← Κύπρος

ΧΡΥΣΗΛΙΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, Υπόθεση Αρ. 919/2011 , 5/11/2014

ΧΡΥΣΗΛΙΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, Υπόθεση Αρ. 919/2011 , 5/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2014:D846 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 919/2011 ) 5 Νοεμβρίου 2014 [T.Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Δικαστής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΥΣΗΛΙΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ Αιτητής ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Καθ΄Ου η Αίτηση. _________ Ο Αιτητής παρουσιάζεται προσωπικά. Ε. Γαβριήλ (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για τους Καθ΄ων η Αίτηση. _________________ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Δ.: Ο αιτητής ζητά «δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση των καθ΄ων η αίτηση η οποία διενεργήθηκε και/ή λήφθηκε κατά ή περί την 4.10.2010 και με την οποία εκμίσθωσαν μέρος της κρατικής γης υπ΄αρ. τεμ. 785, Φυλ./Σχ. 54/15 της Κοινότητας Παρεκκλησιάς στο Μιχάλη Ιωάννου Νικολάου (Φούρναρη) αντί στον Αιτητή είναι άδικη, άνιση, παράνομη και χωρίς αποτέλεσμα». Στην αγόρευση των καθ΄ων η αίτηση προβλήθηκαν προδικαστικές ενστάσεις που δεν είχαν περιληφθεί στην Ένσταση. Προέβαλαν ειδικότερα ότι η προσβαλλόμενη πράξη δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξη ως εμπίπτουσα στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου. Εν πάση περιπτώσει, τυχόν εκτελεστή πράξη, εισηγούνται, θα ήταν η απόρριψη αίτησης που είχε υποβάλει ο αιτητής για ανταλλαγή κρατικής γης που αφορούσε διαφορετικό τμήμα του ιδίου τεμαχίου. Περαιτέρω, εγείρεται ζήτημα έλλειψης εννόμου συμφέροντος εφόσον ο αιτητής ουδέποτε υπέβαλε αίτημα για εκμίσθωση κρατικής γης του συγκεκριμένου μέρους του εν λόγω τεμαχίου, αλλά η αίτηση του ήταν για ανταλλαγή κρατικής γης με ιδιωτική γη, εν σχέσει μεν με το τεμάχιο 785, αλλά για διαφορετικό μέρος αυτού. Παρά το ότι τα ζητήματα αυτά δεν περιελήφθησαν στην Ένσταση, μπορούν να εξεταστούν εφόσον εγείρουν θέμα παραδεκτού της προσφυγής. Εξ αυτών δε, προέχει το ζήτημα της εκτελεστότητας ή μη. Η Πολιτεία λειτουργεί είτε ως φορέας δημόσιας εξουσίας (imperium)(πράξεις εξουσίες), είτε για προστασία του ταμιευτικού της συμφέροντος (fiscus), ως υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που ανάγονται στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου. Σε ακυρωτικό έλεγχο υπάγονται μόνο οι πράξεις των δημοσίων αρχών που επενεργούν στον τομέα του δημοσίου δικαίου. Η διάκριση εξηγήθηκε από τον Γ.Μ. Πική, Δ., (ως ήτο τότε) στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων Κύπρου

(1992)1 ΑΑΔ 882. Το κριτήριο είναι η ουσία και όχι ο τύπος ή η μορφή την οποία λαμβάνει η πράξη. Η ουσία δε, έγκειται στον επιδιωκόμενο σκοπό. Όπως ελέχθη στην εν λόγω υπόθεση, στις σελ. 893-894: «Ο σκοπός για τον οποίο λαμβάνεται η απόφαση, ή γίνεται πράξη σε συνάρτηση με τις εξουσίες δημόσιας αρχής, αποτελεί το γνώμονα για την ταξινόμηση τους στο ένα ή το άλλο πεδίο του δικαίου. Εφόσον η πράξη ανάγεται ή σχετίζεται με την επίτευξη των σκοπών δημόσιας αρχής ή οργάνου, αυτή επενεργεί στον τομέα του δημόσιου δικαίου. Δημόσιος σκοπός είναι εκείνος για τον οποίο εξ αντικειμένου το κοινό ή τμήμα του έχουν εκ της φύσεως των πραγμάτων συμφέρον στην ευόδωσή του.» Οι συμβάσεις για διάθεση και εκμίσθωση κρατικής γης, εμπίπτουν στις πράξεις διαχείρισης (Ναυτικός Όμιλος Πάφου, ανωτέρω, C. Kontos Estates Ltd v. Δημοκρατίας
(1991)4 ΑΑΔ 2473, Charalambides v. The Republic
(1982)3 CLR 403). Διαφορετική προσέγγιση επιφυλάχθηκε σε περιπτώσεις στις οποίες η διάθεση της κρατικής γης δεν έγινε απλώς στα πλαίσια ρύθμισης ιδιωτικών δικαιωμάτων, αλλά προς εξυπηρέτηση ευρύτερου συμφέροντος στα πλαίσια ειδικής διαδικασίας για τη σωστή εφαρμογή της οποίας είχε κάποιο ιδιαίτερο συμφέρον το κοινό (Republic v. M.D.M. Estate Developments Ltd
(1982)3 CLR 642, 655, Ελένη Χριστοδούλου Σέργη ν. Δημοκρατίας
(1989)3 ΑΑΔ 1757, Παρασκευά ν. Δημοκρατίας
(1990)3 ΑΑΔ 4151, 4160-4161). Εν προκειμένω ο αιτητής δεν έχει προβάλει, ούτε κάτι τέτοιο διαπιστώνεται, ότι η επίδικη εκμίσθωση, λόγω τέτοιων ιδιαίτερων περιστάσεων, έπαυσε ν΄αποτελεί μόνο πράξη διαχείρισης και απέκτησε εκτελεστότητα, υπαγόμενη έτσι στον αναθεωρητικό έλεγχο του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η προσφυγή είναι, ως εκ τούτου, απαράδεκτη και επομένως δεν θα εξεταστεί οποιοδήποτε άλλο θέμα έχει εγερθεί. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα €1300 σε βάρος του αιτητή. Τ.Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Δ. /ΚΧ¨Π cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.