ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΥΖΩΝΑΣ ν. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΧΛΩΡΑΚΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1685/2010, 4/9/2013

(1)του Νόμου αρ. 86(Ι)/

2. Ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν ήταν δεόντως αιτιολογημένη.
3. Ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν αποτέλεσμα ουσιώδους πλάνης περί τα πράγματα και/ή το Νόμο.
4. Ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε από όργανο μη νόμιμα συγκροτημένο ή από αναρμόδιο όργανο.
5. Ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε χωρίς τη δέουσα έρευνα και/ή καθ΄ υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας.
6. Ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε κατά παράβαση του Άρθρου 28 του Συντάγματος και/ή της αρχής της ισότητας. Αυτό το οποίο πρέπει προκαταρκτικά να επισημανθεί είναι ότι τα ίδια ή παρόμοια θέματα ηγέρθηκαν από συνιδιοκτήτες της ίδιας ακίνητης περιουσίας στο πλαίσιο άλλων προσφυγών τις οποίες καταχώρησαν είτε ομού, είτε ατομικά, προσβάλλοντας αποφάσεις του ίδιου καθ΄ου η αίτηση Κοινοτικού Συμβουλίου σε σχέση και πάλι με επιβολή τελών αποκομιδής σκυβάλων. Μάλιστα σε μερικές από αυτές, η προσβαλλόμενη απόφαση στην οποία αφορούσε η προσφυγή λήφθηκε την ίδια ημέρα, κατά την ίδια συνεδρία του καθ΄ου η αίτηση και με την ίδια διαδικασία και ίδια κριτήρια με αυτά που εφαρμόστηκαν στην παρούσα διαδικασία. Εκείνο το οποίο προέχει όπως εξετασθεί στην παρούσα περίπτωση, όπως εξετάστηκε και σε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις, είναι το θέμα της νομιμότητας ή μη της συγκρότησης του καθ΄ου η αίτηση Συμβουλίου, καθότι η απόφανση επί του θέματος τούτου δυνατό να είναι καθοριστικής σημασίας ως προς τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης. Το ζήτημα της νομιμότητας της συγκρότησης του καθ΄ου η αίτηση Συμβουλίου. Το ζήτημα τούτο προέκυψε λόγω του ότι, όπως αναφέρεται στο τηρηθέν πρακτικό συνεδρίας του Συμβουλίου, ημερομηνίας 24.6.2010 κατά το οποίο λήφθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, πέραν του Προέδρου και των Μελών του Συμβουλίου, παρουσιάζονται να παρακάθονταν επιπρόσθετα και ο κ. Γ. Τοουλιάς, Γραμματέας του Συμβουλίου, και ο κ. Θ. Χρυσοστόμου, Κοινοτάρχης Λέμπας. Αυτό το θέμα απασχόλησε και στην Υπόθεση Αρ. 1682/2010, Α.Εύζωνας κ.ά. ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Χλώρακας, ημερομηνίας 16.2.2012, και στην Υπόθεση Αρ. 1683/2010, Α & Χ (Κτηματική) Λτδ ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Χλώρακας, ημερομηνίας 21.12.
7. Και στις δύο αυτές υποθέσεις αντικείμενο ελέγχου ήταν η ίδια με την εδώ απόφαση του ίδιου Συμβουλίου που λήφθηκε στη συνεδρία του ημερομηνίας 24.6.2010 και, ασφαλώς, το ίδιο ήταν το πρακτικό που τηρήθηκε. Και στις δύο αυτές αποφάσεις κρίθηκε ότι δεν υπήρχε πρόβλημα συγκρότησης του Συμβουλίου. Έχω μελετήσει το σκεπτικό που οδήγησε στην απόληξη αυτή και συμφωνώ πλήρως, χωρίς να παρίσταται ανάγκη να επαναλάβω εδώ οτιδήποτε άλλο. Επομένως, αυτός ο λόγος ακύρωσης δεν ευσταθεί. Ο λόγος ακύρωσης που αφορά στη φορολογική επιβάρυνση των κατόχων ακίνητης περιουσίας. Όπως υποστηρίζει ο αιτητής, ενώ ο Κανονισμός 104

(1)της ΚΔΠ 294/2002 δίδει στο καθ΄ου η αίτηση Συμβούλιο τη δυνατότητα να επιβάλλει στον ιδιοκτήτη ή τον κάτοχο ακίνητης περιουσίας ανάλογο τέλος αποκομιδής σκυβάλων, το καθ΄ου η αίτηση Συμβούλιο δεν προέβηκε στη δέουσα έρευνα και δεν έλαβε υπόψη νομολογημένα κριτήρια, επιβάλλοντας έτσι αυθαίρετα τα επίμαχα τέλη στον αιτητή, ο οποίος είναι απλά ιδιοκτήτης/συνιδιοκτήτης και όχι κάτοχος, ενώ ταυτόχρονα επέβαλαν και ανάλογα τέλη στους κατόχους των ίδιων περιουσιών. Και αυτό το θέμα απασχόλησε κατά κόρον στις δύο προαναφερθείσες αποφάσεις και συμφωνώ με την αρνητική για τον αιτητή κατάληξη επ΄ αυτού. Όπως διαπιστώνεται, το καθ΄ου η αίτηση δεν είχε ακριβή στοιχεία για τα υποστατικά του αιτητή, αφού αυτός, όπως και άλλοι, δεν συμπλήρωσαν το σχετικό έντυπο που τους απέστειλε το Συμβούλιο αναφορικά με λεπτομερείς πληροφορίες οι οποίες εζητούντο. Ως αποτέλεσμα, οι καθ΄ων η αίτηση, ασκώντας διακριτική ευχέρεια, επέβαλαν ομοιόμορφα τέλη για κάθε είδος υποστατικού, τα οποία και είναι κατά πολύ πιο κάτω από το ανώτατο όριο που προβλέπει ο σχετικός Κανονισμός. Είχε προηγηθεί έρευνα, μέσω του Κτηματολογίου, ως προς τα κτηματολογικά στοιχεία εκάστης ιδιοκτησίας, τον αριθμό των υποστατικών και την έκτασή τους. Όλα αυτά κρίθηκαν ότι συνέθεταν επαρκή και δέουσα έρευνα. Η διαφορά όμως από την παρούσα υπόθεση έγκειται στο ότι ο εδώ αιτητής, ισχυριζόμενος ότι ουδέποτε έλαβε από το καθ΄ου η αίτηση επιστολή με την οποία του εζητείτο να δώσει λεπτομερή στοιχεία την οποία και αγνόησε, προσκόμισε προς απόδειξη αυτού του ισχυρισμού του μαρτυρία στο πλαίσιο της παρούσας προσφυγής, υπό μορφή ένορκης δήλωσης. Με την ένορκη δήλωσή του απορρίπτει τον ισχυρισμό του καθ΄ου η αίτηση, σύμφωνα με τον οποίο το ποσό των €350 του επιβλήθηκε μετά που αρνήθηκε να ανταποκριθεί σε επιστολή η οποία του αποστάληκε για περαιτέρω στοιχεία. Όπως δηλώνει ο αιτητής, ουδέποτε του ζητήθηκαν οποιαδήποτε στοιχεία και ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε σχετική επιστολή από το καθ΄ου η αίτηση, αν και επανειλημμένα τους είχε κοινοποιήσει τη διεύθυνσή του. Σ΄ αυτούς τους ισχυρισμούς του αιτητή απάντησε το καθ΄ου η αίτηση Συμβούλιο με ένορκη δήλωση του Γραμματέα του Γ. Τοουλιά. Αναφορικά με το συγκεκριμένο θέμα της αποστολής επιστολής προς τον αιτητή, ο ομνύων αναφέρει ότι πρόκειται για σχετικό έντυπο το οποίο "διανεμήθηκε από το κρατικό ταχυδρομείο όχι με συστημένη επιστολή αλλά δια της συνηθισμένης οδού σε όλους τους ιδιοκτήτες ακινήτων στη Χλώρακα, μεταξύ των οποίων και ο αιτητής. Δηλαδή διανεμήθηκε σε όλες τις οικίες, διαμερίσματα, ξενοδοχεία κλπ, χωρίς επάνω στο συγκεκριμένο έντυπο να περιγράφονται ονόματα παραληπτών, αφού ακριβώς μέσω του εντύπου αυτού ζητείτο από τους ιδιοκτήτες των υποστατικών και των ακινήτων γενικότερα να συμπληρώσουν οι ίδιοι τα στοιχεία τους, τις διευθύνσεις, κατά πόσο υπάρχουν κάτοχοι στα ακίνητα κλπ .............". Λαμβανομένου υπόψη του πιο πάνω μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων, δεν μπορώ παρά να συμπεράνω ότι η θέση του καθ΄ου η αίτηση ότι αποστάληκε το σχετικό έντυπο στον αιτητή, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης ακίνητης περιουσίας, και ότι αυτός, αφού το έλαβε, το αγνόησε, δεν είναι καθόλου πειστική. Και τούτο, τόσο για τον τρόπο με τον οποίο το καθ΄ου η αίτηση διένειμε το έντυπο, τρόπο που δεν παρέχει κανένα εχέγγυο παραλαβής του, όσο και για το ότι δεν βλέπω κανένα λόγο γιατί να μη γίνει πιστευτός ο αιτητής, ο οποίος επανειλημμένα ήθελε το καθ΄ου η αίτηση Συμβούλιο να έχει και να λάβει υπόψη του στοιχεία όπως αυτά που εζητούντο στο έντυπο, έτσι ώστε να μπορέσει να προβεί σε αναγκαίες διαφοροποιήσεις και συγκεκριμενοποιήσεις στα επιβαλλόμενα τέλη και να αποφύγει την επιβολή διπλής φορολόγησης, τόσο επί κατόχου, όσο και επί ιδιοκτήτου ενός ακινήτου. Με αυτή τη διαπίστωση, η παρούσα περίπτωση διαφοροποιείται από τις αποφάσεις στις προαναφερθείσες Υποθέσεις Αρ. 1682/2010 και 1683/2010, ως προς το θέμα της μη διεξαγωγής δέουσας έρευνας. Εδώ δε φαίνεται να διεξήχθη η δέουσα έρευνα. Όπως δε αποφασίστηκε και ακόμα πιο πρόσφατα, σε άλλη απόφαση αδελφού Δικαστή, σε υπόθεση συνδεόμενη και πάλι ως προς τα γεγονότα, ήτοι την Υπόθεση Αρ. 1686/2010, Μ. Εύζωνα ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Χλώρακας, ημερομηνίας 21.9.2012, δε διαπιστώνεται η διεξαγωγή επαρκούς έρευνας ως προς το ποιο πρόσωπο είναι ιδιοκτήτης και/ή κάτοχος, ποιου ακριβώς ακινήτου κλπ, προτού επιβληθεί η επίδικη φορολογία. Γενικότερα, διαπιστώνεται η απουσία στοιχειών και η παράλειψη συλλογής τους έτσι ώστε να αχθεί το Δικαστήριο στο εύρημα κατά πόσο η φορολογία υπολογίστηκε με βάση επιτρεπτά κριτήρια ή όχι. Γι΄ αυτό το λόγο, η προσφυγή επιτυγχάνει και η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρούται, χωρίς την αναγκαιότητα εξέτασης άλλων λόγων ακύρωσης, οι οποίοι, εν πάση περιπτώσει, έτυχαν δικαστικής απόφανσης σε άλλες περιπτώσεις. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του αιτητή, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. K. Κληρίδης, Δ. /ΧΤΘ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο