Christakis Andreou (Supermarkets) Ltd ν. JCY Distributors Ltd κ.α., Αίτηση αρ.: Κ59/2009, 27/8/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2012:8 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου και Χρ. Παπαδούρη και Α. Κωστή, Παρέδρων Αίτηση αρ.: Κ59/2009 Μεταξύ: Christakis Andreou (Supermarkets) Ltd, από τη Λεμεσό Αιτητών Και
- JCY Distributors Ltd, από τη Λεμεσό
- Αντώνη Χριστοδούλου, από τη Λεμεσό Καθ' ων η Αίτηση ------------------------------------------- Ημερομηνία 27/8/2012 Για τους Αιτητές: Κος Σ. Πούγιουρος Για τους Καθ' ων η Αίτηση: Κος Ν. Νεοκλέους (κος Π. Μιχαηλίδης στην απαγγελία της απόφασης) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα υπόθεση έχει ως μοναδικό αντικείμενο την αξίωση των ιδιοκτητών του υπόγειου υποστατικού στην οδό Αναπαύσεως 1, στη Λεμεσό (στο εξής «το μίσθιο») για ισχυριζόμενες ζημιές που οι ενοικιαστές (Καθ' ων η Αίτηση) προκάλεσαν σ' αυτό στη διάρκεια της ενοικίασης. Η επίδικη ενοικίαση έληξε το Μάρτιο του 2009, με την παράδοση της κατοχής του μισθίου από τους Καθ' ων η Αίτηση. Απαίτηση: Η απαίτηση όπως περιγράφεται στην αίτηση, αφορά ζημιές στο πάτωμα του μισθίου, στο σοβατεπί (τσεκολαδούρες), στις κολώνες, στο ταβάνι και στις ακμές των δοκών. Αποτελεί ισχυρισμό των Αιτητών ότι στη διάρκεια της ενοικίασης του μισθίου από τους Καθ' ων η Αίτηση (από το έτος 2000 μέχρι το 2009) προκλήθηκαν στο μίσθιο ζημιές από τη χρήση περονοφόρου οχήματος (forklift), οι οποίες δεν αποκαταστάθηκαν, παρά την τέτοια υποχρέωση που οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν αναλάβει για αποκατάσταση των ζημιών αυτών. Απάντηση και Ανταπαίτηση: Στο δικόγραφο τους οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται ότι το μίσθιο είχε παραδοθεί σ' αυτούς σε άριστη κατάσταση και ισχυρίζονται ότι: (α) το μίσθιο είχε υποστεί ζημιές από προηγούμενους ενοικιαστές ή και από τους ίδιους τους Αιτητές. (β) Οι αξιούμενες αποζημιώσεις είναι διογκωμένες, υπερβολικές και αφορούν φυσική φθορά. (γ) Οι Αιτητές αποποιήθηκαν, στο στάδιο της παραλαβής του ακινήτου, την απαίτηση τους για ζημιές εφόσον εξέφρασαν την πρόθεση να ενοικιάσουν πάραυτα το μίσθιο σε τρίτους. (δ) Οι Αιτητές καταχώρισαν αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού για οφειλόμενα ενοίκια, χωρίς αναφορά σε αποζημιώσεις και εμποδίζονται ως εκ τούτου να διεκδικήσουν αποζημιώσεις. Ανταπαιτητικά, οι Καθ' ων η Αίτηση αξιώνουν την έκδοση απόφασης υπέρ τους για το ποσό των €1.102[1], που είχαν καταβάλει ως «εγγύηση και/ή ντεπόζιτο» στους Αιτητές κατά την έναρξη της ενοικίασης. Απάντηση στην Ανταπαίτηση Στο δικόγραφο τους αυτό οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι το πάτωμα του μισθίου κατά την έναρξη της πρώτης ενοικίασης από τους Καθ' ων η αίτηση, βρισκόταν σε πολύ καλή κατάσταση και ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεσμεύτηκαν να το επαναφέρουν στην κατάσταση αυτή, κατά την παράδοση της κατοχής. Ισχυρίζονται περαιτέρω οι Αιτητές ότι δεν αποποιήθηκαν σε οποιοδήποτε στάδιο τα προβλεπόμενα στη σύμβαση ενοικίασης δικαιώματα τους και επομένως δικαιούνται να κρατήσουν το ποσό του ντεποζίτου (€1.102,05) έναντι των αποζημιώσεων που αξιώνουν για την επιδιόρθωση του πατώματος. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Ο πρώτος μάρτυρας για τους Αιτητές, Ιωάννης Ιωάννου (Μ.Α.1) είναι πολιτικός μηχανικός, με σπουδές στη Μ. Βρετανία και διατηρεί σχετικό γραφείο στη Λεμεσό από το
- Ανέφερε ότι έχει ελέγξει το μίσθιο για ζημιές που προκλήθηκαν από τους ενοικιαστές και ετοίμασε έκθεση εκτίμησης (Τεκμήριο 1). Έχει επίσης λάβει, κατά την επίσκεψη του αυτή, φωτογραφίες τις οποίες ο ίδιος εκτύπωσε στον υπολογιστή του (Τεκμήριο 1). Η επίσκεψη έλαβε χώρα περίπου μία εβδομάδα πριν την ημερομηνία της έκθεσης. Είχε οδηγίες να επικεντρωθεί στις ζημιές που υπήρχαν στο πάτωμα και να εξετάσει επίσης τις ζημιές στις κολώνες και στα δοκάρια του μισθίου. Διαπίστωσε ότι το πάτωμα είχε υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά με τη δημιουργία πολλαπλών ρωγμών στα πλακίδια από τη χρήση κινούμενου φορτίου στο χώρο. Μέσα στο μίσθιο κινείτο μηχάνημα με φορτίο το οποίο προκάλεσε τον θρυμματισμό, ενώ η επικάλυψη που είχε γίνει επί των πλακιδίων, από τους Καθ' ων η αίτηση, ήταν προσωρινής φύσεως. Στο πάτωμα υπήρχε και ζημιά από χρήση χημικών, εφόσον στο χώρο γινόταν καθαρισμός ψυγείων νερού με τη χρήση χημικών. Διαπίστωσε επίσης ότι μεγάλο μέρος της τσεκολαδούρας είχε αφαιρεθεί ενώ υπήρχαν και κτυπήματα σε κολώνες, σε ύψος 40 εκ. από το έδαφος. Υπήρχαν και πιο μικρές ζημιές στην ηλεκτρική εγκατάσταση, οι οποίες δεν λήφθηκαν υπόψη. Το κόστος των ζημιών ανέρχεται σε €25.896, πλέον το Φ.Π.Α. και αφορά το συνολικό εμβαδόν του μισθίου, διότι θα πρέπει να αφαιρεθεί όλο το πάτωμα και να τοποθετηθεί νέο, ισοδύναμο. Η επιδιόρθωση μέρους μόνο του πατώματος δεν είναι δυνατή, διότι η ζημιά είναι μεγάλη και επίσης πρέπει να υπάρχει ομοιομορφία στο χώρο. Ο αριθμός 210[2] αφορά το μήκος της «τσεκολαδούρας» και έχει υπολογιστεί σε «τρεχούμενα μέτρα». Οι κολώνες και οι ακμές των δοκών έχουν επίσης υπολογιστεί με τον ίδιο τρόπο και θα επιδιορθωθούν με ειδικά εποξικά και πολυμερικά υλικά που είναι πολύ ακριβά. Για το κόστος έλαβε υπόψη τις τιμές του
- Έχει αμειφθεί για την εργασία του με το ποσό των €900 πλέον Φ.Π.Α. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Α.1 υποστήριξε ότι κατά την επίσκεψη του το μίσθιο αυτό ήταν εντελώς κενό με εξαίρεση μερικά πράγματα άχρηστα και δεν υπήρχε μέσα νέος ενοικιαστής. Αναφέρθηκε εκτενώς στις εργασίες που θα εκτελεστούν για την αποκατάσταση της ζημιάς. Η αξία του μωσαϊκού πατώματος υπολογίστηκε σε €31 το μέτρο, το οποίο περιλαμβάνει τόσο το κόστος της αγοράς, όσο και την τοποθέτηση του. Κατά το έτος 2009 η αγοραία αξία των κεραμικών ανερχόταν σε €10 - €12 το τμ Αναφέρθηκε επίσης στα ημερομίσθια των εργατών, στα μηχανήματα που θα χρησιμοποιηθούν, καταλήγοντας όμως στο ότι η εργασία θα δοθεί σε εργολάβο ο οποίος θα φροντίσει για τους εργάτες και τα μηχανήματα. Αυτή είναι και η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό της τιμής ανά μέτρο. Έχει λάβει υπόψη του πόσο χρειάζεται η εργασία ανά τμ, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του εργολάβου και με βάση ανάλογα έργα (τοποθέτησης δαπέδων) της εποχής εκείνης (δηλ. το έτος 2009). Διευκρίνισε ότι έχει υπολογίσει μήκος 110 μ. για τις ακμές των δοκών και τις κολώνες. Επανέλαβε ότι το κόστος για την αποκατάσταση των κολώνων και των δοκών είναι ψηλό λόγω των υλικών που θα χρησιμοποιηθούν ενώ υποστήριξε ότι για τον καθαρισμό του χώρου κατά τη διάρκεια των εργασιών θα χρειαστεί ποσό €1.500 το οποίο αφορά τον εργάτη που θα μαζεύει τα άχρηστα για περίοδο 15 ημερών (15 Χ €60), πλέον ποσό €600 για τα μεταφορικά, την ενοικίαση του κάδου, πλέον το κέρδος του εργολάβου. Δεν γνωρίζει κατά πόσο οι εργασίες έχουν τελεστεί από τον ιδιοκτήτη. Ο Μ.Α.1 μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Στη βάση των προσόντων και της πείρας του, που δεν αμφισβητήθηκαν, αποδέχομαι αυτόν ως εμπειρογνώμονα. Εφόσον τα όσα εξ ακοής ανέφερε για τη χρήση περονοφόρου οχήματος, επιβεβαιώθηκαν από τον Μ.Α.2[3], αποδέχομαι ως ορθές τις διαπιστώσεις του αναφορικά με τις ζημιές που υπάρχουν στο μίσθιο και τον τρόπο που προκλήθηκαν (με εξαίρεση τα όσα αναφέρθηκαν για τη ζημιά από τη χρήση χημικών ουσιών. Για το ζήτημα αυτό δεν τεκμηριώθηκε η εμπειρογνωμοσύνη του Μ.Α.1 και η σχετική μαρτυρία δεν γίνεται δεκτή). Πέραν τούτου, αναφορικά με το κόστος επαναφοράς του μισθίου στην προτέρα του κατάσταση, βρίσκω ότι ο Μ.Α.1 αναφέρθηκε στο ολικό ποσό και έχει επίσης εξηγήσει (κυρίως στο στάδιο της αντεξέτασης του) τον ακριβή τρόπο υπολογισμού του κόστους αποκατάστασης της ζημιάς. Αναφέρθηκε αναλυτικά τόσο στις επί μέρους εργασίες που θα πρέπει να εκτελεστούν, όσο και στις ποσότητες υλικών και στο εργατικό κόστος. Εξήγησε ότι οι εργασίες θα εκτελεστούν ως εργολαβία και ότι τα ποσά αντιστοιχούν σε εργολαβίες της εποχής εκείνης. Οι λεπτομέρειες που έχει δώσει παρέχουν στο Δικαστήριο τη δυνατότητα ελέγχου που απαιτείται προκειμένου να γίνει αποδεκτή και η μαρτυρία του επί αυτού του ζητήματος. Όσον αφορά την ημερομηνία επίσκεψης του μάρτυρα στο μίσθιο (στην οποία κατά την αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση έδωσε ιδιαίτερη σημασία) θεωρώ ότι δεν είναι ουσιώδες το κατά πόσο αυτή έλαβε χώρα μία ή δύο εβδομάδες πριν τη σύνταξη της έκθεσης εκτίμησης, εφόσον αποδέχομαι ότι ο Μ.Α.1 έχει επισκεφθεί το μίσθιο μετά την παράδοση του στους Αιτητές και πριν την εγκατάσταση σ' αυτό του νέου ενοικιαστή. Στην απουσία αντιφάσεων στη μαρτυρία του εμπειρογνώμονα, αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της εφόσον αυτός υπήρξε σαφής, άμεσος και ειλικρινής μάρτυρας. Ο Μ.Α.2, Κώστας Σοφοκλέους, διευθυντής των Αιτητών, ιδιοκτητών του μισθίου, αναφέρθηκε στις συμφωνίες μεταξύ Αιτητών και Καθ' ων η Αίτηση και διευκρίνισε ότι η ενοικίαση του μισθίου από τους τελευταίους έγινε για πρώτη φορά το Σεπτέμβριο του
- Παρουσίασε την αρχική συμφωνία ενοικίασης και συμπληρωματική αυτής (Τεκμήριο 3), τη συμφωνία ενοικίασης που έγινε το 2004 (Τεκμήριο 4), τη τελευταία γραπτή συμφωνία ενοικίασης μεταξύ των διαδίκων με ημερομηνία 22/11/2006 (Τεκμήριο 5). Αναφέρθηκε στις πρόνοιες που υπήρχαν σε όλες τις έγγραφες συμφωνίες σε σχέση με την αποκατάσταση των ζημιών στο πάτωμα και διευκρίνισε ότι κατά την έναρξη της ενοικίασης (το 2000) το πάτωμα ήταν καινούργιο, εφόσον είχε προηγηθεί η κατοχή από ένα μόνο ενοικιαστή για πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Κατά τη διάρκεια της ενοικίασης επισκεπτόταν καθημερινά το μίσθιο το οποίο χρησιμοποιούταν από τους Καθ' ων η Αίτηση ως αποθήκη εμφιαλωμένου νερού. Οι μπουκάλες νερού φορτοεκφορτώνονταν με τη χρήση περονοφόρου οχήματος (fork lift) σε ειδικά διαμορφωμένα πλαίσια («παλέτα»). Το μηχάνημα το είδε και ο ίδιος σε λειτουργία και χρησιμοποιείτο τουλάχιστον δύο φορές τη βδομάδα με πολύ βαρύ φορτίο. Οι Καθ' ων η Αίτηση έφυγαν από το μίσθιο το Μάρτη του 2009 και όταν ο Μ.Α.2 ανάφερε το ζήτημα των ζημιών και την ανάγκη επιδιόρθωσης τους, έλαβε την υπόσχεση ότι οι Καθ' ων η Αίτηση θα φρόντιζαν για την επιδιόρθωση. Απέρριψε κατηγορηματικά τη θέση ότι παραιτήθηκε της απαίτησης για αποκατάσταση της ζημιάς. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι κατά το έτος 2000 το πάτωμα του μισθίου είχε ήδη ζημιά από τη χρήση από τον προηγούμενο ενοικιαστή, επαναλαμβάνοντας ότι αυτό ήταν καινούργιο και περιέγραψε το χώρο που κατείχαν οι Καθ' ων η Αίτηση ως ένα ενιαίο υπόγειο χώρο περίπου 500 τμ, με πέντε αποχωρητήρια. Σε αυτό υπήρχαν και ξεχωριστά «λυόμενα» γραφεία τα οποία είχαν κατασκευαστεί από τους Καθ' ων η Αίτηση. Οι Καθ' ων η Αίτηση έφυγαν στις 9.3.09 και παρέδωσαν κλειδιά και τηλεχειριστήριο για τη συρόμενη πόρτα του μισθίου στο δικηγόρο των Αιτητών. Δεν γνώριζε ο μάρτυρας κατά πόσο ένα σετ κλειδιών παραδόθηκε κατευθείαν στους νέους ενοικιαστές από τους Καθ' ων η Αίτηση. Ο νέος ενοικιαστής (Μ.S. Electronics) επιθεώρησε το μίσθιο μία, δύο φορές και ακολούθως υπογράφηκε η συμφωνία ενοικίασης και του παραδόθηκαν τα κλειδιά από τους Αιτητές. Σε υποβολή ότι δεν στάληκε οποιαδήποτε επιστολή αναφορικά με την απαίτηση για τις ζημιές στο μίσθιο από πλευράς των Αιτητών, ο Μ.Α.2 απάντησε ότι είχε αναφέρει ρητώς στους Καθ' ων ότι δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιείται περονοφόρο όχημα στο μίσθιο, διότι γνώριζε τις ζημιές που θα μπορούσε να υποστεί το ακίνητο από μια τέτοια χρήση. Έτσι, με αναφορές στο συμβόλαιο προσπάθησε να αποφύγει αυτό το ενδεχόμενο. Υπήρχαν ήδη ζημιές όταν έγινε το δεύτερο συμβόλαιο (Τεκμήριο 4) και οι Καθ' ων η Αίτηση ζήτησαν τη διαγραφή της σχετικής αναφοράς στο έγγραφο, κάτι που δεν επιτράπηκε από το δικηγόρο των Αιτητών. Σε σχετική υποβολή ότι κατά την παράδοση του μισθίου δεν επιφύλαξαν οι Αιτητές τα δικαιώματα τους για τις ζημιές, ανέφερε ότι κατά το χρόνο εκείνο υπήρχε και απαίτηση για απλήρωτα ενοίκια τα οποία οι Καθ' ων η Αίτηση δεν κατέβαλλαν, πιέζοντας τους Αιτητές να εγκαταλείψουν την απαίτηση για τις ζημιές στο πάτωμα. Τα ενοίκια τελικά εισπράχτηκαν με δικαστική διαδικασία. Αρνήθηκε την υποβολή ότι στις 9.3.09 ο νέος ενοικιαστής είχε ήδη εγκατασταθεί στο μίσθιο, υποστηρίζοντας ότι το μίσθιο είχε παραμείνει κενό για ένα διάστημα και αυτό υποστηρίζεται από τις φωτογραφίες που κατατέθηκαν. Αρνήθηκε επίσης τις υποβολές ότι: - ο νέος ενοικιαστής βιαζόταν να παραλάβει το μίσθιο και γι' αυτό εγκαταλείφθηκε η απαίτηση για επιδιόρθωση του πατώματος και - οι Καθ' ων η Αίτηση προθυμοποιήθηκαν να επιδιορθώσουν το πάτωμα αλλά αρνήθηκαν οι Αιτητές και ο νέος ενοικιαστής τους. - η ζημιά που περιγράφεται στην έκθεση εκτίμησης αποτελεί φυσικές φθορές και - το ύψος της απαίτησης είναι πολύ μεγάλο και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Περαιτέρω, ο μάρτυρας παραδέχθηκε ότι μέχρι σήμερα δεν έγιναν οι επιδιορθώσεις που αναφέρονται στην έκθεση εκτίμησης, τις οποίες προτίθεται να κάνει αφού συνεννοηθεί με το νέο ενοικιαστή. Αποδέχθηκε ότι το πάτωμα στα αποχωρητήρια και στα γραφεία δεν είχε ζημιά, αλλά αφού διαπίστωσε ότι δεν υπάρχει στην αγορά το ίδιο υλικό, θα πρέπει να γίνει αλλαγή σε ολόκληρο το πάτωμα για ομοιομορφία. Επανέλαβε ότι χρησιμοποίησε το ντεπόζιτο για τον καθαρισμό του μισθίου, το φρεσκάρισμα των τοίχων πριν το παραδώσει στους Μ.S. Electronics καθώς και την επιδιόρθωση της ηλεκτρικής εγκατάστασης και των λαμπτήρων φθορίου ("φλορέντζες") στο ταβάνι που είχαν καταστραφεί. Επανεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι το ενοίκιο του μισθίου είναι χαμηλό (€1.300 μηνιαίως) και αυτό οφείλεται στην κατάσταση του δαπέδου. Ο Μ.Α.2 μου έχει επίσης κάνει καλή εντύπωση. Τα όσα ανέφερε σχετικά με τη χρήση του μισθίου και την πρόκληση ζημιάς στο δάπεδο, υποστηρίζονται και από τις έγγραφες συμφωνίες μεταξύ των διαδίκων που έχουν κατατεθεί ως Τεκμήρια. Δεν έχει υποπέσει ούτε αυτός ο μάρτυρας σε αντιφάσεις και αποδέχομαι τη μαρτυρία του, με εξαίρεση I. την αναφορά του στην τρέχουσα ενοικιαστική αξία του μισθίου, η οποία δεν υποστηρίζεται από μαρτυρία εμπειρογνώμονα και II. τον ισχυρισμό ότι το ποσό του ντεπόζιτου χρησιμοποιήθηκε για εργασίες αποκατάστασης του μισθίου. Αυτός ο ισχυρισμός δεν έχει περιληφθεί στα δικόγραφα των Αιτητών και έτσι θα αγνοηθεί. Μαρτυρία Καθ' ων η Αίτηση: Μοναδικός μάρτυρας για τους Καθ' ων η Αίτηση υπήρξε ο Γιαννάκης Χριστοδούλου (Μ.Κ.1), διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση. Οι Καθ' ων η Αίτηση τον Αύγουστο του 2008 απέστειλαν τρίμηνη ειδοποίηση για τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης, το μίσθιο όμως παραδόθηκε τελικά 3 - 4 μήνες αργότερα. Για την ακριβή ημερομηνία παράδοσης του μισθίου πληροφορήθηκαν οι Αιτητές προφορικά, από τον ίδιο, σε τυχαία συνάντηση του με τον Μ.Α.2, στις αρχές Φεβρουαρίου. Ο μάρτυρας παρέδωσε (μετά από παράκληση του Μ.Α.2) το ένα τηλεχειριστήριο της θύρας του μισθίου, στον κ. Πούγιουρο στις 25 Φεβρουαρίου ενώ το άλλο (επίσης με παράκληση του Μ.Α.2) παραδόθηκε στο νέο ενοικιαστή περί τα τέλη Φεβρουαρίου ή αρχές Μαρτίου. Στην τυχαία συνάντηση ο Μ.Κ.1 ρώτησε κατά πόσο θα έπρεπε να προβεί σε οποιεσδήποτε επιδιορθώσεις στο μίσθιο και πήρε αρνητική απάντηση από τον Μ.Α.2 επειδή «βιαζόταν να το παραδώσει στο νέο ενοικιαστή». Ούτε ο νέος ενοικιαστής όταν παρέλαβε το κλειδί αναφέρθηκε σε ζημιές. Περιγράφοντας τη χρήση του μισθίου, ο μάρτυρας ανέφερε ότι η αποθήκευση του εμφιαλωμένου νερού με χρήση περονοφόρου οχήματος γινόταν μόνο σε επιφάνεια 80 - 100 τμ διότι στο μίσθιο υπήρχαν δύο γραφεία με πόρτα που έκλειναν (80-90 τμ), πλέον ένας χώρος 150 τμ για στοίβαγμα των ψυγείων (σε χαρτόνια βάρους 25 κιλών) και ένα άλλο μέρος 50 τμ που ήταν το αρχείο. Ένας άλλος χώρος 100 τμ χρησιμοποιούταν για τη φύλαξη των κενών φιαλών. Το περονοφόρο όχημα που χρησιμοποιείτο δεν ήταν βαριού τύπου, διότι το μίσθιο είχε ύψος μόνο 3 μ. οπότε χρησιμοποιείτο το μικρότερο όχημα, για φορτίο μισού τόνου. Μπορούσε να σηκώσει μόνο ένα "παλέτο", δηλαδή 22 μπουκάλια επί 18 λίτρα (προφανώς εννοώντας ότι το βάρος δεν ήταν αρκετό για να προκαλέσει την ισχυριζόμενη ζημιά). Ανέφερε ότι η ζημιά δεν πρέπει να έγινε από τη χρήση των Καθ' ων η Αίτηση αλλά θα πρέπει να προϋπήρχε, ενώ η ποιότητα του μωσαϊκού ήταν πολύ χαμηλή και επομένως ήταν φυσικό να πάθει κάποια ζημιά. Παρουσίασε τον εαυτό του ως εμπειρογνώμονα καθότι όπως είπε «έκτισε δέκα πολυκατοικίες, δύο εργοστάσια, δέκα σπίτια» και επομένως γνωρίζει αρκετά για τα μωσαϊκά και τα πατώματα και τη συμπεριφορά τους στη διάρκεια του χρόνου. Έχει και εταιρεία η οποία εκτελεί επιδιορθώσεις και συντηρεί διαμερίσματα των πελατών του. Γνωρίζει ότι ο εργολάβος που ανήγειρε το μίσθιο αγόρασε (από τον ίδιο το Μ.Κ.1) τα πιο φτηνά υλικά για το μίσθιο. Στην απουσία οποιασδήποτε αναφοράς από το μάρτυρα αυτό σε πραγματικές, σχετικές με οικοδομικές εργασίες γνώσεις και εμπειρία, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ως εμπειρογνώμονας και επομένως δεν θα σχολιαστούν ούτε τα όσα ανέφερε για τους υποθετικούς λόγους πρόκλησης ζημιάς στα μωσαϊκά πλακάκια και στο σοβατεπί ("τσεκολαδούρα"). Δεν κλήθηκε να παραστεί στην επιθεώρηση που έγινε στο μίσθιο και στη λήψη των φωτογραφιών, παρά μόνο του παραδόθηκε αγωγή για καθυστερημένα ενοίκια χωρίς αναφορά σε ζημιές. Αξιώνουν οι Καθ' ων η Αίτηση το ποσό των €1,102 (Λ.Κ.645) διότι δεν τους επιστράφηκε όταν ξόφλησαν τα οφειλόμενα ενοίκια. Είναι η θέση του μάρτυρα ότι οι Καθ' ων η αίτηση έχουν τηρήσει τον όρο του Τεκμηρίου 5 (παράδοση σε καλή κατάσταση) διότι, σύμφωνα με το μάρτυρα, ο όρος αναφερόταν σε «λειτουργήσιμη κατάσταση» και αυτό έχει τηρηθεί. Καμία αναφορά έγινε στο μάρτυρα, όταν παρέδιδε τα κλειδιά, για οποιεσδήποτε ζημιές σε οποιοδήποτε στάδιο. Έχουν προβεί οι Καθ' ων η Αίτηση σε επιδιόρθωση κάποιων «σκασιμάτων και ρωγμών στις άκρες των μωσαϊκών» τα οποία γέμισε με «ειδικό πότισμα για αρμούς». Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας απέφυγε να απαντήσει κατά πόσο η κατάσταση του πατώματος κατά την παράδοση του μισθίου ήταν ως οι φωτογραφίες, ενώ υποστήριξε και πάλι ότι «οι ρωγμές έκλεισαν με αρμό». Αρνήθηκε ότι το πάτωμα ήταν σε κακή κατάσταση και ότι είχε ζητηθεί από τους Αιτητές η επιδιόρθωση του. Όσον αφορά τη χρήση του μισθίου ο μάρτυρας συμφώνησε ότι αυτό ενοικιάστηκε για αποθηκευτικό χώρο και ότι χρησιμοποιούνταν χημικά για τον καθαρισμό των ψυγείων, αλλά ισχυρίστηκε ότι αυτό γινόταν σε χωριστό χώρο καθαρισμού και όχι στο χώρο που φαίνεται στη φωτογραφία που του υποδείχθηκε[4] και αρνήθηκε την υποβολή ότι η χρήση χημικών προκάλεσε ζημιά στο πάτωμα. Για τις συμφωνίες παραδέχθηκε ότι είχε ο ίδιος προβεί στην υπογραφή τους εκ μέρους των Καθ' ων, αλλά οι αναφορές σε «καλή κατάσταση του πατώματος» και σε "επιδιορθώσεις" ήταν αβάσιμες. Αφέθηκαν στο συμβόλαιο, διότι ήταν σίγουρος ο Μ.Κ.1 ότι δεν θα προκαλούνταν στο μίσθιο οποιεσδήποτε ανεπανόρθωτες ζημιές από τις εργασίες των Καθ' ων η Αίτηση. Οι ερμηνείες που ο μάρτυρας δίδει στους όρους των συμφωνιών που έχουν κατατεθεί, δεν θα ληφθούν υπόψη καθότι η ερμηνεία ενός εγγράφου αποτελεί έργο του Δικαστηρίου. Διευκρίνισε ότι το ποσό που ανταπαιτούν οι Καθ' ων η Αίτηση είναι το αντίστοιχο σε ευρώ των Λ.Κ.645, δηλαδή €1.102 και όχι το ποσό που φαίνεται στο δικόγραφο. Αρνήθηκε την ύπαρξη ζημιάς στα φωτιστικά του μισθίου ισχυριζόμενος ότι «αν υπήρχε τέτοια ζημιά αυτή αποτελεί φυσική φθορά». Ο Μ.Κ.1 μου έχει κάνει σχετικά μόνο καλή εντύπωση, διότι έχω διαπιστώσει ότι στην μαρτυρία του υπήρξαν αντιφάσεις, με αποτέλεσμα το μέρος αυτό της μαρτυρίας του να μην γίνει αποδεκτό. Αναφέρομαι συγκεκριμένα: (α) στο γεγονός ότι οι Καθ' ων η αίτηση προέβηκαν σε προσωρινή επικάλυψη του δαπέδου "με πότισμα για αρμούς". Αυτό βρίσκεται σε αντίθεση με τη θέση που ο Μ.Κ.1 πρόβαλε, ότι δηλαδή καμιά ζημιά προκλήθηκε στο μίσθιο και ότι οποιαδήποτε ζημιά υπήρξε, αυτή ήταν φυσική φθορά (και επομένως δεν υπήρχε η υποχρέωση αποκατάστασης). Βρίσκεται επίσης σε αντίθεση με τον ισχυρισμό ότι προφορικά ο Μ.Α.2 απάλλαξε τους Καθ' ων η αίτηση από την υποχρέωση επιδιόρθωσης του μισθίου. Εύλογα τίθεται το ερώτημα, αν οι προαναφερόμενοι οι ισχυρισμοί του Μ.Κ.1 ευσταθούσαν, γιατί να προβούν οι Καθ' ων στη προσπάθεια αποκατάστασης των ρωγμών του δαπέδου, αφού όπως ισχυρίζονται αυτές ήταν αποτέλεσμα μόνο της κακής ποιότητας του μωσαϊκού; (β) στην άρνηση του Μ.Κ.1 ότι προκλήθηκαν ζημιές στους λαμπτήρες οροφής του μισθίου. Xαρακτηριστική ήταν η απάντηση όταν του υποδείχθηκε η φωτογραφία[5] με τα αφαιρεμένα (ξηλωμένα) φωτιστικά, όπου αποφεύγοντας να σχολιάσει την φανερή ζημιά, δεν δίστασε να πει ότι τα φωτιστικά "άναβαν όλα". (γ) Επίσης όταν υποδείχθηκαν στον μάρτυρα οι φωτογραφίες που δέιχνουν τη ζημιά στο δάπεδο, απέφυγε να απαντήσει στις σχετικές ερωτήσεις αρκούμενος να πει ότι κατά την παράδοση του μισθίου στους Αιτητές, το πάτωμα ήταν σε "καλή λειτουργήσιμη κατάσταση" και ότι αυτή ήταν η μόνη υποχρέωση των Καθ' ων η αίτηση. (δ) παρά την παραδοχή του Μ.Κ.1 ότι εντός του μισθίου κινείτο μηχανοκίνητο περονοφόρο όχημα, το οποίο μετέφερε φιάλες και ψυγεία νερού, προσπάθησε να μας πείσει ότι αυτό ποτέ δεν ήρθε σε επαφή με τοίχους δοκούς ή κολώνες του μισθίου, χωρίς όμως να μπορεί να δικαιολογήσει την εικόνα που παρουσίαζε το μίσθιο στις σχετικές φωτογραφίες (όπου δεικνύονται οι ζημιές σε αυτά). (ε) βρίσκω επίσης υπερβολική την προσπάθεια του Μ.Κ.1 να πείσει ότι οι Αιτητές, παρά τις σχετικές πρόνοιες που υπήρχαν σε όλες τις συμφωνίες ενοικίασης και παρά την ύπαρξη ζημιών στο μίσθιο, κανένα ενδιαφέρον επέδειξαν ως προς την αποκατάσταση των ζημιών. Στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, απορρίπτω την μαρτυρία που περιέχει αντιφάσεις και από την υπόλοιπη μαρτυρία του Μ.Κ.1 αποδέχομαι μόνο αυτήν που δεν βρίσκεται σε αντίθεση με τα τεκμήρια και την αποδεκτή μαρτυρία των Μ.Α.1 και Μ.Α.
- Ευρήματα Δικαστηρίου: Βάρος Απόδειξης: Στην παρούσα υπόθεση, με την προσαχθείσα από τις δύο πλευρές μαρτυρία, προωθήθηκαν δύο αντικρουόμενες θέσεις (όπως εξάλλου έχουν προβληθεί και στα δικόγραφα). Οι μεν Αιτητές υποστηρίζουν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση προκάλεσαν ζημιές στο μίσθιο, τις οποίες όφειλαν να αποκαταστήσουν, ενώ οι Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζουν ότι δεν προκλήθηκε από αυτούς ζημιά (εκτός από τη φυσική φθορά) και δεν έχουν εν πάση περιπτώσει υποχρέωση αποκατάστασης της. Δεν εκφεύγει η παρούσα υπόθεση του βασικού κανόνα που ισχύει σε μια πολιτική δίκη. Το βάρος απόδειξης φέρουν οι Αιτητές, οι οποίοι θα πρέπει να αποδείξουν την υπόθεση τους στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η έννοια του κριτηρίου αυτού και η εφαρμογή του στην πράξη έχει καθοριστεί από τη νομολογία. Παρατίθεται πιο κάτω απόσπασμα από την σχετική απόφαση Σοφοκλέους ν. Κυριάκου, Έφεση αρ. 7/2008 ημερομηνίας 18/ 5/2012: "Το βάρος απόδειξης σε μια πολιτική δίκη το φέρει κατά κανόνα ο ενάγων ο οποίος και θα πρέπει να αποδείξει την υπόθεση του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Έχει κατ' επανάληψη νομολογιακά καθορισθεί η έννοια του κριτηρίου αυτού, αλλά περαιτέρω βοήθεια μπορεί να αντληθεί από το σύγγραμμα του Murphy on Evidence, 8η έκδ.
(2003), όπου αναφέρονται στις σελ. 80-83, τα βασικά κριτήρια του αποδεικτικού αυτού βάρους. Τονίζεται ιδιαίτερα στη σελ. 81 ότι: «If the claimant bears the burden of proof, and fails to persuade the court that this case has been proved on the balance of probabilities, judgment should be given for the defendant. Moreover, the test is not whether the claimant´s case is more probable than the defendant´s, but whether the claimant´s case is more probably true than not true, i.e., the claimant´s case is measured by reference to an objective standard of probability.» Η στην πράξη εφαρμογή του κριτηρίου του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, δόθηκε από τη Βουλή των Λόρδων στην υπόθεση Rhesa Shipping Co. S.A. v. Edmunds
(1985)1 W.L.R. 948, όπου λέχθηκε ότι εφόσον το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε βρει ότι η μαρτυρία που είχε προσαχθεί προς υποστήριξη της αγωγής ήταν εξαιρετικά απίθανη, έπρεπε να αποφασίσει ότι οι ενάγοντες είχαν αποτύχει να ικανοποιήσουν το βάρος απόδειξης που έφεραν και δεν ήταν υποχρεωμένο να επιλέξει μεταξύ δύο αντικρουόμενων θεωριών, απλώς και μόνο διότι προωθήθηκε κάποια εξήγηση ως προς την πιθανή αιτία της βλάβης που είχε εκεί παρουσιαστεί στο πλοίο. Όπως το θέτει ο Murphy, στο πιο πάνω σύγγραμμα σελ. 82: «The case throws the importance of the burden of proof into stark relief. An important point is that the burden of proof is the burden to prove that the facts relied on are more probable than not, and not merely that they are more probable than an explanation advanced by the other side.» (δέστε και την απόφαση στην Baloise Insurance Co Ltd v. Κατωμονιάτη
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275, όπου τα πιο πάνω υιοθετήθηκαν με επιδοκιμασία). Τα ίδια κατ΄ ουσίαν λέχθηκαν όσον αφορά το τι συνιστά απόδειξη στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και στην απόφαση Μπούλος Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858, όπου εξηγήθηκε στη σελ. 1868, ότι: «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διάδικου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι "πιο πιθανή παρά ή αντίθετη", εκείνης, δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι "πιο πιθανή παρά ή αντίθετη", εκείνης, δηλαδή, του αντιδίκου του. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Phipson on Evidence 14th Edition, para 4-38 και Αθανασίου ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614, όπου γίνεται και εκτενής ανασκόπηση της νομολογίας.).» Σύμφωνα με την αξιολόγηση της πιο πάνω αναφερόμενης μαρτυρίας, έχω ήδη κρίνει ως αξιόπιστη τη μαρτυρία των Αιτητών, η οποία σημειωτέο ότι υποστηρίζεται και από τα τεκμήρια που παρουσιάστηκαν. Έχοντας αυτό ως δεδομένο και εφαρμόζοντας το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, βρίσκω ότι η εκδοχή των Αιτητών είναι πιο πιθανή παρά όχι, και ως εκ τούτου την αποδέχομαι. Γεγονότα: Στη βάση της αποδεκτής μαρτυρίας, των παραδοχών που περιέχονται στα δικόγραφα και των μη αμφισβητούμενων γεγονότων, βρίσκω ότι τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως εξής. Οι Αιτητές νοίκιασαν το μίσθιο στους Καθ' ων η Αίτηση αρχικά δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερ. 26.9.2000 για περίοδο τεσσάρων ετών. Ακολούθως, στις 29.10.2004 σύναψαν νέα γραπτή συμφωνία ενοικίασης για περίοδο δύο ετών και στις 22.11.2006 υπογράφηκε η τελευταία συμφωνία μεταξύ των διαδίκων. Η διάρκεια της τελευταίας συμφωνίας ήταν τέσσερα έτη (από 15.10.2006 μέχρι 14.10.2010). Το μίσθιο συμφωνήθηκε να χρησιμοποιείται ως αποθήκη και γραφείο. Το συνολικό εμβαδόν του μισθίου είναι 502 τμ και σε αυτό υπάρχουν 5 αποχωρητήρια. Οι Καθ' ων η Αίτηση διαχώρισαν μέρος του σε γραφεία, ενώ στον υπόλοιπο χώρο αποθήκευαν εμφιαλωμένο νερό και κενές φιάλες νερού καθώς και ψυγεία νερού. Επίσης, προέβαιναν στον καθαρισμό των φιαλών και ψυγείων με χημικά υλικά. Η φορτοεκφόρτωση στο χώρο του μισθίου γινόταν με την μετακίνηση μεταλλικών πλαισίων (παλέτων) με τη βοήθεια περονοφόρου μηχανοκίνητου οχήματος (forklift) και με χειροκίνητο όχημα. Το πάτωμα του μισθίου (το οποίο αποτελείτο από μωσαϊκές πλάκες 40 Χ 40) στην πορεία της ενοικίασης υπέστη ζημιά με τη θρυμμάτιση των πλακιδίων λόγω του βάρους που δέχονταν τα πλακίδια από το φορτίο που μετακινείτο στο χώρο. Ζημιά έχουν επίσης υποστεί το σοβατεπί (τσεκολαδούρα), οι κολώνες, το ταβάνι (περιλαμβανομένων και των λαμπτήρων οροφής) και οι ακμές των δοκών τα οποία είχαν χτυπηθεί. Για την αποκατάσταση της ζημιάς στο δάπεδο (παρά το ότι αυτή δεν αφορά το χώρο των γραφείων και των αποχωρητηρίων) θα πρέπει να αντικατασταθούν όλες οι μωσαϊκές πλάκες διότι δεν υπάρχει πλέον στην αγορά το ίδιο υλικό και θα πρέπει να υπάρχει ομοιομορφία στο χώρο. Απαιτείται για την αποκατάσταση της ζημιάς στο μίσθιο όπως γίνουν οι κάτωθι εργασίες: εργασίες αφαίρεσης όλων των μωσαϊκών πατωμάτων καθώς και του πηλού και απομάκρυνση των υλικών. Η εργασία αυτή υπολογίζεται σε €3.514, δηλαδή 502 τμ επί €7 ανά τμ αγορά και τοποθέτηση νέων μωσαϊκών πατωμάτων με πηλό και αρμολόγηση, €15.562 (502τμ επί €31 ανά τμ). αγορά και τοποθέτηση νέου μωσαϊκού σοβατεπί €1.470 (210μ επί €7 ανά μ.) επιδιορθώσεις κολώνων, ταβανιού και ακμές δοκών €3.850 (110μ. επί €35 ανά μ.) καθαριότητα €1.500 Κατά την ενημέρωση των Αιτητών περί της ημερομηνίας παράδοσης του μισθίου οι τελευταίοι ενημέρωσαν τους Καθ' ων η αίτηση προφορικά για την ανάγκη επιδιόρθωσης του μισθίου και την σχετική υποχρέωση τους. Οι Καθ' ων η αίτηση αρκέστηκαν να προβούν σε κάποια επικάλυψη του δαπέδου η οποία όμως ήταν προσωρινή λύση και δεν αποτελούσε αποκατάσταση της ζημιάς στο δάπεδο. Μετά την παράδοση του μισθίου στους Αιτητές, αυτό ενοικιάστηκε σε τρίτο πρόσωπο και εξακολουθούσε μέχρι την επιφύλαξη της απόφασης να είναι ενοικιασμένο, χωρίς να έχουν γίνει οι πιο πάνω αναφερόμενες εργασίες αποκατάστασης δαπέδου, σοβατεπί, κολώνων κτλ. Νομική Πτυχή: Αποτελεί κοινό έδαφος ότι το μίσθιο αποτελεί ενοικιοστασιακό ακίνητο (συμπληρώθηκε πριν την 31.12.1999 και βρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής). Εφόσον οι Καθ' ων η Αίτηση τερμάτισαν με την ειδοποίηση τους, Τεκμήριο 8, τη συμφωνία ενοικίασης, αλλά παρέμειναν στο υποστατικό μετά τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης, είχαν καταστεί θέσμιοι ενοικιαστές. Με δεδομένη τη θέσμια ενοικίαση, δυνάμει του Άρθρου 27
(1)[6] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 23/83, οι δύο πλευρές δεσμεύονται από τους όρους του τελευταίου ενοικιαστηρίου εγγράφου. Οι πρόνοιες που σχετίζονται με την κατάσταση του μισθίου και την υποχρέωση επιδιόρθωσης περιέχονται στους όρους 8 και 12 της συμφωνίας ημερ. 22.11.2006 (Τεκμήριο 5), όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: «
- Επιδιορθώσεις Ο Ενοικιαστής ευθύνεται για τις επιδιορθώσεις στο Ακίνητο εξαιρουμένης φυσικής φθοράς και λόγων ανωτέρας δύναμης. . . . . .
- Παράδοση στην ίδια καλή κατάσταση Ο Ενοικιαστής οφείλει κατά τη λήξη ή τον τερματισμό της ενοικίασης να παραδώσει στον Ιδιοκτήτη το Ακίνητο στην ίδια καλή κατάσταση που το παρέλαβε, εξαιρουμένης φυσικής φθοράς. Ο Ενοικιαστής ο οποίος ενοικίαζε το Ακίνητο δυνάμει προηγούμενου ενοικιαστηρίου εγγράφου από το 2000 είχε παραλάβει το Ακίνητο τότε, δηλαδή κατά το 2000, ενώ το πάτωμα αυτού ήταν σε πολύ καλή κατάσταση. Η υποχρέωση της παρούσας παραγράφου ισχύει αναφορικά με το ρηθέν πάτωμα, ανεξάρτητα από την κατάσταση στην οποία αυτό βρίσκεται σήμερα, ώστε το ρηθέν πάτωμα να παραδοθεί στην πολύ καλή κατάσταση που βρισκόταν αρχικά, αναφορικά με ζημιές που προκλήθηκαν ή θα προκληθούν από χρήση Forklift.» Η νομολογία και τα συγγράμματα που αναφέρονται στην ερμηνεία των γραπτών συμβάσεων[7] υποδεικνύουν, μεταξύ άλλων, τους πιο κάτω κανόνες αναφορικά με την ερμηνεία των συμβάσεων: · Η ερμηνεία εγγράφων είναι νομικό ζήτημα το οποίο αποφασίζεται από το Δικαστήριο. Το αντικείμενο της ερμηνείας ενός εγγράφου είναι η ανεύρεση της πραγματικής πρόθεσης των μερών, όπως αυτή διατυπώνεται στο έγγραφο. · Η πρόθεση των μερών πρέπει να αντιμετωπίζεται με αντικειμενικά κριτήρια. Δεδομένου ότι οι συμβαλλόμενοι εννοούσαν αυτά που στην πραγματικότητα κατέγραψαν, τα λόγια τους πρέπει να ερμηνευθούν ως έχουν. Η ερμηνεία μέρους ενός εγγράφου πρέπει να αναζητηθεί στο ίδιο το έγγραφο, στην σημασία των λέξεων που έχουν χρησιμοποιηθεί και όχι σε υποθέσεις αναφορικά με την πρόθεση των μερών. · Το εναρκτήριο σημείο για την ερμηνεία ενός εγγράφου είναι η γραμματική ερμηνεία δηλ. η απόδοση της συνήθους και φυσικής ερμηνείας στις λέξεις. · Εάν υπάρχουν αντιφατικές πρόνοιες και εκφράσεις στο έγγραφο, αλλά παρόλα αυτά προκύπτει από το έγγραφο η πραγματική πρόθεση των μερών, τότε εκείνη η πρόθεση θα επικρατήσει έναντι της φανερής και συνήθους έννοιας των λέξεων. · Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ολόκληρο το έγγραφο, το αντικείμενο του και το σύνολο των όρων του, για να γίνει αντιληπτή η πρόθεση των μερών και να ερμηνευθεί μία ρήτρα του. Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στην παρούσα υπόθεση, βρίσκω ότι σύμφωνα με το λεκτικό των πιο πάνω όρων, Οι Καθ' ων η αίτηση βαρύνονται με την υποχρέωση επιδιόρθωσης του μισθίου, με εξαίρεση μόνο (α) τη φυσική φθορά και (β) τη φθορά που προέρχεται από λόγους ανώτερης δύναμης. Παραδέχονται οι Καθ' ων η Αίτηση ότι το δάπεδο του μισθίου κατά την έναρξη της ενοικίασης βρισκόταν σε «πολύ καλή κατάσταση» και ότι κατά την σύναψη της τελευταίας συμφωνίας η κατάσταση αυτή είχε μεταβληθεί, (προφανώς προς το χειρότερο). Οι Καθ' ων η αίτηση ανέλαβαν, δυνάμει της σύμβασης, να επαναφέρουν το μίσθιο και ειδικά το δάπεδο στην "πολύ καλή κατάσταση" του, ειδικά όσον αφορά τις ζημιές από την χρήση περονοφόρου οχήματος, αλλά όχι περιοριστικά σ' αυτές. Η ερμηνεία αυτή υποστηρίζεται και από τις προηγούμενες συμφωνίες που είχαν συναφθεί μεταξύ των διαδίκων στην πορεία της ενοικίασης. Συγκεκριμένα, στα πλαίσια της πρώτης μεταξύ τους συμφωνίας, ημερομηνίας 26.9.2000, οι διάδικοι σύναψαν συμπληρωματική έγγραφη συμφωνία[8] με την οποία τα μέρη καταρχήν παραδέχονται ότι στο μίσθιο χρησιμοποιείται περονοφόρο όχημα και ότι τοποθετούνται στο δάπεδο του μισθίου βαριά σιδερένια πλαίσια τα οποία ενδέχεται να προκαλέσουν ζημιά σ' αυτό. Είχε συμφωνηθεί επίσης ότι αυτή η ζημιά δεν εμπίπτει στην φυσική φθορά και επιπλέον ανέλαβαν οι Καθ' ων η Αίτηση την υποχρέωση επαναφοράς του δαπέδου στην αρχική του κατάσταση. Χαρακτηριστικό είναι και το γεγονός ότι οι όροι 8 και 12 του τεκμηρίου 5 υπάρχουν αυτούσιοι και στη συμφωνία ημερομηνίας 29.10.
- Η προσπάθεια του Μ.Κ.1 να δώσει άλλη ερμηνεία στην πιο πάνω συμφωνία παρέμεινε μετέωρη, αφού σύμφωνα με τη νομολογία, η εξωγενής μαρτυρία γίνεται δεκτή μόνο σε περιπτώσεις όπου το κείμενο της συμφωνίας είναι ασαφές και υπάρχουν αμφιβολίες ως προς τις προθέσεις των συμβαλλομένων (βλ. Γεωργίου ν. Meridian Hotels
(2002)1 AAΔ 2059). Στην παρούσα υπόθεση καμία ασάφεια διαπιστώνεται να υπάρχει στην επίδικη συμφωνία. Έχει προκύψει, από την αποδεκτή μαρτυρία ότι το μίσθιο έχει υποστεί, κατά την διάρκεια της κατοχής του από τους Καθ' ων η αίτηση, ζημιά. Ως αποτέλεσμα της ζημιάς αυτής, η κατάσταση του δαπέδου κατά το χρόνο παράδοσης του στους Αιτητές, πόρρω απείχε από την "πολύ καλή κατάσταση" που περιγράφεται στην συμφωνία των διαδίκων. Το ίδιοι ισχύει και για τις ζημιές στο σοβατεπί, στις κολώνες, στο ταβάνι και στις δοκούς του μισθίου. Δυνάμει της τελευταίας συμφωνίας και με δεδομένο ότι έχει αποδειχθεί η ύπαρξη ζημιάς στο μίσθιο η οποία δεν εμπίπτει στις εξαιρέσεις της "φυσικής φθοράς" και της" ανωτέρας βίας", βρίσκω ότι οι Καθ' ων η αίτηση όφειλαν ναν είχαν να αποκαταστήσει τις ζημιές που υπήρχαν στο μίσθιο κατά τον χρόνο παράδοσης του στους Αιτητές. Απομένει να εξεταστεί κατά πόσον υφίσταται νομικό κώλυμα στην αξίωση αυτή των Αιτητών. Κώλυμα: Αυτό που οι Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζουν ως απάντηση στην αξίωση για αποζημιώσεις, είναι ότι οι ίδιοι οι Αιτητές με την συμπεριφορά τους αποποιήθηκαν την αξίωση για επιδιόρθωση του μισθίου, διότι[9]: (α) δεν απέστειλαν γραπτή ειδοποίηση αναφορικά με αυτή την απαίτηση τους, (β) δεν πρόβαλαν τέτοια αξίωση κατά το χρόνο παραλαβής της κατοχής του μισθίου, ούτε επιφύλαξαν τα δικαιώματα τους, (γ) δεν κάλεσαν τους Καθ' ων η αίτηση να παρευρίσκονται κατά την εκτίμηση των ζημιών από τον πολιτικό μηχανικό. Στην τελική αγόρευση των Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζεται ότι η πιο πάνω αναφερόμενη συμπεριφορά των Αιτητών, "δημιούργησε κώλυμα (estoppel by conduct) γι' αυτούς και δεν δύνανται εκ των υστέρων να αξιώνουν αποζημιώσεις". Εξετάζοντας αυτό το επιχείρημα των Καθ' ων η αίτηση, διαπιστώνω ότι η υποχρέωση αποκατάστασης της ζημιάς στο μίσθιο προκύπτει από την τελευταία μεταξύ των διαδίκων γραπτή συμφωνία και ότι δυνάμει αυτής α) δεν προκύπτει υποχρέωση των Αιτητών είτε για αποστολή γραπτής ειδοποίησης στους Καθ' ων η αίτηση για την απαίτηση τους, β) ούτε για κλήση των τελευταίων να παρευρίσκονται στην επιθεώρηση των ζημιών. Όσον αφορά τον ισχυρισμό περί μη προβολής της αξίωσης των Αιτητών κατά το χρόνο παραλαβής του μισθίου, ανατρέχω στην αποδεκτή μαρτυρία και δυνάμει αυτής διαπιστώνω ότι οι Αιτητές έθεσαν προφορικά στους Καθ' ων η αίτηση το ζήτημα της επιδιόρθωσης του μισθίου και ουδέποτε παραιτήθηκαν από αυτό. Το γεγονός ότι το μίσθιο νοικιάστηκε σε τρίτους ενοικιαστές οι οποίοι και αποδέχθηκαν να το ενοικιάσουν ως είχε, δεν βρίσκω να επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την απαίτηση των Αιτητών. Εξάλλου, εφόσον οι Αιτητές έθεσαν την αξίωση τους πριν την παράδοση του μισθίου σε αυτούς, βρίσκω ότι οι Καθ' ων η αίτηση είχαν το χρόνο να προβούν οι ίδιοι στις αναγκαίες επιδιορθώσεις, κάτι που επέλεξαν να μην πράξουν. Όσον αφορά τον κανόνα του κωλύματος λόγω συμπεριφοράς σχετική είναι η απόφαση Ιωάννου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(1999)1 ΑΑΔ 1522, όπου αναφέρονται τα εξής;. "Σύμφωνα με τον κανόνα του Κωλύματος λόγω συμπεριφοράς, "Όταν ένας συμβαλλόμενος σε μια συναλλαγή με τα λόγια του ή τη συμπεριφορά του προβαίνει σε μια υπόσχεση ή διαβεβαίωση προς τον άλλο συμβαλλόμενο, που αποσκοπεί να επηρεάσει τις νομικές σχέσεις μεταξύ τους και ο άλλος συμβαλλόμενος ενεργεί πάνω σε αυτή, διαφοροποιώντας τη θέση του προς βλάβη, δεν θα επιτραπεί στο συμβαλλόμενο που προέβηκε στην υπόσχεση ή έδωσε τη διαβεβαίωση να ενεργήσει με τρόπο ασυμβίβαστο προς αυτή". (Χ" Γιάννης ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1970)1 C.L.R. 32)" Προκύπτει σαφώς από τη νομολογία ότι απαραίτητο συστατικό στοιχείο της δημιουργίας κωλύματος λόγω συμπεριφοράς, είναι η ύπαρξη υπόσχεσης ή διαβεβαίωσης του ενός συμβαλλομένου προς τον αντισυμβαλλόμενο του. Εφόσον στην παρούσα περίπτωση δεν διαπιστώθηκε η ύπαρξη τέτοιας υπόσχεσης από τους Αιτητές προς τους Καθ' ων η αίτηση (με λόγια ή με συμπεριφορά), ο ισχυρισμός περί ύπαρξης κωλύματος δεν μπορεί παρά να απορριφθεί. Ανταπαίτηση: Ανταπαιτούν οι Καθ' ων η αίτηση την έκδοση απόφασης υπέρ τους για το ποσό των €1.102, που είχαν καταβάλει ως «εγγύηση και/ή ντεπόζιτο» στους Αιτητές. Προκύπτει από τα ευρήματα του δικαστηρίου ότι οι Αιτητές κράτησαν το ποσό αυτό, ως μέρος της αποζημίωσης για επιδιορθώσεις στο μίσθιο. Το δικαίωμα αυτό προνοείται ρητά στον όρο 13 της συμφωνίας ημερομηνίας 22.11.
- Βρίσκω ότι οι Αιτητές δικαιωματικά κράτησαν το πιο πάνω αναφερόμενο ποσό το οποίο και θα πρέπει να αφαιρεθεί από την συνολική απαίτηση τους. Επομένως, η ανταπαίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Απαίτηση: Δυνάμει των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, με την σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, εκδίδεται απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για το ποσό των €24.794 ως αποζημιώσεις, πλέον νόμιμο τόκο μέχρι εξόφλησης. Ανταπαίτηση: Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται, με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων. Έξοδα: Δεν μας λέχθηκε οτιδήποτε και δεν διαπιστώνω να συντρέχει λόγος ώστε τα έξοδα να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της υπόθεσης. Τα έξοδα της απαίτησης επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. Όσον αφορά την ανταπαίτηση, εφόσον αυτή συνεκδικάστηκε με την απαίτηση, απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΧΡ/ΑΓ Subject: Rent Control/Final Αναφορά: Ζημιές στο μίσθιο [1] Το ποσό των €1.643,67 που εμφαίνεται στην ανταπαίτηση, μειώθηκε με σχετική δήλωση των Καθ' ων η Αίτηση σε €1.102 (δηλ. το ισόποσο των Λ.Κ.645). [2] Στην έκθεση εκτίμησης (Τεκμήριο 1). [3] Η μαρτυρία του οποίου γίνεται επίσης αποδεκτή πιο κάτω. [4] Φωτογραφία
- [5] Φωτογραφίες 5 και 6 στο τεκμήριο 1 [6] 27
(1)«Ενοικιαστής όστις, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, διατηρεί κατοχήν οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εν όσω διατηρεί την τοιαύτην κατοχήν, τηρεί πάντας τους όρους και προϋποθέσεις του τελευταίου ενοικιαστηρίου συμβολαίου, έστω και αν έχει λήξει η ισχύς του και δικαιούται εις τα εξ αυτών απορρέοντα οφέλη, εφ' όσον ούτοι είναι σύμφωνοι προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου .» [7] Βλέπε Chitty on Contracts, 28η έκδοση, Τόμος 1, παράγραφοι 12-041 έως 12-117 και 14-009, Γ.Π. Κακογιάννη «Η Απόδειξη», σελίδες 717 έως 730, Saab and Another v. Holy Monastery of Ayios Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499, , Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδης Λτδ. v. G & C Exhaust Systems Ltd.,
(2001)1 Α.Α.Δ.
- [8] Βλ. Δέσμη τεκμηρίων
- [9] Η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι η καταχώρηση από τους Αιτητές άλλης αίτησης για οφειλόμενα ενοίκια δημιούργησε κώλυμα και δεδικασμένο δεν προωθήθηκε τελικά και ως εκ τούτου δεν θα εξεταστεί cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο