STELIOS MARKIDES DEVELOPERS LTD ν. ΔΗΜΗΤΡΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ, Αίτηση αρ.: Ε132/2009, 6/7/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2012:7 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: Ε132/2009 Μεταξύ: STELIOS MARKIDES DEVELOPERS LTD, από τη Λεμεσό Αιτητών Και ΔΗΜΗΤΡΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ, από τη Λεμεσό Καθ' ου η Αίτηση -------------------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 25/4/2012 6/7/2012 Για τον Αιτητή/Καθ' ου η Αίτηση στην κυρίως αίτηση: κ. Μ. Αγιομαμίτης για Chrysses Demetriades & Co LLC (κα Μ. Τελεβάντου στην απαγγελία της απόφασης) Για τους Καθ' ων η Αίτηση/Αιτητές στην κυρίως αίτηση: κ. Κ. Γρηγορίου για PHC TSANGARIDES LLC (κα Ε. Μιχαηλίδου στην απαγγελία της απόφασης) Ενδιάμεση Απόφαση Με την παρούσα αίτηση για τροποποίηση (στο εξής η «αίτηση για τροποποίηση»), που καταχώρησε στις 25.4.2012 ο Καθ' ου η Αίτηση στην Κυρίως Αίτηση (που στο εξής θα αναφέρεται «ο Αιτητής»), επιδιώκει να τροποποιήσει την Απάντηση του, ως εξής: «
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η τροποποίηση της Απάντησής του με την αντικατάσταση της παραγράφου Δ - «Διεκδίκηση Αποζημιώσεων» της Απάντησης με τις ακόλουθες παραγράφους: 'Δ. Διεκδίκηση αποζημιώσεων - ανταπαίτηση
- Ο Καθ' ου η Αίτηση διεκδικεί τις σύμφωνα με το Νόμο αποζημιώσεις.
- Ο Καθ' ου η Αίτηση διεκδικεί αποζημιώσεις ύψους 18 μηνιαίων ενοικίων.
- Ο Καθ' ου η Αίτηση διεκδικεί και αποζημιώσεις για απώλεια εμπορικής εύνοιας ύψους €40.000 και/ή καθορισμό από το Δικαστήριο του ποσού των αποζημιώσεών του.
- Ο Καθ' ου η Αίτηση ανταπαιτεί διάταγμα του Δικαστηρίου για παραχώρηση νέας ενοικίασης σύμφωνα με το άρθρο 14 του Νόμου, ως το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο.'» Η αίτηση βασίζεται «στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.25, θθ.1-6 και Δ.48, θθ.1-9, στη Νομολογία και στις εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στον Κ.11 του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983». Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Γιαννούλας Λεωνίδου η οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι: Είναι υπάλληλος των δικηγόρων του Αιτητή. Σε πρόσφατη συνάντηση του Αιτητή με το δικηγόρο του, Θωμά Χριστοδούλου, διαπιστώθηκε ότι εκ παραδρομής δεν εξειδικεύτηκαν οι αξιώσεις του Αιτητή για απώλεια εμπορικής εύνοιας και παραχώρηση νέας ενοικίασης. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε μόλις διαπιστώθηκαν οι παραλείψεις αυτές. Είναι αναγκαία η δικογράφηση αυτών των αξιώσεων, για να μην επηρεαστούν τα δικαιώματα του Αιτητή και να έχει το δικαστήριο πλήρη εικόνα των επίδικων ζητημάτων. Η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησε στις 17.5.2012, ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως στο αίτημα για τροποποίηση προβάλλοντας, ως λόγους ένστασης, τα πιο κάτω: «(α) Η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη και ελλειπής αφού ο Καθ' ου η Αίτηση/Αιτητής δεν στηρίζει την αίτησή του στους Περί Ενοικιοστασίου Κανονισμούς. (β) Με την Αίτηση ζητείται η διαγραφή συγκεκριμένων ολόκληρων παραγράφων και η προσθήκη και/ή αντικατάσταση τους με νέες παραγράφους με εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο οι οποίες αλλάζουν στην ολότητα τους την βάση της υπεράσπισης του Καθ' ου η Αίτηση/Αιτητή στην παρούσα. (γ) Η Αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική και σκοπό έχει να καθυστερήσει την διαδικασία, υποβάλλεται σχεδόν 3 χρόνια μετά την καταχώρηση της αίτησης και της απάντησης δηλαδή με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση η οποία δεν δικαιολογείται επαρκώς στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. (δ) Δεν ευθύνονται οι Αιτητές/Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα και δεν μπορούν να επηρεάζονται τα συμφέροντα των Αιτητών από λάθη του Καθ' ου η Αίτηση στον χειρισμό και την προώθηση της υπόθεσης του αφού με την τροποποίηση εμφανώς προκαλείται βλάβη και ανεπανόρθωτη ζημιά στους Αιτητές. (ε) Με την τροποποίηση επιδιώκεται καταχώρηση και αξίωση από τον Καθ' ου η Αίτηση νέων ανταπαιτήσεων που εμφανώς επιφέρουν ανεπανόρθωτη βλάβη στους Αιτητές έπρεπε να είχαν καταχωρηθεί στην αρχική απάντηση του Καθ' ου η Αίτηση και δεν δικαιολογείται επαρκώς η μη καταχώρηση κατά την αρχική απάντηση. (στ) Η καταχώρηση ανταπαίτησης αποτελεί νέα βάση αγωγής και η τροποποίηση της υπεράσπισης νέα βάση υπεράσπισης, νομικά ανεπίτρεπτη στο παρόν στάδιο, η οποία θα έπρεπε να εγερθεί εξαρχής. (ζ) Η καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης προκαλεί καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης ειδικότερα στην περίπτωση που το αιτούμενο διάταγμα εκδοθεί και χρειαστεί τροποποίηση των δικογράφων.» Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ειδοποίηση ένστασης, ο ενόρκως δηλών Στέλιος Μαρκίδης επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Αγορεύσεις: Εφόσον το ζήτημα είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις. Υποστηρίζοντας το αίτημα για τροποποίηση, ο δικηγόρος του Αιτητή ανέλυσε τις αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε αιτήματα για τροποποίηση και υποστήριξε μεταξύ άλλων ότι: 1) Η ανταπαίτηση που ο Αιτητής επιθυμεί να προσθέσει με την τροποποίηση του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την υπόθεση. 2) Σε περίπτωση που δεν επιτραπεί η τροποποίηση, τα δικαιώματα του Αιτητή θα επηρεαστούν δυσμενώς, διότι δεν θα μπορεί να ανταπαιτήσει όλες τις νόμιμες αποζημιώσεις. 3) Οι Καθ' ων η αίτηση δεν θα υποστούν ζημιά που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με σχετική διαταγή για τα έξοδα. Η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση, υποστηρίζοντας την ένσταση, προέβαλε τα πιο κάτω επιχειρήματα: 1) Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση των θεσμών πολιτικής δικονομίας και της διαδικασίας και δεν έχει καταχωρηθεί καλόπιστα αλλά με σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας. 2) Με την αιτούμενη τροποποίηση εισάγεται εντελώς νέα ανταπαίτηση με διαφορετικές και πολύ περισσότερες αξιώσεις. Αποτελεί νέα βάση αγωγής η οποία υποβάλλεται με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση. 3) Δεν έχει δικαιολογηθεί επαρκώς η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση και εφόσον ζητείται η τροποποίηση της ανταπαίτησης και όχι της υπεράσπισης, το βάρος που έχει να αποσείσει ο αιτητής είναι μεγαλύτερο. 4) Η αιτούμενη τροποποίηση δεν είναι αναγκαία για τον προσδιορισμό της διαφοράς των διαδίκων, ενώ αν επιτραπεί θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση. Νομική Πτυχή: Το ζήτημα της τροποποίησης δικογράφων διέπεται από τους θεσμούς πολιτικής δικονομίας οι οποίοι εφαρμόζονται αναλογικά από το παρόν Δικαστήριο δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του
- Η Δ.25, θθ.1 και 5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «
- The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties.
- The Court or a Judge may at any time, and on such terms as to costs or otherwise as the Court or Judge may thing just, amend any defect or error in any proceedings, and all necessary amendments shall be made for the purpose of determining the real question or issue raised by or depending on the proceedings." Η νομολογία έχει επανειλημμένα ασχοληθεί με αιτήματα για τροποποίηση δικογράφων. Η αντιμετώπιση ποικίλει, αναλόγως του σταδίου στο οποίο υποβάλλεται ένα τέτοιο αίτημα. Παραθέτω, πιο κάτω, αποσπάσματα από τη σχετική νομολογία. Στην υπόθεση Courtis a.o. v. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180, αναφέρθηκε (σελ. 182): "If in the course of the trial it appears that a party's pleading requires amendment, steps for that purpose must be taken as early as possible in order to give full opportunity to the parties affected by the amendment to meet the new situation; to run their case, so to speak, on the new rails." Στην υπόθεση Tsiappas v. The Republic
(1974)1 C.L.R. 167 στη σελ. 169 αναφέρονται τα εξής: «The guiding consideration for the trial Judge in making up his mind whether or not he should exercise his discretion one way or the other is the need to ensure that the triable issues be properly and sufficiently defined before he pronounces final judgment in the case and such leave to amend may be granted in a proper case even during the trial." Και πιο κάτω, στην ίδια σελίδα, αναφέρει: "..... no real injustice has been done thereby to the claimant once he has been awarded the appropriate costs." Στην υπόθεση Andreas Evripidou & Another v. Panayiota M. Kannaourou
(1985)2 C.L.R., p. 24, αναφέρονται: "It is well settled that as a rule of conduct, however negligent or careless may have been the first omission, and however late the proposed amendment, the amendment should be allowed if it can be made without injustice to the other side, and there is no injustice if the other side can be compensated by costs;" Στην καθοδηγητική απόφαση Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd κ.α.
(1989)1(E) C.L.R. 33, διατυπώθηκαν αναλυτικά από τον έντιμο Πική Δ. (όπως ήταν τότε) οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, (στη σελ. 36 της απόφασης): "
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361, υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη." Στην απόφαση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1(Α) Α.Α.Δ., 704, ο έντιμος Δικαστής Νικήτας αναφέρει στη σελ. 707: "Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια. Βλέπε Ευριπίδου, ανωτέρω και Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd. & Άλλου
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 33, Sait Electronic S.A. v. The ship "Dominique" & Others
(1992)1 A.A.Δ. 264 επισημαίνει τη σύμπτωση προσέγγισης που παρατηρείται στην αγγλική νομολογία, αναφορικά με την αναγκαιότητα για τη σύντομη ολοκλήρωση της δίκης. Περαιτέρω δε υιοθετεί το παρακάτω απόσπασμα από την απόφαση της δικαστικής επιτροπής της Βουλής των Λόρδων Ketteman v. Hansel Properties Ltd. [1988] 1 All E. R. 38: "Furthermore, to allow an amendment before a trial begins is quite different from allowing it at the end of the trial to give an apparently unsuccessful defendant an opportunity to renew the fight on an entirely different defence."" Τελευταία αναφορά κάνω στην απόφαση Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα
(2002)1(A) C.L.R., 223, όπου στη σελ. 228 αναφέρονται τα εξής: "Είναι η θέση της νομολογίας πως, όπου υπάρχει καθυστέρηση, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Στην SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, λέχθηκε πως η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ. Ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου τονίστηκε πως το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Όσον αφορά το χρόνο στον οποίο υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση, σχετική είναι και η απόφαση στην Astor Manufacturing & Exporting Co. κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 A.A.Δ. 726." Στη βάση της πιο πάνω αναφερόμενης νομολογίας, θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο, εκτός από το ζήτημα της δικαιολόγησης της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης, τόσο η γνησιότητα των προθέσεων του Αιτητή όσο και η αναγκαιότητα και ο βαθμός της χρησιμότητας της τροποποίησης. Συνοψίζοντας την πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία καταλήγω ότι κατά την εξέταση αιτημάτων τροποποίησης λαμβάνονται υπόψη οι εξής παράγοντες: · Η τροποποίηση δικογράφων είναι δυνατή σε κάθε περίπτωση όπου κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της διαφοράς των διαδίκων εκτός όπου αυτή θα επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο ή όπου υπάρχει εμφανής κακή πίστη από πλευράς Αιτητή. · Η έννοια της ανεπανόρθωτης ζημιάς δεν περιλαμβάνει τη ζημιά που μπορεί να αποκατασταθεί με την επιδίκαση εξόδων. · Η τροποποίηση δικογράφων μπορεί να επιτραπεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, λαμβανομένου υπόψη του παράγοντα της ζημιάς που θα προκληθεί στον αντίδικο καθώς και της καθυστέρησης που τυχόν παρατηρείται στην υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση. · Κυρίαρχος παράγοντας κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθώ επιγραμματικά στην κυρίως αίτηση. Με αυτή αξιώνεται από το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, η έκδοση διατάγματος έξωσης εναντίον του Αιτητή, με σκοπό την κατεδάφιση του μισθίου και ανοικοδόμηση νέας οικοδομής. Με την αιτούμενη τροποποίηση, σκοπείται η προβολή ανταπαίτησης για: (α) επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ του Αιτητή (ύψους 18 ενοικίων και για απώλεια εμπορικής εύνοιας) και (β) απαίτησης για παραχώρηση νέας ενοικίασης. Το αίτημα για τροποποίηση της Απάντησης υποβάλλεται 2 ½ έτη μετά την καταχώρηση της Απάντησης και αφού η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση, προτού όμως ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία. Εξετάζοντας προσεκτικά τις εκατέρωθεν θέσεις, σε συνδυασμό με την πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία, κρίνω ότι, η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση, με δεδομένο ότι δεν έχει ακόμα ξεκινήσει η δίκη, δεν αποτελεί από μόνη της παράγοντα αποτρεπτικό της έγκρισης της αιτούμενης τροποποίησης. Κανένας εκτροχιασμός της δίκης από την πορεία της θα παρατηρηθεί, εάν εγκριθεί η τροποποίηση, ενώ η καθυστέρηση έχει δικαιολογηθεί επαρκώς με την αναφορά σε παράλειψη και παραδρομή. Σημειώνω περαιτέρω ότι η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση δεν έρχεται αντιμέτωπη με νέο ζήτημα αφού η επιδίκαση αποζημιώσεων είναι ζήτημα που ο Αιτητής προβάλλει στην Απάντηση του, δυνάμει της οποίας αξιώνονται από τον Καθ' ου η αίτηση αποζημιώσεις, χωρίς όμως αυτές να προσδιορίζονται. Η παράλειψη υποβολής αιτήματος για τροποποίηση πιθανόν να συνεπαγόταν τον αποκλεισμό μαρτυρίας για το ζήτημα αυτό, με δυσμενείς συνέπειες για τον Αιτητή. Διαπιστώνω περαιτέρω, ότι με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς των διαδίκων. Δεν διαπιστώνω κακοπιστία από πλευράς Αιτητών αφού, η νομολογία όσον αφορά την απαγόρευση παρουσίασης μαρτυρίας για τεκμηρίωση ισχυρισμών που δεν είναι δικογραφημένοι, είναι πάγια και γνωστή (βλ. Παπαδόπουλος κ.ά. ν. CYP-CANA ALARMS LTD, Πολ. Έφεση 339/06, ημερομηνίας 19.6.2009). Πέραν των πιο πάνω, δεν έχω πειστεί ότι οι Καθ' ων η αίτηση θα βρεθούν σε δυσμενέστερη θέση, ούτε ότι θα υποστούν ζημιά η οποία δεν είναι δυνατό να αποζημιωθεί με την επιδίκαση εξόδων υπέρ τους. Το γεγονός ότι με την τροποποίηση θα αυξηθούν οι απαιτήσεις του Αιτητή, δεν συνεπάγεται αυτοδίκαια και ανεπανόρθωτη ζημιά των Καθ' ων η αίτηση, αφού οι απαιτήσεις αυτές προνοούνται από τη νομοθεσία. Σημειώνω περαιτέρω, αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι η καθυστέρηση που θα προκαλέσει η τροποποίηση θα προκαλέσει ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση, ότι οι Καθ' ων η αίτηση έχουν από τις 23/9/2010 ζητήσει σε τουλάχιστον πέντε περιπτώσεις αναβολή της ακρόασης (με την συγκατάθεση του Αιτητή). Στη βάση των ανωτέρω, καταλήγω ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ του Αιτητή και ως εκ τούτου, εγκρίνω το αίτημα για τροποποίηση της Απάντησης. Εκδίδεται διάταγμα για τροποποίηση της Απάντησης ως ενδιάμεση αίτηση. Η τροποποιημένη Απάντηση να καταχωρηθεί σε πέντε ημέρες από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Τα τέλη για την έκδοση του παρόντος διατάγματος να καταβληθούν εντός πέντε ημερών από σήμερα. Η Ανταπάντηση στην τροποποιημένη Απάντηση και Απάντηση στην Ανταπαίτηση, να καταχωρηθεί εντός δέκα ημερών από την καταχώριση της τροποποιημένης Απάντησης. Τα έξοδα της αίτησης για τροποποίηση καθώς και τα έξοδα που θα προκύψουν συνεπεία της τροποποίησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΧΡ/ΑΓ Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Τροποποίηση της Απάντησης -προσθήκη Ανταπαίτησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο