Σπύρος Παπάς ν. Michail Ebanoitze, Αίτηση αρ.: Κ37/11, 11/10/2011

(3), 5, 7 και 8

(1)(ss), 9 επί της Εγγενούς Εξουσίας και Πρακτικής του Δικαστηρίου" και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή. Στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 10/6/11 αναφέρει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση υπήρξε εγγυητής σε ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ Αιτητή και τρίτου προσώπου (στο εξής "Ε.Π.") με το οποίο ο Αιτητής, ως ιδιοκτήτης, προέβηκε στην ενοικίαση τριών καταστημάτων. Η συμφωνία ενοικίασης μεταξύ Αιτητού και Ε.Π. είχε διάρκεια δύο έτη (από 20/5/05 μέχρι 19/5/07), με μηνιαίο ενοίκιο €1.303,95, με δικαίωμα ανανέωσης για ακόμα δύο έτη. Το δικαίωμα ανανέωσης της συμφωνίας ενοικίασης δεν ασκήθηκε από τον Ε.Π., ο οποίος συνέχισε να κατέχει τα καταστήματα μετά τη λήξη της συμφωνίας στις 19/5/2007 και να διεξάγει σ' αυτά την πιο κάτω αναφερόμενη επιχείρηση. Ο Καθ' ου η Αίτηση υπήρξε συνιδιοκτήτης της επιχείρησης που διεξαγόταν στα καταστήματα, καθώς και διευθυντής και γραμματέας της εταιρείας Danegold, μέσω της οποίας διεξαγόταν η επιχείρηση, καθώς και χρηματοδότης της εν λόγω επιχείρησης. Λόγω παράλειψης του Ε.Π. να ξοφλήσει τα ενοίκια της περιόδου Ιανουαρίου 2007 μέχρι Οκτωβρίου 2007, ο Αιτητής απέστειλε στον Ε.Π., στις 4/10/07, επιστολή τερματισμού της συμφωνίας ενοικίασης. Με αυτήν κλήθηκε ο Ε.Π. να εκκενώσει και παραδώσει στον Αιτητή την ελεύθερη κατοχή των καταστημάτων. Με άλλη επιστολή προς τον Καθ' ου η Αίτηση, ημερομηνίας 6/11/07, οι δικηγόροι του Αιτητή ενημέρωσαν τον Καθ' ου η Αίτηση αναφορικά με τον τερματισμό της συμφωνίας. Ο Ε.Π. με οδηγίες του Καθ' ου η Αίτηση συνέχισε να κατέχει τα καταστήματα και δόθηκαν από τον Καθ' ου η Αίτηση στον Αιτητή υποσχέσεις ότι "θα αναλάμβανε προσωπικά" την εξόφληση των ενοικίων όταν θα πουλήσει την επιχείρηση. Από τον τερματισμό της συμφωνίας μέχρι το Σεπτέμβριο 2010, έγιναν διάφορες προσπάθειες για διευθέτηση της υπόθεσης, αλλά δεν καρποφόρησαν. Εν τω μεταξύ, τον Φεβρουάριο του 2008 καταχωρήθηκε από τον Αιτητή, αγωγή στο Ε.Δ. Λεμεσού, εναντίον του Ε.Π. και του Καθ' ου η Αίτηση, η οποία τελικά αποσύρθηκε λόγω αναρμοδιότητας του εν λόγω Δικαστηρίου. Τον Ιούλιο του 2008 έπαψε να λειτουργεί το κέντρο αναψυχής και ο Αιτητής προσπάθησε να επανακτήσει την κατοχή των καταστημάτων αλλά ο Καθ' ου η Αίτηση αυθημερόν επενέβη και άλλαξε ξανά τις κλειδαριές. Στις 30/9/10, ο Αιτητής αφού επιβεβαίωσε ότι ο Ε.Π. εγκατέλειψε την Κυπριακή Δημοκρατία, ανάκτησε την κατοχή των καταστημάτων. Βρήκε στα καταστήματα διάφορα έγγραφα τα οποία παρουσιάζει ως Τεκμήρια στην ένορκη του δήλωση. Από αυτά τα έγγραφα προκύπτει και η σχέση του Καθ' ου η Αίτηση με την εταιρεία Danegold, που ασκούσε την επιχείρηση στα καταστήματα. Ο Καθ' ου η Αίτηση προτίθεται να μεταβιβάσει την ακίνητη ιδιοκτησία, αφού όσον αφορά το διαμέρισμα έχει καταχωρηθεί πωλητήριο έγγραφο στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού. Αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο και πιθανόν αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ένσταση: Στην ένσταση του ο Καθ' ου η Αίτηση απορρίπτει τις θέσεις των Αιτητών και προβάλλει ως λόγους ένστασης (στο σώμα της ένστασης) τα εξής: · Ο Αιτητής δεν καταδεικνύει την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, ή ότι δικαιούται σε θεραπεία και δεν έχει αποδείξει ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. · Ο Αιτητής δεν έχει αποδείξει ότι είναι δίκαιο και/ή πρόσφορο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. · Ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει την ύπαρξη πιθανότητας πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς. · Ο Αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. · Η Αίτηση είναι κακόπιστη και/ή εκδικητική και το ισοζύγιο της ευχέρειας προστάζει τη μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωσης της κας Άντρης Χατζηχαραλάμπους, δικηγόρου, ημερομ. 20/7/2011. Στην ένορκη της δήλωση η κα Χατζηχαραλάμπους (Α.Χ.) αρνείται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση ή ότι υπάρχει πιθανότητα να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία. Το ενοικιαστήριο έγγραφο στο οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση υπέγραψε ως εγγυητής, εξέπνευσε στις 19/5/2007, χωρίς να έχει εξασκηθεί από τον Ε.Π. το δικαίωμα ανανέωσης που προβλέπεται σ' αυτό. Την ίδια μέρα, δηλαδή στις 19/5/2007, εξέπνευσε και η εγγύηση του Καθ' ου η Αίτηση. Ο Αιτητής προσπαθεί με τους ισχυρισμούς του περί διεξαγωγής εκ μέρους και υπό τον έλεγχο του Καθ' ου η Αίτηση επιχείρησης εστιατορίου διά μέσου της εταιρείας Danegold, να επιρρίψει ευθύνες στον Καθ' ου η Αίτηση. Αυτό γίνεται επειδή ο Αιτητής αδυνατεί να εντοπίσει τον ίδιο τον αντισυμβαλλόμενο του, δηλ. τον Ε.Π. Από τον Ιανουάριο του 2007 που κατ' ισχυρισμό του Αιτητή καθυστερούνταν ενοίκια, μέχρι το Μάιο του 2007, δηλαδή για περίοδο πέντε μηνών, ο Αιτητής όχι μόνο δεν έλαβε μέτρα εναντίον του ενοικιαστή αλλά αποποιήθηκε και του δικαιώματος να ζητήσει έκπτωση της τραπεζικής εγγύησης (που είχε δοθεί από τον Ε.Π. στον Αιτητή για εξασφάλιση των ενοικίων). Ο Καθ' ου η Αίτηση, ως εγγυητής, φέρει ευθύνη η οποία περιορίζεται στην περίοδο ισχύος του ενοικιαστηρίου συμβολαίου και μόνο. Απορρίπτει, η ενόρκως δηλούσα, τον ισχυρισμό ότι ο ενοικιαστής εκτελούσε οδηγίες του Καθ' ου η Αίτηση και ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ήταν ο χρηματοδότης της επιχείρησης που διεξαγόταν στα καταστήματα. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να εκδώσει διάταγμα που να επηρεάζει τα δικαιώματα καλόπιστου τρίτου, ο οποίος έχει αγοράσει την ακίνητη περιουσία και έχει καταθέσει στο αρμόδιο Κτηματολογικό Γραφείο αγοραπωλητήριο έγγραφο (για το διαμέρισμα του οποίου ζητείται η δέσμευση). Η παράλειψη συνένωσης του πρωτοφειλέτη στην κυρίως Αίτηση εμποδίζει την έκδοση απόφασης, σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση, ως εγγυητή. Είναι ο Καθ' ου η Αίτηση μόνιμος κάτοικος Κύπρου και βρίσκεται εγκατεστημένη εδώ η οικογένεια του, περιλαμβανομένων των δύο παιδιών του. Ο ίδιος είναι ζωγράφος στο επάγγελμα και διατηρεί ατελιέ ζωγραφικής όπου και παραδίδει μαθήματα ζωγραφικής, με καλά εισοδήματα τα οποία προκύπτουν από την πώληση των έργων ζωγραφικής του. Η αναφορά της ενόρκως δηλούσας στις αρχές που διέπουν τις μονομερείς αιτήσεις για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι μεν ορθές, αλλά δεν θα σχολιαστούν στο στάδιο αυτό καθότι είναι άσχετες με την παρούσα αίτηση η οποία αποτελεί αίτηση δια κλήσεως. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 663). Tο δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων για τα γεγονότα της υπόθεσης θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης. Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 5 του Κεφ.6 και του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions

(2008)1 Α.Α.Δ. 463). Η ύπαρξη και η υπογραφή της συμφωνίας ενοικίασης γίνεται παραδεκτή από τον Καθ' ου η Αίτηση, όπως παραδεκτό είναι και το γεγονός ότι, ο Καθ' ου η Αίτηση, εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις του Ε.Π. προς τον Αιτητή, σε σχέση με την ενοικίαση των καταστημάτων, δυνάμει της πιο πάνω συμφωνίας[1]. Υπάρχει επίσης παραδοχή ότι ο Αιτητής είχε εξασφαλίσει από τον Ε.Π. τραπεζική εγγύηση προς όφελος του, για ποσό ίσο με ενοίκια τριών μηνών. Εγγύηση η οποία τελικά εξέπνευσε στις 19/5/2007, χωρίς να έχει προηγουμένως ζητηθεί η έκπτωση της από τον Αιτητή, για τους λόγους που ο ίδιος εξηγεί στην ένορκη του δήλωση. Στις 19/5/2007 εξέπνευσε επίσης και η συμφωνία ενοικίασης αφού είναι παραδεκτό ότι δεν τηρήθηκαν, από τον Ε.Π., οι όροι ανανέωσης της συμφωνίας και ο Ε.Π. συνέχισε να κατέχει τα καταστήματα. Γίνεται φανερό από αντιπαραβολή των ενόρκων δηλώσεων ότι δεν αμφισβητούνται ° τα συμφωνηθέντα ποσά των ενοικίων, ° η διάρκεια της κατοχής των καταστημάτων από τον Ε.Π. (συμβατικής και μη), ° οι οφειλές του Ε.Π. προς τον Αιτητή, ° το γεγονός της ύπαρξης ακίνητης περιουσίας, εγγεγραμμένης στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση, ως αυτή περιγράφεται στο αιτητικό της παρούσας αίτησης και προκύπτει από το πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας που παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο. Για το ένα εκ των δύο ακινήτων (διαμέρισμα) είναι παραδεκτό ότι αυτό έχει πωληθεί σε τρίτο πρόσωπο, δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου το οποίο έχει κατατεθεί στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού στις 27/11/2009 και αφορά ολόκληρο το ακίνητο, αλλά δεν έχει ακόμα μεταβιβαστεί στο όνομα του τρίτου αυτού προσώπου. Αναφορικά με το δεύτερο ακίνητο (οικόπεδο/διόροφη οικία), προκύπτει από το ίδιο πιστοποιητικό έρευνας ότι είναι επιβαρυμένο με υποθήκη προς όφελος των Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ από τις 29/12/

1. Αμφισβητούμενο γεγονός παραμένει το κατά πόσο ο Καθ' ου η Αίτηση, ως εγγυητής, φέρει ευθύνη η οποία επεκτείνεται μετά την περίοδο ισχύος του ενοικιαστηρίου συμβολαίου και το κατά πόσο υπήρξαν γεγονότα τα οποία δημιούργησαν υποχρεώσεις σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση, πέραν της εγγύησης. Σημειώνω ότι, ενώ οι ισχυρισμοί αυτοί του Αιτητή αμφισβητήθηκαν, δεν ζητήθηκε η αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας Α.Χ. Αντ' αυτού, στην αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων του Αιτητή προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι "ενώ ο Αιτητής βρισκόταν στη διάθεση της άλλης πλευράς για να αντεξεταστεί, για την αλήθεια των όσων αναφέρει, οι αντίδικοι του επέλεξαν να μην τον αντεξετάσουν ". Θα διαφωνήσω με τη θέση αυτή, αφού το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του Αιτητή βρίσκεται στους δικούς του ώμους. Σύμφωνα με τη νομολογία [βλ. Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου (πιο πάνω)]: «Αν υπάρχει διάσταση πάνω στα γεγονότα μεταξύ των διαδίκων, σύμφωνα με τη Δ.48, θ.4, ο διάδικος που έχει το βάρος της απόδειξης πρέπει να είναι έτοιμος να αποδείξει τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίζεται - (βλ., μεταξύ άλλων, Stylianou v. Stylianou, (ανωτέρω), σελ. 527.)». Νομική πτυχή: Όπως αναφέρεται και πιο πάνω η Αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 Άρθρα 5, 7 και 9, επί του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
2. Σύμφωνα με το άρθρο 5

(1)του Κεφ.6, το Δικαστήριο "δύναται, σε οποιονδήποτε χρόνο μετά την έγερση της αγωγής, να διατάξει όπως ο εναγόμενος παρεμποδιστεί να απαλλοτριώσει τόσο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του ή για την οποία δικαιούται κατά νόμο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης ιδιοκτησίας του, όσο, κατά την γνώμη του Δικαστηρίου είναι επαρκές να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα .". Από την πιο πάνω διατύπωση προκύπτει η ανάγκη να ενημερωθεί από το Δικαστήριο για την αξία του ακινήτου, ώστε να συγκριθεί με το ύψος της απαίτησης του ενάγοντα. Έχει κριθεί από τη νομολογία ότι τα προβλεπόμενα στο άρθρο 5, διατάγματα μπορούν να εκδοθούν επίσης και δυνάμει του άρθρου 32 του Ν.14/60 και ότι σε τέτοια περίπτωση οι προϋποθέσεις των δύο αυτών άρθρων πρέπει να ικανοποιούνται σωρευτικά (βλ.Lakatamitis v. Theodorou

(1983)1 C.L.R. 520, Τσιολάκκη κ.α. ν. Στυλιανίδη,

(1992)1(Β) 782). Με το αιτούμενο διάταγμα (τύπου Mareva) ζητείται η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων του Καθ' ου η Αίτηση, προς ικανοποίηση της τελικής απόφασης και τα οποία δεν αποτελούν το αντικείμενο της κυρίως Αίτησης. Θα προβώ, αρχικά, στην εξέταση των προϋποθέσεων έκδοσης του διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (το οποίο σύμφωνα με τη νομολογία καλύπτει και τις προϋποθέσεις του άρθρου 5 του Κεφ.6), ενώ θα εξετάσω το ζήτημα της δέσμευσης περιουσιακού στοιχείου που δεν αποτελεί το αντικείμενο της κυρίως Αίτησης, κατά την εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας. Προϋποθέσεις έκδοσης: Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another

(1982)1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263). 1. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: Για την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής, ανατρέχουμε στην κυρίως Αίτηση, αφού από αυτή θα διαπιστωθεί κατά πόσο αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση[2]. Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Βρίσκω ότι, με δεδομένη την παραδεκτή εγγύηση που παρείχε ο Καθ' ου η Αίτηση στη συμφωνία ενοικίασης μεταξύ Αιτητή και Ε.Π. και εφόσον κατ' ισχυρισμό του Αιτητή, ο Ε.Π. καθυστερούσε την καταβολή οφειλομένων ενοικίων και άλλων πληρωτέων δυνάμει της συμφωνίας εγγύησης ποσών. Σημειώνω ότι ακόμα και αν γίνει δεκτός ο ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση ότι η εγγύηση αφορούσε μόνο την περίοδο ισχύος της συμφωνίας ενοικίασης, αυτό δεν συνεπάγεται αυτόματα την ανυπαρξία αγώγιμου δικαιώματος, αλλά μόνο την μείωση της αξίωσης του Αιτητή. Bρίσκω ότι προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση και επομένως ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 και η αναφερόμενη «καλή βάση αγωγής», του Άρθρου 5

(2)του Κεφ.

2. Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία: Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της ή όχι, προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Αν οι Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
3. Δεν είναι επί του παρόντος να αναλυθούν οι αρχές και η νομολογία αναφορικά με την έκταση των υποχρεώσεων ενός εγγυητή. Αρκεί μόνο να αναφερθούν τα εξής: Η παράλειψη συνένωσης του πρωτοφειλέτη Ε.Π. στην κυρίως Αίτηση, από μόνη της, δεν μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη της αξίωσης του Αιτητή [βλ. Αργύρη ν. Χρυσοστόμου

(2006)1 ΑΑΔ 1362]. Υπό προϋποθέσεις, η ευθύνη ενός εγγυητή μπορεί να επεκταθεί και σε χρόνο πέραν της διάρκειας της συμβατικής ενοικίασης, μέχρι και το πέρας της δυνητικής περιόδου ανανέωσης της συμφωνίας (βλ. Αργύρη ν. Χρυσοστόμου, πιο πάνω). Επαναλαμβάνω ότι, σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται τόσο την ύπαρξη και υπογραφή της εγγύησης από μέρους του αλλά και την οφειλή του Ε.Π. προς τον Αιτητή. Με βάση όλα τα πιο πάνω βρίσκω ότι ο Αιτητής έχει ικανοποιήσει και την δεύτερη προϋπόθεση, της ύπαρξης πιθανότητας να δικαιούται σε μερική, έστω, θεραπεία. 3. Δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο: Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση η προϋπόθεση αυτή, το Δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που θα στοιχειοθετήσουν την "ανεπανόρθωτη" ζημιά του Αιτητή. Το γεγονός ότι το ένα εκ των δύο ακινήτων[3] ιδιοκτησίας του Καθ' ου η Αίτηση, έχει πουληθεί και έχει κατατεθεί το "πωλητήριο έγγραφο στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού [και] μπορεί να υλοποιηθεί άμεσα η αγοραπωλησία και να αποξενωθεί από την ιδιοκτησία του [Καθ' ου η Αίτηση] το συγκεκριμένο ακίνητο", είναι πολύ γενικός και σίγουρα δεν μπορεί να οδηγήσει σε ασφαλές συμπέρασμα αναφορικά με την πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς, αφού δεν γίνεται καμιά αναφορά στο δεύτερο ακίνητο, ιδιοκτησίας του Καθ' ου η Αίτηση, για το οποίο δεν φαίνεται να τίθεται ζήτημα αποξένωσης. Όσον αφορά δε την οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι αυτή είναι κακή διότι O Καθ' ου η Αίτηση αδυνατεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του καθώς επίσης ότι Ο Καθ' ου η Αίτηση αλλά και οι δικηγόροι του κατά τη διάρκεια προσπάθειας πώλησης της επιχείρησης αλλά και μετέπειτα ισχυρίστηκαν ψευδώς ότι δεν έχει στην κατοχή οποιαδήποτε περιουσία και η οικονομική του κατάσταση δεν είναι καλή. Αναφέρω σε σχέση με τα πιο πάνω ότι ° δεν έχει προκύψει από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου η αδυναμία του Καθ' ου η Αίτηση να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του και ότι ° η στάση του Καθ' ου η Αίτηση, σε σχέση με την απαίτηση του Αιτητή, δεν μπορεί, από μόνη της, να θεωρηθεί ως αφερεγγυότητα. Περαιτέρω, η γενική αναφορά σε ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση και των δικηγόρων του "κατά τη διάρκεια προσπάθειας πώλησης της επιχείρησης αλλά και μετέπειτα .", επίσης δεν μπορεί να θεωρηθούν ως απόδειξη της αφερεγγυότητας του Καθ' ου η Αίτηση, εφόσον αυτά τα γεγονότα αρνείται στην δική της ένορκη δήλωση η Α.Χ. Η Α.Χ.. δηλώνει στην ένορκη της δήλωση ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι φερέγγυος, προβάλλοντας την εργασία και τα εισοδήματα του από αυτή (τα οποία όμως δεν καθορίζει) ως εχέγγυα ικανοποίησης πιθανής δικαστικής απόφασης. Ενδεχόμενο εμπόδιο στην ικανοποίηση πιθανής απόφασης υπέρ του Αιτητή, σε περίπτωση αποξένωσης της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση: Η προϋπόθεση αυτή, του Άρθρου 5

(2)του Κεφ. 6, αντιστοιχεί στην αναφερόμενη (πιο πάνω) «αδυναμία πλήρους απονομής δικαιοσύνης». Ως προς τον κίνδυνο αποξένωσης της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση, επαναλαμβάνω ότι πέρα από το γεγονός της πώλησης του διαμερίσματος του Καθ' ου η Αίτηση, δεν έχουν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο γεγονότα που να καταδεικνύουν ότι σε περίπτωση μεταβίβασης του διαμερίσματος το δεύτερο ακίνητο του Καθ' ου η Αίτηση (οικία) ή τα εισοδήματα του, δεν μπορεί να επαρκέσουν για την ικανοποίηση τυχούσας απόφασης ή ότι ο Καθ' ου η Αίτηση στερείται οποιασδήποτε άλλης περιουσίας. Αξίζει να αναφερθεί ότι με δεδομένη την επιβάρυνση του δεύτερου ακινήτου (οικίας), μάλλον καταδεικνύεται η δυσκολία αποξένωσης του από πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση. Η ευπαίδευτη συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση, υποστήριξε ορθά πως ο Αιτητής δεν προσδιορίζει την αξία της ακίνητης περιουσίας της οποίας επιζητείται η δέσμευση. Από την άλλη όμως, ούτε η πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση έχει παραθέσει οτιδήποτε σχετικό για την αξία της περιουσίας παρά μόνο έθεσε, γενικά, θέμα υπέρμετρης δέσμευσης. C. Phasarias (Automotive Center) Ltd v. Σκυροποιϊα «Λεωνίκ» Λτδ,

(2001)1(B)

1. Επαναλαμβάνω όμως, στο σημείο αυτό, ότι το βάρος απόδειξης αναφορικά με τη συνδρομή και αυτών των προϋποθέσεων βαρύνει τον Αιτητή, ο οποίος κρίνω ότι δεν έχει ικανοποιήσει την τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου
2. Ισοζύγιο της ευχέρειας: Από τα γεγονότα που δεν έχουν αμφισβητηθεί από τους διάδικους προκύπτει ότι ο Αιτητής αποδέχθηκε τον Καθ' ου η Αίτηση (μαζί με ένα ακόμα πρόσωπο) ως εγγυητή των υποχρεώσεων του Ε.Π., δυνάμει της συμφωνίας ενοικίασης. Παρά την έκδοση τραπεζικής εγγύησης προς όφελος του Αιτητή για εξασφάλιση τυχόν οφειλομένων ενοικίων και παρά τη δημιουργία τέτοιας οφειλής από μέρους του Ε.Π., ο Αιτητής δεν προέβηκε σε εξαργύρωση της εγγύησης μέχρι την εκπνοή της, "λόγω υποσχέσεων του Καθ' ου η Αίτηση", τον οποίο προφανώς θεωρούσε φερέγγυο. Δεν ζητήθηκαν άλλες εγγυήσεις ή εξασφαλίσεις, με αποτέλεσμα ο Αιτητής να έχει τελικά εγκλωβιστεί στην επιλογή του να μην ρευστοποιήσει την τραπεζική εγγύηση που κατείχε και να μην έχει απαιτήσει στο κατάλληλο στάδιο περαιτέρω εξασφαλίσεις. Δεν μου διαφεύγει το γεγονός που υποδεικνύεται εξάλλου και από την ευπαίδευτη συνήγορο του Αιτητή, ότι η τραπεζική εγγύηση κάλυπτε μόνο τρία μηνιαία ενοίκια ενώ η απαίτηση του Αιτητή είναι για πολλαπλάσια ποσά. Η πιο πάνω όμως συμπεριφορά του Αιτητή ενισχύει την διαπίστωση μου περί της μη τεκμηρίωσης της κακής οικονομικής κατάστασης του Καθ' ου η Αίτηση. Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο Αιτητής δεν έχει αναφερθεί καθόλου στην αξία της ακίνητης περιουσίας της οποίας τη δέσμευση αξιώνει με την παρούσα Αίτηση, οδηγεί στην κατάληξη ότι ούτε το ισοζύγιο της ευχέρειας πρέπει να κλίνει υπέρ του Αιτητή. Ως τελευταία παρατήρηση αναφέρομαι στις αρχές που ισχύουν, σύμφωνα με τη νομολογία, σε περιπτώσεις έκδοσης διαταγμάτων με τα οποία ζητείται η δέσμευση περιουσίας που δεν αποτελεί το αντικείμενο της κυρίως Αίτησης. Στην απόφαση Spidertrade.com Finance Limited v. Κώστα Χ»Γαβριήλ

(2003)1 Α.Α.Δ. 121, λέχθηκαν τα εξής από τον Νικολάου Δ.: «Η στέρηση, μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης την οποία ο εναγόμενος θα υποστεί με τη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων που δεν αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής, δεν δικαιολογείται παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ήτοι σε εκείνες όπου καταδεικνύεται ότι ισχυρή αιτία αγωγής θα παρέμενε χωρίς αντίκρισμα λόγω άμεσου, απτού κινδύνου απομάκρυνσης περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό προς παρεμπόδιση ικανοποίησης της αναμενόμενης απόφασης στην αγωγή. Είναι κατά την άποψή μας προφανές ότι η παρούσα δεν ήταν μια τέτοια εξαιρετική περίπτωση. 'Όπως υποδείξαμε πρόσφατα στην Marketrends (Capital Market) Ltd v. Γεωργίου, Πολ. Έφ. 11261, ημερ. 13 Νοεμβρίου 2002, η εν λόγω εξουσία 'πρέπει να ασκείται με φειδώ, όχι ως μέτρο γενικής εξασφάλισης' για το ενδεχόμενο είσπραξης εξ αποφάσεως χρέους.» (δική μου υπογράμμιση) Είναι η άποψη μου ότι ούτε η παρούσα περίπτωση αποτελεί μία εξαιρετική περίπτωση στην οποία το Δικαστήριο οφείλει να εξασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια δεσμεύοντας περιουσία που δεν αποτελεί το αντικείμενο της κυρίως Αίτησης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Στη βάση όλων των πιο πάνω διαπιστώσεων μου αποφασίζω, με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, την απόρριψη της παρούσας αίτησης. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του Αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν, στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΧΡ/ΑΓ Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα [1] Το λεκτικό που χρησιμοποιείται στην εν λόγω εγγύηση έχει ως εξής: "18. Mr. Ebanoidze Michail and Mr. Gloushkov Oleg will jointly and severally unconditionally guarantee the obligations of the Tenant under this Agreement." [2] Οι αιτούμενες θεραπείες καταγράφονται στη σελίδα 1 πιο πάνω. [3] Το αναφερόμενο στην παράγραφο Α

(1)του αιτητικού, διαμέρισμα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο