ABDULHANNAN HUSSIN ν. ΑΝΑΠΛ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α., Υπόθεση Αρ. 570/2012, 4/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2014:D924 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 570/2012) 4 Δεκεμβρίου, 2014 [K. ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ABDULHANNAN HUSSIN, Αιτητής, KAI ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ
- ΑΝΑΠΛ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ,
- ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ, Καθ΄ων η αίτηση. - - - - - - Χρ. Χριστοδουλίδης, για τον Αιτητή. Γ. Χατζηχάννα, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ΄ων η Αίτηση. - - - - - - Α Π Ο Φ Α Σ Η ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Δ.: Ο αιτητής κατάγεται από τη Συρία και αφίχθηκε στην Κύπρο στις 14.11.2002 για να εργαστεί στην εταιρεία Petropan Ltd. Του παραχωρήθηκε άδεια προσωρινής παραμονής και εργασίας με ισχύ μέχρι 23.9.
- Στη συνέχεια, ανανεώθηκε η άδεια προσωρινής παραμονής του μέχρι 16.12.
- Στις 20.7.2005 υπέβαλε νέα αίτηση για ανανέωση της άδειας προσωρινής παραμονής του η οποία ανανεώθηκε μέχρι τις 16.12.2005, ημερομηνία κατά την οποία έληγε το συμβόλαιο απασχόλησής του. Στις 6.7.2006 και ενώ ο αιτητής διέμενε παράνομα στο έδαφος της Δημοκρατίας τέλεσε γάμο στο Δήμο Έγκωμης με την Ελληνοκύπρια Παναγιώτα Σισμάνη. Στη συνέχεια, υπέβαλε αίτηση για εξασφάλιση άδειας προσωρινής παραμονής και εργασίας ως σύζυγος Κυπρίας. Του παραχωρήθηκε άδεια με ισχύ μέχρι 30.9.
- Ακολούθως, ανανέωνε κάθε χρόνο την άδεια προσωρινής παραμονής και εργασίας του και στις 11.7.2008 υπέβαλε αίτηση για εγγραφή του ως πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μετά από εξετάσεις που έγιναν για τη γνησιότητα του γάμου, κατά τις οποίες διαφάνηκε ότι το ζεύγος διέμενε μαζί, του παραχωρήθηκε άδεια προσωρινής παραμονής και εργασίας με ισχύ μέχρι 21.1.
- Στις 3.1.2010 η εταιρεία που εργοδοτούσε τον αιτητή ενημέρωσε το Τμήμα πως μετά τη λήξη της άδειας παραμονής του δεν προτίθεται να συνεχίσει την εργοδότησή του. Στις 26.2.2010 ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εσωτερικών παραχώρησε έγκριση μετά από σχετικό αίτημα του δικηγόρου του αιτητή για να αποταθεί για ανανέωση της άδειας παραμονής και εργασίας του για ακόμη ένα χρόνο. Έκτοτε, ο αιτητής δεν αποτάθηκε για ανανέωση της άδειας παραμονής του και διαμένει παράνομα από τις 21.1.
- Ενόψει του γεγονότος ότι η άδεια παραμονής του αιτητή είχε λήξει στις 21.1.2010 και δε διέμενε πλέον με την Ελληνοκύπρια σύζυγό του, στις 14.10.2010 τα στοιχεία του καταχωρήθηκαν στον κατάλογο αναζητούμενων προσώπων, αφού δεν κατέστη δυνατός ο εντοπισμός του. Το διαζύγιο εκδόθηκε στις 9.11.
- Στις 25.2.2011 ο κ. Πανίκος Παρλάτας, ιδιοκτήτης εργοστασίου, ζήτησε σε επιστολή του προς τον Υπουργό Εσωτερικών να του επιτρέψει να εργοδοτήσει τον αιτητή. Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εσωτερικών ζήτησε τις απόψεις του Τμήματος για την εν λόγω υπόθεση και σχετική επιστολή στάληκε στις 21.2.
- Στην εν λόγω επιστολή αναφέρεται ότι δε δικαιολογείται το αίτημα, καθότι ο αιτητής διαμένει παράνομα στη Δημοκρατία από τις 21.1.2010 και τα στοιχεία του είναι τοποθετημένα στον κατάλογο αναζητούμενων προσώπων. Η αίτηση που είχε υποβάλει ο αιτητής στις 11.7.2008 για εγγραφή του ως πολίτη της Κυπριακής Δημοκρατίας απερρίφθη στις 19.4.
- Με βάση τις θεραπείες Α - Η, ο αιτητής ουσιαστικά αμφισβητεί τη νομιμότητα της πράξης της Διοίκησης με την οποία τοποθετήθηκε το όνομά του στο stop-list και με τις θεραπείες Θ και Ι προσβάλλει την παράλειψη των καθ΄ων η αίτηση να δώσουν απάντηση στην αίτηση του ημερομηνίας 7.4.2011 για παράταση της άδειας παραμονής και άδειας εργασίας του στην Κύπρο καθώς και στην αίτησή του για πολιτογράφηση. Οι καθ΄ων η αίτηση προβάλλουν δύο προδικαστικές ενστάσεις ως ακολούθως: «1.Εγείρεται προδικαστική ένσταση ότι η πράξη που προσβάλλεται στα σημεία Α-Η της αίτησης δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξη.
- Εγείρεται άλλη προδικαστική ένσταση ότι η παράλειψη απάντησης που αναφέρεται στα σημεία Θ-Ι αποτελεί ξεχωριστή διοικητική πράξη που θα πρέπει να προσβληθεί με άλλη αίτηση ακύρωσης και όχι με την παρούσα.» Σε συνάρτηση με την πρώτη προδικαστική ένσταση, στη γραπτή αγόρευση των καθ΄ων η αίτηση αναφέρεται ότι η τοποθέτηση των στοιχείων του αιτητή στον κατάλογο των αναζητουμένων προσώπων, stop list, από μόνη της, δεν παράγει έννομες συνέπειες για τον αιτητή και, ως εκ τούτου, η προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί ως ανύπαρκτη. Προς τούτο η συνήγορος των καθ΄ων η αίτηση παράπεμψε σε νομολογία. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1996)3 ΑΑΔ 474, αναφέρθηκε από την Ολομέλεια ότι η τοποθέτηση προσώπου στο «stop-list» αποτελεί εσωτερικό διοικητικό μέτρο, το οποίο δεν ενέχει έννομες συνέπειες. Στην Bou Karam Fayez ν. Κυπριακή Δημοκρατία
(1995)4 ΑΑΔ 933, 937, αναφέρονται τα ακόλουθα: «Ούτε ο περί Αλλοδαπών Νόμος Κεφ. 105 ούτε οι Κανονισμοί8 που θεσπίστηκαν κατ΄ εξουσιοδότηση του δεν προβλέπουν αρμοδιότητα και διαδικασία για κατάρτιση καταλόγο τύπου stop-list και έκδοση διοικητικής πράξης όπως η προσβαλλόμενη. Η εξουσία αυτή ασκήθηκε χωρίς αρμοδιότητα, που να έχει νομοθετική βάση. Ορθώνονται επομένως κάποια ερωτήματα αναφορικά με τη φύση της επίδικης πράξης. Έχω την άποψη ότι εφόσον δε προβλέπεται από το νόμο η τήρηση και χρήση καταλόγου stop-list η σχετική απόφαση δεν παρήγαγε έννομες συνέπειες, στερούμενη εκτελεστότητας. Στην πραγματικότητα βρισκόμαστε μπροστά σε κενό γιατί η πράξη δεν υφίσταται. Ο Ε. Σπηλιωτόπουλος "Εγχειρίδιον Διοικητικού Δικαίου" 2η έκδοση
(1981)παράγραφος 422, σελ. 382 σημειώνει ότι "απαράδεκτος είαι η αίτησις ακυρώσεως ασκουμένη κατά πράξεων ανυποστάτων (απόφαση Σ.τ.Ε. 1533/72), εκτός εάν έχουν εφαρμοσθεί.» Στην υπόθεση Anatoli Alexander v. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.ά. Υπόθεση Αρ. 568/1997, ημερομηνίας 17.2.1999, το Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά: «Επίσης στην Gogoladze κ.ά. ν. Κυπριακή Δημοκρατία, Πρ. Αρ. 735/96, ημερ. 12.3.98 ο Νικήτας Δ., και πάλιν, αφού υιοθετεί το σκεπτικό στην υπόθεση Fayez (ανωτέρω), αναφέρει ότι η πράξη τοποθέτησης στο stop-list είναι νομικά ανύπαρκτη και ως εκ τούτου δεν μπορεί να καταστεί αντικείμενο ακυρωτικού ελέγχου ελλείψει μαρτυρίας ότι αυτή έτυχεν εφαρμογής σε συγκεκριμένη περίπτωση και ως εκ τούτου αίτημα που στρέφεται κατά ανυπόστατης απόφασης πρέπει να απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Το σκεπτικό των πιο πάνω αποφάσεων υιοθετήθηκε και στην Piliouchine v. Κυπριακή Δημοκρατία, Αρ. Υπ. 567/97, ημερ. 14.12.98 από τον Αρτεμίδη, Δ.» Σχετικές επίσης επί του θέματος είναι και οι υποθέσεις Latchezar Dintcher v. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.ά., Υπόθεση Αρ. 835/1999, ημερομηνίας 17.10.2000, VLADIMIR PILIOUCHINE, από την Ουκρανία ν. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.ά., Υπόθεση Αρ. 567/1997, ημερομηνίας 14.12.1998, Brian John Semmens v. Της Δημοκρατίας της Κύπρου δια του Υπουργού Εσωτερικών, Υπόθεση Αρ. 811/2001, ημερομηνίας 7.10.
- Υπό το φως των πιο πάνω αποφάσεων και ακολουθώντας το σκεπτικό τους, κρίνω ότι η πρώτη προδικαστική ένσταση ευσταθεί, καθότι η πράξη τοποθέτησης του αιτητή στο stop-list δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη. Σε ότι αφορά την παράλειψη απάντησης που επικαλείται ο αιτητής στις παραγράφους Θ και Ι της προσφυγής, ήτοι την παράλειψη της Διοίκησης να απαντήσει στην αίτησή του για άδεια παραμονής και εργασίας, καθώς και για την πολιτογράφησή του, οι καθ΄ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι αποτελεί ξεχωριστή διοικητική πράξη που θα έπρεπε να προσβληθεί με ξεχωριστή προσφυγή. Περαιτέρω, αποτελεί θέση των καθ΄ων η αίτηση ότι η νομική βάση για τέτοιου είδους θεραπείες είναι το Άρθρο 29 του Συντάγματος και όχι το Άρθρο
- Όπως δε αναφέρεται στη γραπτή τους αγόρευση, ο αιτητής προσβάλλει την παράλειψη απάντησης της Διοίκησης στην αίτηση του, αντί να προσβάλει την καθ΄αυτόν απόρριψη της παράτασης της άδειας παραμονής του αιτητή στη Δημοκρατία. Επίσης, με την παράγραφο Ι της αίτησης, ο αιτητής δεν προσβάλλει την απόρριψη της αίτησης για πολιτογράφησή του, παρά μόνο τις διεργασίες πριν τη λήψη της, ενώ οι καθ΄ων η αίτηση έχουν εκδώσει απόφαση στις 19.4.2012 (Παράρτημα 19 της Ένστασης). Από την άλλη, ο συνήγορος του αιτητή εισηγείται ότι οι δύο πράξεις που προσβάλλονται είναι συναφείς και, συνεπώς, θα μπορούσαν να προσβληθούν με την ίδια προσφυγή. Σε περίπτωση όμως που το δικαστήριο ήθελε κρίνει ότι αυτές δεν είναι συναφείς, τότε το ίδιο το Δικαστήριο θα μπορούσε να διατάξει το διαχωρισμό του δικογράφου και παρέπεμψε σε σχετική νομολογία. Η παράλειψη απάντησης εκ μέρους της Διοίκησης σε αίτημα διοικουμένου, όπως στην παρούσα περίπτωση, διέπεται από το Άρθρο 29 του Συντάγματος, το οποίο δεν μνημονεύεται στην προσφυγή. Περαιτέρω θεωρώ ότι η παράλειψη της Διοίκησης να απαντήσει σε αίτηση για πολιτογράφηση και παράταση της άδειας παραμονής και εργασίας του, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως συναφείς πράξεις με την τοποθέτηση του ονόματος του αιτητή στο stop-list, έτσι ώστε να μπορούσαν να εξεταστούν μαζί. Πέραν όμως και ανεξάρτητα από αυτό, δεν παρέχεται πεδίο εξέτασης των αιτούμενων θεραπειών από τη στιγμή που η Διοίκηση έχει απαντήσει στο αίτημα για πολιτογράφηση με το Παράρτημα 19 στην Ένσταση και στην αίτηση για παράταση της άδειας παραμονής και εργασίας στις 5.6.2014, όπως προκύπτει από το διοικητικό φάκελο της υπόθεσης και, ως εκ τούτου, καθίσταται άνευ αντικειμένου η περαιτέρω εξέταση του θέματος. Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται. Τα έξοδα, όπως υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται εναντίον του αιτητή. Κ. Σταματίου, Δ. /ΧΤΘ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο