PRINTWAYS CB LTD κ.α. ν. SAKYRCO DEVELOPMENT LTD, Αίτηση αρ.: Κ33/2012, 25/9/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2012:14 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: Κ33/2012 Μεταξύ:
- PRINTWAYS C.B LTD, εκ Λεμεσού
- ΣΤΑΥΡΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, εκ Λεμεσού Αιτητών Και SAKYRCO DEVELOPMENT LTD, εκ Λεμεσού Καθ' ων η Αίτηση ------------------------------------------------------ 25/9/2012 Για τους Αιτητές: κα Φ. Νικολάου (κα Ελ. Σκούλλου στην απαγγελία της απόφασης) Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Ν. Θρασυβούλου για Αντρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε. Αίτηση ημερομηνίας 10/7/12 Οι Αιτητές, αφού καταχώρισαν αίτηση για αναθεώρηση/παραμερισμό της εκδοθείσας εναντίον τους απόφασης στην αίτηση Ε244/2011, πέτυχαν στις 25.5.2012 την έκδοση μονομερώς, προσωρινού διατάγματος που αναστέλλει την εκτέλεση της εν λόγω απόφασης. Στο προσωρινό αυτό διάταγμα, οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν ένσταση. Η αίτηση εκδικάστηκε και η απόφαση του Δικαστηρίου επιφυλάχθηκε στις 4.7.
- Αμέσως μετά και προτού εκδοθεί η επιφυλαχθείσα απόφαση στο προσωρινό διάταγμα, οι Αιτητές καταχώρισαν στις 10.7.12 την παρούσα αίτηση με την οποία ζητούν: «Α. Την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου το οποίο να επιτρέπει και/ή τροποποίηση της μονομερούς αίτησης ημερ. 25/05/2012 με την οποία οι αιτητές εξαιτούνται ενδιάμεσο και/ή συντηρητικό Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης και/ή Διατάγματος ημερ. 09/02/2012 εκκρεμούντος στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση ακύρωσης και/ή παραμερισμού της Απόφασης έξωσης και/ή πληρωμής ημερ. 09/02/12 ως ακολούθως: Α. Τροποποίηση της νομικής βάσης της εν λόγω αίτησης ως εξής: (α) Δια της προσθήκης του άρθρου 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Κεφ. 6 και των άρθρων 6 και 11 του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου 1983 μη συμπεριλαμβανομένων αυτών ως εκ λάθους και/ή παραδρομής και/ή εσφαλμένης γραφικής εκτύπωσης και/ή μη ηθελημένης παράληψης.» Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας Ελίνας Σκούλου, δικηγόρου, η οποία αναφέρει ότι: «Εκ λάθους και από απροσεξία κατά τη σύνταξη της εν λόγω αίτησης, δεν συμπεριλήφθηκε ως μέρος της νομικής βάσης της μονομερούς αίτησης το άρθρο 9 του Κεφ. 6 ως επίσης τα άρθρα 6 και 11 του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983 ως ενοποιήθηκε, στην εν λόγω αίτηση η οποία ακούστηκε για ακρόαση ενώπιον του Δικαστηρίου, το οποίο επεφύλαξε απόφαση, στις 03/07/12.» Υποστηρίζει περαιτέρω η κα Σκούλου, ότι η τροποποίηση είναι αναγκαία για τη δίκαιη αποπεράτωση της υπόθεσης και την επίλυση των πραγματικών ζητημάτων που αμφισβητούνται και ότι η αίτηση γίνεται καλόπιστα και χωρίς καθυστέρηση. Με την ένσταση που καταχώρισαν οι Καθ' ων η Αίτηση στις 22.8.2012 προβάλλουν ως λόγους ένστασης τα πιο κάτω: α) Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι παράτυπη γιατί γίνεται από δικηγόρο η οποία και εκπροσώπησε τους Αιτητές σε κάποιο στάδιο της διαδικασίας. β) Πάσχει η νομική βάση της αίτησης. γ) Απουσιάζουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. δ) Υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης, η οποία δεν δικαιολογήθηκε. ε) Η τροποποίηση δεν είναι αναγκαία για τον προσδιορισμό της διαφοράς των διαδίκων. στ) Η αίτηση είναι καταχρηστική. ζ) Η νομική βάση της ενδιάμεσης αίτησης δεν μπορεί να τροποποιηθεί με τη μεταγενέστερη προσθήκη δικαιοδοτικών άρθρων στη νομική της βάση. η) Εμποδίζονται οι Αιτητές να ζητούν την προσθήκη του Άρθρου 9 του Κεφ. 6 στη νομική βάση της αίτησης. θ) Η τροποποίηση θα επιφέρει βλάβη στους Καθ' ων η Αίτηση που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Διαδικασία Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι δύο πλευρές προέβηκαν σε αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε νομολογία. Το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση, εφόσον τον ζήτημα που εγείρεται είναι αμιγώς νομικό. Νομική Πτυχή: Οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί επιβάλλουν όπως στις ενδιάμεσες αιτήσεις παρατίθενται με ακρίβεια οι διατάξεις που αποτελούν το νομικό τους υπόβαθρο. Οι Κανονισμοί αυτοί εφαρμόζονται αναλογικά από το παρόν Δικαστήριο δυνάμει του Κανονισμού 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Ανατρέχοντας στη Δ.48 Θ.2
(1)διαπιστώνουμε ότι προνοεί τα ακόλουθα: "Save where other provision is made, every application to the Court shall be in writing stating the nature of the order or direction sought and referring to the specific section of the Law or to the specific Rules of Court upon which it is founded." Η συγκεκριμένη διάταξη έχει αποτελέσει αντικείμενο νομολογίας στην οποία έχει επεξηγηθεί ότι ο καθορισμός των θεσμών στις ενδιάμεσες αιτήσεις πρέπει να εφαρμόζεται αυστηρά, επειδή οι ενδιάμεσες διαδικασίες εκδικάζονται έξω από το πλαίσιο της ολοκληρωμένης δίκης. Για το λόγο αυτό, πρέπει τα πραγματικά και νομικά ζητήματα να καθορίζονται με ακρίβεια, ώστε να δίδεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα σύντομης εκδίκασης των ενδιάμεσων αυτών διαβημάτων (βλ. Kouppa and another v. Vassiliades
(1981)1 J.S.C. 120). Εφόσον στους λόγους ένστασης οι Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν ότι το νομικό υπόβαθρο της παρούσας αίτησης πάσχει, βρίσκω ορθό να εξετάσω πρώτιστα τις διατάξεις στις οποίες στηρίζεται η παρούσα αίτηση, ώστε να διαπιστωθεί αν αυτές μπορούν να αποτελέσουν βάση για την έγκριση του αιτήματος για τροποποίηση ενδιάμεσης αίτησης. O περί Ενοικιοστασίου Νόμος 23/83 και οι περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί 1983 αρ. 6, 7, 11 ουδόλως αναφέρονται σε ευχέρεια τροποποίησης ενδιάμεσης αίτησης. Τα άρθρα 29, 30 και 31 του περί Δικαστηρίων Νόμου αναφέρονται στο εφαρμοζόμενο από τα δικαστήρια της Δημοκρατίας δίκαιο, στην πολιτική δικαιοδοσία η οποία (α) ασκείται σύμφωνα με την δικονομία και την πρακτική που καθορίζουν οι διαδικαστικοί κανονισμοί και (β) κρίνει πλήρως και τελικώς τα αμφισβητούμενα μεταξύ των διαδίκων θέματα. Η Δ.25 θ.1- 6 αφορούν την δυνατότητα τροποποίησης δικογράφων και δεν προνοούν τη δυνατότητα τροποποίησης ενδιάμεσων αιτήσεων. Η Δ.39 αναφέρεται στη δυνατότητα παρουσίασης μαρτυρίας στις ενδιάμεσες αιτήσεις και σε όλα τα επιμέρους ζητήματα που αφορούν την ένορκη δήλωση. Η Δ.48 θ.1, 2, 3 "διαγράφ[ουν] μόνο το δικονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να υποβληθεί μία ενδιάμεση αίτηση εφ΄ όσον αυτή έχει ως νομικό υπόβαθρο ειδικό άρθρο του Νόμου ή ειδικό Θεσμό (specific section of the Law or specific Rule of Court)"[1]. Δεν αποτελεί διάταξη δυνάμει της οποίας το δικαστήριο δύναται να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Η Δ.64 "δεν έχει καμμία απολύτως σχέση με την τροποποίηση δικογράφων ή αιτήσεων. Η Διαταγή 64 εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει συμμόρφωση προς τους θεσμούς και μόνο στην έκταση που η ίδια καθορίζει. Στις περιπτώσεις αυτές η μη συμμόρφωση μπορεί να θεωρηθεί ως απλή παρατυπία που δεν καθιστά άκυρη τη διαδικασία. Η παράλειψη αναφοράς συγκεκριμένου άρθρου της νομοθεσίας σε αίτηση βάσει της Διαταγής 48 δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά μη συμμόρφωση προς τους θεσμούς."[2] Επικαλούνται περαιτέρω οι Αιτητές τις συμφυείς εξουσίες και την αρχή της επιείκειας. Οι εξουσίες αυτές του δικαστηρίου έχουν αναλυθεί στην νομολογία, σύμφωνα με την οποία δεν αποτελούν πηγή εξουσίας ανεξάρτητη από το νόμο και τους κανονισμούς και δεν μπορεί η επίκληση τους να αποτελέσει αυτοδύναμη δικαιοδοτική βάση για ένα συγκεκριμένο διάβημα. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Evand Promotions Ltd κ.α.
(1998)1Β ΑΑΔ 736, "σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η λεγόμενη εγγενής ή, άλλως, σύμφυτη εξουσία (inherent power) του δικαστηρίου, η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισής της με το Δικαστήριο και τις ανάγκες της ύπαρξής της για τη λειτουργία του δικαστηρίου ως δικαστηρίου δικαίου, δεν επεκτείνεται πέραν του ορίου που προσδιορίζεται από την αναγκαιότητα της ίδιας της ύπαρξής της ούτε, κατά κανόνα, αποτελεί πηγή εξουσίας ανεξάρτητη από το νόμο και τους θεσμούς. Με άλλα λόγια, η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου, εκεί όπου δεν υπάρχει ειδική πρόνοια, είτε στο νόμο είτε στους θεσμούς, δεν μπορεί, κατά κανόνα, να αποτελέσει από μόνη της, με την απλή επίκλησή της, αυτοδύναμη δικαιοδοτική βάση για ένα συγκεκριμένο διάβημα. Κατ΄ εξαίρεση, απλή επίκληση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου είναι επιτρεπτή μόνο στην περίπτωση που η τυχόν άρνηση εξουσίας ή δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου θα ισοδυναμούσε με αποστέρηση συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος διαδίκου. (Βλ., Markides Europa v. Vassos Eliades Ltd.
(1984)1 C.L.R. 189, όπως επεξηγήθηκε στην υπόθεση Τουβλ. Γίγας Λτδ. ν. Ουστά (Αρ. 1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 109.)" Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι δεν υπάρχει δυνάμει των προβαλλόμενων, από τους Αιτητές διατάξεων, δυνατότητα τροποποίησης ενδιάμεσης αίτησης, παρά μόνο δικογράφων. Ως εκ των ανωτέρω κρίνω ότι το νομικό υπόβαθρό της παρούσας αίτησης δεν υποστηρίζει το αίτημα των Αιτητών και η παρούσα αίτηση δεν μπορεί παρά να απορριφθεί. Στην βάση της διαπίστωσης μου αυτής, θεωρώ ότι η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης αποτελεί πλέον ακαδημαϊκό μόνο ζήτημα και έτσι περιττεύει. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΧΡ/ΣΧ Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Τροποποίηση ενδιάμεσης αίτησης [1] Evand Promotions Ltd κ.α.
(1998)1Β ΑΑΔ 736 [2] Bank For Foreign Trade Of Russian Federation «Vneshtorgbank» -ν- ICC Chemicals (UK) Ltd
(1999)1Γ ΑΑΔ 1728 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο