Lynette Webster (άλλως Γρουτίδου) ν. Gebran Tohme, Αίτηση αρ.: Κ72/10, 6/5/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2011:12 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου και Ρ. Μιχαηλίδη και Α. Κωστή, Παρέδρων Αίτηση αρ.: Κ72/10 Μεταξύ: Lynette Webster (άλλως Γρουτίδου), από τη Λεμεσό Αιτήτριας Και Gebran Tohme, από τον Λίβανο Καθ' ου η Αίτηση ---------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 23/12/10 για αναστολή της εκτέλεσης απόφασης 6/5/2011 Για την Αιτήτρια: Κος Σ. Πούγιουρος Για τον Καθ' ου η Αίτηση: Κα Ε. Κουδουνάρη για κ. Σ. Πίττα Α Π Ο Φ Α Σ Η Έχει προηγηθεί της παρούσας υπόθεσης η έκδοση από το Δικαστήριο, ερήμην της Αιτήτριας, απόφασης στις 2.6.10 στα πλαίσια της Αίτησης Ε33/10 (που στο εξής θα αναφέρεται ως «η απόφαση»). Δυνάμει της απόφασης, η Αιτήτρια (Καθ' ης η απόφαση) διατάχθηκε, μεταξύ άλλων, όπως παραδώσει την κατοχή του επίδικου ακινήτου στον Καθ' ου η Αίτηση στην παρούσα αίτηση (υπέρ του οποίου εκδόθηκε η απόφαση). Την ακύρωση της απόφασης επιδιώκει η Αιτήτρια και για το σκοπό αυτό καταχώρισε στις 23.12.10 αίτηση με την οποία ζητά την αναθεώρηση και/ή ακύρωση και/ή παραμερισμό του Διατάγματος και Απόφασης ημερομηνίας 2.6.10 στην Αίτηση Ε33/10 και ταυτόχρονα καταχώρισε την παρούσα αίτηση και πέτυχε στις 27.12.10 την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο διατάζεται «όπως ανασταλεί η εκτέλεση του Διατάγματος και της απόφασης στην Αίτηση με αρ. Ε33/12010 μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου . υπό την αίρεση της καταβολής του ενδιάμεσου οφέλους εξ €640 μηνιαίως, την πρώτη ημέρα κάθε μήνα, με 7 ημέρες χάρη, αρχής γενομένης την 1.1.2011.» Η αίτηση βασίζεται «στο άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στο άρθρο 31 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 1983-1995, στο άρθρο 11(α) του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού και στη Δ.40 Θ.7 και 11 και Δ.48 Θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, ημερομηνίας 23.12.10, η οποία συνοδεύει την αίτηση. Αναφέρει σ' αυτήν η Αιτήτρια, μεταξύ άλλων, ότι: Α) Έλαβε γνώση της απόφασης και του διατάγματος έξωσης που εκδόθηκε εναντίον της την 1.12.10, όταν της επεδόθηκε το διάταγμα ημερομηνίας 26.10.10. Β) Η Αίτηση έξωσης είχε επιδοθεί στον υιό της, Αλέξανδρο Γρουτίδη στις 18.3.10, ο οποίος ήταν μόλις 13 ετών. Δεν επεδόθηκε στην ίδια η ειδοποίηση για οφειλόμενα ενοίκια διότι στις 3.3.09 η ίδια βρισκόταν στο εξωτερικό για θεραπεία. Για την εν λόγω ιατρική θεραπεία, η Αιτήτρια βρισκόταν στο Ισραήλ από τις 25.2.09 μέχρι 4.3.09. Δεν πληροφορήθηκε από τον υιό της για την επίδοση σ' αυτόν της Αίτησης, ούτε έλαβε γνώση της ειδοποίησης για τα οφειλόμενα ενοίκια. Γ) Είχε συμφωνηθεί μεταξύ της ιδίας και του αντιπροσώπου του ιδιοκτήτη να μην καταβάλλει η Αιτήτρια τα ενοίκια διότι η ίδια προέβηκε σε πολλές επιδιορθώσεις στην ενοικιαζόμενη οικία και οι οποίες αποτελούσαν υποχρέωση του ιδιοκτήτη. Συνολικά, κατέβαλε το ποσό των €16.677,48 για επιδιορθώσεις στην επίδικη οικία, κατά την περίοδο από 23.4.07 μέχρι το τέλος του 2008 που υπερκαλύπτουν τα αξιούμενα ενοίκια. Δ) Είναι κατεπείγον να ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης διότι στις 17.12.10 εκδόθηκε ένταλμα ανάκτησης κατοχής της επίδικης οικίας και στις 21.12.10 επικοινώνησε μαζί της ο δικαστικός επιδότης για να παραδώσει σ' αυτόν την κατοχή της οικίας. Ε) Η ρηθείσα απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί, ώστε να της δοθεί η ευκαιρία, κατόπιν κανονικής επίδοσης, να υπερασπιστεί τον εαυτό της ενώπιον του αρμόδιου Δικαστηρίου. Στην ένσταση του, που καταχωρήθηκε στις 17.1.11, ο Καθ' ου η Αίτηση απορρίπτει τις θέσεις της Αιτήτριας και προβάλλει ως λόγους ένστασης (στο σώμα της ένστασης) τα εξής: «(
- i)Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης απόφασης ή και παραμερισμού απόφασης που εξεδόθη ερήμη της Αιτήτριας. (
- ii)Η Αίτηση δεν βασίζεται επί ορθής νομικής βάσης. (iii) Το δικαστικό διάβημα της Αιτήτριας αποσκοπεί στην καθυστέρηση παράδοσης κατοχής του επίδικου υποστατικού στον Καθ' ου η Αίτηση και στην περαιτέρω διαμονή της Αιτήτριας στο εν λόγω υποστατικό χωρίς την πληρωμή οποιωνδήποτε ενοικίων. (
- iv)Η εγγύηση η οποία δόθηκε από πλευράς της Αιτήτριας για οιανδήποτε ζημιά την οποία τυχόν θα πάθει ο Καθ' ου η Αίτηση από την έκδοση του υπό εκδίκαση διατάγματος είναι πολύ μικρή και/ή ανεπαρκής. (
- v)Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 άρθρο 9 για την έκδοση και/ή συνέχιση της ισχύος του εκδοθέντος διατάγματος. (
- vi)Δεν υφίστατο το επείγον κατά την έκδοση του μονομερούς διατάγματος και ως εκ τούτου το εκδοθέν διάταγμα δεν έπρεπε να εκδοθεί μονομερώς και εν πάση περιπτώσει τέτοιας φύσης αιτήσεις δεν δικάζονται μονομερώς αλλά διά κλήσεως. (vii) Τα Τεκμήρια τα οποία επισύναψε στην Αίτηση της προς υποστήριξη του ισχυρισμού της ότι απουσίαζε από την Κύπρο κατά την επίδοση της υπό του νόμου νενομισμένης προειδοποίησης δεν συνιστούν και δεν δύνανται να συνιστούν θετική μαρτυρία. (viii) Η Αιτήτρια παρέλειψε και/ή προσπάθησε να παραπληροφορήσει και/ή δεν έδωσε την απαραίτητη σημασία και/ή δεν απεκάλυψε στο Σεβαστό Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία αφορούν την Αίτηση. Ελλείπει το πραγματικό υπόβαθρο της Αίτησης και ως εκ τούτου η Αίτηση δεν υποστηρίζεται από οιανδήποτε ένορκη δήλωση και/ή ένορκη δήλωση επί της οποίας το Σεβαστό Δικαστήριο εδύνατο και/ή δύναται να βασισθεί για να εκδώσει το εκδοθέν διάταγμα. (
- ix)Η αίτηση της Αιτήτριας είναι κακόπιστη, καταχρηστική και αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.» Η ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από δύο ένορκες δηλώσεις ημερομηνίας 17.1.11. Στην πρώτη ένορκη δήλωση ο Πανίκος Κλείτου, ιδιώτης επιδότης, αναφέρει μεταξύ άλλων ότι: · Με οδηγίες του δικηγόρου Σ. Πίττα επέδωσε την 13.1.09 στην Αιτήτρια επιστολή ίδιας ημερομηνίας. Στις 3.3.09, γνωρίζοντας πλέον το πρόσωπο της Αιτήτριας, επέδωσε σ' αυτήν επιστολή ημερομηνίας 19.2.09 αλλά η Αιτήτρια αρνήθηκε να υπογράψει ότι την παρέλαβε. · Στις 18.3.10 αφού επισκέφθηκε ανεπιτυχώς την οικία της Αιτήτριας για να της επιδώσει την αίτηση έξωσης Ε33/10, αναγκάστηκε να επιδώσει την αίτηση στο γιο της ο οποίος του φάνηκε ως ενήλικας, λόγω του αναστήματος του. Στη δεύτερη ένορκη δήλωση ο Γιώργος Μυλωνάς, αντιπρόσωπος του Καθ' ου η Αίτηση, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και αναφέρει περαιτέρω ότι: · Ο ισχυρισμός της Αιτήτριας για δήθεν απουσία της από την Κύπρο τις 3.3.10 δεν συνιστά επαρκή υπεράσπιση για σκοπούς ικανοποίησης των αρχών και προϋποθέσεων για παραμερισμό ή αναστολή του διατάγματος εξώσεως. · Δεν παρέθεσε η Αιτήτρια ικανοποιητικό λόγο για τον οποίο δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της διαδικασίας Ε33/10, ενόψει της παραδοχής της ότι η αίτηση επιδόθηκε στον υιό της αλλά δεν την πληροφόρησε γι' αυτό. · Η ένορκη δήλωση της Αιτήτριας πάσχει διότι η Αιτήτρια κατάγεται από το Ηνωμένο Βασίλειο και παρέλειψε να αναφέρει ότι «γνωρίζει, ομιλεί και διαβάζει» την Ελληνική γλώσσα παρά μόνο αναφέρεται απλά «γνωρίζει την Ελληνική γλώσσα» και η παράλειψη αυτή δεικνύει ότι ορκίστηκε σε γλώσσα άγνωστη σε αυτήν. · Παρέθεσε επίσης, ο ενόρκως δηλών, γεγονότα τα οποία κατά τη γνώμη του είναι ουσιώδη και απεκρύβησαν από την Αιτήτρια στη μονομερή αίτηση της. Ακολούθως, με την άδεια του Δικαστηρίου και χωρίς να έχει προβληθεί ένσταση από την πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση, καταχωρήθηκαν δύο συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις στις 22.2.11 για την πλευρά της Αιτήτριας. Στην συμπληρωματική της ένορκη δήλωση ημερ. 22.2.11 η Αιτήτρια αναφέρει ότι έλαβε και παρουσιάζει την χρέωση του ιατρικού κέντρου, στο οποίο υπεβλήθηκε σε θεραπεία μεταξύ 23.2.09 και 4.3.09 στο Ισραήλ και αυτή επιβεβαιώνει το γεγονός της απουσίας της από την Κύπρο κατά τη 3.3.09 (ημερομηνία κατά την οποία, κατ' ισχυρισμό του Καθ' ου η Αίτηση, έγινε σε αυτήν προσωπική επίδοση επιστολής απαίτησης οφειλομένων ενοικίων). Η Barbara Jakubik από τη Λεμεσό στην ένορκη της δήλωση ημερ. 22.2.11 ανέφερε ότι διαμένει στην οδό Καρπασίας 24Α, Royal Sunset, Μουτταγιάκα και είναι γείτονας της Αιτήτριας. Επιβεβαιώνει, η ενόρκως δηλούσα, ότι η Αιτήτρια απουσίαζε στο εξωτερικό κατά την περίοδο από 25.2.09 μέχρι 4.3.09 και αυτό το γνωρίζει διότι το σπίτι της Αιτήτριας ήταν κλειστό, τα παιδιά της Αιτήτριας απουσίαζαν και η ίδια φρόντιζε τα δύο σκυλιά της Αιτήτριας καθημερινά από τις 25.2.09 μέχρι τις 4.3.09 ενώ είχε και τηλεφωνική επικοινωνία με την Αιτήτρια στο εξωτερικό. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι δύο συνήγοροι περιορίστηκαν σε αγορεύσεις κατά την ακρόαση της αίτησης. Νομική Πτυχή: Εφόσον προβάλλεται ως λόγος ένστασης η λανθασμένη νομική βάση της αίτησης, θα εξετάσω πρώτα αυτό το λόγο ένστασης, αφού αφορά το δικαιοδοτικό πλαίσιο για την έκδοση και τη συνέχιση ισχύος του μονομερούς διατάγματος. Το ίδιο ζήτημα είχε απασχολήσει ξανά το παρόν Δικαστήριο στα πλαίσια άλλης αίτησης[1], όπου ανέφερε τα εξής: «Σύμφωνα με τη νομολογία, "το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα, η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος, το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60." (Parιco Aluminium Designs Ltd v. 1. Muskita Aluminium Co Limited κ.ά.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Στην απόφαση Parico (πιο πάνω) κρίθηκε ότι η αίτηση (για προσωρινό διάταγμα) πρέπει να κάνει αναφορά στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 το οποίο συνιστά το ουσιαστικό δίκαιο εφόσον αυτό είναι το άρθρο που παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να χορηγήσει προσωρινό διάταγμα.» Αντίθετα με την πιο πάνω νομολογία, στην παρούσα αίτηση, η Αιτήτρια δεν επικαλείται το ουσιαστικό αυτό δίκαιο. Η επίκληση του Άρθρου 11(α) του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού, δεν διαφοροποιεί το πιο πάνω ζήτημα. Ο Κανονισμός 12(α)[2] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών αναφέρει ότι στο παρόν Δικαστήριο σε περίπτωση που δεν υπάρχουν ειδικές πρόνοιες στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο ή Κανονισμό, τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου και Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αυτό ενισχύει τη θέση του Καθ' ου η Αίτηση και αντικρούει τη θέση της Αιτήτριας, όπως προβάλλεται στην αγόρευση του κ. Πούγιουρου, ότι με την περίληψη της Δ.40, θ.7 στη νομική βάση της αίτησης, το Δικαστήριο αποκτά δικαιοδοσία έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Ως εκ των ανωτέρω, ελλείπει το δικαιοδοτικό πλαίσιο για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, πόσο μάλλον για τη συνέχιση της ισχύος του. Συμπληρώνω ότι η παράλειψη αυτή δεν μπορεί να θεραπευθεί, αφού τόσο η Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όσο και ο Κανονισμός 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών αφορούν μόνο τις περιπτώσεις παράβασης κανονισμών. (Βλ. Bank for Foreign Trade of Russian Federation v. I.C.C. Chemicals (UK) Ltd
(1992)1 A.A.Δ. 1728.) Η πιο πάνω διαπίστωσή μου, οδηγεί αναπόφευκτα στην ακύρωση του προσωρινού διατάγματος και στην απόρριψη της αίτησης. Εφόσον ο λόγος απόρριψης είναι η έλλειψη δικαιοδοτικής βάσης, βρίσκω ότι η θεωρητική ενασχόληση με τις προϋποθέσεις έκδοσης ενός προσωρινού διατάγματος καθίσταται πλέον ακαδημαϊκό ζήτημα και ως εκ τούτου περιττό. Με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν στο τέλος της διαδικασίας και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΧΡ/ΑΓ Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Νομική βάση αίτησης για προσωρινό διάταγμα [1] Αίτηση Ε34/2006, Δ.Ε.Ε. Λεμεσού - Πάφου, Τμήματος Λεμεσού, ημερομηνίας 29.5.2009. [2] Όπως έχει αναριθμηθεί ο Κανονισμός 11(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο