Στέλιου Κοκκιναρά κ.α. ν. Κώστα Κωνσταντίνου, Αίτηση αρ.: E164/2008, 6/12/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2011:27 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: E164/2008 Μεταξύ:
- Στέλιου Κοκκιναρά
- Κώστα Κοκκιναρά
- Δέσποινας Μαρίνη
- Νικόλα Στ. Κοκκιναρά
- Ευάγγελου Κοκκιναρά, απάντων εξ Ελλάδος Αιτητών Και Κώστα Κωνσταντίνου, εκ Λεμεσού Καθ' ου η Αίτηση ------------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 29.6.2011 6/12/2011 Για τους Αιτητές: Κος Π. Κλεοβούλου για κ. Ν. Νεοκλέους (Στην απαγγελία της απόφασης ο κος Γρ. Χριστοδουλίδης) Για τον Καθ' ου η Αίτηση: Κος Γ. Κωνσταντινίδης (Στην απαγγελία της απόφασης ο κος Π. Κωνσταντινίδης) Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 17.5.11 εκδόθηκε στην υπόθεση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, τελική απόφαση σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση (Αιτητή στην παρούσα αίτηση και που στο εξής θα αναφέρεται ως "ο Αιτητής"), με την οποία ο τελευταίος διατάχθηκε να παραδώσει την κατοχή του μισθίου και να καταβάλει οφειλόμενα ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη, στους Αιτητές (Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα αίτηση που στο εξής θα καλούνται "οι Καθ' ων η Αίτηση"). Με την παρούσα αίτηση, που καταχωρήθηκε στις 29.6.11, ο Αιτητής ζητά την παράταση από το Δικαστήριο του χρόνου καταχώρισης ειδοποίησης έφεσης στην πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση. Με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ο δικηγόρος του Αιτητή προβάλλει τα εξής: (α) Από λάθος στον υπολογισμό του χρόνου καταχώρισης έφεσης, η ειδοποίηση έφεσης εναντίον της πιο πάνω απόφασης δεν καταχωρήθηκε έγκαιρα. (β) Το σφάλμα στον υπολογισμό του χρόνου έγινε αντιληπτό στις 28.6.11, όταν αποπειράθηκε ο δικηγόρος του Αιτητή να καταχωρήσει την έφεση, οπότε και διαπίστωσε ότι η προθεσμία για την καταχώριση της είχε εκπνεύσει στις 27.6.
- (γ) Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε άμεσα, μετά τη διαπίστωση της εκπνοής της προθεσμίας (δηλαδή την 29.6.11). Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν αμφισβητούν μεν τα γεγονότα που προβάλλονται με την αίτηση αλλά υποστηρίζουν ότι: (α) Οι λόγοι που εκτίθενται σ' αυτήν δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την παράταση και δεν αντισταθμίζουν τις δυσμενείς επιπτώσεις στα συμφέροντα των Καθ' ων η Αίτηση. (β) Ο Αιτητής δεν επικαλείται στην αίτηση του εκ πρώτης όψεως καλές πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης και ως εκ τούτου λείπει μια σημαντική προϋπόθεση για να πετύχει η παρούσα αίτηση. (γ) Ο Αιτητής είναι κακόπιστος διότι αντί να παραδώσει το μίσθιο, το ενοικιάζει σε τρίτους οι οποίοι προκαλούν σ' αυτό ζημιές. Νομική Πτυχή: Με δεδομένη την ανυπαρξία ειδικής πρόνοιας στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό, ενεργοποιείται στην παρούσα περίπτωση ο Κανονισμός 12(α) και το Δικαστήριο θα εφαρμόσει τις σχετικές πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το ζήτημα της παράτασης του χρόνου καταχώρισης έφεσης διέπεται από τη Δ.35, θ.2, η οποία προνοεί τα κάτωθι: "Subject and without prejudice to the power of the Court of Appeal under Order 57, Rule 2, no appeal from any interlocutory order, or from an order, whether final or interlocutory, in any matter not being an action, shall be brought after the expiration of fourteen days, and no other appeal shall be brought after the expiration of six weeks, unless the Court or Judge, at the time of making the order or at any time subsequently, or the Court of Appeal shall enlarge the time. [.]" Σχετική είναι επίσης η Διαταγή 57, θ.2, η οποία αφορά γενικά την εξουσία του Δικαστηρίου να παρατείνει τις προθεσμίες που προβλέπονται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και η οποία προνοεί ότι: "A Court or Judge shall have power to enlarge or abridge the time appointed by these Rules, or fixed by any order enlarging time, for doing any act or taking any proceeding, upon such terms (if any) as the justice of the case may require, and any such enlargement may be ordered although the application for the same is not made until after the expiration of the time appointed or allowed : provided that when the time for delivering any pleading or document or filing any affidavit, answer or document, or doing any act is or has been fixed or limited by any of these Rules or by any direction or order of the Court or Judge, the costs of any application to extend such time and of any order made thereon shall be borne by the party making such application unless the Court or Judge shall otherwise order." Οι πιο πάνω αναφερόμενες πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έχουν απασχολήσει τη νομολογία επανειλημμένα. Το ζήτημα, γενικά, της ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράταση χρόνου έτυχε εκτενούς ανάλυσης στην υπόθεση Λυσιώτη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2000)1 Α.Α.Δ. 364: «Από την επισκόπηση της σχετικής νομολογίας προκύπτουν οι πιο κάτω αρχές: 1. Η προεξάρχουσα αρχή είναι ότι η σχετική εξουσία του δικαστηρίου αποτελεί ζήτημα διακριτικής ευχέρειας (Loizou v. Konteatis
(1968)1 C.L.R. 291, 293 και Schafer v. Blyth [1920] 3 K.B. 143). Η εξουσία αυτή πρέπει να ασκείται δικαστικά και να λαμβάνονται υπόψη όλα τα ουσιώδη περιστατικά της υπόθεσης. Ανάμεσα στα περιστατικά πρωτεύουσα θέση κατέχει η ύπαρξη ή όχι ικανοποιητικής δικαιολογίας για την παράλειψη του αιτητή να κάμει μέσα στις καθορισμένες προθεσμίες αυτό που τώρα επιζητεί να κάμει (Λυρατζής ν. Χαραλάμπους κ.α.
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ., 193, Loizou (πιο πάνω), Cyprian Seaway Agencies v. Republic
(1981)3 C.L.R. 271). 2. Οι τασσόμενες προθεσμίες αποτελούν βασικό υποστήριγμα του νομικού μας συστήματος για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης (Μιχαηλίδης v. Χρίστου
(1996)1(B) A.A.Δ. 1190, Κληρίδης ν. Σταυρίδη
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1348 και Βαρδιάνου ν. Richards
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 698). Όπου ο νομοθέτης θέτει προθεσμίες για τη λήψη διαδικαστικών μέτρων οι πρόνοιες αναφορικά με τις προθεσμίες πρέπει να εφαρμόζονται αυστηρά. Η τήρηση τους εξυπηρετεί άμεσα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Πρόκειται για ζήτημα που συνδέεται με το δημόσιο συμφέρο για την τελεσιδικία και επηρεάζει άμεσα τα συμφέροντα των διαδίκων. Από τη συμμόρφωση προς τα χρονοδιαγράμματα που τάσσονται από τους θεσμούς εξαρτάται η απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης. Διαφορετική αντιμετώπιση θα δημιουργούσε επικίνδυνα ρήγματα στην απονομή της δικαιοσύνης (Χόππης ν. Παναγή
(1993)Α.Α.Δ. 140, Βαρδιάνου (πιο πάνω) και Cyprus Import Corporation Ltd v. Σενέκη
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1108). 3. Ειδικές περιστάσεις όπως υπερβολική αργοπορία δυνατόν να πείσουν το δικαστήριο να αρνηθεί την παράταση της προθεσμίας (Eaton v. Storer 22 Ch. D. 92, C.A. και Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 904).
- Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτελεί αποκλειστικό οδηγό για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την παράταση της προθεσμίας (Χόππης (πιο πάνω), σελ.
- Βλ. και Ιωάννου ν. Θεοδούλου κ.ά.,
(2000)1 Α.Α.Δ. 7 στην οποία έχουν επισημανθεί τα εξής: "Ο προσδιορισμός των συμφερόντων της δικαιοσύνης σε κάθε περίπτωση, είναι έργο σύνθετο. Αντισταθμίζονται, αφενός, οι συνέπειες της παρεκτροπής από τα θέσμια, τα επακόλουθα τους στα δικαιώματα του αντιδίκου και, αφετέρου, οι συνέπειες άρνησης του αιτήματος στα συμφέροντα του αιτητή. Όπως εξηγείται στη Χοππής, σελ. 143: "Το συμφέρον της δικαιοσύνης είναι έννοια σύνθετη και πολυδιάστατη, συνυφασμένη με το σύνολό των αρχών του δικαίου και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης" (Βλ. επίσης Δημοκρατία ν. Χριστοδούλου
(1997)3 Α.Α.Δ. 241 και Πισσούριου ν. Golden Hand Co. Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 257).» Όσον αφορά την ειδική πρόνοια για παράταση χρόνου υποβολής έφεσης, στην υπόθεση Βουριά ν. Δασκάλου
(1993)1 Α.Α.Δ. 808, τέθηκε ο κανόνας ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται υπέρ του διαδίκου ο οποίος διεκδικεί τα δικαιώματα του έγκαιρα και με σπουδή αλλά εκτρέπεται λόγω σφάλματος του δικηγόρου. "Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου συναρτάται με τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, όπως επαναβεβαιώνεται στην πρόσφατη απόφαση στη Χόππης ν. Παναγή
(1993)1 Α.Α.Δ. 140. Όπως εξηγείται, τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι έννοια σύνθετη και πολυδιάστατη, συνυφασμένη με το σύνολο των αρχών του δικαίου και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Εκείνος ο οποίος επιδιώκει το δίκαιο δεν μπορεί να επιδείξει αδιαφορία για τα δικαιώματά του ή εκείνα του αντιδίκου του ή καταφρόνηση για τα θεσμικά πλαίσια άσκησης των δικαιωμάτων του. Εκεί όμως που επιδεικνύει σπουδή για την άσκηση των δικαιωμάτων του και εκτρέπεται λόγω σφάλματος ή αδιαφορίας του δικηγόρου, μπορεί να τύχει συγχώρησης νοουμένου ότι δε διαπιστώνεται άλλος ανατρεπτικός παράγοντας για την απονομή της δικαιοσύνης. Η αποκάλυψη των λόγων της έφεσης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την παράταση της προθεσμίας για την υποβολή έφεσης. Στην προκείμενη περίπτωση η καθυστέρηση της αιτήτριας να υποβάλει έφεση μέσα στα θεσμικά χρονικά πλαίσια, δεν οφειλόταν σε αδιαφορία ή καταφρόνηση των θεσμών. Θα ήταν ασφαλώς καλύτερο αν υποβαλλόταν αίτηση για παράταση μόλις είχε διαπιστωθεί ότι εξέπνευσε ο χρόνος για την υποβολή έφεσης. Ο χρόνος όμως ο οποίος διέρρευσε για τη μελέτη της υπόθεσης, δε μετέβαλε ουσιωδώς τα κρίσιμα γεγονότα για την άσκηση της διακριτικής μας ευχέρειας." Από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης διαπιστώνω ότι: Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε αμέσως μετά την διαπίστωση της εκπνοής του χρόνου για υποβολή έφεσης, χωρίς καθυστέρηση. Η πάροδος άπρακτης της σχετικής προθεσμίας οφείλεται σε σφάλμα του δικηγόρου του Αιτητή αναφορικά με τον υπολογισμό της διάρκειας της προθεσμίας. Η συμπεριφορά του Αιτητή δεν καταδεικνύει κατάχρηση των Θεσμών. Δεν προβάλλεται ισχυρισμός από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση, ότι μετά την εκπνοή της προθεσμίας για υποβολή έφεσης (με έρεισμα την τελεσιδικία), αυτοί προέβηκαν σε οποιεσδήποτε ενέργειες. Τέλος, όσον αφορά το ζήτημα που προβάλλουν οι Καθ' ων η Αίτηση για την απουσία αναφοράς από μέρους του Αιτητή στους λόγους έφεσης και στις πιθανότητες επιτυχίας της, έχει κριθεί από τη νομολογία (Βουριά ν. Δασκάλου πιο πάνω) ότι αυτό δεν αποτελεί οδηγό για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου και σε συνδυασμό με τις νομικές αρχές που προκύπτουν από τη νομολογία, βρίσκω ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ του Αιτητή. Ο χρόνος υποβολής ειδοποίησης έφεσης στην τελική απόφαση του Δικαστηρίου, στην αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, παρατείνεται για περίοδο 10 ημερών από σήμερα. Καμιά διαταγή για έξοδα εκδίδεται. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστόν Αντίγραφο Γραμματέας ΧΡ/ΑΓ Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης ειδοποίησης έφεσης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο