XINMEI ZHANG κ.α. ν. Υπουργού Εσωτερικών κ.α., (Υπόθεση αρ.675/14), 20/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2014:D335 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση αρ.675/14) 20 Μαϊου, 2014 [ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δικαστής] Αναφορικά με το ?Αρθρο 146 του Συντάγματος
- XINMEI ZHANG
- SAIYA DENCHEVA, ανήλικης δια της μητρός της XINMEI ZHANG Αιτήτριες Και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, μέσω του
- Υπουργού Εσωτερικών
- Διευθύντριας Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης καθ΄ων η αίτηση -------- ----------- Αίτηση ημερ. 16.5.2014 Χρ.Χριστούδιας, για τις αιτήτριες --------- ----------- ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-tempore) ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ.: Με την παρούσα προσφυγή προσβάλλεται η απόφαση της Διευθύντριας Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης ημερ. 20 Μαρτίου 2014, με την οποία ενώ η αιτήτρια είχε κληθεί να εγκαταλείψει την Κύπρο, η απόφαση τελικώς ανεστάλη με όρους και η εν λόγω αναστολή θα ίσχυε μέχρι 30.5.
- Η προσφυγή καταχωρήθηκε στις 14 Μαϊου
- Δυο μέρες αργότερα και συγκεκριμένα στις 16 Μαϊου 2014 καταχωρήθηκε η παρούσα μονομερής αίτηση με την οποία ζητείται η «αναστολή απέλασης των αιτητριών από την Κύπρο .. μέχρι την εκδίκαση της παρούσας προσφυγής». Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της αιτήτριας η οποία αναφέρει ότι είχε έλθει στην Κύπρο πριν από περίπου 10 χρόνια με άδεια να εργαστεί ως οικιακή βοηθός. Στις 7 Φεβρουαρίου, 2009 τέλεσε πολιτικό γάμο με κάποιο Βούλγαρο, ονόματι Denchev και από το γάμο αυτό στις 26 Οκτωβρίου 2010 γεννήθηκε ένα παιδί, η αιτήτρια αριθμός 2, η οποία κατέχει και βουλγαρικό διαβατήριο. Στη συνέχεια, η αιτήτρια υπέβαλε αίτηση για να της παραχωρηθεί δελτίο διαμονής ως σύζυγος ευρωπαίου πολίτη. Η αίτηση της απερρίφθη. Καταχωρήθηκε ιεραρχική προσφυγή η οποία επίσης απερρίφθη. Και, όπως είναι παραδεκτό από τον ευπαίδευτο συνήγορο των αιτητριών, η ορθότητα της εν λόγω απόφασης δεν αμφισβητήθηκε με προσφυγή ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Δεκέμβρη του 2013 υπήρξε διάστασης του ζευγαριού, όπως αναφέρει η αιτήτρια, και ο σύζυγος της την εγκατέλειψε διαμένοντας σε άγνωστη διεύθυνση. Η αιτήτρια είχε συλληφθεί ως παράνομος μετανάστης στις 3 Φεβρουαρίου 2014, και μετά από διαβήματα που έγιναν τόσο από τους συνηγόρους της όσο και από την Επίτροπο Διοικήσεως και την Επίτροπο Προστασίας του Παιδιού, με απόφαση της Λειτουργού Μετανάστευσης σταμάτησε η κράτηση της και ανεστάλη το διάταγμα απέλασης, όπως ήδη έχω σημειώσει μέχρι 30 Μαϊου,
- Ο ευπαίδευτος συνήγορος υποστήριξε ότι η αιτήτρια, ως σύζυγος ευρωπαίου πολίτη, δυνάμει του Νόμου 7
(1)/2007, δικαιούται να παραμείνει στην Κύπρο ανεξάρτητα της διακοπής της συμβίωσης και επίσης δικαιούται να παραμείνει στην Κύπρο ως μέλος της οικογένειας ευρωπαίου πολίτη, ενόψει του γεγονότος ότι το παιδί της είναι ευρωπαίος πολίτης. Ο κ.Χριστούδιας αναγνωρίζει ότι υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα γιατί δεν αμφισβητήθηκε η απόφαση της διοίκησης για τη μη παροχή δελτίου διαμονής, κάτι το οποίο κατέστησε την αιτήτρια αριθμός 1 ως παρανόμως παραμένουσα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Είχα υποβάλει ερώτημα στον ευπαίδευτο συνήγορο κατά πόσο η καταχώρηση προσφυγής και μόνο εξυπακούει δικαίωμα παραμονής στην Κύπρο και η απάντηση ήταν αρνητική. Παράλληλα διαπιστώνουμε ότι τόσο τα άρθρα 26 και 27 του Νόμου 7
(1)//2007 που επικαλείται η αιτήτρια, δεν προσδίδουν άμεσο δικαίωμα παραμονής πολίτη της ευρωπαϊκής ένωσης, αφ΄εαυτού, στην Κυπριακή Δημοκρατία. Η απόφαση δια την παραμονή του ή όχι τίθεται κάτω υπό όρους και προϋποθέσεις. Αυτό καταδεικνύει και το εύρος της προσβαλλόμενης απόφασης ότι δηλαδή είναι προϊόν άσκησης διακριτικής ευχέρειας. Το Δικαστήριο όταν αντιμετωπίζει αιτήσεις, για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, έχει υποχρέωση να εξετάσει το θέμα κάτω από το πρίσμα των προνοιών του Καν.13 των Διαδικαστικών Κανονισμών του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962 και η δικαιοδοσία αυτή, όπως και η νομολογία επί τούτου καθορίζει, ασκείται όχι μόνο με φειδώ αλλά πάντοτε και μόνο εφόσον διαπιστώνεται η ύπαρξη δυο προϋποθέσεων, ήτοι της έκδηλης παρανομίας στη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης ή της πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς στον αιτητή. Οι υποθέσεις Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς v. Marfin Popular Bank 2007 3 A.A.Δ. 32, και Frangos and others v. Δημοκρατίας
(1982)3 Α.Α.Δ. 53 είναι ενισχυτικές επί του προκειμένου. Στην υπόθεση Λοϊζίδη ν. του Υπουργείου Εξωτερικών
(1995)3 Α.Α.Δ. 233 τονίστηκε ότι: «έκδηλη παρανομία είναι εκείνη που αν δεν αναδύεται αυτόματα ανακύπτει κατόπιν αναλογισμού ως προς τις επιπτώσεις ενυπαρχόντων στο διαθέσιμο υλικό εφόσον βέβαια αυτό απορρέει αναντίλεκτο και μη υποκείμενο σε στάθμιση για έκφραση γνώμης». Κατά την άποψη μου η προγενέστερη αναφορά μου στις πρόνοιες των άρθρων 26 και 27 του Νόμου 7
(1)/2007 που επιτρέπουν την παραμονή ευρωπαίου πολίτη στην Κυπριακή Δημοκρατία προκαθορίζουν έκφραση κρίσης, συνακόλουθα έξω από την εμβέλεια της έννοιας, έκδηλης παρανομίας. Το άλλο σκέλος της επιχειρηματολογίας του ευπαιδεύτου συνηγόρου είναι η ενδεχόμενη ανεπανόρθωτη ζημιά την οποία θα υποστούν οι αιτήτριες αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. ΄Εχω παραθέσει τα γεγονότα και στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει μια παράμετρος η οποία, κατά την κρίση μου, είναι καθοριστική για την πορεία αυτής της αιτήσεως. Η αιτήτρια αρ.1 γνώριζε από τις 26 Μαρτίου 2014 ότι το διάταγμα απέλασης της είχε ανασταλεί υπό κάποιες προϋποθέσεις μέχρι τις 30 Μαϊου 2014. Δεν ενεργεί για περίοδο σχεδόν 2 μηνών. Εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου στις 16 Μαϊου, 2014, δεκαπέντε ημέρες από την εκπνοή της προθεσμίας και επιδιώκει μονομερώς την αναστολή του εκδοθέντος διατάγματος. Τέτοια συμπεριφορά δεν μπορεί να γίνει ανεκτή. Ως εκ των ανωτέρω θεωρώ ότι η αίτηση δεν πρέπει να επιτύχει και απορρίπτεται. Κ.Παμπαλλής Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο