← Κύπρος

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ ΧΙΝΙΝΟΣ κ.α. ν. ΑΡΧΗΓΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ κ.α., Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 326/12, 354/12, 483/12, 575/12, 593/12 και 627/12, 24/7/2014

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ ΧΙΝΙΝΟΣ κ.α. ν. ΑΡΧΗΓΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ κ.α., Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 326/12, 354/12, 483/12, 575/12, 593/12 και 627/12, 24/7/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2014:D563 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 326/12, 354/12, 483/12, 575/12, 593/12 και 627/12) 24 Ιουλίου, 2014 [ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (Υπόθεση Αρ. 326/2012) ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ ΧΙΝΙΝΟΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ

  1. ΑΡΧΗΓΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ,
  2. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΕΩΣ, Καθ΄ων η Αίτηση. _________________________ (Υπόθεση Αρ. 354/2012) ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
  3. ΑΡΧΗΓΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ,
  4. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΕΩΣ, Καθ΄ων η Αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 483/2012) ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
  5. ΑΡΧΗΓΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ,
  6. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΕΩΣ, Καθ΄ων η Αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 575/2012) ΜΑΡΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
  7. ΑΡΧΗΓΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ,
  8. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΕΩΣ, Καθ΄ων η Αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 593/2012) ΚΟΣΜΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
  9. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΕΩΣ,
  10. ΑΡΧΗΓΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Καθ΄ων η Αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 627/2012) ΝΙΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
  11. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΕΩΣ,
  12. ΑΡΧΗΓΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Καθ΄ων η Αίτηση. Μ. Καλλιγέρου (κα), για τους Αιτητές στις προσφυγές 326/12, 354/12 και 483/
  13. Δ. Καλλής, για τον Αιτητή στην προσφυγή 575/
  14. Χρ. Χριστούδιας, για τον Αιτητή στην προσφυγή 593/
  15. Μ. Δαμιανού (κα), για τον Αιτητή στην προσφυγή 627/
  16. Φ. Κωμοδρόμος, για τους Καθ΄ων η Αίτηση. Καμία εμφάνιση για τα Ενδιαφερόμενα Μέρη. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ, Δ.: Οι αιτητές προσβάλλουν την απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως («ο Υπουργός») ημερ. 3.2.2012 να προαγάγει τα Ενδιαφερόμενα Μέρη («ΕΜ») Χριστάκη Παπαδημητρίου (ΕΜ 1), Νίκο Νίκου (ΕΜ 2), Ιάκωβο Ιωάννου (ΕΜ 3) Θωμά Ευθυμίου (ΕΜ 4) και Δημήτριο Δημητρίου (ΕΜ 5) στη θέση Αστυνόμου Β' αντί του αιτητή. Με την Προσφυγή 627/2012 προσβάλλεται η προαγωγή όλων των ΕΜ με εξαίρεση την προαγωγή του ΕΜ
  17. Τα γεγονότα Επρόκειτο αρχικώς για μία κενή θέση, στη συνέχεια όμως οι θέσεις που κενώθηκαν ανήλθαν συνολικώς στις πέντε. Για την πλήρωση των πέντε επίδικων θέσεων συστάθηκε Επιτροπή Αξιολόγησης («η Επιτροπή») στη βάση του Κανονισμού 22 των περί Αστυνομίας (Προαγωγές) Κανονισμών του 2004 (ΚΔΠ 214/2004) όπως τροποποιήθηκαν («οι Κανονισμοί»). Η Επιτροπή κατά τη σύνταξη της έκθεσής της, έλαβε υπόψη τις απόψεις των Αστυνομικών Διευθυντών/ Διοικητών του κάθε υποψηφίου, την αξία όπως αυτή προκύπτει από τις ετήσιες εκθέσεις αξιολόγησης με ιδιαίτερη έμφαση σε αυτές των δύο τελευταίων ετών, το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων, τα προσόντα, την αρχαιότητα και το ατομικό δελτίο των υποψηφίων, «τα οποία συνεκτιμημένα συνθέτουν στο μεγαλύτερο βαθμό την Αξία, τα Προσόντα και την Αρχαιότητα των υποψηφίων». Η Επιτροπή στην έκθεσή της προέβη σε λεπτομερή αναφορά για τις προαγωγές του κάθε υποψηφίου, τη μόρφωσή του, τις μονάδες στις οποίες υπηρέτησε, τη σημερινή τους τοποθέτηση, την εκπαίδευσή τους και τα σεμινάρια που ο κάθε υποψήφιος παρακολούθησε στην Κύπρο και στο εξωτερικό, άλλες εξετάσεις και διπλώματα, τυχόν ηθικές και υλικές αμοιβές καταλήγοντας στην αξιολόγηση των δεδομένων του κάθε υποψηφίου. Τόσο οι αιτητές όσο και τα ΕΜ, με εξαίρεση τον αιτητή στην προσφυγή αρ. 627/2012, Νίκο Θεοδώρου, αξιολογήθηκαν από την Επιτροπή ως Εξαίρετοι στην αξία και Πολύ Καλοί στα προσόντα. Ο αιτητής Ν. Θεοδώρου αξιολογήθηκε ως Πολύ Καλός στην αξία και στα προσόντα. Ο Αρχηγός Αστυνομίας, ενεργώντας σύμφωνα με τον Κανονισμό 23 των Κανονισμών, με επιστολή του ημερ. 1.2.2012, προς τον Υπουργό υπέβαλε σύσταση για κάθε υποψήφιο έχοντας λάβει υπόψη την έκθεση της Επιτροπής, τις ετήσιες εκθέσεις αξιολόγησης με έμφαση στα τελευταία δύο έτη και το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων των υποψηφίων. Στις 3.2.2012 ο Υπουργός προχώρησε στην επιλογή των ΕΜ αφού έλαβε υπόψη το σύνολο των στοιχείων των διοικητικών φακέλων, την έκθεση και τις συστάσεις του Αρχηγού Αστυνομίας για κάθε υποψήφιο καθώς και την έκθεση της Επιτροπής, τις ετήσιες εκθέσεις αξιολόγησης με έμφαση στα δύο τελευταία έτη και το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων των υποψηφίων. Αυθημερόν, ο Αρχηγός Αστυνομίας με επιστολή του ενημέρωσε τους Αστυνομικούς Διευθυντές για την υπουργική απόφαση και οι εν λόγω προαγωγές δημοσιεύτηκαν στις Εβδομαδιαίες Διαταγές της Αστυνομίας. Οι νομικοί ισχυρισμοί (Γ. Π. Χινινού, Χρ. Μαυρομμάτη και Κ. Φράγκου) Προσφυγές αρ. 326/2012, 354/2012 και 483/2012 Κεντρική θέση των αιτητών Χινινού και Μαυρομμάτη είναι η κατ' ισχυρισμό υπεροχή τους σε προσόντα έναντι των ΕΜ στην οποία οι καθ' ων η αίτηση παρέλειψαν να δώσουν τη δέουσα βαρύτητα. Η Επιτροπή στην έκθεσή της σημείωσε πως ο αιτητής Χινινός, μεταξύ άλλων, διαθέτει Πτυχίο Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών, Μεταπτυχιακό Τουρκικών Σπουδών και Μεταπτυχιακό στη Διεύθυνση και Δημόσια Διοίκηση. Διαθέτει επίσης δίπλωμα αγγλικής γλώσσας. Ως προς δε τον αιτητή Μαυρομμάτη η Επιτροπή, ανάμεσα σε άλλα, σημείωσε πως διαθέτει Πτυχίο Οικονομικών Επιστημών και Μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Όπως καταγράφηκε περαιτέρω στην έκθεση, ο αιτητής διαθέτει επίσης Introductory Certificate in Management από το Thames Valley University, Δίπλωμα Λογιστικής (LCCI - Third Level Higher) και GCE αγγλικής γλώσσας. Αντιθέτως, τα ΕΜ δεν διαθέτουν πανεπιστημιακά προσόντα και παρά ταύτα αξιολογήθηκαν ως ισότιμοι με τους εν λόγω αιτητές. Αναφορικά με το ζήτημα της αρχαιότητας, είναι η θέση των αιτητών Μαυρομμάτη και Φράγκου πως δεν δόθηκε η δέουσα βαρύτητα στο εν λόγω κριτήριο μεταξύ υποψηφίων ίσων σε αξία και σε προσόντα. Ειδικότερα, κατά τον ισχυρισμό, ο αιτητής Φράγκος υπερείχε σε αρχαιότητα έναντι του ΕΜ 3 στη θέση Λοχία κατά 4 χρόνια, του ΕΜ 4 στη θέση Υπαστυνόμου κατά ένα έτος και του ΕΜ 5 στη θέση Ανώτερου Υπαστυνόμου κατά 10 μήνες στην αμέσως προηγούμενη της επίδικης θέση. Ο αιτητής Μαυρομμάτης, υπερείχε του ΕΜ 4 στη θέση Υπαστυνόμου κατά ένα έτος και του ΕΜ 5 στη θέση Ανώτερου Υπαστυνόμου κατά 10 μήνες στην αμέσως προηγούμενη της επίδικης θέση. Περαιτέρω, ο Αρχηγός Αστυνομίας, παρά το ότι κατέγραψε την αρχαιότητα των υποψηφίων σε πίνακες, εν τούτοις δεν την έλαβε υπόψη στον καταρτισμό της σύστασής του υπέρ των καταλληλοτέρων ώστε να ξεχωρίσει ποιοι από τους ίσους σε αξία και προσόντα υπερείχαν σε αρχαιότητα. Ως εκ τούτου, κατά τον ισχυρισμό, δεν επιλέγηκαν οι καταλληλότεροι των συστηθέντων. Τέλος, κατά τον ισχυρισμό, η αναιτιολόγητη τελική απόφαση του Υπουργού για επιλογή των ΕΜ δεν αφήνει περιθώρια αναθεωρητικού ελέγχου του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Με παραπομπή στη Μαρία Στυλιανού-Λοττίδη κ.α. ν. Δημοκρατίας, Υποθέσεις αρ. 1721/2009, ημερ. 25.7.2012, οι αιτητές προβάλλουν τη θέση ότι ο Υπουργός κατέγραψε απλώς τα δεδομένα των υποψηφίων, μάλιστα χωρίς δική του έρευνα ως προς την αξία, τα προσόντα και την αρχαιότητα. Τα συμπεράσματά του βασίστηκαν στα πεπλανημένα συμπεράσματα της Επιτροπής Αξιολόγησης και του Αρχηγού με αποτέλεσμα ο Υπουργός, αναιτιολόγητα, να καταγράψει ποιοι 41 υποψήφιοι συστήθηκαν και να επιλέξει τα 5 ΕΜ. Προσφυγή αρ. 575/2012 (Μ. Χριστοφίδη) Είναι η θέση του αιτητή Χριστοφίδη πως η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί καθότι είναι το προϊόν πλημμελούς αξιολόγησης των στοιχείων που συνθέτουν την καταλληλότητα των υποψηφίων για προαγωγή, δηλαδή της αξίας, προσόντων και αρχαιότητας, είναι το προϊόν παραγνώρισης σχετικών στοιχείων και παραγόντων δηλαδή των προσόντων, αρχαιότητας και πείρας του αιτητή και συνεπώς τυγχάνει αναιτιολόγητη. Ο αιτητής εισηγείται πως κατέχει πολύ περισσότερα προσόντα από όλα τα ΕΜ και έχει παρακολουθήσει μεγαλύτερο αριθμό σεμιναρίων/ εκπαιδεύσεων στο εξωτερικό. Υπερέχει δε σε αρχαιότητα έναντι του ΕΜ 5 ενώ βρίσκεται στην ίδια θέση με τα ΕΜ 1-
  18. Περαιτέρω, η Επιτροπή Αξιολόγησης δεν αναφέρθηκε στο προσόν του αιτητή Criminal Justice Diploma από το University of Virginia. Συνεπώς, το εν λόγω προσόν παραγνωρίστηκε. Ο αιτητής υπερέχει και στον τομέα της «Εκπαίδευσης» εφόσον, σε αντίθεση με τα ΕΜ, παρακολούθησε σημαντικό αριθμό σεμιναρίων στο εξωτερικό ενώ αναφορικά με τα σεμινάρια στην Κύπρο ο αιτητής ισοβαθμεί με τα ΕΜ 1 και 3 ενώ υπερέχει σημαντικά των ΕΜ 2, 4 και
  19. Εξάλλου, κατά παράβαση των σχετικών νομολογιακών αρχών, δεν έγινε πρωτογενής αξιολόγηση της συνάφειας των προσόντων των υποψηφίων ούτε και των σεμιναρίων τα οποία παρακολούθησαν και τα οποία το διορίζον όργανο θεώρησε ως ουσιώδη παράγοντα ενόψει της καταγραφής τους στο σχετικό πρακτικό. Ως αποτέλεσμα, κατά τον αιτητή, η προσβαλλόμενη πράξη είναι αναιτιολόγητη. Ο αιτητής προβάλλει τη θέση πως η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει το άρθρο 28

(2)του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου του 1999 (Ν. 158(Ι)/99) εφόσον σύγκριση του κειμένου της εδώ προσβαλλόμενης και της προσβαλλόμενης στην προσφυγή 95/2012 απόφασης φανερώνει πως η μια είναι αντιγραφή της άλλης και συνεπώς δυνάμενη να εφαρμοστεί σε κάθε περίπτωση. Σε σχέση με τα προσόντα του αιτητή, η Επιτροπή Αξιολόγησης κατέγραψε στην έκθεσή της πως ο αιτητής διαθέτει μεταπτυχιακό δίπλωμα Εγκληματολογίας από το Leicester University, Postgraduate Certificate in Management από το Thames Valley University, GCE Modern Greek, Αγγλικά και Μαθηματικά, LCCI Λογιστική και Αριθμητική, Διπλώματα τουρκικής και γαλλικής γλώσσας. Ο αιτητής περαιτέρω εισηγείται πως η προαγωγή του ΕΜ 5 θα πρέπει να ακυρωθεί για τον πρόσθετο λόγο της παραγνώρισης της υπεροχής του έναντι του ΕΜ 5 στον ουσιώδη νομοθετημένο παράγοντα της αρχαιότητας περίπου ενός έτους. Κατά τον αιτητή, η αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης δεν στηρίχθηκε στα στοιχεία του φακέλου ως προς τα προσόντα των υποψηφίων ούτε και αναφέρει τους λόγους για τους οποίους τα ΕΜ κρίθηκαν καταλληλότερα από τον αιτητή αλλά ούτε και τα προσόντα του αιτητή συγκρίθηκαν με τα προσόντα των ΕΜ. Ο δε Αρχηγός όφειλε ο ίδιος να προβεί σε σύγκριση μεταξύ των υποψηφίων και στην ανάλογη σύσταση προς τον Υπουργό αιτιολογώντας την απόφασή του. Αναφορικά με την εισήγηση των καθ' ων η αίτηση ότι τα ΕΜ 1-4 υπερέχουν σε αρχαιότητα έναντι του αιτητή, ο αιτητής παρατηρεί πως η επικαλούμενη αρχαιότητα ανάγεται στην προηγούμενη θέση. Όμως, στους περί Αστυνομίας (Προαγωγές) Κανονισμούς του 2004 δεν αναγνωρίζεται αρχαιότητα στην προηγούμενη θέση, όπως γίνεται για παράδειγμα στο άρθρο 49 του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του
  1. Οπότε, κατά την εισήγηση, στην απουσία παρόμοιας νομοθετικής διάταξης η αρχαιότητα στην προηγούμενη θέση δεν αποτελεί νομοθετημένο στοιχείο κρίσης. Εν πάση όμως περιπτώσει, είναι νομολογημένο πως πείρα για να είναι αποφασιστικής σημασίας, πρέπει να είναι πείρα αποκτηθείσα στην αμέσως προηγούμενη της επίδικης θέση και εν προκειμένω οι 5 υποψήφιοι έχουν την ίδια πείρα. Ούτως ή άλλως, η αρχαιότητα προσλαμβάνει αποφασιστική σημασία μόνο όταν οι υποψήφιοι είναι κατά τα άλλα ίσοι κάτι που εδώ δεν συμβαίνει διότι ο αιτητής υπερέχει σε προσόντα. Προσφυγή αρ. 593/2012 (Κ. Θεοδώρου) Ο αιτητής εστιάζει τον ισχυρισμό του περί παρανομίας της προσβαλλόμενης απόφασης στην παραγνώριση της υπεροχής του σε αρχαιότητα κατά περίπου ένα χρόνο στην αμέσως προηγούμενη της επίδικης θέση έναντι των ΕΜ, ιδίως δεδομένης της ισοβαθμίας του με τα ΕΜ σε προσόντα και αξία. Παραγνωρίστηκε επίσης η συνακόλουθη της αρχαιότητας πείρα. Ενώ δε ο Υπουργός κατέγραψε στην απόφασή του ότι έλαβε υπόψη το περιεχόμενο των φακέλων, στην πραγματικότητα δεν λήφθηκε υπόψη η αρχαιότητα του αιτητή με αποτέλεσμα η πράξη να είναι αναιτιολόγητη εφόσον η απλή απαρίθμηση στοιχείων των φακέλων και η επανάληψη προνοιών του νόμου δεν αποτελούν επαρκή αιτιολογία. Πάσχουσα για τους ίδιους λόγους είναι και η σύσταση του Αρχηγού Αστυνομίας. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, δεν επιλέγηκε ο καταλληλότερος υποψήφιος και η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε υπό πλάνη αναφορικά με το κριτήριο της αρχαιότητας. Προσφυγή αρ. 627/2012 (Ν. Θεοδώρου) Υπενθυμίζεται πως με την παρούσα προσφυγή προσβάλλεται η προαγωγή των ΕΜ 1-4 αλλά όχι του ΕΜ
  2. Ο αιτητής αξιολογήθηκε από την Επιτροπή Αξιολόγησης ως Πολύ Καλός τόσο σε αξία όσο και σε προσόντα. Εισηγείται πως η μη εξαίρετη αξιολόγησή του οφειλόταν στο γεγονός ότι στην ετήσια έκθεση αξιολόγησής του για το έτος 2011, και σε αντίθεση με τις αξιολογήσεις του για προηγούμενα έτη, αξιολογήθηκε ως Πολύ Καλός αντί Εξαίρετος σε ένα από τα σημεία αξιολόγησης, δηλαδή την Πειθαρχία. Και αυτό, καθώς σημειώνεται στην Έκθεση του αιτητή για το 2011, ενόψει του ότι εναντίον του αιτητή εκκρεμούσε ποινική και πειθαρχική υπόθεση. Σημειώνω εδώ πως ο αιτητής, ως ο αξιολογούμενος, συμπλήρωσε τα στοιχεία του στο κατάλληλο μέρος της Ετήσιας Έκθεσης Αξιολόγησης για το έτος 2011 στις 12.1.2012 και ακολούθως ο Διοικητής της Υπηρεσίας στην οποία ο αιτητής ήταν τοποθετημένος προέβη στη σχετική αξιολόγηση. Η αξιολόγηση αφορούσε την περίοδο από 1.1.2011-16.3.2011 καθότι από τις 17.3.2011 ο αιτητής τέθηκε σε διαθεσιμότητα ενόψει διερευνούμενης διάπραξης ποινικών και πειθαρχικών αδικημάτων. Ο αιτητής διαμαρτύρεται για την αξιολόγησή του και πως αυτή δεν θα έπρεπε να επηρεάσει την κρίση της Επιτροπής Αξιολόγησης κατ' αρχήν επειδή συντάχθηκε για περίοδο κατά την οποία ο ίδιος απουσίαζε από την Υπηρεσία λόγω της διαθεσιμότητάς του αλλά και λόγω του ότι στο κριτήριο της Πειθαρχίας η αξιολόγησή του ήταν μειωμένη στο Πολύ Καλός επειδή λανθασμένα λήφθηκαν υπόψη εναντίον του εκκρεμούσες υποθέσεις πριν την εκδίκασή τους και την κρίση επί της ευθύνης του. Ο αιτητής επισημαίνει μάλιστα πως καθ' όσον αφορά την ποινική υπόθεση, αυτός αθωώθηκε. Ο δε Αρχηγός Αστυνομίας παρέλειψε να διενεργήσει δική του έρευνα μέσα από την οποία θα διαπίστωνε πως ο αιτητής αξιολογήθηκε από την Επιτροπή στη βάση εκκρεμουσών και μόνο υποθέσεων εναντίον του κατά παράβαση του τεκμηρίου της αθωότητας. Το γεγονός της υιοθέτησης του λεκτικού της Επιτροπής, κατά τον αιτητή, καθιστά την κρίση του Αρχηγού Αστυνομίας πάσχουσα. Συνεπώς, και η προσβαλλόμενη απόφαση του Υπουργού είναι πλημμελής ιδίως έχοντας υπόψη ότι τα ΕΜ δεν υπερέχουν έναντι του αιτητή αλλά αντιθέτως ο αιτητής υπερέχει έναντι όλων σε αρχαιότητα. Περαιτέρω, σύμφωνα με τον αιτητή, ελλείπει η δέουσα αιτιολογία και η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει προς τα στοιχεία των φακέλων. Ο Υπουργός, κατά παράβαση του άρθρου 16
(3)του Ν. 73(Ι)/2004, περιορίστηκε στην απλή επανάληψη των κριτηρίων του νόμου καθώς και στο τι έλαβε ο ίδιος υπόψη χωρίς να εξηγεί τους λόγους της επιλογής των πέντε ΕΜ. Ο αιτητής εγείρει επίσης λόγο ακύρωσης στρεφόμενο κατά της λειτουργίας της Επιτροπής Αξιολόγησης. Και αυτό επειδή παρά τις διατάξεις του Καν. 22 των περί Αστυνομίας (Προαγωγές) Κανονισμών (ΚΔΠ 214/2004) η Επιτροπή Αξιολόγησης δεν συνεδρίασε μετά την απόφαση πλήρωσης των πέντε θέσεων. Αντιθέτως, η έκθεση της Επιτροπής ετοιμάστηκε στις 23.1.2012 στη βάση μίας κενής τότε θέσης πριν ακόμη γίνει λόγος για περαιτέρω κενές θέσεις. Επίσης, η εν λόγω Επιτροπή διορίστηκε το Νοέμβριο και όχι το Σεπτέμβριο, πάλι κατά παράβαση των πιο πάνω προνοιών. Ο αιτητής βάλλει ακολούθως στη μη τήρηση άρτιων πρακτικών εκ μέρους της Επιτροπής Αξιολόγησης κατά παράβαση του άρθρου 24 του Ν. 158(Ι)/99 με την εισήγηση πως η έκθεση της Επιτροπής Αξιολόγησης δεν θα μπορούσε να αντικρυσθεί και ως πρακτικό ιδίως εφόσον άλλο πρακτικό δεν υπάρχει. Αλλά, ακόμη και αν η έκθεση αντικρυσθεί ως πρακτικό, γεννώνται άλλα ζητήματα. Για παράδειγμα, ο όγκος του υλικού που είχε η Επιτροπή να μελετήσει οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή συνεδρίασε περισσότερες ημέρες χωρίς όμως να τηρήσει πρακτικό. Οι θέσεις των καθ' ων η αίτηση Είναι η θέση των καθ' ων η αίτηση ότι τα επικαλούμενα από τους αιτητές προσόντα δεν τους προσδίδουν υπεροχή έναντι των ΕΜ καθότι δεν πρόκειται περί απαιτούμενων ή πρόσθετων προσόντων και συνεπώς διατηρούν μόνο οριακή σημασία. Οι οποιεσδήποτε δε διαφορές σε αρχαιότητα μεταξύ των μερών είναι οριακές και εν πάση περιπτώσει τέτοιες που δεν μπορούν να καταστούν καθοριστικές στην επιλογή των καταλληλοτέρων για προαγωγή, ιδίως στις προκείμενες θέσεις οι οποίες είναι ψηλά στην ιεραρχία και συνεπώς είναι αυξημένη η διακριτική ευχέρεια του διορίζοντος οργάνου. Τα τρία θεσμοθετημένα κριτήρια συνεκτιμώνται και εναπόκειται στο διορίζον όργανο να αποδώσει σε αυτά τη βαρύτητα την οποία κρίνει πρέπουσα. Η προτίμηση των ΕΜ έναντι των αιτητών ήταν εντός των ορίων της διακριτικής ευχέρειας των καθ' ων η αίτηση και ευλόγως επιτρεπτή. Ειδικώς σε σχέση με τα εγειρόμενα στην προσφυγή αρ. 326/2012 ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση παρατηρεί πως ο αιτητής ενώ είναι ίσος με τα ΕΜ σε αξία και προσόντα, υστερεί σε αρχαιότητα έναντι των ΕΜ. Ως προς δε τους ισχυρισμούς του αιτητή στην 627/2012 ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση τονίζει πως η αμφισβήτηση της ακολουθήσασας προαγωγικής διαδικασίας από τον αιτητή, θέτει ζήτημα ταυτόχρονης επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας της διαδικασίας καθότι δεν είναι επιτρεπτό ο αιτητής από τη μια να επιδοκιμάζει τη διαδικασία πλήρωσης των επίδικων θέσεων με τη συμμετοχή του σε αυτήν και από την άλλη να την αμφισβητεί. Περαιτέρω, η ίδια διαδικασία θα ακολουθούνταν είτε υπήρχε μια κενή θέση είτε υπήρχαν πέντε, αφού η ακολουθητέα προαγωγική διαδικασία είναι ανεξάρτητη από τον αριθμό των κενών θέσεων. Τέλος, είναι η θέση του δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση πως δεν έχει αποδειχθεί η απαιτούμενη έκδηλη υπεροχή των αιτητών έναντι των ΕΜ ενώ δεν έχει ανατραπεί το τεκμήριο της νομιμότητας της προσβαλλόμενης πράξης. Η κατάληξη Είναι κοινή η θέση των αιτητών Χινινού, Μαυρομμάτη και Χριστοφίδη πως σε όλα τα στάδια της έκδοσης της προσβαλλόμενης πράξης, οι καθ' ων η αίτηση όφειλαν να προσδώσουν μεγαλύτερη βαρύτητα στα προσόντα τους και αυτό ενόψει της υπεροχής τους, όπως την χαρακτηρίζουν, στο εν λόγω κριτήριο. Συμμερίζομαι την άποψή τους και υιοθετώ εν προκειμένω τα όσα το παρόν Δικαστήριο έκρινε στις συνεκδικαζόμενες προσφυγές Μάριος Χριστοφίδης κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υποθέσεις αρ. 1437/2012 κ.α., ημερ. 24.7.2014, ECLI:CY:AD:2014:D560 ως ακολούθως:- «Βεβαίως, δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο να ασκήσει πρωτογενή κρίση επί του ζητήματος. Όμως, κατά την κρίση μου, εντοπίζεται κενό στην αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης. Δεν είναι αντιληπτό στο Δικαστήριο τι βάρυνε στην κρίση των καθ' ων η αίτηση ώστε υποψήφιοι με τόσο διαφορετικά προσόντα να έχουν αξιολογηθεί όλοι ως Πολύ Καλοί στον παράγοντα αυτό. Τη στιγμή μάλιστα, που, όπως εύστοχα επισημαίνει ο αιτητής στην Προσφυγή αρ. 1545/2012, σύμφωνα με τον Καν. 3 των Κανονισμών πανεπιστημιακό δίπλωμα ή τίτλος σπουδών σε θέματα συναφή με τα καθήκοντα της Δύναμης, όπως των τριών αιτητών, θεωρούνται ως επιπρόσθετο προσόν για το οποίο, σύμφωνα με τη νομολογία, απαιτείται ειδικός λόγος για την παραγνώρισή τους. Όπως λέχθηκε στη Φιλίππου ν. Δημοκρατίας
(1997)3 ΑΑΔ 1: "Αφετηρία της - σχετικής αρχής - ήταν η υπόθεση Τουρπέκη ν. Δημοκρατίας
(1973)3 Α.Α.Δ. 592, η οποία - έκτοτε - έχει υιοθετηθεί από μεγάλη σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στη Χατζηγιάννη κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1991)3 Α.Α.Δ. 317 (απόφαση της ολομέλειας) υποδεικνύεται ότι η αρχή είναι πως όταν το διορίζον όργανο αποφασίσει να επιλέξει υποψήφιο που δεν έχει το πρόσθετον προσόν, πρέπει να δώσει πειστικούς λόγους ή ειδική αιτιολογία γι' αυτή του την απόφαση. Οι λόγοι δε αυτοί πρέπει να εμφαίνονται στην αιτιολογία της απόφασης της Επιτροπής. Δεν μπορεί να συναχθούν από τα πρακτικά της Επιτροπής. Στην Δημοκρατία κ.α. ν. Υψαρίδη κ.α. (Αρ. 2)
(1993)3 Α.Α.Δ. 347 (απόφαση της ολομέλειας) επισημαίνεται ότι η ειδική αιτιολόγηση σκοπεί στην εξειδίκευση των λόγων που αντισταθμίζουν το πλεονέκτημα που παρέχει το πρόσθετο προσόν για την εκτέλεση των καθηκόντων της πληρούμενης θέσης."» Τέτοιος λόγος, ως είναι φανερό από την προσβαλλόμενη απόφαση αλλά και από τα όσα προηγήθηκαν αυτής και υιοθετήθηκαν στο σώμα της, δεν δόθηκε, με αποτέλεσμα η απόφαση να απολήγει αναιτιολόγητη». Περαιτέρω, η απόφαση πάσχει για ακόμη ένα λόγο ως προς τις προσφυγές 483/2012 και 354/2012. Ο αιτητής Φράγκου υπερέχει σε αρχαιότητα έναντι του ΕΜ 5 στην αμέσως προηγούμενη της επίδικης θέση καθώς και των ΕΜ 3 και 4 σε προηγούμενες θέσεις. Ο δε αιτητής Μαυρομμάτης υπερέχει σε αρχαιότητα έναντι του ΕΜ 5 στην αμέσως προηγούμενη θέση καθώς και έναντι του ΕΜ 4 σε προηγούμενη θέση. Η αρχαιότητα αποτελεί κριτήριο το οποίο λαμβάνεται υπόψη στις προαγωγές στην Αστυνομία και ορθά αυτή υπολογίστηκε σε όλα τα στάδια της διαδικασίας. Εν τούτοις, δεν φαίνεται να βάρυνε καθόλου στην κρίση των καθ' ων η αίτηση η υπεροχή του αιτητή Φράγκου έναντι των τριών ΕΜ ιδίως ενόψει της θεωρηθείσας ισότητάς τους στους άλλους δύο παράγοντες, της αξίας και των προσόντων, κατάσταση η οποία δίδει άλλη διάσταση στον παράγοντα αρχαιότητα. Όπως κρίθηκε στη Δημοκρατία κ.α. ν. Μιχαηλίδη κ.α.
(1999)3 ΑΑΔ 756, η αρχαιότητα προσλαμβάνει αποφασιστική σημασία όταν οι υποψήφιοι είναι κατά τα άλλα ίσοι (βλ. επίσης Παπασάββα ν. Κούλουμου
(2005)3 ΑΑΔ 235 και Παναγή ν. Δημοκρατίας
(2011)3 ΑΑΔ 639). Ούτε η υπεροχή του αιτητή Μαυρομμάτη έναντι των ΕΜ 4 και 5 φαίνεται να βάρυνε στην κρίση των καθ' ων η αίτηση ως πρόσθετος παράγοντας υπεροχής σε συνδυασμό με την υπεροχή του σε προσόντα. Ως προς την προσφυγή 575/2012 του αιτητή Χριστοφίδη αναφέρω εδώ πως δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός του πως τα ΕΜ 1-4 δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι υπερέχουν σε αρχαιότητα έναντί του επειδή αυτή ανάγεται σε θέση όχι αμέσως προηγούμενη της επίδικης στην απουσία νομοθετικής διαταγής στους Κανονισμούς, ανάλογης με το άρθρο 49 του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου. Ο αιτητής δεν παραπέμπει σε ορισμό της αρχαιότητας ώστε να δικαιολογείται ερμηνεία ως η δική του. Το γεγονός βεβαίως παραμένει, όπως ο αιτητής παρατηρεί, πως βαρύνουσα σημασία αποδίδεται, εν πάση περιπτώσει, στην αρχαιότητα στην αμέσως προηγούμενη θέση. Ούτως ή άλλως, η αρχαιότητα προσλαμβάνει αποφασιστική σημασία όταν οι υποψήφιοι είναι κατά τα άλλα ίσοι κάτι που εδώ δεν συμβαίνει διότι ο αιτητής υπερέχει σε προσόντα. Ως προς δε το ΕΜ 5 ο αιτητής υπερέχει σε αρχαιότητα έναντί του στη θέση η οποία αμέσως προηγείται της επίδικης και τα όσα συναφώς αναφέρθηκαν πιο πάνω αναφορικά με την αρχαιότητα των αιτητών Φράγκου και Μαυρομμάτη τυγχάνουν εφαρμογής και εδώ. Το ίδιο ισχύει και για την προσφυγή 593/2012 όπου ο αιτητής Κ. Θεοδώρου υπερέχει σε αρχαιότητα έναντι όλων των ΕΜ στην αμέσως προηγούμενη της επίδικης θέση κατά περίπου ένα χρόνο και κρίθηκε ίσος σε αξία και προσόντα. Αναφορικά με την προσφυγή αρ. 627/2012 παρατηρώ πως ο αιτητής κρίθηκε εν τέλει ένοχος για τη διάπραξη του πειθαρχικού παραπτώματος που του καταλογιζόταν και καταχώρησε έφεση ενώπιον της αρμόδιας Επιτροπής για την έκβαση της οποίας δεν ενημερώθηκε το παρόν Δικαστήριο. Έχοντας υπόψη την πιο πάνω καταδίκη του αιτητή, κρίνω ότι ο ισχυρισμός πως λανθασμένα αφέθηκε το γεγονός της θέσης του αιτητή σε διαθεσιμότητα και μόνο, να επηρεάσει την αξιολόγησή του για το 2011 ως αν να επρόκειτο για καταδίκη κατά παράβαση του τεκμηρίου της αθωότητας, δεν τον βοηθά. Ούτε βεβαίως και ευσταθεί ο ισχυρισμός του πως αξιολογήθηκε για περίοδο κατά την οποία βρισκόταν σε διαθεσιμότητα καθότι σημειώνεται ειδικώς στη σχετική αξιολόγηση πως η βαθμολογία του αφορούσε την περίοδο πριν να τεθεί σε διαθεσιμότητα. Συνεπώς, νομίμως τόσο η Επιτροπή Αξιολόγησης όσο και ο Αρχηγός Αστυνομίας έλαβαν υπόψη την πιο πάνω αξιολόγηση κατατάσσοντας τον αιτητή ως Πολύ Καλό σε αξία. Συνακόλουθα, και η απόφαση του Υπουργού σε αυτή την έκταση δεν πάσχει. Ο Καν. 22
(1)της ΚΔΠ 214/2004, όπως τροποποιήθηκε, στον οποίο παραπέμπει ο αιτητής προβλέπει τα ακόλουθα:- «22.
(1)Εξαιρουμένης της προαγωγής στο βαθμό του Αστυνόμου Α΄ οι υποψήφιοι για προαγωγή στο βαθμό Αστυνόμου Β΄ και ανώτερο αξιολογούνται από Επιτροπή που διορίζεται το μήνα Σεπτέμβριο κάθε χρόνου και απαρτίζεται από τον Υπαρχηγό και δύο Βοηθούς Αρχηγούς που διορίζει ο Υπουργός μετά από διαβούλευση με τον Αρχηγό. Η Επιτροπή συνέρχεται για πρώτη φορά εντός ενός μηνός από της ημερομηνίας διορισμού της για την πλήρωση των θέσεων που είναι κενές κατά το χρόνο της σύγκλησης της και στη συνέχεια συνέρχεται κάθε φορά που κενούται θέση, εντός δέκα ημερών από την ημερομηνία κένωσης αυτής και σε περίπτωση κωλύματος μέλους της Επιτροπής, συνέρχεται εντός δέκα ημερών από την ημερομηνία άρσης του κωλύματος:» Είναι η θέση του αιτητή πως η προσβαλλόμενη πράξη πρέπει να ακυρωθεί επειδή η Επιτροπή Αξιολόγησης δεν διορίστηκε το μήνα Σεπτέμβριο όπως ο πιο πάνω Κανονισμός προβλέπει αλλά το Νοέμβριο. Σίγουρα, οποιαδήποτε παράβαση Κανονισμού δεν είναι επιθυμητή, όμως, ο αιτητής παραλείπει να συνδέσει την παράβαση αυτή του Κανονισμού με συνέπειες λόγω της. Καθόσον αφορά τις θέσεις Αστυνόμου Β' παρατηρώ πως η πρώτη θέση κενώθηκε στις 2.1.2012 με αποτέλεσμα η καθυστέρηση στο διορισμό της Επιτροπής να μην έχει επιδράσει στο χρόνο πλήρωσης των επίδικων θέσεων. Θεωρώ δε ως αόριστο τον ισχυρισμό του αιτητή πως ενόψει του όγκου του ενώπιον της Επιτροπής Αξιολόγησης υλικού η Επιτροπή πρέπει να έχει συνεδριάσει πέραν της μίας φοράς ώστε να ελλείπουν περαιτέρω πρακτικά. Σχετικό πρακτικό υπάρχει για τη συνεδρία της Επιτροπής ημερομηνίας 9.1.2012 κατά την οποία προδιαγράφηκε η πορεία που θα ακολουθείτο για την πλήρωση της μίας τότε θέσης. Τα όσα ακολούθησαν αφορούσαν εκτέλεση των αποφασισθέντων με κατάληξη την έκθεση της Επιτροπής. Συνεπώς, ο ισχυρισμός περί ελλιπών πρακτικών δεν ευσταθεί. Ούτε και συγκεκριμενοποιείται ο επηρεασμός του αιτητή από τη μη σύνοδο της Επιτροπής μετά την κένωση των υπόλοιπων θέσεων την 1.2.2012 ώστε και αυτός ο ισχυρισμός να απολήγει αόριστος. Όσο και αν ο αιτητής υπερείχε σε αρχαιότητα, υστερούσε σε αξία έναντι των ΕΜ. Έχοντας αυτό αλλά και τα προηγηθέντα υπόψη, θεωρώ πως η προσβαλλόμενη απόφαση είναι νόμιμη και επαρκώς αιτιολογημένη σε σχέση με τον αιτητή. Για τους λόγους που εξηγήθηκαν πιο πάνω, οι προσφυγές 326/2012, 354/2012, 483/2012, 575/2012 και 593/2012 επιτυγχάνουν και η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται δυνάμει του Άρθρου 146.4(β) του Συντάγματος. Επιδικάζονται υπέρ του κάθε Αιτητή €1300 έξοδα, πλέον ΦΠΑ. Η προσφυγή 627/2012 αποτυγχάνει και η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς αυτήν επικυρώνεται δυνάμει του Άρθρου 146.4(α) του Συντάγματος. Επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η αίτηση €1000 έξοδα. (Υπ.) Γ. Ερωτοκρίτου, Δ. /ΕΠσ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.