέπει να επιτύχει για ένα άλλο λόγο. Οι αιτητές ισχυρίζονται πως ανάλογο παράθυρο υπάρχει και στις πέντε κατά σειρά κατοικίες. Προσκόμισαν επί τούτου φωτογραφίες. Γεννάται συνεπώς το ερώτημα πώς ενώ για το παράθυρο της οικίας των ΕΜ δεν διαπιστώθηκε παρανομία η οποία να τίθετο ως όρος στην επίδικη Πολεοδομική Άδεια να διορθωθεί, για το παράθυρο της οικίας των αιτητών το οποίο φαίνεται να ήταν σε αντίστοιχο του παραθύρου της οικίας των ΕΜ σημείο, να κρίνεται παράνομο ώστε ο τοίχος να θεωρείται τυφλός. Ήταν νόμιμο για τους μεν αλλά παράνομο για τους δε; Στοιχειοθετείται συνεπώς το ενδεχόμενο πλάνης ως αποτέλεσμα έλλειψης δέουσας έρευνας με αποτέλεσμα η προσφυγή να πρέπει να επιτύχει. Ενόψει των πιο πάνω, η προσφυγή επιτυγχάνει με €1.300 έξοδα, πλέον ΦΠΑ, υπέρ των Αιτητών. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται, δυνάμει του Άρθρου 146.4(β) του Συντάγματος. (Υπ.) Γ. Ερωτοκρίτου, Δ. /ΕΠσ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο