MOHAMMED NAZRUZ ISLAM ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α., Υπόθεση Αρ. 5917/2013, 24/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2016:D166 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 5917/2013) 24 Μαρτίου, 2016 [Κ. ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Δ/ΣΤΗΣ] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ MOHAMMED NAZRUZ ISLAM, Αιτητής, ΚΑΙ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ
- ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ,
- ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ, Καθ'ων η Αίτηση. _ _ _ _ _ _ Α. Αλεξάνδρου, για τον Αιτητή. Ε. Γαβριήλ, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων η Αίτηση. _ _ _ _ _ _ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Δ.: O αιτητής αμφισβητεί τη νομιμότητα των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης τα οποία εκδόθηκαν εναντίον του από την Διευθύντρια του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης («η Διευθύντρια») στις 23.8.
- Ο αιτητής είναι υπήκοος Μπαγκλαντέζ και αφίχθηκε νόμιμα στην Κύπρο στις 28.2.2003 για να φοιτήσει, αρχικά, στο Americanos College, αργότερα, στο Casa College και, μετέπειτα, στο Varna Free University, στη Λευκωσία, από όπου και τελικά αποβλήθηκε. Η άδεια προσωρινής παραμονής που του παραχωρήθηκε για σκοπούς φοίτησης στα πιο πάνω ιδρύματα, ανανεώθηκε διαδοχικά μέχρι τις 23.6.
- Στις 7.10.2010 ο αιτητής τέλεσε στο Δημαρχείο Λεμεσού πολιτικό γάμο, με την Βουλγάρα υπήκοο Dimitrina Andonova, και στις 15.10.2015 υπέβαλε αίτηση για έκδοση δελτίου διαμονής, ως μέλος οικογένειας πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η αίτηση απορρίφθηκε διότι, όπως διαπιστώθηκε, ο αιτητής δεν διέμενε στη δοθείσα διεύθυνσή του. Στις 19.10.2011, ο αιτητής μετέβη στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων της Αστυνομίας Λεμεσού για να καταγγείλει υπόθεση ενοχλητικών τηλεφωνημάτων, όπου και συνελήφθη, όταν διαπιστώθηκε ότι διέμενε παράνομα στην Κύπρο. Ο αιτητής τέθηκε υπό κράτηση στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού, προς το σκοπό απέλασης, όμως τα διατάγματα κράτησης και απέλασης που εκδόθηκαν εναντίον του στις 20.10.2011, ακυρώθηκαν την επομένη, κατόπιν παρεμβάσεως του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών, ο οποίος έδωσε οδηγίες όπως διευθετηθεί η παραμονή του αιτητή ως συζύγου Ευρωπαίας πολίτιδος και εξεταστεί η γνησιότητα του γάμου του σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο αιτητής υπέβαλε νέα αίτηση στις 16.12.2011 και στις 16.1.2012 του χορηγήθηκε Δελτίο Διαμονής ως μέλος οικογένειας πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με ισχύ μέχρι 16.1.
- Στα πλαίσια της διερεύνησης των συνθηκών του γάμου του αιτητή, μέλη της ΥΑΜ Λεμεσού επισκέφθηκαν τη δηλωθείσα διεύθυνση του ζεύγους στις 25.4.2011, στην οποία αυτοί εντοπίστηκαν να διαμένουν μαζί με δύο άλλα άτομα, έναν ομοεθνή του αιτητή και την αδελφή της Andonova. Στη συνέχεια, τόσο ο αιτητής, όσο και η Andonova, υποβλήθηκαν σε ξεχωριστές προσωπικές συνεντεύξεις, κατά τις οποίες κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήματα αναφορικά με την έγγαμη συμβίωσή τους. Οι πληροφορίες που συνελέγησαν από την επιτόπια εξέταση και τις συνεντεύξεις και από σχετικό μήνυμα των Βουλγαρικών αστυνομικών αρχών, μέσω της Interpol, για υπόθεση τέλεσης εικονικών γάμων των αδελφών Kalina και Dimitrina Andonova με Πακιστανούς υπηκόους στην Κύπρο, δημιούργησαν αμφιβολίες σε σχέση με την γνησιότητα του γάμου του αιτητή, με αποτέλεσμα η περίπτωση να παραπεμφθεί ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής για Εικονικούς Γάμους. Η Συμβουλευτική Επιτροπή επιλήφθηκε του θέματος στις 26.4.2013 και αποφάνθηκε ότι επρόκειτο για εικονικό γάμο, εφόσον, σύμφωνα με πληροφορίες τρίτου ζεύγους που συγκατοικούσε μαζί τους, οι αλλοδαποί διέμεναν μαζί στο ίδιο δωμάτιο και οι Ευρωπαίες σε άλλο. Λήφθηκε, επίσης, υπόψη και η εκκρεμούσα έρευνα της Interpol Σόφιας εναντίον της Andonova για το ίδιο ζήτημα. Βασιζόμενη στο πόρισμα της Συμβουλευτικής Επιτροπής, η Διευθύντρια, στις 30.4.2013, αποφάσισε ότι ο γάμος ήταν εικονικός και απαγόρευσε στο «ζεύγος» να παραμείνει στη Δημοκρατία, ακυρώνοντας το δελτίο διαμονής του αιτητή. Η πιο πάνω απόφαση κοινοποιήθηκε στον αιτητή μέσω επιστολής της Διευθύντριας, ημερομηνίας 8.5.2013, με την οποία επιπρόσθετα του υποδείχθηκε να προβεί στις απαραίτητες διευθετήσεις για άμεση αναχώρηση από την Κύπρο. Μετά την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας άσκησης ιεραρχικής προσφυγής, εναντίον της απόφασης περί εικονικότητας του γάμου του, δικαίωμα για το οποίο είχε ενημερωθεί ο αιτητής, η αρμόδια διοικητική Λειτουργός εισηγήθηκε στη Διευθύντρια την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων, τα οποία εκδόθηκαν από τη Διευθύντρια στις 23.8.2013 και επιδόθηκαν στον αιτητή στα γραφεία της ΥΑΜ Λεμεσού την ίδια μέρα. Υποβάλλεται, εκ μέρους του αιτητή, ότι τα επίδικα διατάγματα εκδόθηκαν χωρίς να έχει προηγηθεί οποιαδήποτε έρευνα και ότι η Διευθύντρια απλά επισφράγισε την εισήγηση της διοικητικής Λειτουργού. Περαιτέρω, υποστηρίζεται ότι ο γάμος ήταν γνήσιος και ότι ο αιτητής δεν έλαβε έγκαιρα γνώση της απόφασης της Διευθύντριας με την οποία ο γάμος θεωρήθηκε ως εικονικός, αφού η σχετική επιστολή δεν είχε ταχυδρομηθεί στην ορθή διεύθυνση διαμονής του κατά τον ουσιώδη χρόνο. Προβάλλεται, επιπρόσθετα, ότι τα επίδικα διατάγματα παραβιάζουν διάφορες πρόνοιες του περί του Δικαιώματος των Πολιτών της Ένωσης και των Μελών των Οικογενειών τους να Κυκλοφορούν και Διαμένουν Ελεύθερα στη Δημοκρατία, Νόμου του 2007 (Ν.7
(1)/2007, ως έχει τροποποιηθεί) και ότι η έκδοση των διαταγμάτων έγινε χωρίς να έχει προηγηθεί η πράξη η οποία εμφανίζεται ως το αιτιολογικό υπόβαθρό τους, δηλαδή η κήρυξη του αιτητή ως απαγορευμένου μετανάστη. Επίσης, ότι το άρθρο 6
(1)(κ), του Κεφ.105, δεν μπορούσε να εφαρμοστεί εναντίον του, διότι αυτό περιορίζεται στις περιπτώσεις αλλοδαπών που επιχειρούν να εισέλθουν στη Δημοκρατία και όχι σε όσους ευρίσκονται ήδη νόμιμα στη Δημοκρατία, όπως ο αιτητής. Οι πιο πάνω εισηγήσεις δεν είναι αποδεκτές. Θα πρέπει κατ' αρχή να επισημανθεί ότι το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής δεν είναι η απόφαση περί εικονικότητας του γάμου η οποία αποτελεί ξεχωριστή εκτελεστή διοικητική πράξη, αλλά η νομιμότητα των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης του αιτητή. Επομένως, η επιχειρηματολογία με την οποία αμφισβητούνται τα ευρήματα των καθ' ων η αίτηση και της Συμβουλευτικής Επιτροπής και οι υπόλοιπες διοικητικές ενέργειες αναφορικά με την γνησιότητα του γάμου και τη νομιμότητα της σχετικής απόφασης δεν είναι αποδεκτή. Τα σχετικά επιχειρήματα θα μπορούσαν να τεθούν και εξεταστούν στα πλαίσια προσφυγής, με την οποία θα αμφισβητείτο ευθέως το κύρος της απόφασης για την εικονικότητα του γάμου. Στην υπόθεση Δημοκρατία v. Dejic
(2008)3 ΑΑΔ 358, τονίστηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Όπως υποδεικνύει η πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας στην Khatateav v. Δημοκρατίας
(2008)3 Α.Α.Δ. 19, δεν μπορεί ο εφεσίβλητος προσβάλλοντας αυτοτελώς τα διατάγματα κράτησης και απέλασης του, τα οποία αφ' εαυτών δεν πάσχουν, να επιδιώξει την ακύρωση των προηγούμενων αποφάσεων των καθ' ων η αίτηση, που απετέλεσαν και το υπόβαθρο για την έκδοση τους και οι οποίες δεν προσεβλήθησαν. Η Kedoum v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2005)3 Α.Α.Δ. 505, σελ. 510, έθεσε τον ίδιο κανόνα ότι, δηλαδή, η προσβολή του διατάγματος απέλασης ήταν χωρίς υπόβαθρο και έρεισμα εφόσον αυτό ήταν το αποτέλεσμα της συνέχισης της παράνομης διαμονής του εκεί εφεσείοντα στην Κύπρο. Η απόρριψη του προηγουμένου αιτήματος του για παράταση της άδειας παραμονής και εργασίας δεν είχε προσβληθεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου». Στην παρούσα περίπτωση, το υπόβαθρο των επίδικων διαταγμάτων ήταν η συνεχιζόμενη παράνομη πλέον διαμονή του αιτητή στη Δημοκρατία, εφόσον η Διευθύντρια μαζί με την απόφασή της για την εικονικότητα του γάμου απαγόρευσε την περαιτέρω παραμονή του «ζεύγους» στη Δημοκρατία, ακυρώνοντας τα δελτία εγγραφής τους. Η πιο πάνω απόφαση της Διευθύντριας, η οποία λήφθηκε στις 30.4.2013, κοινοποιήθηκε στον αιτητή και στην Αndonova με δύο ξεχωριστές επιστολές, οι οποίες συντάχθηκαν στην Αγγλική γλώσσα και στάληκαν στη διεύθυνση «Salaminos και Athinon str., Gala Court, Flat B4, 2nd Floor, 3040 Limassol», στις 8.5.2013. Αυτή ήταν η δηλωθείσα από το «ζεύγος» διεύθυνση διαμονής του και οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί του αιτητή δεν ευσταθούν. Η ορθότητα της πιο πάνω διεύθυνσης επιβεβαιώνεται από τα έγγραφα του διοικητικού φακέλου, συμπεριλαμβανομένων της «Δήλωσης Αντρογύνου», της «Δήλωσης Πρόσληψης Μέλους Οικογένειας Ευρωπαίου Πολίτη» και του εντύπου της αίτησης για έκδοση δελτίου διαμονής του αιτητή. Με την πιο πάνω επιστολή ο αιτητής πληροφορείτο ότι ο γάμος του με την Andonova κρίθηκε ως εικονικός και ότι, ένεκα τούτου, η άδεια παραμονής του ως μέλος οικογένειας Ευρωπαίου πολίτη, ακυρώθηκε. Καλείτο δε όπως προβεί στις αναγκαίες διευθετήσεις για να αναχωρήσει από την Κύπρο οικειοθελώς, παράμετρος που εξουδετερώνει την εισήγησή του ότι δεν του είχε δοθεί επαρκής προειδοποίηση για εθελούσια αναχώρηση. Ο αιτητής δεν συμμορφώθηκε και συνέχισε να διαμένει παράνομα στη Δημοκρατία και αναπόφευκτα κατέστη απαγορευμένος μετανάστης, σύμφωνα με το άρθρο 6
(1)(κ) του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105 (ως έχει τροποποιηθεί), το οποίο προβλέπει τα εξής: «Τα ακόλουθα πρόσωπα θα είναι απαγορευμένοι μετανάστες και τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού ή των διατάξεων που δυνατό να περιέχονται σε οποιουσδήποτε Κανονισμούς που εκδόθηκαν δυνάμει αυτού ή σε οποιοδήποτε διάταγμα του Υπουργικού Συμβουλίου, δεν θα επιτρέπεται η είσοδος στη Δημοκρατία σε:- (α) .................................. (κ) οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο εισέρχεται ή διαμένει στη Δημοκρατία κατά παράβαση οποιασδήποτε απαγόρευσης, όρου, περιορισμού ή επιφύλαξης που περιλαμβάνεται στο Νόμο αυτό ή σε οποιουσδήποτε Κανονισμούς που εκδόθηκαν βάσει του Νόμου αυτού ή σε οποιαδήποτε άδεια που παραχωρήθηκε ή εκδόθηκε βάσει του νόμου αυτού ή των Κανονισμών αυτών». Συνελήφθη δε τυχαία, τρεισήμισι και πλέον μήνες αργότερα, όταν μετέβη στα γραφεία της ΥΑΜ Λεμεσού, όπου και του επεδόθησαν τα επίδικα διατάγματα. Επομένως, η εισήγηση του αιτητή ότι τα επίδικα διατάγματα εκδόθηκαν χωρίς να έχει προηγηθεί ρητή απόφαση κήρυξής του ως απαγορευμένου μετανάστη και ότι, ενόψει τούτου, στερούνται νόμιμου υποβάθρου, απορρίπτεται ως αβάσιμη. Ούτε και η εισήγηση ότι, εφόσον ο αιτητής βρισκόταν ήδη στην Δημοκρατία κατέχοντας άδεια παραμονής, δεν μπορούσε να κηρυχθεί απαγορευμένος μετανάστης με βάση το άρθρο 6
(1)(κ) είναι αποδεκτή. Η πιο πάνω διάταξη αναφέρεται ρητά σε οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο «εισέρχεται ή διαμένει στη Δημοκρατία», κατά παράβαση οποιασδήποτε απαγόρευσης, όρου, περιορισμού ή επιφύλαξης που περιλαμβάνεται στο Νόμο ή σε οποιαδήποτε άδεια που του παραχωρήθηκε δυνάμει του Νόμου. Στην παρούσα περίπτωση, η Διευθύντρια, με την απόφασή της ημερομηνίας 30.4.2013, με την οποία κήρυξε το γάμο ως εικονικό, απαγόρευσε στον αιτητή να παραμείνει στη Δημοκρατία και ακύρωσε το δελτίο διαμονής του. Συνεπώς, η συνέχιση της παραμονής του στη Δημοκρατία στερείτο νόμιμου ερείσματος και ορθά αυτός θεωρήθηκε ως απαγορευμένος μετανάστης, όπως ρητά προβλέπεται στη σχετική νομοθετική διάταξη. Η κήρυξη ενός αλλοδαπού σε απαγορευμένο μετανάστη είναι άμεσα εκ του Νόμου προβλεπόμενη συνέπεια και δεν ήταν εδώ αναγκαία η ύπαρξη ξεχωριστής προς τούτο διοικητικής απόφασης. Απορριπτέος είναι επίσης και ο ισχυρισμός ότι οι καθ' ων η αίτηση ενήργησαν κατά παράβαση των προνοιών του Ν.7(Ι)/2007. Σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του άρθρου 2 του εν λόγω Νόμου, ο όρος «σύζυγος» δεν περιλαμβάνει μέρος σε εικονικό γάμο. Ως αποτέλεσμα, ο αιτητής, μετά την απόφαση για την εικονικότητα του γάμου του με την Andonova, δεν θεωρείτο πλέον, ως «μέλος της οικογένειας» πολίτη της Ένωσης για τους σκοπούς του Νόμου και, ως εκ τούτου, τέθηκε εκτός της εμβέλειας των σχετικών προνοιών του. Ενόψει των πιο πάνω, θεωρώ ότι δεν έχει στοιχειοθετεί οποιοσδήποτε λόγος ακυρότητας των επίδικων διαταγμάτων. Συνακόλουθα, η προσφυγή απορρίπτεται με €1.200 έξοδα εναντίον του αιτητή. Η επίδικη πράξη επικυρώνεται. Κ. Σταματίου, Δ. /ΧΤΘ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο