ΚΕΡΑΜΙΚΑ ΤΑΝΑΓΡΑΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ARISTOS PHILIS PRINTERS LIMITED, Αίτηση αρ.: Ε21/2008, 21/12/2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2009:12 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Αίτηση αρ.: Ε21/2008 Μεταξύ: ΚΕΡΑΜΙΚΑ ΤΑΝΑΓΡΑΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, εκ Λεμεσού Αιτητών Και ARISTOS PHILIS PRINTERS LIMITED, εκ Λεμεσού Καθ' ων η Αίτηση ----------------------------------------------- 21/12/2009 Για τους Αιτητές: Κα Ρ. Χατζηαράπη για κ. Κ. Μελά Για τους Καθ' ων η Αίτηση: Kα Γ. Σεργίδου και για κ. Α. Παπαντωνίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας στην παρούσα υπόθεση, μετά την ολοκλήρωση της κατάθεσης του πρώτου μάρτυρα των Αιτητών, έγινε προφορική εισήγηση από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση περί έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, να εκδικάσει την παρούσα αίτηση. Αυτή η θέση περιέχεται και στην δικογραφημένη[1] προδικαστική ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση. Εφόσον η διερεύνηση ενστάσεων που άπτονται της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου μπορεί να αναληφθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας[2], δόθηκε η ευκαιρία στις δύο πλευρές να τοποθετηθούν επί του θέματος, παρουσιάζοντας τις διαφορετικές τους θέσεις. Το ζήτημα της προδικαστικής εκδίκασης νομικών σημείων ρυθμίζει η Δ.27 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπου στον Θ.1 αναφέρονται τα εξής: "
- Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient." Προτού αναλύσω περαιτέρω τη νομική πτυχή του ζητήματος, θα ήταν πιο ορθό να παραθέσω την ουσία της διαφοράς των διαδίκων στην παρούσα υπόθεση. Η σχέση των διαδίκων, όπως προκύπτει από τα γεγονότα που περιέχονται στην Αίτηση, είναι σχέση ενοικιαστή (Αιτητές) και υπενοικιαστή (Καθ' ων η Αίτηση), όπου οι Αιτητές είχαν ενοικιάσει το επίδικο ακίνητο από την Κυπριακή Δημοκρατία για περίοδο 33 χρόνων. Δυνάμει αυτής της ιδιότητας τους, οι Αιτητές υπομίσθωσαν το ακίνητο στους Καθ' ων η Αίτηση με συμφωνία μίσθωσης (Τεκμήριο 5) στην οποία περιέχεται και όρος για δικαίωμα αγοράς από τους Καθ' ων η Αίτηση, του εμπράγματος δικαιώματος των Αιτητών, έναντι ανταλλάγματος και εντός καθορισμένης προθεσμίας. Οι μεν Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι εξάσκησαν ορθά το δικαίωμα τους αυτό και επομένως θα έπρεπε να τους είχε μεταβιβαστεί το εν λόγω εμπράγματο δικαίωμα. Οι δε Αιτητές, ισχυρίζονται ότι η εξάσκηση του δικαιώματος αγοράς δεν έγινε νομότυπα διότι προηγήθηκε ο τερματισμός της ενοικίασης με υπαιτιότητα των Καθ' ων η Αίτηση και ως εκ τούτου οι Καθ' ων η Αίτηση κατέστησαν και εξακολουθούν να είναι θέσμιοι ενοικιαστές και οφείλουν να καταβάλλουν τα δεδουλευμένα ενοίκια. Αξιώνουν δε (μεταξύ άλλων) την έξωση των Καθ' ων η Αίτηση. Αγορεύσεις: Στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών έχουν παραθέσει στο Δικαστήριο την σχετική με το ζήτημα της δικαιοδοσίας νομολογία και προώθησαν, οι μεν Καθ' ων η Αίτηση την εισήγηση της έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, οι δε Αιτητές την ακριβώς αντίθετη εισήγηση. Συγκεκριμένα, οι Καθ' ων η Αίτηση παραθέτοντας το περιεχόμενο ορισμένων Τεκμηρίων (3, 5, 7, 11, 13, 14, 16, 17, 22, 23 και 32), τα οποία έχουν κατατεθεί χωρίς ένσταση, καθώς και μέρος της μαρτυρίας του Μ.Α.1, καλούν το Δικαστήριο να εξάγει το συμπέρασμα ότι στερείται δικαιοδοσίας εκδίκασης της παρούσας αίτησης διότι: · Οι Καθ' ων η Αίτηση έπαψαν να έχουν την ιδιότητα ενοικιαστή από τις 25.7.05 (ημερομηνία άσκησης εμπρόθεσμα του δικαιώματος για αγορά του εμπράγματος δικαιώματος). · Συνεπεία της απώλειας της ιδιότητας του ενοικιαστή η ενοικίαση δεν μετατράπηκε σε θέσμια διότι έπαυσε να υπάρχει σχέση μεταξύ ιδιοκτήτη και ενοικιαστή από τις 25.7.
- · Το μοναδικό επίδικο ζήτημα μεταξύ των μερών είναι το κατά πόσο ασκήθηκε νόμιμα ή όχι το δικαίωμα αγοράς του εμπράγματος δικαιώματος. Οι Αιτητές στη δική τους αγόρευση διαφωνούν με τις εισηγήσεις αυτές και αναφέρουν ότι: · Η επίδικη ενοικίαση τερματίστηκε, με αποτέλεσμα οι Καθ' ων η Αίτηση να χάσουν το δικαίωμα εξάσκησης δικαιώματος αγοράς. · Ακόμα και αν θεωρηθεί ότι σωστά εξάσκησαν το δικαίωμα αυτό, δεν συνεπάγεται τερματισμό της σχέσης ιδιοκτήτη - ενοικιαστή. · Ο τερματισμός της ενοικίασης δυνάμει συγκεκριμένου όρου της συμφωνίας μίσθωσης προϋποθέτει και άλλες ενέργειες που δεν έλαβαν χώρα. Είναι φανερό από τις πιο πάνω θέσεις ότι ελλείπει στην παρούσα περίπτωση μία απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου να εξεταστεί προδικαστικά το ζήτημα της δικαιοδοσίας. Τα ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα δεν είναι "αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά", όπως η νομολογία επιβάλλει σε τέτοια περίπτωση. Στην απόφαση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 225, αναφέρονται τα εξής: "Στην πρωτόδικη απόφαση γίνεται εκτενής αναφορά στη νομολογία η οποία διέπει τον καθορισμό και την επίλυση θέματος βάσει της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (Βλ. μεταξύ άλλων, Western S.S. Co v. Amaral Sutherland & Co. [1914] 3 K.B.
- Windsor Refrigerator Co Ltd. v. Branch Nominees Ltd [1961] Ch.
- Isaacs and Sons Ltd. v. Cook [1925] 2 K.B. 886 Andreson v. Midland Railway [1902] 1 Ch.
- Papamichael v. Haholiades
(1970)1 C.L.R. 360. Malachtou v.Armefti and another
(1984)1 C.L.R. 548). Ο,τι προκύπτει από τη νομολογία, είναι ότι η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης - το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών - αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσο τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται, συνεπώς η επίκληση της Διάταξης 27 εφόσο το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Τα γεγονότα, άλλωστε, τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου είναι, όπως υποδεικνύεται στη Sevegep Ltd. v. United Sea Transport Ltd. And others
(1989)1 A.A.Δ. (Ε) 729 εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση, και αποκλειστική πηγή αναζήτησής τους είναι η έκθεση απαιτήσεως. " Οι θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση κάθε άλλο παρά παραδεκτές είναι. Καλείται το Δικαστήριο να προβεί στο πρόωρο αυτό στάδιο σε αξιολόγηση της μέχρι τώρα προσκομισθείσας μαρτυρίας και να εξάγει τελικό συμπέρασμα σε σχέση με τη δικαιοδοσία. Εγείρονται λοιπόν το εξής ερωτήματα: Υπάρχουν στο παρόν στάδιο επαρκή στοιχεία ενώπιον του δικαστηρίου που να δείχνουν ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δεν έχει δικαιοδοσία; Είναι το συζητούμενο θέμα καθαρά νομικό θέμα; Η απάντηση είναι αρνητική. Εφόσον σύμφωνα με την νομολογία (βλ. Μούρτζινος ν. Global Cruises SA.
(1992)1 A.A.Δ 1160) "τα γεγονότα που συνθέτουν την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα που συνθέτουν την απαίτηση, αποκλειστική πηγή αναζήτησης της οποίας είναι η έκθεση απαιτήσεως", οφείλουμε να ανατρέξουμε στο περιεχόμενο της Αίτησης[3]. Σύμφωνα με αυτό, βρίσκουμε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση εμπίπτουν στην έννοια του θέσμιου ενοικιαστή, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 του Ν. 23/83, εφόσον κατά τον τερματισμό της ενοικίασης εξακολούθησαν να κατέχουν το επίδικο ακίνητο (το οποίο σημειωτέον ότι εμπίπτει στην έννοια του ακινήτου του πιο πάνω αναφερόμενου νόμου). Η θέση των Καθ' ων η Αίτηση, ότι εξάσκησαν νομότυπα το δικαίωμα αγοράς και συνεπεία αυτού απώλεσαν την ιδιότητα του θέσμιου ενοικιαστή, δεν μπορεί να αποτελέσει την βάση για εξέταση του ζητήματος της ύπαρξης ή ανυπαρξίας δικαιοδοσίας στο παρόν στάδιο, αφού δεν αποτελεί καθαρά νομικό θέμα. Εφόσον τα γεγονότα αμφισβητούνται, οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση θα εξεταστούν "εντός του πλαισίου της δίκης" με την παρουσίαση όλης της μαρτυρίας των διαδίκων και την αξιολόγησης της από το δικαστήριο. Στην βάση των πιο πάνω, η προδικαστική ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της προηγούμενης και της σημερινής δικασίμου να παραμείνουν στο αποτέλεσμα της διαδικασίας, αλλά σε καμία περίπτωση σε βάρος των Αιτητών. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πιστό Αντίγραφο Πρόεδρος Δικαστηρίου Γραμματέας [1] Στην παράγραφο Α.1 της Απάντησης. [2] Βλ. Θεοχάρους ν. Παστελλή
(1993)1 Α.Α.Δ. 240, στη σελίδα 245 [3] Βλ. σελίδα 2 πιο πάνω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο