Στέλιου Κοκκιναρά κ.α. ν. Κώστα Κωνσταντίνου, Αίτηση αρ.: Ε164/08, 11/5/2012

(1)(γ) και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στους Πολιτικής Δικονομίας θεσμούς Δ.35 θ. 18 και 19 και Δ.48, θ.1, 2 και 8

(1)(ee) και επί της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου και επί των αρχών του δικαίου της επιείκειας ως και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου» και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή ο οποίος, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι: (α) Στις 17.5.2011 το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση. Η εκτέλεση της απόφασης αναστάληκε μέχρι τις 30.8.11 υπό όρους τους οποίους ο Αιτητής δεν τήρησε.[1] (β) Εναντίον της απόφασης, ο Αιτητής καταχώρισε έφεση στις 13.12.11 (αφού προηγουμένως εξασφάλισε παράταση του χρόνου καταχώρισης έφεσης). (γ) Από τις 17.5.11 οι Καθ' ων η αίτηση δεν όχλησαν τον Αιτητή για να παραδώσει το μίσθιο, ενώ στις 6.2.12 αυτός ενημερώθηκε από το δικαστικό επιδότη ότι εκκρεμεί εναντίον του ένταλμα ανάκτησης της κατοχής του μισθίου. Τότε, ο Αιτητής έδωσε οδηγίες για καταχώριση της παρούσας αίτησης. (δ) Εάν αφεθούν οι Καθ' ων η αίτηση να ανακτήσουν την κατοχή του μισθίου, η προώθηση της έφεσης καθίσταται άνευ αντικειμένου και σε περίπτωση επιτυχίας της, άνευ σημασίας και θα δημιουργηθούν ανεπανόρθωτες βλάβες στα δικαιώματα του Αιτητή. (ε) Είναι πρόθυμος ο Αιτητής να αποδεχθεί οποιουσδήποτε όρους το Δικαστήριο επιβάλει για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η Ένσταση: Οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης την 21.2.12, στην οποία προβάλλουν τους πιο κάτω λόγους ένστασης: «

1. Το αίτημα αναστολής προβάλλεται καταχρηστικά καθ' ότι ο Αιτητής εξακολουθεί να οφείλει τα ενοίκια και/ή τα ενδιάμεσα οφέλη από 1.12.2006 μέχρι σήμερα.
2. Ο Αιτητής δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αφού ζητά θεραπεία ενώ παράλληλα περιφρονεί την απόφαση και τα δικαιώματα των ιδιοκτητών.
3. Ο Αιτητής με ιδιαίτερα καταχρηστικό τρόπο διεκδικεί κατοχή του υποστατικού μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης του, η οποία δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας, χωρίς να αποζημιώνει και/ή χωρίς να προτείνει αποζημίωση προς τους Ιδιοκτήτες για την αποστέρηση της περιουσίας τους.
4. Το αίτημα προσβάλλει το δικαίωμα ιδιοκτησίας των Καθ' ων η Αίτηση, το οποίο δικαίωμα έχει έρεισμα στις διατάξεις του άρθρου 23 του Συντάγματος.
5. Ο Αιτητής προωθεί καθυστερημένα την αίτηση του.
6. Ο Αιτητής προσέρχεται στο Δικαστήριο διαστρεβλώνοντας την αλήθεια, καθ' ότι ισχυρίζεται ότι ποτέ δεν οχλήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση.
7. Ο Αιτητής παραπλανεί το Δικαστήριο ισχυριζόμενος ότι χρησιμοποιεί το επίδικο υποστατικό ως επαγγελματική στέγη καθ' ότι το υποστατικό αυτό το διατηρεί χωρίς χρήση, σε άθλια κατάσταση και κατά καιρούς στεγάζει σ' αυτό ή το υπενοικιάζει σε λαθρομετανάστες.
8. Η παραμονή του Αιτητή στο επίδικο υποστατικό προκαλεί στους Καθ' ων η Αίτηση ζημία €5.000 μηνιαίως αφού τους αποστερεί την δυνατότητα να το ενοικιάσουν στην τιμή αυτή.
9. Η Έφεση του Αιτητή δεν έχει καμία δυνατότητα επιτυχίας.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου Αντιγόνης Γεωργίου, στην οποία, η ενόρκως δηλούσα επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και αναφέρει περαιτέρω ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο αναστείλει την εκτέλεση της απόφασης, έχει καθήκον να δεσμεύσει τον Αιτητή με ανάλογη εγγύηση για τη ζημιά που οι Καθ' ων η αίτηση ενδέχεται να υποστούν μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Διαδικασία: Ως αμιγώς νομικό το αντικείμενο της παρούσας αίτησης, εξετάστηκε από το Δικαστήριο με μονομελή σύνθεση. Αντεξέταση Αιτητή: Αντεξεταζόμενος ο Αιτητής, ανέφερε ότι το μίσθιο δεν ηλεκτροδοτείται από ανεξάρτητη ηλεκτρική εγκατάσταση μετά την καταστροφή του από πυρκαγιά το
10. Ο Αιτητής, καταναλώνει «δανεικό ρεύμα από διπλανό υποστατικό από το 2006» και υπολειτουργεί τη σχολή του στο μίσθιο. Χρησιμοποιεί μέρος μόνο του μισθίου (τρία, τέσσερα δωμάτια διότι ο πάνω όροφος του μισθίου είναι κατεστραμμένος) και παραδίδει σ' αυτό μαθήματα σκηνικής παρουσίας και κινησιολογίας, τα οποία του αποφέρουν μικρό μόνο εισόδημα. Σε υποβολή ότι οι δραστηριότητες του Αιτητή μπορούν να διεξαχθούν και σε άλλο χώρο, απάντησε ότι χρειάζεται το μίσθιο για τα προαναφερόμενα μαθήματα, χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις. Συμφώνησε ότι η σκάλα που οδηγεί στον πρώτο όροφο δεν έχει καν κάγκελα. Στον όροφο που χρησιμοποιεί ο Αιτητής, μερικά δωμάτια έχουν επιδιορθωθεί από τους ιδιοκτήτες και άλλα από τον ίδιο. Αγορεύσεις: Αμφότεροι οι δικηγόροι αγόρευσαν, υποστηρίζοντας ο κάθε ένας τη δική του θέση, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία. Νομική πτυχή: Το ζήτημα της αναστολής εκτέλεσης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας αναλύονται από τη νομολογία. Η καταχώρηση έφεσης δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, και το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας σταθμίζει (α) τα δικαιώματα του επιτυχόντα διάδικου ο οποίος δεν πρέπει να αποστερείται χωρίς ουσιαστικό λόγο τους καρπούς της επιτυχίας του, και (β) το γεγονός ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, δεν πρέπει να χάνει την αποτελεσματικότητα του. Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, αναφέρονται τα εξής: «Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο δικαστήριο από τη Δ.25 Θ.18. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεση, αφετέρου, συνιστούν τους κατ' εξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» Στην υπόθεση Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1997)1 Α.Α.Δ. 591, λέχθηκαν τα πιο κάτω: «.Το ορθό κριτήριο για την παροχή δικαστικής αναστολής έγκειται στην εξισορρόπηση δύο παραγόντων. Πρώτον, της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε. Και, δεύτερον, την ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρυσμα: βλέπε Ι. Aristidou v. N. Aristidou

(1985)1 C.L.R. 649, Christofi and Others v. Iacovidou

(1985)1 C.L.R. 713, Charalambous v. Nicolaides & Neophytou

(1985)1 C.L.R. 737, Νεοφύτου ν. Δημητρίου

(1989)1 Α.Α.Δ. 592 και Π.Ε. 9033 ΑΒP Holdings Ltd. & ΄Άλλος ν. Κιταλίδη & Άλλων ημερ. 20/4/94.» Περαιτέρω, σύμφωνα με τη νομολογία για να δικαιολογείται η αναστολή απόφασης εκκρεμούσης έφεσης, θα πρέπει να συντρέχουν ειδικές περιστάσεις. Στην απόφαση Aristidou v. Aristidou

(1985)1 C.L.R. 649, επαναλαμβάνεται ο κανόνας: "It is well settled that special circumstances should exist justifying the stay of execution of a judgment. " Όσον αφορά τα γεγονότα της παρούσας αίτησης, διαπιστώνω ότι: Ο Αιτητής δεν έχει παραδώσει μέχρι σήμερα την κατοχή του μισθίου στους Καθ' ων η αίτηση. Στην παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να προβλεφθεί με βεβαιότητα το αποτέλεσμα της έφεσης και ως εκ τούτου ο παράγοντας αυτός παραμένει οριακής σημασίας. Ο Αιτητής χρησιμοποιεί μέρος μόνο του μισθίου, στο οποίο υπολειτουργούν οι επαγγελματικές του δραστηριότητες, οι οποίες του αποφέρουν μικρό μόνο εισόδημα. O Αιτητής παραδέχεται ότι δεν έχει συμμορφωθεί με τους όρους της αναστολής εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης και κανένα ενδιάμεσο όφελος έχει καταβάλει, από την έκδοση της απόφασης, στους Καθ' ων η αίτηση. Χωρίς να δικαιολογήσει αυτή τη συνεχιζόμενη άρνηση του να συμμορφωθεί με την εκδοθείσα απόφαση, ο Αιτητής επιδιώκει την συνέχιση της παραμονής του στο μίσθιο, μέχρι και την εκδίκαση της έφεσης που καταχώρησε. Δεν συντρέχουν στην παρούσα αίτηση ειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν το αίτημα για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Δεν εξηγήθηκε η κατ' ισχυρισμό ανεπανόρθωτη ζημιά που θα υποστεί ο Αιτητής σε περίπτωση παράδοσης της κατοχής του μισθίου στους Καθ' ων η αίτηση. Με δεδομένο ότι εκεί "υπολειτουργούν" οι δραστηριότητες του Αιτητή και καμία αναφορά έγινε σε ζημιογόνα ή πολυέξοδη μετακίνηση εξοπλισμού ή σε απώλεια πελατείας, βρίσκω ότι ο ισχυρισμός περί πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς έχει μείνει μετέωρος. Αντιθέτως, από τα λεχθέντα του Αιτητή προκύπτει ότι το μίσθιο χρησιμοποιείται από αυτόν, χωρίς καν την ύπαρξη ηλεκτρικής εγκατάστασης. Η αναφορά του Αιτητή σε μη όχληση του από τους Καθ' ων η αίτηση (θεωρώντας προφανώς ότι η προσωπική επίδοση της απόφασης σε αυτόν δεν αποτελεί όχληση), δεν βοηθά με οποιοδήποτε τρόπο το αίτημα του, ούτε και δημιουργεί ειδική περίσταση. Κατάληξη: Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω γεγονότα και διαπιστώσεις, κρίνω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του Αιτητή (Καθ' ου η αίτηση στην κυρίως αίτηση) και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση (Αιτητών στην κυρίως αίτηση), όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΧΡ/ΑΓ Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Anastoli ektelesis apofasis ekkremousis efesis [1] Η απόφαση του δικαστηρίου ημερομηνίας 17/5/2011 περιλάμβανε και διάταγμα έξωσης και η πρόνοια για αναστολή της εκτέλεσης αφορούσε μόνο το διάταγμα έξωσης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο