KARMA ESTATES LTD ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, Υπόθεση Αρ. 335/2010, 16/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 335/2010) 16 Σεπτεμβρίου, 2013 [Ε. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 146 & 23 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ KARMA ESTATES LTD, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, Καθ' ων η Αίτηση. ________________________ Ανδρέας Παπαχαραλάμπους, για την Αιτήτρια. Ελίτα Γαβριήλ (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για τους Καθ' ων η Αίτηση. ________________________ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ.: Οι αιτητές, με την παρούσα προσφυγή, αμφισβητούν τη νομιμότητα της απόφασης του Υπουργού Εσωτερικών, (ο «Υπουργός»), με την οποία απορρίφθηκε ιεραρχική προσφυγή τους εναντίον Ειδοποίησης Επιβολής, σε σχέση με την εκτέλεση ανάπτυξης χωρίς πολεοδομική άδεια, στα τεμάχια με αρ. 476 και 965, Φ/Σχ: ΧΧΧΙΙΙ.63.Ε1, στο Παραλίμνι. Οι αιτητές - KARMA ESTATES LTD (πρώην KAROULLAS & MARKOULLIS ESTATES LTD) - ιδιοκτήτες των τεμαχίων με αρ. 476 και 965, στο Παραλίμνι, είχαν εξασφαλίσει από την αρμόδια αρχή - (Δήμος Παραλιμνίου) - το 2004, άδεια οικοδομής, για ανέγερση 21 διώροφων κατοικιών, κολυμβητικής δεξαμενής και αποδυτηρίων. Το 2005, υπέβαλαν πολεοδομική αίτηση για προσθήκη στην πιο πάνω ανάπτυξη δύο κατοικιών και ενός υποσταθμού της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, (η «Α.Η.Κ.»). Επειδή η πολεοδομική αίτηση παρουσίαζε προβλήματα αναφορικά με τη διασφάλιση των απαραίτητων συνθηκών ανάπτυξης της περιοχής, τα οποία υποδείχθηκαν από την Πολεοδομική Αρχή, οι αιτητές, με επιστολή τους ημερομηνίας 11/9/2006 προς το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως (Επαρχιακό Γραφείο Αμμοχώστου), (το «Τμήμα»), απέσυραν το αίτημα για χορήγηση πολεοδομικής άδειας για τις δύο κατοικίες και ανέφεραν ότι μοναδικό αίτημά τους ήταν η έκδοση πολεοδομικής άδειας για τον υποσταθμό της Α.Η.Κ. Η Πολεοδομική Αρχή προχώρησε στην έγκριση της αίτησης και, στις 16/10/2006, εξέδωσε σχετική Γνωστοποίηση Χορηγήσεως Πολεοδομικής ΄Αδειας για την προσθήκη υποσταθμού Α.Η.Κ. σε αδειούχα κατοικία στο τεμάχιο αρ.
- Ακολούθως, οι αιτητές, με επιστολή τους ημερομηνίας 23/10/2006, ζήτησαν όπως, ενόψει της παραχωρηθείσας άδειας για τον υποσταθμό της Α.Η.Κ., εξεταζόταν και η αίτησή τους για τις δύο κατοικίες, ισχυριζόμενοι ότι το σχετικό αίτημά τους είχε αποσυρθεί, μετά από υπόδειξη του Τμήματος, αλλά δεν είχε εγκαταλειφθεί. Αργότερα, όταν διαπιστώθηκε ότι βρίσκονταν σε εξέλιξη κατασκευαστικές εργασίες για την ανέγερση των δύο μη εγκεκριμένων κατοικιών, η Πολεοδομική Αρχή κοινοποίησε στους αιτητές Ειδοποίηση Επιβολής, ημερομηνίας 26/3/2007, δυνάμει του ΄Αρθρου 46 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου του 1972, (Ν. 90/72), (όπως τροποποιήθηκε), (ο «Νόμος»), για την κατεδάφισή τους. Εναντίον της πιο πάνω Ειδοποίησης Επιβολής, οι αιτητές υπέβαλαν, στις 16/5/2007, ιεραρχική προσφυγή. Ο Υπουργός, στον οποίο, σύμφωνα με το ΄Αρθρο 47 του Νόμου, ανήκει η αρμοδιότητα για λήψη απόφασης σε ιεραρχική προσφυγή εναντίον Ειδοποίησης Επιβολής, ζήτησε τις γραπτές απόψεις και εισηγήσεις των εμπλεκόμενων αρχών. Η Πολεοδομική Αρχή εισηγήθηκε την απόρριψη της ιεραρχικής προσφυγής, επισημαίνοντας ότι οι ισχυρισμοί των αιτητών δεν περιλαμβάνονται στους λόγους που καθορίζονται περιοριστικά στο ΄Αρθρο 47 του Νόμου, ότι οι αιτητές ήταν ενήμεροι των προβλημάτων της πολεοδομικής τους αίτησης και ότι είχαν οι ίδιοι ζητήσει την έκδοση της άδειας μόνο για τον υποσταθμό της Α.Η.Κ., χωρίς να υποβάλουν είτε νέα αίτηση για τις κατοικίες είτε ιεραρχική προσφυγή εναντίον της Πολεοδομικής ΄Αδειας, που τους παραχωρήθηκε με βάση το ΄Αρθρο 31 του Νόμου. Αναφορικά με την επιστολή των αιτητών ημερομηνίας 23/10/2006, για επανεξέταση του θέματος των δύο κατοικιών, η Πολεοδομική Αρχή σημείωσε ότι δεν την είχε παραλάβει. Τις πιο πάνω απόψεις της Πολεοδομικής Αρχής υιοθέτησε και ο Διευθυντής του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, ενώ ο Δήμος Παραλιμνίου συνέστησε τη χορήγηση της αιτούμενης πολεοδομικής άδειας. Το σχετικό Σημείωμα με τις πιο πάνω απόψεις, ημερομηνίας 12/10/2009, τέθηκε ενώπιον του Υπουργού, ο οποίος, υιοθετώντας την εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού του Υπουργείου και της Πολεοδομικής Αρχής, απέρριψε την ιεραρχική προσφυγή στις 28/12/
- Η απόφαση κοινοποιήθηκε στους αιτητές, με επιστολή του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών, ημερομηνίας 5/1/2010, στην οποία επισημαίνονταν τα ακόλουθα:- «΄Εχω οδηγίες να αναφερθώ στο πιο πάνω θέμα και σε συνέχεια της επιστολής μου με τον ίδιο αριθμό φακέλου και ημερομηνία 13.06.2007, να σας πληροφορήσω ότι ο Υπουργός Εσωτερικών, αφού μελέτησε όλα τα ενώπιον του στοιχεία και έλαβε υπόψη τα πραγματικά και νομικά δεδομένα της υπόθεσης, την απόφαση της Πολεοδομικής Αρχής, του Διευθυντή Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως και του Δήμου Παραλιμνίου, καθώς και τους λόγους που επικαλεστήκατε για υποστήριξη της Προσφυγής σας, ενεργώντας σύμφωνα με τις πρόνοιες των εδαφίων
(4)και
(5)του άρθρου 47 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου, αποφάσισε να απορρίψει την Ιεραρχική Προσφυγή και επικυρώσει την Ειδοποίηση Επιβολής, κρίνοντας ότι η απόφαση της Πολεοδομικής Αρχής είναι ορθή και σύμφωνη με τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας, καθώς η υπό αναφορά ανάπτυξη υλοποιήθηκε και λειτουργεί αυθαίρετα, χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση των σχετικών αδειών.» Οι αιτητές, επικαλούμενοι το ΄Αρθρο 45 του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου του 1999, (Ν. 158(Ι)/99), υποβάλλουν ότι, στην παρούσα περίπτωση, δεν έγινε η αναγκαία έρευνα. Συγκεκριμένα, δε λήφθηκαν υπόψη, πρώτον, ότι η πολεοδομική αίτησή τους για τις δύο κατοικίες αποσύρθηκε μετά από συμβουλή των καθ' ων η αίτηση και, δεύτερο, η επιστολή τους ημερομηνίας 23/10/2006, με την οποία ζητούσαν την επανεξέταση της αίτησης για τις κατοικίες, μετά την έγκριση του υποσταθμού της Α.Η.Κ. από την Πολεοδομική Αρχή. Οι ισχυρισμοί δεν ευσταθούν. ΄Οπως ορθά επισημάνθηκε από τη δικηγόρο των καθ' ων η αίτηση, οι λόγοι που επικαλέσθηκαν οι αιτητές στην ιεραρχική προσφυγή τους δεν περιλαμβάνονται στους λόγους που περιοριστικά διατυπώνονται στο ΄Αρθρο 47(Ι) του Νόμου, που διέπει την περίπτωση και προβλέπει τα ακόλουθα:- «47. -
(1)Πρόσωπον εις το οποίον επεδόθη ειδοποίησις επιβολής ή οιονδήποτε έτερον πρόσωπον έχον συμφέρον εν τη ακινήτω ιδιοκτησία δύναται, καθ' οιονδήποτε χρόνον εντός της προθεσμίας η οποία ορίζεται εν τη ειδοποιήσει ως η προθεσμία κατά την λήξιν της οποίας η ειδοποίησις θα λάβη ισχύν, να υποβάλη ιεραρχικήν προσφυγήν εις τον Υπουργόν κατά της ειδοποιήσεως δι' οιονδήποτε των ακολούθων λόγων, ήτοι - (α) ότι εχορηγήθη πολεοδομική άδεια διά την ανάπτυξιν ταύτην· (β) ότι δεν απητείτο πολεοδομική άδεια διά την ανάπτυξιν ταύτην ή, αναλόγως της περιπτώσεως, ότι ετηρήθησαν οι όροι υπό τους οποίους εχορηγήθη πολεοδομική άδεια διά την ανάπτυξιν ταύτην· (γ) ότι το εν τη ειδοποιήσει επιβολής υπολαμβανόμενον ως ανάπτυξις δεν απετέλει ή συνεπήγετο ανάπτυξιν· (δ) ότι αι απαιτήσεις της ειδοποιήσεως επιβολής υπερβαίνουσι το αναγκαιούν διά την επαναφοράν της ακινήτου ιδιοκτησίας εις ην κατάστασιν αύτη ευρίσκετο προτού η περί ης ο λόγος ανάπτυξις λάβη χώραν ή, αναλόγως της περιπτώσεως, διά την εξασφάλισιν συμμορφώσεως προς τους όρους ή περιορισμούς εις τους οποίους αναφέρεται η ειδοποίησις επιβολής· (ε) ότι η ειδοποίησις δεν επεδόθη εις τε τον ιδιοκτήτην και τον κάτοχον της ακινήτου ιδιοκτησίας.» Οι αιτητές, στην επιστολή τους ημερομηνίας 16/5/2007, σημείωσαν τα ακόλουθα:- «Αναφερόμαστε στην επιστολή σας με ημερ. 26.3.2007 η οποία παρελήφθη στις 17.4.2007 και σας πληροφορούμε ότι με την παρούσα υποβάλλουμε Ιεραρχική Προσφυγή. Οι λόγοι της προσφυγής μας είναι οι ακόλουθοι. Στις 16.10.2006 μας παραχωρήθηκε Πολεοδομική Άδεια για τον υποσταθμό της ΑΗΚ αναφορικά με το συγκρότημα Αίγινα. Η αίτηση μας με αρ. ΑΜΧ/00211/2005 αφορούσε και δύο κατοικίες πέραν από τον υποσταθμό της ΑΗΚ στο συγκρότημα Αίγινα. Με βάση την επιστολή σας ημερ. 26.3.2007 δεν εξετάσατε την αίτησή μας για παραχώρηση άδειας αναφορικά με τις δύο κατοικίες. Στις 11.9.2006 με επιστολή μας αποσύραμε την αίτηση για τις δύο κατοικίες για καθαρά σκοπούς διευκόλυνσης. Αντίγραφο της επιστολής μας εσωκλείουμε. Στις 23.10.2006 επανήλθαμε με επιστολή μας της ίδιας ημερομηνίας όπου ζητούσαμε όπως προβείτε στην εξέταση της αίτησης μας και για τις δύο κατοικίες, αντίγραφο της επιστολής μας εσωκλείουμε. Με δεδομένα όλα τα πιο πάνω πιστεύουμε ότι η απόφαση σας ημερ. 26.3.2007 δεν μας βρίσκει σύμφωνους.» Οι πιο πάνω λόγοι δεν εμπίπτουν στους καθορισμένους λόγους ιεραρχικής προσφυγής εναντίον Ειδοποίησης Επιβολής με βάση το ΄Αρθρο 47(Ι) του Νόμου. Η πολεοδομική αίτηση των αιτητών, με την οποία ζητείτο, αρχικά, η έγκριση για δύο κατοικίες και έναν υποσταθμό της Α.Η.Κ., εξετάστηκε από την Πολεοδομική Αρχή, η οποία, διαπιστώνοντας αποκλίσεις και υπερβάσεις της προτεινόμενης ανάπτυξης σε σχέση με την ισχύουσα Δήλωση Πολιτικής και τους καθορισμένους συντελεστές δόμησης και κάλυψης, ενημέρωσε, σχετικά, τους αιτητές και τον αρχιτέκτονα τους. Οι αιτητές, με επιστολή τους ημερομηνίας 11/9/2006, απέσυραν ανεπιφύλακτα το αίτημα για τη χορήγηση πολεοδομικής άδειας για τις δύο κατοικίες και δήλωσαν ότι η αίτησή τους παρέμεινε για τον υποσταθμό της Α.Η.Κ., με αποτέλεσμα να ακολουθήσει, στις 16/10/2006, η χορήγηση της πολεοδομικής άδειας μόνο για την προσθήκη του υποσταθμού της Α.Η.Κ. Αυτοί, αντί, ως είχαν δυνατότητα, είτε να ασκήσουν ιεραρχική προσφυγή εναντίον της πιο πάνω πολεοδομικής απόφασης, είτε να υποβάλουν νέα πολεοδομική αίτηση για την έγκριση των δύο κατοικιών, απέστειλαν, όπως ισχυρίζονται, την επιστολή ημερομηνίας 23/10/2006 - η λήψη της αμφισβητείται από την Πολεοδομική Αρχή - δηλώνοντας ότι δεν είχαν εγκαταλείψει το σκέλος της πολεοδομικής τους αίτησης που αφορούσε στις δύο κατοικίες και, ταυτόχρονα, άρχισαν κατασκευαστικές εργασίες για την ανέγερσή τους. Η χωρίς έγκριση ανέγερση των κατοικιών οδήγησε στην Ειδοποίηση Επιβολής για την κατεδάφισή τους, την οποία οι αιτητές αμφισβήτησαν με ιεραρχική προσφυγή, χωρίς, όμως, έρεισμα στους λόγους, που, κατά το Νόμο, θα ήταν δυνατό να την στηρίξουν, αλλά με αναφορά στην επιστολή τους ημερομηνίας 23/10/2006, η οποία βρίσκεται σε αντίθεση με το περιεχόμενο της προηγούμενης επιστολής τους ημερομηνίας 11/9/2006. Ο Υπουργός, έχοντας ενώπιόν του το ιστορικό της υπόθεσης, εύλογα απέρριψε την ιεραρχική προσφυγή. Οι ισχυρισμοί των αιτητών ήταν σε γνώση του Υπουργού, πλην, όμως, για τους λόγους που εξηγήθηκαν, δεν ήταν δυνατό αυτοί να υποστηρίξουν ιεραρχική προσφυγή εναντίον Ειδοποίησης Επιβολής. Οι αιτητές, επικαλούμενοι τα ΄Αρθρα 50 και 51 του Ν. 158(Ι)/99, υποστηρίζουν ότι, ουσιαστικά, εξαπατήθηκαν από τους καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι, συμβουλεύοντας τους να αποσύρουν την πολεοδομική τους αίτηση σε ό,τι αφορούσε τις δύο κατοικίες, για να καταστεί δυνατή η έκδοση της άδειας για τον υποσταθμό της Α.Η.Κ., δημιούργησαν σ' αυτούς την εξυπακουόμενη πεποίθηση ότι θα επανέρχονταν, για να εξετάσουν το θέμα των δύο κατοικιών. Υπήρξε, διατείνονται, μια κακόπιστη συμπεριφορά της διοίκησης, πλήττουσα την αιτιολογημένη εμπιστοσύνη τους προς αυτήν και καταλήγουσα σε μια ανεπιεική και άδικη λύση, η οποία θα πλήξει τους καλόπιστους αγοραστές των κατοικιών. Οι ισχυρισμοί των αιτητών δεν ευσταθούν. Από τα έγγραφα του διοικητικού φακέλου, δεν προκύπτει ότι οι χειρισμοί του θέματος από πλευράς των καθ' ων η αίτηση συνιστούσαν κακόπιστη και αντιφατική συμπεριφορά. Αντικείμενο της παρούσας προσφυγής είναι η νομιμότητα της Ειδοποίησης Επιβολής και της υπουργικής απόφασης που την επικύρωσε ως ορθή. Εφόσον δεν αμφισβητήθηκε από τους αιτητές η ανέγερση των δύο μη εγκεκριμένων κατοικιών, η επίκληση από αυτούς των αρχών της καλής πίστης και της χρηστής διοίκησης δε βοηθά την υπόθεσή τους. ΄Οπως τονίστηκε στη Δημοκρατία v. Παπαφώτη
(1997)3 Α.Α.Δ. 191:- (σελ. 196) «Ούτε η καλή πίστη συναρτάται με τον υπερακοντισμό της νομιμότητας στη λειτουργία της Διοίκησης. ΄Οπως διευκρινίζεται στην Tamassos Suppliers v. Δημοκρατίας
(1992)3 Α.Α.Δ. 60, η αρχή της καλής πίστης σκοπεί στον αποκλεισμό της αυθαιρεσίας στη διοικητική λειτουργία. Δεν υπερφαλαγγίζει όμως την αρχή της σύννομης λειτουργίας της Διοίκησης, που είναι συνυφασμένη, όπως και κάθε κρατική λειτουργία, με την αρχή του κράτους δικαίου. ΄Οπως υποδεικνύεται στην Παμπόρη v. Δημοκρατίας, υπόθεση αρ. 164/95, 15.12.1995, η αρχή της καλής πίστης, δε μεταβάλλει τις αρχές δικαίου που διέπουν την άσκηση των εξουσιών, που εναποτίθεται σε διοικητικό όργανο, ούτε προεξοφλεί την άσκηση της εξουσίας η οποία παρέχεται. (Βλ. επίσης Vasiliou v. Republic
(1982)3 C.L.R. 220· Papadopoulou v. Republic
(1984)3 C.L.R. 332· Droussiotis v. C.B.C.
(1984)3 C.L.R. 546· Μιχαηλίδου v. Δημοκρατίας, υπόθεση αρ. 573/94 - 8.3.1996.)» Η διαπίστωση από τη διοίκηση της ανέγερσης των δύο κατοικιών χωρίς πολεοδομική άδεια καθιστούσε αναπόφευκτη την κίνηση του μηχανισμού της Ειδοποίησης Επιβολής, για την αποκατάσταση της νομιμότητας. Εφόσον οι αιτητές απέτυχαν να στοιχειοθετήσουν λόγο ακυρότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, είναι αναπόφευκτη η απόρριψη της προσφυγής τους. Ως προς τον ισχυρισμό ότι θα υποστούν βλάβη τα συμφέροντα τρίτων καλόπιστων αγοραστών, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει υποδείξει ότι «Δικαιώματα δεν μπορεί να θεμελιωθούν στην παράνομη χρήση οικοδομής, όπως κατά τον ίδιο τρόπο δεν απορρέουν δικαιώματα από παράνομες πράξεις» - (Δημοκρατία v. Χριστοφόρου
(2003)3 185, σελ. 189). Η προσφυγή απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, σύμφωνα με το ΄Αρθρο 146
(4)(α) του Συντάγματος. Ε. Παπαδοπούλου, Δ. /ΜΣ, ΜΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο