ΝΙΤΣΑΣ ΡΕΝΟΥ ΚΛΟΚΑΡΗ ν. Σωτήρη Ανδρέου κ.α., Αίτηση Αρ. Ε89/11, 13/3/2013

(1)(α) όπως τροποποιήθηκε, και/ή 2) €11.316,16 αλληλέγγυα και/ή χωριστά από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ως υπόλοιπο δεδουλευμένων ενοικίων για την περίοδο Φεβρουαρίου 2010-μέχρι και Μάιο του 2011 και/ή τα ενοίκια για τους τελευταίους 9 μήνες για το αναφερόμενο στη παράγραφο (Α) πιο πάνω υποστατικό. 3) €50 την ημέρα από την 1/6/2011 και μέχρι εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης και κενής κατοχή του πιο πάνω υποστατικού ως αποζημιώσεις και/ή ενδιάμεσα κέρδη (manse profits) εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή χωριστά. 4) Έξοδα.» Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι είναι ιδιοκτήτρια ενός αδειούχου καταστήματος επί της οδού Αγ. Ανδρέου 62Γ, Παλλουριώτισσα, Λευκωσία (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»). Η ιδιότητα της Αιτήτριας είναι παραδεκτή. Οι διάδικοι υπέγραψαν ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 12.5.2004 για την ενοικίαση του επίδικου από 1.6.2004 έως 31.5.2006, με δικαίωμα ανανέωσης της ενοικίασης για δύο διαδοχικές περιόδους 2 ετών έκαστη. Το ενοίκιο ήταν προπληρωτέο την 1η εργάσιμη ημέρα εκάστου μηνός και το επίδικο θα χρησιμοποιείτο ως πιτσαρία / εστιατόριο νοουμένου ότι θα εξασφαλίζονταν οι απαιτούμενες άδειες από τις αρμόδιες αρχές. Η Καθ' ης η Αίτηση 2 υπέγραψε το συμβόλαιο ως εγγυήτρια. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 καθυστερούσε την καταβολή ενοικίων. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό μέχρι και τις 7.10.2010, οπότε κατέβαλαν €8.000 και την 1.11.2010 κατέβαλαν €1.349,

1. Έκτοτε, δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό. Απάντηση Καθ' ων η Αίτηση: Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν Απάντηση την 1.6.2011 και στη συνέχεια τροποποιημένη Απάντηση την 8.3.2012, δυνάμει Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22.2.
2. Μ' αυτήν, οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται όλες μαζί και κάθε μια ξεχωριστά τις αιτούμενες θεραπείες στην Αίτηση και ζητούν την απόρριψη της με έξοδα. Πέραν των παραδοχών τις οποίες σημειώνω πιο πάνω, οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται τους ισχυρισμούς στην Αίτηση. Αρνούνται ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 12.5.2004 διέπει την ενοικίαση του επίδικου. Ισχυρίζονται ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο που ίσχυε στην επίδικη ενοικίαση, είναι αυτό που φέρει ημερομηνία 17.7.
3. Άνευ βλάβης των πιο άνω, οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι τα έγγραφα ημερομηνίας 12.5.2004 και 17.7.2004, δεν υπεγράφησαν σύμφωνα με τον περί Συμβάσεων Νόμο και ως εκ τούτου πάσχουν από ακυρότητα. Ειδικότερα, η Καθ' ης η Αίτηση 2 υιοθετεί και επαναλαμβάνει τα ως άνω και λέγει ότι η δοθείσα υπ' αυτής εγγύηση είναι άκυρη και/ή δεν τη δεσμεύει και/ή δε δόθηκε ταυτόχρονα με την υπογραφή του οποιουδήποτε ενοικιαστηρίου εγγράφου και/ή για το λόγο ότι ο ιδιοκτήτης απάλλαξε και/ ή εγκατέλειψε και/ή απεμπόλησε τα δικαιώματα του εναντίον της. Άνευ βλάβης των ως άνω ισχυρισμών, οι Καθ' ων η Αίτηση λέγουν ότι κατά ή περί τον Απρίλιο 2006, κατόπιν ρητής και/ή σιωπηρής συμφωνίας και/ή αποδοχής και/ή της συμπεριφοράς και/ή των πράξεων της ιδιοκτήτριας, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 αποδεσμεύτηκε από την οποιασδήποτε μορφής ενοικίαση και έπαυσε να είναι ο ενοικιαστής του επίδικου, ενώ αντικαταστάθηκε από την Άννα Ανδρέου Τουφεξή, εμπορευόμενη κάτω από την εμπορική επωνυμία NIDO PIZZA. Είναι ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση ότι η Αίτηση πάσχει νομικά και πως δεν έπρεπε να ήταν διάδικοι. Προς τούτο, εγείρεται προδικαστική ένσταση. Περαιτέρω λεπτομέρειες των ισχυρισμών των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 φαίνονται στο δικόγραφο τους το οποίο είναι καταχωρισμένο στο φάκελο της υπόθεσης. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν συνολικά τρεις μάρτυρες. Η μαρτυρία τους καταγράφεται εν συντομία και αξιολογείται. Αιτητρίας: Μοναδικός μάρτυρας για την Αιτήτρια κατέθεσε ο σύζυγος της, κ. Ρένος Κλόκαρης. Ο Μ.Α.1 κατέθεσε ότι η Αιτήτρια είναι ιδιοκτήτρια του υποστατικού επί της οδού Αγ. Ανδρέου 62, Παλλουριώτισσα, το οποίο νοικιάστηκε στον Καθ' ου η Αίτηση 1, δυνάμει συμβολαίου ημερομηνίας 12.5.2004 (Τεκμήριο 1). Η Καθ' ης η Αίτηση 2 είναι η εγγυήτρια. Είχε σταλεί επιστολή στην Αιτήτρια από το δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 20.6.2008 (Τεκμήριο 2) για κάποιο παράπονο που είχαν και αυτή απάντησε ο δικηγόρος της Αιτήτριας με το Τεκμήριο
4. Όσον αφορά τα ενοίκια για το επίδικο, μέχρι το Μάιο 2010, δεν υπήρχε πρόβλημα. Στη συνέχεια, καθυστερούσε να πληρώνει μέχρι την 7.10.2010 που πήγε στο μάρτυρα η Καθ' ης η Αίτηση 2 και του πήρε επιταγή για το ποσό των €8.000 έναντι του χρέους των ενοικίων. Ο μάρτυρας είπε ότι μέχρι το Μάιο 2010 ο Καθ' ου η Αίτηση όφειλε €5.550,52 και έστειλαν επιστολή μέσω δικηγόρου (Τεκμήρια 4 και 5). Μετά την καταβολή των €8.000, η κα. Άννα του έδωσε ακόμα €1.200 σε μετρητά την 1.11.
5. Με τα χρήματα αυτά δε ξοφλήθηκαν όλα τα ενοίκια, εφόσον: «από το Σεπτέμβριο του 2010 το συμβόλαιο είχε αύξηση 10% διότι έκλειναν τα δύο χρόνια που ανανεωνόταν κάθε δύο χρόνια το συμβόλαιο». Σήμερα οφείλονται €29.715,55, με την αύξηση. Κατά την αντεξέταση του, ο Μ.Α.1 κατέθεσε ότι είναι συνταξιούχος, ενώ προηγούμενα εργαζόταν στην Ηλεκτρομηχανολογική Υπηρεσία. Για το επίδικο, εισέπραττε τα ενοίκια εκ μέρους της συζύγου του και εξέδιδε αποδείξεις. Οι αποδείξεις εκδίδονταν στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 1 και σε κάποια χρονική στιγμή, η Καθ' ης 2 ζήτησε από τον κ. Κλόκαρη να εκδίδει τις αποδείξεις «πάνω στην Nido». Αυτό έγινε περίπου το Μάιο
6. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι το Τεκμήριο 1 υπεγράφη στις 12 Μαΐου και γνώρισε τους Καθ' ων η Αίτηση εκείνη την ημέρα. Στη συνέχεια, είπε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση «αγόρασαν» το επίδικο στις 3 Μαΐου. Μέχρι και το Μάιο, είχε πληρώσει το ενοίκιο ο προηγούμενος ενοικιαστής και ο Καθ' ου η Αίτηση 1 πλήρωσε για πρώτη φορά στις 17 Ιουλίου. Ο προηγούμενος ενοικιαστής ήταν η Pizza Mia. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι το Τεκμήριο 1 υπεγράφη στο επίδικο. Σε υποβολή ότι γνώρισε για πρώτη φορά τους Καθ' ων η Αίτηση, στο επίδικο, την 21.5.2004, ο Μ.Α.1 απάντησε ότι δε θυμάται. Ο κ. Κλόκαρης αναγνώρισε την υπογραφή του σε δεύτερη συμφωνία, ημερομηνίας 17.7.2004 (Τεκμήριο 6). Αναγνώρισε επίσης στο ίδιο έγγραφο, την υπογραφή του Καθ' ου η Αίτηση 1 ως ενοικιαστή, της Καθ' ης η Αίτηση 2 και του γιού της Ανδρέα ως μάρτυρα. Αφού κατατέθηκε η δεύτερη συμφωνία ως Τεκμήριο, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι το ενοίκιο Μαΐου 2004 είχε καταβάλει η Καθ' ης η Αίτηση 2: «Δεν ξέρω τι έγραψα εγώ, τον Μάιο τον πλήρωσε η κα Άννα... Ο Ανδρέας, όλες οι πληρωμές είναι η Άννα που τις πλήρωσε.» Αναγνώρισε επίσης την υπογραφή του σε απόδειξη για την καταβολή των ενοικίων Μαΐου, Ιουνίου και Ιουλίου 2004 και δέχθηκε ότι την ίδια μέρα πληρώθηκε και εγγύηση / ντεπόζιτο £
7. Εν τέλει ο μάρτυρας συνόψισε τα γεγονότα ως εξής: «Συγνώμη, τα ίδια πράγματα που λαλούμε, δεν έχει καμία αλλαγή, τίποτε. Το μαγαζί το επιάσαν που τη Nido που την sorry, Rivana που τις 3/5 και οι κύριοι που ήλθαν και επιάσαν το μαγαζί έδωσαν λεφτά στις 17/7 για το ντεπόζιτο και για τους 3 μήνες..» Η αντικατάσταση απόδειξης 1104 που ο ίδιος έγραψε, έγινε επειδή οι ενοικιαστές ήθελαν αρχικά την απόδειξη στο όνομα της εταιρείας S.A.A. Andreou Bros. Εξέδωσε δύο αποδείξεις: μια £540 για την εγγύηση και μία για £1.620 για τους μήνες Μάιο, Ιούνιο, Ιούλιο. Στη συνέχεια ο ενοικιαστής πλήρωνε το ενοίκιο του κανονικά, £540, για δύο χρόνια. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι μπήκε στο επίδικο ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ως ενοικιαστής και άρχισε να δουλεύει, ο ίδιος έπαιρνε το ενοίκιο από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 και έβαζε το όνομα του στην απόδειξη. Η τελευταία απόδειξη που εξέδωσε στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 1 ήταν την 3.3.
8. Η θέση του μάρτυρα ήταν ότι δε συζήτησε με τον Καθ' ου η Αίτηση 1 ότι θα έφευγε εκείνος από το επίδικο και θα συνέχιζε να εργάζεται η μητέρα του εκεί. Είπε ότι: «Ο Σωτήρης πήγαινε, ερχόταν όπως και ο γιος της ο άλλος, μια φεύγαν, έρχονταν... Ο Σωτήρης και ο Ανδρέας ήταν συνέχεια τζιαμαί, έρχονταν και δούλευαν.» Όσον αφορά τις αποδείξεις και την Nido Pizza, ο μάρτυρας κατέθεσε: «Η Άννα είπε της ο λογιστής της να βγαίνουν αποδείξεις πάνω στη Nido» και αυτός εξέδιδε αποδείξεις σ' αυτό το όνομα από 2.5.2006 μέχρι 3.12.
9. Η θέση του μάρτυρα ήταν πως η απόδειξη δεν εκδιδόταν στο όνομα του ενοικιαστή αλλά εκείνου που πλήρωνε. «Δεν με πειράζει ποιου θα βγάζω απόδειξη, εμένα με ενδιαφέρει το ενοίκιο μου, που τζιαμαί τζιαι τζιει δεν με πειράζει όποιος θέλει να με πληρώνει.» Σταμάτησε να εκδίδει αποδείξεις στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 1 κατόπιν επιθυμίας των Καθ' ων η Αίτηση. «..ο Σωτήρης καμία φορά δεν κάτσαμε να μιλήσουμε για τα ενοίκια, για πότε θα πλήρωνε, με πότε δεν θα πλήρωνε. Και όλες οι αποδείξεις και οι επιταγές που έπαιρνα ήταν της κας Άννας που τον καιρό που την έπιασε ο Σωτήρης την πιτσαρία ως την τελευταία ημέρα οι επιταγές ήταν της κας Άννας.» Για όλα δε τα θέματα που υπήρχαν σε σχέση με το επίδικο, ερχόταν σε επαφή με την Καθ' ης η Αίτηση 2 και το σύζυγο της, ενώ «επέμβαινε και ο γιος άμαν ήταν τζιαμαί». Στις αποδείξεις που έγραφε ότι εισέπραξε από Nido Pizza, δεν πρόσθεσε επιφύλαξη επειδή δεν είχε κανένα πρόβλημα με εκείνον που πλήρωνε το ενοίκιο, όπως είπε. Ο κ. Κλόκαρης αρνήθηκε ότι είχε αποδεχθεί την αλλαγή του ενοικιαστή. Όσον αφορά την Καθ' ης η Αίτηση 2, ήταν πάντοτε στην επιχείρηση, από την αρχή και ήταν η «μαστόρισσα». Ο μάρτυρας επέμεινε ότι δεν τον είχε ειδοποιήσει ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ότι θα έφευγε ή ότι έφυγε από το επίδικο. «Η μόνη πληροφορία που έχω είναι και ο γιος και ο ένας και ο άλλος 'Ας μας αφήκει μόνους μας η μάνα μας να δουλέψουμε', αν θέλετε να μιλήσουμε τέλεια καθαρά». Ο Μ.Α.1 αρνήθηκε επίσης ότι κατά τη διάρκεια της ενοικίασης προέβη σε καταστρεπτικές πράξεις στο επίδικο. Για διάφορους λόγους που καθίστανται σαφείς από τα πλήρη πρακτικά της υπόθεσης, η μαρτυρία του κ. Κλόκαρη δεν ήταν ιδιαίτερα στρωτή, από την άποψη του λόγου ή καθαρή από την άποψη της έκφρασης. Περαιτέρω, και ως αποτέλεσμα των ερωτήσεων που του υπεβλήθησαν, η μαρτυρία πλάτειασε αχρείαστα. Ήταν όμως σαφής, ξεκάθαρη και άμεση. Ο μάρτυρας ήταν σταθερός, δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις, το κύριο σημείο της μαρτυρίας του ήταν ξεκάθαρο: του οφείλουν χρήματα και δεν τον ένοιαξε σε οποιοδήποτε στάδιο ποιος και με ποιο καθεστώς πλήρωνε, φτάνει να εισέπραττε τα ενοίκια του. Κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Καθ' ων η Αίτηση: Πρώτη κατέθεσε η κα. Άννα Τουφεξή Ανδρέου, Καθ' ης η Αίτηση
10. Η κα. Ανδρέου κατέθεσε ότι έχει μόρφωση μέχρι το επίπεδο της πρώτης Γυμνασίου και ότι είναι μητέρα 4 παιδιών, περιλαμβανομένου του Καθ' ου η Αίτηση
11. Όταν οι γιοί της ήταν μαθητές εργάζονταν στην Pizza Mia. Ήταν τότε 14, 15 χρονών τα παιδιά της και της είπαν ότι πωλείται η Pizza Mia: «είμαστε από φτωχή οικογένεια, ο άντρας μου ήταν μεροκάματο σε μια εταιρεία που απολύθηκε, και είπαμε να κουβεντιάσουμε να αγοράσουμε το μαγαζί, την επιχείρηση. Επήγαμε στα κεντρικά της Pizza Mia βρήκαμε τον ιδιοκτήτη, κουβεντιάσαμε». Ο ιδιοκτήτης ήταν κάποιος Δημήτρης Δημητρίου, εταιρεία Rivana. Κατέληξαν μαζί του σε συμφωνία, θα υπέγραφαν συμβόλαιο στις 13 Μαΐου και θα πληρώνονταν τα μισά χρήματα προκαταβολικά, δηλαδή £15.
12. Στις 13 Μαΐου πήγαν στα κεντρικά γραφεία της Pizza Mia στην οδό Σάντα Ρόζα (Σπύρου Κυπριανού). Ήταν ο κ. Δημητρίου με το δικηγόρο του και το διευθυντή του και μαζί περίμεναν να έρθει η Αιτήτρια «να κάνουν άκυρη τη συμφωνία που είχαν μεταξύ τους... για να υπογράψει ο γιος μου που θα υπόγραφε την επιχείρησή του». Ο κ. Δημητρίου τηλεφώνησε στην Αιτήτρια ή στο σύζυγο της, η Αιτήτρια ήταν στον οδοντίατρο και θα συναντιόνταν την επόμενη μέρα. Υπέγραψαν τη συμφωνία Τεκμήριο 10, που αφορά την πώληση επιχείρησης, με ημερομηνία 13.5.
13. Η μάρτυρας κατέθεσε ότι πλήρωσε τις £15.000 και η συμφωνία ήταν σε ένα μήνα να καταβάλει τα υπόλοιπα. Η μάρτυρας κατέθεσε ότι δεν είχε γνώσεις επιχειρηματία και ότι ήταν οικοκυρά. Γνώρισε τον Μ.Α.1 στις 21 Μαΐου, έξω από την κουζίνα του επίδικου. Της είπε ότι ήταν ο ιδιοκτήτης. Δεν τον είχε δει προηγούμενα. Το κατάστημα ήταν κλειστό για 9 μήνες και πήγαινε κάθε μέρα και καθάριζε. Στις 19 Μαΐου είχαν τηλεφωνήσει στον κ. Δημητρίου και του είπαν ότι ο κ. Κλόκαρης δεν είχε εμφανιστεί για να γίνει η ακύρωση του συμβολαίου. Ο κ. Δημητρίου αποκρίθηκε πως θα του έστελνε επιστολή με το δικηγόρο του, για να υπογράψουν (Τεκμήριο 11). Ακολούθως, προς το τέλος του μήνα, πήγε ο Μ.Α.1 στην πιτσαρία με ένα συμβόλαιο υπογεγραμμένο από την Αιτήτρια και ένα μάρτυρα. Υπέγραψε ο Καθ' ου η Αίτηση 1, η ίδια και ο μικρότερος γιος της, Ανδρέας, ως εγγυητές. Ο Ανδρέας ήταν τότε 17 ετών. Ο κ. Κλόκαρης δεν τους άφησε αντίγραφο του συμβολαίου ενώ η μάρτυρας δεν του έδωσε οποιαδήποτε χρήματα. Εν τω μεταξύ, η μάρτυρας κατέθεσε ότι ο γιος της Καθ' ου η Αίτηση 1, είναι δίδυμος, χωρίς να αναφέρει το όνομα του αδελφού του. Στις 17 Ιουλίου 2004, η μάρτυρας πήρε χρήματα από τη Συνεργατική και το απόγευμα πήγε με το γιό της στο κατάστημα του κ. Κλόκαρη, δίπλα από το επίδικο. Εκεί ήταν η Αιτήτρια, ο σύζυγος της, η μάρτυρας και ο γιός της, Καθ' ου η Αίτηση
14. Υπέγραψε η Αιτήτρια, μετά ο Καθ' ου η Αίτηση 1 και η ίδια ως εγγυήτρια. Στη συνέχεια, έφυγε για να φέρει το ποσό των £1.620, για τα ενοίκια δύο μηνών και την εγγύηση / ντεπόζιτο, ζητώντας από το γιο της Ανδρέα να υπογράψει ως δεύτερος εγγυητής. Η κα. Ανδρέου αναγνώρισε την υπογραφή της στο Τεκμήριο 6, καθώς και την υπογραφή του Ανδρέα και του Καθ' ου η Αίτηση
15. Όταν επέστρεψε με τα χρήματα, είχε υπογράψει ο Ανδρέας και είχε φύγει. Έδωσε στον Μ.Α.1 τα χρήματα και της ζήτησε ακόμα ένα ενοίκιο. «Εγώ θα πλήρωνα τον Ιούνιο και Ιούλιο, συζητούσαμε για τον μήνα Μάιο και μου λέει ο γιος μου 'δώσαμε τόσα λεφτά, να χάσουμε τα λεφτά μας; Να πας να του φέρεις τα υπόλοιπα λεφτά'», που ήταν £540 για το Μάιο. Ο Μ.Α.1 εξέδωσε δύο αποδείξεις «στην εταιρεία μας» και «του είπα του κ. Ρένου ότι θέλαμε να βγει όπως ήταν το συμβόλαιο, αποδείξεις με το όνομα του Σωτήρη όπως είναι το συμβόλαιο. Τις έκανε άκυρες και μου έβγαλε μια απόδειξη £1.620 για 3 μηνών ενοίκια και μια απόδειξη ξεχωριστή που ήταν το ντεπόζιτο». Πλήρωσε το ενοίκιο του μηνός Μαΐου επειδή επέμενε ο κ. Κλόκαρης και αφού είχε ήδη υποστεί έξοδα και είχε καταβάλει και τις £15.000 στον κ. Δημητρίου που δε θα τις επέστρεφε. Την ίδια μέρα, ξόφλησε τον κ. Δημητρίου καταβάλλοντας άλλες £15.
16. Η μάρτυρας κατέθεσε ότι δεν ανανέωσε τη συμφωνία της 17.7.2004 ούτε και έκαμε οποιαδήποτε άλλη συμφωνία. Μετά την 17 Ιουλίου και αφού άνοιξε η πιτσαρία, πήγε εκεί κάποιο πρόσωπο από το Υγειονομείο και της είπε ότι η πιτσαρία ήταν παράνομη, είχαν προσαγάγει στο Δικαστήριο την ιδιοκτήτρια και ζητούσε τον ενοικιαστή. Η μάρτυρας αποκρίθηκε ότι ήταν ο γιος της αλλά ήταν στρατιώτης. Κατ' αυτό το χρονικό διάστημα, η Μ.Κ.1 κατέβαλε το ενοίκιο το οποίο ήταν £583 και εκ λάθους πλήρωσε για 3 μήνες (Σεπτέμβριο - Νοέμβριο) £
17. Της το ανέφερε ο κ. Κλόκαρης και τον πλήρωσε το υπόλοιπο, λαμβάνοντας απόδειξη. Το ενοίκιο το πλήρωνε η ίδια επειδή ο γιος της ήταν στρατιώτης. Την εποχή εκείνη, όταν έκλεισε το κατάστημα τον Αύγουστο, πήγε στην Αρχή Ηλεκτρισμού, στην Αρχή Τηλεπικοινωνιών και στην Υδατοπρομήθεια και εξόφλησε όλους τους λογαριασμούς. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2, περί το τέλος Απριλίου 2006, αποφάσισε να βρει δουλειά αλλού για να δουλεύει κανονικές ώρες. Εργοδοτήθηκε σε μία εταιρεία και πήγαινε στο επίδικο το βράδυ για φαγητό. Ο γιος της, της είπε πως το είχε αναφέρει στον κ. Κλόκαρη ότι θα έφευγε όταν πήγε να του πάρει το ενοίκιο του Απριλίου
18. Αυτό της το είχε αναφέρει και ο ίδιος ο Μ.Α.
19. Είπαν να του πληρώνει τα ενοίκια η ίδια και επειδή είχε την εμπορική επωνυμία Nido Pizza την οποία χρησιμοποιούσε για το μαγαζί, του είπε να εκδίδονται οι αποδείξεις σε αυτό το όνομα. Από το Μάιο οι αποδείξεις εκδίδονταν στο όνομα Nido Pizza, μέχρι την ημέρα που σταμάτησε να πληρώνει. Οι επιταγές τις οποίες έδιδε ήταν στο όνομα της και το ίδιο ίσχυε και όταν ήταν ο γιος της στην επιχείρηση, επειδή «είχα το λογαριασμό με τις επιταγές πριν καν κάνω μαγαζί γιατί οι γιούδες μου ήταν στρατιώτες οι δύο ο άλλος ήταν ανήλικος ... Χρησιμοποιούσα τον λογαριασμό.. ότι λεφτά έπαιρνα από την πιτσαρία τα έβαζα στην τράπεζα και έκοβα επιταγές για να πληρώνονται.» Η επωνυμία ενεγράφη το Νοέμβριο 2004, αφού η μάρτυρας είχε πληροφορηθεί από το Υγειονομείο ότι το κατάστημα δεν είχε άδειες και έπρεπε να εκδώσει άδειες. Έκλεισε το κατάστημα και το άνοιξε ξανά τον Ιανουάριο
20. Ο λογαριασμός του ηλεκτρικού ρεύματος εκδιδόταν στο όνομα SAA Andreou Ltd. επειδή είχαν πάει στην Αρχή Ηλεκτρισμού με τον κ. Δημητρίου της Rivana και ο λογαριασμός πέρασε από τη μία εταιρεία στην άλλη. Τότε δεν είχε ακόμα εγγράψει την εμπορική επωνυμία. Ο λογαριασμός του νερού είναι ακόμα και σήμερα στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 1, ενώ στο Φ.Π.Α. είναι εγγεγραμμένη η επιχείρηση στην εταιρεία. Το κατάστημα έκλεισε το Μάρτιο 2010 και η μάρτυρας έβαλε αγγελία να το πουλήσει. Έχει πληρώσει ενοίκια μέχρι τον Οκτώβριο 2010 και όταν πουληθεί το κατάστημα, θα πληρώσει την ιδιοκτήτρια, επειδή η ίδια έχει υποστεί μεγάλη ζημιά: «καταστράφηκα δεν έχω λεφτά, πλήρωσα τόσες πολλές ζημιές πλήρωσα να βγάλω άδειες, το κατάστημα δεν είχε άδειες, έβαλα αρχιτέκτονα ... για να βγάλει χώρο για πάρκινγκ δεν υπήρχε, υπήρχε χώρος αλλά έβαλαν κάγκελα ο κος Ρένος και ήταν κλειστά και μέσα έκανε αποθήκες που είχε εξαρτήματα που πουλούσε και αναγκάστηκα και ενοικίαζα στη γειτονιά πάρκινγκ και να πληρώνω ενοίκια». Στη συνέχεια η μάρτυρας είπε κάτι άλλο: «Την πιτσαρία την έκλεισα γιατί αγχώθηκα τόσο πολύ που, δεν θα την έκλεινα για πάντα, γιατί είχα ένα τροχαίο δυστύχημα εκείνο τον καιρό, χτύπησα στον θώρακα και τον αυχένα και έκανα θεραπεία». Μετά, μας είπε τρίτη εκδοχή για το λόγο που έκλεισε την επιχείρηση: «Ήταν για μερικές μέρες, είχα ένα τροχαίο δυστύχημα, έκανα τη θεραπεία μου, έπαιρνα φαρμακευτική αγωγή, ήμουν αγχωμένη από το δυστύχημα που είχα, και έρχονταν [η Αιτήτρια και ο σύζυγος της] κάθε μέρα έξω με τις καρέκλες τους έξω από την είσοδο του μαγαζιού. ... Ήταν Σαββατοκυρίακο που έκλεισα, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή». Η Καθ' ης η Αίτηση 2 κατέθεσε ότι, ο κ. Κλόκαρης της δημιουργεί προβλήματα επειδή έρχονται ενδιαφερόμενοι για να πάρουν το κατάστημα, αλλά «όσοι πελάτες ήλθαν ήθελε να του πληρώσουν τα ενοίκια που χρωστώ αλλά και να πάρουν το μαγαζί χωρίς να πάρω εγώ λεφτά». Η κα. Ανδρέου ζητεί €110.000,00 αλλά δέχεται «και με €40.000,00 να μπουν συνέταιροι και να πάρουν το 40% της εταιρείας και θα πληρώσω τα ενοίκια για να συνεχίσει το κατάστημα να λειτουργεί.» Η αναφορά της είναι στην εταιρεία SAA Andreou. Στην ερώτηση: «Τελικά ποιού είναι η πιτσαρία;» η μάρτυρας απάντησε ότι είναι δική της και στην εταιρεία είναι πάλιν η ίδια. Η επιχείρηση ήταν κερδοφόρα αλλά έκλεισε επειδή την ενοχλούσαν οι ιδιοκτήτες. «.λεφτά έβγαζα γιατί εκτός από τις πίτσες έκανα sandwich για περίπτερα, κρύα, έπαιρνα στον Αθηαινίτη και πληρωνόμουν κάθε μήνα μετρητά, έπαιρνα κατεψυγμένα είδη και κάθε ημέρα πληρωνόμουν». Έχει εξοφλήσει όλους τους προμηθευτές και χρωστάει μόνο €133 νερό. Η μάρτυρας δεν αρνήθηκε την οφειλή προς την ιδιοκτήτρια. Άμεση η μαρτυρία της κας. Ανδρέου, αν και συγκεχυμένη κάποιες φορές. Απάντησε αρκετές καθοδηγητικές ερωτήσεις και οι απαντήσεις ήταν, ως επί το πλείστον, άμεσες και γρήγορες, τόσο γρήγορες που σε ορισμένα σημεία η μάρτυρας ήταν σωστός οδοστρωτήρας. Όπως είναι φυσικό, σε τέτοια μαρτυρία δεν έλλειψε ούτε το στοιχείο της υπερβολής, ούτε το στοιχείο της εξ' ακοής μαρτυρίας. Εν τέλει, το απαύγασμα από την αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας της κα. Ανδρέου, είναι πως είπε την αλήθεια: η επιχείρηση ήταν δική της και οφείλει ενοίκια. Δεύτερος μάρτυρας κατέθεσε ο κ. Σωτήρης Ανδρέου, Καθ' ου η Αίτηση
21. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι έχει μόρφωση επιπέδου Γυμνασίου και έχει παρακολουθήσει διετή μαθήματα μαγειρικής. Είναι γιος της Καθ' ης η Αίτηση 2 και ενοικιαστής του καταστήματος της Αιτήτριας, στο οποίο δούλευαν οικογενειακώς ο ίδιος, η μητέρα και τα αδέλφια του. Προηγούμενα, την πιτσαρία είχε η εταιρεία Rivana και ήταν Pizza Mia. Δούλευαν από μικροί στην Pizza Mia, στο συγκεκριμένο κατάστημα και ο ιδιοκτήτης του είπε ότι πωλείται. Είπε στους γονείς του ότι είναι καλή ευκαιρία για οικογενειακή επιχείρηση και την αγόρασαν. Στις 13.5.2004 υπέγραψε τη συμφωνία Τεκμήριο 10, στο κεντρικό κατάστημα της Pizza Mia, στην παρουσία των γονιών του, του αδελφού του, του ιδιοκτήτη της Pizza Mia και της συζύγου του. Η Αιτήτρια και ο σύζυγος της δεν ήταν παρόντες. Τους είχε καλέσει ο κ. Δημητρίου και του είπαν ότι δε μπορούσαν να πάνε. Την ίδια μέρα ο κ. Δημητρίου του παρέδωσε το κλειδί του καταστήματος για να το καθαρίσουν και να βάλουν εμπόρευμα. Με την ιδιοκτήτρια υπέγραψε δύο συμφωνίες, το Τεκμήριο 1 που υπεγράφη τέλος του Μάη στο επίδικο, στην παρουσία του ιδίου, της μητέρας και του αδελφού του Ανδρέα. Τότε ήταν στρατιώτης ο ίδιος και ο δίδυμος αδελφός του Αντώνης, στην ίδια μονάδα και τους είπε η μητέρα τους να πάνε στην πιτσαρία να υπογράψουν και πήγαν με το υπηρεσιακό αυτοκίνητο. Σε ερώτηση του Δικαστηρίου σ' αυτό το στάδιο, ο μάρτυρας απάντησε πως παρόντες κατά την υπογραφή ήταν και ο Ανδρέας και ο Αντώνης. Είχε πάρει το συμβόλαιο ο κ. Κλόκαρης, υπογραμμένο και με ένα μάρτυρα. Υπέγραψε ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ως ενοικιαστής, η Καθ' ης η Αίτηση 2 ως εγγυητής και ο Αντώνης ως εγγυητής. Δεν πήρε αντίγραφο του συμβολαίου και δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ενοίκιο ή προκαταβολή κατά την υπογραφή. Ο μάρτυρας αναγνώρισε τη δεύτερη συμφωνία, Τεκμήριο 6, την οποία υπέγραψε ως ενοικιαστής και ως μάρτυρας. Η υπογραφή έλαβεν χώραν στο κατάστημα του κ. Κλόκαρη, στην παρουσία του μάρτυρα, της μητέρας του, της Αιτήτριας και του κ. Κλόκαρη. Ο κ. Κλόκαρης υπέγραψε ως μάρτυρας, ο Μ.Κ.2 ως ενοικιαστής, η Μ.Κ.1 ως εγγυητής και η τελευταία έφυγε για να φωνάξει στον αδελφό του που ήταν στη πιτσαρία. Ο κ. Κλόκαρης είπε στον Καθ' ου η Αίτηση 1 να υπογράψει ως μάρτυρας απέναντι από την υπογραφή του ως ενοικιαστής και προσήλθε και ο αδελφός του, ο οποίος υπέγραψε ως εγγυητής. Την ίδια μέρα, 17.7.2004, πλήρωσε 3 ενοίκια και το ντεπόζιτο. Οι αποδείξεις είχαν ήδη εκδοθεί από τον Μ.Α.1 και ήταν έτοιμες. Ο κ. Κλόκαρης είχε εκδώσει μία απόδειξη στο όνομα της εταιρείας, SAA Andreou και ο κ. Ανδρέου του είπε ότι προτιμά να εκδίδονται οι αποδείξεις στο όνομα του, ως ενοικιαστή, όπερ και εγένετο. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας κατέθεσε πως η διαφορά του Τεκμηρίου 6 με το Τεκμήριο 1 είναι η ημερομηνία και οι υπογραφές. Ενοικιαστής είναι ο ίδιος, ιδιοκτήτης η Αιτήτρια, μάρτυρας είναι η κα. Χρυστάλλα Πίτσιακκου και ο κ. Κλόκαρης και εγγυητές η μητέρα του και ο αδελφός του Αντώνης. Στο άλλο, ο κ. Κλόκαρης είναι μάρτυρας, ο ίδιος υπέγραψε ως μάρτυρας και, ως εγγυητές, όπως γίνεται αντιληπτόν, η μητέρα του και ο αδελφός του Ανδρέας. Μετά την υπογραφή του Τεκμηρίου 6, ο μάρτυρας πήγαινε στο κατάστημα του κ. Κλόκαρη, του έπαιρνε το ενοίκιο και λάμβανε απόδειξη. Στις αποδείξεις Τεκμήριο 7, η υπογραφή είναι του κ. Κλόκαρη. Οι επιταγές με τις οποίες πληρωνόταν το ενοίκιο ήταν της μητέρας του, επειδή: «Ήμουν στρατιώτης εκείνο τον καιρό εγώ, δεν έβγαινα κάθε μέρα έξω, που έρχονταν να μας φέρουν το εμπόρευμα και άνοιξα ένα λογαριασμό η μητέρα μου που μπορούσε να υπογράψει εκείνη τις επιταγές για να μπορεί να πληρώσει τον κόσμο.» Όποτε είχε έξοδο από το στρατό, πήγαινε στο επίδικο και εργαζόταν, δεν ήταν κάθε μέρα εκεί. Η διαχείριση της πιτσαρίας γινόταν από τον αδελφό του Ανδρέα, που ήταν εκεί, ο οποίος όμως ήταν τότε ανήλικος. «Η μητέρα μου ένα δημοτικό έβγαλε με το ζόρι, ποτέ δεν δούλεψε, πως θα μπορούσε να διαχειριστεί την πιτσαρία;» Στη συνέχεια όμως, μας είπε ότι για την επιστολή Τεκμήριο 2, η μητέρα του, του είπε ότι θα πάει σε δικηγόρο και θα στείλει επιστολή στον κ. Κλόκαρη. Το θέμα προφανώς, χειρίστηκε η ίδια, αφού ο μάρτυρας είπε: «Δεν γνωρίζω λεπτομέρειες για αυτά τα πράγματα». Ο κ. Ανδρέου δεν είχε δει την επιστολή προηγούμενα και τότε, ούτως ή άλλως, είχε αποχωρήσει από την πιτσαρία. Η επιστολή είχε σταλεί εξ' ονόματος του, αλλά «Εγώ δεν είχα ιδέα τι γινόταν εκείνο τον καιρό στην πιτσαρία». Ο μάρτυρας δεν είχε υπόψην του, όπως είπε, ούτε την απαντητική επιστολή Τεκμήριο
22. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, στην επιχείρηση ήταν και η μητέρα του αλλά κουμάντο έκανε ο αδελφός του. Η μητέρα του υπέγραφε τις επιταγές επειδή ο αδελφός του ήταν ανήλικος και δε μπορούσε να υπογράφει. Τα τιμολόγια αγορών τα υπέγραφε ο αδελφός του. Η μητέρα του εισέπραττε από την επιχείρηση, τα κατέθετε σε δικό της λογαριασμό και πλήρωνε. Σε ερώτηση εάν η μητέρα του άφησε ένα ανήλικο να διευθύνει επιχείρηση, ο μάρτυρας αποκρίθηκε: «Όχι, ότι είχε μιλούσε και μαζί μου». Στο στρατό ήταν στα μαγειρεία και μπορούσε να μιλήσει στο τηλέφωνο. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι ήταν στην πιτσαρία μέχρι το τέλος Απριλίου
23. Αρνήθηκε ότι εξακολουθεί να είναι ο ενοικιαστής του επίδικου. Έφυγε επειδή αρραβωνιάστηκε, είχε κάποια προβλήματα με την αρραβωνιαστικιά του και προτίμησε να βρει άλλη δουλειά, πρωινή, με λιγότερες ώρες. Ο κ. Ανδρέου ενημέρωσε τον κ. Κλόκαρη, στις αρχές Απριλίου όταν πήγε να τον πληρώσει, ότι θα έφευγε στο τέλος Απριλίου και ότι θα αναλάμβανε η μητέρα του. Ο κ. Κλόκαρης είπε ότι είναι εντάξει και θα το συζητήσει μαζί της. Δεν του ζήτησε ενοίκια, ούτε να παραδώσει τα κλειδιά. Αφού αποχώρησε, πήγαινε στο επίδικο 2, 3 φορές την εβδομάδα για να δει τους γονείς του και να πάρει φαγητό στο σπίτι. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 απάντησε σε πληθώρα καθοδηγητικών ερωτήσεων, ώστε ουσιαστικά να ελλείπουν οι αυθόρμητες απαντήσεις από την κυρίως εξέταση του. Κατά τα λοιπά, κρίνουμε ότι δεν είπε ψέματα, κατέδειξε πλήρως την επιπολαιότητα που χαρακτήριζε τις κινήσεις του λόγω του νεαρού της ηλικίας του, εφόσον κατά τον ουσιώδη χρόνο φαίνεται ότι μόλις είχε ενηλικιωθεί. Στηρίχθηκε στους και καθοδηγήθηκε από τους γονείς του και η παρουσία της μητέρας του ήταν καταφανώς η κινητήριος δύναμη πίσω από όλα όσα αφορούν την εμπλοκή του με το επίδικο. Το πιο σημαντικό για την υπόθεση είναι πως έχουμε πιστέψει τον Καθ' ου η Αίτηση 1 ότι μετά τον Απρίλιο 2006 η οποιαδήποτε ανάμειξη του με την επιχείρηση που ασκείτο στο επίδικο, έπαυσε. Πραγματικά γεγονότα: Από το σύνολο του ενώπιον μας μαρτυρικού υλικού, βρίσκω ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια είναι ιδιοκτήτρια ενός καταστήματος επί της οδού Αγ. Ανδρέου 62Γ, Παλλουριώτισσα, Λευκωσία. Πρόκειται για ελεγχόμενη περιοχή εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
24. Δεν υπάρχει ενώπιον μας άμεση μαρτυρία αναφορικά με την ημερομηνία ολοκλήρωσης του επίδικου. Τα μέρη εμμέσως πλην σαφώς συμπεριεφέρθησαν, δικογράφησαν και μαρτύρησαν ωσάν το επίδικο να είναι ενοικιοστασιακό. Ελλείψει εισήγησης, υποβολής ή μαρτυρίας περί του αντιθέτου, θεωρούμε ότι το επίδικο κατάστημα είναι όντως ενοικιοστασιακό με την έννοια της ολοκλήρωσης του πριν την 31.12.
25. Για σκοπούς ολοκλήρωσης του θέματος αυτού σημειώνω ότι έγινε μια προσπάθεια να θιχθεί κατά την αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, ο οποίος αναφέρθηκε και στην ύπαρξη προδικαστικής ένστασης γι' αυτό το θέμα. Όμως, τέτοια προδικαστική ένσταση ή άλλη σαφής δικογράφηση του θέματος, δεν υπάρχει στην Απάντηση. Η Αιτήτρια ως ιδιοκτήτρια και ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ως ενοικιαστής, υπέγραψαν Συμφωνία Ενοικίασης (Τεκμήριο 1), με ημερομηνία 12.5.2004, με μάρτυρες την κα. Χρυστάλλα Πίτσιακκου και τον κ. Ρένο Κλόκαρη και εγυητές την Καθ' ης η Αίτηση 2 και τον Αντώνη Ανδρέου, για την ενοικίαση του καταστήματος επί της οδού Αγίου Ανδρέου 62Γ, στη Λευκωσία. Η περίοδος ενοικίασης ήταν για δύο χρόνια, από 1.6.2004 έως 31.5.
26. Η συμφωνία προνοούσε ανανέωση της συμβατικής ενοικίασης κατ' επιλογήν του ενοικιαστή [1]. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ισχυρίζεται ότι έπαυσε να έχει ανάμειξη στην επιχείρηση που ασκείτο στο επίδικο και στην ενοικίαση του επίδικου, από το Μάιο 2006, ενώ η Καθ' ης η Αίτηση 2 ισχυρίστηκε ότι δεν ανανέωσε τη συμφωνία. Ταυτόχρονα όμως, σύμφωνα με την ενώπιον μας μαρτυρία, το πληρωτέο ενοίκιο αυξήθηκε όπως προνοούσε το Τεκμήριο 1 [2]. Οι συμβατικές αυξήσεις δεν ισχύουν στη θέσμια ενοικίαση (βλέπετε σχετικά Katsikides v. Constantinides

(1969)1 C.L.R. 31, Elli Meitz and others v. Pelengaris

(1977)1 C.L.R. 226 και Χ''Κυριάκος (Φρου-Φρου) Λτδ. v. Terzian Trading House Ltd. (Αρ. 2)

(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ.1292). Όμως εδώ φαίνεται ότι υπήρξε συμφωνία για το ποσό των €1.226,63, το οποίο όντως καταβλήθηκε και καταβαλλόταν από την Καθ' ης η Αίτηση

1. Συνεπώς, το τελευταίο πληρωτέο ενοίκιο και αυτό που ζητείται με την Αίτηση είναι €1.226,63 μηνιαίως. Το επίδικο νοικιάστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως πιτσαρία / εστιατόριο, νοούμενου ότι θα εξασφαλίζονταν οι απαραίτητες άδειες λειτουργίας (ρήτρα 4(δ)). Υπεγράφη δεύτερο ενοικιαστήριο έγγραφο την 17.7.2004 (Τεκμήριο 6), το οποίο υπέγραψε η Αιτήτρια ως ιδιοκτήτρια, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ως ενοικιαστής και ως μάρτυρας, ο κ. Ρένος Κλόκαρης ως μάρτυρας και η Καθ' ης η Αίτηση 2 και ο ανήλικος τότε Ανδρέας Ανδρέου ως εγγυητές. Το δεύτερο ενοικιαστήριο έγγραφο είναι πανομοιότυπο με το πρώτο, παρά την περί του αντιθέτου εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, όποτε η αναφορά πιο πάνω σε ρήτρες του Τεκμηρίου 1 ισχύουν και για το Τεκμήριο
2. Όμως, εφόσον το Τεκμήριο 6 είναι μεταγενέστερο, αυτό αντικατέστησε το Τεκμήριο
3. Κρίνω ότι η μη μονογραφή στο τέλος της κάθε σελίδας δεν το καθιστά άκυρο. Οι συμβαλλόμενοι, δηλαδή οι Μ.Α.1, Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2, αναγνώρισαν τις υπογραφές τους σ' αυτό, καθώς και τις υπόλοιπες υπογραφές. Από πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση 1 δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε χρηματικό αντάλλαγμα προς την ιδιοκτήτρια για την κατοχή του επίδικου, μέχρι τον Ιούλιο 2004 και την υπογραφή του Τεκμηρίου
4. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 έλαβε κατοχή του επίδικου από τον προηγούμενο ενοικιαστή, μετά την υπογραφή του Τεκμηρίου 10, το Μάιο
5. Η παραλαβή της κατοχής του επίδικου από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 εγκρίθηκε από πλευράς της ιδιοκτήτριας δια της υπογραφής του Τεκμηρίου 1 και επιβεβαιώθηκε δια της υπογραφής του Τεκμηρίου
6. Λαμβάνοντας όλα αυτά υπόψην, κρίνω ότι τις σχέσεις των μερών διέπει το Τεκμήριο
7. Σύμφωνα με την Απάντηση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, ο Καθ' ου η αίτηση 1 ήταν περίπου 18 ετών κατά τον ουσιώδη χρόνο της ενοικίασης του επίδικου (παράγραφος Δ.1). Κατά την κατάθεση της, η Καθ' ης η Αίτηση 2 είπε πως οι γιοι της δούλευαν στο επίδικο όταν ήταν Pizza Mia και ενώ ήταν μαθητές, 14, 15 ετών και αυτοί της είχαν πει ότι πωλείτο η επιχείρηση. Δεν ήταν ξεκάθαρο εάν ήταν 14, 15 ετών όταν εργάζονταν στη Pizza Mia ή όταν η επιχείρηση ήταν προς πώληση και έσπευσε η οικογένεια να την αγοράσει. Μάλλον το πρώτο φαίνεται ότι ισχύει, ενόψει του πιο πάνω ισχυρισμού στην Απάντηση αλλά και ενόψει των λεγομένων της Καθ' ης η Αίτηση 2, ότι ο γιος της Ανδρέας ο οποίος υπέγραψε ως εγγυητής το ενοικιαστήριο έγγραφο το Μάιο 2004, ήταν τότε 17 ετών και ήταν ο μικρότερος γιος της. Συνεπώς, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ήταν άνω των 18 ετών κατά την έναρξη της ενοικίασης. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 υπέγραψε Συμφωνία Πώλησης Επιχείρησης με την εταιρεία RIVANA ENTERPRISES LTD, την 13.5.2004 (Τεκμήριο 10), η οποία αφορά την πώληση της εμπορικής εύνοιας, τη φήμη και την πελατεία της επιχείρησης πιτσαρίας με την επωνυμία Pizza Mia, τα μηχανήματα, τα έπιπλα, τα εμπορεύματα, το υπάρχον στοκ και τον εξοπλισμό της επιχείρησης, καθώς και τις αναγκαίες άδειες λειτουργίας του επίδικου καταστήματος, έναντι του ποσού των £30.
8. Η Καθ' ης η Αίτηση 2 κατέβαλε συνολικά £30.000 στη Pizza Mia, τους προηγούμενους ενοικιαστές του επίδικου, τα μισά το Μάιο 2004 και τα υπόλοιπα τον Ιούλιο
9. Το Τεκμήριο 6 υπεγράφη από ανήλικο ως εγγυητής και η εγγύηση αυτή δε μπορεί να ισχύσει. Βλέπετε περί Συμβάσεων Νόμος, Κεφ. 149, άρθρο 11 [3] και το σύγγραμμα Chitty on Contracts - General Principles, 24η έκδοση, παράγραφοι 472, 474 και 508 [4]. Το Τεκμήριο 6 υπεγράφη από μόνο ένα μάρτυρα, εφόσον ο δεύτερος ήταν και συμβαλλόμενος και συνεπώς δε δύναται να έχει και την ιδιότητα του μάρτυρα. Από τη στιγμή που προνοεί ενοικίαση για πάνω από ένα χρόνο και δε φέρει την υπογραφή δύο μαρτύρων, αυτό είναι άκυρο εξ' υπαρχής (βλέπετε πιο κάτω). Η περιοδική συμβατική ενοικίαση έληξε την 31.5.2006 σύμφωνα με τους όρους του ακύρου εγγράφου. Ας σημειωθεί ότι στο Τεκμήριο 6 υπάρχει δικαίωμα ανανέωσης, όπως στην αυθεντία Χ΄΄Κυριάκος (Φρου-Φρου) Λτδ v. Terzian Trad. Ltd. (Αρ. 2),

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1292 και όχι πρόνοια αυτόματης ανανέωσης, όπως στην αυθεντία Χουλούδης κ.ά. v. Πέτρου

(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1506, στην οποία μας παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση. Οι αποδείξεις είσπραξης του ενοικίου εκδίδονταν από το σύζυγο της Αιτήτριας στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 1 (Τεκμήριο 7), ενώ από το Μάιο 2006 μέχρι το Δεκέμβριο 2009, εκδίδονταν στο όνομα Nido Pizza (Τεκμήριο 9), χωρίς διαμαρτυρία ή επιφύλαξη. Η τελευταία απόδειξη που εκδόθηκε στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 1 ήταν την 3.4.2006 για το ενοίκιο Απριλίου 2006 (Τεκμήριο 7(xxii)). Ο προηγούμενος ενοικιαστής του επίδικου ήταν η Pizza Mia, δηλαδή η εταιρεία Rivana Enterprises Ltd., και αυτοί πλήρωσαν τα ενοίκια μέχρι τον Απρίλιο 2004 (Τεκμήριο 8(i)), ενώ από το Μάιο 2004 και στη συνέχεια, πλήρωναν το ενοίκιο οι Καθ' ων η Αίτηση με επιταγές της Καθ' ης η Αίτηση

1. Η πρώτη φορά που πληρώθηκε ενοίκιο από τους Καθ' ων η Αίτηση ήταν τον Ιούλιο 2004, οπότε πληρώθηκαν £540 ως εγγύηση (Τεκμήριο 7(ii)) και άλλες £1.620 ως ενοίκιο για τους μήνες Μάιο, Ιούνιο και Ιούλιο 2004 (Τεκμήριο 7(i)). Αρχικά, εκδόθηκαν αποδείξεις επ' ονόματι της οικογενειακής εταιρείας και στη συνέχεια αυτές ακυρώθηκαν μετά από απαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση και εκδόθηκαν άλλες στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση
2. Η τελευταία φορά που πληρώθηκε ενοίκιο από την Καθ' ης η Αίτηση 2 για το επίδικο, ήταν την 3.12.2009, οπότε εκδόθηκε απόδειξη είσπραξης του ενοικίου για το μήνα Δεκέμβριο 2009 (Τεκμήριο 9

(45)). Στη συνέχεια, καταβλήθηκε ποσό €8.000 την 7.10.2010 έναντι ενοικίων (Τεκμήριο 9

(42)) και την 1.11.2010 ποσό €1.200 έναντι ενοικίων (Τεκμήριο 9

(43)), δηλαδή συνολικά €9.200 έναντι οφειλής για έντεκα μήνες (1/1/2010-30/11/2010) ύψους €13.492,93. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν κατέβαλαν έκτοτε οποιοδήποτε ποσό και σήμερα οφείλονται ενοίκια συνολικά €38.638,57, δηλαδή υπόλοιπο οφειλομένων ενοικίων μέχρι Νοέμβριο 2010 (€4.292,93) και ενοίκια για την περίοδο από Δεκέμβριο 2010 έως Μάρτιο 2013 (28 μήνες ήτοι €34.345,64). Βλέπετε σχετικά παράγραφος Β

(2)και

(3)κυρίως Αίτησης και μαρτυρία Μ.Α.1, όπου τα ποσά που απαιτούνται είναι μεγαλύτερα, αλλά, δεδομένου ότι το μείζον περιλαμβάνει το έλασσον, αποδίδω το μικρότερο ποσό το οποίο κρίνω ότι αποδείχθηκε εφόσον το τελευταίο μηνιαίο ενοίκιο που καταβλήθηκε ήταν €1.226,63, χωρίς άλλες συμβατικές αυξήσεις οι οποίες δεν ισχύουν στη θέσμια ενοικίαση εκτός εάν συμφωνηθούν (βλέπετε πιο πάνω). Η Καθ' ης η Αίτηση 2 δεν αρνήθηκε την οφειλή. Σύμφωνα με τον Μ.Α.1, η Καθ' ης η Αίτηση 2 ήταν από την αρχή και πάντοτε παρούσα στην επιχείρηση που διεξαγόταν στο επίδικο, ήταν η «μαστόρισσα». Η επιχείρηση πιτσαρίας άρχισε να λειτουργεί στο επίδικο τον Ιούλιο 2004, έκλεισε τον Αύγουστο επειδή προέκυψαν προβλήματα έλλειψης αδειών και άνοιξε ξανά τον Ιανουάριο 2005, μέχρι το Μάρτιο

1. Η Καθ' ης η Αίτηση 2 είχε εγγράψει επ' ονόματι της την εμπορική επωνυμία Nido Pizza το Νοέμβριο 2004 (Τεκμήριο 13), δηλαδή πριν τον Απρίλιο 2006 οπότε κατ' ισχυρισμόν αποχώρησε από την επιχείρηση ο Καθ' ου η Αίτηση 1 και χρησιμοποιούσε την επωνυμία για το μαγαζί, όπως η ίδια δήλωσε. Από την ενώπιον μας μαρτυρία, είναι φανερό ότι η επιχείρηση η οποία διεξαγόταν στο επίδικο ήταν οικογενειακή υπόθεση, με το γενικότερο πρόσταγμα να ανήκει στην Καθ' ης η Αίτηση
2. Όταν αγοράστηκε η επιχείρηση, αυτό έγινε με δάνειο που εξασφάλισε η Καθ' ης η Αίτηση 2, ενώ ο Καθ' ου η Αίτηση 1 και ο δίδυμος αδελφός του Αντώνης, φαίνεται ότι ήταν μεν ενήλικοι, αλλά ήταν στρατιώτες. Ο μικρότερος αδελφός τους, ο οποίος είχε υπογράψει ως εγγυητής, ήταν ανήλικος κατά τον ουσιώδη χρόνο. Το ενοικιαστήριο έγγραφο κατονόμαζε ως ενοικιαστή τον Καθ' ου η Αίτηση 1 αλλά το ενοίκιο καταβαλλόταν πάντοτε από τραπεζικό λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση
3. Οι λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος εκδίδονται στο όνομα της οικογενειακής εταιρείας SAA Andreou Ltd., του νερού στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 1, η επιχείρηση για σκοπούς Φ.Π.Α. είναι εγγεγραμμένη στο όνομα της οικογενειακής εταιρείας, οι αποδείξεις μέχρι το Μάιο 2006 εκδίδονταν στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 1 ο οποίος έπαιρνε το ενοίκιο στο σύζυγο της Αιτήτριας, ενώ έκτοτε στο όνομα της εμπορικής επωνυμίας της Καθ' ης η Αίτηση 2, την οποία είχε εγγράψει από το 2004 για σκοπούς έκδοσης των αδειών λειτουργίας του επίδικου καταστήματος. Τις οδηγίες στους δικηγόρους για την αποστολή επιστολών (π.χ. Τεκμήριο 2) τις έδιδε η Καθ' ης η Αίτηση
4. Όταν η Καθ' ης η Αίτηση 2 υπέστη ατύχημα και δε μπορούσε να εργαστεί, η πιτσαρία έκλεισε. Σε ερώτηση σε ποιόν ανήκει η πιτσαρία, η Καθ' ης η Αίτηση 2 απάντησε σαφώς ότι ανήκει στην ίδια. Με την αποχώρηση του Καθ' ου η Αίτηση 1 από την επιχείρηση και το μίσθιο το Μάιο 2006, η ενοικίαση συνεχίστηκε με την Καθ' ης η Αίτηση 2, η οποία συνέχισε να πληρώνει το ενοίκιο και να διεξάγει την επιχείρηση εντός του επίδικου. Αυτή δε κατέστη θέσμια ενοικιάστρια μετά την 31.5.2006 και τη λήξη του Τεκμηρίου
5. Η Αιτήτρια, με διπλοσυστημένη επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 3/5/2010 προς τον Καθ' ου η Αίτηση 1 (Τεκμήριο 4) η οποία παραλήφθηκε και με επίδοση της ίδιας επιστολής στην Καθ' ης η Αίτηση 2 (Τεκμήριο 5), ζήτησε απ' αυτούς την πληρωμή καθυστερημένων ενοικίων εντός 21 ημερών, ήτοι €644 υπόλοιπο για το μήνα Ιανουάριο 2010 και τα ενοίκια προς €1.226,63 έκαστο για τους μήνες Φεβρουάριο έως Μάιο
6. Όσον αφορά τη διενέργεια καταστρεπτικών πράξεων στο επίδικο, από πλευράς του συζύγου της Αιτήτριας, δεν υπάρχει απαίτηση για οποιοδήποτε ποσό αλλά υπάρχει επιφύλαξη των δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση να διεκδικήσουν αποζημιώσεις. Νομική πτυχή: Ισχύ Τεκμηρίου 6 - Άρθρο 77

(1)του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149: Λαμβάνοντας υπόψην τις πρόνοιες του άρθρου [5], βλέπουμε ότι, στην παρούσα περίπτωση, το Τεκμήριο 6 υπεγράφη από μόνο ένα μάρτυρα, εφόσον ο δεύτερος ήταν και συμβαλλόμενος και συνεπώς δε δύναται να έχει και την ιδιότητα του μάρτυρα. Είναι η κρίση μου ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με τις πρόνοιες του εδαφίου

(1). Είναι περαιτέρω η κρίση μου ότι, ενόψει της σχετικής νομολογίας το Τεκμήριο 6 είναι άκυρο εξ' υπαρχής (void ab initio). Μεταξύ των μερών δημιουργήθηκε σχέση περιοδικής ενοικίασης, με τους ίδιους όρους. Εφόσον το ενοίκιο δυνάμει του ακύρου ενοικιαστηρίου εγγράφου οφειλόταν επί μηνιαίας βάσεως, η σχέση μεταξύ ιδιοκτήτριας και ενοικιαστή ήταν σχέση περιοδικής ενοικίασης από μήνα σε μήνα (βλέπετε Tryfon Co. v. Black and Decker

(1983)1 C.L.R. 971). Πρόκειται δε για συμβατική ενοικίαση (βλέπετε Georghiades and Others v. Lambi

(1976)8 J.S.C. 1332). Περιοδικές Ενοικιάσεις (Periodic Tenancies): Σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Nicos Christou Developments Ltd. v. Τοφινής

(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 1990, η μηνιαία εκμίσθωση δεν εκπνέει στο τέλος κάθε μήνα αλλά συνεχίζεται μέχρι του τερματισμού της με τη δέουσα ειδοποίηση τερματισμού ή τη λήξη της περιόδου που προβλέπεται στο άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο (βλέπετε σελίδα 1995)[6]. Τα ίδια αποφασίστηκαν και στην αυθεντία Μιχαήλ κ.ά. ν. Γιαννή,

(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2052. Σύμφωνα με τις αυθεντίες Glykys v. Ioannides (1959-60) XXIV C.L.R. 220, Tryfon Co. v. Black and Decker

(1983)1 C.L.R. 971) και Sergiou Estates Ltd. v. Μπεντέζη

(1995)1 Α.Α.Δ. 889, πρέπει να δοθεί ειδοποίηση τερματισμού με ένα μήνα προειδοποίηση η οποία να εκπνέει στο τέλος της περιόδου της περιοδικής ενοικίασης. Ειδοποίηση η οποία λήγει στο μέσο της περιόδου της περιοδικής ενοικίασης δεν είναι καλή ειδοποίηση και δεν έχει το αποτέλεσμα του τερματισμού της συμβατικής ενοικίασης (βλέπετε Sergiou Estates Ltd. v. Μπεντέζη, πιο πάνω). Στην παρούσα υπόθεση, εφόσον η διάρκεια της ενοικίασης συμφωνήθηκε και ορίστηκε, στο Τεκμήριο 6, από 1.6.2004 μέχρι 31.5.2006, αυτή είχε λήξει πριν τη καταχώριση της Αίτησης και συγκεκριμένα την 31.5.2006 και ο ενοικιαστής, εν τοιαύτη περιπτώσει, η Καθ' ης η Αίτηση 2, όπως φαίνεται πιο κάτω, παρέμεινε στο μίσθιο και κατέστη θέσμια ενοικιάστρια μετά την 1.6.2006 (βλέπετε πιο κάτω). Η ίδια κατέθεσε ότι δεν προέβη σε ανανέωση της συμφωνίας ούτε και υπάρχει ενώπιον μας τέτοια μαρτυρία. Ταυτότητα ενοικιαστή και αντικατάσταση (novation): Έχουμε πιστέψει τον Καθ' ου η Αίτηση 1 ότι αποχώρησε από το επίδικο και την επιχείρηση που διεξαγόταν σ' αυτό, το Μάιο 2006. Έκτοτε, οι αποδείξεις είσπραξης του ενοικίου οι οποίες μέχρι τότε εκδίδονταν στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 1 παρόλο που τα χρήματα προέρχονταν από λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση 2, εκδίδονταν στο όνομα της εμπορικής επωνυμίας της Καθ' ης η Αίτηση 2. Το Τεκμήριο 6 δεν είχε ακόμα λήξει. Σύμφωνα με τους όρους του, έληγε την 31.5.2006. Είναι η κρίση μου πως στην παρούσα περίπτωση, έγινε αντικατάσταση (novation) του Καθ' ου η Αίτηση 1 ως ενοικιαστή με την Καθ' ης η Αίτηση 2. Δεν απαιτείται οποιοσδήποτε συγκεκριμένος τύπος για την αντικατάσταση σύμβασης (βλέπετε σχετικά την αυθεντία Ελληνική Τράπεζα Λτδ v. Πολυδωρίδη κ.ά.

(1993)1 Α.Α.Δ. 68). Αναφορικά με τις προϋποθέσεις καταρτισμού της νέας σύμβασης, βλέπετε την αυθεντία Τράπεζα Κύπρου κ.ά. v. Coudounaris Food Products Ltd. κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ.

1. Επίσης, στο σύγγραμμα Chitty on Contracts, 25η έκδοση, Τόμος 1, παράγραφος 1315 στη σελίδα 726, κάτω από την επικεφαλίδα Novation, εξηγούνται τα ακόλουθα: «There is no doubt that with the consent of both contracting parties all contracts of any kind may be transferred, and the term "novation" has been introduced from Roman law to describe this species of transfer. Novation takes place when the two contracting parties agree that a third shall stand in the relation of either of them to the other. There is a new contract and it is therefore essential that the consent of all parties shall be obtained: in this necessity for consent lies the essential difference between novation and assignment. ... This acceptance, which is the essence of novation, may be inferred from acts and conduct, but ordinarily it is not to be inferred from conduct without some distinct request. .. It should however be noted that the effect of a novation is not to assign or transfer a liability, but rather to extinguish the original contract and replace it by another. It is therefore necessary that consideration should be provided for the new contract.» [δική μου υπογράμμιση] Η πρώτη υπογραμμισμένη φράση, αντικατοπτρίζεται στην ημεδαπή νομοθεσία, στο άρθρο 41 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα [7]. Στο ίδιο σύγγραμμα, στην παράγραφο 1488, σε σχέση με τον τερματισμό και απαλλαγή από μία σύμβαση δυνάμει συμφωνίας (discharge by agreement): «Novation. Novation is a generic term which signifies "that there being a contract in existence, some new contract is substituted for it, either between the same parties (for that might be) or between different parties; the consideration mutually being the discharge of the old contract". In particular, however, it denotes that rescission of one contract and the substitution of another in which the same acts are to be performed by different parties. The same principles apply as in any other case of rescission by subsequent agreement.» [δική μου υπογράμμιση] Βλέπετε ακόμα, το άρθρο 62 του περί Συμβάσεων Νόμου [8], στο Μέρος που προνοεί περί συμβάσεων μη χρηζουσών εκπληρώσεως. Και ποιες είναι αυτές οι αρχές (principles) στις οποίες κάμνει αναφορά το τελευταίο απόσπασμα; Βλέπετε σχετικά στο ίδιο σύγγραμμα, την παράγραφο 1482, κάτω από την επικεφαλίδα Rescission by agreement: «Where a contract is executory on both sides, that is to say, where neither party has performed the whole of his obligations under it, it may be rescinded by mutual agreement, express or implied. The consideration for the discharge is found in the abandonment by each party of his right to performance or his right to damages, as the case may be.» Η συγκατάθεση της ιδιοκτήτριας για την υποκατάσταση υπήρχε, όπως φαίνεται από την ενώπιον μας μαρτυρία. Το μόνο που ενδιάφερε το σύζυγο της ο οποίος λειτουργούσε και συμπεριφερόταν ως αντιπρόσωπος της κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα υπόθεση χρόνο, ήταν να λαμβάνει το ενοίκιο. Εξάλλου, θεωρούσε ότι το αφεντικό στην επιχείρηση που διεξαγόταν στο επίδικο, ήταν ούτως ή άλλως, η Καθ' ης η Αίτηση
2. Το ίδιο ισχύει και για Καθ' ης η Αίτηση 2, η οποία συνέχισε να κατέχει το επίδικο και να διεξάγει την επιχείρηση από αυτό και συνέχισε να πληρώνει το ενοίκιο, μάλιστα λαμβάνοντας απόδειξη στο όνομα της δικής της εμπορικής επωνυμίας, μετά από δική της παράκληση. Βλέπετε και άρθρο 13 του περί Συμβάσεων Νόμου [9]. Η αντιπαροχή (consideration) της ιδιοκτήτριας και του Καθ' ου η Αίτηση 1, ήταν η εκατέρωθεν παραίτηση από δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις με βάση το Τεκμήριο
3. Η αντιπαροχή εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 2, ήταν η υπόσχεση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που ανέλαβε με βάση τους όρους της ενοικίασης στο Τεκμήριο
4. Η Καθ' ης η Αίτηση 2 κατέστη συμβατική ενοικιάστρια για το υπόλοιπο της περιόδου που προνοείτο στο Τεκμήριο 6 και στη συνέχεια, εφόσον παρέμεινε στο επίδικο, κατέστη θέσμια ενοικιάστρια. Πληρωμή από τρίτο πρόσωπο: Πριν από το Μάιο 2006, το ενοίκιο κατέβαλλε ο Καθ' ου η Αίτηση 1 με επιταγές της Καθ' ης η Αίτηση 2 και ελάμβανε απόδειξη στο δικό του όνομα. Δεν εξυπακούεται είτε η συνομολόγηση νέας σύμβασης μισθώσεως εκ μόνου του γεγονότος της πληρωμής ενοικίου με επιταγές της Καθ' ης η Αίτηση 2 (βλέπετε Νίκος Κυθρεώτης κ.α. v. Άθου Μιχαηλίδη Milington-Ward

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1480 και Χριστόπουλος Φεραίος v. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1713), είτε την με οποιοδήποτε τρόπο υποκατάσταση ή αντικατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση 1 από τη μητέρα του, ως ενοικιαστή του επίδικου πριν το Μάιο 2006, άνευ ετέρου. Αναφορικά με την προσφορά ενοικίου (tender of rent), βλέπετε σχετικά το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Tόμος 12, σελίδα 121, παράγραφος 201, κάτω από την επικεφαλίδα Mode of tender [10], καθώς και το σύγγραμμα Woodfall's Law of Landlord and Tenant, 27η έκδοση, Τόμος 1, παράγραφος 760 [11]. Γίνεται δε παραπομπή στις Αγγλικές αυθεντίες Smith v. Cox

(1940)2 K.B. 558, Simpson v. Egginton

(1855)10 Ex. 845 και Matthews v. Dobbins

(1963)1 W.L.R.

1. Βλέπετε ακόμα το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 27, στη παράγραφο 224 [12]. Η ιδιοκτήτρια δια του συζύγου της, εισέπραττε χρήματα από τρίτο πρόσωπο και πίστωνε τον Καθ' ου η Αίτηση 1 υπό την ιδιότητα του ενοικιαστή της. Κρίνουμε ότι, μέχρι το Μάιο 2006, δεν υπήρχε κάτι που να αλλοιώνει την ισχύ, αποτελεσματικότητα, νομικό καθεστώς και νόημα, του Τεκμηρίου
2. Στη συνέχεια, πέραν της πληρωμής του ενοικίου από την Καθ' ης η Αίτηση 2, έλαβεν χώραν και η αποχώρηση του Καθ' ου η Αίτηση 1 από το μίσθιο και την επιχείρηση που διεξαγόταν σ' αυτό και η έναρξη έκδοσης αποδείξεων στο όνομα της εμπορικής επωνυμίας της Καθ' ης η Αίτηση 2 αντί στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση
3. Αυτά τα στοιχεία είναι επιπρόσθετα της καταβολής του ενοικίου από τρίτο πρόσωπο και συνηγορούν στην αντικατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση 1 από την Καθ' ης η Αίτηση 2 ως ενοικιάστρια του επίδικου, μετά το Μάιο 2006, όπως καταγράφω πιο πάνω. Έξωση για καθυστερημένα ενοίκια: Σύμφωνα με το άρθρο 11

(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, απαγορεύεται η ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από τον Νόμο, σαν κανόνας και μόνο κατ' εξαίρεση επιτρέπεται στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που αναφέρονται σ' αυτό το άρθρο, περιλαμβανομένης της οφειλής ενοικίου που κατέστη πληρωτέο [13]. Οι προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες και πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά: α) Το επίδικο να ευρίσκεται εντός των ορίων ελεγχόμενης περιοχής. β) Το επίδικο να είχε συμπληρωθεί μέχρι την 31.12.

1. γ) Η Καθ' ης η Αίτηση 2 να είναι θέσμια ενοικιάστρια. δ) Να έχει σταλεί γραπτή ειδοποίηση απαιτήσεως του ενοικίου στην Καθ' ης η Αίτηση 2 εκ μέρους της Αιτήτριας, σύμφωνα με τον Νόμο. ε) Είκοσι μία μέρες μετά την επίδοση της γραπτής ειδοποίησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το ρηθέν ποσό να μην έχει προσφερθεί. στ) Την ημέρα καταχώρισης της Αίτησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το εν λόγω ποσό να είναι νομίμως οφειλόμενο. Βλέπετε Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 267: "Rent is 'lawfully due' as soon as the proper date for payment has arrived". (ζ) Εντός δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση της Αιτήσεως στην Καθ' ης η Αίτηση 2, να μην έχουν καταβληθεί τα οφειλόμενα ενοίκια. Στο δικόγραφο της, η Καθ' ης η Αίτηση 2 περιλαμβάνει την αντιφατική θέση ότι μεν ο Καθ' ου η Αίτηση 1 έπαυσε να είναι ενοικιαστής του επίδικου και αντικαταστάθηκε από την ίδια, δε αυτή δεν είναι υπόλογη έναντι της ιδιοκτήτριας ως εγγυήτρια. Τα ίδια επανέλαβε και ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση κατά την αγόρευση του. Αφού η θέση της είναι ότι κατέστη ενοικιάστρια, γιατί να είναι υπόλογη ως εγγυήτρια; Η δε θέση της ότι κατέστη ενοικιάστρια, η οποία γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο, όπως εξηγώ πιο πάνω, εκφράστηκε και δικογραφήθηκε καθαρά και προωθήθηκε κατά την αγόρευση του ευπαίδευτου συνήγορου αλλά ταυτόχρονα με την αντιφατική θέση περί «παράνομης κατοχής» του επίδικου από την Καθ' ης η Αίτηση 2, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, δεν ηγέρθη από την Αιτήτρια. Η εισήγηση συνεχίστηκε και επεκτάθηκε στο θέμα της αποζημίωσης για παράνομη κατοχή vis a vis το ποσό του πληρωτέου ενοικίου ως το ποσό των ενδιαμέσων οφελών που απαιτούνται. Αυτά δεν έχουν σχέση με, ούτε θέση στη, θέσμια ενοικίαση. Εσφαλμένη κρίνεται επίσης και η θέση της Καθ' ης η Αίτηση 2 ότι με τις πληρωμές που έγιναν τον Οκτώβριο και Νοέμβριο 2010, υπήρξε συμμόρφωση με την επιστολή Τεκμήριο
2. Αφενός οι πληρωμές έγιναν εκπρόθεσμα, δηλαδή μετά την πάροδο 21 ημερών από την παραλαβή της επιστολής την 8.6.2010, αφετέρου, όπως φαίνεται στα πραγματικά γεγονότα πιο πάνω, δεν υπήρξε εξόφληση του μέχρι τούδε οφειλομένου ποσού. Σύμφωνα με την ενώπιον μας μαρτυρία, όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις πληρούνται. Αναστολή: Σχετικό είναι το άρθρο 11

(5)[14] του Ν. 23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Εφόσον η Καθ' ης η Αίτηση 2 δε λειτουργεί επιχείρηση στο επίδικο και αυτό είναι κλειστό από το Μάρτιο 2010, κρίνω ότι δεν υπάρχει λόγος αναστολής της εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης. Αποτέλεσμα: Ως εκ των ανωτέρω και με την σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, η Αίτηση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση 1 και εναντίον της Αιτήτριας, ως θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €10.000 - €50.

1. Εκδίδεται Διάταγμα εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 2, των υπηρετών και/ή των αντιπροσώπων αυτής, ανάκτησης κατοχής του υποστατικού επί της οδού Αγίου Ανδρέου 62Γ, Παλλουριώτισσα, Λευκωσία. Ο χρόνος συμμόρφωσης με το διάταγμα καθορίζεται σε 15 ημέρες από την επίδοση αυτού. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 2 για τα πιο κάτω ποσά: (α) €37.715,93 υπόλοιπο οφειλομένων ενοικίων μέχρι Νοέμβριο 2010 και οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από Δεκέμβριο 2010 έως Μάρτιο 2013, αφαιρουμένης της εγγύησης ύψους €922,64 (ήτοι £540) πλέον νόμιμο τόκο. (β) €1.226,63 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 1.4.2013 μέχρι παράδοσης της κατοχής του επίδικου από την Καθ' ης η Αίτηση 2 στην Αιτήτρια, πλέον νόμιμο τόκο επί εκάστου ποσού εκ €1.226,63 από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο μέχρι εξόφλησης. (γ) Δικηγορικά έξοδα ως θα υπολογιστούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €10.000 - €50.000, πλέον νόμιμο τόκο. Η απόφαση να συνταχθεί αφού χαρτοσημανθεί το Τεκμήριο
2. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «
3. Η περίοδος ενοικίασης θα είναι δύο χρόνια από την 1/6/2004 μέχρι τις 31/5/
4. Τουλάχιστο ένα μήνα πριν την λήξη της πιο πάνω περιόδου ο ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗΣ αν επιθυμεί θα καλεί τον ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ να ανανεώνει την ενοικίαση για περαιτέρω περίοδο δύο χρόνων με αυξημένο ενοίκιο κατά 8% επί του ποσού των Λ.Κ.583,) και σε τέτοια περίπτωση αυτή η ενοικίαση θα ανανεώνεται για περαιτέρω περίοδο δύο χρόνων με τους ίδιους όρους που συμφωνούνται από τα δύο μέρη στην παρούσα συμφωνία και με ενοίκιο ως κατωτέρω. Ο ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗΣ θα έχει το ίδιο δικαίωμα εκλογής ανανέωσης της ενοικίασης όπως πιο πάνω για διαδοχικές περιόδους δύο χρόνων η κάθε μία.» [2] «
5. Το ενοίκιο για το Ακίνητο θα είναι Λ.Κ.540,- (Πεντακόσιες σαράντα λίρες Κύπρου) από την 1/6/2004 μέχρι την 31/8/2004 και από την 1/9/2004 μέχρι 31/8/2006 θα είναι Λ.Κ.583,-) και από την 1/9/2006 μέχρι 31/8/2008 θα είναι Λ.Κ.641,- το μήνα πληρωτέο την πρώτη εργάσιμη ημέρα κάθε μήνα. Οποιαδήποτε περαιτέρω ανανέωση της ενοικίασης μετά την 31/8/2008 θα υπάρχει αύξηση του ενοικίου κατά 12%. Ο ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗΣ με την υπογραφή της Συμφωνίας πληρώνει προς τον ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ το ποσό των Λ.Κ.540,- που θα θεωρηθεί ως εγγύηση (deposit) για την πληρωμή των ενοικίων και το οποίο θα επιστραφεί προς τον ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗ με τη λήξη της ενοικίασης.» [3]
6. «Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2), ικανός προς το συμβάλλεσθαι είναι όποιος- (α) έχει σώες τις φρένες και (β) δεν στερείται της ικανότητας του συμβάλλεσθαι, δυνάμει οποιουδήποτε Νόμου.

(2)Το δίκαιο που ισχύει εκάστοτε στην Αγγλία, και αφορά συμβάσεις που συνάπτονται με ανήλικο, εφαρμόζεται σε συμβάσεις που συνάπτονται με πρόσωπο που δεν συμπλήρωσε το δέκατο όγδοο έτος. Νοείται ότι έγγαμο πρόσωπο δεν θεωρείται ανίκανο προς το συμβάλλεσθαι από μόνο το λόγο ότι δεν συμπλήρωσε το δέκατο όγδοο έτος.» [4]

1. "Definition of minors. The age of capacity, for the purposes of the law of contract (as for most other legal purposes) which was 21 at common law, was reduced to 18 by section 1 of the Family Law Reform Act
2. Section 9 of the same Act also abolished the common law rule under which a person attained his majority on the day preceding the relevant anniversary of his birth. Under this section a person is deemed to attain the age of 18 at the commencement of the eighteenth anniversary of his birthday. The Act also declares that a person who is not of full age may be described as a 'minor' instead of an 'infant'."
3. "Contracts voidable at common law. Apart from contracts for necessaries and contracts of apprenticeship, education and service, the general rule at common law was that a minor's contracts were voidable at his option, i.e. not binding on the minor but binding on the other party. Of these voidable contracts there were two classes: (a) Contracts which were binding on the minor unless he repudiated them during minority, or within a reasonable time of attaining his majority; (b) Contracts which were not binding on him unless and until he ratified them after attaining his majority."
4. "Warranty of goods, etc. A minor was not, at common law, liable on a warranty of goods or chattels sold by him even where the warranty was fraudulent. Nor was he liable on the custom of the realm as an innkeeper. He is still not bound by an agreement to refer a dispute to arbitration; nor by the recitals on a deed made during infancy; nor by a release of a legal claim; nor by a contract of guarantee." [δική μου υπογράμμιση] [5] "77

(1)Σύμβαση που αφορά τη μίσθωση ακίνητης ιδιοκτησίας για περίοδο που υπερβαίνει το ένα έτος δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή εκτός αν - (α) είναι γραπτή και (β) υπογράφεται στο τέλος αυτής, από το κάθε πρόσωπο που βαρύνεται από τη σύμβαση ή από πρόσωπο το οποίο είναι ικανό προς το συμβάλλεσθαι και το οποίο έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί να υπογράψει εκ μέρους του πιο πάνω προσώπου στην παρουσία δύο τουλάχιστο μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, οι οποίοι και προσυπογράφουν τη σύμβαση ως μάρτυρες." [6] «Έτσι, προκύπτει καθαρά από τα πιο πάνω, ότι για να θεωρηθεί η ενοικίαση ως λήξασα ή θα πρέπει να έχει λήξει η περίοδος ενοικίασης που αναφέρεται στο άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο ή να έχει δοθεί νόμιμη ειδοποίηση τερματισμού.» [7]

1. «Εάν ο δανειστής αποδεχθή εκπλήρωσιν της υποσχέσεως υπό τρίτου, δεν δύναται έπειτα να στραφή προς εκτέλεσιν κατά του οφειλέτου.» [8]
2. «Εάν οι συμβαλλόμενοι έλθωσιν εις συμφωνίαν να αντικαταστήσωσι την σύμβασιν διά νέας τοιαύτης, ή να υπαναχωρήσωσι της συμβάσεως ή να τροποποιήσωσι ταύτην, η αρχική σύμβασις δεν χρήζει εκπληρώσεως.» [9]
3. «Δύο ή πλείονες θεωρούνται συναινούντες, όταν συμφωνώσιν επί τω αυτώ εν τη αυτή εννοία». [10] «The tender need not be made by the tenant; it may be made by a third person with the tenant's prior authority or subsequent ratification; but if a stranger, without any interest in the property, voluntarily tenders the rent, the landlord is not bound to receive it, though the subsequent adoption of the act by the tenant would make the tender valid.» [δική μου υπογράμμιση] [11] «Payment or satisfaction of the amount of the rent due by a stranger to the contract of tenancy does not discharge the tenant unless it is made by that person as agent of the tenant and with his prior authority or subsequent ratification.» [δική μου υπογράμμιση] [12] «By whom rent is payable. In general the landlord is not bound to receive the rent if it is tendered by a stranger to the contract of tenancy who has no interest in the land .. Payment to the landlord by a third person of the amount of rent due does not discharge the tenant, unless it is made by the payer as agent for the tenant and with his prior authority or subsequent ratification.» [13] Το άρθρο 11

(1)(α) προνοεί ως ακολούθως: «(α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής. Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη δια συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξει τούτο. Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον.» [14] "Το Δικαστήριο, εκδίδον απόφασις ή διάταγμα δυνάμει των παραγράφων (α), (β), (γ), (δ), (ε), (στ), (ζ), (η), (θ), (ι), (ια) και (ιβ) του άρθρου τούτου, δύναται, τηρουμένου του όρου ότι ο ενοικιαστής θα πληρώσει παν ποσόν το οποίο νομίμως οφείλεται ή δυνατόν να καταστή οφειλόμενον υπ' αυτού, να αναστείλει την εκτέλεσιν της αποφάσεως ή του διατάγματος ή να αναβάλει την ημερομηνίαν κατοχής δια τοιαύτην περίοδον μη υπερβαίνουσαν το εν έτος, εκτός εάν οι διάδικοι άλλως ήθελον συμφωνήσει, και υπό την επιφύλαξιν τοιούτων όρων οίους το Δικαστήριον ήθελε θεωρήσει κατάλληλους." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο