ΑΝΤΡΗ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ, ΓΙΑ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΓΟΡΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ, Υπoθεση Αρ. 614/2015, 3/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2015:D386 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 614/2015) 3 Ιουνίου, 2015 [ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΤΡΗ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ, ΓΙΑ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΓΟΡΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ, Καθ'ων η αίτηση. Αίτηση ημερ. 21/5/2015 Γ. Γεωργιάδης με Ντ. Βαρωσιώτου (κα), για την Αιτήτρια. Αιτήτρια παρούσα. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ.: Στις 20 Μαΐου 2015 εξέδωσα ενδιάμεση απόφαση με την οποία απέρριψα μονομερή αίτηση η οποία καταχωρήθηκε εκ μέρους της αιτήτριας, με παρακλητικό την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται η εφαρμογή της διοικητικής πράξης, με την οποία, προκηρύχθηκε διαγωνισμός υπ' αριθμό ΕΝ.01/2015 αναφορικά με την ενοικίαση της καφετέριας του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Η αιτήτρια καταχώρισε, όπως δηλώθηκε από το συνήγορο της, έφεση εναντίον της πιο πάνω ενδιάμεσης απόφασης. Παράλληλα, και συγκεκριμένα, στις 21 Μαΐου 2015, καταχώρισε νέα μονομερή αίτηση με το εξής αιτητικό: "Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να επιτρέπεται η αναστολή της διοικητικής πράξης αναφορικά με την συνέχιση της διαδικασίας προκήρυξης του διαγωνισμού υπό τον αρ. ΕΝ.01/2015, μέχρι την πλήρη αποπεράτωση και/ή εκδίκαση της ΄Εφεσης ημερ. 21/05/2015, που καταχώρησε η Αιτήτρια/Εφεσείουσα, κατά της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/5/2015." Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της ιδίας της αιτήτριας με την οποία, πέραν από την αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης, το οποίο είναι επανάληψη των λεχθέντων στην πρώτη ενδιάμεση αίτηση, αναφέρει ότι αν δεν ανασταλεί η διαδικασία, όπως αιτείται, και η έφεση της επιτύχει, τότε η όλη διαδικασία θα καταστεί ατελέσφορη. Υπάρχουν σοβαροί λόγοι και ουσιαστικά ζητήματα προς εκδίκαση και υπάρχουν, προσθέτει, όχι μόνο καλές προοπτικές επιτυχίας της έφεσης, αλλά σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος υποστηρίζοντας την αίτηση ανέφερε ότι σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος αναστολής, τότε η έφεση της αιτήτριας θα καταστεί, στείρα, κατά την έκφραση του. Περαιτέρω, ο συνήγορος υπεραμύνθηκε του δικαιώματος της αιτήτριας να υπερασπίσει το δικαίωμα της και έκαμε αναφορά στην αγγλική υπόθεση Erinford Properties Ltd and Another v. Cheshire County Council
(1974)2 W.L.R. 749 για να υποστηρίξει ότι σημαντικός παράγοντας είναι η πιθανότητα, η υπό έφεση απόφαση, να ανατραπεί. Ακόμη και αν το Δικαστήριο, πρόσθεσε, αισθάνεται ότι η απόφαση δεν θα ανατραπεί, μπορεί να αναγνωρίσει ότι οι πιθανότητες διαφοροποίησης και οι συνέπειες που ενδεχομένως θα προκύψουν σε βάρος της αιτήτριας να είναι τέτοιες που να του επιτρέπει να διατηρήσει το υφιστάμενο status quo μέχρι τη συμπλήρωση της έφεσης. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης της υπόθεσης είχα επισημάνει στον ευπαίδευτο συνήγορο την απουσία ορθής αναφοράς στη νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση. Ο κ. Γεωργιάδης έκαμε αναφορά στον Κανονισμό 13 των Διαδικαστικών Κανονισμών του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962 και σε Κανονισμούς των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι επιτρέπουν την έκδοση διατάγματος αναστολής από το πρωτόδικο δικαστήριο και συγκεκριμένα, στη Δ.38, θ.18, με βάση την οποία αναφέρεται ότι μια έφεση δεν επενεργεί ως αναστέλλουσα την ισχύ μιας απόφασης, εκτός εάν, το δικαστήριο αποφασίσει διαφορετικά. Είναι αυτή την εξουσία την οποία επικαλέστηκε, επί του προκειμένου, ο συνήγορος για να στοιχειοθετήσει την αίτηση του. Περαιτέρω, αναφέρθηκε στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, όπως επίσης και στο άρθρο 47 το οποίο προσφέρει επίσης τη δυνατότητα αναστολής εκτέλεσης μιας απόφασης. Πρέπει κατ' αρχή να σημειώσω ότι από τη δικαιοδοτική βάση, επί της οποίας εδράζεται η αίτηση, ελλείπει η αναφορά στον Κανονισμό 18 των Διαδικαστικών Κανονισμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο οποίος προσφέρει τη δυνατότητα εφαρμογής κατ' αναλογία και εφόσον οι περιστάσεις το επιτρέπουν, την εφαρμογή των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η απουσία αυτή είναι καταλυτική για την πάρα πέρα πορεία της αίτησης. Ανεξαρτήτως όμως τούτου, θεωρώ ότι είναι κατάλληλη περίπτωση έτσι ώστε να συζητηθεί και η ουσία της αιτήσεως επί της οποίας στηρίζεται το αιτητικό της. Το τι ουσιαστικώς επιδιώκει η αιτήτρια είναι η έκδοση διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία προκήρυξης διαγωνισμού, κάτι για το οποίο απέτυχε με την προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση. Δηλαδή, ουσιαστικώς, με αυτό τον τρόπο επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος, για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, από ότι αν αρχικώς αυτό θα εκδίδετο. Το θέμα απασχόλησε τη νομολογία και αναφέρομαι στην υπόθεση Aspis Liberty Life Ins. Public Co. Ltd. v. Σιακατίδου
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1816 που επιλαμβάνεται και αναλύεται και η υπόθεση Erinford, την οποία έκαμε αναφορά ο συνήγορος. Το Εφετείο, στην εν λόγω υπόθεση, σημείωσε ότι το πρωτόδικο δικαστήριο, το οποίο ακυρώνει και τερματίζει την ισχύ ενός διατάγματος, παρείχε νέα θεραπεία, η οποία θα επανέφερε την ισχύ του διατάγματος όχι μόνο μέχρι την εκδίκαση της αγωγής, αλλά μέχρι την εκδίκαση και πλήρη αποπεράτωση της έφεσης που ασκήθηκε με την οποία προσβαλλόταν η ορθότητα της ακυρωτικής απόφασης, αυτό θα σήμαινε στην ουσία ότι, θα παρείχε μιας μακράς διάρκειας θεραπεία με την οποία για αόριστο χρόνο, σίγουρα μακρό, θα επαναφερόταν η ισχύς του ακυρωθέντος διατάγματος. Μια τέτοια εξουσία δεν θα πρέπει να ασκείται παρά μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις όπου θα καταδεικνύεται και θα αιτιολογείται όχι απλώς η αναστολή εκτέλεσης, αλλά εκεί όπου καταδεικνύεται ότι έχει μεσολαβήσει νέα κατάσταση πραγμάτων που αιτιολογεί σοβαρό ενδεχόμενο ανατροπής της ακυρωθείσας απόφασης ή ύπαρξη σοβαρών επιπτώσεων. Επί του προκειμένου, η αιτήτρια αυτό ακριβώς επιζητεί, ήτοι, την έκδοση όχι νέου διατάγματος ή διατήρηση μιας κατάστασης, αλλά έκδοση εξ' υπαρχής διατάγματος. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης τείνουν να καταδείξουν ότι δεν πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, γιατί, στην υπόθεση Aspis, όπως και στην υπόθεση Erinford, είχε εκδοθεί συντηρητικό διάταγμα και ακυρώθηκε μετά από ακρόαση. Στην εξεταζόμενη υπόθεση δεν υπάρχει καν διάταγμα αναστολής και ουσιαστικώς, η αιτήτρια επιδιώκει δια άλλης οδού να εξασφαλίσει ένα τέτοιο διάταγμα το οποίο δεν είχε αρχικώς κατορθώσει να εξασφαλίσει. Το τι προβάλλει η αιτήτρια με τη νέα αίτηση της είναι η αμφισβήτηση της ορθότητας της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 20 Μαΐου 2015. Τα υπόλοιπα, τα οποία αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, επαναλαμβάνεται η πιθανότητα επιτυχίας της προσφυγής επί της ουσίας, και την, ενδεχόμενη, παραβίαση της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας, που οδήγησε στην υπογραφή σύμβασης για την καφετέρια του Νοσοκομείου Λευκωσίας ημερομηνίας 10 Ιουνίου 2013. Μετά από ανάλυση των δεδομένων, θεωρώ ότι δεν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις έτσι ώστε να προχωρήσω στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Θα πρόσθετα επί του προκειμένου και τη φύση του ίδιου του αιτήματος της αιτήτριας επί της προσφυγής, όπως το είχα αναλύσει στην ενδιάμεση απόφαση μου, που, ενδεχομένως, να είναι και πρόωρη. Η αίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Κ. ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ. /ΔΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο