ΕΛΕΝΗ ΒΕΛΙΓΡΑΤΛΗ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, μέσω ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Υποθ. Αρ.212 /2012, 18/2/2015

(4)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου 1990 (Ν.1/90). «

(4)Κατά την προαγωγή η Επιτροπή λαμβάνει δεόντως υπόψη το περιεχόµενο των Προσωπικών Φακέλων και των Φακέλων των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων, αιτιολογηµένες συστάσεις του Προϊστάµενου του Τµήµατος στο οποίο υφίσταται η κενή θέση και την εντύπωση την οποία η Επιτροπή αποκόµισε για τους υποψηφίους κατά την προφορική εξέταση, αν αυτή έγινε:» Περαιτέρω είναι η εισήγηση της πλευράς της Αιτήτριας ότι ουδεμία αναφορά γίνεται από το Διευθυντή στις αρετές, ικανότητες και ιδιότητες των υποψηφίων που απαιτούν τα καθήκοντα της επίδικης θέσης. Ομοίως προβάλλεται πως η σύσταση του Διευθυντή πάσχει ως αναιτιολόγητη και αυτό καθιστά την επίδικη πράξη άκυρη αφού η αιτιολόγηση της σύστασης συνιστά ουσιώδη νομοθετικό τύπο για την κατάρτιση της πράξης προαγωγής. Ακόμα η σύσταση πάσχει λόγω του ότι είναι αντίθετη από τα στοιχεία των φακέλων του ενδιαφερόμενου μέρους και της αιτήτριας αφού από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι η αιτήτρια υπερέχει εμφανώς έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους. Διευκρινίζοντας αυτή τη θέση ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας επεξήγησε ότι οι ετήσιες υπηρεσιακές εκθέσεις των τελευταίων ετών αποκαλύπτουν δύο καθόλα ισάξιους υποψηφίους. Ακόμη, όσον αφορά το κριτήριο των προσόντων είναι η θέση της πλευράς της αιτήτριας ότι το ενδιαφερόμενο μέρος κατέχει μόνο τα προσόντα που απαιτούνται από το σχέδιο υπηρεσίας, ενώ η αιτήτρια κατέχει επιπλέον προσόντα σχετικά με τα καθήκοντα της επίδικης θέσης. Ως τέτοια προβάλλονται δύο διπλώματα (Master of Science Pig Production και Master in Business Administration) τα οποία, ενώ, σύμφωνα και με τον ίδιο το Διευθυντή των Κτηνιατρικών Υπηρεσιών κρίνονται σχετικά με την υπό πλήρωση θέση, ωστόσο, περιορίζεται στο ότι τους απέδωσε την ανάλογη βαρύτητα «χωρίς να εξειδικεύει κατά πόσο τα προσόντα αυτά προσέδιδαν υπεροχή της αιτήτριας έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους και σε ποιο βαθμό.» Η απόδοση δε της «ανάλογης βαρύτητας» από το Διευθυντή στα πρόσθετα προσόντα της αιτήτριας απολήγει σύμφωνα με την πλευρά της να είναι παντελώς ατεκμηρίωτη. ΄Οσον αφορά δε το κριτήριο της αρχαιότητος προβάλλεται από την αιτήτρια ότι πρόκειται για ήσσονος σημασίας καθότι το ενδιαφερόμενο μέρος υπερτερεί οριακά με βάση την ημερομηνία γέννησης του, έναντι της αιτήτριας, καθιστώντας το θέμα να είναι «συμβολικής αξίας». Ως ξεχωριστή ομάδα λόγων προβάλλεται από την αιτήτρια το θέμα της έλλειψης δυνατότητας να κριθεί η επικοινωνία του διευθυντή με τον προϊστάμενο της αιτήτριας και ή τους υποψηφίους ώστε να διατυπώσει τη σχετική κρίση του. Το όλο πλέγμα των αβέβαιων πληροφοριών που δίδονται από το Διευθυντή δημιουργεί γενική αβεβαιότητα σε σχέση με το έγκυρο και ή/νόμιμο ή μη της σύστασης του. Εξάλλου, η σύσταση προσβάλλεται και ως αποτέλεσμα λανθασμένης στάθμισης και συνεκτίμησης των τριών θεσμοθετημένων κριτηρίων, δηλαδή της αξίας, των προσόντων και της αρχαιότητας. Επιπρόσθετα, τίθεται θέμα μη συμμόρφωσης με το άρθρο 6 του Περί ΄Ισης Μεταχείρισης στην Απασχόληση και Εργασία Νόμου του 2004, κατ΄εφαρμογή και εναρμόνιση της Κοινοτικής Οδηγίας 2007/78/ΕΚ του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2000, κατά την οποία απαγορεύεται η οποιαδήποτε άμεση και/ή έμμεση διάκριση στην απασχόληση συμπεριλαμβανομένης μεταξύ άλλων διάκρισης λόγω ηλικίας. Η κατάληξη των θέσεων της, έγκειται κυρίως στο ότι τόσο ο Διευθυντής όσο και οι καθ΄ων η αίτηση εκμηδένισαν την υπεροχή της αιτήτριας στο κριτήριο προσόντα, έδωσαν υπέρτερη βαρύτητα στο κριτήριο της αρχαιότητας και επέλεξαν το ενδιαφερόμενο μέρος λόγω καθαρά ηλικιακής διαφοράς με την αιτήτρια. Όπως επίσης στο ότι οι καθ΄ων η αίτηση παθητικά και χωρίς οποιαδήποτε έρευνα ή ενασχόληση σχετικά με το έγκυρο ή μη και ή τη νομιμότητα σύστασης του Διευθυντή, αποδέχτηκαν αυτή, και την υιοθέτησαν στο σύνολο της. Οι καθ΄ων η αίτηση εμμένουν στο ότι η προσβαλλόμενη πράξη έχει ληφθεί νόμιμα και ορθά μετά από δέουσα έρευνα και ορθή άσκηση των εξουσιών, που δίδει ο νόμος σ΄αυτούς κατ΄εφαρμογή του διοικητικού δικαίου και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης, είναι δε καθόλα επαρκώς και/ή δεόντως αιτιολογημένη. Ιδιαίτερα προβάλλεται ότι η σύσταση του Διευθυντή περιέχει τα στοιχεία εκείνα τα οποία την καθιστούν έγκυρη, με τη σημασία που έχει υπέρ του ενδιαφερόμενου μέρους αφού η νομολογία τη θεωρεί ανεξάρτητο στοιχείο κρίσης, ιδιαίτερης αξίας, ώστε να χρειάζεται από την ΕΔΥ ειδική αιτιολογία για απόκλιση από αυτήν. ΄Οσον αφορά δε τα επιπρόσθετα προσόντα η πλευρά των καθ΄ων η αίτηση τόνισε ότι ο Διευθυντής ούτε τα παρέβλεψε, ούτε τα εκμηδένισε ως ο ισχυρισμός της αιτήτριας. Αντίθετα, αναφέρθηκε σ΄αυτά επιλέγοντας όμως να συστήσει το ενδιαφερόμενο μέρος για τους λόγους που αναφέρει στη σύσταση του. ΄Εχω εξετάσει τους προβαλλόμενους λόγους καθώς και τις απαντήσεις που δόθηκαν από τους καθ΄ων η αίτηση και τις γραπτές αγορεύσεις και των δύο πλευρών στις οποίες γίνεται επιμελής παράθεση αρχών και νομολογίας, χωρίς να είναι αναγκαίο να επαναληφθούν στην πλήρη τους εμβέλεια. Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Μιλτιάδους κ.ά. Δημοκρατίας

(1989)3(Γ) ΑΑΔ 1318, το Διοικητικό Δικαστήριο δεν ακυρώνει απόφαση διορισμού ή προαγωγής αν η απόφαση λήφθηκε σύμφωνα με το νόμο και τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης και ήταν εύλογα επιτρεπτή. Το Δικαστήριο δεν υποκαθιστά τη δική του κρίση με την επιλογή του καταλληλότερου υποψηφίου για προαγωγή ή διορισμό με την κρίση του αρμοδίου οργάνου. (Βλ. μεταξύ άλλων, Alexandros Christou and Others and the Republic (Public Service Commission) 4 R.S.C.C. 1, σελ.6, Charalambos Georghiades and another v. Republic (Public Service Commission)

(1970)3 CLR 257, στη σελ.168, Odysseas Georghiou v. Republic (Public Service Commission)

(1976)3 CLR 74, σελ.82, Republic v. Zachariades

(1986)3 CLR 852). Στην ίδια απόφαση τoνίστηκε ακόμη ότι το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στη διοικητική κρίση, εκτός αν ο αιτητής αποδείξει έκδηλη υπεροχή έναντι του υποψηφίου που διορίστηκε ή προάχθηκε (Niki Michael (No.1) v. Republic (Public Service Commission)

(1975)3 CLR 136, Evgeniou v. Republic

(1979)3 CLR 239, HadjiIoannou v. Republic

(1983)3 CLR 1041. Εν προκειμένω είναι κοινή η θεώρηση για τη σημασία της σύστασης του Διευθυντή, δυνάμει του ιδίου του αρθ. 35

(4)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990, Ν.1/90. Ορθά επίσης τίθεται ότι οι συστάσεις Διευθυντών αποτελούν πρωτογενώς, ουσιώδες και αυτοτελές στοιχείο κρίσεως που λαμβάνεται υπόψη από το διορίζον όργανο (βλ. Δημοκρατία ν. Ψωμά

(1997)3 Α.Α.Δ. 922, Theodossiou v. Republic, 2 R.S.C.C. 44, 48, Lardis v. Republic

(1967)3 C.L.R. 64, HadjiConstantinou & Others v. Republic (1973 3 CLR 65). Εξάλλου, όπως έχει τεθεί στη Δημοκρατία ν. Αγγελή

(1979)3 Α.Α.Δ. 161: «η σύσταση του Προϊσταμένου όταν δεν αντιμάχεται τα στοιχεία φακέλων των υποψηφίων, διατηρεί την εγκυρότητα της και σύμφωνα με τη νομολογία προσθέτει στο στοιχείο της αξίας». Στην Constantinou v. Republic

(1984)3 C.L.R. 498, 501, επεξηγείται ότι η ανάγκη να λαμβάνονται υπόψη οι συστάσεις του προϊσταμένου του Τμήματος εκφράζεται στο άρθρο 44

(3)του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου, 1967 (Ν.33/67). Υποδεικνύεται, ότι η σημασία που αποδίδεται από το διοικητικό δίκαιο στις συστάσεις του προϊσταμένου του Τμήματος στοχεύει στο να διασφαλίσει ότι, κατά τη διαδικασία της επιλογής, η Ε.Δ.Υ. λαμβάνει καθοδήγηση από λειτουργό ο οποίος βρίσκεται στην καλύτερη θέση να περιγράψει τις αρετές που χρειάζονται για την επιτυχή εκτέλεση των καθηκόντων μιας θέσης. Περαιτέρω ο προϊστάμενος ενός Τμήματος βρίσκεται σε μοναδική θέση για να συμβουλέψει επί των ιδιοτήτων και της αξίας των υφισταμένων του. Ο Προϊστάμενος μπορεί να αντλήσει πληροφορίες από οποιεσδήποτε άλλες κατάλληλες πηγές όπως είναι η περίπτωση πληροφοριών από Προϊσταμένους των υποψηφίων και να προβεί σε συστάσεις (Βλ. Αργυρίδης ν. Δημοκρατίας

(1992)3 Α.Α.Δ. 376, 388). E?ναι αναγκαίο να εξεταστεί η εν λόγω σύσταση του Διευθυντή Κτηνιατρικών Υπηρεσιών και το πρακτικό της συνεδρίασης της ΕΔΥ ημερ. 24/10/

1. Η Σύσταση: Αφού δηλώνεται ότι ο Διευθυντής ο οποίος ενημερώθηκε για τη θέση για τον κατάλογο υποψηφίων και στη διάθεση του οποίου είχαν τεθεί οι προσωπικοί φάκελοι και οι φάκελοι των ετησίων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων και αφού είχε επαρκή χρόνο να τους μελετήσει, αναφέροντας επίσης ότι σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας απαιτείται πενταετής τουλάχιστον υπηρεσία στη θέση Κτηνιατρικού λειτουργού και πολύ καλή γνώση Ελληνικής και Αγγλικής γλώσσας (δεν αμφισβητείται ότι τόσο η αιτήτρια όσο και το Ενδιαφερόμενο Μέρος πληρούσαν αυτές τις προϋποθέσεις), δήλωσε: · Ότι γνώριζε προσωπικά όλους τους υποψηφίους και για τους σκοπούς της σύστασης είχε μελετήσει με προσοχή τους πιο πάνω φακέλους. · Ότι πέραν της προσωπικής του γνώσης γι΄αυτούς, είχε συζητήσει για τον καθένα απ΄αυτούς με τον αντίστοιχο προϊστάμενο. Καταλήγει δε στη σύσταση για το ενδιαφερόμενο μέρος: «έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, καθώς και τη γενική εικόνα εκάστου των υποψηφίων, ως επίσης τα νομολογημένα κριτήρια στο σύνολό τους - αξία, προσόντα, αρχαιότητα - τις απαιτήσεις του Σχεδίου Υπηρεσίας της υπό πλήρωση θέσης, καθώς και την καταλληλότητα των υποψηφίων να αναλάβουν τα καθήκοντα και τις ευθύνες που απορρέουν από αυτή». Περαιτέρω αναφέρει ότι συστήνοντας το ενδιαφερόμενο μέρος έλαβε υπόψη του ότι όσον αφορά την αξία, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στις Ετήσιες Υπηρεσιακές Εκθέσεις των τελευταίων ετών, για τα οποία υπάρχουν ετήσιες αξιολογήσεις για όλους τους υποψηφίους υπερτερεί έναντι δύο υποψηφίων που κατονομάζονται (όχι την αιτήτρια) και είναι ίσοι με τους υπολοίπους υποψηφίους (στους οποίους περιλαμβάνεται η αιτήτρια). Δηλώνεται ότι αριθμός υποψηφίων (περιλαμβανομένης και της αιτήτριας) «κατέχουν επιπρόσθετα προσόντα, τα οποία είναι σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης και ως εκ τούτου τους απέδωσα την ανάλογη βαρύτητα». Σε σχέση με το θέμα της αρχαιότητας, αναφέρει ακριβώς ότι το ενδιαφερόμενο μέρος υπερτερεί οριακά με βάση την ημερομηνία γέννησης έναντι αριθμού υποψηφίων (μεταξύ των οποίων και της αιτήτριας). Μετά την αποχώρηση του Διευθυντή, η Επιτροπή με βάση το ίδιο πρακτικό ασχολήθηκε με την αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων ως εξής: «Η Επιτροπή έλαβε υπόψη της Υπηρεσιακές Εκθέσεις των υποψηφίων σο σύνολο τους, όπως αυτές έγιναν τελικά δεκτές από την ίδια, με ιδιαίτερη έμφαση στα τελευταία χρόνια. Η Επιτροπή έλαβε επίσης υπόψη τα προσόντα των υποψηφίων καθώς και την αρχαιότητά τους, η οποία φαίνεται στον ενώπιόν της κατάλογο των υποψηφίων. Η Επιτροπή, αφού έλαβε υπόψη τα τρία κριτήρια - αξία, προσόντα, αρχαιότητα, σταθμίζοντας και συνεκτιμώντας αυτά στο σύνολό τους και αποδίδοντας σ΄αυτά και σε καθένα από αυτά την ανάλογη βαρύτητα και αφού έλαβε υπόψη και τη σύσταση του Διευθυντή, έκρινε ότι ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ Ανδρέας υπερέχει των άλλων υποψηφίων, τον επέλεξε ως τον πιο κατάλληλο και αποφάσισε να προσφέρει σ΄αυτόν προαγωγή στη μόνιμη θέση Κτηνιατρικού Λειτουργού Α΄, Κτηνιατρικές Υπηρεσίες, από 1.12.
2. Η Επιτροπή, επιλέγοντας τον Μιχαηλίδη Ανδρέα, έλαβε υπόψη ότι αυτός όσον αφορά την αξία, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στις Υπηρεσιακές Εκθέσεις των τελευταίων χρόνων, για τα οποία έχουν όλοι ετήσιες αξιολογήσεις, είναι ίσος ή και υπερέχει έναντι των υποψηφίων που δεν επιλέγηκαν και, επιπλέον, διαθέτει την υπέρ του σύσταση του Διευθυντή, η οποία συνάδει με τα στοιχεία των Φακέλων. Επιλέγοντας τον Μιχαηλίδη, η Επιτροπή δεν παρέλειψε να λάβει υπόψη ότι αυτός όσον αφορά την αρχαιότητα, υστερεί έναντι του Πλούταρχου Χριστάκη κατά δύο χρόνια και τέσσερις μήνες στην παρούσα θέση, εντούτοις αυτός υστερεί, έστω και οριακά, έναντι του επιλεγέντος, δεν υπερέχει σε προσόντα και, επιπλέον, δεν διαθέτει τη σύσταση του Διευθυντή την οποία διαθέτει ο επιλεγείς. Επιλέγοντας τον Μιχαηλίδη, η Επιτροπή δεν παρέλειψε επίσης να λάβει υπόψη ότι οι μη επιλεγέντες ΧΧΧ ..., Βελιγρατλή Ελένη, ΧΧΧ... κατέχουν επιπρόσθετα προσόντα, τα οποία, όμως, δεν αποτελούν πλεονέκτημα εν η εννοία του Σχεδίου Υπηρεσίας, αν και είναι σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης και συνυπολογίζονται. Ωστόσο, οι εν λόγω υποψήφιοι δεν υπερέχουν σε αξία, υστερούν σε αρχαιότητα έναντι του επιλεγέντος και, επιπλέον, δεν διαθέτουν τη σύσταση του Διευθυντή, την οποία διαθέτει ο Μιχαηλίδης.» ΄Εχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι η σύσταση του Διευθυντή είναι τρωτή. Η σύσταση, ενώ αναφέρει ότι ο Διευθυντής έχει προσωπική γνώση και έχει μιλήσει με τους προϊσταμένους, δεν εκφράζει ο,τιδήποτε το οποίο να λειτουργεί απτά ως υπεροχή του ενδιαφερόμενου μέρους έναντι της αιτήτριας, αφού και οι δύο με βάση τους υπηρεσιακούς φακέλους έχουν την ίδια αξία. Ούτε κατ΄έλάχιστον δεν εξηγείται γιατί η γενική εικόνα των υποψηφίων οδηγεί σε σύσταση προς το ενδιαφερόμενο μέρος. Περαιτέρω, ενώ γίνεται αναφορά στα επιπρόσθετα προσόντα (δύο master degrees) (συναφή με τα καθήκοντα της θέσης) που κατέχει η αιτήτρια έναντι του ενιαφερομένου μέρους, η αιτιολογία είναι και πάλι ανύπαρκτη. Η αναφορά στη φράση «απέδωσε την ανάλογη βαρύτητα» δεν συνιστά αιτιολογία. Δίδεται υπό τύπο κατάληξης μιας προφανώς απούσας αιτιολογίας. (βλ. Πούρος ν. Χ΄Στεφάνου

(2001)3 Α.Α.Δ. 374) Είναι ορθό δε αυτό που παρατήρησε o ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας ότι ο Διευθυντής όχι μόνο δεν αιτιολόγησε ή εξήγησε ως όφειλε την κατάληξη αυτή αλλά ούτε καν προέβη σε εύρημα κατά πόσο τα εν λόγω προσόντα προσέδιδαν σ΄αυτήν οποιανδήποτε υπεροχή έναντι του ενδιαφερομένου μέρους στο κριτήριο προσόντα. Είναι φανερό ότι απουσιάζει εκ της κατάληξης η αναφορά οποιασδήποτε σκέψης ή κρίσης που θα απέληγε σε αιτιολογία. Ερχόμενη τώρα στο θέμα της ηλικιακής αρχαιότητας δέον να αναφερθεί ότι, έστω και η οριακή σημασία αυτής μπορεί να υπερισχύει μόνον όταν στα κριτήρια αξία και προσόντα οι υποψήφιοι είναι ίσοι. Ο Διευθυντής παρουσιάζοντας το στοιχείο της «συμβολικής» αξίας αρχαιότητας εκμηδένισε τα επιπρόσθετα προσόντα της αιτήτριας. Στη Δημοκρατία ν. Μιχαηλίδη

(2011)3 Α.Α.Δ. 871 οι περιστάσεις όπως συνοψίζονται από το πρωτόδικο Δικαστήριο στην απόφαση της Ολομέλειας ομοιάζουν με της κρινόμενης περίπτωσης. Στη σελ.873 αναφέρεται: «Θα συμφωνούσα, όμως, με τον αιτητή ότι το συμπέρασμα του Διευθυντή ότι το ενδιαφερόμενο μέρος υπερτερεί δεν αιτιολογείται καθ' οιονδήποτε τρόπο. Το ενδιαφερόμενο μέρος έχει συμβολική υπεροχή σε αρχαιότητα, αφού αυτή ανάγεται στην ημερομηνία γέννησής τους, ενώ είναι ίσοι σε αξία, όπως προκύπτει από τις υπηρεσιακές εκθέσεις. Κανένα στοιχείο από το ενώπιόν μου υλικό αιτιολογεί τη σύσταση του Διευθυντή εν όψει μάλιστα και του γεγονότος ότι ο αιτητής κατέχει και κάποιο επιπρόσθετο προσόν που είναι σχετικό με τα καθήκοντα της θέσης. Σημειώνω ότι τόσο ο Διευθυντής κατά τη σύσταση του, όσο και η Επιτροπή κατά την τελική της απόφαση, αναφέρουν ότι δόθηκε η ανάλογη βαρύτητα στο επιπλέον προσόν του αιτητή, αναφορά όμως η οποία υπό το φως των περιστάσεων, είναι απλά φραστική διατύπωση. Δεν έχω αντιληφθεί πως ενώ οι δύο υποψήφιοι, ο αιτητής και το ενδιαφερόμενο μέρος είναι ίσοι σε αξία και με συμβολική διαφορά στην αρχαιότητα, αφού δόθηκε η ανάλογη βαρύτητα σε επιπλέον προσόν, ο Διευθυντής κατέληξε, εντελώς χωρίς οποιαδήποτε εξήγηση, να συστήσει το ενδιαφερόμενο μέρος.». Το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε την πρωτόδικη προσέγγιση και ανέφερε τα εξής στις σελ.874 και 875: «Δεν νοείται αναφορά στην υπηρεσιακή εικόνα, χωρίς στον όρο να περιλαμβάνονται και τα προσόντα, ως μέρος της. Είναι δε αυτονόητο πως όταν ο νόμος αναφέρεται και στα προσόντα ως κριτήριο για την επιλογή του καταλληλότερου εννοεί προσόντα που δεν απαιτούνται. Δεν δικαιολογούνται συνεπώς οι σκέψεις στο περίγραμμα αγόρευσης της εφεσείουσας περί ισοδυναμίας «όταν τα άλλα δυο στοιχεία κρίσης είναι ίσα» ή οι διατυπώσεις που εμφανίζονται να παραγνωρίζουν πως το δίπλωμα του εφεσίβλητου ασφαλώς του έδιδε υπεροχή στα προσόντα. Να έχουμε δε υπόψη, όπως έχει επανειλημμένα τονιστεί, πως δεν υπάρχει εκ των προτέρων καθορισμός ορισμένης βαρύτητας για το κάθε ένα από τα κριτήρια, ανεξάρτητα από τους συσχετισμούς που τα δεδομένα της κάθε περίπτωσης επιβάλλουν. Σημείωσε, λοιπόν, ο Διευθυντής αλλά στη συνέχεια και η ΕΔΥ, πως δόθηκε σ' αυτό το δίπλωμα που αναγνωρίστηκε ότι έδιδε στον εφεσίβλητο υπεροχή, «η ανάλογη βαρύτητα» και θεωρούμε πως ορθά ο συνάδελφός μας εντόπισε ουσιώδες έλλειμμα στην αιτιολογία όπως εξηγήθηκε στο απόσπασμα από την απόφασή του που παραθέσαμε». Βρίσκω ότι, ομοίως για τους λόγους που έχω εξηγήσει, η σύσταση πάσχει ως αναιτιολόγητη με φραστική μόνο αποδοθείσα βαρύτητα όπως στην Μιχαηλίδης (ανωτέρω). Η έλλειψη αιτιολογίας στη σύσταση παρασύρει σε ακυρότητα και την ίδια την πράξη της ΕΔΥ, επειδή η ΕΔΥ βασίστηκε και επί της εν λόγω σύστασης. Συνεπώς η προσφυγή επιτυγχάνει και η επίδικη πράξη ακυρώνεται με €1,300 έξοδα, πλέον ΦΠΑ, εάν υπάρχει, υπέρ της αιτήτριας και εναντίον των καθ΄ων η αίτηση, Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο