Μιχαλάκη Σ. Σχίζα ν. Μάριου Αδάμου κ.α., Αίτηση αρ.: Ε198/06, 29/6/2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2009:6 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Πρ. Προέδρου και Γ. Χριστοδούλου και Χρ. Αυξεντίου, Παρέδρων Αίτηση αρ.: Ε198/06 Μεταξύ: Μιχαλάκη Σ. Σχίζα, εκ Λεμεσού Αιτητού Και 1. Μάριου Αδάμου, εκ Λεμεσού 2. Θεόφιλου Αδάμου, εκ Λεμεσού Καθ' ων η Αίτηση --------------------------------------------------------- 29/6/2009 Για τον Αιτητή: Κος Χρ. Κληρίδης (Για να ακούσει απόφαση ο Αιτητής προσωπικά) Για τους Καθ' ων η Αίτηση: Κος Α. Γιωρκάτζης (Για να ακούσει απόφαση ο κος Ν. Θρασυβούλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αποτελεί την δεύτερη αίτηση για τροποποίηση που καταχωρείται από τους Καθ' ων η Αίτηση. Η πρώτη αίτηση για τροποποίηση (στο εξής "η πρώτη αίτηση") είχε την μορφή προφορικού αιτήματος και υποβλήθηκε στο στάδιο της αντεξέτασης του Αιτητή, και εγκρίθηκε για τους λόγους που αναφέρονται στην ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 19.12.2007. Με την παρούσα αίτηση για τροποποίηση (στο εξής η "αίτηση για τροποποίηση"), που καταχώρησαν στις 19.2.2009, οι Καθ' ων η Αίτηση επιδιώκουν να τροποποιήσουν διάφορες παραγράφους της Απάντησης τους, με την προσθήκη ισχυρισμών σε σχέση με: i. Την χρήση του επίδικου υποστατικού μαζί με το διπλανό υποστατικό ως ενιαίο σύνολο, ii. Την προηγούμενη χρήση του υποστατικού από τρίτα πρόσωπα και την καταβολή από τους Καθ' ων η Αίτηση ποσού για απόκτηση της φήμης και πελατείας της επιχείρησης των τρίτων προσώπων που διεξαγόταν στο επίδικο ακίνητο, iii. Το γεγονός ότι η επίδικη οικοδομή είναι διατηρητέα και ότι έχουν γίνει έργα συντήρησης της από τους Καθ' ων η Αίτηση που συνεπάγονταν μεγάλη δαπάνη, iv. Τους όρους της συμφωνίας ενοικίασης που συνάφθηκε μεταξύ του Αιτητή και τους Καθ' ων η Αίτηση, v. Την αταξία που επικρατούσε στον τρόπο με τον οποίο ο Αιτητής χειριζόταν το ζήτημα της είσπραξης ενοικίων, vi. Τις συνθήκες καταβολής του ενοικίου για την περίοδο από 24/11/2006 μέχρι 23/12/2006 και την πρόωρη αξίωση του ενοικίου αυτού από τον Αιτητή, vii. Την πρόθεση του Αιτητή να εκμεταλλευθεί, με την έξωση των Καθ' ων η Αίτηση, τις δαπάνες των Καθ' ων η Αίτηση στο επίδικο ακίνητο και την φήμη και πελατεία τους, viii. Το ιστορικό διάφορων υποθέσεων που κατατέθηκαν από τον Αιτητή εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων και την ύπαρξη δεδικασμένου, ix. Την καταχρηστική προώθηση της παρούσας (κυρίως) αίτησης, παράλληλα με άλλες δύο αιτήσεις στο παρών δικαστήριο.[1] Η αίτηση βασίζεται στους "Κανονισμούς 3 και 9 του Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού και επί της εγγενούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου." Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Μαριάννας Λαμάρη, καθώς και από συμπληρωματική ένορκη δήλωση[2] της ιδίας, οι οποίες μεταξύ άλλων αναφέρουν ότι: 1. Η παρούσα αίτηση γίνεται για να συνάδει η Απάντηση των Καθ' ων η Αίτηση με την δοθείσα μαρτυρία. 2. Με τη αιτούμενη τροποποίηση σκοπείται ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς των διαδίκων και η αποκρυστάλλωση των όλων των επίδικων θεμάτων. 3. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τα συμφέροντα του Αιτητή, καθότι για την οποιαδήποτε ζημιά του ο Αιτητής θα μπορεί να αποζημιωθεί με την κατάλληλη διαταγή ως προς τα έξοδα. 4. Η αναγκαιότητα για τροποποίηση προέκυψε με την συμπλήρωση της μαρτυρίας του Καθ' ου η Αίτηση 1 και από έρευνα που έγινε στο πρωτοκολλητείο του δικαστηρίου αναφορικά με δικαστικές διαδικασίες που είχαν κατά καιρούς εγερθεί από τον Αιτητή εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση και επομένως δεν υπήρξε καθυστέρηση. Η πλευρά του Αιτητή κατέθεσε ένσταση στο αίτημα για τροποποίηση αναφέροντας ως λόγους ένστασης τα πιο κάτω: 1. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση υπογράφεται από δικηγόρο, 2. Δεν δίδεται επαρκής λόγος για την καθυστέρηση και η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, 3. Η αίτηση καταχωρήθηκε με, αδικαιολόγητα μεγάλη, καθυστέρηση, 4. Η αιτούμενη τροποποίηση είναι εκτενής και θα προκαλέσει δυσμενή επηρεασμό και εκτροπή της διαδικασίας της δίκης, 5. Καθ' όλο το στάδιο της παρουσίασης των μαρτύρων των Καθ' ων η Αίτηση ο δικηγόρος του Αιτητή είχε επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι το μεγαλύτερο μέρος της γραπτής δήλωσης του Μ.Κ.2 δεν ήταν δικογραφημένο. 6. Παρά τις ενδιάμεσες αποφάσεις του δικαστηρίου με τις οποίες αποφασίστηκε ότι η μαρτυρία για ζητήματα τα οποία δεν είναι δικογραφημένα δεν θα γίνει δεκτή, οι Καθ' ων η Αίτηση επί μήνες δεν έλαβαν κάποιο μέτρο, 7. Η αίτηση είναι καταχρηστική, παραβιάζει το άρθρο 30 του Συντάγματος και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είναι αντίθετη με την αρχή της δίκαιης δίκης και της δίκης εντός εύλογου χρόνου. Μετά από σχετική άδεια του δικαστηρίου καταχώρησε και ο Αιτητής συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία αρνείται το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων της κας Λαμάρη. Κλήθηκε επίσης από τους Καθ' ων η Αίτηση για αντεξέταση ο Αιτητής, οποίος αντεξετάστηκε, κατά την ακρόαση της αίτησης, στις 22.5.2009. Αντεξέταση Αιτητή Κατά την αντεξέταση του Αιτητή από τον κο Γιωρκάτζη τέθηκαν στο μάρτυρα ερωτήσεις αναφορικά με τους ισχυρισμούς του τελευταίου περί ύπαρξης κακοπιστίας από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση. Ο μάρτυρας υποστήριξε την θέση του αναφέροντας ότι η κακοπιστία προκύπτει από το χρονικό σημείο της υποβολής της παρούσας αίτησης για τροποποίηση. Είναι η θέση του ότι εφόσον το θέμα της μη δικογράφησης ισχυρισμών των Καθ' ων η Αίτηση είχε προκύψει νωρίτερα, η καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση του στερεί το δικαίωμα να αντεξετάσει επί των θεμάτων τα οποία αφορά το αίτημα. Του έγιναν διάφορες υποβολές σε σχέση τόσο με την ισχυριζόμενη κακοπιστία όσο και με την καθυστέρηση γενικά που παρατηρείται στην εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας, τις οποίες ο μάρτυρας αρνήθηκε. Αγορεύσεις Καθ' ων η Αίτηση Υποστηρίζοντας το αίτημα για τροποποίηση, ο κ. Γιωρκάτζης ανέφερε μεταξύ άλλων ότι: 1) Ο ισχυρισμός για καθυστέρηση στην υποβολή του παρόντος αιτήματος για τροποποίηση είναι ανεδαφικός διότι ευθύνη για την καθυστέρηση έχουν τόσο ο ίδιος, όσο και ο Αιτητής και ο δικηγόρος του Αιτητή. 2) Παρέπεμψε το δικαστήριο στην Διαταγή 25 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σκοπός της αιτούμενης τροποποίησης, είπε, είναι να διευκρινιστούν οι πραγματικές, μεταξύ των διαδίκων, διαφορές. Η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση με εξαίρεση όπου επηρεάζονται τα δικαιώματα της άλλης πλευράς. Δεν θα επηρεαστούν, είπε, τα δικαιώματα του Αιτητή διότι θα μπορούν να επανακλητευθούν οι μάρτυρες των Καθ' ων η Αίτηση και να αντεξεταστούν αν το επιθυμεί ο Αιτητής. Στο σημείο αυτό μας παρέπεμψε στην προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση που εκδόθηκε από το δικαστήριο στην παρούσα υπόθεση. 3) Παρέθεσε νομολογία και σχολίασε τις αιτούμενες τροποποιήσεις ώστε να καταδείξει την αναγκαιότητα τους. Αιτητή Η πλευρά του Αιτητή, υποστηρίζοντας την ένσταση, προέβαλε τα πιο κάτω επιχειρήματα: 1) Βρισκόμαστε στο τέλος της ακροαματικής διαδικασίας και έχει ήδη προηγηθεί μία τροποποίηση. Τα γεγονότα για τα οποία ζητείται η τροποποίηση βρίσκονταν εξ' αρχής σε γνώση των Καθ' ων η Αίτηση και είχαν την ευκαιρία να προβούν πολύ νωρίτερα σε αίτημα για τροποποίηση, αλλά δεν το έπραξαν. 2) Δεν δίνει ο ίδιος ο διάδικος που ζητά την τροποποίηση, εξηγήσεις για τους λόγους για τους οποίους υποβάλλει το αίτημα αυτό. Η ενόρκως δηλούσα κα Μαριάννα Λαμάρη δεν έχει προσωπική γνώση και αναφέρεται σε πληροφορίες που της έχουν δοθεί. 3) Η αίτηση είναι κακόπιστη και αυτή η θέση του Αιτητή προκύπτει από το σύνολο των λόγων ένστασης. Είχαν εντοπιστεί από τον δικηγόρο του Αιτητή οι εκτός δικογράφων ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση από το στάδιο της κατάθεσης της γραπτής δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση 1 (Μ.Κ.2). Παρέλειψε ο δικηγόρος του Αιτητή να αντεξετάσει τον Μ.Κ.2 αναφορικά με τους ισχυρισμούς αυτούς επειδή ήταν εκτός δικογράφων και έρχονται τώρα, στο τέλος της διαδικασίας, οι Καθ' ων η Αίτηση να ζητούν τροποποίηση σε σχέση με αυτούς τους ισχυρισμούς. 4) Αναφερόμενος σε κάθε παράγραφο του αιτητικού, ο κος Κληρίδης σχολίασε τα εξής:
- i)Το ζήτημα της ενιαίας χρήσης του επίδικου με άλλο υποστατικό, είναι άσχετο με την παρούσα υπόθεση διότι εάν κριθεί από το δικαστήριο ότι υπάρχει όντως συστηματική καθυστέρηση στην καταβολή του ενοικίου, το δικαστήριο στερείται διακριτικής ευχέρειας και είναι υποχρεωμένο να εκδώσει το διάταγμα έξωσης. Αν επιτραπεί αυτή η τροποποίηση τότε θα χρειαστεί να προσκομιστεί και από τον Αιτητή νέα μαρτυρία αναφορικά με το "ενιαίο" διότι οι Καθ' ων η Αίτηση παρακούουν διάταγμα με το οποίο διατάχθηκαν να κλείσουν την ενδιάμεση πόρτα.
- ii)Για το ζήτημα αυτό θα χρειαστεί να προσκομιστεί και από τον Αιτητή μαρτυρία από επιμετρητή ποσοτήτων, εάν επιτραπεί η τροποποίηση.
- v)Αναφορικά με την αταξία των λογαριασμών του, έχει αντεξεταστεί επί μακρόν ο Αιτητής και δεν εξυπηρετεί την δικαιοσύνη αυτή η τροποποίηση.
- vi)Η τροποποίηση αυτή αφορά την ουσία της υπόθεσης και έτσι σε περίπτωση έγκρισης της, θα καταστεί αναγκαία η επανακλήτευση του Αιτητή. viii) και
- ix)Τα γεγονότα αυτά ήταν ήδη εξ' αρχής σε γνώση του Αιτητή. 5) Αφού παράθεσε και σχετική νομολογία, ο κος Κληρίδης εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης διότι τυχόν έγκριση της συνεπάγεται επανάνοιγμα της υπόθεσης και επανακλήτευση όλων των μαρτύρων. Νομική Πτυχή Η νομολογία έχει επανειλημμένα ασχοληθεί με αιτήματα για τροποποίηση δικογράφων. Η αντιμετώπιση ποικίλει, αναλόγως του σταδίου στο οποίο υποβάλλεται ένα τέτοιο αίτημα. H παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε 15 μήνες μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, 14 μήνες μετά την πρώτη τροποποίηση της Απάντησης και αφού ολοκληρώθηκε η μαρτυρία του Αιτητή και παρουσιάστηκαν οι περισσότεροι μάρτυρες των Καθ' ων η Αίτηση[3]. Παραθέτω, πιο κάτω, αποσπάσματα από τη σχετική νομολογία. Στην υπόθεση Courtis a.o. v. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180, αναφέρθηκε (σελ. 182): "If in the course of the trial it appears that a party's pleading requires amendment, steps for that purpose must be taken as early as possible in order to give full opportunity to the parties affected by the amendment to meet the new situation; to run their case, so to speak, on the new rails." (Η υπογράμμιση είναι δική μου). Στην υπόθεση Andreas Evripidou & Another v. Panayiota M. Kannaourou
(1985)2 C.L.R., p. 24, αναφέρονται: "It is well settled that as a rule of conduct, however negligent or careless may have been the first omission, and however late the proposed amendment, the amendment should be allowed if it can be made without injustice to the other side, and there is no injustice if the other side can be compensated by costs;" (Η υπογράμμιση είναι δική μου). Στην καθοδηγητική απόφαση Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd κ.α.
(1989)1(E) C.L.R. 33, διατυπώθηκαν αναλυτικά από τον έντιμο Δικαστή Πική (όπως ήταν τότε) οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, (στη σελ. 36 της απόφασης): "
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361, υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη." (Η υπογράμμιση είναι δική μου). Στην απόφαση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1(Α) Α.Α.Δ., 704, ο έντιμος Δικαστής Νικήτας αναφέρει στη σελ. 707: "Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια. Βλέπε Ευριπίδου, ανωτέρω και Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd. & Άλλου
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 33, Sait Electronic S.A. v. The ship "Dominique" & Others
(1992)1 A.A.Δ. 264 επισημαίνει τη σύμπτωση προσέγγισης που παρατηρείται στην αγγλική νομολογία, αναφορικά με την αναγκαιότητα για τη σύντομη ολοκλήρωση της δίκης. Περαιτέρω δε υιοθετεί το παρακάτω απόσπασμα από την απόφαση της δικαστικής επιτροπής της Βουλής των Λόρδων Ketteman v. Hansel Properties Ltd. [1988] 1 All E. R. 38: "Furthermore, to allow an amendment before a trial begins is quite different from allowing it at the end of the trial to give an apparently unsuccessful defendant an opportunity to renew the fight on an entirely different defence."" (Η υπογράμμιση είναι δική μου). Τελευταία αναφορά κάνω στην απόφαση Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα
(2002)1(A) C.L.R., 223, όπου στη σελ. 228 αναφέρονται τα εξής: "Είναι η θέση της νομολογίας πως, όπου υπάρχει καθυστέρηση, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Στην SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, λέχθηκε πως η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ. Ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου τονίστηκε πως το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Όσον αφορά το χρόνο στον οποίο υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση, σχετική είναι και η απόφαση στην Astor Manufacturing & Exporting Co. κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 A.A.Δ. 726." (Η υπογράμμιση είναι δική μου). Στην παρούσα υπόθεση το αίτημα για δεύτερη τροποποίηση της Απάντησης των Καθ' ων η Αίτηση υποβλήθηκε σε πολύ προχωρημένο στάδιο και αφού ολοκληρώθηκε η υπόθεση του Αιτητή και παρουσιάστηκαν σχεδόν όλοι οι μάρτυρες των Καθ' ων η Αίτηση. Στη βάση της πιο πάνω αναφερόμενης νομολογίας, θα πρέπει να εξεταστεί από το δικαστήριο, εκτός από το ζήτημα της δικαιολόγησης της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης, τόσο η γνησιότητα των προθέσεων των Καθ' ων η Αίτηση όσο και η αναγκαιότητα και ο βαθμός της χρησιμότητας της τροποποίησης. Ως εκ τούτου, ανατρέχω πιο κάτω στις αιτούμενες τροποποιήσεις, μία προς μία, για να εξεταστούν οι εν λόγω προϋποθέσεις. Από την ανάγνωση του περιεχομένου των υποπαραγράφων Α (i), (ii), (iii), και (vii) του αιτητικού της παρούσας αίτησης διαπιστώνω ότι τα γεγονότα και οι ισχυρισμοί που περιέχονται στις υποπαραγράφους αυτές δεν σχετίζονται με τα επίδικα θέματα. Η απαίτηση του Αιτητή αφορά ανάκτηση της κατοχής του επίδικου υποστατικού στη βάση του άρθρου 11
(1)(α) του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83ισχυριζόμενος συστηματική καθυστέρηση από πλευράς των Καθ' ων η αίτηση στην καταβολή του μηνιαίου ενοικίου. Σε περίπτωση απόδειξης των προϋποθέσεων του άρθρου αυτού, το δικαστήριο δεσμεύεται να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (ανάκτησης κατοχής) και δεν έχει την διακριτική ευχέρεια να εξετάσει άλλους παράγοντες, π.χ. τα όσα αναφέρονται στις υποπαραγράφους Α(i), (ii), (iii), και (vii)[4] της παρούσας αίτησης. Καμία χρησιμότητα λοιπόν διαπιστώνω αναφορικά με αυτό το μέρος της αίτησης για τροποποίηση. Η υποπαράγραφος Α(
- iv)του αιτητικού αφορά την γραπτή συμφωνία ενοικίασης μεταξύ των διαδίκων η οποία έχει κατατεθεί ήδη στο δικαστήριο από τον Αιτητή ως τεκμήριο 1 χωρίς να προβληθεί ένσταση από την πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση, ενώ αντίθετα οι μάρτυρες των Καθ' ων η Αίτηση επικαλέστηκαν την εν λόγω συμφωνία χωρίς να αμφισβητήσουν την σύναψη της. Δεν διακρίνω να υπάρχει αναγκαιότητα στην περίληψη των όρων του τεκμηρίου αυτού στην Απάντηση των Καθ' ων η Αίτηση, αφού ολόκληρο το εν λόγω τεκμήριο θα εξεταστεί από το δικαστήριο στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Οι υποπαράγραφοι A(
- v)και (
- vi)της αίτησης αφορούν ισχυρισμούς οι οποίοι ήταν προφανώς σε γνώση των Καθ' ων η Αίτηση από την καταχώρηση της Απάντησης τους[5]. Δεν δίδεται καμία εξήγηση γιατί δεν προβλήθηκαν εξ' αρχής οι ισχυρισμοί αυτοί, ή γιατί δεν προέβηκαν οι Καθ' ων η Αίτηση σε αίτημα για τροποποίηση της Απάντησης τους σε προγενέστερο στάδιο, π.χ. στο πλαίσιο του πρώτου αιτήματος για τροποποίηση ή τουλάχιστον όταν στις 29.5.2008 παρουσιάστηκε ως μάρτυρας ο Καθ' ου η Αίτηση 1 (και προβλήθηκε από την πλευρά του Αιτητή ένσταση στην κατάθεση της γραπτής δήλωσης του μάρτυρα αυτού, στη βάση του ότι το μεγαλύτερο μέρος του περιεχομένου της δήλωσης ήταν εκτός δικογράφων). Βρίσκω ότι όσον αφορά τις υποπαραγράφους αυτές, καμία δικαιολογία δίδεται για την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση. Η υποπαράγραφος A(viii) αναφέρεται σε προηγούμενες δικαστικές διαδικασίες μεταξύ των διαδίκων τόσο ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων προς υποστήριξη της θέσης ότι ο Αιτητής καταχρηστικά καταχώρησε την παρούσα (Κυρίως) αίτηση. Όμως, ο ισχυρισμός για καταχρηστική συμπεριφορά από πλευράς του Αιτητή υπάρχει ήδη στην Απάντηση των Καθ' ων η Αίτηση, (στην παράγραφο 10 αυτής), αφού αυτό ήταν και το κύριο αντικείμενο της πρώτης τροποποίησης της Απάντησης. Σημειώνω, περαιτέρω, ότι η ύπαρξη προηγούμενων διαδικασιών περιέχεται και στην Ανταπάντηση του Αιτητή και ως εκ τούτου αποτελεί παραδεκτό γεγονός. Καμία χρησιμότητα λοιπόν διαπιστώνω αναφορικά με αυτό το κομμάτι της αίτησης για τροποποίηση. Όσον αφορά δε τον ισχυρισμό περί ύπαρξης δεδικασμένου, παρατηρώ τα εξής: Ενώ ο ισχυρισμός αυτός αφορά την "αίτηση Κ106/06", και ενώ ισχυρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση ότι η τροποποίηση επιδιώκεται για να συνάδει το δικόγραφο τους με την ήδη δοθείσα μαρτυρία, καθόλου μαρτυρία έχουν παρουσιάσει σε σχέση με την αίτηση αυτή οι Καθ' ων η Αίτηση. Η μόνη αναφορά σε αίτηση ενοικιοστασίου με αυτό τον αριθμό έγινε από τον Αιτητή, ο οποίος κατέθεσε και πιστό αντίγραφο της, ως Τεκμήριο 11. Όσον αφορά στις συνθήκες απόσυρσης του Τεκμηρίου 11, ο Αιτητής ανέφερε απλά ότι η αίτηση Κ106/06 αποσύρθηκε λόγω συμμόρφωσης των Καθ' ων η Αίτηση. Με δεδομένο ότι δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία για την καταχώρηση, ή μη, Απάντησης στην αίτηση Κ106/06, πως μπορεί να ισχυρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση ότι αυτή η τροποποίηση[6] αφορά ήδη δοθείσα, από μέρους τους, μαρτυρία; Τελευταία σχολιάζω την υποπαράγραφο Α(
- ix)της αίτησης για τροποποίηση. Το περιεχόμενο της υποπαραγράφου αυτής ουσιαστικά προσθέτει στον ήδη δικογραφημένο ισχυρισμό περί κατάχρησης της διαδικασίας από πλευράς του Αιτητή, τον ισχυρισμό περί παράλληλης προώθησης με την παρούσα αίτηση, της αίτησης Κ106/2006. Δεν διακρίνω να υπάρχει χρησιμότητα ούτε ως προς την προσθήκη αυτού του ισχυρισμού. Επαναλαμβάνω τα όσα αναφέρω αμέσως πιο πάνω σε σχέση με την υποπαράγραφο A(viii) της αίτησης και προσθέτω ότι ο ίδιος ο Αιτητής κατέθεσε ως Τεκμήριο 11 αντίγραφο της αίτησης Κ106/2006 και επομένως η ύπαρξη της αποτελεί παραδεκτό γεγονός. Διαφωνώ με τη θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι όλες οι αιτούμενες τροποποιήσεις σκοπό έχουν να καταστήσουν τα δικόγραφα συνάδοντα με την δοθείσα μαρτυρία και ότι καμία ζημιά θα υποστεί ο Αιτητής, η οποία να μην μπορεί να θεραπευθεί με την κατάλληλη διαταγή για έξοδα. Ειδικά όσον αφορά τις αιτούμενες υπό Α(
- v)και (
- vi)τροποποιήσεις, και από την υποπαράγραφο Α(viii) τον ισχυρισμό περί ύπαρξης δεδικασμένου, σημειώνω ότι τυχόν έγκριση τους θα καταστήσει αναγκαία την επανακλήτευση μαρτύρων. Σημειώνω τις δηλώσεις του κου Κληρίδη ότι επί των συγκεκριμένων θεμάτων δεν αντεξετάστηκε ο Καθ' ου η Αίτηση 1 διότι οι ισχυρισμοί αυτοί δεν περιέχονταν στην Απάντηση των Καθ' ων η Αίτηση και ότι σε περίπτωση έγκρισης της αιτουμένης αυτής τροποποίησης επιθυμεί να αντεξετάσει τον μάρτυρα αυτό. Συμφωνώ με τον Αιτητή ότι μια τέτοια εξέλιξη δεν θα του κοστίσει μόνο χρήμα, αλλά περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης (η οποία έχει καταχωρηθεί στις 19.12.2006, ο πρώτος μάρτυρας κατέθεσε στις 10.10.07, ενώ σήμερα (21 μήνες μετά τον Οκτώβριο του 2007) η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί). Δεν βοηθά τους Καθ' ων η Αίτηση η παραπομπή στην ενδιάμεση απόφαση που εκδόθηκε από το παρόν δικαστήριο στο προηγούμενο αίτημα για τροποποίηση της Απάντησης τους. Η παρούσα αίτηση σαφώς διακρίνεται από το προηγούμενο αίτημα για τροποποίηση τόσο ως προς την έκταση (το αιτητικό στην παρούσα αίτηση για τροποποίηση αποτελείται από 4 σελίδες και αφορά 8 διαφορετικές παραγράφους) όσο και ως προς τον χρόνο υποβολής του. Κρίνω ότι δεν έχουν δοθεί ικανοποιητικοί λόγοι, επεξηγηματικοί της καθυστέρησης στην υποβολή του παρόντος αιτήματος. Επαναλαμβάνω ότι τα γεγονότα που θεμελιώνουν την τροποποίηση ήταν γνωστά στους Καθ' ων η Αίτηση ή μπορούσαν εύλογα να εντοπιστούν από αυτούς στα πρώτα στάδια της διαδικασίας (βλ. Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία ν. Επίσημου Παραλήπτη & Εφόρου Εταιρειών κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 607). Εφόσον έχω ήδη διαπιστώσει ότι η αιτούμενη τροποποίηση δεν αφορά μόνο την δοθείσα μαρτυρία, είχαν το βάρος οι Καθ' ων η Αίτηση να δικαιολογήσουν την καθυστέρηση. Σημειώνω ότι η μόνη εξήγηση που δόθηκε για την καθυστέρηση είναι ότι η ανάγκη για τροποποίηση προέκυψε μετά την συμπλήρωση της μαρτυρίας των Μ.Κ.2[7] και Μ.Κ.4[8], χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις. Εφαρμόζοντας την πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία στα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, καταλήγω ότι η διακριτική μου ευχέρεια δεν πρέπει να ασκηθεί υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση, αφού τυχούσα έγκριση της αίτησης για τροποποίηση θα προκαλέσει τον εκτροχιασμό της δίκης και θα έχει αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του Αιτητή. Συνεπώς η παρούσα αίτηση για τροποποίηση κρίνεται αδικαιολόγητη και απορρίπτεται, με την σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων. Όσον αφορά τα έξοδα, κρίνω ότι θα πρέπει να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης. Τα έξοδα της αίτησης για τροποποίηση επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα και θα εγκριθούν από το δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. . (Υπ.) ............... Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΧΡ/ΑΓ [1] Τα πιο πάνω αποτελούν την περίληψη του πολυσέλιδου αιτητικού στην αίτηση για τροποποίηση το οποίο δεν θεώρησα ορθό να επαναλάβω στην απροούσα απόφαση. Η κάθε μία από τις πιο πάνω παραγράφους i, ii, iii κ.τ.λ. αντιστοιχεί στις υποπαραγράφους A(i), (ii), (iii) κ.ο.κ. του αιτητικού της αίτησης για τροποποίηση. [2] Μετά από άδεια του δικαστηρίου που δόθηκε δυνάμει μονομερούς αίτησης. [3] Ο κος Γιωρκάτζης έχει δηλώσει στις 29.1.2009, ότι απομένει, για να ολοκληρωθεί η υπόθεση των Καθ' ων η αίτηση, μόνο μία σύντομη μάρτυρας [4] Βλ. σελίδα 2 πιο πάνω. [5] Βλ. σελίδα 2 πιο πάνω. [6] Η αιτούμενη τροποποίηση αναφορικά με την ύπαρξη δεδικασμένου έχει, κατά λέξη, ως εξής: "A(viii) .
(8)Στις 28/11/06 ο Αιτητής κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων την Αίτηση Κ106/06 ισχυριζόμενος ότι του οφείλετο το ενοίκιο για την περίοδο από 24/11/06 μέχρι 23/12/06, την οποία και απέσυρε μετά την κατάθεση στις 9/2/07 της Απάντησης των Καθ' ων η Αίτηση, στις 9/3/07, ότε και απορρίφθηκε χωρίς διαταγή για έξοδα, δημιουργώντας έτσι δεδικασμένο που εμποδίζει τον Αιτητή να εγείρει την παρούσα Αίτηση. " [7] Καθ' ου η Αίτηση 1. [8] Πρωτοκολλητής κα Μ. Ιωαννίδου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο