← Κύπρος

HADJIDEMOSTHENOUS CONSTRUCTIONS LTD. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ, Υπoθεση Αρ. 1076/2011, 27/11/2014

HADJIDEMOSTHENOUS CONSTRUCTIONS LTD. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ, Υπoθεση Αρ. 1076/2011, 27/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2014:D898 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 1076/2011) 27 Νοεμβρίου, 2014 [ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ HADJIDEMOSTHENOUS CONSTRUCTIONS LTD., Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ, Καθ'ων η αίτηση. Σπ. Ευαγγέλου, για την Αιτήτρια. Ελ. Συμεωνίδου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για τους Καθ'ων η αίτηση. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ, Δ.: Το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής είναι η απόφαση του Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.), με την οποία επιβλήθηκε στην αιτήτρια, κατόπιν μερικής αποδοχής της ένστασης της, το ποσό των €442.713,84 ως οφειλόμενος φόρος για την περίοδο από 1/8/2005 μέχρι 31/10/

  1. Τα γεγονότα της προσφυγής. Η αιτήτρια, η οποία δραστηριοποιείται επαγγελματικά στον τομέα ανάπτυξης γης, υπέβαλε στις 20/2/2004, αίτηση στην αρμόδια πολεοδομική αρχή για σκοπούς ανέγερσης μιας πολυκατοικίας έξι διαμερισμάτων με πισίνα και περίφραξη συνολικού εμβαδού 427 τ.μ. σε οικόπεδο στην Πέγεια. Στις 20/4/2004 υποβλήθηκαν σχέδια για την κατασκευή στον ίδιο χώρο ενός μεγάλου οικοδομικού συμπλέγματος αποτελούμενο από πέντε πολυκατοικίες (BLOCKS 1-5) 60 διαμερισμάτων, πισίνα, δύο γήπεδα αντισφαίρισης, καφετέρια και εγκαταστάσεις για σάουνα, τζακούζι και σκουός με την ονομασία "Peyia Valley", τα οποία ακυρώθηκαν λόγω υποβολής στις 30/6/2005, νέων διαφοροποιημένων σχεδίων, στα οποία είχαν προστεθεί υπόγειοι χώροι και με βάση τα οποία εξεδόθη τελικώς η πολεοδομική άδεια ΠΑΦ/398/04 και υλοποιήθηκε η ανάπτυξη. Οι πιο πάνω πολεοδομικές αιτήσεις, σχέδια και εγκρίσεις αποτελούσαν μέρος του υλικού που εξετάστηκε από αρμόδιο λειτουργό του Επαρχιακού Γραφείου Φ.Π.Α. Πάφου, μέσα στα πλαίσια ελέγχου των φορολογικών υποχρεώσεων της αιτήτριας, όπως αυτές προέκυπταν από την πώληση των πιο πάνω διαμερισμάτων κατά την περίοδο 1/8/2005 - 31/10/
  2. Σύμφωνα με τα ευρήματα της εισήγησης του λειτουργού προς τον Έφορο, τόσο τα αρχικά σχέδια που υποβλήθηκαν στις 20/2/2004 για την ανέγερση μιας πολυκατοικίας, έξι διαμερισμάτων με πισίνα και περίφραξη, όσο επίσης και τα σχέδια που υποβλήθηκαν στις 20/4/2004 για την ανέγερση 60 διαμερισμάτων, χωρίς να υποβληθεί νέα πολεοδομική αίτηση «δεν συνάδουν με τα νέα σχέδια που υποβλήθηκαν στις 30/6/2005 και για τα οποία εγκρίθηκε η Πολεοδομική Άδεια. Ως εκ τούτου κρίνω ότι η αίτηση που υποβλήθηκε στις 20/2/2004 για την παραχώρηση πολεοδομικής άδειας για την ανάπτυξη του τεμαχίου 715 του Φ./Σχ. 45/9 στην τοποθεσία Pyromakhi της διοικητικής περιοχής του χωριού Πέγεια κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν ήταν δεόντως συμπληρωμένη, όπως προβλέπεται στις διατάξεις της παραγράφου (β), υποπαραγράφου 4(α) του Όγδοου Παραρτήματος των περί Φ.Π.Α. Νόμων του 2000 - 2008, και συνεπώς η παράδοση των 60 διαμερισμάτων, εφόσον πραγματοποιείται πριν από την πρώτη εγκατάσταση σ' αυτά, είναι φορολογητέα συναλλαγή, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου (β) του ίδιου Παραρτήματος». Ως εκ τούτου, ο αρμόδιος λειτουργός αφού προέβηκε σε λογιστικό προσδιορισμό των εκροών και του φόρου εκροών που αναλογούσαν σύμφωνα με τις εισπράξεις που προέκυψαν για το εν λόγω έργο, εισηγήθηκε στον Έφορο και ο τελευταίος κοινοποίησε στην αιτήτρια τη βεβαίωση φόρου ημερομηνίας 29/1/2009, με την οποία καλείτο η αιτήτρια να καταβάλει ποσό ύψους €855.463,50 ως οφειλόμενο φόρο εκροών δυνάμει του άρθρου 49 του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 2000 (Ν. 95(Ι)/2000, ως έχει τροποποιηθεί). Εναντίον της πιο πάνω βεβαίωσης υποβλήθηκε στις 24/3/2009 ένσταση από τους λογιστές της αιτήτριας, με κύριο επιχείρημα ότι ο Έφορος δεν κέκτηται εξουσία να αποφασίζει κατά πόσο μια αίτηση για πολεοδομική άδεια είναι δεόντως συμπληρωμένη. Αντίθετα, η σχετική αρμοδιότητα ανήκει στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως, το οποίο, όπως υποστηρίχθηκε, είχε θεωρήσει την αίτηση της αιτήτριας ως δεόντως συμπληρωμένη αφού αποδέχθηκε τόσο την κατάθεση της, όσο και τις αλλαγές που υποβλήθηκαν στη συνέχεια και που, εν πάση περιπτώσει αφορούσαν μικρομετατροπές που δεν αλλοίωναν τη φιλοσοφία του έργου, ούτε το μέγεθος των διαμερισμάτων και το εξωτερικό κέλυφος του κτιρίου. Επιπρόσθετα, η γνωστοποίηση χορήγησης πολεοδομικής άδειας στην αιτήτρια (ΠΑΦ/0398//2004), φέρει ημερομηνία λήψης την 20/2/2004, είναι δηλαδή προγενέστερη της 1/5/2004, με αποτέλεσμα η ανάπτυξη που έγινε πάνω στη βάση της συγκεκριμένης πολεοδομικής άδειας και οι συναλλαγές που την αφορούν, να εξαιρούνται του Φ.Π.Α. Η ένσταση εξετάστηκε σε πρώτο στάδιο από αρμόδιο λειτουργό των καθ' ων η αίτηση, ο οποίος, κατόπιν επιτόπιας επίσκεψης, ετοίμασε σχετικό σημείωμα προς τα ανώτερα κλιμάκια. Σύμφωνα με τις διαπιστώσεις του, τα αναθεωρημένα αρχιτεκτονικά σχέδια που υποβλήθηκαν στις 30/6/2005 και τα οποία τελικά υλοποιήθηκαν επέφεραν ουσιαστικές αλλαγές στην ανάπτυξη, οι οποίες δεν θα μπορούσαν να υλοποιηθούν, δυνάμει των προγενέστερων σχεδίων της 20/4/2004 ή της 20/2/
  3. Οι αλλαγές αφορούσαν την κατασκευή υπόγειων χώρων στα δύο από τα πέντε μπλοκ (BLOCK A και BLOCK B), οι οποίες δεν περιλαμβάνονταν στα σχέδια της 20/4/2004 και τα τροποποιημένα σχέδια καταχωρήθηκαν στον αρχικό πολεοδομικό φάκελο. Το βασικό συμπέρασμα του λειτουργού ήταν ότι η πιο πάνω αλλαγή συνιστούσε ουσιαστική αλλαγή και συνεπώς σε ό,τι αφορούσε τα δύο κτίρια που διαφοροποιήθηκαν, η πολεοδομική αίτηση που κατατέθηκε πριν την 1/5/2004 δεν ήταν δεόντως συμπληρωμένη, με αποτέλεσμα οι πωλήσεις διαμερισμάτων στα BLOCKS A και Β να υπάγονται σε Φ.Π.Α., ενώ οι πωλήσεις για τα υπόλοιπα τρία να αποτελούν εξαιρούμενες συναλλαγές. Με βάση την πιο πάνω εισήγηση η οποία ενσωματώθηκε σε σχετικό σημείωμα του υπεύθυνου του Επαρχιακού Γραφείου Φ.Π.Α., ο Έφορος Φ.Π.Α. εξέδωσε την επίδικη απόφαση του, ημερομηνίας 30/5/2011, στην οποία επισημαίνονταν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: "
  4. Μετά από ενδελεχή μελέτη των στοιχείων που περιέχονται στον προσωπικό σας φάκελο - με έμφαση στα σχετιζόμενα με την πιο πάνω βεβαίωση φόρου - και λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που έχουν υποβληθεί με την επιστολή σας καθώς και τις διευκρινίσεις που έχουν δοθεί κατά την εξέταση του αιτήματος σας, αποφαίνομαι τα εξής: (α) Δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό που προβάλλεται στην ένσταση σας, ότι η Υπηρεσία Φ.Π.Α. δεν έχει εξουσία να αποφασίζει για σκοπούς εφαρμογής της περί Φ.Π.Α. Νομοθεσίας, κατά πόσο μια αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας είναι δεόντως συμπληρωμένη ή όχι. (β) Δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό που προβάλλεται στην ένσταση σας, ότι η Υπηρεσία Φ.Π.Α. έχει σε οποιοδήποτε χρόνο δημοσιοποιήσει θέση της, για το υπό εξέταση θέμα, που παραπλάνησε τους φορολογούμενους. ............................... Μελετώντας προσεκτικά όλα τα δεδομένα της υπόθεσης και αφού έλαβα υπόψη μου ? τα ενώπιον μου στοιχεία που βρίσκονται στο Π.Φ. ? τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένσταση, και ? την ενημέρωση που μου παρασχέθηκε από τον επαρχιακό Πολεοδομικό Λειτουργό αποφαίνομαι ότι: Με βάση τα αναθεωρημένα αρχιτεκτονικά σχέδια που υποβλήθηκαν στις 30.06.2005, τα οποία υλοποιήθηκαν για την εν λόγω ανάπτυξη, επήλθαν ουσιαστικές αλλαγές που δεν θα μπορούσαν να υλοποιηθούν εάν είχαν υλοποιηθεί τα σχέδια που υποβλήθηκαν στις 20.04.2004 (σχέδια που υποβλήθηκαν πριν τη 01.05.2004). Συγκεκριμένα διαπιστώθηκε από επί τόπου επίσκεψη ότι τελικά κατασκευάστηκαν υπόγειοι χώροι στα δύο από τα πέντε μπλόκ (BLOCK A και BLOCK B) σύμφωνα με τα σχέδια που κατατέθηκαν στις 30.06.2005, κάτι που δεν περιλαμβανόταν στα σχέδια που κατατέθηκαν στις 20.04.
  5. Η αλλαγή αυτή συνιστά ουσιαστική αλλαγή και συνεπώς όσον αφορά τα κτίρια τα οποία διαφοροποιήθηκαν κρίνω ότι η αίτηση που κατατέθηκε πριν τη 01.05.2004 δεν ήταν δεόντως συμπληρωμένη . Επομένως κρίνω ότι οι πωλήσεις διαμερισμάτων που αφορούν τα BLOCK A και BLOCK B υπάγονται σε Φ.Π.Α.. Οι πωλήσεις διαμερισμάτων σε σχέση με τις υπόλοιπες τρεις πολυκατοικίες είναι εξαιρούμενες συναλλαγές. Συνεπώς αποδέχομαι εν μέρει τον ισχυρισμό που προβάλλεται στην επιστολή της ένστασης ότι η Υπηρεσία Φ.Π.Α. λανθασμένα έχει θεωρήσει ότι όλες οι συναλλαγές της ανάπτυξης PEYIA VALLEY υπάγονται σε Φ.Π.Α.. (δ) Το κατά πόσο κάποια ανάπτυξη θα υπαχθεί σε Φ.Π.Α. αποφασίζεται από την Υπηρεσία Φ.Π.Α. ως η αρμόδια αρχή, αφού εξετασθούν τα δεδομένα που σχετίζονται με αυτήν. Καθοριστικό στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη στη λήψη της απόφασης για επιβολή Φ.Π.Α. είναι εάν το έργο υλοποιείται σύμφωνα με την αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας που υποβλήθηκε πριν τη 01.05.
  6. Σύμφωνα με το άρθρο 5

(2)των περί Φ.Π.Α. Νόμων του 2000 μέχρι 2011 ο φόρος επί οποιασδήποτε παράδοσης αγαθών ή παροχής υπηρεσιών είναι υποχρέωση του προσώπου που πραγματοποιεί την παράδοση ή παροχή άσχετα εάν αυτός έχει επιβάλει την ορθή φορολογική μεταχείριση. Συνεπώς δεν αποδέχομαι ως ελαφρυντικό τη δικαιολογία που προβάλλεται στην επιστολή της ένστασης ότι η εταιρεία ? δεν μπορούσε να υποψιαστεί ? ότι παρόλο που της χορηγήθηκε πολεοδομική άδεια με ημερομηνία λήψης της αίτησης τις 20.02.2004, οι πωλήσεις της συγκεκριμένης ανάπτυξης θα υπάγονταν σε Φ.Π.Α. και έτσι παραπλανήθηκε και δεν έχει χρεώσει Φ.Π.Α. στους αγοραστές των διαμερισμάτων. ............................... 3. Ως αποτέλεσμα του περιεχομένου της παραγράφου
(2)πιο πάνω και υιοθετώντας: ? τους λόγους και το νομικό υπόβαθρο βάσει των οποίων η Υπηρεσία Φ.Π.Α. είχε εκδώσει την υπό εξέταση βεβαίωση φόρου (επιστολή ημερομηνίας 29 Ιανουαρίου 2009) και ? τα στοιχεία και τα δεδομένα που προέκυψαν κατά τον αρχικό έλεγχο και τον τρόπο που υπολογίστηκαν, στο βαθμό που δεν επηρεάζονται από το περιεχόμενο της παραγράφου
(2)πιο πάνω, αποδέκτηκα εν μέρει την ένσταση σας, ασκώντας τις εξουσίες που μου παρέχονται από το άρθρο 51 Α των περί Φόρων Προστιθέμενης Αξίας Νόμων του 2000 μέχρι 2011 (Ν. 95(Ι)/2000 - 2011), και έχω προβεί σε εκ νέου υπολογισμό: ? των πωλήσεων διαμερισμάτων τα οποία υπάγονται στο κανονικό συντελεστή Φ.Π.Α. και του αναλογούντος σε αυτές φόρου που έπρεπε να είχαν δηλωθεί, λαμβάνοντας υπόψη το συντελεστή Φ.Π.Α. που ισχύει (Παραρτήματα Α).
  1. Ενόψει των πιο πάνω, ασκώντας τις εξουσίες που μου παρέχονται από το άρθρο 51 Α των περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμων του 2000 μέχρι 2011 (Ν.95(Ι)/2000 - 2011), αποδέχομαι εν μέρει την ένσταση σας, και το ποσό της εκδοθείσας προς εσάς βεβαίωσης φόρου, με ημερομηνία 29.01.2009 ύψους €855.463,50 μειώνεται στο ποσό των €442.713,84." Οι λόγοι ακύρωσης. Η αιτήτρια, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τις θέσεις που συμπεριέλαβε στην ένσταση της, υποστηρίζει ότι οι πωλήσεις των διαμερισμάτων στο σύνολο τους δεν υπάγονταν σε Φ.Π.Α. διότι η πολεοδομική της αίτηση είχε υποβληθεί δεόντως συμπληρωμένη πριν από την 1/5/2004 και επειδή η εκτίμηση του Εφόρου ότι στα BLOCKS A και Β είχαν κατασκευαστεί υπόγειοι χώροι, δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα, εφόσον επρόκειτο για χώρους που υπήρχαν εξ' αρχής στα σχέδια και σχηματίζονταν λόγω της υψομετρικής διαφοράς των κτιρίων και επομένως δεν συνιστούσαν ουσιαστικές αλλαγές των αρχικών σχεδίων. Αμφισβητώντας τα σχετικά ευρήματα του Εφόρου, η αιτήτρια εισηγείται ότι υπήρχε εν προκειμένω, ανάγκη δέουσας έρευνας από την αρμόδια πολεοδομική αρχή, η οποία δεν έγινε, με αποτέλεσμα η επίδικη απόφαση να καθίσταται ακυρώσιμη. Διαζευκτικά, η αιτήτρια υποβάλλει ότι ακόμα και στην περίπτωση που τα διαμερίσματα των BLOCKS A και Β υπάγονταν στο Φ.Π.Α., ο Έφορος είχε υποχρέωση πριν τον υπολογισμό του, να ζητήσει στοιχεία και να προβεί σε αφαίρεση ή/και συμψηφισμό του φόρου εισροών (δαπανών) που επιβαρύνθηκε η αιτήτρια για την ανέγερση τους. Το επίδικο ζήτημα διέπεται από τις ακόλουθες διατάξεις του Όγδοου Παραρτήματος του Ν. 95(Ι)/2000: "
  2. Οι ακόλουθες συναλλαγές είναι εξαιρούμενες συναλλαγές: (α) μίσθωση ακίνητης ιδιοκτησίας, εξαιρουμένων - ............................... (β) παράδοση ακίνητης ιδιοκτησίας εξαιρουμένων των πιο κάτω συναλλαγών: (i) μεταβίβαση κτιρίων ή τμημάτων τους και του οικοπέδου που μεταβιβάζεται μαζί με αυτά ή και εξ' αδιαιρέτου ιδανικής μερίδας επ' αυτών εφόσον πραγματοποιείται πριν από την πρώτη εγκατάσταση σ' αυτά, (ii) μεταβίβαση της κατοχής κτιρίων ή τμημάτων τους και του οικοπέδου που μεταβιβάζεται μαζί με αυτά ή εξ' αδιαιρέτου ιδανικής μερίδας επ' αυτών, δυνάμει σύμβασης πώλησης τους ή δυνάμει συμφωνίας που ρητά προβλέπει ότι θα μεταβιβαστούν και τα κτίρια μαζί με το οικόπεδο που μεταβιβάζεται μαζί με αυτά σε κάποιο χρόνο στο μέλλον ή δυνάμει μίσθωσης τους με δικαίωμα εξαγοράς εφόσον πραγματοποιείται πριν από την πρώτη εγκατάσταση σ' αυτά.
  3. Για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, κτίρια θεωρούνται τα κτίσματα γενικά και κάθε είδους κατασκευές που συνδέονται με τα κτίσματα ή με το έδαφος κατά τρόπο σταθερό και μόνιμο.
  4. Για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, πρώτη εγκατάσταση σημαίνει την πρώτη χρησιμοποίηση, με οποιοδήποτε τρόπο, των κτιρίων ύστερα από την ανέγερση τους, περιλαμβανομένων της ιδιοκατοίκησης, ιδιόχρησης, μίσθωσης, ή οποιασδήποτε άλλης χρήσης. 4.(α) Οι διατάξεις των παραγράφων 1(β)(i) και (ii), 2 και 3 του παρόντος παραρτήματος δεν εφαρμόζονται για τα κτίρια για τα οποία έχει κατατεθεί δεόντως συμπληρωμένη αίτηση έκδοσης πολεοδομικής άδειας πριν την 1 Μαΐου 2004." Σύμφωνα με παγιωμένη νομολογιακή αρχή, η ερμηνεία κάθε διάταξης νόμου που καθιερώνει φορολογική απαλλαγή ή εξαίρεση είναι στενή (βλ. Serafino Shoe Ind. v. Republic
(1991)3 A.A.Δ. 310 και Μάτσης v. Δημοκρατίας
(1995)3 Α.Α.Δ. 404). Μέσα σ' αυτά τα πλαίσια δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός ότι δεν είχε αρμοδιότητα ο Έφορος να εξετάσει και εν τέλει να καταλήξει σε απόφαση σε σχέση με το αν κάποια αίτηση πολεοδομικής άδειας είναι «δεόντως συμπληρωμένη» για σκοπούς εφαρμογής των πιο πάνω φορολογικών διατάξεων (βλ. D.N.P. Property Developers Limited v. Εφόρου Φ.Π.Α., Υπόθ. Αρ. 1599/2008, ημερομηνίας 20/4/2011). Ο Νόμος, εναποθέτει την εξουσία εφαρμογής του στον Έφορο. Η πρόνοια 4(α) του Όγδοου Παραρτήματος δεν μπορεί να αποτελέσει εξαίρεση. Ο Έφορος ερμηνεύοντας την πιο πάνω πρόνοια (παρ. 4α) κινήθηκε μέσα σε επιτρεπτά πλαίσια κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων που εναποθέτει σ' αυτόν ο Ν. 95(Ι)/
  1. Στην επίδικη απόφαση υπάρχει αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης και στα διάφορα πολεοδομικά διαβήματα της αιτήτριας, πριν και μετά την 1/5/2004, συμπεριλαμβανομένης της υποβολής τροποποιημένων σχεδίων στις 31/5/2005 και στις 30/6/
  2. Αναφέρεται ότι λήφθηκαν για το ζήτημα πληροφορίες από τον Πολεοδομικό Λειτουργό Πάφου, οι οποίες αφού λήφθηκαν υπόψη συνεκτιμήθηκαν μαζί με τα υπόλοιπα στοιχεία και τα ευρήματα της επί τόπου επιθεώρησης των κτιρίων, με κατάληξη την κρίση ότι οι αλλαγές που προέκυψαν στον αρχικό σχεδιασμό, σε ό,τι αφορούσε τα BLOCKS A και B, ήταν ουσιαστικές και συνακόλουθα η αίτηση που κατατέθηκε πριν την 1/5/2004 δεν ήταν δεόντως αιτιολογημένη. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις καθιστούν αβάσιμο τον ισχυρισμό ότι δεν έγινε η δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα. Με βάση τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν και δεδομένου ότι η πολεοδομική άδεια δόθηκε και η ανάπτυξη υλοποιήθηκε στις 30/6/2005, σύμφωνα με τα τροποποιημένα σχέδια που είχαν κατατεθεί την ίδια μέρα και λαμβανομένου υπόψη ότι τα προγενέστερα σχέδια ακυρώθηκαν από την πολεοδομική αρχή, η κρίση του Εφόρου ότι η αρχική αίτηση που υποβλήθηκε στις 20/2/2004 δεν ήταν δεόντως συμπληρωμένη, ήταν εύλογη και δικαιολογημένη. Οι διαφοροποιήσεις που περιλάμβαναν τα αρχιτεκτονικά σχέδια της 30/6/2005, δεν θα ήταν δυνατό να καλυφθούν με βάση το περιεχόμενο της αίτησης της 20/2/
  3. Σε μια παρόμοια από απόψεως γεγονότων περίπτωση στην Panicos Genethliou Developments Ltd v. Δημοκρατίας κ.ά., Υπόθ. Αρ. 102/2009, ημερομηνίας 28/1/2011, στην οποία υποβλήθηκε, μεταγενέστερα της πολεοδομικής αίτησης, νέο χωροταξικό και αρχιτεκτονικό σχέδιο που διαφοροποιούσε την ανάπτυξη, το Δικαστήριο αποφάνθηκε τα εξής: "Η υποβολή νέων σχεδίων σήμαινε από πλευράς Φ.Π.Α. ότι η αρχική αίτηση δεν ήταν δεόντως συμπληρωμένη. Διαφορετική ήταν η στόχευση της πρώτης αίτησης και εντελώς διαφορετική η στόχευση της δεύτερης. Δεν συνήδε επομένως η αίτηση η οποία υπενθυμίζεται ότι αρχικά δεν είχε εγκριθεί, με την τελικώς ανεγερθείσα οικοδομή, ούτε πρόκειται για απλή τροποποίηση σχεδίων, δεδομένου ότι και νέο χωροταξικό υποβλήθηκε και νέα αρχιτεκτονικά σχέδια." Επομένως και στην παρούσα υπόθεση, το γεγονός ότι μεταξύ της υποβολής της αρχικής αίτησης και της υλοποίησης της ανάπτυξης μεσολάβησε αλλαγή σχεδίων, με αποτέλεσμα τα εν τέλει ανεγερθέντα κτίρια να διαφέρουν από τα αρχικώς υποβληθέντα, ήταν αρκετό για να θεμελιώσει την άποψη ότι η πώληση των διαμερισμάτων που ακολούθησε, δεν ήταν εξαιρετέα του ΦΠΑ συναλλαγή. Η δε εισήγηση ότι οι υπόγειοι χώροι προϋπήρχαν ως αποτέλεσμα της υψομετρικής διαφοράς και δεν κατασκευάστηκαν με βάση τα νέα σχέδια, συνιστά άποψη της αιτήτριας επί των αρχιτεκτονικών σχεδίων, που βρίσκεται σε αντίθεση με τις αντίστοιχες διαπιστώσεις του Εφόρου και της πολεοδομικής αρχής, των οποίων η κρίση επί θεμάτων τεχνικής φύσεως ή ειδικών γνώσεων - όπως είναι εδώ η περίπτωση - χαρακτηρίζεται από τη νομολογία ως ανέλεγκτη εφόσον δεν συντρέχει πλάνη περί τα πράγματα, κακή χρήση διακριτικής εξουσίας ή έλλειψη αιτιολογίας (βλ. Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929 - 1959, σελ. 227, Ε. Φιλίππου Λτδ v. Δημοκρατίας
(2004)3 Α.Α.Δ. 389, Πάμελα Edward Storey v. Δημοκρατίας
(2008)3 Α.Α.Δ. 113). Αναφορικά με το δεύτερο σκέλος της επιχειρηματολογίας της αιτήτριας, ότι υπείχε υποχρέωση ο Έφορος πριν την έκδοση της επίδικης βεβαίωσης, να αναζητήσει από την αιτήτρια στοιχεία για σκοπούς αφαίρεσης του φόρου εισροών, ήτοι των δαπανών τις οποίες είχε επωμιστεί η αιτήτρια για την ανέγερση των κτιρίων, αρκεί να επισημανθεί ότι, όπως έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί, εναπόκειται στο φορολογούμενο να διατηρεί και να παρουσιάζει όλα τα απαραίτητα στοιχεία σε σχέση με τον προσδιορισμό της φορολογικής του κατάστασης και δεν αποτελεί ευθύνη των αρμόδιων φορολογικών αρχών, η αναζήτηση των σχετικών στοιχείων (βλ. Βιομηχανία Υποδημάτων Αφροδίτη Λτδ v. Δημοκρατίας
(2005)3 Α.Α.Δ. 47 και Πέτρου v. Δημοκρατίας
(2004)3 Α.Α.Δ. 363). Εξάλλου, στην παρ. 6 της επίδικης απόφασης του, ο Έφορος πληροφορεί την αιτήτρια για το σχετικό δικαίωμα της, επισημαίνοντας ότι «για να μπορέσετε να διεκδικήσετε το φόρο εισροών θα πρέπει να υποβάλετε γραπτό αίτημα προς την Υπηρεσία παρουσιάζοντας τα διάφορα αποδεικτικά στοιχεία, σύμφωνα με τον Κανονισμό 25 των περί Φόρων Προστιθέμενης Αξίας (Γενικών) Κανονισμών (Κ.Δ.Π. 314/2001)». Για τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί και η επίδικη απόφαση να επικυρωθεί. Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ'ων η αίτηση €1.350. Η επίδικη απόφαση επικυρώνεται δυνάμει του άρθρου 146 του Συντάγματος. Α. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ, Δ. /ΔΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.