NICOLAOU BROS ESTATES LTD ν. ΓΕΩΡΓΙΟ ΠΑΦΙΟ κ.α., Αίτηση αρ.: Ε34/2008, 30 Σεπτεμβρίου 2011

NICOLAOU BROS ESTATES LTD ν. ΓΕΩΡΓΙΟ ΠΑΦΙΟ κ.α., Αίτηση αρ.: Ε34/2008, 30 Σεπτεμβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2011:22 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου και Ρ. Μιχαηλίδη και Α. Κωστή, Παρέδρων Αίτηση αρ.: Ε34/2008 Μεταξύ: NICOLAOU BROS ESTATES LTD, από τη Λεμεσό Αιτητών Και 1) ΓΕΩΡΓΙΟ ΠΑΦΙΟ, από τη Λεμεσό 2) ΘΕΟΦΑΝΗ ΜΕΝΕΛΑΟΥ, από τη Λεμεσό Καθ' ων η Αίτηση --------------------------------------------- 30 Σεπτεμβρίου 2011 Για τους Αιτητές: Κος Μυλωνάς για Τσαγγαρίδης & Τσαγγαρίδης (κα Χρ. Αθανασίου στην απαγγελία της απόφασης.) Για τον Καθ' ου η Αίτηση 1: Κος Σωτήρης Αργυρού & Σία (κος Κλ. Χριστοφή στην απαγγελία της απόφασης.) Για τον Καθ' ου η Αίτηση 2: Κος Χριστόφορος Χριστοφόρου (κος Κλ. Χριστοφή στην απαγγελία της απόφασης.) Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αίτηση που καταχώρησαν στις 19.2.08 οι Αιτητές, αξίωναν την έξωση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 από το επίδικο υποστατικό, ιδιοκτησίας των Αιτητών, καθώς και την έκδοση απόφασης σε βάρος των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 για: (α) οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από τον Μάιο 2007 μέχρι και το Φεβρουάριο 2008 και (β) ενδιάμεσα οφέλη από 1.3.2008 μέχρι παράδοσης της κατοχής του επίδικου υποστατικού στους Αιτητές, πλέον έξοδα. Οι Καθ' ων η Αίτηση με την Απάντηση τους αμφισβητούν, ο κάθε ένας χωριστά, τις θέσεις των Αιτητών προβάλλοντας τα εξής: Απάντηση Καθ' ου η Αίτηση 1: Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 προβάλλει στην Απάντηση του προδικαστική ένσταση αναρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου, ισχυριζόμενος ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 "είναι ενοικιαστές από μήνα σε μήνα και όχι θέσμιοι". Πέραν τούτου, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 αρνείται τις απαιτήσεις των Αιτητών και ισχυρίζεται ότι τα αξιούμενα ποσά έχουν εξοφληθεί "και/ή ότι έχουν καταβληθεί σημαντικά ποσά έναντι των αιτουμένων ενοικίων". Περαιτέρω, προβάλλει ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του ότι έχει επενδύσει ο ίδιος μαζί με τον Καθ' ου η Αίτηση 2, πολλά χρήματα για βελτίωση του επίδικου καταστήματος. Απάντηση Καθ' ου η Αίτηση 2: Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 απορρίπτει τις Αιτούμενες Θεραπείες και ισχυρίζεται ότι σε χρόνο μεταγενέστερο της σύναψης της επίδικης συμφωνίας ενοικίασης οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, με τη συγκατάθεση των Αιτητών προχώρησαν σε διαχωρισμό του επίδικου υποστατικού με αποτέλεσμα ο κάθε ένας από τους Καθ' ων η Αίτηση να κατέχει μέρος του επίδικου και δυνάμει αυτής της συμφωνίας το μηνιαίο ενοίκιο καταμερίστηκε μεταξύ των Καθ' ου η Αίτηση 1 και

1. Περαιτέρω, απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι καθυστερούνται ενοίκια από το Μάιο, 2007 καθότι γίνονταν πληρωμές από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, τις οποίες καταγράφει αναλυτικά. Τέλος, ισχυρίζεται ότι ουδέποτε κατέστη θέσμιος ενοικιαστής και ότι καμία νομική υποχρέωση είχε να παραδώσει το υποστατικό στους Αιτητές. Περιορισμός της απαίτησης: Στην πορεία της δίκης οι Αιτητές απέσυραν την απαίτηση για ανάκτηση της κατοχής του υποστατικού και περιορίστηκαν στην απαίτηση για έκδοση απόφασης υπέρ τους για οφειλόμενα ενοίκια. Τα ενοίκια αυτά, σύμφωνα με την τελική αγόρευση του συνηγόρου των Αιτητών, ανέρχονται σε €10.829,57 διότι γίνονταν από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 πληρωμές εκκρεμούσης της υπόθεσης. Ως αποτέλεσμα του περιορισμού των επίδικων θεμάτων, η παρούσα απόφαση θα ασχοληθεί μόνο με το μέρος της απαίτησης των Αιτητών που αφορά τα κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα ενοίκια. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Παρουσιάστηκαν συνολικά τέσσερεις μάρτυρες κατά την ακροαματική διαδικασία, δύο για την πλευρά των Αιτητών και άλλοι δύο για την υπόθεση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
2. Ο Μ.Α.1, Τρύφωνας Νικολάου, διευθυντής των Αιτητών, παρουσίασε το ενοικιαστήριο έγγραφο[1] και την ειδοποίηση που επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αναφορικά με την καθυστέρηση στην καταβολή οφειλομένων ενοικίων. Αναφορικά με τις πληρωμές των ενοικίων υπήρχε αταξία διότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 διαχώρισαν τη συνεργασία τους και πλήρωναν ο καθένας "όποτε κρατούσε" και πάντοτε "έναντι" του ενοικίου. Αυτό συνεχίστηκε και μετά την ημερομηνία τερματισμού της συμφωνίας (9.10.07). Οι αποδείξεις εισπράξεων εκδίδονταν από το λογιστήριο των Αιτητών "έναντι των ενοικίων". Το ενοίκιο αυξήθηκε σε €700 μηνιαίως από 1.7.08, σύμφωνα με το συμβόλαιο, και οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 συνέχισαν να πληρώνουν "έναντι" των ενοικίων μεν, αλλά σύμφωνα με την αύξηση δε. Αντεξεταζόμενος αναφέρθηκε στον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης στις 9.10.
3. Για τις αυξήσεις στο ενοίκιο, ο Μ.Α.1 ανέφερε ότι δεν έγινε κάποια συμφωνία για το ζήτημα αυτό. Ακολουθήθηκε η σχετική πρόνοια του συμβολαίου. Αρνήθηκε την υποβολή ότι είχε συμφωνήσει με τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 τον καταμερισμό του ενοικίου και υποστήριξε ότι γι' αυτό εκδίδονταν οι αποδείξεις είσπραξης με τα δύο ονόματα μαζί. Ως προς τις εισπράξεις συμφώνησε ότι ο δικηγόρος του εισέπραττε ποσά από τους Καθ' ων η Αίτηση έναντι των οφειλομένων και ότι με αυτή την ενέργεια του δικηγόρου του συμφωνούσε απόλυτα. Δεν ήταν όμως σε θέση ο μάρτυρας ν' αναφερθεί στις πληρωμές είτε προς το δικηγόρο των Αιτητών, είτε προς το λογιστήριο τους. Αναφερόμενος σε απόδειξη[2] όπου φαινόταν να έχουν εισπραχθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση "δικηγορικά έξοδα", ο Μ.Α.1 είπε ότι, συνήθως τα δικηγορικά έξοδα σε μία υπόθεση, εισπράττονται από το δικηγόρο των Αιτητών κατευθείαν από τους Καθ' ων η Αίτηση και όχι από τους Αιτητές. Αυτό μπορεί να γίνει είτε πριν είτε μετά την έκδοση απόφασης στην υπόθεση. Σε ερώτηση κατά πόσο σε περίπτωση που δεν αποδείξουν οι Αιτητές την παρούσα υπόθεση τους, το ποσό που εισπράχθηκε ως δικηγορικά έξοδα θα λογιστεί έναντι ενοικίων, ο Μ.Α.1 δεν ήταν σαφής. "Θα βρεθεί η λύση εκείνη τη στιγμή", απάντησε. Αρνήθηκε ο μάρτυρας την υποβολή ότι ο ίδιος εισέπραξε ποσό €2.500 από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 χωρίς να εκδώσει απόδειξη είσπραξης, αναφέροντας ότι δεν θυμάται την συγκεκριμένη πληρωμή αλλά ότι πάντοτε εκδίδει αποδείξεις. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ουδέποτε κάλυψαν με τις πληρωμές τους ολόκληρο το μηνιαίο ενοίκιο. Πλήρωναν πότε ο ένας και πότε ο άλλος, όσα μπορούσαν, ενώ ο Καθ' ου η Αίτηση 1 πλήρωνε πάντοτε με μετρητά. Στην υποβολή ότι το αξιούμενο ποσό των €10.149,09[3] έχει ήδη εξοφληθεί, ο Μ.Α.1 απάντησε: "Απ. Δεν γνωρίζω. Διατηρώ λογαριασμό με βάση το συμβόλαιο. Ερ. Σου υποβάλλω ότι για το ποσό των €10.149,09 έχετε εξοφληθεί πλήρως. Απ. Δεν γνωρίζω. Αν έχετε εξοφλητική απόδειξη, παρουσιάστε την." Σε ερώτηση κατά πόσο γνωρίζει πόσα από τα ενδιάμεσα οφέλη που απαιτούνται έχουν ήδη εισπραχθεί από τους Αιτητές, ο Μ.Α.1 απάντησε: "Θα χρειαστεί λογιστική έρευνα." Ο Μ.Α.1 μου έχει κάνει σχετικά μόνο καλή εντύπωση. Ως προς τα γεγονότα για τα οποία είχε προσωπική γνώση, υπήρξε σταθερός μάρτυρας χωρίς αντιφάσεις στην αντεξέταση του, και αυτή τη μαρτυρία την αποδέχομαι. Υπήρχαν όμως στη μαρτυρία του αναφορές σε μη δικογραφημένα γεγονότα, τα οποία θα πρέπει να αγνοηθούν. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στο ζήτημα των αυξήσεων του καταβλητέου ενοικίου, μετά τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης. Ως προς τα ποσά που καταβλήθηκαν στους Αιτητές από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, είτε κατευθείαν είτε μέσω των δικηγόρων των Αιτητών και ως προς το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό, ο Μ.Α.1 δεν είχε προσωπική γνώση και ήταν ασαφής και αβέβαιος, παραπέμποντας συνεχώς σε «κατάσταση λογαριασμού» και σε «λογαριασμό» που το λογιστήριο των Αιτητών είχε ετοιμάσει (πριν ακόμα παρουσιαστεί στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο η κατάσταση αυτή). Αυτή τη μαρτυρία του Μ.Α.1 καθώς και τις αναφορές σε μη δικογραφημένους ισχυρισμούς την απορρίπτω. Η Μ.Α.2, Αρετή Σιαρρή, υπάλληλος στο λογιστήριο των Αιτητών, παρουσίασε κατάσταση λογαριασμού[4] που η ίδια ετοίμασε αναφορικά με τα καταβληθέντα και οφειλόμενα από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ενοίκια. Σύμφωνα με την κατάσταση αυτή, το οφειλόμενο υπόλοιπο προς τους Αιτητές ανέρχεται στο ποσό των €12.640,
4. Επί του Τεκμηρίου αυτού η Μ.Α.2 έκανε διόρθωση χειρόγραφη ώστε να προσθέσει (στα ποσά που οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλαν) ακόμα δύο ποσά (€751,78 και €1059,33, αντίστοιχα). Ως αποτέλεσμα το οφειλόμενο ποσό τελικά μειώθηκε, σύμφωνα με τη Μ.Α.2 σε €10.829,
5. Ο λόγος της μείωσης ήταν, η παρουσίαση από τους Καθ' ων η Αίτηση στη μάρτυρα, στο Δικαστήριο πριν την έναρξη της κατάθεσης της, δύο αποδείξεων τις οποίες η Μ.Α.2 δεν είχε υπόψη κατά τη σύνταξη του Τεκμηρίου
6. Αναφέρθηκε στον τρόπο υπολογισμού του πληρωτέου ποσού δυνάμει της κατάστασης αυτής και εξήγησε ότι σε μία στήλη καταγράφονται τα ενοίκια κάθε μήνα (από την έναρξη της ενοικίασης) και σε άλλη στήλη όλες οι πληρωμές που έγιναν από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και
7. Το οφειλόμενο ποσό προκύπτει από την αφαίρεση του συνόλου των καταβληθέντων ενοικίων από το σύνολο των πληρωτέων ενοικίων. Κατά την αντεξέταση της μάρτυρος κατατέθηκε, ως Τεκμήριο 7 δεύτερη κατάσταση την οποία η Μ.Α.2 αναγνώρισε ως την κατάσταση ενοικίων που ετοίμασε βοηθός της, Δώρα Σωτηρίου, και η οποία είχε δοθεί στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, ως η κατάσταση για τα οφειλόμενα από μέρους τους ενοίκια. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 7, στις 7.10.10 το οφειλόμενο ποσό προς τους Αιτητές ανερχόταν σε €4.701,
8. Ως Τεκμήριο 8 κατατέθηκε τρίτη κατάσταση λογαριασμού που κατ' αρχήν αναγνωρίστηκε ως έγγραφο που η ίδια η Μ.Α.2 συνέταξε, με ημερομηνία επίσης 12.10.
9. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 8 το οφειλόμενο ποσό τη μέρα εκείνη ανερχόταν σε €4933,
10. Στην προσπάθεια της να εξηγήσει την προφανή ανακολουθία μεταξύ των Τεκμηρίων 6, 7 και 8, η Μ.Α.2 αναφέρθηκε στην ύπαρξη άλλου εξ' αποφάσεως χρέους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 προς τους Αιτητές, προερχόμενο από "συναλλαγματικές". Σύμφωνα με την Μ.Α.2, πληρωμές που αφορούσαν αυτό το χρέος είχαν ληφθεί υπόψη στις καταστάσεις (Τεκμήρια 7 και 8) ενώ δεν θα έπρεπε. Στο Τεκμήριο 6 το οποίο η Μ.Α.2 θεωρεί ως το ορθότερο, έχουν διαγραφεί όλες οι εν λόγω πληρωμές. Η υπόλοιπη αντεξέταση της Μ.Α.2 αφορούσε πληρωμές που έγιναν από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, για τις οποίες εκδόθηκαν αποδείξεις (που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια) και που δεν φαίνονται στο Τεκμήριο
11. Η Μ.Α.2 έδωσε την εξήγηση ότι δεν αφορούσαν οι πληρωμές εκείνες την παρούσα υπόθεση αλλά την άλλη απαίτηση. Σε υπόδειξη ότι ακόμα και για τα ποσά που κατ' ισχυρισμό της Μ.Α.2 αφορούσαν άλλη απαίτηση, εκδόθηκαν αποδείξεις που έγραφαν «έναντι ενοικίων», η Μ.Α.2 απάντησε ότι αυτό συνέβαινε διότι η έκδοση των αποδείξεων γινόταν και από άλλους υπαλλήλους των Αιτητών, που δεν γνώριζαν την υπόθεση. Η Μ.Α.2 μου έχει κάνει μερικώς μόνο καλή εντύπωση. Σημειώνω πιο κάτω τις αντιφάσεις που έχω διαπιστώσει στην μαρτυρία της Μ.Α.
12. Α) Ενώ στην κυρίως εξέταση της η Μ.Α.2 ανέφερε ότι είναι υπεύθυνη στο λογιστήριο των Αιτητών παρουσιάζοντας το Τεκμήριο 6 και αφήνοντας να νοηθεί ότι ήταν το μόνο άτομο που χειρίστηκε την παρούσα υπόθεση λογιστικά, στην πορεία προέκυψε ότι σωρεία αποδείξεων είσπραξης είχαν εκδοθεί από άλλους υπαλλήλους, ενώ η κατάσταση, Τεκμήριο 7, συντάχθηκε από τη βοηθό της Μ.Α.
13. Β) Ενώ αρχικά αναγνώρισε το Τεκμήριο 7 ως έγγραφο το οποίο είχε ξαναδεί και που είχε ετοιμαστεί από τη βοηθό της Μ.Α.2, στην δεύτερη μέρα της αντεξέτασης της, η στάση της μάρτυρος ως προς το έγγραφο αυτό άλλαξε. Αναγνωρίζοντας προφανώς η Μ.Α.2 πως αυτή η θέση της επηρέαζε την υπόθεση των Αιτητών, δήλωσε ότι στο τεκμήριο 7 "δεν υπάρχει κάποια υπογραφή" και ότι "δεν αναγράφεται σε κανένα σημείο το όνομα των Αιτητών", σε μια προφανή προσπάθεια να πείσει ότι αυτό το έγγραφο δεν προέρχεται από τους Αιτητές. Γ) Διαπιστώνω επίσης ότι στην απουσία δικογράφησης του ισχυρισμού περί ύπαρξης άλλης διαδικασίας μεταξύ των ίδιων διαδίκων, οι ισχυρισμοί της Μ.Α.2 δεν μπορούν παρά να αγνοηθούν. Αυτό αναπόφευκτα επηρεάζει την αξιολόγηση του Τεκμηρίου 6 το οποίο η μάρτυρας παρουσίασε ως "την ορθότερη κατάσταση οφειλομένων ενοικίων". Εφόσον η Μ.Α.2, συντάσσοντας το Τεκμήριο 6 αγνόησε εσκεμμένα διάφορες πληρωμές που είχαν γίνει από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 έναντι των οφειλομένων ενοικίων, προκύπτει ότι το τεκμήριο 6 δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, εφόσον σε αυτό δεν καταγράφονται οι πραγματικές πληρωμές των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
14. Επομένως, δεν αποτελεί το περιεχόμενο του αξιόπιστη μαρτυρία. Ως προς την υπόλοιπη μαρτυρία της Μ.Α.2, την αποδέχομαι ως ειλικρινή. Ως μάρτυρες για την υπόθεση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, παρουσιάστηκαν οι ίδιοι οι Καθ' ων ή Αίτηση 1 και
15. Ο Μ.Κ.1 (Καθ' ου η Αίτηση 1) αναφέρθηκε στην επίδικη ενοικίαση. Το κατάστημα ενοικιάστηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 πριν 10 - 15 χρόνια ως "restaurant - bar". Υπήρξαν συνέταιροι οι Καθ' ων η Αίτηση μέχρι τον Ιούλιο του 2008 που αυξήθηκε το ενοίκιο, οπότε εν γνώσει του Μ.Α.1 "μοίρασαν στη μέση το κατάστημα". Ο Μ.Κ.1 πωλούσε στο δικό του μέρος σουβλάκια και ο Μ.Κ.2 δούλευε το υπόλοιπο μέρος ως μπαρ. Συμφώνησαν να δίνει ο Μ.Κ.1 €375 για το ενοίκιο και τα υπόλοιπα ο Μ.Κ.
16. Πλήρωνε το ενοίκιο είτε στον Μ.Α.1 προσωπικά, είτε στο γραφείο των Αιτητών, είτε στο δικηγόρο Τσαγγαρίδη. Αναφέρθηκε ο μάρτυρας και σε άλλη γραπτή συμφωνία ενοικίασης μεταξύ των διαδίκων, την οποία όμως δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο. Στις ερωτήσεις που τέθηκαν στον Μ.Κ.1 αναφορικά με προηγούμενες αντιδικίες και την ύπαρξη άλλου χρέους από "συναλλαγματικές", δεν θα αναφερθώ εφόσον όπως σχολιάζω πιο πάνω, οι ισχυρισμοί αυτοί δεν είναι δικογραφημένοι. Αμφισβητεί ο Μ.Κ.1 την απαίτηση για οφειλόμενα ενοίκια και γι' αυτό βρίσκονται εξάλλου οι Καθ' ων η Αίτηση στο Δικαστήριο. Αφού πλήρωσε €2.500 στους Αιτητές στις 10/9/10 και πήρε την απόδειξη Τεκμήριο 23, έλεγξε με τον Μ.Κ.2 τις πληρωμές που έγιναν και μαζί ανακάλυψαν ότι έδωσαν στους Αιτητές πολύ περισσότερα χρήματα απ' όσα θα έπρεπε. Αυτό συνέβηκε διότι όποτε τους το ζητούσαν οι Αιτητές, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 έκαναν πληρωμές χωρίς να ελέγχουν. Δεν έχουν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 την κατοχή του καταστήματος από το Νοέμβριο,
17. Το ενοίκιο του Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2010 δεν πληρώθηκε διότι βρίσκονται στο Δικαστήριο και τα αξιούμενα ποσά αμφισβητούνται. Ο Μ.Κ.1 μου έχει κάνει καλή εντύπωση με εξαίρεση τον ισχυρισμό ότι οι Καθ' ων η Αίτηση προέβηκαν σε συμφωνία με τους Αιτητές για διαχωρισμό του καταστήματος και καταμερισμό του ενοικίου μεταξύ τους. Αυτός ο ισχυρισμός βρίσκεται σε αντίθεση με το γεγονός ότι σε όλες τις αποδείξεις είσπραξης που έχουν εκδοθεί σε σχέση με τα καταβληθέντα ενοίκια καταγράφεται το όνομα και των δύο Καθ' ων η Αίτηση, χωρίς ένσταση από μέρους τους. Επαναλαμβάνω ότι η νέα γραπτή συμφωνία την οποία ο Μ.Κ.1 επικαλέστηκε, δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο. Ο Μ.Κ.2 (Καθ' ου η Αίτηση 2) ανέφερε ότι ο ίδιος κατέχει το μέρος του καταστήματος που λειτουργεί ως μπυραρία. Αναφέρθηκε και αυτός ο μάρτυρας σε νέα γραπτή συμφωνία ενοικίασης μεταξύ των διαδίκων, χωρίς όμως να παρουσιάσει τέτοιο έγγραφο. Ο ίδιος πλήρωνε €683 (Λ.Κ.400) το μήνα στον Μ.Α.
18. Αυτό συνεχίστηκε το 2007 και το
19. Το Μάιο του 2009 έλαβαν οι Καθ' ων Αίτηση επιστολή (Τεκμ. 26) που τους πληροφορούσε ότι το ενοίκιο αυξανόταν από την 1.4.2009, σε €1.166 μηνιαίως (από €1.060). Αποδέχθηκαν την αύξηση, αλλά ο Μ.Κ.2 ζήτησε κατάσταση λογαριασμού για να ελέγξει το υπόλοιπο, διότι είχε σκοπό να κλείσει προσωρινά την μπυραρία για ανακαίνιση. Ο ίδιος συνέχισε να πληρώνει το ποσό που του αναλογούσε αλλά δεν γνωρίζει αν και ο Καθ' ου η Αίτηση 1 πλήρωνε. Όσον αφορά το μάρτυρα αυτό, τα ενοίκια είναι πληρωμένα μέχρι το Σεπτέμβριο 2010 και ότι ο ίδιος χρωστά το μερίδιο που του αναλογεί για τα ενοίκια Οκτώβρη και Νιόβρη
20. Διαφώνησε με το αξιούμενο ποσό αλλά και με το υπόλοιπο του Τεκμηρίου 7 διότι είχε εκδώσει επιταγές προς τους Αιτητές για τις οποίες δεν πήρε αποδείξεις. Κατέθεσε αντίγραφο επιταγών ως Τεκμήρια 28 και
21. Ανέφερε περαιτέρω ότι μετά την έναρξη της ακρόασης, και αφού υποδείχθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 (από τους Αιτητές), ως οφειλόμενο υπόλοιπο το ποσό των €4.000, ο Μ.Κ.2 επισκέφθηκε την Μ.Α.2 στο γραφείο της για να συζητήσουν το θέμα. Εν τω μεταξύ το υπόλοιπο αυτό αυξήθηκε ανεξήγητα σε €12.500 και έτσι διαφώνησαν. Αρνήθηκε ότι υπήρχε άλλο χρέος και ανέφερε ότι ο ίδιος ουδέποτε πλήρωσε στο δικηγόρο των Αιτητών χρήματα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το κατάστημα στην αρχή της ενοικίασης λειτουργούσε ολόκληρο ως μπυραρία. Αργότερα, στα μέσα του 2006 περίπου, χώρισαν την κουζίνα διότι ο Μ.Κ.1 με την οικογένεια του ήθελαν να δουλέψουν την κουζίνα χωριστά. Όποτε υπήρχε καθυστέρηση στην καταβολή των ενοικίων, όπως π.χ. όταν γινόταν ανακαίνιση στο κατάστημα, ο Μ.Κ.2 ενημέρωνε τον Μ.Α.1 και το ενοίκιο το κατέβαλλε μετά. Εξέδιδε και επιταγές στο όνομα του Μ.Α.1 όταν ο τελευταίος πήγαινε στο κατάστημα για να εισπράξει το ενοίκιο. Μου έχει κάνει και ο Μ.Κ.2 καλή εντύπωση με εξαίρεση όμως και πάλι τον ισχυρισμό ότι οι Καθ' ων η Αίτηση προέβηκαν σε συμφωνία με τους Αιτητές για διαχωρισμό του καταστήματος και καταμερισμό του ενοικίου, για τους ίδιους λόγους που σχολιάζω πιο πάνω Ευρήματα του Δικαστηρίου: Στη βάση των παραδοχών που περιέχονται στα δικόγραφα και της αποδεκτής μαρτυρίας βρίσκω ότι τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έχουν ως εξής: Οι Αιτητές είναι ιδιοκτήτες του καταστήματος με αριθμό 6 που βρίσκεται στην πολυκατοικία Sea Gull, στην οδό Στρατηγού Τιμάγια & Γρίβα Διγενή στη Λεμεσό. Το κατάστημα ενοικιάστηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 δυνάμει γραπτής συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 1/7/2006 με διάρκεια μέχρι την 30/6/2008 και με δικαίωμα ανανέωσης για περαιτέρω δύο έτη. Το αρχικό μηνιαίο ενοίκιο ήταν €1.059,33 (Λ.Κ.620). Με συμφωνία που έγινε προφορικά μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, χωρίς να προβληθεί ένσταση από πλευράς των Αιτητών, το κατάστημα διαχωρίστηκε. Ως αποτέλεσμα, στο ένα μέρος αυτού ασκείται από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 η δική του επιχείρηση εστιατορίου και στο άλλο μέρος η επιχείρηση μπυραρίας του Καθ' ου η Αίτηση
22. Στη βάση της μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 συμφωνίας το ενοίκιο διαχωρίστηκε ως εξής: €375 μηνιαίως να καταβάλλει ο Καθ' ου η Αίτηση 1 και τα υπόλοιπο €683 ο Καθ' ου η Αίτηση
23. Η αναφερόμενη πιο πάνω μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση συμφωνία βρίσκω ότι δεν δεσμεύει τους Αιτητές αφού δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία ότι στην σύναψη της έλαβαν μέρος και οι Αιτητές. Η αναφορά σε νέα γραπτή συμφωνία μεταξύ των διαδίκων δεν υποστηρίχθηκε από την παρουσίαση της συμφωνίας αυτής, όπως θα αναμενόταν. Βασικός εξάλλου κανόνας των συμβάσεων (βλ. Petrolina Ltd v. Athinodoros Vassiliades