MEDWIND LTD ν. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α., Υπόθεση Αρ. 1536/2011, 28/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2014:D908 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 1536/2011) 28 Νοεμβρίου 2014 [ΝΑΘΑΝΑΗΛ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ MEDWIND LTD, Αιτητές - ΚΑΙ - ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
(1)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ,
(2)ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ, ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, Καθ΄ ων η αίτηση --------------------------------- Φ. Σωφρονίου, για τους Αιτητές. Μ. Σπηλιωτοπούλου (κα), Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ΄ ων η αίτηση. --------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η ΝΑΘΑΝΑΗΛ, Δ.: Οι αιτητές παραπονούνται για την απόρριψη της ιεραρχικής προσφυγής τους προς τον Υπουργό Εσωτερικών με την οποία ζήτησαν αναθεώρηση της απόφασης της Πολεοδομικής Αρχής να απορρίψει την αίτηση τους για την παραχώρηση άδειας κατασκευής αιολικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην περιοχή των κοινοτήτων Αγίας Άννας και Ψευδά στην επαρχία Λάρνακας. Η αίτηση υποβλήθηκε στις 5.12.2006 για την εγκατάσταση οκτώ ανεμογεννητριών και κτιρίου ελέγχου σε κρατικά τεμάχια που βρίσκονται στις πιο πάνω κοινότητες. Η Πολεοδομική Αρχή στις 5.7.2010, αφού προηγήθηκε η λήψη απόψεων των εμπλεκομένων υπηρεσιών, απέρριψε την αίτηση για δύο λόγους: Ότι το αιτούμενο αιολικό πάρκο απέχει 600 μέτρα έως 1.300 μέτρα από εγκεκριμένο με πολεοδομική άδεια αιολικό πάρκο με οκτώ ανεμογεννήτριες, αντί να απέχει τουλάχιστον δύο χιλιόμετρα από αυτό κατά παράβαση των προνοιών της παρ. 4.4(δ) της Εντολής 2/2006 του Υπουργού Εσωτερικών. Περαιτέρω, οι τοπικές αρχές Ψευδά και Αγίας Άννας στο πλαίσιο διαβούλευσης με βάση την παρ. 7.5(η) της Εντολής 2/2006 του Υπουργού Εσωτερικών, ενίσταντο στη χωροθέτηση του αιολικού πάρκου μέσα στα διοικητικά όρια των κοινοτήτων τους. Οι αιτητές υπέβαλαν στις 2.8.2010 ιεραρχική προσφυγή. Το Υπουργείο Εσωτερικών υπέβαλε στη βάση σχετικού σημειώματος έκθεση προς την αρμοδία Υπουργική Επιτροπή η οποία, αφού μελέτησε το σχετικό σημείωμα αρ. 82/16, αποφάσισε στις 24.5.2011 να αναβάλει τη λήψη απόφασης σε επόμενη συνεδρία ώστε να ζητηθούν εκ νέου οι απόψεις των Κοινοτικών Συμβουλίων Ψευδά και Αγίας Άννας, καθώς και αυτές του Επάρχου Λάρνακας σε σχέση με την ανάπτυξη. Το Υπουργείο Εσωτερικών, αφού έλαβε υπόψη τις θέσεις που εκφράστηκαν από τους πιο πάνω, υπέβαλε νέο σημείωμα με αριθμό 84/15 προς την Υπουργική Επιτροπή. Η τελευταία αποφάσισε ομόφωνα να απορρίψει την ιεραρχική προσφυγή κρίνοντας την απόφαση της Πολεοδομικής Αρχής ορθή και σύμφωνη με τις πρόνοιες της πολεοδομικής νομοθεσίας και της Δήλωσης Πολιτικής. Οι λόγοι που προβάλλουν οι αιτητές για ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης είναι ότι αυτή λήφθηκε κατά παράβαση και κατ΄ αντίθεση με την παρ. 7.1 της Εντολής 2/2006 που εκδόθηκε στις 19.4.2006 από τον Υπουργό Εσωτερικών, σύμφωνα με την οποία όταν υποβάλλονται στην Πολεοδομική Αρχή πέραν της μιας αιτήσεως σε σχέση με κρατική ή δασική ιδιοκτησία, αυτές θα εξετάζονται κατά τη σειρά υποβολής τους. Το παράπονο των αιτητών εδώ είναι ότι μια άλλη εταιρεία και συγκεκριμένα η Rokas Aeoliki Cyprus Ltd επίσης υπέβαλε αίτηση για κατασκευή αιολικού πάρκου, αλλά μεταγενέστερα της αίτησης των αιτητών. Όμως εξετάστηκε πρώτη με αποτέλεσμα να χορηγηθεί στις 30.12.2008, η πολεοδομική άδεια για τη δημιουρία του αιολικού πάρκου με οκτώ ανεμογεννήτριες στην περιοχή των κοινοτήτων Αγίας Άννας και Ψευδά. Περαιτέρω, η απόφαση είναι αντίθετη με την αρχή της καλής πίστης διότι τόσο οι αιτητές, όσο και η προαναφερθείσα Rokas Aeoliki Cyprus Ltd, ζήτησαν και έλαβαν από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας Κύπρου σχετική άδεια χωροθέτησης των ανεμογεννητριών και εγκατάσταση τους στις πιο πάνω κοινότητες. Παρά ταύτα οι καθ΄ ων ενεργώντας κατά τρόπο ασυνεπή και κακόπιστο προχώρησαν να εκδώσουν πρώτα την άδεια προς την Rokas, απορρίπτοντας στη συνέχεια τη δική τους αίτηση προβάλλοντας την αιτιολογία ότι δεν υπήρχε η απαιτούμενη απόσταση μεταξύ των δύο αιολικών πάρκων. Αλλά και περαιτέρω, οι καθ΄ ων μεταχειρίστηκαν άνισα τους αιτητές έναντι της Rokas εφόσον οι κοινότητες των τοπικών αρχών συγκατένευσαν στη λειτουργία αιολικού πάρκου για τη Rokas εντός της περιοχής των κοινοτήτων τους, αλλά ενέστησαν στη δική τους αίτηση χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Οι καθ΄ ων προβάλλουν τις εξής θέσεις: Δεν υπήρξε εσκεμμένη ή άλλως πως καθυστέρηση στην εξέταση της αίτησης των αιτητών διότι όπως προκύπτει από τα όλα γεγονότα και το σημείωμα του Υπουργού Εσωτερικών προς την Υπουργική Επιτροπή κατά την εξέταση της ιεραρχικής προσφυγής, η αίτηση καθυστέρησε λόγω των αρνητικών απόψεων που εκφράστηκαν από τις κοινότητες και τις αναγκαίες διαβουλεύσεις με όλους τους φορείς, οι οποίες και άρχισαν την εξέταση σχεδόν αμέσως μετά τη λήψη της αίτησης. Όσον αφορά τις αρχές της καλής πίστης και της άνισης μεταχείρισης, η Πολεοδομική Αρχή ενήργησε σύννομα λαμβάνοντας υπόψη τις θέσεις των τοπικών αρχών, οι οποίες και είναι αυτόνομες χωρίς να μπορούν να ελεγχθούν από τους καθ΄ ων. Ούτε το γεγονός ότι η ΡΑΕΚ εξέδωσε άδεια κατασκευής προς τους αιτητές τους απαλλάσσει από την υποχρέωση εξασφάλισης πολεοδομικής άδειας σύμφωνα με το ισχύον νομικό καθεστώς, ούτε και επιτρέπει απόκλιση από πρόνοιες που διέπουν αναπτύξεις αυτού του τύπου, όπως για παράδειγμα να υπάρχει η αναγκαία απόσταση μεταξύ δύο αιολικών πάρκων. Οι θετικές απόψεις των τοπικών αρχών ήταν προϋπόθεση για την έκδοση πολεοδομικής άδειας και επομένως δεν τυγχάνει εφαρμογής η αρχή της ισότητας εφόσον οι κοινότητες εκφράστηκαν αρνητικά σε ό,τι αφορά την αίτηση των αιτητών. Εξετάζοντας τους λόγους ακύρωσης δεν διαπιστώνεται λόγος που να αιτιολογεί την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης. Κατ΄ αρχάς είναι σαφές ότι θέματα τεχνικής φύσεως δεν ελέγχονται από το αναθεωρητικό Δικαστήριο και στο βαθμό που η προσβαλλόμενη πράξη αφορά ζητήματα χωροθέτησης και πολεοδομικές άδειες εφόσον αυτές είναι σύννομες και έχουν αποφασιστεί εντός των παραμέτρων της διακριτικής ευχέρειας της διοίκησης, δεν μπορούν να τύχουν αναθεώρησης από το Δικαστήριο, (δέστε Pamela Edward Storey v. Δημοκρατίας
