← Κύπρος

Κώστα Γεωργίου κ.α. ν. Σόνια Κάρκα, Αίτηση αρ.: E11/2009, 12/4/2011

Κώστα Γεωργίου κ.α. ν. Σόνια Κάρκα, Αίτηση αρ.: E11/2009, 12/4/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2011:10 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου και Γ. Χριστοδούλου και Γ. Γεωργίου, Παρέδρων Αίτηση αρ.: E11/2009 Μεταξύ: 1. Κώστα Γεωργίου, εκ Λεμεσού 2. Νατάσας Γεωργίου, εκ Λεμεσού 3. Σωτήρη Αττιπά, εκ Λεμεσού 4. Ατίνα Αττιπά, εκ Λεμεσού Αιτητών Και Σόνια Κάρκα, εκ Λεμεσού Καθ' ης η Αίτηση ------------------------------------------------------- 12/4/2011 Για τους Αιτητές 1 και 2: Κος Σ. Σωφρονίου Για τους Αιτητές 3 και 4: Κος Μ. Κονής για Πανίκος Α. Λεωνίδου & Σία Για την Καθ' ης η Αίτηση: Κος Α. Χαραλάμπους για Ανδρέας Γιωρκάτζης και Σία (Για να ακούσει την απόφαση η κα Γ. Αποστόλου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Αιτητές αξιώνουν, στην παρούσα Αίτηση, την έξωση της Καθ' ης η Αίτηση από το επίδικο υποστατικό διότι η τελευταία παραλείπει να καταβάλει τα ενοίκια των περιόδων από 1.9.2007 μέχρι 30.12.2007 και από 1.4.2008 μέχρι 30.10.2008. Αξιώνονται επίσης και ενδιάμεσα οφέλη προς €1.196 (Λ.Κ.700) μηνιαίως από 1.11.2008 μέχρι παράδοσης του υποστατικού στους Αιτητές. Ζητούνταν με την Αίτηση αυτή και η έκδοση διαταγμάτων σε βάρος της Καθ' ης η Αίτηση, για την κατεδάφιση μέρους του υποστατικού και επαναφορά του στην «προτέρα κατάσταση». Αυτά έχουν εγκαταλειφθεί από τους Αιτητές[1] και έτσι δεν αποτελούν επίδικα θέματα. Συνεπεία τούτου, δεν θα απασχολήσει το Δικαστήριο ούτε η μαρτυρία που παρουσίασαν οι δύο πλευρές αναφορικά με αυτές τις αξιώσεις. Απάντηση: Στην Απάντηση της η Καθ' ης η Αίτηση προβάλλει, μεταξύ άλλων, τους ισχυρισμούς ότι: (
  2. i)Στη μεταξύ των διαδίκων συμφωνία υπήρχε όρος όπως το συμφωνηθέν μηνιαίο ενοίκιο των €1.196 (Λ.Κ.700) ξεκινήσει να καταβάλλεται από τον Ιανουάριο 2008 και όχι νωρίτερα και ότι οι Αιτητές ανέλαβαν την, προς την Καθ' ης η Αίτηση, δέσμευση για μελλοντική ενοικίαση σε αυτήν και άλλου επιπρόσθετου χώρου στο επίδικο κτίριο, την οποία δέσμευση και έχουν παραβιάσει. (
  3. ii)H Αιτήτρια δεν αρνήθηκε να καταβάλει τα συμφωνηθέντα ενοίκια και ότι πέρα από τα ενοίκια που έχει καταβάλει στους Αιτητές, μεγάλο ποσό βρίσκεται στην κατοχή του δικηγόρου της και καλούνται οι Αιτητές να το παραλάβουν υπό την προϋπόθεση της σύναψης και γραπτής συμφωνίας την οποία οι Αιτητές σκόπιμα δεν υπογράφουν. (iii) Οι Αιτητές εμποδίζουν την Καθ' ης η Αίτηση από την ειρηνική απόλαυση του υποστατικού που ενοικιάζει, με αποτέλεσμα να υφίσταται ζημιές. (
  4. iv)Το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία εκδίκασης της Αίτησης αυτής. Μαρτυρία Αιτητών: Ο Αιτητής 1 παρουσιάστηκε ως πρώτος μάρτυρας (Μ.Α.1) για τους Αιτητές. Είναι συνιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου το οποίο βρίσκεται στην οδό Μαρίας Ρούσου Μιχαηλίδου 1, στην Αγία Φύλα, μαζί με τους άλλους τρεις Αιτητές κατά ¼ μερίδιο ο καθένας. Το ακίνητο αγόρασαν οι Αιτητές το 2006, για να στεγάσουν τα «ιατρεία» τους. Το ακίνητο γειτνιάζει στο Αχίλλειο νοσοκομείο και στην περιοχή αυτή επιτρέπεται η λειτουργία ιατρείων. Ο Μ.Α.1 ανέφερε ότι είναι βελονιστής. Η Καθ' ης η Αίτηση επενέβηκε αρχικά στο ακίνητο, χωρίς να προηγηθεί δική τους συμφωνία αλλά ακολούθως συμφωνήθηκε προφορικά μεταξύ Αιτητών και Καθ' ης η Αίτηση να ενοικιάσει η τελευταία μέρος της ημιυπόγειας κατοικίας του επίδικου ακινήτου που αποτελείται από δύο δωμάτια, τουαλέτα, σαλοτραπεζαρία και κουζίνα (στο εξής αναφερόμενο ως «το υποστατικό») με ενοίκιο Λ.Κ.700 μηνιαίως το οποίο θα αυξανόταν σε Λ.Κ.1000. Όσον αφορά τις μετατροπές που έκανε η Καθ' ης η Αίτηση στο υποστατικό, συμφώνησαν ότι η Καθ' ης η Αίτηση θα επανέφερε το υποστατικό στην προτέρα κατάσταση του, όταν θα έφευγε. Οι ισχυρισμοί του Μ.Α.1 περί παράνομων επεμβάσεων από μέρους της Καθ' ης η Αίτηση, δεν θα αναφερθούν και δεν θα σχολιαστούν από το Δικαστήριο, αφού οι σχετικές με το ζήτημα αυτό απαιτήσεις έχουν εγκαταλειφθεί από τους Αιτητές, στο στάδιο των αγορεύσεων και δεν αποτελούν πλέον επίδικο ζήτημα. Έγιναν προσπάθειες να υπογραφεί μεταξύ των διαδίκων συμβόλαιο. Έγιναν συναντήσεις αλλά δεν κατέληξαν διότι η Καθ' ης η Αίτηση έβαζε όρους που δεν ήταν λογικοί ώστε να συμφωνήσουν. Ενώ οι Αιτητές ζητούσαν την καταβολή των οφειλομένων ενοικίων, η Καθ' ης η Αίτηση αξίωνε την έκδοση αδειών και άλλα στα οποία δεν συμφωνούσαν οι Αιτητές. Δεν απαντούσε στα ενοικιαστήρια έγγραφα που της έστελνε ο δικηγόρος των Αιτητών. Δεν πλήρωσε η Καθ' ης η Αίτηση τα ενοίκια για την περίοδο Σεπτεμβρίου - Δεκεμβρίου 2007, τα οποία εξακολουθούν να οφείλονται. Έχει πληρώσει μόνο τα ενοίκια των μηνών Ιανουαρίου, Φεβρουαρίου και Μαρτίου 2008. Όσον αφορά την περίοδο Σεπτεμβρίου - Δεκεμβρίου 2007 είχε συμφωνηθεί ότι τα ενοίκια αυτά θα καταβάλλονταν όταν η Καθ' ης η Αίτηση θα άρχιζε τη δουλειά της, τον Γενάρη του 2008. Το μηνιαίο ενοίκιο των Λ.Κ.700 (€1.196) θα αυξανόταν σε Λ.Κ.1.000 (€1708,60) όταν θα άρχιζε κανονικά την εργασία του φυσικοθεραπευτηρίου της η Καθ' ης η Αίτηση, τον Γενάρη 2008. Η αξίωση όμως των Αιτητών περιορίζεται σε €1.196 (Λ.Κ.700) μηνιαίως διότι το αυξημένο ενοίκιο των €1708,60 (Λ.Κ.1.000) που πραγματικά οφείλεται, ουδέποτε καταβλήθηκε στους Αιτητές. Ζήτησαν οι Αιτητές από την Καθ' ης η Αίτηση τα αρχιτεκτονικά σχέδια των μετατροπών στο υποστατικό, ώστε να τα δείξουν στον αρχιτέκτονα τους και να τα καταθέσουν στο Δημαρχείο για την εξασφάλιση των κατάλληλων αδειών, αλλά ουδέποτε τους παρουσιάστηκαν αυτά τα σχέδια. Κανείς από τους Αιτητές συγκατατέθηκε στις μετατροπές που έγιναν στο υποστατικό από την Καθ' ης η Αίτηση. Δεν συμφώνησαν οι Αιτητές να παραχωρήσουν στην Καθ' ης η Αίτηση μέρος του χώρου της πισίνας διότι αυτή επρόκειτο να κατεδαφιστεί από τους Αιτητές για την δημιουργία χώρων στάθμευσης. Διαφώνησε με την εισήγηση ότι τα προβλήματα των διαδίκων ξεκίνησαν όταν ήρθε στο κτίριο ως ενοικιαστής, ο ιατρός Ζαοσκούφης, διότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε ήδη σταματήσει να πληρώνει τα ενοίκια, πολύ πριν τον Φεβρουάριο 2009 (που ήρθε ο Ζαοσκούφης στο κτίριο). Παραδέχθηκε ότι ο ίδιος κατεδάφισε ένα διαχωριστικό τοίχο του υποστατικού ώστε να έχει πρόσβαση στην "κοινόχρηστη" κουζίνα και τουαλέτα ο Ζαοσκούφης. Κατά την αντεξέταση του Μ.Α.1 έγιναν από το δικηγόρο της Αιτήτριας υποβολές αναφορικά με τη μη έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης για το επίδικο κτίριο, για την οποία ο Μ.Α.1 δήλωσε άγνοια. Για τη σύναψη της συμφωνίας ενοικίασης ο Μ.Α.1 ανέφερε ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε συναντηθεί καταρχήν με τον Αιτητή 3, ο οποίος τηλεφώνησε στον ίδιο για να παραστεί στη συνάντηση. Αποχώρησε η Καθ' ης η Αίτηση από την συνάντηση και τους ειδοποίησε ότι δεν ενδιαφέρεται να ενοικιάσει το υποστατικό. Παρόλα αυτά, σε κατοπινό στάδιο, η Καθ' ης η Αίτηση επέμβηκε στο επίδικο κτίριο με εργάτες που ενεργούσαν με οδηγίες της. Σε αυτό τα στάδιο η Καθ' ης η Αίτηση, αφού αντέδρασαν οι Αιτητές, τους διαβεβαίωσε ότι «θα μείνει μέσα και θα κάνου[ν] συμβόλαιο». Διαφώνησε ο Μ.Α.1 με τις υποβολές ότι: · Η συμφωνία της Καθ' ης η Αίτηση έγινε μόνο με τον Αιτητή 3, ο οποίος της είχε υποδείξει το χώρο που θα κατέχει και αποδέχθηκε το ποσό των €1.196 (Λ.Κ.700) ως ενοίκιο. · Οι χωρίς ενημέρωση των υπολοίπων Αιτητών ενέργειες του Αιτητή 3 αποτέλεσαν την αιτία να συγκρουστούν μεταξύ τους οι Αιτητές 1 και 3. · Εάν πραγματικά οφείλονταν ενοίκια για την περίοδο Σεπτέμβρη - Δεκέμβρη 2007, τότε τα ενοίκια που εισπράχθηκαν δυνάμει της απόδειξης ημερομηνίας 20.12.2007, θα ήταν λογικό να λογιστούν έναντι των οφειλομένων ενοικίων Σεπτεμβρίου - Δεκεμβρίου 2007 ή έστω να επιφυλαχθούν τα δικαιώματα των Αιτητών αναφορικά με αυτά τα ενοίκια. · Ότι η μεταξύ των διαδίκων σχέση κλονίστηκε όταν ο ιατρός Ζαοσκούφης που ενοικίαζε άλλο χώρο στο κτίριο ήθελε να έχει πρόσβαση στο αποχωρητήριο στο υποστατικό της Καθ' ης η Αίτηση. · Οι Αιτητές διέκοψαν την παροχή νερού και ρεύματος στο υποστατικό της Καθ' ης η Αίτηση. · Έγινε μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων συμφωνία να μην καταβληθούν στους Αιτητές καθόλου ενοίκια μέχρι την υπογραφή της συμφωνίας και μέχρι τότε αυτά να παραμείνουν στην κατοχή του δικηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση. · Υπήρξε συμφωνία για αύξηση του ηλεκτρικού φορτίου στο υποστατικό, μεταξύ του Αιτητή 3 και της Καθ' ης η Αίτηση, αλλά δεν υλοποιήθηκε αυτό λόγω άρνησης του Μ.Α.1 και της συζύγου του (Αιτήτριας 2). Δεν γνώριζε ο Μ.Α.1 κατά πόσο η Καθ' ης η Αίτηση πλήρωσε στους Αιτητές στις 20.12.2007 και κάποιο ποσό για την εγκατάσταση κλιματιστικού (air-condition) στο υποστατικό. Ο Μ.Α.1 μου έχει κάνει σχετικά μόνο καλή εντύπωση αφού διαπιστώνω στη μαρτυρία του, τις πιο κάτω αδυναμίες: (α) Ενώ είναι παραδεκτό και στο δικόγραφο των Αιτητών ότι το ποσό των €3.588 (Λ.Κ.2.100) που ο Αιτητής 3 εισέπραξε, αφορούσε τα ενοίκια της περιόδου από 1.1.2008 μέχρι 31.3.2008, εντούτοις υποστήριζε ότι τα προηγούμενα ενοίκια της περιόδου από την ανάληψη της κατοχής του υποστατικού από την Καθ' ης η Αίτηση (τον Σεπτέμβριο 2007) μέχρι 31.12.2007, εξακολουθούν να οφείλονται από αυτήν. Δεν έχει όμως δώσει καμιά λογική εξήγηση ο Μ.Α.1 γιατί τα ποσά που λήφθηκαν ως ενοίκια, δεν λογίστηκαν έναντι των κατ' ισχυρισμό οφειλομένων ενοικίων της προηγούμενης περιόδου. Με δεδομένη την παράλειψη του Αιτητή 3 να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο για να ξεκαθαρίσει το ζήτημα, δεν απομένει παρά να καταλήξουμε στο λογικό συμπέρασμα ότι ο Αιτητής 3 εισπράττοντας το πιο πάνω αναφερόμενο ποσό προς εξόφληση των ενοικίων της περιόδου 1.1.2008 - 31.1.2008, επιβεβαίωσε την προφορική συμφωνία δυνάμει της οποίας η υποχρέωση για καταβολή ενοικίων θα ξεκινούσε την 1.1.2008 και όχι νωρίτερα. (β) Προσπάθησε να μας πείσει ο Μ.Α.1 ότι το καταβλητέο ενοίκιο του υποστατικού είχε συμφωνηθεί να αυξηθεί από €1.197 (Λ.Κ.700) σε €1708,60 (Λ.Κ.1000) μηνιαίως από την 1.1.2008, ενώ κάτι τέτοιο δεν υποστηρίζεται από το δικόγραφο των Αιτητών. Δεν μου διαφεύγει βεβαίως η διευκρίνιση του μάρτυρα ότι δεν αξιώνεται το αυξημένο ενοίκιο διότι αυτό "ουδέποτε τους καταβλήθηκε". Βρίσκω ότι η αναφορά αυτή που βρίσκεται σε αντίθεση με την Αίτηση, αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη του μάρτυρα και μοναδικό σκοπό είχε να υποστηρίξει τον ισχυρισμό ότι δεν είχε απαλλαγεί η Καθ' ης η Αίτηση από την υποχρέωση καταβολής των ενοικίων της περιόδου μέχρι 31.12.2007, αφού όχι μόνο (σύμφωνα πάντα με τον Μ.Α.1) η υποχρέωση καταβολής του ενοικίου της περιόδου μέχρι την 31.12.2007 υφίστατο, αλλά το ενοίκιο θα αυξανόταν από την 1.1.2008. (γ) Ενώ ανέφερε ό Μ.Α.1 ότι η εργασία του ιδίου και του Αιτητή 3 διεξάγεται στο επίδικο κτίριο, το οποίο προφανώς επισκέπτονται καθημερινώς, προσπάθησε να μας πείσει ότι οι Αιτητές δεν είχαν καμία γνώση των μετατροπών που η Καθ' ης η Αίτηση είχε κάνει στο υποστατικό. Αυτός ο ισχυρισμός αντίκειται και στη λογική αφού οι εργασίες αυτές, σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία, είχαν διάρκεια τουλάχιστον τριών μηνών και δεν ισχυρίστηκε ο Μ.Α.1 ότι εμποδιζόταν με οποιοδήποτε τρόπο να επισκέπτεται το υποστατικό κατά το χρόνο των εργασιών. Δεν αμφισβητήθηκε εξάλλου η μαρτυρία[2] ότι κατά τη διάρκεια των εργασιών αυτών προκαλείτο πολύς θόρυβος. Βρίσκω λοιπόν ότι δεν έλεγε την αλήθεια ο Μ.Α.1 ότι δεν γνώριζε τι εργασίες έκανε η Καθ' ης η Αίτηση στο υποστατικό. Εξάλλου, η αναφορά του μάρτυρα αυτού σε συμφωνία για αναστολή της πληρωμής των ενοικίων "μέχρι το πέρας των εργασιών διαμόρφωσης του υποστατικού", δεικνύει ότι αυτός είχε γνώση ότι γίνονταν εργασίες στο υποστατικό από την Καθ' ης η Αίτηση. Σημειώνω ότι δεν αντεξετάστηκε η Μ.Κ.3 αναφορικά με τον ισχυρισμό της ότι ο ίδιος ο Μ.Α.1 της έδωσε τα αρχιτεκτονικά σχέδια της οικοδομής για να ξεκινήσουν οι εργασίες μετατροπών. (δ) Έχω επίσης διαπιστώσει ότι σε κάποια σημεία της μαρτυρίας του ο Μ.Α.1 διαψεύδεται από τα πραγματικά γεγονότα όπως καταγράφονται πιο κάτω, χωρίς όμως να διαπιστώνω ότι ο μάρτυρας υπήρξε εσκεμμένα ανειλικρινής, όπως πχ. την άρνηση του ότι το κλιματιστικό στο υποστατικό τοποθετήθηκε από τον Αιτητή 3 και τη δαπάνη επιβαρύνθηκε η Καθ' ης η Αίτηση. Αυτό οφείλεται προφανώς στο γεγονός ότι για κάποια ζητήματα η συνεννόηση της Καθ' ης η Αίτηση γινόταν μόνο με τον Αιτητή 3, με τον οποίο, όπως ανέφερε η Καθ' ης η Αίτηση (και δεν αντεξετάστηκε απ' αυτού), γνωρίζονταν από προηγούμενα. Απορρίπτω επίσης ως άσχετη με τα επίδικα θέματα την αναφορά του Μ.Α.1 σε επεμβατικές ενέργειες της Καθ' ης η Αίτηση στο επίδικο κτίριο, πριν την ενοικίαση. Πέρα από την μαρτυρία που σχολιάζω αμέσως πιο πάνω και την οποία δεν αποδέχομαι για τους λόγους που εξήγησα, την υπόλοιπη σχετική με τα επίδικα θέματα μαρτυρία του Μ.Α.1, αποδέχομαι ως ειλικρινή. Ο Γιώργος Δρακούδης, προηγούμενος συνιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου, παρουσιάστηκε ως Μ.Α.2. Είχε αγοράσει με τη σύζυγο του το οικόπεδο από την Ιερά Αρχιεπισκοπή και ανήγειρε το σπίτι με άδεια οικοδομής που εξασφάλισαν το 1987. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το καλοκαίρι του 1990. Μέχρι την πώληση του σπιτιού στους Αιτητές δεν είχε εξασφαλιστεί το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης για το κτίριο, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος είχε υποβάλει την σχετική αίτηση 2 - 3 χρόνια πριν τη μεταβίβαση του ακινήτου στους Αιτητές, δηλαδή πριν το 2006. Είχε γίνει ο έλεγχος της οικοδομής από τις αρμόδιες αρχές αλλά γνωρίζει ότι η διαδικασία είναι χρονοβόρα. Αναφέρθηκε στα αρχιτεκτονικά σχέδια του επίδικου κτιρίου τα οποία αναγνώρισε (ως τα σχέδια που ετοίμασε κάποιος Πάρης Αχιλλέως). Διευκρίνισε ότι στην ανατολή, που βρίσκεται η είσοδος του σπιτιού, το υποστατικό είναι ημιυπόγειο, δηλαδή το μισό είναι κάτω και το άλλο μισό πάνω από το δρόμο. Στο νότο το υποστατικό δεν είναι ημιυπόγειο, αλλά ισόγειο. Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι αυτός ήταν προφανώς και ο λόγος για τον οποίο οι Αιτητές αναφέρονταν στο επίδικο υποστατικό ως ημιυπόγειο ενώ η Καθ' ης η Αίτηση ως ισόγειο. Η παροχή ηλεκτρισμού στο κτίριο έχει δύο μετρητές διότι αποτελείται από δύο κατοικίες, την ημιυπόγεια και αυτήν που βρίσκεται στο ισόγειο και ανώγειο. Στην πάνω κατοικία το ρεύμα είναι τριφασικό λόγω του ασανσέρ, ενώ στο ημιυπόγειο είναι μονοφασικό. Δύο μετρητές υπάρχουν και για την κατανάλωση νερού αλλά οι δύο σωλήνες «γίνονται μία προς την κατοικία». Οι μετρητές νερού και ρεύματος στο ημιυπόγειο ήταν στο όνομα του πεθερού του μάρτυρα. Επισκέφθηκε ο Μ.Α.2 την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου πριν 1 - 1 ½ χρόνο για να φροντίσει για τη μεταβίβαση των μετρητών του ηλεκτρικού ρεύματος στο όνομα των Αιτητών και παρόντες ήταν οι Αιτητές και η Καθ' ης η Αίτηση. Δεν γνωρίζει τι λέχθηκε μεταξύ των διαδίκων διότι η παρουσία του τελικά δεν ήταν απαραίτητη και έτσι αποχώρισε. Όσον φορά το μετρητή ηλεκτρικού ρεύματος του ημιυπόγειου, ο λογαριασμός εξακολουθεί να αποστέλλεται στο όνομα του πεθερού του, ο οποίος έχει αποβιώσει. Όσον αφορά τον άλλο μετρητή δεν γνωρίζει τι έγινε αλλά δεν αποστέλλεται πια ο λογαριασμός σε αυτόν. Ο Μ.Α.2 μου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση. Αναφέρθηκε σε γεγονότα για τα οποία είχε προσωπική γνώση και οι απαντήσεις του ήταν σαφείς, άμεσες και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις. Αποδέχομαι στο σύνολο της τη μαρτυρία του. Μαρτυρία Καθ' ης η Αίτηση: Η Καθ' ης η Αίτηση, Μ.Κ.1, παρουσίασε με γραπτή δήλωση την κυρίως εξέταση της, όπου ανέφερε ότι: Είναι κινησιολόγος, ρευματοθεραπεύτρια και διατηρεί στο επίδικο υποστατικό θεραπευτικό κέντρο υδροθεραπείας/κινησιολογίας και αποθεραπείας. Τις σπουδές της η Καθ' ης η Αίτηση ολοκλήρωσε κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας ενοικίασης του υποστατικού. Γνωρίζει προσωπικά τον Αιτητή 3, ο οποίος είναι ιατρός και την προσέγγισε τον Σεπτέμβριο του 2007 προτείνοντας της να ενοικιάσει το ισόγειο της επίδικης κατοικίας που οι Αιτητές είχαν αγοράσει. Παρόλο που είχε εντωμεταξύ συνάψει συμφωνία ενοικίασης για άλλο, γειτονικό υποστατικό, έκτασης 250 τ.μ., πείστηκε από τους Αιτητές 1 και 3, λόγω διαβεβαιώσεων που της έδωσαν για μελλοντική συνεργασία, να εγκαταλείψει το υποστατικό εκείνο και να ενοικιάσει στο επίδικο ακίνητο «ολόκληρο το ισόγειο και τους περιβάλλοντας χώρους, με εξαίρεση μικρό μέρος του ισογείου που περιλαμβάνει τη μία εκ των δύο εισόδων της διώροφης οικίας και μικρή κολυμβητική δεξαμενή». Ανέλαβε η ίδια όλες τις αναγκαίες εργασίες για διαμόρφωση και εξοπλισμό του κέντρου υδροθεραπείας/αποθεραπείας ενώ την ευθύνη για την αλλαγή χρήσεως της διώροφης οικίας, από κατοικία σε γραφεία ιατρών και κέντρο αποθεραπείας, ανέλαβαν οι Αιτητές. Για να αποσβεστεί η δαπάνη της Καθ' ης η Αίτηση για διαμόρφωση και εξοπλισμό του υποστατικού καθορίστηκε η διάρκεια της ενοικίασης σε πέντε χρόνια και «σε περίπτωση που θα επιθυμούσ[ε]» να της παραχωρείτο και η χρήση του υπόλοιπου καλυμμένου χώρου και της πισίνας με πρόσθετο ενοίκιο το ποσό των Λ.Κ.100. Η πληρωμή του ενοικίου «αναστάλθηκε» μέχρι την συμπλήρωση των εργασιών διαμόρφωσης και εξοπλισμού του υποστατικού. Το χώρο των εργασιών επισκέπτονταν καθημερινά οι Αιτητές 1, 2 και 3 χωρίς να προβάλλουν ένσταση για τις εργασίες. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το Δεκέμβριο του 2007 και ξεκίνησε να καταβάλλει το ενοίκιο των €1.196 (Λ.Κ.700) από τον Ιανουάριο, 2008. Πλήρωσε τα πρώτα τρία ενοίκια δηλαδή €3.588 (Λ.Κ.2.100) στις 20.12.2007 και πήρε ως απόδειξη το Τεκμήριο 27. Σε αυτό φαίνεται και η πληρωμή που έγινε από την ίδια προς τον Αιτητή 3 ποσού €469.86 (Λ.Κ.275), για το κλιματιστικό που ο τελευταίος τοποθέτησε, για λογαριασμό της, στο υποστατικό. Οι Αιτητές παρέλειψαν να υποβάλουν αίτηση για αλλαγή της χρήσης του υποστατικού σε κέντρο υδροθεραπείας ούτε προχώρησαν στην ετοιμασία γραπτής συμφωνίας ενοικίασης, όπως είχε συμφωνηθεί, με αποτέλεσμα να της θέτουν το δίλημμα είτε να υπογράψει μια συμφωνία που δεν περιείχε τα όσα προφορικά συμφωνήθηκαν ή να εγκαταλείψει το υποστατικό και την εργασία της. Οι δικηγόροι των διαδίκων είχαν γραπτή και προφορική επικοινωνία για το θέμα αυτό χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα και στις 20/10/08 της επιδόθηκε επιστολή τερματισμού της συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 16/10/08. Ακολούθησε η συμφωνία μεταξύ των δικηγόρων των δύο πλευρών όπως μέχρι την υπογραφή συμφωνίας, το ενοίκιο από τον Απρίλιο 2008 κατατίθεται σε κοινό λογαριασμό των Π. Λεωνίδου και Α. Γιωρκάτζη σε υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου. Οι Αιτητές όμως αρνήθηκαν να συνεργαστούν και η ίδια παραδίδει κάθε μήνα επιταγή για το ενοίκιο στους δικηγόρους της και είναι στη διάθεση των Αιτητών «με την προϋπόθεση ότι θα υλοποιούσα[ν] γραπτώς» τα όσα είχαν συμφωνήσει προφορικά οι δύο πλευρές. Οι Αιτητές ενοικίασαν το Φεβρουάριο του 2009 το υπόλοιπο μέρος του ισογείου σε τρίτο άτομο για να το λειτουργεί ως ιατρείο. Αντέδρασε η Αιτήτρια και επεσήμανε ότι ο χώρος που επρόκειτο να ενοικιάσουν σε τρίτο πρόσωπο ήταν ο χώρος που «θα περιήρχετο στην κατοχή [της]» στη βάση της συναφθείσας μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας ενοικίασης. Τον Ιανουάριο του 2009 οι Αιτητές επενέβηκαν παράνομα στο υποστατικό που ενοικιάζει και έσπασαν τον τοίχο με γυψοσανίδα που συνορεύει με το υποστατικό που διαμόρφωσαν και ενοικίασαν στο τρίτο πρόσωπο, ιατρό Ζαοσκούφη. Το γεγονός αυτό καταγγέλθηκε στην Αστυνομία και η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε εναντίον των Αιτητών την αγωγή 1764/09 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, διεκδικώντας αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και ειδικές ζημιές και έξοδα. Τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 2009, οι Αιτητές προέβηκαν σε αριθμό παράνομων ενεργειών σε βάρος της Καθ' ης η Αίτηση όπως: · Η τοποθέτηση ενός οχήματος στην είσοδο της επιχείρησης της Καθ' ης η Αίτηση, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η πρόσβαση ασθενή με αναπηρικό καρότσι, φορείο ή ασθενοφόρο, το οποίο τελικά μετακινήθηκε. · Η διακοπή της παροχής νερού στον καυστήρα της κεντρικής θέρμανσης, με αποτέλεσμα αυτός να χαλάσει και να παραμείνει η επιχείρηση της χωρίς ζεστό νερό για μια βδομάδα και να μην μπορεί να εργαστεί το κέντρο υδροθεραπείας. · Η τοποθέτηση στις 17/3/09 άλλου οχήματος στην είσοδο της επιχείρησης της δημιουργώντας εμπόδια στην πρόσβαση των ασθενών το οποίο μετακινήθηκε μετά την έγερση της αγωγής εναντίον τους. · Η διακοπή από την ΑΗΚ, το Νοέμβριο του 2009, της παροχής ρεύματος σε ολόκληρη την επίδικη οικοδομή με αποτέλεσμα να υπολειτουργεί το θεραπευτήριο της Καθ' ης η Αίτηση, με την βοήθεια ηλεκτρογεννήτριας, μέχρι την παραχώρηση προσωρινά ρεύματος από την ΑΗΚ. Οι πιο πάνω ενέργειες εμποδίζουν την ειρηνική απόλαυση από μέρους της, του επίδικου υποστατικού. Αντεξεταζόμενη, παραδέχθηκε ότι έχει πληρώσει τα ενοίκια τριών μηνών μόνο, δηλ. Ιανουαρίου, Φεβρουαρίου και Μαρτίου 2008. Η απόδειξη είσπραξης των ενοικίων αυτών (Τεκμήριο 27) συντάχθηκε από τον Αιτητή 3. Οι μήνες που αναγράφονται στην απόδειξη αυτή συμπληρώθηκαν από την ίδια στην παρουσία και με την υπόδειξη του Αιτητή 3. Της είχαν ζητήσει πολλές φορές τα υπόλοιπα ενοίκια οι ιδιοκτήτες αλλά η ίδια δεν τα κατέβαλε διότι χωρίς την υπογραφή συμβολαίου δεν ήταν κατοχυρωμένη. Παραδέχθηκε ότι οφείλει όλα τα ενοίκια από τον Απρίλιο του 2009 μέχρι και την ημέρα που έδιδε μαρτυρία, ανέφερε δε ότι τα ενοίκια αυτά τα παραδίδει στο δικό της δικηγόρο για να είναι «κατοχυρωμένη» και ότι αυτά δεν πρόκειται να δοθούν στους Αιτητές μέχρι να υπογραφεί μεταξύ των διαδίκων συμβόλαιο. Η αναφορά της Μ.Κ.1 σε ποσά που η ίδια κατέβαλε για πετρέλαιο θέρμανσης και για την κατανάλωση νερού και ηλεκτρικού ρεύματος στο επίδικο κτίριο, τα οποία αφορούσαν και υποχρεώσεις των Αιτητών, δεν θα σχολιαστούν αφού οι ισχυρισμοί αυτοί δεν έχουν δικογραφηθεί από την Καθ' ης η Αίτηση. Αρνήθηκε ότι οφείλει ενοίκια πριν τον Ιανουάριο, 2008 και αντέταξε ότι αν πραγματικά όφειλε τα ενοίκια για την περίοδο Σεπτεμβρίου - Δεκεμβρίου, 2007 τότε ο Αιτητής 3 στο Τεκμήριο 22 δεν θα σημείωνε ότι τα ενοίκια που επρόκειτο να λάβει στις 24.12.2008 ήταν για την περίοδο Απριλίου, Μαΐου και Ιουνίου, 2008 αλλά θα υπολόγιζε τα ποσά για τα κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα ενοίκια της περιόδου Σεπτεμβρίου - Δεκεμβρίου, 2007. (Δεν πλήρωσε το ποσό που αναφέρεται στην απόδειξη τεκμήριο 22, η Καθ' ης η Αίτηση ούτε οποιοδήποτε άλλο ποσό λόγω διαφωνίας αναφορικά με το αναγραφόμενο στην απόδειξη εμβαδόν του υποστατικού). Πρόβαλε τον ισχυρισμό, αντεξεταζόμενη η Καθ' ης η Αίτηση, ότι η συμφωνία ενοικίασης αφορούσε το ποσό των Λ.Κ.800 (€1.366,88) για όλο το χώρο του ισογείου, ενώ για τον χώρο που η ίδια διαμόρφωσε και κατέχει, το ποσό που συμφωνήθηκε ήταν μόνο Λ.Κ.600 (€1.025,16). Αρνήθηκε ότι αναστάληκε η πληρωμή των ενοικίων της περιόδου Σεπτεμβρίου - Δεκεμβρίου, 2007. Είχε συμφωνηθεί εξ αρχής ότι θα αρχίσει η Καθ' ης η Αίτηση να πληρώνει ενοίκια από τον Ιανουάριο του 2008 που «θα έμπαινε μέσα» (εννοώντας προφανώς από τη λειτουργία της επιχείρησής της). Η Μ.Κ.1 μου έχει κάνει σχετικά καλή εντύπωση αφού διαπιστώνω στην μαρτυρία της τις πιο κάτω αντιφάσεις: (α) Ενώ κατά την κυρίως εξέταση της αναφέρει ως συμφωνηθέν ενοίκιο για το υποστατικό το ποσό των Λ.Κ.700, κατά την αντεξέταση της δηλώνει ότι το ενοίκιο για το υποστατικό ήταν μόνο Λ.Κ.600. Αυτό βρίσκεται σε αντίθεση με το δικόγραφο της καθώς και με το παραδεκτό γεγονός της καταβολής από την ίδια τριών μηνιαίων ενοικίων, συνόλου Λ.Κ.2.100, (δηλ. 3 Χ Λ.Κ.700). (β) Αντίφαση στη μαρτυρία της υπάρχει και όσον αφορά τον δικογραφημένο ισχυρισμό της Καθ' ης η Αίτηση για την συμφωνία για μελλοντική παραχώρηση στην ίδια από τους Αιτητές και άλλου χώρου πέραν από το υποστατικό, με αντάλλαγμα την επίσης μελλοντική αύξηση στο καταβαλλόμενο ενοίκιο, ύψους Λ.Κ.150. Κατά την μαρτυρία της η Μ.Κ.1 το προαναφερόμενο ποσό των Λ.Κ.150 μείωσε σε Λ.Κ.100 δικαιολογώντας την αντίφαση της σε δακτυλογραφικό λάθος στην Απάντηση της. Δεν μας δικαιολόγησε όμως η Καθ' ης η Αίτηση πως συνάδει αυτός ο ισχυρισμός της με την θέση της (βλ. (α) πιο πάνω) ότι το συμφωνηθέν ενοίκιο για το υποστατικό ήταν μόνο Λ.Κ.600 και ότι με την μελλοντική ενοικίαση θα αυξανόταν σε Λ.Κ.800. Δηλαδή, σύμφωνα με αυτή τη νέα θέση της Καθ΄ ης η Αίτηση, το πρόσθετο ενοίκιο δεν θα ήταν ούτε Λ.Κ.100, ούτε Λ.Κ.150, αλλά Λ.Κ.200 ! Από τις πιο πάνω αντιφάσεις διαπιστώνω ότι η Καθ' ης η Αίτηση τελούσε υπό εσκεμμένη σύγχυση αναφορικά με τη συμφωνία για μελλοντική ενοικίαση και η μόνη λογική εξήγηση που μπορεί να δοθεί είναι ότι δεν έγινε μεταξύ των διαδίκων τέτοια συμφωνία και δεν καθορίστηκε ποτέ το ύψος του "μελλοντικού ενοικίου". (γ) Δεν αποδέχομαι επίσης τον ισχυρισμό της Καθ' ης η Αίτηση περί ανάληψης από τους Αιτητές της υποχρέωσης για έκδοση άδειας αλλαγής της χρήσης του επίδικου κτιρίου, αφού όπως ανέφερε ο Μ.Α.1 (του οποίου την εκδοχή στο ζήτημα αυτό βρίσκω πιο λογική), η απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση για έκδοση αδειών υπήρξε ένας από τους λόγους που δεν υπογράφηκε η συμφωνία ενοικίασης μεταξύ των διαδίκων. (δ) Απορρίπτω τον ισχυρισμό της Μ.Κ.1 ότι τα προβλήματα στη σχέση ενοικίασης προέκυψαν το 2009 με υπαιτιότητα των Αιτητών, (λόγω των προαναφερόμενων ενεργειών τους). Αυτός ο ισχυρισμός βρίσκεται σε αντίθεση με την άρνηση της Μ.Κ.1 να καταβάλει ενοίκια από την 1.4.2008. Ο ισχυρισμός ότι ήταν εκτεθειμένη και μη κατοχυρωμένη λόγω μη υπογραφής της συμφωνίας ενοικίασης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός, αφού η ίδια η Μ.Κ.1 επέλεξε να αναλάβει την κατοχή του υποστατικού και να προβεί σε εργασίες διαμόρφωσης του πριν την υπογραφή συμφωνίας ενοικίασης. Ως προς την υπόλοιπη μαρτυρία της Μ.Κ.1 την αποδέχομαι ως ειλικρινή. Το γεγονός ότι ενώ στην κυρίως εξέταση της η Μ.Κ.1 αναφερόμενη στα ενοίκια της περιόδου Σεπτεμβρίου - Δεκεμβρίου 2007 χρησιμοποίησε την λέξη "αναστολή", δεν θα την θεωρήσω ως ουσιώδη αντίφαση, διότι η θέση της Καθ' ης η Αίτηση τόσο στο δικόγραφο της όσο και στην υπόλοιπη μαρτυρία της αλλά και κατά την αντεξέταση του Μ.Α.1 ήταν ότι η υποχρέωση για καταβολή των ενοικίων θα ξεκινούσε μετά την έναρξη της λειτουργίας του θεραπευτηρίου της. Την εκδοχή αυτή αποδέχομαι ως πιο λογική έχοντας ήδη απορρίψει την εκδοχή του Μ.Α.1 για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω. Ο δεύτερος μάρτυρας για την Καθ' ης η Αίτηση, Αργύρης Αναστασιάδης (Μ.Κ.2) ο οποίος προέβηκε σε κατασκευαστικές εργασίες στο υποστατικό για λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση, υπήρξε τυπικός μάρτυρας. Κατέθεσε το Τεκμήριο 32, ένα τιμολόγιο που ο ίδιος εξέδωσε για τις εργασίες που διεξήγαγε για λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση κατά τον Ιανουάριο, 2008 και περιλάμβαναν τον διαχωρισμό του υποστατικού. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Ως τρίτη μάρτυρας για την Καθ' ης η Αίτηση παρουσιάστηκε η μητέρα της, Κατερίνα Κάρκα (Μ.Κ.3). Ανέφερε ότι είναι κτηματομεσίτης, αλλά εδώ και δύο χρόνια δεν πηγαίνει στο γραφείο της προκειμένου να βοηθά την κόρη της στην εργασίας της διότι, όπως είπε, χρειάζεται ψυχολογική στήριξη. Έχει γνώση των γεγονότων της υπόθεσης, αφού ήταν παρούσα στις συναντήσεις της κόρης της με τον Αιτητή 3. Ήταν η Μ.Κ.3 που πείστηκε από τον Αιτητή 3 να αποδεσμευτεί η Καθ' ης η Αίτηση από άλλο ακίνητο που είχε ενοικιάσει και να προβεί στην παρούσα ενοικίαση. Η ίδια είχε επισκεφθεί μαζί με την Καθ' ης η Αίτηση, τον Αιτητή 1 στο σπίτι του για να παραλάβει τα αρχιτεκτονικά σχέδια του κτιρίου, αντίγραφο των οποίων κατατέθηκε ως Τεκμήριο 19. Η ενοικίαση αφορούσε τόσο το χώρο ενός μικρού διαμερίσματος δύο υπνοδωματίων με κουζίνα και σαλοτραπεζαρία όσο και το χώρο "που τους προσφέρθηκε έξω". Αναφέρθηκε στις εργασίες που έγιναν στο χώρο αυτό από την Καθ' ης η Αίτηση τις οποίες φαίνεται να παρακολούθησε η Μ.Κ.3 αφού διαχειριζόταν τις πληρωμές για τις εργασίες αυτές. Η συμφωνία είχε γίνει αρχικά μόνο με τον Αιτητή 3 και ακολούθως μίλησαν (Μ.Κ.1 και Μ.Κ.3) και με τον Αιτητή 1. Η συμφωνία προέβλεπε να ξεκινήσουν να πληρώνονται ενοίκια όταν θα ήταν έτοιμο το υποστατικό για να ξεκινήσει την εργασία της η Μ.Κ.1. Τα ενοίκια πληρώθηκαν το Δεκέμβριο του 2007 και ήταν προκαταβολική πληρωμή. Η αναγραφή στο Τεκμήριο 27 των μηνών που αφορά η απόδειξη έγινε από την ίδια μετά από τηλεφωνική συνεννόηση με τον Αιτητή 3. Οι Λ.Κ.275 (που φαίνονται στην απόδειξη αυτή) ήταν για το κλιματιστικό που ο ίδιος ο Αιτητής 3 φρόντισε να τοποθετηθεί στο υποστατικό, αλλά το κόστος του επιβαρύνθηκε η Καθ' ης η Αίτηση. Δεν υπήρχαν προβλήματα στη σχέση τους με τους Αιτητές. Όταν όμως ζήτησαν να υπογραφεί συμβόλαιο, οι Αιτητές τους παρουσίασαν ένα έγγραφο που δεν περιλάμβανε τα συμφωνηθέντα. Ο «καυγάς» έγινε μετά από ένα χρόνο όταν οι Αιτητές «έκλεισαν» άλλο χώρο μπροστά από την πισίνα και τον διαμόρφωσαν σε γραφεία και τον παραχώρησαν σε νέο ενοικιαστή, τον ιατρό Ζαοσκούφη. Το πρόβλημα ξεκίνησε όταν βρήκαν μια μέρα σπασμένο ένα διαχωριστικό τοίχο από γυψοσανίδα στο υποστατικό της Μ.Κ.1. Αναφερόμενη στην αντεξέταση στις σχέσεις των μερών, είπε ότι οι σχέσεις τους χάλασαν τον Οκτώβρη, Νοέμβρη του 2008 λόγω της μη υπογραφής συμβολαίου. Όταν ρωτήθηκε γιατί πρόβαλε ως λόγο διάρρηξης των σχέσεων των διαδίκων την ενοικίαση στον Ζαοσκούφη (που είχε γίνει το 2009), ανέφερε ότι δεν ήταν μόνο αυτός ο λόγος αλλά και το αυτοκίνητο που αφέθηκε στην είσοδο καθώς και η ζημιά στο μηχανοστάσιο για την αποκατάσταση της οποίας πλήρωσε η Μ.Κ.3. (Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι όλα αυτά έγιναν επίσης στις αρχές του 2009). Αρνήθηκε ότι η συμφωνία προέβλεπε να πληρωθούν τα ενοίκια των μηνών Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2007, όταν πια θα είχαν τελειώσει οι εργασίες στο υποστατικό. Οι μετατροπές στο υποστατικό ήταν εν γνώσει των Αιτητών 1 και 3 οι οποίοι «μπαινόβγαιναν» στο υποστατικό. Αντίστοιχες μετατροπές είχαν κάνει και οι ίδιοι οι Αιτητές, στον πάνω όροφο. Η Μ.Κ.3 δεν πρόσθεσε οτιδήποτε στην υπόθεση της Καθ' ης η Αίτηση. Αντιθέτως, αναφερόταν στα γεγονότα μιλώντας κατά κύριο λόγο στο δεύτερο πληθυντικό πρόσωπο ή στο πρώτο ενικό πρόσωπο ταυτίζοντας τον εαυτό της με την Καθ' ης η Αίτηση, σε βαθμό που η παρακολούθηση της μαρτυρίας της ήταν δύσκολή. Ήταν φανερό ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει την κόρη της αισθανόμενη το βάρος της ευθύνης απέναντι της διότι, όπως μας είπε ήταν απόφαση της μάρτυρος αυτής, ως κτηματομεσίτης, να εγκαταλείψει η Καθ' ης η Αίτηση το προηγούμενο υποστατικό που ενοικίασε, για να ενοικιάσει το επίδικο. Ήταν φανερό ότι η Μ.Κ.3 θεωρούσε λανθασμένη την απόφαση αυτή. Στην προσπάθεια της να βοηθήσει την Καθ' ης η Αίτηση, η Μ.Κ.3 περιέπεσε και σε αντιφάσεις, όπως: (α) Ο ισχυρισμός της ότι η ίδια είχε γράψει στην απόδειξη τεκμήριο 27 τους μήνες "Ιανουάριος, Φεβρουάριος και Μάρτιος"[3], με τηλεφωνική υπόδειξη του Αιτητή 3, ενώ η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ήταν η ίδια που είχε κάνει τη σχετική καταγραφή, ενώπιον του Αιτητή 3. Ως προς τα πραγματικά γεγονότα μικρή μόνο σημασία έχει η αντίφαση αυτή, αφού δεν αμφισβητείται ότι η εν λόγω απόδειξη αφορά τους μήνες αυτούς. Η αξιοπιστία όμως των μαρτύρων δεν μπορεί να μείνει ανεπηρέαστη. (β) Η αναφορά ότι ο λόγος που δεν έχουν πληρωθεί τα ενοίκια από τον Απρίλιο 2008 είναι οι διάφορες ενέργειες των Αιτητών σε βάρος της Καθ' ης η Αίτηση, οι οποίες όμως χρονικά έλαβαν χώρα πολύ αργότερα, δηλαδή το 2009. Την υπόλοιπη μαρτυρία της Μ.Κ.3 αποδέχομαι μόνο στο βαθμό που δεν έχει αμφισβητηθεί από τους Αιτητές και συνάδει με την ήδη αποδεχθείσα μαρτυρία. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Στη βάση της αποδεκτής μαρτυρίας και των παραδοχών που περιέχονται στα δικόγραφα, βρίσκω ότι τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έχουν ως εξής: Οι Αιτητές 1 - 4 είναι οι ιδιοκτήτες του ακινήτου που βρίσκεται στην οδό Μαρίας Ρούσου Μιχαηλίδου 1 στην Αγία Φύλα στη Λεμεσό, κατά ¼ μερίδιο ο κάθε ένας. Το επίδικο κτίριο έχει ανεγερθεί κατά το 1990 και στο πιστοποιητικό εγγραφής[4] με ημερομηνία έκδοσης 3.6.2009 περιγράφεται ως εξής: "ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΙΣΟΓΕΙΑ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΣΤΟ ΗΜΙΥΠΟΓΕΙΟ ΠΙΣΙΝΑ" Κατά το Σεπτέμβρη 2007 η Καθ' ης η Αίτηση συμφώνησε, προσδοκώντας επαγγελματική συνεργασία με τους Αιτητές 1 και 3, να ενοικιάσει μέρος του ακινήτου τους και συγκεκριμένα μέρος της ημιυπόγειας κατοικίας του ακινήτου, (την οποία θα μετάτρεπε σε θεραπευτήριο για να εξασκεί το επάγγελμα της κινησιολόγου - ρευματοθεραπεύτριας) για πέντε έτη. Το ενοίκιο συμφωνήθηκε σε €1.196 μηνιαίως. Συμφωνήθηκε επίσης όπως η Καθ' ης η Αίτηση υποστεί όλα τα έξοδα μετατροπής του υποστατικού σε θεραπευτήριο και απαλλάχθηκε από την υποχρέωση πληρωμής ενοικίων μέχρι την έναρξη των εργασιών της, τον Ιανουάριο του 2008. Στις 20.12.2007, η Καθ' ης η Αίτηση πλήρωσε τα ενοίκια της περιόδου από 1.1.08 μέχρι 31.3.09 τα οποία ο Αιτητής 3 αποδέχθηκε ως τέτοια, εκδίδοντας και σχετική απόδειξη. Δεν ακολούθησε οποιαδήποτε άλλη πληρωμή ενοικίου από την Καθ' ης η Αίτηση, η οποία θεώρησε αυτό ως ένα τρόπο να πιέσει τους Αιτητές να προβούν στη σύνταξη και υπογραφή γραπτής συμφωνίας, αφού θεωρούσε τον εαυτό της μη κατοχυρωμένο δεόντως, στην απουσία συμβολαίου. Δεν συμφώνησαν οι δύο πλευρές στο περιεχόμενο της γραπτής συμφωνίας ενοικίασης, με αποτέλεσμα να μην καταστεί δυνατή η υπογραφή της, ενώ την διευθέτηση για κατάθεση των ενοικίων σε κοινό λογαριασμό των δικηγόρων των δύο πλευρών, δεν αποδέχτηκαν τελικά οι Αιτητές. Η Καθ' ης η Αίτηση παραδίδει έκτοτε τα ενοίκια στο δικηγόρο της, εν αναμονή της σύναψης γραπτής συμφωνίας. Υπήρξαν διάφορα επεισόδια στη διάρκεια της ενοικίασης, όπως: Τον Ιανουάριο του 2009 ο Αιτητής 1 με ακόμα ένα πρόσωπο, έσπασαν τον τοίχο του υποστατικού της Καθ' ης η Αίτηση που συνορεύει με το υποστατικό που διαμόρφωσαν οι Αιτητές και ενοικίασαν στον ιατρό Ζαοσκούφη. Την ίδια περίοδο καθώς και στις 17/3/09 οι Αιτητές τοποθέτησαν ένα όχημα στην είσοδο του υποστατικού επιχείρησης της Καθ' ης η Αίτηση, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η πρόσβαση ασθενών με αναπηρικό καρότσι, φορείο ή ασθενοφόρο, τα οποία τελικά μετακινήθηκαν, μερικές μέρες μετά την τοποθέτηση τους. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε εναντίον των Αιτητών την αγωγή 1764/09 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, διεκδικώντας αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και ειδικές ζημιές και έξοδα. Το δεύτερο προαναφερόμενο όχημα μετακινήθηκε αμέσως μετά την έγερση της αγωγής, δηλαδή κατά τις αρχές Απριλίου 2009. Η διακοπή από την ΑΗΚ της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος σε ολόκληρο το επίδικο ακίνητο τον Νοέμβριο του 2009 με αποτέλεσμα την χρήση από την Καθ' ης η Αίτηση για μερικές μέρες, ηλεκτρογεννήτριας για την διεξαγωγή της εργασίας της (μέχρι την επανασύνδεση της παροχής από την ΑΗΚ). Τις νομικές συνέπειες των πιο πάνω ενεργειών σχολιάζω πιο κάτω στην παρούσα απόφαση[5]. Μέχρι το πέρας της ακροαματική διαδικασίας, το υποστατικό χρησιμοποιείτο από την Καθ' ης η Αίτηση για τους σκοπούς της εργασίας της. Το εμβαδόν του υποστατικού, για το οποίο πολύς λόγος έγινε από τους μάρτυρες, υπήρξε επίδικο θέμα μόνο στο βαθμό που οι Αιτητές αξίωναν την έκδοση διαταγμάτων σε βάρος της Καθ' ης η Αίτηση, λόγω παράνομης επέμβασης της. Με δεδομένη την απόσυρση αυτής της απαίτησης, το εμβαδόν και γενικά η έκταση του χώρου που η Καθ' ης η Αίτηση είχε ενοικιάσει, δεν είναι επίδικο θέμα και ως εκ τούτου δεν θα προβώ σε ευρήματα αναφορικά με το εμβαδόν του επίδικου υποστατικού. Αξίζει να αναφερθεί, στο σημείο αυτό, ότι κανείς από τους διάδικους, στη μαρτυρία του, προέβηκε σε αναφορές (για το ζήτημα αυτό) επί του αρχιτεκτονικού σχεδίου του επίδικου κτιρίου, ώστε το Δικαστήριο να έχει σαφή εικόνα του τι περιλάμβανε ο χώρος που κατείχε η Καθ' ης η Αίτηση, κατά τις 20/12/2007 (που ήταν ο χρόνος της ανεπιφύλακτης καταβολής από την Καθ' ης η Αίτηση και είσπραξης από τον Αιτητή 3 των τριών ενοικίων που αναφέρονται πιο πάνω). Νομική πτυχή: Σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 23/83 όπως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί (και που στο εξής θα αναφέρεται ως ο "Νόμος"), το Δικαστήριο κατά κανόνα δεν εκδίδει απόφαση ή διάταγμα για ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από το Νόμο ή για την έξωση θέσμιου ενοικιαστή, εκτός από τις περιπτώσεις που ο ίδιος ο Νόμος προνοεί ειδικά και παραθέτει αναλυτικά στο Μέρος ΙV, άρθρο 11. Η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στο άρθρο 11

(1)(α) του Νόμου, το οποίο προνοεί τα εξής: "11
(1)Ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα εκδίδεται διά την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, διά το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, ή διά την εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων:. (α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής: Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη διά συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξη τούτο: Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δεν διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον." Βάρος απόδειξης: Δυνάμει των πιο πάνω αναφερόμενων προνοιών του Νόμου, οι Αιτητές έχουν το βάρος να αποδείξουν τη συνδρομή όλων των προϋποθέσεων που αναφέρονται στο πιο πάνω άρθρο, προκειμένου να πετύχει η απαίτηση τους για έξωση της Καθ' ης η Αίτηση. Οι προϋποθέσεις, σύμφωνα πάντα με το άρθρο 11
(1)(α) του Νόμου, έκδοσης διατάγματος έξωσης εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, είναι οι εξής:
  1. Οι Αιτητές να είναι ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου.
  2. Το ακίνητο να καλύπτεται από το Νόμο.
  3. Η Καθ' ης η Αίτηση να είναι θέσμια ενοικιαστής.
  4. Να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο για το οποίο επιδόθηκε έγγραφη ειδοποίηση στην Καθ' ης η Αίτηση.
  5. Κατά την καταχώριση της αίτησης να συνεχίζει να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο για τουλάχιστον 21 ημέρες, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί.
  6. Να έχει παρέλθει περίοδος 14 ημερών από την επίδοση της αίτησης στην Καθ' ης η Αίτηση, χωρίς η τελευταία να έχει πληρώσει το οφειλόμενο ενοίκιο.
  7. Σε περίπτωση που το οφειλόμενο ενοίκιο έχει πληρωθεί εντός της περιόδου των 14 ημερών από την επίδοση της αίτησης στην Καθ' ης η Αίτηση, η τελευταία να είναι ένοχος συστηματικής παράλειψης καταβολής του «νομίμως οφειλόμενου» κατά την διάρκεια της μίσθωσης.
  8. Ιδιοκτησία: Οι Αιτητές 1-4 παρουσιάζονται ως οι συνιδιοκτήτες κατά ¼ μερίδιο ο καθένας του κτιρίου στο οποίο περιλαμβάνεται και το επίδικο υποστατικό. Έχουν παρουσιάσει και 4 πιστοποιητικά εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας, προς απόδειξη του γεγονότος αυτού. Την ιδιότητα των Αιτητών ως ιδιοκτητών δεν αρνήθηκε στην Απάντηση της η Καθ' ης η Αίτηση. Όπως προνοούν οι θεσμοί πολιτικής δικονομίας[6] στη Διαταγή 19 Θ.11: " Every allegation of fact in any pleading, if not denied specifically or by necessary implication, or stated to be not admitted in the pleading of the opposite party, shall be taken to be admitted, except as against an infant, or person of unsound mind." Επομένως, ως εκ των πιο πάνω, εμποδίζεται η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση να προβάλλει στην τελική αγόρευση της τη θέση ότι υπάρχει ανακολουθία μεταξύ του ονόματος της συνιδιοκτήτριας στο τεκμήριο 10[7] και της Αιτήτριας 4 και ότι αυτό συνεπάγεται την παράλειψη συνένωσης ως διαδίκων όλων των ενδιαφερόμενων μερών. Με δεδομένη την παράλειψη προβολής αυτής της θέσης στο δικόγραφο της Καθ' ης η Αίτηση, το θέμα δεν είναι επίδικο και δεν πρέπει να εξεταστεί ως τέτοιο. Με βάση τις πιο πάνω διαπιστώσεις μου, βρίσκω ότι έχει αποδειχθεί ότι οι Αιτητές 1 - 4 είναι οι ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού.
  9. Ενοικιοστασιακό ακίνητο: Στο έτος συμπλήρωσης του κτιρίου στο οποίο περιλαμβάνεται και το επίδικο υποστατικό, έγινε αναφορά και από τον Μ.Α.2, ιδιοκτήτη του κτιρίου κατά τον χρόνο συμπλήρωσης του. Το έτος συμπλήρωσης σύμφωνα με τον Μ.Α.2 την μαρτυρία του οποίου έχω αποδεχθεί, είναι το έτος 1990 δηλ. πριν την 31.12.
  10. Από τα πιστοποιητικά εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας που έχουν παρουσιαστεί για το επίδικο ακίνητο βρίσκω ότι αυτό βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λεμεσού και επομένως εντός ελεγχόμενης, από τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, περιοχής.
  11. Θέσμιοι Ενοικιαστές: Η ερμηνεία της έννοιας «θέσμιος ενοικιαστής» απαντάται στη νομοθεσία, στο άρθρο 2 του Νόμου, όπου αναφέρονται τα εξής: «'θέσμιος ενοικιαστής' σημαίνει ενοικιαστήν ακινήτου ο οποίος κατά την λήξιν ή τον τερματισμόν της πρώτης ενοικιάσεως, εξακολουθεί να κατέχη το ακίνητον και περιλαμβάνει πάντα θέσμιον ενοικιαστήν προ της ημερομηνίας ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμου.» Σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία, η επίδικη συμφωνία ενοικίασης ήταν προφορική και είχε διάρκεια πέραν του ενός έτους. Σύμφωνα με το άρθρο 77
(1)του Περί Συμβάσεων Νόμου, η συμφωνία αυτή είναι άκυρη, αφού μια συμφωνία ενοικίασης για περίοδο πέραν του ενός έτους θα πρέπει κατ' αρχήν να είναι γραπτή. Αυτή η ακυρότητα συνεπάγεται την δημιουργία μεταξύ των διαδίκων «περιοδικής μηνιαίας ενοικίασης» εφόσον, σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία, το ενοίκιο ήταν πληρωτέο μηνιαίως. Αυτό υποστηρίζεται από τη νομολογία (Nicos Christou Developments Ltd v. Παναγιώτης Τοφινής
(1998)1 Α.Α.Δ. 1990) και σύμφωνα με αυτήν, για να θεωρηθεί η ενοικίαση ως λήξασα θα πρέπει να έχει δοθεί νόμιμη ειδοποίηση τερματισμού. Οι Αιτητές παρουσίασαν στο Δικαστήριο, ως Τεκμήριο 3, την επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 16.10.2008 για την οποία υπάρχει ρητή παραδοχή της Καθ' ης η Αίτηση[8] ότι της επιδόθηκε στις 20.10.
  1. Εφόσον η Καθ' ης η Αίτηση διατήρησε την κατοχή του υποστατικού μετά την πάροδο της προθεσμίας των 30 ημερών για την παράδοση του υποστατικού στους Αιτητές, δηλ. μετά την 15.11.2008, έχει καταστεί θέσμια ενοικιάστρια του επίδικου υποστατικού από την 16.11.
  2. Καθυστέρηση νομίμως οφειλομένου ενοικίου και επίδοση έγγραφης ειδοποίησης: Σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία τα μηνιαία ενοίκια που πραγματικά οφείλονταν στους Αιτητές, αφορούσαν την περίοδο από 1.4.2008 μέχρι 30.10.
  3. Για τα ενοίκια αυτά επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση στις 20.10.2008 η ειδοποίηση ημερομηνίας 16.10.2008 με την οποία καλείτο η Καθ' ης η Αίτηση να τα εξοφλήσει. Τα εν λόγω ενοίκια δεν είχαν πληρωθεί εντός της προθεσμίας των 21 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης, με αποτέλεσμα να εκκρεμούν κατά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης στις 3.2.2009 τόσο τα πιο πάνω αναφερόμενα ενοίκια όσο και τα ενοίκια των μηνών Νοεμβρίου, Δεκεμβρίου 2008 και Ιανουαρίου 2009 που είχαν καταστεί εν τω μεταξύ πληρωτέα και δεν είχαν επίσης ξοφληθεί.
  4. Καθυστέρηση στην καταβολή του οφειλομένου ενοικίου για περίοδο τουλάχιστον 21 ημερών, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί: Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε την 3.2.2009 δηλαδή αφού πέρασαν 3½ μήνες από την επίδοση της γραπτής ειδοποίησης στην Καθ' ης η Αίτηση, χωρίς η τελευταία να έχει προσφέρει στους Αιτητές τα οφειλόμενα μέχρι τότε ενοίκια. Όσον αφορά την προσφορά των οφειλομένων ενοικίων στους Αιτητές, οφείλω να σχολιάσω στο στάδιο αυτό την θέση της Καθ΄ης η Αίτηση ότι όλα τα, μέχρι την ακρόαση της Αίτησης, οφειλόμενα ενοίκια έχουν παραδοθεί από την ίδια στο δικηγόρο της, με οδηγίες να παραδοθούν στους Αιτητές με την υπογραφή γραπτής συμφωνία ενοικίασης. Με δεδομένο ότι, σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία, η εισήγηση της Καθ' ης η Αίτηση, μέσω του δικηγόρου της[9], για κατάθεση των οφειλομένων ενοικίων σε κοινό λογαριασμό των δικηγόρων των δύο πλευρών, εν αναμονή της υπογραφής γραπτής συμφωνίας ενοικίασης, δεν έγινε αποδεκτή από τους Αιτητές, η Καθ' ης η Αίτηση όφειλε να συμμορφωθεί με τις πρόνοιες της νομοθεσίας. Όφειλε δηλαδή η Καθ' ης η Αίτηση να προσφέρει στους Αιτητές πριν την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης όλα τα οφειλόμενα μέχρι τότε ενοίκια, τα οποία θα μπορούσαν (σύμφωνα με το άρθρο 11
(1)(α) του Νόμου) να είχαν προσφερθεί και με "συστημένη επιστολή στο πρόσωπο το δικαιούμενο να τα εισπράξει". Βρίσκω ότι καμία προσφορά των οφειλομένων ενοικίων έγινε από την Καθ' ης η Αίτηση. Επομένως, έχει ικανοποιηθεί και αυτή η προϋπόθεση του Νόμου. 6. Πάροδος άπρακτης προθεσμίας 14 ημερών από την επίδοση της αίτησης: Η παρούσα αίτηση επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση στις 13.2.2009[10]. Είναι παραδεκτό από την Καθ' ης η Αίτηση ότι, μέχρι και την μέρα που κατέθετε ενόρκως στο Δικαστήριο, καμία πληρωμή έγινε στους Αιτητές αναφορικά με τα οφειλόμενα ενοίκια. Αντιθέτως ισχυρίστηκε, όπως αναφέρω και πιο πάνω, ότι όλα τα οφειλόμενα ενοίκια βρίσκονται στην κατοχή του δικού της δικηγόρου. Βρίσκω λοιπόν ότι η Καθ' ης η Αίτηση άφησε να παρέλθει άπρακτη η προθεσμία των 14 ημερών από την επίδοση της αίτησης σ' αυτήν και επομένως έχει ικανοποιηθεί και αυτή η προϋπόθεση της νομοθεσίας. Σε συνέχεια της διαπίστωσης μου αυτής, η οποία συνεπάγεται ότι έχουν αποδειχθεί όλες οι πιο πάνω αναφερόμενες (1-6) προϋποθέσεις του Νόμου, θα προχωρήσω στην εξέταση των υπόλοιπων νομικών ισχυρισμών που η Καθ' ης η Αίτηση προώθησε στην παρούσα υπόθεση. Έλλειψη δικαιοδοσίας του Δ.Ε.Ε.: Η ένσταση αναρμοδιότητας όπως προβλήθηκε και στην τελική αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση, αφορά μόνο την απαίτηση των Αιτητών για έκδοση διαταγμάτων κατεδάφισης. Με δεδομένη όμως την εγκατάλειψη των απαιτήσεων αυτών από τους Αιτητές, το ζήτημα δεν είναι πλέον επίδικο και δεν χρήζει εξέτασης. Παράνομη συμφωνία ενοικίασης: Προβλήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση ο ισχυρισμός ότι η επίδικη συμφωνία ενοικίασης διέπεται από παρανομία στην οποία συνέβαλαν και συμμετείχαν οι Αιτητές. Το επιχείρημα βασίζεται στις θέσεις ότι: Η Καθ' ης η Αίτηση προέβηκε εν γνώσει και με την έγκριση των Αιτητών σε μετατροπές στο επίδικο υποστατικό χωρίς να έχει εξασφαλιστεί η σχετική άδεια από τις αρμόδιες αρχές. Το επίδικο υποστατικό ενοικιάστηκε στην Καθ' ης η Αίτηση χωρίς να έχει προηγουμένως εξασφαλιστεί η έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης για το κτίριο, με αποτέλεσμα η κατοχή και χρήση του υποστατικού να είναι παράνομη και η συμφωνία ενοικίασης άκυρη. Για τις συνέπειες της παρανομίας σε μια σύμβαση, σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση στην Πολιτική Έφεση 177/2007, Αρκαδίου ν. Porto Lara Estates Ltd, ημερομηνίας 21.12.2010: "Αποτελεί αρχή του δικαίου ότι παρανομία σε σύμβαση καθιστά τα συμφωνηθέντα ανεφάρμοστα διότι κανένα Δικαστήριο δεν είναι δυνατό να εφαρμόσει σύμβαση η οποία ρητά ή εξυπακουόμενα είναι εκ του νόμου απαγορευμένη. Αυτό είναι και το νόημα της κωδικοποιημένης αρχής στο άρθρο 23 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149, το οποίο προνοεί ότι όπου η αντιπαροχή ή ο σκοπός της συμφωνίας είναι απαγορευμένος από νόμο, η συμφωνία είναι παράνομη και άκυρη. (δέστε Perihan Mustafa Korkut v. Γεωργίου
(2008)1 Α.Α.Δ. 905). Η παρανομία δεν εξαρτάται από την πρόθεση των μερών να παραβούν ή όχι το νόμο, η δε παρανομία αναδύεται κατ΄ αντικειμενικό τρόπο και ανεξάρτητα από την έκταση συμμετοχής εκάστου των συμβαλλομένων κατά την επίτευξη της. (Alam v. Τουμαζίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 968, Glamor Development v. Christodoulou
(1984)1 C.L.R. 444 και St. John Shipping Corporation v. Joseph Rand Ltd
(1956)3 All E.R. 683). Η συνισταμένη της νομολογίας θεωρεί ότι η παρανομία σε συμβόλαιο μπορεί να σχετίζεται είτε με τη συνομολόγηση του, είτε με την εκτέλεση αυτού. Εάν ισχύει το πρώτο τότε το συμβόλαιο είναι ανεφάρμοστο και από τους δύο συμβαλλομένους, η δε πρόθεση των διαδίκων δεν ενέχει καμία σημασία. Εάν η παρανομία προέρχεται και από τους δύο διαδίκους τότε η πρόθεση κατά τη στιγμή της συνομολόγησης έχει σημασία, αν δε η πρόθεση είναι αμοιβαία το συμβόλαιο δεν μπορεί να τύχει καθόλου εφαρμογής, εάν όμως είναι μονομερής το συμβόλαιο παραμένει ανεφάρμοστο από το διάδικο που είχε την παράνομη πρόθεση. (δέστε Ελευθέριος Χαραλάμπους ν. Fahim Nasri Daccache
(1989)1 A.A.D. (E) 269 και Treitel: The Law of Contract 8η έκδ. σελ. 381)." Διαπιστώνω όμως ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί της Καθ' ης η Αίτηση δεν είναι δικογραφημένοι, ενώ αποτελεί βασικό κανόνα ότι η υπεράσπιση της παρανομίας θα πρέπει να εγείρεται ειδικά στο δικόγραφο του διαδίκου που την προβάλλει. Στην απόφαση Αρκαδίου (ανωτέρω) αναφέρονται περαιτέρω, τα εξής: "Το ζήτημα της παρανομίας δεν ηγέρθηκε στην υπεράσπιση παρά μόνο στην αγόρευση του συνηγόρου της εφεσίβλητης. Έχει αποφασιστεί ότι η υπεράσπιση της παρανομίας θα πρέπει να εγείρεται ρητά στη δικογραφία προς ικανοποίηση και των επιταγών της Δ.19 θ.13. Η ορθή δικογράφηση, όπως αναφέρεται και στο Bullen & Leake & Jacob´s: Precedents of Pleadings 12η έκδ. σελ. 1106, επιβάλλει να καταγράφονται ρητά τα γεγονότα που οδηγούν στην παρανομία και να αναδεικνύονται τα δεδομένα εκείνα που καθιστούν το σκοπό παράνομο. Εάν η παρανομία όμως προκύπτει κατά έκδηλο τρόπο από την ίδια τη σύμβαση ή τα γεγονότα που την περιβάλλουν, τότε σύμφωνα και με την απόφαση Ιωάννου κ.ά. ν. Μουσκαλλή κ.ά.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1595, (δέστε και Snell v. Unity Finance Ltd
(1963)3 All E.R. 50), το Δικαστήριο έχει αυτεπάγγελτο καθήκον που απορρέει από την εγγενή φύση της λειτουργίας του, να εξετάσει το ζήτημα ώστε να μην καταστεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο αρωγός στην παρανομία. Με δεδομένη λοιπόν την απουσία της ρητής έγερσης της παρανομίας στην υπεράσπιση από την εφεσίβλητη εταιρεία, κρίνεται ότι τα δεδομένα της υπό κρίση υπόθεσης, έστω και μετά την ανατροπή της πρωτόδικης αξιολόγησης, δεν την εντάσσουν σε ό,τι θα μπορούσε να θεωρηθεί ως εμπίπτουσα στην περίπτωση εκείνη όπου αναδύεται άνευ ετέρου έκδηλη παρανομία. Για να τύχει η υπόθεση αυτεπάγγελτης εξέτασης, το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει στέρεο υπόβαθρο γεγονότων που να δείχνουν παρανομία εν τη γενέσει της σύμβασης ή τέτοια αναντίλεκτα δεδομένα που δεν θα ενέπλεκαν το πρωτόδικο Δικαστήριο, πόσο μάλλον το Εφετείο, στην αναζήτηση ερμηνειών, ιδιαιτέρως όπου το υπόστρωμα κάθε άλλο παρά σαφές είναι (Χρίστου ν. S.D. Clinic Co Ltd
(2000)1 Α.Α.Δ. 2039)." Δεν διαπιστώνω στην παρούσα περίπτωση την συνδρομή των προϋποθέσεων αυτεπάγγελτης εξέτασης από το Δικαστήριο ύπαρξης έκδηλης παρανομίας στη σύμβαση ενοικίασης. Παράλειψη συνένωσης στην αίτηση όλων των αναγκαίων διάδικων: Το ζήτημα αυτό έχει εξεταστεί πιο πάνω στην παρούσα απόφαση στο πλαίσιο της εξέτασης του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του επίδικου ακινήτου και η προβαλλόμενη θέση της Καθ' ης η Αίτηση έχει απορριφθεί. Εμπόδια των Αιτητών στην ανεμπόδιστη χρήση και απόλαυση του υποστατικού από την Καθ' ης η Αίτηση: Με δεδομένο ότι το ακίνητο ενοικιάστηκε για να χρησιμοποιηθεί για την λειτουργία θεραπευτηρίου από την Καθ' ης η Αίτηση, συνάγεται η υποχρέωση των Αιτητών να απέχουν από ενέργειες που εμποδίζουν "την λειτουργία του [υποστατικού] και την εκπλήρωση των σκοπών, που είχαν κατά νου οι συμβαλλόμενοι." (βλ. απόφαση Ηλίας Αριστοδήμου ν. Τάκη Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. 319). Ισχυρίζεται η Καθ' ης η Αίτηση στην Απάντηση της ότι "οι Αιτητές την παρενοχλούν και δεν της επιτρέπουν να έχει ανεμπόδιστη χρήση του υποστατικού το οποίο ενοικιάζει . με αποτέλεσμα να υφίσταται απώλειες έξοδα και ειδικές ζημιές" και επιφυλάσσει το δικαίωμα της να εγείρει σχετική αξίωση "ενώπιον του αρμόδιου Δικαστηρίου". Στην τελική του αγόρευση ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση εισηγήθηκε ότι εφόσον ο κύκλος εργασιών της Καθ' ης η Αίτηση μειώθηκε κατά 50%, το Δικαστήριο θα πρέπει σε περίπτωση που αποφασίσει να επιδικάσει "ενδιάμεσα ενοίκια" σε βάρος της, να μειώσει και αυτά στο μισό. Δεν έχει όμως καταχωρήσει η Καθ' ης η Αίτηση ανταπαίτηση στην παρούσα υπόθεση και επομένως αυτή η απαίτηση δεν μπορεί και δεν πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο. Εξετάζοντας όμως κατά πόσο ευσταθούν οι (έστω και γενικά διατυπωμένοι) ισχυρισμοί περί εμποδίων στη χρήση του υποστατικού, διαπιστώνω ότι σύμφωνα με τα πραγματικά γεγονότα, οι Αιτητές προέβηκαν στις πιο κάτω ενέργειες σε βάρος της Καθ' ης η Αίτηση: I. Τον Ιανουάριο του 2009 έσπασαν τον τοίχο του υποστατικού της Καθ' ης η Αίτηση που συνορεύει με το υποστατικό που διαμόρφωσαν και ενοικίασαν στον ιατρό Ζαοσκούφη. Το γεγονός αυτό περιλήφθηκε στην αγωγή που η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε εναντίον των Αιτητών την αγωγή 1764/09 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, διεκδικώντας αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και ειδικές ζημιές και έξοδα. Καμία άλλη αναφορά έγινε από την Καθ' ης η Αίτηση σε σχέση με τον τρόπο που επηρέασε ίσως η πιο πάνω ζημιά στο υποστατικό την λειτουργία της επιχείρησης της, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί κατά πόσο η Καθ' ης η Αίτηση στερήθηκε την ανεμπόδιστη χρήση του υποστατικού της. II. Την ίδια περίοδο τοποθέτησαν οι Αιτητές ένα όχημα στην είσοδο του υποστατικού της Καθ' ης η Αίτηση, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η πρόσβαση ασθενή με αναπηρικό καρότσι, φορείο ή ασθενοφόρο, το οποίο όμως τελικά μετακινήθηκε, ενώ στις 17/3/09 τοποθετήθηκε άλλο όχημα στην είσοδο του υποστατικού, το οποίο επίσης μετακινήθηκε, μετά την έγερση της πιο πάνω αναφερόμενης αγωγής, δηλαδή κατά τις αρχές Απριλίου 2009. III. Όσον αφορά την διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο υποστατικό και την επανασύνδεση του, πέραν του ότι αποτελεί γεγονός που έλαβε χώρα μετά την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης[11], το μόνο που λέχθηκε, είναι ότι τα μηχανήματα της Καθ' ης η Αίτηση υπολειτουργούν και αυτή έχει μείωση των εισοδημάτων της. Δεν έχει παρουσιαστεί αξιόπιστη και αποδεκτή μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι τα πιο πάνω γεγονότα εμπόδιζαν την Καθ' ης η Αίτηση από την ελεύθερη κατοχή και λειτουργία του υποστατικού ακινήτου για τον σκοπό που το ενοικίασε. Αντιθέτως, αυτό που αποδείχθηκε είναι ότι μέχρι και την ακροαματική διαδικασία, η Καθ' ης η Αίτηση κατείχε και χρησιμοποιούσε το υποστατικό για το σκοπό που το είχε ενοικιάσει. Εν πάση όμως περιπτώσει, ακόμα και αν είχε αποδειχθεί η ύπαρξη απαίτησης από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση σε σχέση με τον ισχυρισμό περί ύπαρξης εμποδίων στην χρήση του υποστατικού, σύμφωνα με την απόφαση Αριστοδήμου (πιο πάνω): "η δυνατότητα διεκδίκησης τέτοιων αποζημιώσεων δε μπορούσε να απαλλάξει τον εφεσίβλητο από τις συμβατικές του υποχρεώσεις για την καταβολή ενοικίου". Επομένως, η Καθ' ης η Αίτηση δεν απαλλάσσεται από την υποχρέωση καταβολής ενοικίου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχοντας διαπιστώσει ότι οι Αιτητές απέδειξαν την συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 11
(1)(α) του Νόμου και έχοντας απορρίψει τις υπερασπίσεις της Καθ' ης η Αίτηση κρίνω, με την σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, ότι η απαίτηση των Αιτητών για έκδοση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση διατάγματος έξωσης και απόφασης για οφειλόμενα ενοίκια από την 1.4.2008 και ενδιάμεσα οφέλη πρέπει να πετύχει και ότι η απαίτηση για οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από την 1.9.2007 μέχρι την 31.12.2007 πρέπει να απορριφθεί ως μη αποδειχθείσα. Εξασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει το άρθρο 11
(5)του Νόμου και εφόσον έχω διαπιστώσει ότι στο επίδικο ακίνητο η Καθ' ης η Αίτηση ασκεί τις εργασίες που περιγράφονται πιο πάνω, βρίσκω ορθό και δίκαιο όπως η εκτέλεση του διατάγματος έξωσης που θα εκδοθεί ανασταλεί, υπό τους πιο κάτω αναφερόμενους όρους, μέχρι τις 31.7.
  1. Με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, εκδίδεται, εναντίον της Καθ' ης η αίτηση διάταγμα με το οποίο διατάζεται να εκκενώσει και παραδώσει στους Αιτητές κενή και ελεύθερη την κατοχή του υποστατικού που κατέχει στο ημιυπόγειο του κτιρίου των Αιτητών στην οδό Μαρίας Ρούσου Μιχαηλίδου 1, στην Αγία Φύλα στη Λεμεσό, εντός 15 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος. Εκδίδεται, περαιτέρω, με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, απόφαση υπέρ των Αιτητών 1, 2, 3 και 4 και σε βάρος της Καθ' ης η Αίτηση για €1.196 μηνιαίως από 1.4.2008 μέχρι παράδοσης κενής και ελεύθερης της κατοχής του επίδικου ακινήτου. Η εκτέλεση του διατάγματος έξωσης αναστέλλεται κατ' αρχήν μέχρι την 30.4.
  2. Εφόσον η Καθ' ης η Αίτηση καταβάλει μέχρι την 30.4.2011 στους Αιτητές όλα τα οφειλόμενα δυνάμει της παρούσας απόφασης ποσά, η αναστολή εκτέλεσης θα συνεχιστεί μέχρι τις 31.7.11, υπό τον όρο της πληρωμής από την Καθ' ης η Αίτηση του ενδιάμεσου οφέλους την πρώτη μέρα κάθε μήνα, αρχής γενομένης την 1.5.
  3. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών 1, 2, 3 και 4, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΧΡ/ΑΓ Subject: Rent Control/Final Αναφορά: Έξωση λόγω καθυστερημένων ενοικίων [1] Στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων [2] Σε αυτό το ζήτημα αναφέρθηκε η Μ.Κ.
  4. [3] Στα αγγλικά. [4] Τεκμήριο 10 [5] Βλ. σελίδες 30-32 πιο κάτω. [6] Οι οποίοι τυγχάνουν αναλογικής εφαρμογής στις υποθέσεις του παρόντος Δικαστηρίου δυνάμει του κανονισμού 12(α), ως έχει αναριθμηθεί, των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. [7] Τίτλος εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας της Αιτήτριας
  5. [8] Βλ. παράγραφο 29 της γραπτής δήλωσης της Καθ' ης η αίτηση (τεκμήριο 26). [9] Βλ. επιστολή ημερομηνίας 21.10.2008 (τεκμήριο 4). [10] Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση επίδοσης που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. [11] Σύμφωνα με το τεκμήριο 25, το συμβάν έλαβε χώρα μετά τις 11.11.
  6. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.