Θάλειας Φιλόκυπρου Σπυριδάκι κ.α. ν. NN HAIR EXTENSIONS LIMITED κ.α., Αίτηση Αρ. Ε90/12, 18/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2013:1 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Πρόεδρου και Α. Νικολάου και Ν. Σατσιά, Παρέδρων Αίτηση Αρ. Ε90/12 Μεταξύ: 1. Θάλειας Φιλόκυπρου Σπυριδάκι από την Ελλάδα 2. Thelpa (Developers) Limited από τη Λευκωσία Αιτητών και 1. N.N. HAIR EXTENSIONS LIMITED από τη Λευκωσία 2. Γιώργου Ευριπίδου από τη Λευκωσία Καθ' ων η Αίτηση -------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας ημερομηνίας 15.11.2012 για την έκδοση προσωρινού, απαγορευτικού διατάγματος 18.1.2013 Για τους Αιτητές 1 και 2: κ. Μ. Κωνσταντινίδης με κ. Γ. Κωνσταντινίδη Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: κ. Δ. Παυλίδης και κα. Λούτσιου για κ.κ. Δημήτριος Α. Παυλίδης και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για να ακούσει απόφαση η κα. Χριστοφόρου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 15.11.2012, οι Αιτητές 1 και 2 εξαιτούνται ως ακολούθως: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει, αμέσως μετά την επίδοση του διατάγματος στην καθ' ης η αίτηση 1 ή και αξιωματούχους της ή και αντιπροσώπους της ή και υπηρέτες της, από το να κατεδαφίσουν ή και αφαιρέσουν ή και μετακινήσουν με οιονδήποτε τρόπο οποιαδήποτε κατασκευή και προσθήκη που υπάρχει στο ενοικιαζόμενο κατάστημα της οδού Στασάνδρου 4Ε στη Λευκωσία, που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του καταστήματος ήτοι, μεταξύ άλλων, το πάτωμα του ισογείου και του ημιώροφου, το ψευδοτάβανο του ισογείου και ημιώροφου, τα μηχανήματα του συστήματος κλιματισμού, το σύστημα συναγερμού συμπεριλαμβανομένων και του συστήματος αυτόματης βιντεοσκόπησης, τις γυάλινες πόρτες εσωτερικές και εξωτερικές, τα ήδη υγιεινής, τους καθρέφτες που είναι εντοιχισμένοι και γενικά οτιδήποτε αποτελεί συνέχεια του κτίσματος, μέχρι πλήρους εκδίκασης της κυρίως υπόθεσης ή και νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου.» Η υπό εξέταση αίτηση στηρίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 32, στο Κεφ. 6, άρθρο 9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 θθ.1, 2, 3, στον Νόμο 23/83 και στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983, Κανονισμοί 9, 12(α), (β), (γ). Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση, εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του κ. Δημήτρη Παπαχρυσοστόμου της ιδίας ημερομηνίας και στο περιεχόμενο του φακέλου της δικογραφίας. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ένας εκ των διευθυντών της Αιτήτριας 2 εταιρείας και δεόντως εξουσιοδοτημένος από το Διοικητικό Συμβούλιο της Αιτήτριας 2 εταιρείας να προβεί στην παρούσα ένορκο δήλωση, ενώ είναι επίσης εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια 1. Έχει προσωπική γνώση όλων των γεγονότων που έχουν σχέση με την υπόθεση και κατέθεσε ως ο μοναδικός μάρτυρας εκ μέρους των Αιτητών κατά την εν εξελίξει εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Μεταξύ των θεραπειών που ζητούν οι Αιτητές είναι και η θεραπεία 6 της Αίτησης [1], η οποία έχει έρεισμα τους όρους του ενοικιαστηρίου έγγραφου που έχει κατατεθεί ως Τεκμήριο 1 στη διαδικασία και συγκεκριμένα τις παραγράφους 5 και 7 αυτού. Ο ενόρκως δηλών πιστεύει ότι οι Αιτητές έχουν άριστη βάση αγωγής εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίω συζήτηση. Τούτο διαφάνηκε κατά την ακρόαση της υπόθεσης από την γενόμενη αντεξέταση κατά την οποία δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του ιδίου, μεταξύ άλλων και επί των πιο κάτω: (α) Ότι οφείλονται τα ενοίκια όπως αναφέρονται στην Αίτηση και στη μαρτυρία του ενόρκως δηλούντα. (β) Ότι το Τεκμήριο 1 είναι το έγγραφο που διέπει τις σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. (γ) Ότι όλα τα τεκμήρια που κατατέθηκαν αλλά και το περιεχόμενο τους, δεν αμφισβητήθηκε. (δ) Δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του στην παράγραφο 13 [2] της γραπτής κατάθεσης του που σημειώθηκε ως Τεκμήριο Α. Ο κ. Παπαχρυσοστόμου λέγει ότι μετά το πέρας της δικής του μαρτυρίας την 13.11.2012, του δηλώθηκε από το δικηγόρο που εκπροσωπούσε τους Καθ' ων η Αίτηση, περίπου τα ακόλουθα: «Όταν θα φύγουν οι Καθ' ων η Αίτηση από το κατάστημα θα τα ξηλώσουν όλα και είναι δικαίωμα τους αφού αυτοί τα έβαλαν.» Αυτό ήταν το νόημα των φράσεων που του λέχθηκαν, όπως λέει. Ο ίδιος απάντησε ότι κάτι τέτοιο δε μπορούν να κάμουν, είναι παράνομο. Υπό το φως των ανωτέρω, είναι κατεπείγον να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα για να εμποδιστούν από το να διαπράξουν παρανομία. Ήδη οφείλονται ενοίκια πέραν των €35.000 και η τακτική των Καθ' ων η Αίτηση είναι ξεκάθαρα παρελκυστική, όπως ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών. Είναι της άποψης και τυγχάνει συμβουλής, ότι οι Αιτητές έχουν άριστη βάση αγωγής και δικαιούνται στις αιτούμενες θεραπείες, ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία και ότι εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο, να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Εάν φύγει η Καθ' ης η Αίτηση 1 από το κατάστημα και αφαιρέσει τα αντικείμενα που αναφέρονται στην Αίτηση και στη μαρτυρία του ενόρκως δηλούντα, στην πραγματικότητα θα διαπράξει βανδαλισμούς, κατά παράβαση της σύμβασης Τεκμήριο 1. Από την άλλη, εάν εκδοθεί το διάταγμα μονομερώς αφού είναι κατ' επείγον, ουδεμία ζημιά θα υποστεί η Καθ' ης η Αίτηση 1, απλά θα παραμείνουν τα πράγματα όπως έχουν. Χρονολογική πορεία υπό εξέταση αίτησης: Την 16.11.2012, το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς το ακόλουθο προσωρινό, απαγορευτικό, διάταγμα, με τον όρο της κατάθεσης εγγύησης ύψους €10.000 εκ μέρους και των δύο Αιτητών: «ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ στην Καθ' ης η Αίτηση 1 ή και αξιωματούχος της ή και αντιπροσώπους της ή και υπηρέτες της, αμέσως μετά την επίδοση του διατάγματος, από του να κατεδαφίσουν ή και αφαιρέσουν ή και μετακινήσουν με οιονδήποτε τρόπο οποιαδήποτε κατασκευή και προσθήκη που υπάρχει στο ενοικιαζόμενο κατάστημα της οδού Στασάνδρου 4Ε στη Λευκωσία, που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του κτίσματος ήτοι, μεταξύ άλλων, το πάτωμα του ισογείου και του ημιορόφου, το ψευδοτάβανο του ισογείου και ημιορόφου, τα μηχανήματα του συστήματος κλιματισμού, το σύστημα συναγερμού συμπεριλαμβανομένων και του συστήματος αυτόματης βιντεοσκόπησης, τις γυάλινες πόρτες εσωτερικές και εξωτερικές, τα είδη υγιεινής, τους καθρέφτες που είναι εντοιχισμένοι και γενικά οτιδήποτε αποτελεί συνέχεια του κτίσματος, μέχρις εκδικάσεως και τελείας αποπερατώσεως της ως άνω κυρίως Αιτήσεως και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε δύο μέρες μετά το πέρας της μαρτυρίας της πλευράς των Αιτητών, για τους οποίους κατέθεσε μόνο ένας μάρτυρας, ο κ. Δ. Παπαχρυσοστόμου και αφού η υπόθεση είχε οριστεί για να συνεχίσει η ακροαματική διαδικασία, την 7.1.2013, μετά από αίτημα του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση. Η ακροαματική διαδικασία επί της ουσίας είχε αρχίσει την 8.10.2012 και, πέραν της προφορικής μαρτυρίας, ενώπιον του Δικαστηρίου έχουν κατατεθεί αριθμός εγγράφων ως Τεκμήρια. Η κυρίως εξέταση του Μ.Α.1 περιλαμβάνεται στη Γραπτή Κατάθεση του, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο Α, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφ. 9. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 καταχωρίστηκε την 12.12.2012 και στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, άρθρα 4-9, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ.1-9, στον Νόμο 23/83, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983, Κανονισμοί 9, 11(α), (β), (γ) και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ενστάσεως είναι οι ακόλουθοι: «Οι Καθ' ων η Αίτηση εγείρουν προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι η παρούσα αίτηση και/ή το προσωρινό Διάταγμα δε μπορεί να προχωρήσουν καθότι: Α.
- i)Είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
- ii)Υπάρχει estoppel και/ή promissory estoppel και/ή estoppel by representation και οι Αιτητές εμποδίζονται να ενεργούν κατ' αυτόν τον τρόπο και να αιτούνται ως η αίτηση και/ή ως το προσωρινό διάταγμα. iii) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- iv)Διαζευκτικά και/ή επιπρόσθετα προς το i, ii και iii πιο άνω οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου Αίτημα για εξέταση υπαρκτού Δικονομικού Μέτρου.
- v)Υπάρχει κατάχρηση της Δικαστικής Διαδικασίας.
- vi)Το Διατακτικό του σχετικού Διατάγματος καθορίζει ότι απαγορεύει στην Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 ή και αξιωματούχους της ή και αντιπροσώπους της ή και υπηρέτες της από το να κατεδαφίσουν ή και αφαιρέσουν ή και μετακινήσουν με οποιοδήποτε τρόπο οποιαδήποτε κατασκευή και προσθήκη που υπάρχει στο ενοικιαζόμενο κατάστημα που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του καταστήματος και γενικά οτιδήποτε αποτελεί συνέχεια του κτίσματος. vii) Κατά συνέπεια οποιοδήποτε κινητό αντικείμενο που αποτελεί μέρος του εξοπλισμού του κομμωτηρίου της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 εταιρείας και που δεν αποτελεί συνέχεια του κτίσματος ούτε και αναπόσπαστο μέρος του καταστήματος ήτοι οι συσκευές κλιματισμού, το σύστημα συναγερμού, το αυτόματο σύστημα βιντεοσκόπησης και οι καθρέφτες, αυτά δεν αποτελούν συνέχεια του κτίσματος αλλά αποτελούν κινητό εξοπλισμό του κομμωτηρίου της Καθ' ης η Αίτηση 1. Β) Δεν υφίσταται η προϋπόθεση του κατεπείγοντος ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις για την έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος. Γ) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Δ) Τυχόν κατ' ισχυρισμόν παραβιασθέντα δικαίωμα μπορούν να αναζητηθούν μέσω της Δικαστικής οδού σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς να βλαφτούν τα συμφέροντα του Αιτητή. Ε) Πλήρης Δικαιοσύνη μπορεί να παρασχεθεί σε μεταγενέστερο στάδιο. Ζ) Οι Αιτητές απέκρυψαν από το σεβαστό Δικαστήριο θεμελιώδους μορφής γεγονότα και/ή ουσιώδη γεγονότα στο στάδιο της εξέτασης μονομερώς της Αίτησης τους για την έκδοση των προσωρινών Διαταγμάτων.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση φαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση της κας. Νίκης Νικόλα Ευρυπίδου, της ιδίας ημερομηνίας. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι είναι αξιωματούχος της Καθ' ης η Αίτηση 1 και δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκο δήλωση της. Όπως τη συμβουλεύουν οι δικηγόροι της, η Αίτηση και το προσωρινό διάταγμα δε μπορούν να προχωρήσουν. Η ενόρκως δηλούσα επικαλείται τους λόγους ένστασης, τους οποίους ουσιαστικά επαναλαμβάνει. Διαζευκτικά και/ή επιπρόσθετα, λέγει ότι αγνοεί και συνεπώς αρνείται τους ισχυρισμούς του κ. Παπαχρυσοστόμου που αφορούν την εξουσιοδότηση του να προβεί σε ένορκο δήλωση και την προσωπική του γνώση, ενώ παραδέχεται τους ισχυρισμούς του αναφορικά με την ύπαρξη της θεραπείας υπ' αρ. 6 στην Αίτηση και των ρητρών 5 και 7 του Τεκμηρίου 1. Παραδέχεται ακόμα, εμμέσως αλλά σαφώς, ότι το Τεκμήριο 1 είναι το έγγραφο που διέπει τις σχέσεις των διαδίκων, ότι όλα τα τεκμήρια και το περιεχόμενο τους δεν αμφισβητήθηκαν και ότι δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του κ. Παπαχρυσοστόμου στην παράγραφο 13 του Τεκμηρίου Α. Η ενόρκως δηλούσα αρνείται τους λοιπούς ισχυρισμούς στην ένορκο δήλωση του κ. Παπαχρυσοστόμου και ισχυρίζεται ότι σε καμία περίπτωση δεν υφίστατο η προϋπόθεση του κατεπείγοντος, αφού ουδέποτε λέχθηκε αυτό που ισχυρίζεται η άλλη πλευρά από το δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση, ούτε και οφείλονται ενοίκια πέραν των €35.000. Η κα. Νικόλα λέγει ακόμα ότι δε μπορεί να υπάρχει ισχυρισμός πως οφείλεται το συγκεκριμένο ποσό, αφού αυτό είναι το επίδικο θέμα στην κυρίως Αίτηση που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Επίσης, δεν ισχύουν οι ισχυρισμοί ότι υπάρχει σοβαρό θέμα προς εκδίκαση και ότι δε θα μπορεί να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα. Εάν η Καθ' ης η Αίτηση φύγει από το κατάστημα, που δεν υπάρχει επιθυμία από τους Καθ' ων η Αίτηση να πράξουν κάτι τέτοιο, δεν θα διαπραχθούν βανδαλισμοί για το λόγο ότι ο εξοπλισμός που αναφέρεται στην Αίτηση δεν αποτελεί συνέχεια του κτίσματος ούτε και αναπόσπαστο μέρος του καταστήματος. Οι συσκευές κλιματισμού, το σύστημα συναγερμού, το αυτόματο σύστημα βιντεοσκόπησης και οι καθρέπτες, αποτελούν κινητό εξοπλισμό του κομμωτηρίου της Καθ' ης η Αίτηση 1. Πραγματικά Γεγονότα για σκοπούς εξέτασης της αίτησης: Λαμβάνοντας υπόψη ότι σε αιτήσεις της φύσεως της υπό εξέταση αίτησης, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και ότι η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση και στις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος (Δ.48 θ.4
(2)), και ότι αυτή η δυνατότητα δεν έτυχε εκμετάλλευσης και λαμβάνοντας υπόψη τους ισχυρισμούς, αρνήσεις και παραδοχές που περιλαμβάνονται στην γραπτή μαρτυρία ενώπιον μου, ποιοι από τους ισχυρισμούς παρέμειναν αναντίλεκτοι, ενόψει και του γεγονότος της μη αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων, καθώς και τα δικόγραφα των διαδίκων, βρίσκω, ότι, εκ πρώτης όψεως και για τους σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης μόνο: Το επίδικο είναι κατάστημα επί της διασταύρωσης των οδών Αγίας Ελένης και Στασάνδρου 4Ε στη Λευκωσία, πρόκειται για περιοχή στο κέντρο της πόλης με αρκετή κίνηση πεζών και οχημάτων και λειτουργεί ως πολυτελές κομμωτήριο. Το επίδικο νοικιάστηκε από την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου, το Τεκμήριο 1, από τους Θάλεια Φιλοκύπρου Σπυριδάκι και Κωνσταντίνο Ανδρέα Σπυριδάκη. Το ενοικιαστήριο έγγραφο περιλαμβάνει τις ρήτρες 5 και 7 [3]. Παραθέτω το λεκτικό τους για σκοπούς ευκολότερης κατανόησης. Το έγγραφο είναι ενώπιον μας ως Τεκμήριο 1 και λαμβάνω υπόψην το λεκτικό των δύο ρητρών στις οποίες έχουμε παραπεμφθεί, για σκοπούς έκδοσης απόφασης στην υπό εξέταση αίτηση και μόνον. Κατέστη εμμέσως παραδεκτό (δια της παραγράφου 13 του Τεκμηρίου Α, της παραγράφου 4(δ) της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση και της παραγράφου 18 της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την ένσταση), ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 προέβη, με τη συγκατάθεση των ιδιοκτητών, σε τροποποιήσεις στο επίδικο, τοποθετώντας μαρμάρινο δάπεδο, προσθέτοντας γυψοσανίδες και ψευδοτάβανα στο ισόγειο και στο μεσοπάτωμα, εγκαθιστώντας κεντρικό σύστημα κλιματισμού και τοποθετώντας σταθερό εξοπλισμό ειδών υγιεινής. Λαμβάνω υπόψην από το Τεκμήριο Α μόνο την παράγραφο 13, και εφόσον παραπέμπουν σ' αυτή τόσο η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την αίτηση όσο και η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Στο δικόγραφο των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 δεν υπάρχει ειδική και/ή καθαρή άρνηση για την οφειλή ενοικίων. Είναι η κρίση μου ότι, αναφορικά με το συγκεκριμένο λόγο έξωσης, η Απάντηση και Ανταπαίτηση προβάλλει ουσιαστικά μία γενική άρνηση. Σημειώνω εδώ πως είναι πάγια νομολογημένο ότι τα δικόγραφα στοιχειοθετούν τα επίδικα θέματα και καθορίζουν τις παραμέτρους της δίκης [4]. Ακόμα, η γενική άρνηση ισχυρισμών δεν εξυπακούεται και την προβολή θετικών ισχυρισμών (βλέπετε σχετικά Παπαγεωργίου v. Κλάππα
(1991)1 Α.Α.Δ. 24). Η παράγραφο 18 της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την ένσταση δια της αναφοράς της στην παράγραφο 4 της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, ούτε αναιρεί ούτε προσθέτει, ούτε και δύναται να αναιρέσει ή προσθέσει, στα δικόγραφα. Με την Ανταπαίτηση τους, οι Καθ' ων η Αίτηση, εξαιτούνται, μεταξύ άλλων, €456.354 ως αποζημιώσεις για έξοδα τα οποία υπέστη η Καθ' ης η Αίτηση 1 για να διαμορφώσει το επίδικο σε κομμωτήριο. Απόκρυψη γεγονότων: Στην ένσταση υπάρχει ισχυρισμός περί της απόκρυψης γεγονότων από την πλευρά των Αιτητών κατά το χρόνο εξέτασης της αίτησης μονομερώς (παράγραφος (Ζ)). Για να καταλήξει το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι οι Αιτητές είναι ένοχοι απόκρυψης γεγονότων από το Δικαστήριο, αυτό πρέπει να προκύπτει αβίαστα από την ενώπιον του αποδεκτή μαρτυρία. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση θεωρείται είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου το οποίο αρνείται να ακούσει πλέον αυτόν που το εξαπάτησε και ακυρώνει τη διαταγή (βλέπετε Global Cruises v. Metro Shipping
(1989)1 (E) Α.Α.Δ. 607 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248.) Η σημασία της μη αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Ουσιώδες, για τους σκοπούς αυτούς, είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ' αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας (βλέπετε M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland Co.
(1997)1(Γ) AAΔ 1791, Resola v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Κυρισάββα v. Kύζη
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. v. Benfleet Enterprises Ltd. κ.ά.,
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280). Η σοβαρότητα της θέματος της απόκρυψης, δεικνύει ακριβώς ότι πρέπει να είναι πολύ σαφές ότι διάδικος είναι ένοχος απόκρυψης για να καταλήξει το Δικαστήριο σ' αυτό το συμπέρασμα. Αυτό δε συμβαίνει στη παρούσα περίπτωση. Δεν έχει εξειδικευθεί ο ισχυρισμός αυτός, ούτε και έχουν παρασχεθεί οποιεσδήποτε λεπτομέρειες ή στοιχεία σε σχέση με τα αποκρυφθέντα γεγονότα και ποία είναι αυτά, ώστε να κρίνει το Δικαστήριο κατά πóσον πρόκειται για γεγονότα που θα επηρέαζαν την κρίση του στο στάδιο της μονομερούς εξέτασης της αίτησης και συνεπώς δε θα εκδιδόταν το προσωρινό διάταγμα. Χρόνος καταχώρισης της υπό εξέταση αίτησης: Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση 1, κατά την αγόρευση του, ισχυρίστηκε ότι είναι αντινομική η καταχώριση αίτησης αυτής της φύσεως μετά που η πλευρά των Αιτητών έκλεισε την υπόθεση της κατά την ακροαματική διαδικασία επί της ουσίας της υπόθεσης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος δεν προέβη σε περαιτέρω ανάλυση της εισήγησης του, με παραπομπή σε σχετικές αυθεντίες, εάν υπάρχουν. Ένας διάδικος είναι ελεύθερος να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει θεραπεία κατά το χρόνο που θεωρεί ότι χρειάζεται τη θεραπεία. Πέραν από τον παράγοντα καθυστέρηση που λαμβάνεται υπόψην κατά την εκδίκαση ενδιαμέσων αιτήσεων για διάφορα και διαφορετικά αιτήματα, επίκληση του οποίου δεν έγινε στην προκείμενη περίπτωση, δεν υπάρχει άλλος χρονικός περιορισμός στην προσφυγή διαδίκου στο Δικαστήριο με ενδιάμεσο αίτημα. Σημειώνω ιδιαίτερα, ότι υπάρχει και η δυνατότητα προσφυγής στο Δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος προς το σκοπό διευκόλυνσης της εκτέλεσης απόφασης, μετά το πέρας της ουσία της υπόθεσης. Το Δικαστήριο έχει τη συμφυή εξουσία να εκδώσει διάταγμα μετά την έκδοση τελικής απόφασης, προς το σκοπό ελέγχου της ενώπιον του διαδικασίας και ειδικότερα προς το σκοπό παρεμπόδισης οποιασδήποτε πιθανής κατάχρησης τέτοιας διαδικασίας. Βλέπετε σχετικά την Κυπριακή αυθεντία Linmare Shipping v. Βoustani
(1981)1 C.L.R. 386, αλλά και το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 24, παράγραφος 808. Η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση 1 δε γίνεται αποδεκτή. Στοιχείο κατεπείγοντος: Με το δεύτερο λόγο ένστασης, οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει το στοιχείο του κατεπείγοντος για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Σε σχέση με το λόγο αυτό, παραπέμπω στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κασπαρή κ.ά. v. Ανδρέου,
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 784, όπου ξεκαθαρίζεται πως μετά την καταχώρηση ένστασης, η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ουσιαστικά διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δια κλήσεως. Ο προβαλλόμενος λόγος ένστασης που αφορά το στοιχείο του κατεπείγοντος στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος, μπορεί να αφορά μόνο το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα, το οποίο δυνατόν να προσβληθεί με άλλη διαδικασία. Θέμα κωλύματος (estoppel): Με τον πρώτο λόγο ένστασης (παράγραφος Α(ii)), οι Καθ' ων η Αίτηση 1 εγείρουν θέμα ύπαρξης estoppel και/ή promissory estoppel και/ή estoppel by representation. Το θέμα αυτό δεν εξηγήθηκε και/ή προωθήθηκε περαιτέρω, δεν υπήρξε σχετική εισήγηση ενώπιον του Δικαστηρίου και δε γνωρίζουμε ακριβώς επί ποίων γεγονότων στηρίζεται ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης και τι πρέπει να λάβουμε υπόψην. Ως εκ τούτου, απορρίπτεται. Προϋποθέσεις και νομολογία για προσωρινά διατάγματα: Εξέταση κυρίως Αίτησης: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Για να οριστικοποιηθεί το προσωρινό διάταγμα πρέπει να ικανοποιηθώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία και ότι, εκτός αν οριστικοποιηθεί το Διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ικανοποιείται από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης. Η πιθανότητα επιτυχίας ικανοποιείται από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Τα δύο κριτήρια είναι αλληλένδετα όμως το πρώτο εξετάζεται σε σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης και το δεύτερο συσχετίζει τη νομική θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση και λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται κατά το τέλος της υπόθεσης, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει και το δεύτερο κριτήριο. Η βασική Αίτηση υπέχει θέση αγωγής έναντι της υπό εξέταση αίτησης. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 οφείλουν ενοίκια. Ο ισχυρισμός αυτός δεν γίνεται αντικείμενο ειδικής άρνησης στην Απάντηση και Ανταπαίτηση. Ούτε και προβάλλεται θετικός ισχυρισμός ότι τα συγκεκριμένα ενοίκια που απαιτούνται έχουν εξοφληθεί, με λεπτομέρειες αναφορικά με το πότε και με ποιο τρόπο. Κρίνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι υπάρχει πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται θεραπείας. Προϋποθέσεις επιφύλαξης άρθρου 32: Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλέπετε Karydas Taxi Co. Ltd. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321). Έχω λάβει υπόψη τόσο την καθαρή γλώσσα της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)[5], όσο και τη νομολογία που την ερμηνεύει καθώς και σχετικές Αγγλικές αυθεντίες (βλέπετε Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, Attorney General & Another v. Savvides
(1979)1 C.L.R. 349, Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Acropol Shipping Co. Ltd. and Others v. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38, Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, Hadjikyriacos & Co. v. United Biscuits
(1979)1 C.L.R. 689, American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd.
(1975)1 All E.R. 504, Fellowes and Another v. Fisher
(1975)2 All E.R. 829, Jonitexo v. Addidas
(1984)1 C.L.R. 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152, Cyprus Sulphur κ.ά. ν. Παραρλάμα κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 1040 και 1051, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201), Κοσμά v. Χατζηκυπρή κ.ά.
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 169, Χρ. Κούνουνα v. C. & A. Simonos Ltd.,
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1361, Papapetrou Bros Ltd. v. Παπαπέτρου
(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 741, Polyford Holdings Ltd. κ.ά. v. Rosestage Enterprises Ltd.
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1042). Έχω ήδη αποφανθεί επί των πρώτων δύο προϋποθέσεων (βλέπετε πιο πάνω). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, παραπέμπω στην αυθεντία Κ. Κυρισάββα κ.α. v. Κύζη,
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245), όπου το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι (στη σελίδα 1253): «Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρης απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλέπε Παπαστράτης v. Πετρίδης
(1979)1 ΑΑΔ 231)». Αντίθετα, δεν έχει ικανοποιητικά προβληθεί γιατί προκαλείται ζημιά στους Καθ' ων η Αίτηση 1, εφόσον με το διάταγμα θα εξακολουθήσουν να χρησιμοποιούν προς όφελος τους οτιδήποτε ευρίσκεται εντός του επίδικου υποστατικού και απλά θα παραμείνουν τα πράγματα ως έχουν μέχρι την εκδίκαση της κυρίως Αίτησης, η οποία είναι σε εξέλιξη. Το συγκεκριμένο διάταγμα απλά διαφυλάσσει τα δικαιώματα των ιδιοκτητών στην περίπτωση που εκδοθεί απόφαση υπέρ των και που αποδειχθεί ότι ο οποιοσδήποτε εξοπλισμός στο επίδικο ανήκει στους ή παραμένει προς όφελος των ιδιοκτητών, χωρίς ταυτόχρονα να βλάπτει τα συμφέροντα των Καθ' ων η Αίτηση 1 σε περίπτωση που η υπόθεση των Αιτητών απορριφθεί. Στα πλαίσια αυτής της λογικής, η ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 1 στην οριστικοποίηση τέτοιου διατάγματος, δε γίνεται εύκολα αντιληπτή, εφόσον ταυτόχρονα διατείνονται δια της ενόρκως δηλούσας την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, ότι δεν έχουν πρόθεση να εγκαταλείψουν το επίδικο και ότι διεξάγουν και θα συνεχίσουν να διεξάγουν, εργασίες σ' αυτό. Υπό το φως της ενώπιον μου μαρτυρίας, οι προϋποθέσεις πληρούνται. Σημειώνω δε ότι: "Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του" (βλέπετε T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd. v. Microsoft Corporation,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1802, στη σελίδα 1809). Κρίνω ότι είναι εύλογο και δίκαιο να οριστικοποιηθεί το προσωρινό διάταγμα και ότι το ισοζύγιο του βολικού (balance of convenience) γέρνει υπέρ της διατήρησης της σημερινής κατάστασης (status quo). Το ισοζύγιο του βολικού κρίνεται με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τον ουσιώδη χρόνο, στοιχεία (βλέπετε σχετικά Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.,
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Κινητός εξοπλισμός και συνέχεια του κτίσματος: Τόσο στους λόγους ένστασης (παράγραφος Α(vi) και (vii)), όσο και κατά την αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση 1, έγινε αρκετός λόγος αναφορικά με το τι αποτελεί συνέχεια του κτίσματος και τι αποτελεί κινητό εξοπλισμό. Το προσωρινό διάταγμα εκδόθηκε με το συγκεκριμένο λεκτικό, έχοντας οι Αιτητές ζητήσει το συγκεκριμένο λεκτικό και αφού το Δικαστήριο έλαβε υπόψην αυτά που τέθηκαν ενώπιον του, δηλαδή τις ρήτρες 5 και 6 του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Στα πλαίσια της διαδικασίας της υπό εξέταση αίτησης, κατέστη εμμέσως παραδεκτό (βλέπετε πιο πάνω), ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 προέβησαν σε τροποποιήσεις και προσθήκες στο επίδικο. Ζητείται από το Δικαστήριο να τροποποιήσει το λεκτικό του προσωρινού Διατάγματος; Αυτό δεν κατέστη ξεκάθαρο. Εξάλλου, δεν προβλήθηκε ικανοποιητικός λόγος γιατί θα έπρεπε να τροποποιηθεί. Από την άλλη, η διαδικασία αυτή δεν αφορά την τροποποίηση του διατάγματος αλλά την οριστικοποίηση ή μη αυτού. Τέλος, το Δικαστήριο δεν θα ερμηνεύσει σε αυτό το στάδιο τι είναι και τι δεν είναι κινητός εξοπλισμός. Αυτό θα γίνει στα πλαίσια της εκδίκασης της ουσίας της υπόθεσης και έκδοσης απόφασης επί της θεραπείας 6 στην κυρίως Αίτηση. Θα εδύνατο επίσης να γίνει στα πλαίσια αίτησης για παρακοή του Διατάγματος δυνάμει του άρθρου 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, σε περίπτωση που θα έπρεπε να αποφασιστεί, για να διαφανεί κατά πόσον υπάρχει ή όχι παρακοή. Περαιτέρω συζήτηση επί του σημείου τούτου σε αυτό το στάδιο, κρίνεται ως περιττή αλλά και ως λανθασμένη. Απόφαση: Για όλους τους πιο πάνω λόγους και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 16.11.2012 οριστικοποιείται και καθίσταται απόλυτο μέχρι την εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Επιδικάζονται έξοδα της υπό εξέταση αίτησης υπέρ των Αιτητών 1 και 2 και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, όπως αυτά θα υπολογισθούν από την Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €10.000 - €50.
- (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους καθ ους η αίτησις 1 και 2 να τροποποιήσουν και/ να επέμβουν καθ οιονδήποτε τρόπον επί του δαπέδου και του ψευδοτάβανου του ισογείου και του μεσοπατώματος του επίδικου καταστήματος και επί του κεντρικού συστήματος κλιματισμού και/η να μετακινήσουν τον σταθερό εξοπλισμό του επίδικου καταστήματος, τις βιτρίνες και τα είδη υγιεινής.» [2] «
- Η καθ' ης η αίτηση 1 προέβη με τη συγκατάθεση των ιδιοκτητών του επίδικου καταστήματος σε τροποποιήσεις αυτού τοποθετώντας μαρμάρινο δάπεδο προσθήκη γυψοσανίδων και ψευδοταβάνων στο ισόγειο και μεσοπάτωμα προέβη σε εγκατάσταση σταθερού εξοπλισμού ειδών υγιεινής τα οποία σύμφωνα με την παράγραφο 7 του Τεκμηρίου Ενοικιαστήριο Έγγραφο, αποτελούν ιδιοκτησία των ιδιοκτητών του καταστήματος και τα οποία οι αιτητές απαιτούν να παραμείνουν προς όφελος αυτών.» [3] «
- Η ενοικιάστρια οφείλει να διατηρεί το κτήμα και όλα τα προσαρτήματα, προσθήκες και εγκαταστάσεις σε άριστη κατάσταση στην οποία το παραλαμβάνει, υποχρεούται δε για τους σκοπούς εκπλήρωσης του να επιτρέπει στον ιδιοκτήτη και/ή σε αντιπρόσωπο του, σε οποιονδήποτε λογικό χρόνο, να εισέρχεται και να επιθεωρεί την κατάσταση του κτήματος και να επιδιορθώνει και να επισκευάζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο οτιδήποτε για το οποίο ευθύνεται ο ενοικιαστής και για το οποίο έχει δοθεί από προηγουμένως στον ενοικιαστή γραπτή ειδοποίηση. Περαιτέρω η Ενοικιάστρια υποχρεούται να πληρώνει στον ιδιοκτήτη μέσα σε τρεις
(3)μέρες τα έξοδα τα οποία θα κάνει για οποιανδήποτε επιδιόρθωση ή επισκευή όπως αυτές αναφέρονται πιο πάνω.» «7. Καμία τροποποίηση ή επισκευή ή προσθήκη επιτρέπεται στο κτήμα χωρίς την γραπτή συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Κάθε τέτοια τροποποίηση επισκευή ή προσθήκη παραμένει προς όφελος του ιδιοκτήτη χωρίς καμιά υποχρέωση για αποζημίωση ή οιανδήποτε άλλη υποχρέωση του ιδιοκτήτη προς τον ενοικιαστή. Ο ιδιοκτήτης έχει το δικαίωμα κατά τη λήξη ή τον τερματισμό της ενοικίασης να ζητήσει την επαναφορά του κτήματος στην προηγούμενη του κατάσταση. 7β. Νοείται ότι οι ιδιοκτήτες θα επιτρέψουν εις την ενοικιάστρια να κάνει εκείνες τις τροποποιήσεις για τους σκοπούς του επαγγέλματος της οι οποίες θα πρέπει να αποπερατωθούν εντός 6 μηνών από της υπογραφής του παρόντος χωρίς να αλλοιώνεται ο συντελεστής δομήσεως και καλύψεως του συγκεκριμένου ακινήτου και όλα τα έξοδα και όλες οι επιβαρύνσεις θα επιβαρύνουν την ενοικιάστρια. Επίσης η ενοικιάστρια υποχρεούται όπως παρουσιάσει σχετικά σχέδια και ζητήσει ξεχωριστή παροχή νερού από την υδατοπρομήθεια για τις ανάγκες της επιχειρήσεως του. Όλα τα έξοδα όλων των τροποποιήσεων-προσθηκών οποιασδήποτε φύσεως θα βαρούν την ενοικιάστρια.» [4] Βλέπετε, ενδεικτικά: Sevegep Ltd. v. United Sea Transport
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 729, Safarino v. Σταυρινού
(1991)1 Α.Α.Δ. 1059, Μούρτζινος v. Πλοίου «Galaxias» κ.ά.
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Καθητζιώτης v. Μέλιος & Παφίτης Λτδ
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 252, Takis P. Makrides Ltd. v. Γεν. Εισαγγελέα
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1424, Παναγή v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1107, Κυθρεώτης κ. ά. v. Μιχαηλίδη Millignton-Ward
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1480, Λουκαϊδης κ.ά. v. Εκδοτ. Ετ. Αλήθεια Λτδ κ.ά.
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 22, Τσαγγάρη v. Γαβριηλίδου κ.ά.
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 472. [5] 32
(1)«Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστατικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο