← Κύπρος

PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LIMITED ν. ΔΗΜΟΥ ΠΟΛΕΩΣ ΧΡΥΣΟΧΟΥΣ, Υπoθεση Αρ. 2027/2012, 20/5/2015

PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LIMITED ν. ΔΗΜΟΥ ΠΟΛΕΩΣ ΧΡΥΣΟΧΟΥΣ, Υπoθεση Αρ. 2027/2012, 20/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2015:D353 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 2027/2012) 20 Μαΐου, 2015 [ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LIMITED, Αιτήτρια, ν. ΔΗΜΟΥ ΠΟΛΕΩΣ ΧΡΥΣΟΧΟΥΣ, Καθ'ων η αίτηση. Ν. Φακοντής, για την Αιτήτρια. Γ. Παπαθεοδώρου, για τους Καθ'ων η αίτηση. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ.: Η αιτήτρια προσβάλλει το επιβληθέν σ' αυτήν, τέλος αποκομιδής σκυβάλων, για το έτος

  1. Η αιτήτρια είναι ιδιοκτήτρια διαμερισμάτων στο κτιριακό συγκρότημα Polis Gardens και στο συγκρότημα Prodromi Gardens. Το επιβληθέν τέλος για το 2012, ήταν €3.762 (€114 Χ 33). Γνωστοποιήθηκε η επιβολή του τέλους με επιστολή-ειδοποίηση, ημερ. 26 Σεπτεμβρίου
  2. Η αιτήτρια υπέβαλε ένσταση με επιστολή της ημερ. 6 Νοεμβρίου
  3. Μέσα από την ένσταση καταφαίνεται ότι το παράπονο που υπεβλήθη από την αιτήτρια περιοριζόταν στα 23 από τα 33 διαμερίσματα (15 διαμερίσματα στο συγκρότημα Polis Gardens και 8 στο συγκρότημα Prodromi Gardens). Ήταν ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι, τα πιο πάνω προσδιορισθέντα διαμερίσματα, «ήταν απούλητα και συνάμα ακατοίκητα». Το τέλος για τα εν λόγω διαμερίσματα ανήρχετο στις €2.
  4. Στη συνέχεια, η αιτήτρια ζήτησε, με επιστολή της ημερ. 17 Δεκεμβρίου 2012, τα στοιχεία και τα κριτήρια βάσει των οποίων λήφθηκε η συγκεκριμένη απόφαση για επιβολή του τέλους αποκομιδής σκυβάλων, όπως επίσης και τα πρακτικά των συνεδριάσεων στις οποίες λήφθηκε η πιο πάνω απόφαση. Στο πλαίσιο της Ενστάσεως τους οι καθ'ων η αίτηση πρόβαλαν προδικαστικώς ότι η προσφυγή είναι πρόωρη, καθότι η αιτήτρια είχε καταχωρίσει ένσταση και ισχυρίζονται ότι, η νομιμοποίηση για την καταχώριση προσφυγής, δημιουργείται μετά την έκδοση σχετικής απόφασης των καθ'ων η αίτηση, επί της ενστάσεως. Προβλήθηκε επίσης ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι εκτελεστή και εκτελεστή θα καταστεί μόνο η απόφαση επί της ενστάσεως. Περαιτέρω, οι καθ'ων η αίτηση ισχυρίστηκαν ότι η προσφυγή της αιτήτριας θα πρέπει να απορριφθεί καθότι, στην προκείμενη περίπτωση ισχύει το δόγμα της αποδοκιμασίας και επιδοκιμασίας. Το επιχείρημα αυτό στηρίχθηκε στο γεγονός ότι η αιτήτρια, μετά τη λήψη της σχετικής ειδοποίησης που αφορούσε 33 διαμερίσματα, προχώρησε και πλήρωσε το αναλογούν τέλος για τα έξι από αυτά. Η προσφυγή αφορά τα υπόλοιπα 23 διαμερίσματα συνεπώς, όπως προβλήθηκε, η επιβολή ήταν νόμιμη και η αιτήτρια κωλύεται να το αμφισβητήσει σ' αυτό το στάδιο. Εξετάζοντας κατά πρώτο την προδικαστική ένσταση αναφορικά με την υποβολή ενστάσεως από πλευράς αιτήτριας, έχω να παρατηρήσω ότι με βάση τον περί Δήμων Νόμο του 1985 (Ν. 111/1985) δεν προβλέπεται δικαίωμα επιβολής ενστάσεως εναντίον της εν λόγω επιβολής τέλους. Η νομολογία καθορίζει ότι η ενσωμάτωση μιας εκτελεστής πράξης σε άλλη εκτελεστή πράξη, επέρχεται όταν ασκηθεί η λεγόμενη ενδικοφανής ιεραρχική προσφυγή. Τούτο επιτρέπεται όταν καταχωρηθεί αίτηση αναθεώρησης, «θεσπιζόμενη ειδικώς υπό του Νόμου» ή σε περίπτωση ενστάσεως σε ιεραρχικά ανώτερο όργανο η οποία ενσωματώνεται στην τελικώς εκδιδόμενη απόφαση. (Υπ. Αρ. 1539/2008, Φυτώριον "Το Άλσος Λτδ" ν. Δημοκρατίας, ημερ. 6 Ιουλίου 2010). Η επιβολή τελών αποκομιδής σκυβάλων είναι η μόνη εκτελεστή πράξη και ορθώς η αιτήτρια προσέβαλε τη νομιμότητα της, εντός της προθεσμίας των 75 ημερών. Σε περίπτωση που η αιτήτρια θα ανέμενε την απόφαση των καθ'ων η αίτηση επί της υποβληθείσας ενστάσεως, και στη συνέχεια προχωρούσε με προσφυγή, αυτή ενδεχομένως να ήταν εκπρόθεσμη, ήτοι μετά την παρέλευση των 75 ημερών. Ως εκ τούτου, η πρώτη προδικαστική ένσταση απορρίπτεται. Ούτε και η δεύτερη προδικαστική ένσταση που αφορά το δόγμα της επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας ευσταθεί. Το γεγονός ότι η αιτήτρια πλήρωσε για τα έξι από τα 33 διαμερίσματα δεν την εμποδίζει να αμφισβητήσει την επιβολή του τέλους για τα άλλα διαμερίσματα. Με την προσφυγή της δεν προσβάλλει και την επιβολή τελών για τα έξι αυτά διαμερίσματα αλλά στρέφεται αποκλειστικά εναντίον της επιβολής τελών για τα 23 διαμερίσματα τα οποία όπως αναφέρει είναι «απούλητα». Εξετάζοντας τώρα την ουσία της προσφυγής, η αιτήτρια εισηγήθηκε ότι, οι καθ'ων η αίτηση δεν είχαν προβεί σε δέουσα έρευνα πριν επιβάλουν το τέλος αποκομιδής σκυβάλων. Η αιτήτρια συγκεκριμενοποίησε το παράπονο της με βάση το γεγονός ότι οι καθ'ων η αίτηση δεν είχαν λάβει υπόψη τους κριτήρια, τα οποία ενδεχομένως, θα επηρέαζαν το ύψος και τον καθορισμό του τέλους αποκομιδής σκυβάλων όπως, τον όγκο και την έκταση των υποστατικών, τον αριθμό των ατόμων που θα διέμεναν σ' αυτά, ούτε το γεγονός ότι τα εν λόγω διαμερίσματα ήταν ακατοίκητα. Το άρθρο 84(ζ) του περί Δήμων Νόμου, Ν. 111/85 προβλέπει ότι: "Το Συμβούλιο θα προνοή διά την καθαριότητα και υγιεινήν κατάστασιν του δήμου· διά την συλλογήν, αποκομιδήν, διάθεσιν και επεξεργασίαν των σκυβάλων, θα ελέγχη και παρεμποδίζη την συσσώρευσιν σκυβάλων εις οιονδήποτε δημόσιον ή ιδιωτικόν υποστατικόν ή χώρον, θα προμηθεύη και διατηρή εις υγιεινήν κατάστασιν δημόσια σκυβαλοδοχεία ή άλλα δοχεία ή χώρους διά προσωρινήν εναπόθεσιν και αποκομιδήν σκυβάλων, και θα προνοή διά την λήψιν παντός μέτρου αναγκαίου διά την εξάλειψιν και μετακίνησιν οιασδήποτε ακαθαρσίας ή απορριμμάτων και διά την περιστολήν οιασδήποτε οχληρίας? Νοείται ότι το συμβούλιο καθορίζει τα καταβλητέα τέλη αποκοδομής σκυβάλων, τα οποία δεν υπερβαίνουν τα οικεία τέλη που εκτίθενται στον Έκτο Πίνακα." Ο Έκτος Πίνακας προβλέπει ότι τα τέλη σκυβάλων για οργανωμένα διαμερίσματα δεν θα υπερβαίνουν τις ΛΚ
  5. Έχει καθοριστεί, με βάση τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι τα τέλη αποκομιδής σκυβάλων αποτελούν ανταποδοτικό τέλος και όχι φορολογία. Αποτελούν, συναφώς, το λογικό συσχετισμό των προσφερόμενων υπηρεσιών προς τα έξοδα παροχής, συνακόλουθα η εν λόγω επιβολή θα πρέπει να βασίζεται σε λογικά κριτήρια αναλόγως των προσφερόμενων υπηρεσιών. (I.B.S. Ltd v. Δημοκρατίας

(1993)3 Α.Α.Δ. 220, M.J. Louisides & Sons Ltd v. The Municipality of Limassol
(1988)3(B) C.L.R. 1017, Δήμος Λεμεσού ν. Zenios Closures Ltd
(1995)3 A.A.Δ. 249). Τα τέλη έχουν απρόσωπο χαρακτήρα και ευλόγως μπορούν να ταξινομηθούν σε κατηγορίες. Παράλληλα η αιτιολογία για επιβολή μπορεί να καθοριστεί με κριτήρια, βάσει των οποίων επιβάλλεται το τέλος, αναλόγως συγκεκριμένων περιπτώσεων ή κατηγοριών. (Βλ. Zenios Closures Ltd v. Δήμου Λεμεσού (Αρ. 1)
(1992)4(Γ) A.A.Δ. 2060). Στην Υπ. Αρ. 1682/2010, Εύζωνα κ.ά. ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Χλώρακας, ημερ. 16 Φεβρουαρίου 2012 γίνεται εκτενής αναφορά ως προς την επιβολή τέλους συγκομιδής σκυβάλων: "
(1)Με την επιβολή τέλους συγκομιδής σκυβάλων, σκοπείται η κάλυψη της δαπάνης που δημιουργείται με την παροχή των υπηρεσιών. Πρόκειται για ανταποδοτικό τέλος, γι' αυτό και δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το κόστος της παροχής, διότι άλλως θα συνιστά φόρο (βλ. I.B.S. Ltd v. Δημοκρατίας
(1993)3 ΑΑΔ 220, M. J. Louisides & Sons Ltd v. The Municipality of Limassol
(1988)3(B) CLR 1017, Δήμος Λεμεσού ν. Zenios Closures Ltd
(1995)3 ΑΑΔ 249, Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου ν. Δήμου Μέσα Γειτονιάς, Υπόθ. Αρ. 1183/99, ημερ. 31.10.2000 και Α & Χ (Κτηματική) Λτδ ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Χλώρακας, ανωτέρω).
(2)Τα τέλη επιβάλλονται στους κατόχους των υποστατικών και όχι στους ιδιοκτήτες (βλ. Associated Agencies Ltd κ.α. ν. Δήμου Λεμεσού
(1990)3(Ε) ΑΑΔ 3700 και Ιωάννου ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Αυγόρου, Υπόθ. Αρ. 1105/99, ημερ. 9.10.2000).
(3)Η μη χρήση των υπηρεσιών συλλογής σκυβάλων δεν απαλλάσσει τον κάτοχο του υποστατικού από την υποχρέωση να καταβάλει τα νενομισμένα τέλη με βάση τα αναγνωρισμένα κριτήρια:- τον όγκο, την έκταση των υποστατικών, τον αριθμό των ατόμων που τα χρησιμοποιούν, την κατά προσέγγιση υπολογιζόμενη ποσότητα σκυβάλων και τις σχετικές δαπάνες του Δήμου για τη συλλογή, μεταφορά, απομάκρυνση, διάθεση και επεξεργασία των σκυβάλων. Σχετική είναι η απόφαση του Λοΐζου, Π., στην υπόθεση Γ. Π. Ζαχαριάδης Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού
(1989)3(Δ) ΑΑΔ 2129, Zenios Closures Ltd v. Δήμου Λεμεσού (Αρ. 1)
(1992)4(Γ) ΑΑΔ 2060 και Φίλιππος Δημητρίου & Υιοί Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού
(1992)4(Β) ΑΑΔ 1150.
(4)Ο τρόπος κατανομής των τελών πρέπει να είναι λογικός και να αποβλέπει στην κατανομή των τελών μεταξύ των δημοτών, ανάλογα με την εξυπηρέτηση την οποία παρέχουν (Δήμος Λεμεσού ν. Zenios Closures Ltd, ανωτέρω).
(5)Από τη φύση τους οι αποφάσεις για την επιβολή τελών αποκομιδής σκυβάλων έχουν απρόσωπο χαραχτήρα και εύλογα μπορούν να ταξινομηθούν σε κατηγορίες πραγμάτων (Zenios Closures Ltd v. Δήμου Λεμεσού, ανωτέρω). Όμως η αιτιολογία της απόφασης για επιβολή του τέλους μπορεί να κριθεί επαρκής εφόσον σ' αυτήν καθορίζονται (α) τα κριτήρια βάσει των οποίων επιβάλλεται (βλ.
(3)ανωτέρω) και (β) τα δεδομένα σε γενικές γραμμές της συγκεκριμένης περίπτωσης ή κατηγορίας (βλ. Γ. Π. Ζαχαριάδης Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού, ανωτέρω και υιοθετήθηκε στην Zenios Closures Ltd v. Δήμου Λεμεσού (Αρ. 1), ανωτέρω)." Όπως προκύπτει από τα πρακτικά, κατά τη συνεδρία των καθ'ων η αίτηση ημερ. 23 Ιουλίου 2012, αποφασίστηκε η αύξηση των τελών αποκομιδής σκυβάλων κατά 14% για τις οικίες και επαύλεις, όπως επίσης και για, μη αδειούχα, από τον ΚΟΤ, διαμερίσματα. Διαπιστώνεται συναφώς ότι δεν υπήρξε οποιοσδήποτε διαχωρισμός ή κατηγοριοποίηση των διαμερισμάτων είτε σε συνάρτηση με το μέγεθος ή τον αριθμό των υπνοδωματίων που τα αποτελούν, ούτε και επίσης καταγράφονται οποιαδήποτε στοιχεία τα οποία μπορούν να καταδείξουν τον τρόπο υπολογισμού των τελών, στερώντας, ουσιαστικώς, από το Δικαστήριο, τη δυνατότητα ελέγχου κατά πόσο τα τέλη υπολογίστηκαν στη βάση αντικειμενικών, λογικών ή και δίκαιων κριτηρίων. Η νομολογία επιτάσσει την αναγκαιότητα διεξαγωγής δέουσας έρευνας συνεπαγόμενης τη συλλογή όλων απαραιτήτως των στοιχείων και δεδομένων τα οποία είναι εφικτό να αναζητηθούν. (Βλ. Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά.
(1996)3 Α.Α.Δ. 503). Διαπιστώνεται συναφώς ότι οι καθ'ων η αίτηση δεν είχαν προβεί σε έρευνα έτσι ώστε να εξακριβώσουν, όσο το δυνατό, στοιχεία τα οποία θα τους επέτρεπαν να εξακριβώσουν την αναλογία τέλους που θα έπρεπε να υπολογιστεί για τον καθορισμό του μεγέθους, του αριθμού των ατόμων που διέμεναν στα διαμερίσματα, καθότι είχαν ενώπιον τους στοιχεία αναφορικά με την κατανάλωση νερού από τα συγκεκριμένα διαμερίσματα. Είναι έκδηλο ότι η απόφαση στερείται αιτιολογίας. Ως εκ τούτου, η προσφυγή επιτυγχάνει. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρούται με €1600 έξοδα υπέρ της αιτήτριας και εναντίον των καθ'ων η αίτηση. Κ. ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ. /ΔΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.