(2008)3 Α.Α.Δ. 113 και Παπαντωνίου κ.ά. ν. Δήμου Λευκωσίας (Αρ. 2)
(2010)3 Α.Α.Δ. 476). Το κύριο παράπονο των αιτητών ότι ακολουθήθηκε λανθασμένη διαδικασία ως ερχόμενη σ΄ αντίθεση με την παρ. 7.1 της Εντολής 2/2006 του Υπουργού Εσωτερικών, δεν είναι ορθό. Όπως προκύπτει από το Παράρτημα Ζ, που ορθά επισυνάπτει ο δικηγόρος των αιτητών στη γραπτή του αγόρευση, η Εντολή 2/2006 εκδόθηκε με βάση το άρθρο 6 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου αρ. 90/1972, ως τροποποιήθηκε με σκοπό την καθοδήγηση των πολεοδομικών αρχών αναφορικά με τα κριτήρια και τη διαδικασία άσκησης πολεοδομικού ελέγχου σε σχέση με αιτήσεις για χωροθέτηση μονάδων παραγωγής ενέργειας και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας υπό το φως και της Οδηγίας 2001/77/ΕΚ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η παρ. 7.1 εμπίπτει στο κεφάλαιο «Άλλες Γενικές Πρόνοιες Πολιτικής» και προνοεί ότι όπου υπάρχουν πέραν της μίας αιτήσεων προς την Πολεοδομική Αρχή αναφορικά με αξιοποίηση κρατικής ή δασικής γης, αυτές θα εξετάζονται κατά τη σειρά υποβολής τους. Είναι όμως σαφές από τις υπόλοιπες πρόνοιες της παρ. 7, ότι η ταυτόχρονη υποβολή αιτήσεων και οι προκαταρκτικές απόψεις από την Πολεοδομική Αρχή, μαζί με την ενδεχόμενη ολοκλήρωση της διαδικασίας εκμίσθωσης κρατικής γης, δεν προδεσμεύει την απόφαση της Πολεοδομικής Αρχής. Περαιτέρω, αναφέρεται ότι ο η Πολεοδομική Αρχή θα συνεκτιμά όλες τις εκκρεμούσες αιτήσεις νοουμένου ότι αυτές υποβλήθηκαν με διαφορά χρονικού διαστήματος λίγων μηνών. Πρόσθετα, σύμφωνα με την παρ. 7.6, κατά την αξιολόγηση αίτησης για χορήγηση πολεοδομικής άδειας για αιολικό πάρκο θα γίνονται διαβουλεύσεις με τις αρχές και φορείς που κατανομάζονται στις 10 υποπαραγράφους αυτής και περιλαμβάνουν την οικεία τοπική αρχή, τα διάφορα Υπουργεία όπως Εμπορίου, Γεωργίας, Εσωτερικών κλπ., τις Υπηρεσίες Περιβάλλοντος, Γεωλογικής Επισκόπησης, Ανάπτυξης Υδάτων κλπ. Οι καθ΄ ων αναφέρουν ρητά στην ένσταση τους και στη σχετική αγόρευση τους και δεν έχει αντικρουσθεί από τους αιτητές, ότι η εξέταση της αιτήσεως των αιτητών όπως προκύπτει από το σχετικό σημείωμα του Υπουργείου Εσωτερικών άρχισε σχεδόν αμέσως με τη λήψη της αιτήσεως. Όπως αναφέρεται συγκεκριμένα στο Παράρτημα 3 της ενστάσεως, η αίτηση υπεβλήθη στις 5.12.2006, δημοσιεύθηκε στον ημερήσιο τύπο σύμφωνα με την παρ. 4.7 της Εντολής 2/2006 και η Πολεοδομική Αρχή με επιστολές της ημερ. 28.3.2007, άρχισε τις διαβουλεύσεις με όλους τους αρμοδίους φορείς που περιελάμβαναν μεταξύ άλλων τον Διευθυντή Τμήματος Περιβάλλοντος, τον Διευθυντή περιφέρειας Αμμοχώστου-Λάρνακας της Α.Η.Κ., τον Διευθυντή Τμήματος Γεωλογικής Επισκόπησης και πολλούς άλλους φορείς περιλαμβανομένου και του Επάρχου Λάρνακας προς τον οποίο απευθύνθηκε και υπόδειξη ότι η διατύπωση των απόψεων του θα έπρεπε να γίνει σε συνεννόηση με τις τοπικές αρχές Αγίας Άννας και Ψευδά. Από τη μελέτη συνεπώς όλων των δεδομένων και του ιστορικού φανερώνεται ότι η αίτηση των αιτητών εξετάστηκε εντός ευλόγου χρόνου και αναμφίβολα άρχισε η εξέταση της πριν την εξέταση της αιτήσεως της Rokas Aeoliki Cyprus Ltd, η οποία υπεβλήθη το 2008. Το γεγονός ότι ολοκληρώθηκε και απερρίφθη μεταγενέστερα της αίτησης της Rokas δεν σημαίνει ότι δεν εξετάστηκε κατά την προτεραιότητα που επέβαλλε η ημερομηνία υποβολής της. Καθυστέρησε όμως λόγω των προβλημάτων που ανέκυψαν σε σχέση με τις ενστάσεις που διατυπώθηκαν από τα δύο Κοινοτικά Συμβούλια. Επομένως δεν υπήρξε παραβίαση της παρ. 7.1 της Εντολής 2/2006 και ούτε οι αιτητές ανέτρεψαν με δεδομένα τη θέση των καθ΄ ων. Να σημειωθεί ότι, όπως ήδη ελέγχθη, η αίτηση της Rokas είχε υποβληθεί το 2008, μεταγενέστερα δηλαδή της αίτησης των αιτητών, αλλά εγκρίθηκε προγενέστερα λόγω του ότι προχώρησε χωρίς ιδιαίτερα εμπόδια. Ως προς τα πιο πάνω παρατηρείται από την ένσταση και την επιστολή ημερ. 24.6.2011 του Κοινοτικού Συμβουλίου Ψευδά, μέρος του Παραρτήματος 6, ότι το Συμβούλιο έδωσε εξηγήσεις γιατί δεν είχε ένσταση στην αίτηση της Rokas. Υπήρχαν τρεις αιτήσεις για δημιουργία αιολικού πάρκου στα όρια της κοινότητας και το Κοινοτικό Συμβούλιο αποφάσισε παρά τις έντονες αντιδράσεις των κατοίκων και μετά από πολύ προβληματισμό, όπως αναφέρεται, να χορηγήσει άδεια στην εταιρεία που το αιολικό της πάρκο βρισκόταν σε μεγαλύτερη απόσταση από την κοινότητα, ώστε αυτό να λειτουργήσει και σε περίπτωση που δεν θα δημιουργούσε ιδιαίτερη ενόχληση, ενδεχομένως το Κοινοτικό Συμβούλιο θα εξέταζε και πάλι το ζήτημα. Τα προηγηθέντα στην ουσία επιλύουν και τις δύο άλλες αιτιάσεις ακύρωσης. Δεν μπορεί να τίθεται βάσιμα λόγος καταστρατήγησης της αρχής της ισότητας εφόσον οι δύο αιτήσεις αντιμετωπίστηκαν ισότιμα μεν από την άποψη ότι εξετάστηκαν στη βάση της ημερομηνίας υποβολής τους, αλλά τα δεδομένα ήταν διαφορετικά. Ορθά οι καθ΄ ων αναφέρουν ότι δεν μπορούν να ελέγξουν την αντίδραση και τις αποφάσεις των οικείων κοινοτήτων, οι περιοχές των οποίων τυχόν επηρεάζονται από τις προτεινόμενες αναπτύξεις. Αντίθετα, είναι υποχρεωμένη η πολεοδομική αρχή να αναζητήσει τις απόψεις τους δυνάμει της παραγράφου 7.6 της Εντολής 2/2006 και βεβαίως δυνάμει του άρθρου 26 του Νόμου αρ. 90/72, αυτό μπορεί να ενταχθεί στην έννοια του «οποιουδήποτε άλλου ουσιώδη παράγοντα». Άλλωστε, όπως υποδεικνύουν οι καθ΄ ων, η δημιουργία αιολικού πάρκου είναι, στη βάση και του Σημειώματος του Υπουργείου Εσωτερικών προς την Υπουργική Επιτροπή, μια ανάπτυξη Ειδικού Τύπου με τη χωροθέτηση της να διέπεται από τις πρόνοιες της Πολιτικής 9(x) της Εγκριμένης
(2000)Δήλωσης Πολιτικής και της Εντολής 2/2006. Στη βάση της Δήλωσης Πολιτικής (Πολιτική 9(Τ) του Σχεδίου Ανάπτυξης, το έργο υποδομής πρέπει να εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον ή το χωριό ή την ευρύτερη περιοχή στην οποία θα οριοθετηθεί η όλη ανάπτυξη. Επομένως, η συγκατάθεση των αρμοδίων Κοινοτικών Συμβουλίων είναι ουσιώδης παράγοντας, σ΄ αντίθεση με τα όσα οι αιτητές διατείνονται. Περαιτέρω, προκύπτει από τα έγγραφα της ένστασης και το διοικητικό φάκελο ότι οι καθ΄ ων προσπάθησαν να λάβουν νέες απόψεις από τα Κοινοτικά Συμβούλια στο πλαίσιο επανεξέτασης της αίτησης μετά την καταχώρηση της ιεραρχικής προσφυγής, (Παράρτημα 6, παρ. 1 στην ένσταση). Και αυτό βεβαίως είναι ορθό και προς πίστη του ιεραρχικά ανώτερου οργάνου εφόσον μια διοικητική προσφυγή ή ενδικοφανής προσφυγή αποσκοπεί στην εκ νέου και εξ υπαρχής εξέταση της αρχικής απόφασης και επιβάλλει την εκ νέου διερεύνηση των όλων δεδομένων. Η ιεραρχική προσφυγή δεν επενεργεί ως έφεση, (Tsouloftas v. Republic
(1983)3 C.L.R. 426, D.F. Iacovou Group Ltd v. Δημοκρατίας, υπόθ. αρ. 1049/2011, ημερ. 15.2.2013 και Γ.Μ. Μακρή Λτδ ν. Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών
(1994)4 Α.Α.Δ. 817). Ο Υπουργός Εσωτερικών θα μπορούσε να απορρίψει την ιεραρχική προσφυγή αμέσως εφόσον ικανοποιείτο ότι η απόφαση της Πολεοδομικής Αρχής ήταν ορθή και νόμιμη. Αυτό δείχνει ότι οι καθ΄ ων δεν ενέργησαν ενάντια στις αρχές της χρηστής διοίκησης ή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του πολίτη προς τη διοίκηση. Οι αρχές αυτές είναι βεβαίως έννοιες γενικές και θα πρέπει ο αιτητής που τις επικαλείται να είναι σε θέση ταυτόχρονα να τις συνδέσει με τη συγκεκριμένη περίπτωση που αντιμετωπίζει. Οι αιτητές συναρτούν την επίκληση της αρχής της καλής πίστης και της συγγενούς αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του ιδιώτη προς τη διοίκηση, με το γεγονός ότι η ΡΑΕΚ ενέκρινε τη χωροθέτηση του αιολικού πάρκου τόσο των αιτητών, όσο και της Rokas Aeoliki Cyprus Ltd στην ίδια περιοχή, ενώ έπρεπε να γνωρίζει τις πρόνοιες της Εντολής 2/2006 και τον περιορισμό της μεταξύ των δύο αιολικών πάρκων απόστασης. Είναι γεγονός ότι η παρ. 4.4 της πιο πάνω Εντολής καθορίζει στο πλαίσιο των γενικών αρχών ανάπτυξης αιολικών πάρκων και μεμονωμένων ανεμογεννητριών, ότι δύο αιολικά πάρκα που διαθέτουν συνολικά περισσότερες των 15 ανεμογεννητριών δεν θα επιτρέπονται σε απόσταση μικρότερη των δύο χιλιομέτρων μεταξύ τους. Και ακριβώς, ο ένας λόγος απόρριψης των αιτήσεων (όρος 500), αφορά στο γεγονός ότι το προταθέν αιολικό πάρκο των αιτητών με οκτώ ανεμογεννήτριες απέχει 600 μ. έως 1.300 μ. στο εγκριμένο με πολεοδομική άδεια αιολικό πάρκο με άλλες οκτώ ανεμογεννήτριες, προφανώς εννοώντας το πάρκο της Rokas. Παραγνωρίζουν όμως οι αιτητές ότι η ΡΑΕΚ δεν είναι οι καθ΄ ων η αίτηση. Δεν ήταν δηλαδή η Πολεοδομική Αρχή, ή, το Υπουργικό Συμβούλιο ενεργώντας κατά ιεραρχική προσφυγή που θα έδιδε την τελική άδεια. Όπως αναφέρεται στο Παράρτημα Β, που επισυνάπτουν οι αιτητές, η ΡΑΕΚ έδωσε άδεια κατασκευής αιολικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρισμού και μέχρι εκεί ήταν η αρμοδιότητα της. Δεν έδωσε και δεν μπορούσε να δώσει πολεοδομική άδεια. Ορθά και εύλογα λέγουν στην αγόρευση τους οι καθ΄ ων ότι η εξασφάλιση άδειας από τη ΡΑΕΚ δεν απάλλασσε τους αιτητές από την αναγκαιότητα εξασφάλισης πολεοδομικής άδειας, η οποία μάλιστα αποτελούσε προϋπόθεση για την εξασφάλιση κατασκευής του αιολικού σταθμού από τη ΡΑΕΚ. Οι καθ΄ ων δεν μπορούσαν νόμιμα να παραγνωρίσουν τη νομοθεσία, ούτε βεβαίως και τις πρόνοιες της Εντολής 2/2006, με αποτέλεσμα να ήταν εν τέλει εμπόδιο η μη τήρηση της ελάχιστης απόστασης μεταξύ των δύο αιολικών σταθμών. Περαιτέρω, πιστοποιώντας ότι δεν υπήρξε κακή πίστη ή παραβίαση άλλων αρχών εμπιστοσύνης και ασυνέπειας, η Πολεοδομική Αρχή εισηγήθηκε και απόκλιση ως προς την πρόνοια της ελάχιστης απόστασης, χωρίς όμως επιτυχία και δεν μπορεί να οικοδομηθεί επιχείρημα επ΄ αυτού διότι ένας αιτητής δεν έχει δικαίωμα σ΄ απόκλιση από τις νόμιμες πρόνοιες που διέπουν την περίπτωση του. Κάθε παρέκκλιση αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα και τυχόν απόρριψη της προσπάθειας ή της αίτησης για παρέκκλιση δεν χρειάζεται τεκμηρίωση και αιτιολογία διότι αποτελεί εξαιρετικό μέτρο. Είναι η χορήγηση άδειας κατά παρέκκλιση που χρειάζεται ανάλογη τεκμηρίωση, (A. Chacholis Developers Ltd κ.ά. ν. Δημοκρατίας, υπόθ. αρ. 119/2008, ημερ. 25.6.2009 και Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας μέσω Υπουργικού Συμβουλίου κ.ά., υπόθ. αρ. 921/2011, ημερ. 29.11.2013). Έπεται ότι και ο όρος
(501), που αποτέλεσε τον έτερο λόγο της απόρριψης της αίτησης, ότι, δηλαδή, οι τοπικές αρχές των χωριών Ψευδά και Αγίας Άννας ενίσταντο στη χορήγηση της συγκατάθεσης τους εντός των κοινοτήτων τους έγινε στη βάση κριτηρίων που συναρτώνται αποκλειστικά προς δικά τους δεδομένα και ιδιαίτερα την επίπτωση επί των κοινοτήτων και της ανάπτυξης τους, με γνώμονα επίσης ότι η ανάπτυξη των αιτητών θα χωροθετείτο πλησιέστερα προς τις κοινότητες και, ιδιαίτερα, αυτής του Ψευδά. Η εξυπηρέτηση των κοινοτήτων και της ευρύτερης περιοχής τους είναι προϋπόθεση για επιτυχή κατάληξη της αίτησης σύμφωνα με την Πολιτική 9(Τ)(α) της Δήλωσης Πολιτικής. Δεν υπάρχει ούτε άνιση μεταχείριση διότι ήταν εν τέλει διαφορετικά τα δεδομένα των δύο αιτήσεων, αιτητών και Rokas. Πέραν των τεχνικών χαρακτηριστικών και της μεγαλύτερης απόστασης της ανάπτυξης της Rokas από τις κοινότητες, υπήρχε ευνοϊκή από τις κοινότητες εξέταση της αίτησης της Rokas και οι λόγοι δεν μπορούν να τύχουν αναθεώρησης από το Δικαστήριο. Εξηγήθηκε και προηγουμένως μέσα από τα έγγραφα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου πώς και γιατί οδηγήθηκαν οι κοινότητες στην έκφραση θετικής άποψης για τη Rokas. Δεν τίθεται ζήτημα παρανομίας, όπως εισηγείται ο συνήγορος των αιτητών, αλλά ζήτημα διακριτικής ευχέρειας και αιτιολογίας. Ενώ, υπενθυμίζεται, δεν είναι υπό κρίση εδώ η απόφαση των Κοινοτικών Συμβουλίων, αλλά των ίδιων των καθ΄ ων. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα €1.200 εναντίον των αιτητών και υπέρ των καθ΄ ων. Στ. Ναθαναήλ, Δ. /ΕΘ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο