Κυριακή Σολωμού ν. Θεογνωσία Α. Πινδάρου, Αίτηση αρ.: K15/11, 23/12/2011

(6),

(7)περιλαμβάνουν σκανδαλώδεις, άχρηστους, άσχετους προς την αίτηση ισχυρισμούς και/ή ισχυρισμούς ενοχλητικούς και/ή τείνοντες να προκαλέσουν αμηχανία, δυσμενείς εντυπώσεις, να περιπλέξουν και να καθυστερήσουν τη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης. Η αίτηση βασίζεται "επί των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών Κ.11 και Κ.Κ. 7, 8, επί των προβλεπομένων στο Παράρτημα Κανονισμών, Τύπων 1 και 3, επί των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών: Δ.21 Κ10, Δ.19 Κ.Κ. 3, 26, Δ.27, Δ.48 Κ 9 (j) (κ) (ο) και στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, άρθρα 27 εδάφια 2 και 4 και άρθρο 29, και στη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου". Με την ένσταση της που καταχώρισε η Καθ' ης η Αίτησης τις 24.10.10 προβάλλει ως λόγους ένστασης τα πιο κάτω: (α) Η αίτηση είναι παράτυπη, αβάσιμη και ουσιαστικά αστήρικτη. (β) Η αίτηση δεν υποστηρίζεται ή συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. (γ) Η αίτηση συνιστά κατάχρηση διαδικασίας. (δ) Τα αναφερόμενα ως γεγονότα είναι μόνον νομικά επιχειρήματα και ισχυρισμοί, τα οποία δεν υποστηρίζουν την αίτηση. Διαδικασία: Εφόσον το ενδιάμεσο ζήτημα που θέτει η Αιτήτρια είναι καθαρά νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση και οι δύο πλευρές αγόρευσαν επί του νομικού αυτού ζητήματος. Αγορεύσεις: Στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας αναφέρθηκε στην απόφαση L.S.A. Packers & Forwarders Ltd v. Θεοδοσίας Φράγκου κ.ά.,

(1999)1 Α.Α.Δ. 392 σχολιάζοντας ότι σύμφωνα με τη νομολογία, η Ανταπαίτηση μπορεί να καταχωρηθεί μόνο εφόσον είναι σχετική με την Απαίτηση και δεν θα προκαλέσει καθυστέρηση στη διαδικασία. Το ζήτημα θα πρέπει να εξετάζεται ακόμα πιο αυστηρά από το παρόν Δικαστήριο το οποίο, έχοντας ειδική δικαιοδοσία, πρέπει να διεκπεραιώνει τις διαδικασίες με τον ταχύτερο τρόπο. Στην παρούσα περίπτωση η οποία αφορά απαίτηση για αύξηση ενοικίου, δεν διεκδικείται με την Ανταπαίτηση αποκλεισμός της αύξησης του ενοικίου ή μείωση του, αλλά ζητήματα άσχετα με την απαίτηση, όπως ζητήματα σχετικά με το υδραυλικό σύστημα και τον χώρο στάθμευσης του ακινήτου, τα οποία θα έπρεπε να προωθηθούν σε ανεξάρτητη διαδικασία. Αναφέρθηκε, περαιτέρω, ο συνήγορος της Αιτήτριας, σε ζητήματα που αφορούν την ουσία της Ανταπαίτησης και συγκεκριμένα τη μη αποστολή της προβλεπόμενης στο Νόμο ειδοποίησης για επιδιορθώσεις του μίσθιου. Η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση στην δική της αγόρευση, προέβηκε επίσης σε αναφορές σχετικά με την ουσία της Ανταπαίτησης και ακολούθως δικαιολόγησε τη σχέση της Ανταπαίτησης με την Απαίτηση της Αιτήτριας, αναφέροντας ότι εφόσον η Απαίτηση αφορά το ύψος του ενοικίου, είναι σχετικές με τούτο και οι αναφερόμενες στην Ανταπαίτηση αναγκαίες επιδιορθώσεις στο μίσθιο. Νομική Πτυχή: Προτού αναφερθώ στη νομική πτυχή της Αίτησης, θεωρώ ορθό να παραθέσω επιγραμματικά την ουσία της διαφοράς των διαδίκων. Με την Κυρίως Αίτηση της, η Αιτήτρια αναφέρει ότι το ενοίκιο που καταβάλλεται σήμερα από την Καθ' ης η αίτηση ανέρχεται σε €280 μηνιαίως και ζητά όπως αυτό αυξηθεί κατά 8% ή ως το 90% του μέσου όρου των ενοικίων της μικρής περιοχής, με έναρξη ισχύος από την καταχώριση της Αίτησης. Στην Απάντηση και Ανταπαίτηση της η Καθ' ης η Αίτηση πέρα από τις προδικαστικές ενστάσεις που προβάλλει αρνείται μερικώς τα γεγονότα που προβάλλει η Αιτήτρια καθώς και την Αιτούμενη Θεραπεία ενώ ανταπαιτεί από την Αιτήτρια την επιδιόρθωση του υδραυλικού συστήματος του μίσθιου και όπως εμποδιστεί η Αιτήτρια από το να χρησιμοποιεί κάποιο χώρο στάθμευσης. Όσον αφορά τη θέση της Αιτήτριας ότι η καταχώριση Ανταπαίτησης δεν προνοείται από τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, σχετική είναι η απόφαση L.S.A. Packers (πιο πάνω), στην οποία αναφέρθηκαν και οι δύο πλευρές. Σύμφωνα με αυτήν, η έγερση Ανταπαίτησης από Εναγόμενο διέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι εφαρμόζονται αναλογικά από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δυνάμει του Κανονισμού 12(α)[1] του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού. Το ζήτημα του αποκλεισμού Ανταπαίτησης διέπεται από την Δ.21, θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «10. Where a defendant sets up a counterclaim, if the plaintiff, or any other person made a party to it, contends that the claim thereby raised ought not to be disposed of by way of counterclaim, but in an independent action, the Court or a Judge may at any time order that such counterclaim be excluded." Σε μετάφραση: «10. Όπου ο εναγόμενος εγείρει ανταπαίτηση, εάν ο ενάγων, ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο κατέστη διάδικος, ισχυρίζεται ότι η απαίτηση η οποία εγε3ίρεται με την ανταπαίτηση δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί μέσω ανταπαιτήσεως, αλλά με ανεξάρτητη αγωγή, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής ο οποίος επιλαμβάνεται του αιτήματος μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο να διατάξει η ανταπαίτηση να αποκλειστεί.» Στην απόφαση Athina Leather Ltd κ.α. ν. Χαραλάμπους κ.α.

(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 787, γίνεται αναφορά στην Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (SAL)

(1992)1 Α.Α.Δ. 710, ". . . στην οποία οι σχετικές αρχές έχουν επεξηγηθεί ως εξής:

(1)Παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να αποκλείσει τη συνεκδίκαση της ανταπαίτησης με την αγωγή εφόσον τούτο κρίνεται πρέπον.

(2)Η σχετική εξουσία του Δικαστηρίου είναι συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης η οποία συναρτάται άμεσα με την απρόσκοπτη κατά το δυνατό διεκπεραίωση της δίκης.

(3)Η Αγγλική Νομολογία, ερμηνευτική των αντίστοιχων αγγλικών δικονομικών προνοιών στις οποίες η Δ.21 θ.10 είναι προσαρμοσμένη αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να αποκλείσει ανταπαίτηση οποτεδήποτε κρίνεται ότι η συνεκδίκαση της με την αγωγή δεν είναι πρόσφορος (expedient) ή θα προκαλέσει δυσχέρεια (inconvenience) στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του ενάγοντος.

(4)Ενδεχόμενο πρόκλησης σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής συνιστά δυσχέρεια που παρέχει έρεισμα για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης.

(5)Το κυριαρχικό στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι το πρόσφορο της εκδίκασης της ανταπαίτησης συγχρόνως με την αγωγή και η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα απ' αυτό το ενδεχόμενο." Στην παρούσα περίπτωση δεν διαπιστώνω την ύπαρξη οποιουδήποτε πειστικού επιχειρήματος γιατί στην εκδίκαση της Ανταπαίτησης με την Απαίτηση της Αιτήτριας δεν είναι πρόσφορη ή θα προκαλέσει καθυστέρηση στην εκδίκαση της Αίτησης. Δεν θα ασχοληθώ καθόλου στο σημείο αυτό με την επιχειρηματολογία που αφορά την ουσία της Ανταπαίτησης και το κατά πόσο αυτή είναι βάσιμη ή όχι. Αυτά είναι ζητήματα που το Δικαστήριο θα κληθεί να εξετάσει κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Αυτό που διαπιστώνεται είναι ότι η Απαίτηση αφορά το ύψος του ενοικίου το οποίο, σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 23/83, θα καθοριστεί λαμβανομένων υπόψη των παραγόντων που το Άρθρο 8

(5)του νόμου αυτού ορίζει[2]. Εφόσον στους παράγοντες που θα ληφθούν υπόψη περιλαμβάνεται «η κατάσταση του ακινήτου [.] και οι παρεχόμενες σ' αυτό διευκολύνσεις», βρίσκω ότι η Ανταπαίτηση δεν είναι άσχετη με την Απαίτηση αλλά ότι υπάρχει συνάφεια ανάμεσα στα επίδικα θέματα της Αίτησης και της Ανταπαίτησης. Στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεών μου, βρίσκω ότι η διακριτική μου ευχέρεια, όπως προνοείται στην πιο πάνω Δ.21, θ.10, θα πρέπει να ασκηθεί εναντίον του αιτήματος της Αιτήτριας και η ενδιάμεση αίτηση να απορριφθεί. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΧΡ/ΑΓ Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Αποκλεισμός Ανταπαίτησης [1] 12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου. [2] 8

(5)Τηρουμένων των πιο πάνω εδαφίων, για τον καθορισμό του δικαίου ενοικίου πρέπει να υπολογίζεται το αγοραίο ενοίκιο και ο μέσος όρος των ενοικίων στην ίδια μικρή περιοχή, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η σπανιότητα παρομοίων ακινήτων στην ίδια μικρή περιοχή, ενώ πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι περιστάσεις (εκτός από τις προσωπικές), μεταξύ των οποίων η ηλικία, ο χαρακτήρας, το μέγεθος, η τοποθεσία, η κατάσταση του ακινήτου (και προκειμένου περί διατηρητέας οικοδομής, κατά πόσο έχουν εκτελεστεί σε αυτή έργα από τον ιδιοκτήτη της και με πιο ύψος δαπανών), καθώς και οι παρεχόμενες σ' αυτό διευκολύνσεις. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο