Εκκλησιαστικής Επιτροπής του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος ν. Ρένου Παπαδόπουλου, Αίτηση αρ.: Κ3/2010, 15/4/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2011:11 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου και Ρ. Μιχαηλίδη και Α. Κωστή, Παρέδρων Αίτηση αρ.: Κ3/2010 Μεταξύ: Εκκλησιαστικής Επιτροπής του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος Αιτητών Και Ρένου Παπαδόπουλου Καθ' ου η Αίτηση --------------------------------------------------------- 15/4/2011 Για τους Αιτητές (στην κυρίως αίτηση): Κος Κρ. Βλαδιμήρου για Κώστας Τσιρίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε.(Για την απαγγελία της απόφασης η κα Ελ. Αποστολίδου) Για τον Καθ' ου η Αίτηση (στην κυρίως αίτηση): κα Ιωαννίδου για Ηλία & Ηλία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την ενδιάμεση αίτηση του ημερ. 11.11.2010 ο Καθ' ου η Αίτηση ζήτησε όπως αποφασιστεί προδικαστικά από το Δικαστήριο, το νομικό σημείο της παραγράφου Α της Απάντησης του: «Α. Ο Καθ' ου η Αίτηση εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται, ότι η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει ως έχει και κατά συνέπεια πρέπει ν' απορριφθεί, καθότι έχει καταχωρηθεί λανθασμένα και/ή από ανύπαρκτο νομικά πρόσωπο και/ή οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην καταχώρηση της αίτησης και/ή γιατί ο τίτλος αυτής είναι παράτυπος και/ή αντικανονικός και/ή λανθασμένος και/ή γιατί η αίτηση καταχωρήθηκε παράνομα και/ή παράτυπα και/ή αντικανονικά και/ή κατά παράβαση των σχετικών προνοιών του Καταστατικού Χάρτη της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Κύπρου και/ή άλλως πως και/ή γιατί οι Αιτητές δεν αποκαλύπτουν την ταυτότητά τους και/ή ενεργούν χωρίς τη σχετική εξουσιοδότηση, που αναφέρει ο εν λόγω Καταστατικός Χάρτης.» Συμφώνησαν οι Αιτητές με αυτό το αίτημα δηλώνοντας ότι δεν υπήρχαν αμφισβητούμενα γεγονότα αναφορικά με το νομικό αυτό σημείο. Διαπιστώνεται ότι προκειμένου να εξεταστεί προδικαστικά η πιο πάνω αναφερόμενη ένσταση, θα πρέπει να είναι παραδεκτό το ιδιοκτησιακό καθεστώς του επίδικου ακινήτου. Αυτό επιβάλλει η νομολογία και σχετική με το ζήτημα αυτό είναι η απόφαση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 225, στην οποία αναφέρονται τα εξής: "Στην πρωτόδικη απόφαση γίνεται εκτενής αναφορά στη νομολογία η οποία διέπει τον καθορισμό και την επίλυση θέματος βάσει της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (Βλ. μεταξύ άλλων, Western S.S. Co v. Amaral Sutherland & Co. [1914] 3 K.B.
- Windsor Refrigerator Co Ltd. v. Branch Nominees Ltd [1961] Ch.
- Isaacs and Sons Ltd. v. Cook [1925] 2 K.B. 886 Andreson v. Midland Railway [1902] 1 Ch.
- Papamichael v. Haholiades
(1970)1 C.L.R. 360. Malachtou v.Armefti and another
(1984)1 C.L.R. 548). Ο,τι προκύπτει από τη νομολογία, είναι ότι η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης - το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών - αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσο τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται, συνεπώς η επίκληση της Διάταξης 27 εφόσο το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Τα γεγονότα, άλλωστε, τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου είναι, όπως υποδεικνύεται στη Sevegep Ltd. v. United Sea Transport Ltd. And others
(1989)1 A.A.Δ. (Ε) 729 εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση, και αποκλειστική πηγή αναζήτησής τους είναι η έκθεση απαιτήσεως. " Στην παρούσα περίπτωση ο Καθ' ου η Αίτηση με την γενική άρνηση της παραγράφου Στ της Απάντησης του (με τον τίτλο ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝΤΑΙ), αναφέρει τα εξής: «Όλα τα γεγονότα και ισχυρισμοί των Αιτητών που αναφέρονται στην αίτησή τους, αμφισβητούνται από τον Καθ' ου η Αίτηση, πλην εκείνων τους οποίους ρητά παραδέχεται στην παράγραφο (Ε)
(1)-
(3)πιο πάνω.» Αυτό, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της Απάντησης, υποδεικνύει ότι η ιδιοκτησία του επίδικου ακινήτου δεν είναι παραδεκτό γεγονός. Εφόσον δεν δηλώθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στο κατάλληλο στάδιο, ως παραδεκτά, όλα τα γεγονότα που χρειάζεται να εξεταστούν στο πλαίσιο της εκδίκασης της προδικαστικής ένστασης, το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξάξει ασφαλές συμπέρασμα αναφορικά με την ιδιοκτησία του επίδικου ακινήτου. Εφόσον τα γεγονότα αμφισβητούνται, οι ισχυρισμοί των Αιτητών θα πρέπει να εξεταστούν «εντός του πλαισίου της δίκης» με την παρουσίαση όλης της μαρτυρίας των διαδίκων και την αξιολόγηση της από το Δικαστήριο. Επειδή όμως, σε περίπτωση ελέγχου της παρούσας απόφασης από το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο μπορεί η προσέγγιση μου (ότι δεν υπήρχαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα αναγκαία παραδεκτά γεγονότα) να θεωρηθεί αυστηρή, δεδομένης της αγόρευσης της δικηγόρου του Καθ' ου η Αίτηση, όπως περιγράφεται πιο κάτω, θα προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της προδικαστικής ένστασης για τον λόγο που εξηγώ πιο κάτω. Η συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση στην αγόρευση της αναφέρθηκε στο περιεχόμενο της παραγράφου Γ
(2)της Αίτησης, η οποία αναφέρει: «Οι Ιδιοκτήτες κατέχουν το υποστατικό με καθεστώς πλήρους ιδιοκτησίας από αρκετών ετών, μεταβιβάστηκε δε στο όνομα των Ιδιοκτητών Ιερός Ναός Αγίας Τριάδας μέσω Κτηματολογίου στις 14.2.1994.» Παίρνοντας αυτό ως δεδομένο, η κα Ιωαννίδου υποστήριξε ότι: (α) Εφόσον εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης είναι ο Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος και (β) Εφόσον σύμφωνα με τα άρθρα 80 και 160 του Καταστατικού Χάρτη της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Κύπρου, ο Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος αποτελεί νομικό πρόσωπο, τότε το νομικό αυτό πρόσωπο είναι το μοναδικό πρόσωπο με αγώγιμο δικαίωμα, αφού «τα νομικά πρόσωπα πρέπει να ενάγουν προσωπικά και στο όνομα τους». Αντίθετη υπήρξε η θέση του κ. Βλαδιμήρου, ο οποίος υποστήριξε στην γραπτή αγόρευση του, μεταξύ άλλων ότι: «.............................. Η ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου είναι ιδιάζων οργανισμός ιδιωτικού δικαίου ο οποίος έχει αποκλειστικό δικαίωμα ρύθμισης και διοίκησης των εσωτερικών υποθέσεων και της περιουσίας του και ενεργεί με τους δικούς του νόμους και συγκεκριμένα σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες και το εν ισχύ Καταστατικό του Χάρτη. Νομικό πρόσωπο αποτελεί μόνο ο ιερός ναός και ο κάθε ιερός ναός ως νομικό πρόσωπο βάση του Καταστατικού Χάρτη της Αγιωτάτης Εκκλησίας και του άρθρου 160 εκπροσωπείται ενώπιον των δικαστικών αρχών από τον πρόεδρο και/ή άλλου μέλους της Εκκλησιαστικής Επιτροπής που διορίστηκε από τον οικείο Επίσκοπο της επαρχίας Λεμεσού όπου ανήκει ο Ναός της Αγίας Τριάδος. ............................... Τα Νομικά Πρόσωπα στις εταιρείες ενάγουν και ενάγονται με το όνομα που είναι εγγεγραμμένα και εκπροσωπούνται από τους διευθυντές, δεν αναφέρονται στον τίτλο της αγωγής η εταιρεία π.χ. Α.Χ. ΛΤΔ δια του διευθυντή Γ.Δ. Ούτε στην περίπτωση των ιερών ναών που αποτελούν Νομικά Πρόσωπα είναι απαραίτητα να μπουν στον τίτλο ονομαστικά οι αποτελούντες την επιτροπή που διορίζεται από τον οικείο Επίσκοπο της επαρχίας που βρίσκεται ο ναός. Στα νομικά πρόσωπα και στην επιτροπή του κάθε ναού ανά πάσα στιγμή μπορεί να αλλάξει ο εκάστοτε διευθυντής ή η επιτροπή που διορίστηκε από τον οικείο Επίσκοπο της επαρχίας Λεμεσού όπου ανήκει ο Ναός, θα γίνεται κάθε φορά τροποποίηση του τίτλου της αγωγής διότι αλλάζουν τα φυσικά πρόσωπα που αντιπροσωπεύουν τα νομικά πρόσωπα και θα ξεκινά από την αρχή η διαδικασία με δημιουργία συνεχώς εξόδων. ..............................» Πριν αναφερθώ στο ζήτημα της έγερσης μιας αίτησης (ή αγωγής) από νομικό πρόσωπο, βρίσκω ορθό να σχολιάσω κατά πόσο ο Καταστατικός Χάρτης έχει ισχύ νόμου ή κατά πόσο υπερέχει έναντι των νόμων της Πολιτείας. Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. Ιερά Μονή Μαχαιρά κ.ά. ν. Μαρίας Παπασάββα Κουβατζιά κ.ά.
(2007)1 Α.Α.Δ., 436) το άρθρο 110.1 του Συντάγματος αναγνωρίζει το δικαίωμα της Εκκλησίας να ρυθμίζει και να διοικεί τις εσωτερικές της υποθέσεις σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη, ο οποίος όμως δεν έχει κυρωθεί με νόμο και ως εκ τούτου δεν έχει ισχύ νόμου. Ακόμα όμως και εάν θεωρήσουμε ότι η Εκκλησιαστική Επιτροπή είναι ο νόμιμος αντιπρόσωπος του Ιερού Ναού, δεν της παρέχεται η δυνατότητα σύμφωνα με τη νομολογία να καταχωρήσει αίτηση στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων στην οποία να εκτίθεται το δικό της όνομα. Δυνάμει της καθιερωμένης αρχής ότι «η αγωγή κινείται στο όνομα μόνο του κυρίου του ακινήτου»[1], στην παρούσα υπόθεση η Αίτηση όφειλε να καταχωρηθεί στο όνομα του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος και μόνο. Στη βάση αυτής της διαπίστωσης, το Δικαστήριο δεν θα είχε άλλη επιλογή από το να διακόψει την παρούσα διαδικασία. Με δεδομένα, όμως, τα πιο πάνω συμπεράσματά μου, σε σχέση με τη παράλειψη των μερών να δηλώσουν ως παραδεκτά τα ουσιώδη για την προδικαστική ένσταση γεγονότα, το ζήτημα που εγείρεται στην προδικαστική ένσταση θα εξεταστεί, με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, «εντός του πλαισίου της δίκης». Στη βάση όλων των πιο πάνω διαπιστώσεών μου βρίσκω, με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, ότι όσον αφορά το παρόν ζήτημα, η κάθε πλευρά θα πρέπει να επιβαρυνθεί με τα δικά της έξοδα και ως εκ τούτου δεν εκδίδω οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστόν Αντίγραφο Γραμματέας ΧΡ/ΑΓ Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Προδικαστικό - παραδεκτά γεγονότα [1] Ιωαννίδης ν. Καραβιώτη κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ., 1160. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο