ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, Υπόθεση Αρ. 475/2011, 10/7/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2014:D509 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 475/2011) 10 Ιουλίου, 2014 [ΝΙΚΟΛΑΤΟΣ, Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
- ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,
- ΧΡΥΣΤΑΛΛΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ, Αιτητές, ΚΑΙ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, Καθ΄ ων η αίτηση. ____________________ Π. Παναγιώτου για Αλ. Μαρκίδη, για τους Αιτητές. Ε. Συμεωνίδου (κα.), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ΄ ων η αίτηση. Α. Ευσταθίου (κα.), για τα Ενδιαφερόμενα Μέρη. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΝΙΚΟΛΑΤΟΣ, Δ.: Με την προσφυγή τους οι αιτητές ζητούν διακήρυξη του δικαστηρίου ότι η διοικητική πράξη και/ή απόφαση των καθ΄ ων η αίτηση, η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την 31.1.2011, με την οποίαν εγκρίθηκε αίτηση των ενδιαφερομένων προσώπων για χορήγηση πολεοδομικής άδειας κατά παρέκκλιση των προνοιών του Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας, για προσθηκομετατροπές, ενοποίηση και αλλαγή χρήσης δύο καταστημάτων σε εστιατόριο/take away (σουβλατζίδικο), στα τεμάχια με αρ. 1331 και 1195, Φ/Σχ. ΧΧΧ.23.W1, στα Λατσιά, είναι άκυρη και στερημένη εννόμου αποτελέσματος. Μεταξύ των νομικών σημείων στα οποία βασίζεται η αίτηση ακυρώσεως είναι και τα εξής:
- Ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη.
- Ότι οι καθ΄ ων η αίτηση δεν έλαβαν υπόψιν τους γεγονότα που έπρεπε να είχαν ληφθεί υπόψιν.
- Ότι είναι παράνομη ως εκδοθείσα κατά παράβαση των περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμων και ειδικά του άρθρου 26 και/ή των περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας (Παρεκκλίσεις) Κανονισμών του 1999, και
- Ότι είναι παράνομη ως προσκρούουσα στις διατάξεις του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου (Ν 158(Ι)/99). Οι αιτητές είναι συνιδιοκτήτες του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 1738 στην οδό Ικάρου 14, στα Λατσιά. Τα ενδιαφερόμενα μέρη από το 1996 προέβησαν σε προσθήκες και αλλαγές, στα υποστατικά τους κατά παράβαση των όρων της αδείας οικοδομής. Το 2003 τα ενδιαφερόμενα μέρη υπέβαλαν αίτηση για χορήγηση πολεοδομικής άδειας κατά παρέκκλιση των προνοιών του Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας, για προσθηκομετατροπές, ενοποίηση και αλλαγή χρήσης δύο καταστημάτων, ως αναφέρεται ανωτέρω. Η Πολεοδομική Αρχή εξέδωσε τις δύο ζητηθείσες πολεοδομικές άδειες. Εναντίον της απόφασης εκείνης οι αιτητές καταχώρησαν τις Προσφυγές 887/04 και 888/04 οι οποίες έγιναν δεκτές από το Ανώτατο Δικαστήριο, με αποτέλεσμα την ακύρωση των δύο πολεοδομικών αδειών. Την 31.1.11δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα η προσβαλλόμενη απόφαση εναντίον της οποίας ασκήθηκε η παρούσα προσφυγή. Στην προσβαλλόμενη απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου αναγράφεται, μεταξύ άλλων, ότι το Υπουργικό Συμβούλιο, αφού έλαβε υπόψιν την προηγούμενη απόφαση του η οποία ακυρώθηκε με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχονται από το άρθρο 26 των περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμων του 1972-2007 και σύμφωνα με τους περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας (Παρεκκλίσεις) Κανονισμούς του 1999, αποφάσισε να εγκρίνει, σύμφωνα με τις εισηγήσεις του Συμβουλίου Μελέτης Παρεκκλίσεων (το Συμβούλιο), την αίτηση των ενδιαφερομένων μερών για χορήγηση της προαναφερόμενης πολεοδομικής άδειας, κατά παρέκκλιση των προνοιών του Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας, με όλους τους όρους/προϋποθέσεις και αντισταθμιστικά μέτρα που αναφέρονται στην αιτιολογημένη εισήγηση του Συμβουλίου. Στην εισήγηση του Συμβουλίου (Παράρτημα 20 στην ένσταση), αφού γίνεται αναφορά στο δεδικασμένο των προαναφερόμενων αποφάσεων, το Συμβούλιο εισηγείται ομόφωνα στο Υπουργικό Συμβούλιο να εγκρίνει τη χορήγηση της ζητηθείσας πολεοδομικής άδειας, καθόσον αφορά τη χωροθέτηση της προτεινόμενης ανάπτυξης σε οικιστική ζώνη αντί στις καθορισμένες, με βάση τις πρόνοιες του Τοπικού Σχεδίου, περιοχές. Το Συμβούλιο θεώρησε ότι η έγκριση της αίτησης των ενδιαφερομένων μερών αιτιολογείτο με βάση το κριτήριο (ε) του Κανονισμού 19
(1)των προαναφερόμενων Κανονισμών (Κ.Δ.Π. 309/99), που αφορά στην προσαρμογή της προτεινόμενης ανάπτυξης στα χαρακτηριστικά του χώρου, όπου προτείνεται να πραγματοποιηθεί, στο βαθμό που αυτά δεν ήταν δυνατό να καθοριστούν με λεπτομέρεια στο ισχύον σχέδιο ανάπτυξης. Το Συμβούλιο εισηγήθηκε επίσης όπως για τη χορήγηση της άδειας τεθούν όροι, προϋποθέσεις και αντισταθμιστικά μέτρα περιλαμβανομένων εννέα συγκεκριμένων όρων και προϋποθέσεων που αναγράφονται στην εισήγηση του Συμβουλίου προς το Υπουργικό Συμβούλιο. Στην ένσταση των καθ΄ ων η αίτηση, αλλά και στις αγορεύσεις των καθ΄ ων η αίτηση και των ενδιαφερομένων μερών, υποβάλλεται ότι οι καθ΄ ων η αίτηση ενήργησαν καθόλα νόμιμα, προέβησαν στις δέουσες έρευνες, έλαβαν υπόψιν ότι θα έπρεπε να λάβουν υπόψιν τους και εξέδωσαν νόμιμη απόφαση, δεόντως αιτιολογημένη και χωρίς οποιαδήποτε πραγματική ή νομική πλάνη. Αναφορικά με το δεδικασμένο των προαναφερόμενων δύο προσφυγών, είναι η εισήγηση των καθ΄ ων η αίτηση και των ενδιαφερομένων μερών ότι, με την προσβαλλόμενη απόφαση, δεν παραβιάζεται καθ΄ οιονδήποτε τρόπο το δεδικασμένο. Μελέτησα με πολλή προσοχή όλα τα ενώπιον μου στοιχεία υπό το φως των ικανών αγορεύσεων των ευπαιδεύτων συνηγόρων των διαδίκων. Θεωρώ ότι ουσιώδους σημασίας, για την παρούσα απόφαση, είναι το άρθρο 26 των προαναφερόμενων Νόμων και ο Κανονισμός 19 των προαναφερόμενων Κανονισμών. Το άρθρο 26
(2)είναι αυτό που δίδει την εξουσία στο Υπουργικό Συμβούλιο να χορηγεί πολεοδομική άδεια, κατά παρέκκλιση. Προνοεί ότι, το Υπουργικό Συμβούλιο, μπορεί να χορηγεί πολεοδομική άδεια κατά παρέκκλιση του σχεδίου ανάπτυξης, σε έκτακτες και δικαιολογημένες, προς το δημόσιο συμφέρον, περιπτώσεις ή σε άλλες ειδικές περιπτώσεις, που θα καθοριστούν με κανονισμούς. Ο Κανονισμός 19
(1)(ε) και (θ), ο οποίος εκδόθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο και εγκρίθηκε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, προνοεί ότι η εισήγηση της Πολεοδομικής Αρχής και του Συμβουλίου Μελέτης Παρεκκλίσεων και η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου τεκμηριώνονται και αιτιολογούνται, μεταξύ άλλων, με βάση τις αρχές και τα κριτήρια προσαρμογής της προτεινόμενης ανάπτυξης σε χαρακτηριστικά του χώρου όπου προτείνεται να πραγματοποιηθεί, στο βαθμό που αυτά δεν ήταν δυνατό να καθοριστούν με λεπτομέρεια στο ισχύον σχέδιο ανάπτυξης (Κανονισμός 19
(1)(ε)) ή για τη βελτίωση της αισθητικής της ίδιας της ανάπτυξης ή του δομημένου περίγυρου (Κανονισμός 19
(1)(θ)). Στην απόφαση του Δικαστή Χατζηχαμπή (όπως ήταν τότε) στην Προσφυγή 887/04, Χρίστος Δημητριάδης κ.α. ν. Δημοκρατίας, ημερ. 1.3.2006, ο ευπαίδευτος Δικαστής θεώρησε ότι ήταν πεπλανημένη η χορήγηση της πολεοδομικής άδειας στη βάση του προαναφερόμενου Κανονισμού. Τόνισε ότι δεν πρέπει να λησμονείται ότι θεμελιακής σημασίας είναι η νομιμότητα που διασφαλίζεται με τη χορήγηση άδειας, εφόσον όμως η προτεινόμενη ανάπτυξη είναι στα πλαίσια του Τοπικού Σχεδίου. «Το άρθρο 26
(2)καθιερώνει μια εξαίρεση στον κανόνα η οποία καθορίζεται πολύ συγκεκριμένα σε συνάρτηση με έκτακτες και δικαιολογημένες προς το δημόσιο συμφέρον περιπτώσεις ή άλλες ειδικές περιπτώσεις. Ανάλογα στενά πρέπει λοιπόν να κρίνονται αυτές. Ο καθορισμός των περιπτώσεων που μπορούν να εμπίπτουν στα πλαίσια του άρθρου 26
(2)γίνεται στον Κανονισμό 19
(1), με αναφορά βεβαίως πάντοτε, στα ως άνω τιθέμενα στο άρθρο 26
(2)». Στη συνέχεια της απόφασης ο Χατζηχαμπής, Δ. παρατήτησε ότι δεν ετίθετο θέμα έκτακτης και δικαιολογημένης, προς το δημόσιο συμφέρον, περίπτωσης. Αφού εξέτασε και την εμβέλεια των παραγράφων (ε) και (θ) του Κανονισμού 19
(1)έκρινε ότι, επίσης, δεν είχαν εφαρμογή και, επομένως, η περίπτωση δεν δικαιολογείτο ούτε και ως ειδική περίπτωση, δυνάμει του άρθρου 26
(2)του Νόμου. Στην Υπόθεση 888/04, Χρίστος Δημητριάδης κ.α. ν. Δημοκρατίας, ημερ. 30.4.2007, η Παπαδοπούλου, Δ. υιοθέτησε το σκεπτικό του Χατζηχαμπή, Δ. στην προαναφερόμενη Προσφυγή 887/04 και κατέληξε και εκείνη στο ίδιο αποτέλεσμα. Κατά την εκτίμηση μου, η παρούσα υπόθεση καλύπτεται από το δεδικασμένο των προαναφερόμενων προσφυγών ως προς το ζήτημα της μη ικανοποίησης των προνοιών του άρθρου 26
(2)του Νόμου και του Κανονισμού 19
(1)(ε) και (θ) των προαναφερόμενων Κανονισμών. Και στις δύο προσφυγές κρίθηκε ότι η άδεια την οποία χορήγησε το Υπουργικό Συμβούλιο, κατά παρέκκλιση, δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως εμπίπτουσα σε έκτακτη και δικαιολογημένη, προς το δημόσιο συμφέρον, περίπτωση και επίσης δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως εμπίπτουσα στις ειδικές περιπτώσεις που καθορίζονται στο άρθρο 26
(2)σε συνδυασμό με τον Κανονισμό 19
(1)(ε) και (θ). Στην παρούσα υπόθεση, στην προσβαλλόμενη απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου (Παράρτημα 24 στην ένσταση), δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά σε έκτακτη και δικαιολογημένη, προς το δημόσιο συμφέρον, περίπτωση αλλά ούτε και σε άλλη ειδική περίπτωση που εμπίπτει στον προαναφερόμενο Κανονισμό. Κατά την κρίση μου, οι καθ΄ ων η αίτηση θα έπρεπε να δώσουν τέτοια αιτιολογία στην προσβαλλόμενη απόφαση ώστε να συνάδει με το άρθρο 26
(2). Θα έπρεπε δηλαδή να αναφέρουν και να συγκεκριμενοποιήσουν το δημόσιο συμφέρον που εξυπηρετείται, με την παρέκκλιση, στην παρούσα περίπτωση και το οποίον την τοποθετεί στις «έκτακτες και δικαιολογημένες προς το δημόσιο συμφέρον περιπτώσεις», σύμφωνα με το άρθρο 26
(2). Διαζευκτικά θα έπρεπε να αιτιολογήσουν, την παρέκκλιση, ως εμπίπτουσα στις «άλλες ειδικές περιπτώσεις» που αναφέρονται στο άρθρο 26
(2). Ούτε και αυτό το έπραξαν. Ενόψει των προαναφερομένων, συμφωνώ με τις θέσεις του ευπαιδεύτου συνηγόρου των αιτητών ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται αιτιολογίας ή τουλάχιστον επαρκούς αιτιολογίας και ουσιαστικά παραβιάζει το δεδικασμένο των προαναφερόμενων αποφάσεων. Συμφωνώ επίσης με τις θέσεις των αιτητών ότι, κατά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν φαίνεται να λήφθηκε υπόψιν η αρνητική θέση του Επαρχιακού Λειτουργού Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως Λευκωσίας (Παράρτημα 18 στην ένσταση), ο οποίος εφιστούσε την προσοχή του Συμβουλίου Μελέτης Παρεκκλίσεων στο δεδικασμένο των Προσφυγών 887/04 και 888/04 και στις πρόνοιες του άρθρου 26
(2)του Νόμου. Κατά την εκτίμηση μου η θέση που εκφράζεται στο Παράρτημα 18 θα έπρεπε να είχε ληφθεί υπόψιν από το Συμβούλιο Μελέτης Παρεκκλίσεων και θα έπρεπε να είχε απορριφθεί με αιτιολογία. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, θεωρώ την προσβαλλόμενη απόφαση ως υποκείμενη σε ακύρωση και, κατά συνέπεια, η προσφυγή επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση ως η παράγραφος
(1)του αιτητικού της. Έξοδα €1.500.-, πλέον Φ.Π.Α., αν υπάρχει, υπέρ των αιτητών και εις βάρος των καθ΄ ων η αίτηση. Καμιά διαταγή για έξοδα αναφορικά με τα ενδιαφερόμενα μέρη. Μ.Μ. ΝΙΚΟΛΑΤΟΣ, Δ. /ΕΑΠ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο